மறையுரைச் சிந்தனைத் தொகுப்பு

Tamil Sunday Homily collection.

பொதுக்காலம் 32ஆம் ஞாயிறு மறையுரை
1-ஆம் ஆண்டு

இன்றைய வாசகங்கள்:-சாலமோனின் ஞானம் 6: 12-16 | 1 தெசலோனிக்கர் 4: 13-18 | மத்தேயு 25: 1-13

உங்களுக்குத் தேவையான கட்டுரையைத் தேர்வு செய்யவும்

எல்லாம் அன்புக்காக.

மோட்சம் திறக்கப்படட்டும். திறந்தவுடன் உள்ளே செல்லலாம் என மோட்ச வாசலிலே காத்திருந்தார் ஒருவர். கதவோ திறக்கப்படவில்லை . அவருக்குக் களைப்பு, உறங்கிவிட்டார். ஒரு நிமிடம் தான். அந்த நேரத்தில் விண்ண கத்தின் கதவு திறந்து மூடிக் கொண்டதாம். இதே போன்றுதான் இன்றைய நற்செய்தியிலே கூறப்படும் பத்துக் கன்னியர்களில் ஐந்து அறிவிலிகளுக்கு ஏற்பட்ட கதி. இஸ்ரயேல் நாட்டிலே மணமகன் வரும்போது அழைத்துச் செல்லப் பத்து கன்னிப் பெண்கள் காத்திருந்தார்கள். எரியும் விளக்குகளோடு தயாராக இருந்த ஐந்து பெண்கள் மணமகனை அழைத்துக்கொண்டு திருமண வீட்டிற்குள் நுழைந்தார்கள். ஆனால் ஐந்து பெண்களோ காத்திருந்த களைப்பில் உறங்கிவிட்டார்கள். தூங்காமல் இருந்திருந்தால் எண்ணெய் குறைவதைப் பார்த்திருப்பார்கள். உடனே கடைக்குச் சென்று தேவையான எண்ணெய்யை வாங்கி வைத்திருப்பார்கள். ஆனால் தூங்கியதால் மணமகனை எதிர்கொள்ள முடியாத நிலையில் கதவு பூட்டியாகிவிட்டது. இஸ்ரயேல் நாட்டில் கதவு தாழிட்டுவிட்டால் அதை திறப்பதற்கோ வெகுநேரமாகும். அவசரத் தேவையாக அன்றி வேறு எதற்கும் மூடியக் கதவைத் திறக்கமாட்டார்கள். இத்தகையக் கதவுகளை நம் நாட்டிலும் பழங்கால ஆலயங்களிலும் வீடுகளிலும் காