மறையுரைச் சிந்தனைத் தொகுப்பு

Tamil Sunday Homily collection..

பொதுக் காலத்தின் -ஆம் ஞாயிறு
3-ஆம் ஆண்டு


இன்றைய வாசகங்கள்:-
2மக்கபேயர் 7:1-2,9-14|2தெசலோனிக்கர் 2:16-3:5|லூக்கா 20:27-38

உங்களுக்குத் தேவையான கட்டுரையைத் தேர்வு செய்யவும்


மறுவாழ்வு

ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன் ஒரு மேல்நிலைப் பள்ளியில் தியானம் கொடுத்துக் கொண்டிருந்த போது மறுவாழ்வு பற்றி விளக்கம் கொடுத்தேன். ஒரு மாணவன் எழுந்து, "பாதர்! என் அண்ணன் 14 வயதில் இறந்துவிட்டான். என் அம்மா 40 வயதில் இறந்துவிட்டார்கள். என் அப்பா 42 வயதில் இறந்துவிட்டார்கள். நான் 74 வயதில் இறந்தால் மறுவாழ்வில் அவர்களைச் சந்திக்கின்றபோது நான் அவர்கள் மூவரையும் முதிர்ந்தவனாகக் காட்சி தருவேனா?” என்று கேட்டான். இன்னும் ஒரு வேடிக்கையான பதில் கிடைத்தது. "ஆகாய விமானத்தில் பறக்க விரும்புகிறீர்களா?” என்று கேட்டபோது, ஒரு மாணவன் எழுந்து, "நான் பறக்க அஞ்சுகிறேன், ஆகாய விமானம் கீழே விழுந்து நொறுங்கினால், என் எலும்புகளும் நொறுங்கிவிடும். எலும்புகளை மறுவாழ்வில் ஒன்று சேர்க்க கடவுள் கஷ்டப்படுவார்" என்றான். இதே போலத் தான் இயேசு வாழ்ந்த காலத்தில் இரு கட்சிகள் இருந்தன. ஒன்று பரிசேயர் கட்சி, இரண்டாவது சதுசேயர் கட்சி. இந்த இரு கட்சிகளுமே யூத நாட்டின் பொருள் படைத்த ஆளும் வர்க்கத்தைச் சார்ந்தவர்கள். இதில் சதுசேயர், புதுமைகள், வானதூதர், மறுவாழ்வு என்பவையெல்லாம் நம்பாதக் கூட்டம். எனவே இயேசுவை சோதிக்கும் நோக்குடன், ஏழு பேருக்கு மனைவியாக இருந்து, இறந்தபின் யாருக்கு மனைவியாக இருப்பார் என்ற குறுக்குக் கேள்வியைக் கேட்டார்கள் இந்தச் சதுசேயர்கள். அறியும் ஆற்றல் படைத்த இயேசு. "விண்ணகத்தில் பெண் கொள்வதுமில்லை, கொடுப்பதுமில்லை. வானதூதர்கள்போல் (லூக். 20:27-36) உயிர் பெற்றிருப்பார்கள்" என பதில் கூறுகிறார். ஆபிரகாமின் கடவுள், ஈசாக்கின் கடவுள், யாக்கோபின் கடவுள் என்று தெளிவுபடுத்தும் கிறிஸ்து, அவர் இறந்தோரின் கடவுள் அல்ல; மாறாக அவர் வாழ்வோரின் கடவுள் (மத்.22:32) என்று உறுதிப்படுத்துகிறார். உயிர்த்தெழுதலும், உள்ளங்களை வாழ்வு தருபவனும் நானே. என்னில் நம்பிக்கை கொள்ளும் எவரும் இறப்பினும் வாழ்வர் (யோவா.11:25) என்றும் தெளிவுபடுத்துகிறார்.

இறப்பு என்பது மனிதனுக்கு முடிவு அல்ல. உயிர்ப்பு ஒன்று இருப்பதால் தான் இறப்பு அர்த்தம் பெறுகிறது. இறந்த இயேசுவை உயிர்த்தெழச் செய்தவரின் ஆவி, உங்களுள் குடி கொண்டிருந்தால், கிறிஸ்துவை உயிர்த்தெழச் செய்த அவரே. சாவுக்குரிய உங்கள் உடல்களையும், உயிர்பெறச் செய்வார் (உரோ.8:11). இப்படி இயேசு உயிருடன் எழுப்பப்பட வில்லையென்றால், நாம் பறைசாற்றிய நற்செய்தியும், நீங்கள் கொண்டிருக்கும் நம்பிக்கையும் பொருளற்றதே (1கொரி. 15:14), என்று திருத்தூதர் பவுல் தெளிவுபடுத்துகிறார். இந்த ஒரு விசுவாசத்தின் அடிப்படையில்தான் அன்று யூத வீரத்தாயும் அவரது ஏழு மகன்களும் பன்றி இறைச்சியை உண்ண மறுத்து. தாங்கள் சாகத் தயங்கவில்லை. இரண்டாவது மகன் பலியாகுமுன், இறந்தபின், என்றென்றும் வாழும் அனைத்துலக அரசர் எங்களை உயிர்த்தெழச் செய்வார் (2 மக்கபே. 7:9) என்று வீர முழக்கமிட்டு பலியானான் (முதல் வாசகம்).

பணக்காரன் ஒருவன், எல்லா சுக போகங்களையும் அனுபவித்தவன், தான் இறந்தபின் என் செல்வங்கள் அனைத்தையும் என் ஊருக்கே சொந்தம் என்று உயில் (பத்திரம்) எழுதி வைத்தான். யாரும் இதைக் கண்டு ஆச்சரியப்படவும் இல்லை. அவனைப் பாராட்டவும் இல்லை. இதைக் கண்ட பணக்காரன், ஞானியிடம் சென்று, "ஏன் மக்கள் என்னைப் பாராட்ட வில்லை?" என்று கேட்டான். ஞானியோ, "பன்றியையும், பசுவையும் பார். பன்றியை மக்கள் வெட்டிச் சமைத்து உண்டாலும், சீ பன்றி என்று அது உயிரோடு இருக்கும் போது வெறுக்கிறார்கள். ஆனால் பசுவை மக்கள் தெய்வம் போல் வாழ்த்துகிறார்கள். காரணம் பசு உயிரோடு இருக்கும்போதே பால் கொடுத்து, இறந்த பின்னும் பயன் தருகிறது. ஆனால் பன்றியோ இறந்த பின் தான் பயன் தருகிறது. அதுபோல விண்ணகம் என்பது உலகில் உள்ள இன்ப துன்பங்களைத் தாங்கிக் கொண்டு, நம்மிடம் இருப்பதைப் பகிர்ந்து வாழவும், உறவுக்கு அர்த்தம் கொடுப்பதாக அமைதல் தேவை. இவைதான் அழிவுக்குரிய உடல் அழியாமையையும், வலுவற்ற உடல் வலுவுடையதாயும், மனித இயல்பு கொண்ட உடல் ஆவிக்குரிய உயிர்பெற்று எழும் (1கொரி. 15:42-44) என்று நம்பலாமன்றோ!.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

நாம் உயிர்ப்போம் என்று நம்புவோம்

2-ஆம் மக்கபேயர் நூலிலே உள்ளத்தை உருக்குகின்ற நிகழ்ச்சி ஒன்றைப்பற்றி படிக்கின்றோம் (2 மக் 7:1-41). திருச்சட்டத்திற்குக் கீழ்ப்படிந்து நடப்போருக்குக் கடவுள் கைம்மாறு அளிப்பார் என்னும் மையக்கருத்தை இந்நூல் விளக்குகின்றது; நீதிமான்களின் உயிர்ப்பைப் பற்றி தெளிவாக எடுத்துரைக்கின்றது. இந்த நூல் கி.மு. 124 -இல் எழுதப்பட்டது.

இதோ நமது நம்பிக்கை வாழ்வை அலசிப்பார்க்கவைக்கும் அந்த நிகழ்ச்சி.

ஒரு தாய்க்கு ஏழு குழந்தைகள்! அந்த ஏழு பேரும் கடவுளே கதி என்று வாழ்ந்த அந்தத் தாயின் அற்புதக் குழந்தைகள் : தாய் சொல்லைத் தட்டாதவர்கள்.

அந்த ஏழு பேரும், அவர்களுடைய தாயும் கைது செய்யப்பட்டு அந்தியோக்கு மன்னன் முன்னால் நிறுத்தப்பட்டார்கள். அந்த அரசன் அரக்க குணம் கொண்டவன்.

சட்டத்தால் தடுக்கப்பட்ட இறைச்சியை உண்ணும்படி அரசனிடமிருந்து கட்டளை பிறந்தது. ஏழு சகோதரர்களும் அரச ஆணைக்குக் கீழ்ப்படிய மறுத்தார்கள்.

முதல் சகோதரனின் நாக்கு துண்டிக்கப்பட்டது; அவனுடைய கை கால்கள் வெட்டப்பட்டன.

இரண்டாவது சகோதரனின் தலையின் தோல் முடியோடு உரிக்கப்பட்டது.

மூன்றாவது சகோதரனின் நாக்கு அறுக்கப்பட்டது; கைகள் வெட்டப்பட்டன.

நான்காவது சகோதரனையும் மிகுந்த வேதனைக்கு உள்ளாக்கினார்கள்.

ஐந்தாவது சகோதரனையும் வதைத்தார்கள். ஆறாவது சகோதரனையும் வதைத்தார்கள். ஏழாவது சகோதரன் மற்ற அனைவரையும் விட அதிகம் வதைக்கப்பட்டான்.

ஏழு சகோதரர்களும் கொல்லப்பட்டார்கள். இறுதியாக தம் மக்களைத் தொடர்ந்து அந்தத் தாயும் இறந்தாள் (2 மக் 7:41).

இந்த எட்டு பேரும் உயிர்ப்பின் மீதும் மறுவாழ்வின் மீதும் நம்பிக்கை வைத்திருந்தவர்கள். இரண்டாவது மகன், நாங்கள் இறந்தபின் என்றென்றும் வாழுமாறு அனைத்துலக அரசர் எங்களை உயிர்த்தெழச் செய்வார் (2 மக் 7:9) என்றான். நான்காவது சகோதரன், கடவுள் மீண்டும் உயிர்த்தெழச் செய்வார் என்னும் நம்பிக்கை எனக்கு இருப்பதால், மனிதர் கையால் இறக்க விரும்புகின்றேன் ( 2 மக் 7:14) என்றான்.

தாய், அவரே (உலகைப் படைத்தவர்) உங்களுக்கு உயிரையும் மூச்சையும் மீண்டும் கொடுப்பார் என்றார்.

அந்தத் தாயின் மனத்தில், அந்தச் சகோதர்களின் மனத்தில் மறுவாழ்வின் மீது, உயிர்ப்பின் மீது ஆழமான, அழியாத, மாறாத, மங்காத, வைரம் பாய்ந்த இறை நம்பிக்கை இருந்ததால் அவர்களை மரணத்தால் கூட ஒன்றும் செய்யமுடியவில்லை!

கடவுளுடைய கட்டளைகளைக் கடைப்பிடித்து நடக்க, கடவுளுக்கு உகந்த மக்களாக அவர்கள் வாழ அவர்களுக்கு உதவியது அவர்கள் மறுவாழ்வின் மீது. உயிர்ப்பின் மீது வைத்திருந்த நம்பிக்கை.

இன்றைய நற்செய்தி நமது கடவுள், இறந்தோரின் கடவுள் அல்ல, மாறாக வாழ்வோரின் கடவுள் (லூக் 20:38) என்கின்றது.

ஆம். நமது கடவுள் இறந்தவர்களின் கடவுள் அல்லர். அவர் நாம் மண்ணோடு மண்ணாகிவிடாமல் நம்மை உயிர்த்தெழச் செய்வார்.

மக்கபேயர் குடும்பமும். இயேசுவும் கற்பிப்பதை நாம் ஏற்றுக்கொண்டால் மரணத்தைப்பற்றிய அச்சம் நம்மை விட்டு அகன்றுவிடும். அச்சமில்லாத இடத்திலே அன்பு இருக்கும் [1 யோவா 4:18). நாம் ஒவ்வொருவரும் அன்பு நடமாடும் கலைக்கூடமாக மாறுவோம்.

மரணத்தைப் பற்றிய அச்சத்திற்கு நாம் நமது மனத்தில் இடம் கொடுத்தால், மரணத்திலிருந்து, இறப்பிலிருந்து தப்புவதிலேயே நாம் நமது நேரத்தைச் செலவழித்து எதையுமே இந்த உலகத்தில் சாதிக்காமல், யாரையுமே அன்பு செய்யாமல் இறந்துவிடுவோம். இம்மையும் நம் கையைவிட்டுப் போய்விடும். மறுமையும் நம் கையைவிட்டுப் போய்விடும். ஆகவே நம்புவோம். நமக்கு ஊக்கமளிக்கும் (இரண்டாம் வாசகம்) இயேசுவின் வார்த்தைகளின் மீது நம்பிக்கை வைத்து நமது நம்பிக்கை வாழ்வில் நாளும் வளர்வோம்.

இறை நம்பிக்கை என்பது கடையில் வாங்கக் கூடிய பொருள் அல்ல. அது தூய ஆவியார் நமக்குத் தருகின்ற அருள் (1 கொரி 12:9, கலா 5:22). அது கேட்பவர்களுக்குக் கொடையாக அருளப்படும் (லூக் 11:9-13).
மேலும் அறிவோம் :

அஞ்சுவது அஞ்சாமை பேதைமை அஞ்சுவ(து)
அஞ்சல் அறிவார் தொழில் (குறள் : 428).

பொருள்:
பழி பாவங்களுக்குப் பயப்படாதிருப்பது அறிவில்லாமை ஆகும்! அஞ்ச வேண்டியவற்றுக்கு அஞ்சுவது அறிஞர் செயல் ஆகும்!

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

வள்ளுவரின் இன்பத்துப் பாலில், கணவர் மனைவியிடம். "இந்தப் பிறவியில் நாம் பிரியவே மாட்டோம்" என்று கூறியபோது மனைவி, "அப்படியானால் மறு பிறவிகளில் நாம் பிரிந்து விடுவோமா?" என்று கேட்டு அழுகின்றார்.

"இம்மைப் பிறப்பில் பிரியோம் என்றேனாக்
கண்நிறை நீர் கொண்டனாள்" (குறள் 1315)

உண்மைக் காதல் என்றென்றும் நீடிக்கும்; அதற்குச் சாவு என்பதே கிடையாது. மனிதக் காதலுக்கு இவ்வளவு வலிமை இருக்குமேயாயின் தெய்வீகக் காதலுக்கு எவ்வளவு வலிமை இருக்க வேண்டும்! பழைய ஏற்பாட்டில் கடவுள் தம் மக்களுக்குக் கூறியது: “உனக்கு முடிவில்லாத அன்பு காட்டியுள்ளேன்; எனவே பேரன்பால் உன்னை ஈர்த்துள்ளேன். கன்னிப் பெண்ணாகிய இஸ்ரயேலே! உன்னை நான் மீண்டும் கட்டி எழுப்புவேன்; நீயும் கட்டி எழுப்பப்படுவாய்" (எரே 31:3-4). புதிய உடன்படிக்கையில் இயேசு கூறுவது: "உயிரோடு இருக்கும்போது என்னிடம் நம்பிக்கை கொள்ளும் எவரும் என்றுமே சாகமாட்டார்" (யோவா 11:26). கடவுள் நம்மை இம்மையில் மட்டுமல்ல, மறுமையிலும் அன்பு செய்கிறார். அவரது அன்பு என்றும் நிலையானது; முடிவில்லாதது.

திருவழிபாட்டு ஆண்டின் இறுதிக் கட்டத்தில், இன்றைய அருள்வாக்கு வழிபாடு உடலின் உயிர்ப்பையும் மறுமை வாழ்வையும் நினைவூட்டுகிறது. இன்றைய முதல் வாசகம் மக்கபேயர் இரண்டாம் நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு தாய் தனது ஏழு பிள்ளைகளுடன் சாகின்றார். ஏன்? பன்றி இறைச்சியை உண்பதைவிடச் சாவதே மேல் என்ற காரணத்திற்காக! ஏழு மகன்களில் நான்காவது மகன் சாவதற்கு முன் தன்னைக் கொடுமைப் படுத்தியவனிடம் கூறுகிறார்; "கடவுள் மீண்டும் உயிர்த்தெழச் செய்வார் என்னும் நம்பிக்கை எனக்கு இருப்பதால், மனிதர் கையால் இறக்க விரும்புகிறேன்" (2 மக் 7:14). எனவே உடலின் உயிர்ப்பை மக்கபே நூல் தெளிவாக எடுத்துரைக்கிறது. இன்றைய பதிலுரைப் பாடலும், "விழித்தெழும்போது, ஆண்டவரே உம் உருவம் கண்டு நிறைவடைவேன்" (திபா 17:15) என்று கூறுகிறது.

உடலின் உயிர்ப்பையும் மறுமை வாழ்வையும் மறுத்த சதுசேயர் இன்றைய நற்செய்தியிலே கிறிஸ்துவிடம் ஒரு சிக்கலான வழக்கை முன் வைக்கின்றனர். அடுத்தடுத்து ஏழுபேரை மணந்து கொண்ட பெண் ஒருவர் மறுமையில் யாருக்கு மனைவியாக இருக்க முடியும்? எனவே உயிர்த்தெழுதலும் மறுமை வாழ்வும் வெறும் அபத்தமானது. அதை ஏற்க முடியாது என்று வாதிடு கின்றனர். கிறிஸ்து விவிலியத்தை மேற்கோள் காட்டிப் பரிசேயரின் வாயை அடைக்கின்றார். எரியும் முட்புதரில் மோசேக்குக் காட்சி கொடுத்த கடவுள் தான் ஆபிரகாம், ஈசாக்கு, யாக்கோபின் கடவுள் என்று கூறினார். எனவே கடவுள் வாழ்வோரின் கடவுள். அவர் திருமுன் இறந்தவர்களும் உயிர் வாழ்கின்றனர் என்பதை உணர்த்தி, கிறிஸ்து மறுவாழ்வை உறுதிபட வலியுறுத்தினார்.

மறுவாழ்வு உண்டு என்பதைத் தெளிவுபடுத்திய பின்பு, அந்த வாழ்வு எத்தகையது என்பதையும் தெளிவுபடுத்துகிறார் கிறிஸ்து. விண்ணகத்தில் ஊனுடல் வாழ்வுக்கு இடமில்லை; அங்குள்ளவர்கள் திருமணம் செய்து கொள்வதில்லை; அவர்கள் வானதூதர்களைப் போல் இருப்பர் என்கிறார் கிறிஸ்து.

திருமணமான பெண் ஒருவர் தமது பங்குத் தந்தையிடம், "சுவாமி, ஏன் ஏன் விண்ணகத்தில் பெண் கொடுப்பதுமில்லை. எடுப்பதுமில்லை?" என்று கேட்டதற்குப் பங்குத் தந்தை திருவாய் மலர்ந்து கூறியது: "பெண்கள் எவரும் விண்ணகம் செல்லமாட்டார்கள். எனவே, அங்கு பெண் எடுக்கவோ கொடுக்கவோ வாய்ப்பு இருக்காது!" அதற்கு அப்பெண்மணியோ, "விண்ணகத்தில் எண்ணிக்கையில் அடங்காத ஆண்களும் பெண்களும் இருப்பார்கள். ஆனால் திருமணத்தை மந்திரிக்க குரு ஒருவர்கூட அங்கு இருக்கமாட்டார்; குருக்கள்தான் விண்ணகம் செல்லமாட்டார்கள்" என்று பதிலடி கொடுத்துப் பங்குத் தந்தையை திக்குமுக்காடச் செய்துவிட்டார்!

விண்ணகத்தில் திருமணம் இருக்காது. ஏன்? திருமணத்தின் இரண்டு நோக்கங்கள்: ஒன்று மணமக்களின் சங்கமம்; இரண்டு குழந்தை பிறப்பு. இந்த இரண்டுக்குமே விண்ணாகத்தில் வேலை இருக்காது. ஏனெனில் விண்ணகத்தில் எல்லாருமே கடவுளுடன் சங்கமம் ஆகிவிடுவதால், கணவன்-மனைவி சங்கமம் தேவையில்லை. மேலும் விண்ணகத்தில் இறப்பே இருக்காது; எனவே குழந்தைப் பிறப்புக்கும் அவசியமில்லை. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக விண்ணகத்தில் கிறிஸ்துவே அனைவர்க்கும் மணமகனாய்த் திகழ்வார். இது வெறும் கற்பனையல்ல. உண்மை என்று திருவெளிப்பாடு நூல் கூறுகிறது. "வா, ஆட்டுக்குட்டி மணந்து கொண்ட மணமகளை உனக்குக் காட்டுவேன்" (திபெ 21:9).

உடலின் உயிர்ப்பு மற்றும் மறுமை வாழ்வு உண்டு என்பது தீர்க்கமான முடிவு; விசுவாசக் கோட்பாடு. உடலின் உயிர்ப்பையும் மறுவாழ்வையும் விசுவாசப் பொருளாய் நம்புகிறோம். "இப்போது நாம் கடவுளின் பிள்ளைகளாய் இருக்கிறோம்... ஆனால் அவர் தோன்றும் போது நாமும் அவரைப்போல் இருப்போம்; ஏனெனில் அவர் இருப்பது போல் அவரைக் காண்போம்" (1 யோவா 3:2). "இப்போது நாம் கண்ணாடியில் காண்பது போல் மங்கலாய்க் காண்கிறோம். ஆனால் அப்போது நாம் நேரில் காண்போம்" (1 கொரி 13:12).

நாம் எந்த அளவுக்கு மறுமை வாழ்வை விரும்புகின்றோமோ அந்த அளவுக்கு நாம் இம்மை வாழ்வை விரும்ப வேண்டும். ஏனெனில் இம்மை வாழ்வே மறுமை வாழ்வாக மலர்கிறது. பின்வரும் தாகூரின் கீதாஞ்சலி (எண் 91) நம்மை ஆழ்ந்து சிந்திக்க வைக்கிறது: "மரணமே! வாழ்வு கடைசியில் உன்னிடம்தான் நிறைவடைகிறது. நாள்தோறும் உனக்காகவே காத்து வந்திருக்கிறேன். உனக்காகவே வாழ்வின் இன்பங்களையும் வேதனைகளையும் தாங்கி வந்திருக்கிறேன். பூக்கள் தொடுக்கப் பெற்று மணமகனுக்கு மாலை தயாராக இருக்கிறது. திருமணம் முடிந்ததும் மணப்பெண் தன் இல்லம் துறந்து தன் நாயகனை இரவின் அமைதியில் சந்திப்பாள். நான் இந்த வாழ்வை விரும்பும் காரணத்தாலேயே மரணத்தையும் நேசிக்கிறேன். குழந்தைக்குப் பால் கொடுக்கும் தாய் வலது கொங்கையிலிருந்து எடுத்தவுடன் குழந்தை வீரிட்டு அழுகிறது; மறுகணத்தில் இடது கொங்கையில் ஆருயிர்க்கு அமிழ்தம் கிடைக்கும் என்பதை அது உணர்வதில்லை."

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

புழு அரித்த புத்தகமாய்

"என் உடல் ஒரு கிழிந்து நூலைப்போல, புழு அரித்த புத்தகம்போல இங்கு கிடக்கிறது. ஆனால் இப்புத்தகத்தை எழுதிய கடவுளாகிய ஆசிரியர் ஒரு நாள் அதை ஒரு புதிய பதிப்பாக வெளியிடுவார் என்பது திண்ணம்" - புகழ்பெற்ற அறிவியல் மேதை பெஞ்சமின் பிராங்க்ளின் என்பவரது கல்லறையில் பொறிக்கப்பட்டுள்ள வாசகம் இது.

நமது நம்பிக்கை அறிக்கையின் "உடலின் உயிர்ப்பை நம்புகிறேன், நிலைவாழ்வை நம்புகிறேன்” இறுதிக் கோட்பாடுகளை மையப்படுத்தி எழுதியதுதான் அந்தக் கல்லறை வார்த்தைகள். இன்றைய இறைவாக்கு வழிபாடும் அந்த உண்மைக்கும் உணர்வுக்கும் கட்டியம் கூறுகிறது.

"நித்திய இளைப்பாற்றியை இறந்தோர்க்கு அளித்தருளும் ஆண்டவரே, முடிவில்லாத ஒளி இவர்கள் மேல் ஒளிர்வதாக" என்று செபிக்கிறோமே, இல்லாத கருப்புப் பூனையை இருட்டில் தேடும் குருடர்களா நாம்? "ஆண்டவர் இயேசுவை உயிர்த்தெழச் செய்த கடவுளே, எங்களையும் அவரோடு உயிர்த்தெழச் செய்து அவர் திருமுன் நிறுத்துவார். உங்களையும் அவ்வாறே நிறுத்துவார் என்பது எங்களுக்குத் தெரியும்" (2 கொரி. 4:14) என்பதுதானே கிறிஸ்தவ நம்பிக்கை!

யூதர்கள் மத்தியில் உயிர்ப்பு வாழ்வு பற்றி பல கண்ணோட்டங்கள் நிலவின. பரிசேயர்கள் உயிர்ப்பில் நம்பிக்கை கொண்டிருந்தனர். சதுசேயர் இந்த நம்பிக்கையை ஏற்றதில்லை. அவர்கள் ஓர் அடிப்படை வாதக் குழுவினர். எனவேதான் இயேசுவை சர்ச்சைக்கு இழுக்கின்றனர். இணைச்சட்டம் 25:5,6இல் குறிப்பிட்டுள்ள மரபை மேற்கோள் காட்டி 'பெண் ஒருத்தி ஏழு சகோதரர்கள் யாருக்காவது மறுவாழ்வில் மனைவியாக இருக்க முடியுமா?' என்று இட்டுக்கட்டிய கதையைச் சொல்லி இழிவாக வாதாடி உயிர்ப்பின் நம்பிக்கையை ஏளனப்படுத்தினர்.

சதுசேயரின் கேள்வி கிண்டலானது, குதர்க்கமானது அதே வேளையில் சிறுபிள்ளைத்தனமானது. அபத்தமானது.

வாழவோ சாகவோ ஓர் உயர்ந்த நோக்கு வேண்டும். அதற்காக விண்ணகத்தில் தொலைக்காட்சி பார்க்கலாமா? ஐஸ்கிரிம் சாப்பிடலாமா? திருமணம் நடக்குமா? தாடி மீசை வளருமா இப்படியா எதிர்பார்ப்பது?

சிற்றரசர் ஒருவரிடம் அறிவிற் சிறந்த ஓர் அமைச்சர் இருந்தார். நாவிதர் ஒருவரும் அரசனிடம் நெருங்கிப் பழகி நிறைந்த செல்வாக்கோடு இருந்தார். தனக்குப் பிடிக்காத அமைச்சரை ஒழித்து கட்ட சூழ்ச்சியில் இறங்கினார். ஒரு நல்ல தருணத்தில், அரசனுக்கு முடிவெட்டிக் கொண்டிருந்த நேரத்தில் “அரசே, நீங்கள் இங்கே பலவித இன்பங்களையும் அனுபவித்து சுகமாகவும் சொகுசாகவும் இருக்கிறீர்கள். ஆனால் இறந்துபோன உங்கள் பெற்றோர் மேலுலகில் எப்படி இருக்கிறார்களோ! நம்முடைய அமைச்சரை மேலுலகுக்கு அனுப்பி உங்கள் அப்பா அம்மாவைப் பார்த்து வரச் சொல்லுங்களேன். அமைச்சர் கெட்டிக்காரர். மேலுலகுக்குச் சென்று திரும்பி வந்துவிடுவார்" என்றார் நாவிதர்.

பெற்றோரை நினைவூட்டியதும் கண்கலங்கிவிட்டார் அரசர். அவர்கள் மீது அவருக்கு அவ்வளவு பாசமும் நேசமும். அதனால் நாவிதர் பேச்சைக் கேட்டதும் அமைச்சருக்கு ஆணையிட்டார். தன்னுடைய இரகசிய ஒற்றன் மூலம் நாவிதனின் சதியை முன்கூட்டிய அமைச்சர் அறிந்திருந்தார். மறுநாள் மேலுலகு செல்வதற்காக அமைச்சரை இடுகாட்டில் புதைத்தனர். அமைச்சரோ முன்னேற்பாடு செய்து சுரங்கம் வழி தப்பி ஆறுமாதம் தலைமறைவாக இருந்தார்.

பிறகு ஒரு நாள் நீண்ட நெடிய தாடி மீசையோடு அரசன் முன் தோன்றினார். அமைச்சரைக் கண்டதும் ஆர்வம் பொங்க அரசன் தன் பெற்றோரைப் பற்றி விசாரித்தார். உடனே அமைச்சர் “அரசே, தங்கள் பெற்றோர் அங்கே நலமாக இருக்கிறார்கள். ஆனால் ஒரே ஒரு குறை. சொர்க்கத்தில் முடிதிருத்த ஆளில்லை. ஆறு மாதங்களுக்குள் எனக்கு இவ்வளவு பெரிய தாடியும் மீசையும் காடாக வளர்ந்திருக்கிறது என்றால் வெகுகாலமாக அங்குள்ள உங்கள் பெற்றோருக்கு எவ்வளவு தலைமுடியும் தாடியும் வளர்ந்திருக்கும்! ஆகையால் நமது அரண்மனை நாவிதனைச் கொஞ்சம் அனுப்பி வைக்க உங்களிடம் சொல்லும்படி என்னைக் கேட்டுக் கொண்டார்கள்" என்றார். உடனே நாவிதன் புதைக்கப்பட்டாராம்.

விண்ணுலகில் கணவனா மனைவியா? மாமனா மச்சானா? உலக வாழ்விலே தனி மனித உறவு மட்டத்தில் - அப்பா அம்மா, தம்பி தங்கை, அண்ணன் அக்கா, மாமன் மைத்துணன் என்று பல உறவுகளின் பிரதிபலிப்பாக வாழ்கிறோம். இங்கு ஆளாளுக்கு உறவு என்ற வகையில் ஒரு பெயர் சூட்டி அழைக்கிற நாம் எல்லோருமே இயேசு கற்றுக் கொடுத்தபடிக் கடவுளை 'தந்தையே' என்று மட்டும்தானே அழைக்கிறோம். நீங்கள் கடவுளை 'அப்பா' என்று அழைப்பதால், உங்கள் மனைவி கடவுளை மாமா என்றோ, உங்கள் பிள்ளைகள் கடவுளைத் தாத்தா என்றோ, உங்கள் அம்மா கடவுளை அத்தான் என்றோ கூப்பிடுவதில்லை. ஆனால் விண்ணகத்தில் தந்தையின் பிள்ளைகளாக மட்டுமே வாழக்கூடிய பேற்றைப் பெறுகிறோம்.

"அவர்கள் வானதூதரைப் போல் இருப்பார்கள். உயிர்த்தெழுந்த மக்களாய் இருப்பதால் எல்லாரும் கடவுளின் மக்களே” (லூக். 20:36) என்ற இயேசு உயிர்ப்பில் நம்பிக்கையற்ற சதுசேயரை இப்படிச் சாடுகிறார்: "உங்களுக்கு மறைநூலும் தெரியாது. கடவுளின் வல்லமையும் தெரியாது. எனவேதான் தவறான கருத்தைக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்” (மத். 22:29).

மறைநூல் உயிர்ப்புக்குச் சான்று பகர்கிறது. முதல் வாசகத்தில் இறைநம்பிக்கைக்காக துணிந்து இறப்பை ஏற்ற ஏழு சகோதரர்கள் எப்படி உயிர்ப்புக்கு சாட்சிகளாக இருக்கிறார்கள்! (2 மக். 7:9-14). இறந்தோரின் உயிர்ப்பைப் பற்றி இறைவாக்கினர் தானியேல் நூல் வலியுறுத்துகிறது (தானி. 12:2). உயிர்ப்புப் பற்றிய உண்மையான நம்பிக்கையை விளக்கி, நமது விண்ணகக் குடியுரிமையையும் உறுதி செய்துள்ளார் திருத்தூதர் பவுல் (1கொரி. 15:12-17). “உயிர்த்தெழுதலும் வாழ்வும் நானே. என்னிடம் நம்பிக்கை கொள்பவர் இறப்பினும் வாழ்வர்' (யோ. 11:23-25) என்று சொன்ன இயேசுவின் சீடரல்லவா பவுல்!

எந்த யூதப் போதகரும் உயிர்த்தெழுதல் உண்டு என்பதற்கான ஆதாரத்தை 'தோரா' என்ற முதல் ஐந்து நூல்களிலிருந்தும் பயன்படுத்தியதில்லை. முதன்முறையாக இயேசு அதைச் செய்கிறார். நம் கடவுள் வாழ்வோரின் கடவுள் என்பதை மோசே "ஆபிரகாமின் கடவுள், ஈசாக்கின் கடவுள், யாக்கோபின் கடவுள்” என்று கூறியதை (வி.ப. 3:1- 6) மேற்கோள் காட்டி விளக்குகிறார் (லூக். 20:38).

ஒரு கிறிஸ்தவக்குடும்பத்தில் கணவனும் மனைவியும் இறந்தனர். மனைவி விண்ணுலகு சென்றாள். கணவனுக்கோ எரிநரகத்திற்குத் தீர்ப்பு. அவன் நரகம் செல்லுமுன், “இரக்கம் நிறைந்த கடவுளே, திருத்தூதர் பேதுருவை ஒரேஒரு நிமிடம் பார்க்க அனுமதி வேண்டும், என்று கெஞ்ச 'சரி' என்றார் கடவுள்.

அவனைக் கண்டதும் பேதுரு, "நரகம் செல்ல வேண்டிய உனக்கு இங்கு என்ன வேலை?" என்று கேட்டு விரட்டினார். ஆனால் கடவுளின் சிறப்பு அனுமதி பெற்றிருப்பதை அறிந்ததும், "என்ன வேண்டும்?'' என்று கேட்டார்.

"திருத்தூதரே, மன்னிக்கவும், நீங்கள்தானே முதல் திருத்தந்தை?" என்று கேட்க, “ஆம்” என்று பெருமிதத்தோடு தலையாட்டினார் பேதுரு. உடனே அவன் “கடவுள் இணைத்ததை மனிதன் பிரிக்காதிருக்கட்டும் (மார்க். 10:9) என்றாரே இயேசு. நீங்களோ என் மனைவியை மோட்சத்திற்கும் என்னை நரகத்திற்கும் அனுப்பி இணைத்த எங்களைப் பிரிக்கலாமா? இது முறையா?" என்று இறைவன் கேட்டார்.

பேதுருவுக்கு ஒரு கணம் தலையே சுற்றியது. தூயஆவியாரைத் துணைக்கு அழைத்தார். உடனே ஒரு 'பளிச்' வெட்டியது மூளையில். "நீ சொல்வது சரிதாம்’பா. ஆனால் விண்ணரசில் பெண் கொள்வதுமில்லை, கொடுப்பதும் இல்லை (லூக். 20:35) என்றும் விவிலியத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறதே, தெரியாதா? இங்கே கணவன் மனைவி என்ற உறவுக்கெல்லாம் இடமில்லை. நரகத்திற்கு சீக்கிரம் போய்ச் சேரு" என்று பேதுரு போட்டாரே ஒரு போடு

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு
மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு
இறப்பை நிரப்பும் நம்பிக்கை!

நாம் கட்டுகின்ற அனைத்தும் ஒருநாள் உடையும் என்று தெரிந்தும் நாம் ஏன்னும் இன்னும் கட்டிடம் கட்டுகிறோம்? நாம் சேர்க்கின்ற செல்வங்கள் எதையும் நம்மால் கொண்டு செல்ல முடியாது என்று தெரிந்தும் ஏன் செல்வம் சேர்க்கிறோம்? நாம் படிக்கின்ற அனைத்தையும் ஒருநாள் மறப்போம் என்று தெரிந்தும் ஏன் படிக்கிறோம்? நாம் உண்கின்ற உணவு சில மணி நேரங்களில் செரித்து மீண்டும் பசிக்கும் என்று தெரிந்தும் ஏன் உண்கின்றோம்? நாம் உடுக்கின்ற உடை அந்த நாளின் மாலையில் அழுக்காகிவிடும் என்று தெரிந்தும் நாம் ஏன் தூய்மையாக ஆடை அணிகின்றோம்? நாளின் இறுதியில் எல்லாம் உடையும், களையும், மறக்கும், செரிக்கும், அழுக்காகும், இறக்கும். ஆனால், நாள் முழுவதும் அது வாழ்கிறதே அந்த ஒன்றிற்காகத்தான் நாம் அனைத்தையும் செய்கின்றோம். நாம் கட்டுகின்ற போது காட்டுகின்ற உழைப்பு, செல்வத்தைச் சேர்க்க நாம் மேற்கொள்ளும் முயற்சி, படிப்பதற்கு நாம் காட்டும் ஆர்வம், உணவில் நாம் பெறும் ஆற்றல், ஆடையில் நாம் பெறும் தன்மதிப்பு போன்றவைதாம் நாளின் இறுதியில் நாம் அனுபவிக்கும் இறப்பு அனுபவத்தை நிரப்பும் நம்பிக்கை நீரூற்றுக்களாக இருக்கின்றன.

இறப்பு என்னும் நிகழ்வு எல்லாவற்றையும் வெறுமையாக்கிவிடுகிறதோ என்ற அச்சம் அன்று முதல் இன்று வரை எல்லாருக்கும் இருக்கிறது. இறப்புக்குப் பின் ஒன்றும் இல்லை என்று சொன்னால் நாம் வாழ்வது எல்லாம் வீணாகி விடுமே என்ற கவலையும் அத்தோடு சேர்ந்துவிடுகிறது.

இறப்பு என்னும் வெறுமையை நம்பிக்கை நிரப்புகிறது என்று நமக்கு முன்மொழிகிறது இன்றைய இறைவாக்கு வழிபாடு.

இன்றைய முதல் வாசகம் (காண். 2 மக் 7:1-2,9-14) இணைத்திருமுறைநூல்களில் ஒன்றான மக்கபேயர் நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்டுள்ளது. கி.மு. 168ஆம் ஆண்டு இஸ்ரயேல்-பாலஸ்தீனத்தை ஆளுகின்ற அந்தியோக்கஸ் எபிஃபேனஸ் என்ற மன்னன் கிரேக்க கலாச்சாரம் மற்றும் பண்பாட்டை யூத மக்கள்மேல் புகுத்தி, யூத சமயத்திற்கும், கடவுளுக்கும் பிரமாணிக்கமாக இருந்த அனைவரையும் கொல்கின்றான். அவர்கள் தங்களுடைய சட்டங்களைப் பின்பற்றுவதிலிருந்து விலக வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகின்றான். அவர்கள் விலகிவிட்டார்களா என்று பார்ப்பதற்கான ஒரு வழியாக அவர்களை பன்றியின் இறைச்சி உண்ணுமாறு கட்டளையிடுகின்றான். இப்படியாக, ஒரு குடும்பத்தில் உள்ள ஏழு மகன்களையும் அவர்களின் தாயாரையும் பன்றி இறைச்சி உண்ணச் செய்யும் நிகழ்வே இன்றைய முதல் வாசகம். தங்களுக்கு எந்த தீங்கு வந்தாலும், தாங்கள் எவ்வித சித்திரவதைக்கு உட்படுத்தப்பட்டாலும் தங்களுடைய சட்டத்தை விட்டுவிட மறுக்கிறார்கள் இவர்கள். முதல் சகோதரர், 'கடவுளின் திருச்சட்டத்தை மீறுவதைவிட சாவதே மேல் என்றும், கடவுள் அவர்மேல் நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் நிலைவாழ்வுக்கு உயிர்ப்பிப்பார்' என்றும் சொல்லிக்கொண்டு உயிர் துறக்கிறார். இரண்டாமவரின் நாக்கும் கைகளும் வெட்டப்பட்டபோதும் குறைவான அவருடைய உடலை கடவுள் உயிர்ப்பின்போல் நிறைவானதாக்குவோர் என்று சொல்லி இறக்கிறார். மூன்றாமவர் கடவுளின் நீதியையும் மற்றும் நேர்மையையும் முன்னிறுத்தி, கடவுளுக்காக இறப்பவர்கள் வாழ்வைப் பெறுவார்கள் என்றும், தீய அரசன் உயிர்ப்பை அனுபவிக்க மாட்டான் என்றும் எச்சரிக்கின்றார்.

இவர்களுடைய இந்த வார்த்தைகள் வீண் பிடிவாதத்தால் எழுந்த வார்த்தைகள் அல்ல. மாறாக, அவர்கள் கடவுளையும் கடவுளின் மறைநூலையும் அறிந்திருந்த அறிவின், அனுபவத்தின் பின்புலத்தில் எழுந்த வார்த்தைகள். கடவுள் தம்மை நம்பும் அடியார்களை நீடித்த அழிவுக்கு உட்படுத்தமாட்டார் என்று அவர்கள் புரிந்துவைத்திருந்தார்கள். இறப்புக்குப் பின் வாழ்வு அல்லது நிலைவாழ்வு பற்றிய நம்பிக்கை இஸ்ரயேல் மக்கள் வரலாற்றில் மிகவும் பிந்தைய காலத்தில்தான் உருவாகிறது. 'இறந்த உம் மக்கள் உயிர்பெறுவர். அவர்களின் உயிரற்ற உடல்கள் மீண்டும் எழும்' என்று எசாயாதான் இந்த நம்பிக்கையை முதன்முதலில் விதைக்கிறார் (காண். 26:19). தொடர்ந்து எசா 25:8, ஒசே 13:14, திபா 16:9-11, 17:15 ஆகிய இடங்களிலும் இதையொத்த குறிப்புக்களைப் பார்க்கின்றோம். இறப்புக்குப் பின் நிகழும் தண்டனைத் தீர்ப்பு பற்றிய புரிதல் தானியேல் 12:2ல் இடம் பெறுகிறது: 'இறந்துபோய் மண்புழுதியில் உறங்குகிற அனைவருள் பலர் விழித்தெழுவர். அவருள் சிலர் முடிவில்லா வாழ்வு பெறுவர். வேறு சிலரோ வெட்கத்திற்கும் முடிவில்லா இழிவுக்கும் உள்ளாவர்.' இது ஏறக்குறைய மக்கபேயர் நூல் காலத்தில் எழுதப்பட்டதே. தங்களுடைய கடவுளின் நன்மைத்தனம் பற்றியும், அவருடைய பேரன்பு பற்றியும் அனுபவித்த இஸ்ரயேல் மக்கள் தங்களுடைய கடவுள் தங்களை எதிரியின் பிடியில் விட்டுவிட்டாலும், எதிரியை நீடித்த அழிவிற்கும், தங்களை நீடித்த வாழ்விற்கும் உயிர்ப்பிப்பார் என்று உறுதியாக நம்பினார்கள். ஏழு சகோதரர்களும், அவர்களுடைய தாயாரும் இறக்கத் துணிந்தது இந்த நம்பிக்கையால்தான். ஆக, இவர்களுடைய இறப்பை நிரப்பியது 'இறப்புக்குப் பின் வாழ்வு' என்ற நம்பிக்கையே.

இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில் (காண். 2 தெச 2:16-3:5), ஆண்டவரின் இரண்டாம் வருகை பற்றிய போலிப் போதனையை விலக்கும் நோக்குடன் அவர்களுக்கு அறிவுறுத்தும் பவுல், அவர்களை ஊக்கப்படுத்தி அவர்களுக்காக இறைவேண்டல் செய்கின்றார். 'ஆண்டவர் விரைவில் வருகிறார்' என்ற எண்ணத்தில் 'வாழ்வில் எதுவுமே நிலையானது அல்ல' என்று சொல்லிச் சிலர் சோம்பித் திரிந்தனர். 'ஆண்டவர் வரக் காலம் தாழ்த்துகிறார்' என்ற எண்ணத்தில் இன்னும் சிலர், 'இப்போது இருக்கும் பாவ நிலையிலேயே தொடர்ந்து இருப்போம்' என்றனர். இந்த இரண்டுமே தவறான எண்ணங்கள் என்று அறிவுறுத்துகின்ற பவுல், 'ஆண்டவர் நம்பிக்கைக்குரியவர். அவர்கள் உங்களை உறுதிப்படுத்தி, தீயோனிடமிருந்து காத்தருள்வார். கடவுளின் அன்பையும், கிறிஸ்துவின் மன உறுதியையும் அடைய ஆண்டவர் உங்களைத் தூண்டுவாராக!' என்று ஆசீர்வதிக்கின்றார்.

ஆக, இரண்டாம் வருகை அல்லது உலக அழிவு என்னும் இறப்பின் வெறுமையை நிரப்புவது கடவுளின் அன்பும் கிறிஸ்துவின் மனஉறுதியுமே.

இன்றைய நற்செய்தி வாசகம் (காண். லூக் 20:27-38) சதுசேயர்களுக்கும் இயேசுவுக்கும் இடையே நிகழ்ந்த விவாதத்தை நம் கண்முன் கொண்டுவருகிறது. சதுசேயர்கள் இயேசுவின் சமகாலத்தில் உள்ள யூத சமூகத்தின் ஒரு பிரிவினர். இவர்கள் செல்வந்தர்கள். ஆளும் வர்க்கத்தினர். மேட்டுக்குடியினர். எருசலேம் ஆலயத்தையும் அதன் வரவு செலவுகளையும் இவர்களே மேலாண்மை செய்தார்கள். உரோமை அதிகார வர்க்கத்தோடு தோளோடு தோள் கொடுத்து நின்றனர். விவிலியத்தின் முதல் ஐந்து நூல்களை (தொடக்கநூல், விடுதலைப் பயணம், லேவியர், எண்ணிக்கை, இணைச்சட்டம்) மட்டுமே தூண்டப்பட்ட நூல்களாக ஏற்றுக்கொண்டனர். அவற்றில் சொல்லப்படாத எதையும் நம்பாதவர்கள். உயிர்ப்பு, இறப்புக்குப் பின் வாழ்வு, வானதூதர்கள் ஆகியவற்றில் நம்பிக்கை இல்லாதவர்கள். இந்தப் பின்புலத்தில் 'உயிர்ப்பு' அல்லது 'இறப்புக்குப் பின் வாழ்வு' என்னும் நம்பிக்கை ஐந்நூல்களுக்கு முரணாக இருப்பதை இயேசுவிடம் உணர்த்த விரும்புகிறார்கள்.

இச 25:5 அறிவுறுத்தும் 'லெவிரேட் திருமணம்' ('சகோதரர் திருமணம்') என்னும் கூற்றை எடுத்து, ஒரு பெண் இவ்வுலகில் திருமணத்திற்காக ஏழு சகோதரர்களை மணந்தால், இறப்புக்குப் பின் ஏழு பேரை மணமுடிக்க வேண்டுமே, அது யூதச் சட்டத்திற்கு எதிரானதாகுமே என்றும் கேள்வி எழுப்புகின்றனர் சதுசேயர்கள். அவர்களின் வாக்குவாதம் ஆதாரமற்றது என எண்பிக்கிறார் இயேசு. முதலில், மறுவாழ்வில் இறப்பு இல்லை என்பதால் திருமணம் முடிக்கவும், குழந்தை பெற்றுக்கொள்ளவும், குழந்தைகள் வழியாகப் பெற்றோர்கள் வாழவும் தேவையில்லை. அவர்கள் 'சாகமுடியாத', 'வானதூதரைப் போல இருக்கின்ற' ஒரு நிலையை அடைவார்கள். இது பூமியில் நாம் வாழ்க்கையைவிட வித்தியாசமானது. இரண்டாவதாக, சதுசேயர்கள் தங்களுடைய மறைநூலை அறியாதவர்களாக இருப்பதை அவர்களுக்கு உணர்த்துகிறார் இயேசு. விப 3:1-6, எரியும் முட்புதர் நிகழ்வில், தம்மை மோசேக்கு வெளிப்படுத்தும் கடவுள், தம்மை குலமுதுவர்களின் - ஆபிரகாமின் கடவுள், ஈசாக்கின் கடவுள், யாக்கோபின் கடவுள் - என்று வெளிப்படுத்துகின்றார். கடவுள் வாழ்வோரின் கடவுளாக இருப்பதால் இறந்தவர்களும் அவரோடு வாழ்வார்கள். ஆக, இறப்புக்குப் பின் வாழ்வு இல்லை என்பது பொருளற்றது.

ஆக, இறப்பு என்னும் வெறுமையை கடவுள் நிரப்புகிறார்.

இவ்வாறாக, இன்றைய முதல் வாசகத்தில் இறப்பு என்னும் வெறுமையை 'இறப்புக்குப் பின் வாழ்வு' என்ற நம்பிக்கையும், இரண்டாம் வாசகத்தில் 'கடவுளின் அன்பும் கிறிஸ்துவின் மனஉறுதியும்,' நற்செய்தி வாசகத்தில் 'வாழ்வோரின் கடவுளில் நாம் வாழ்கிறோம்' என்ற நம்பிக்கையும் நிரப்புகின்றன.

இறப்பு ஏற்படுத்தும் வெறுமையை நாம் எளிதாகச் சொல்வதுபோல நிரப்பிவிட முடியாது. அதற்குச் சில நாள்கள் ஆகலாம், மாதங்கள் அல்லது வருடங்கள் ஆகலாம். அதே வேளையில் இது சாத்தியமில்லை என்றும் சொல்லிவிட முடியாது.

நம்முடைய வாழ்விற்குப் பொருள் இல்லை என்று புலம்புவதை விடுத்து, நம் வாழ்விற்குப் பொருள் கொடுப்பது நம் கையில் என்ற பொறுப்புணர்விற்குக் கடந்தால், திருப்பாடல் ஆசிரியர் போல், 'நானோ நேர்மையில் நிலைத்திருந்து உமது முகம் காண்பேன். விழித்தெழும்போது உமது உருவம் கண்டு நிறைவுபெறுவேன்' (17:15) என்று நாமும் சொல்ல முடியும்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

மரணத்தின் மறுபக்கம்...

மருத்துவமனையில், மரணத்தோடு போராடிக்கொண்டிருந்த ஒரு நோயாளியை, டாக்டர் ஒருவர் சந்தித்தார். அவர் அங்கிருந்து கிளம்பும் வேளையில், நோயாளி அவரிடம், "டாக்டர், சாவதற்கு எனக்குப் பயமாக உள்ளது. சாவுக்குப் பிறகு என்ன இருக்கிறது, சொல்லுங்களேன்" என்று கேட்டார். டாக்டர் அவரிடம், "எனக்குத் தெரியாது" என்று சொல்லியபடி, அந்த அறையின் கதவருகே சென்றார். நோயாளி அவரிடம், "நீங்கள் ஒரு கிறிஸ்தவர். சாவுக்குப் பிறகு என்ன உள்ளதென்று உங்களுக்குத் தெரியாதா?" என்று கேட்டார்.

கதவருகே சென்ற டாக்டர், அதன் கைப்பிடியைத் தொட்டதும், கதவுக்கு மறுபக்கம் நாய் ஒன்று, கதவின் மேல் தன் கால்களால் சுரண்டிக்கொண்டிருந்த சப்தம் கேட்டது. டாக்டர் கதவைத் திறந்ததும், அவரது நாய் பாய்ந்துவந்து, மகிழ்வுடன் அவரது கால்களைச் சுற்றிச் சுற்றி வந்தது.

டாக்டர் நோயாளியைப் பார்த்து, ஓர் அழகான கருத்தைக் கூறினார்: "என்னுடைய நாயைப் பார்த்தீர்களா? அது இந்த அறைக்குள் இதுவரை வந்ததேயில்லை. இந்த அறைக்குள் என்ன இருக்கும் என்பதும் அதற்குத் தெரியாது. அதற்குத் தெரிந்ததெல்லாம் ஒன்றுதான். இந்த அறைக்குள் அதனுடையத் தலைவனாகிய நான் இருப்பது மட்டுமே அதற்குத் தெரியும். எனவே, கதவைத் திறந்ததும், எந்தத் தயக்கமும் இல்லாமல், அது அறைக்குள் பாய்ந்து வந்தது. அதேபோல், சாவுக்கு மறுபக்கம் என்ன இருக்கிறது என்று எனக்குச் சுத்தமாகத் தெரியாது. ஆனால், சாவுக்கு மறுபக்கத்தில் என் தலைவனாம் இறைவன் இருக்கிறார் என்பது மட்டும் எனக்குத் தெரியும். அது போதும் எனக்கு" என்று சொல்லிவிட்டு, டாக்டர், தன் நாயை அழைத்துக்கொண்டு சென்றார்.

மரணத்தைப் பற்றி சொல்லப்படும் பல கதைகளில், கருத்தாழம் மிக்க ஒரு கதை இது. மரணத்தையும் மறுவாழ்வையும் பற்றி அடிக்கடி சிந்திக்க, தாய் திருஅவை நமக்கு வழங்கியிருக்கும் ஒரு காலம், இந்த நவம்பர் மாதம். கல்லறைகளுக்குச் செல்லுதல், இறந்தோருக்காகத் திருப்பலிகள் நிறைவேற்றுதல் என்று, பொருள்நிறைந்த செயல்கள் பலவற்றில் நாம் ஈடுபடுகிறோம். அத்துடன், தற்போது, நாம் வழிபாட்டு ஆண்டின் இறுதியை நெருங்கியுள்ளோம் என்பதால், இன்று நமக்குத் தரப்பட்டுள்ள ஞாயிறு வாசகங்கள், மரணம், மறுவாழ்வு ஆகியவற்றைச் சிந்திக்க நல்லதொரு வாய்ப்பை வழங்குகின்றன.

நம்பிக்கையும் துணிவும் நிறைந்த ஒரு தாயும், அவரது ஏழு மகன்களும் மரணத்தைச் சந்திக்கும் நிகழ்வைக்கூறும் - மக்கபேயர் 2ம் நூல் 7: 1-2, 9-14 - இன்றைய முதல் வாசகம், நமக்குச் சில பாடங்களைச் சொல்லித்தருகிறது. துன்பம், மரணம், ஆகியவை, இறைவனுக்கு முன் சக்தியற்றவை என்று கூறும் இக்குடும்பத்தினர், மோசே தந்த சட்டங்களை மீறுவதற்குப்பதில், சாவைச் சந்திக்கத் துணிகின்றனர். மரணத்தின் மறுபக்கம், தங்களை உயிர்த்தெழச் செய்யும் இறைவனை தாங்கள் சந்திக்கப் போவதாக அவர்கள் அறிக்கையிடுகின்றனர்:
மக்கபேயர் 2ம் நூல் 7: 9,14
"நாங்கள் இறந்தபின் என்றென்றும் வாழுமாறு அனைத்துலக அரசர் எங்களை உயிர்த்தெழச் செய்வார்... கடவுள் மீண்டும் உயிர்த்தெழச் செய்வார் என்னும் நம்பிக்கை எனக்கு இருப்பதால், மனிதர் கையால் இறக்க விரும்புகிறேன்." என்று, இவர்கள் கூறும் சொற்கள், உயிர்ப்பைப் பற்றிய உன்னத அறிக்கைகளாக ஒலிக்கின்றன.

உயிர்ப்பைப் பற்றிய மாற்றுக் கருத்துக்கள் கொண்ட சதுசேயர்களை, இன்றைய நற்செய்தியில் நாம் சந்திக்கின்றோம். இவர்களை, உயிர்த்தெழுதலை மறுக்கும் சில சதுசேயர்கள்' என்று, நற்செய்தியாளர் லூக்கா, நமக்கு அறிமுகம் செய்துவைக்கிறார். மறு உலக வாழ்வைப்பற்றி மக்களுக்கு வலியுறுத்திக் கூறிவந்த இயேசுவை, மக்கள் முன்னிலையில் அவமானப்படுத்தும் எண்ணத்துடன், அவரிடம் ஒரு புதிரான கேள்வியை எழுப்புகின்றனர், சதுசேயர்கள். மறுஉலக வாழ்வையும், திருமணத்தையும் இணைத்து அவர்கள் கேட்ட அந்தக் கேள்வியில் ஒலித்த ஏளனத்தை இயேசு புரிந்துகொண்டார். எனவே, அவர்கள் தொடுத்த கேள்விக்கு நேரடியாகப் பதில் சொல்லாமல், மறுவாழ்வைக் குறித்தும், அந்த வாழ்வில் நாம் சந்திக்கவிருக்கும் இறைவனைக் குறித்தும் அழகான விளக்கங்களைத் தந்தார்.

"வருங்கால வாழ்வைப் பெறத் தகுதி பெற்ற யாரும் இறந்து உயிர்த்தெழும்போது திருமணம் செய்து கொள்வதில்லை. அவர்கள் வானதூதரைப்போல் இருப்பார்கள். உயிர்த்தெழுந்த மக்களாய் இருப்பதால் அவர்கள் கடவுளின் மக்களே. அவர் இறந்தோரின் கடவுள் அல்ல; மாறாக, வாழ்வோரின் கடவுள். ஏனெனில் அவரைப் பொறுத்தமட்டில் அனைவரும் உயிருள்ளவர்களே" (லூக்கா நற்செய்தி 20: 34-38) என்று இயேசு தெளிவுபடுத்தினார்.

உலகில் பிறக்கும் ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் (எல்லா உயிரினங்களுக்கும்), பிறப்பு, இறப்பு என்ற இரு புள்ளிகள் உண்டு. இவ்விரு புள்ளிகளையும் இணைத்து நாம் வரையும் கோலம், நமது வாழ்வு. பல நேரங்களில் நாம் வரையும் கோலம் அலங்கோலமாய் மாறினாலும், அதை அழித்துத் திருத்தி, மீண்டும், மீண்டும், அழகானக் கோலம் வரைய, நமக்கு அழைப்பு வந்த வண்ணம் உள்ளது.

இவ்விரு புள்ளிகளில், பிறப்பு என்ற புள்ளி, எல்லாருக்கும் தெளிவாகத் தெரியும். இறப்பு என்ற புள்ளி, எங்கோ ஓரிடத்தில் இருக்கிறதென்பதும் எல்லாருக்கும் தெரியும். அனைவரும் இறப்போம் என்பது நிச்சயம். ஆனால், எப்போது, எங்கே, எப்படி, இறப்போம் என்பது, நமக்குத் தெரியாது. குணமாக்க இயலாத நோய் கண்ட ஒரு சிலருக்கு, அவர்களது மரணத்திற்கு நாள் குறிக்கப்படுகிறது.

புற்றுநோய் போன்ற உயிர் கொல்லி நோய், பலருக்கு, மறுஉலக வாழ்வைத் தருவதற்கு முன், இவ்வுலகிலேயே மாறியதொரு, புதியதொரு வாழ்வைத் தந்துள்ளது. இப்புதிய வாழ்வினால், ஒரு சிலர், அற்புத குணங்களும் பெற்றுள்ளனர். ஒரு சிலர், குணம் பெற முடியவில்லையெனினும், மரணத்தைச் சந்திக்கும் முன், தங்களையும், தங்களைச் சுற்றி உள்ளவர்களையும், வெகுவாக மாற்றியுள்ளனர்.

1984ம் ஆண்டு, கிரெக் ஆண்டர்சன் (Greg Anderson) என்பவருக்கு, நுரையீரலில் புற்றுநோய் இருப்பதாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. அவர் இன்னும் முப்பது நாட்களே வாழமுடியும் என்று மருத்துவர்கள் கூறினர். அவர்கள் சொன்ன அந்த முப்பது நாட்கள் முடிந்தன. இன்று 35 ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன. ஆண்டர்சன் அவர்கள், இன்று, உலகெங்கும் சென்று, புற்றுநோயுடன் எப்படி வாழமுடியும், புற்றுநோயை எப்படி வெல்லமுடியும் என்பதை, உரைகளாகவும், நூல்களாகவும் வழங்கி வருகிறார்.

புற்றுநோயை மையப்படுத்தி, ஆண்டர்சன் அவர்கள் எழுதிய பல நூல்களில், 1995ல் வெளியிடப்பட்ட நூலின் தலைப்பு: “நலமான வாழ்வடைய, சிறிதும் சமரசம் செய்யாமல் கடைபிடிக்க வேண்டிய 22 விதிமுறைகள்” (The 22 Non-Negotiable Laws of Wellness). புற்று நோய் உள்ளவர்களுக்கென எழுதப்பட்ட இந்த விதி முறைகள், நம் எல்லாருக்கும் தேவையான பாடங்களை வழங்குகின்றன. அவர் வழங்கிய விதிமுறைகளில் ஒரு சில இதோ:

  • வாழ்வை உற்சாகமாகச் சந்திக்க வேண்டும் என்று ஆரம்பமாகிறது, முதல் விதிமுறை.
  • தேவையின்றி உடலைப் புண்படுத்தாதே என்பது மற்றுமொரு முக்கிய விதிமுறை. மருத்துவம் வெகுவாக வளர்ந்துள்ள இந்தக் காலத்தில், எதற்கெடுத்தாலும் அறுவை சிகிச்சையை நாடுவதற்கு எதிரான விதிமுறை இது.
  • உன்னிடம் உள்ளவற்றை வளர்ப்பது உன் கடமை என்பது மற்றொரு விதிமுறை. இதே எண்ணத்தை, அமெரிக்க எழுத்தாளரும், போதகருமான Henry Van Dyke அவர்கள், வேறு வகையில் கூறியுள்ளார்: "நல்ல குரலுடையப் பறவைகள் மட்டுமே பாடவேண்டும் என்ற நியதி இருந்தால், காடெல்லாம் மயான அமைதி பெற்றுவிடும்."
  • பிறருக்கு ஆற்றும் சேவை வழியே, வாழ்வின் குறிக்கோளை அடைய வேண்டும் என்று ஆண்டர்சன் அவர்கள் கூறும் விதிமுறையை, புகழ்பெற்ற அறிவியலாளர் Albert Einstein அவர்கள், பின்வருமாறு கூறினார்: "சமுதாயத்தில், வெற்றி பெறும் மனிதராவதை விட, சமுதாயத்திற்குப் பயன்படும் மனிதராவதற்கு முயற்சி செய்யுங்கள்."

இவ்விதம் 21 விதிமுறைகளைக் கூறியுள்ள ஆண்டர்சன் அவர்கள், இவையனைத்திற்கும் சிகரமாக, 22வது விதிமுறையைத் தந்துள்ளார். "நிபந்தனையின்றி மன்னிக்கும் மனதை வளர்த்துக் கொள்" என்பது, அவர் தந்துள்ள விதிமுறைகளின் சிகரம்.
இந்தச் சிகரத்தை அடைவது மிகவும் சிரமமென்பதைக் கூற, தன் வாழ்க்கையை, எடுத்துக்காட்டாகக் கூறியுள்ளார். அவரது மரணத்திற்கு மருத்துவர்கள் நாள் குறித்ததும், அவர் மேற்கொண்ட முதல் முயற்சி, பிறரை மன்னிக்கும் முயற்சி. தன் மனதில் மன்னிக்க முடியாமல் பூட்டி வைத்திருந்தவர்களை விடுவிக்க முயன்று, பல முறை தோற்றார் ஆண்டர்சன். வாழ்வில், தான், மிக அதிகமாக வெறுத்தது, தன் தந்தை என்றும், அவரை மன்னித்ததிலிருந்து ஆரம்பமான மன்னிப்பு முயற்சிகளால், விரைவில், தன் உடல்நலனில் முன்னேற்றம் ஏற்பட்டதென்றும் அவர் கூறியுள்ளார்.

ஆண்டர்சன் அவர்களைப் போலவே மரணத்திற்கு நாள் குறிக்கப்பட்ட மற்றொருவர், இராண்டி பவுஷ் (Randy Pausch) என்ற பேராசிரியர். கணணித்துறையில் வல்லுனராக விளங்கிய இவருக்கு, மனைவி, மூன்று குழந்தைகள் என்று அழகான குடும்பம் உண்டு. 2007ம் ஆண்டு, இவரது கணையத்தைக் கரைத்துக்கொண்டிருந்த புற்றுநோய் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. அவ்வாண்டு, அவர் பேராசிரியராகப் பணிசெய்த பல்கலைக் கழகத்தில், அவர் அளித்த "இறுதிச் சொற்பொழிவு" (The Last Lecture), புகழ்பெற்ற ஒரு சொற்பொழிவாகக் கருதப்படுகிறது. YouTubeல் பதிவாகியுள்ள இந்தச் சொற்பொழிவை, ஆயிரக்கணக்கானோர் இன்றும் பார்த்துவருகின்றனர். உங்களது நேரத்தை ஒதுக்கி, இந்த உரையைக் கேளுங்கள். வாழ்வைப் பற்றிய பலத் தெளிவுகள் உங்களுக்குக் கிடைக்கும்.

இராண்டி பவுஷ் அவர்கள், புற்றுநோயோடு மேற்கொண்ட போராட்டம், 2008ம் ஆண்டு ஜூலை மாதம், அவரது 48வது வயதில் முடிந்தது. அவர் வழங்கிய "இறுதிச் சொற்பொழிவு", ஒரு நூலாக, இப்போது, பலரது வாழ்வில் தாக்கங்களை உண்டாக்கிவருகிறது. அவரது மரணத்திற்கு முன், தன் மனைவிக்கும், மூன்று குழந்தைகளுக்கும் 'இன்னும் சிறந்த வாழ்வுக்கு வழிகாட்டி' ("guide to a better life") என்ற தலைப்பில், அவர் எழுதி வைத்த விதிமுறைகளில் ஒரு சில இதோ:

  • மற்றவர் வாழ்வோடு உன் வாழ்வை ஒப்பிடாதே. அவர்கள் மேற்கொண்ட பயணம் என்னவென்று உனக்குத் தெரியாது.
  • உனக்குத் தேவையான எல்லாமே உன்னிடம் உள்ளன. எனவே, பொறாமையால் புழுங்குவது வீண்.
  • உன் மகிழ்வுக்கு நீ மட்டுமே பொறுப்பு. வேறு யாருமல்ல.
  • ஒவ்வொரு நாளும் மற்றவர்களுக்கு நல்லது எதையாவது செய்.
  • கடவுளை நீ அறிந்தால், உன் மகிழ்வுக்கு முடிவிருக்காது.

கிரெக் ஆண்டர்சன், இராண்டி பவுஷ், என்ற இவ்விருவரைப் போலவே, மரணத்திற்கு நாள் குறிக்கப்பட்ட இந்திய இளம்பெண், கீதாஞ்சலி கெய் (Gitanjali Ghei) அவர்கள், 16 வயதிலேயே புற்றுநோய்க்குப் பலியாகி, இவ்வுலகை விட்டுச்சென்றாலும், தன் கவிதைகள் வழியே, இன்றும் வாழ்ந்து வருகிறார். அவர் எழுதிவைத்த கவிதைகள், அவரது மரணத்திற்குப் பின் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. அவை அனைத்தும், நம்பிக்கை தரும் அற்புதச் செய்திகள். அந்தக் கவிதைத் தொகுப்பில் ஒன்று, "அன்பு இறைவா" என்ற தலைப்பில் எழுதப்பட்டுள்ளது. ஒரு செபமாக எழுதப்பட்டுள்ள இக்கவிதை, நம் சிந்தனைகளை இன்று நிறைவு செய்யட்டும்:
அன்பு இறைவா, என் செபத்தைக் கேட்டருளும்.
உமது சித்தத்தை ஏற்றுக்கொள்ள எனக்குச் சக்தி தாரும்.
என் குற்றங்களை மன்னித்தருளும்.
என்னை இவ்வுலகினின்று எடுத்துக்கொள்வது உமக்கு விருப்பமானால்,
என் மீது அன்பு கொண்டவர்களுக்குச் சக்தியையும், மன உறுதியையும் தாரும்.
இது ஏன்? என்ற கேள்வியை எழுப்பி, நான் சுய பரிதாபத்தில் பிதற்றாமல் என்னைக் காத்தருளும்.
உமது விருப்பமே எனக்குச் சிறந்ததென என்னை நம்பச்செய்தருளும்.
உம்மீது கொண்ட பயத்தினால் அல்ல; உம்மீது கொண்ட அன்பினால் உம்மை நம்பும் வரம் அருளும்.

இயேசு இன்றைய நற்செய்தியில் மறுவாழ்வைப் பற்றிக் கூறும்போது, "அவர்கள் வான தூதர்களைப் போல் இருப்பார்கள்" என்றார். மறு வாழ்வை நோக்கி நாம் மேற்கொள்ளும் பயணத்தில், கிரெக் ஆண்டர்சன், இராண்டி பவுஷ், கீதாஞ்சலி கெய் போன்ற பல வானதூதர்களைச் சந்திக்கமுடியும். கண்களையும், செவிகளையும், உள்ளங்களையும் திறந்து, இவ்வுலகப் பயணத்தை மேற்கொள்வோம்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு
மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு
மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு
ser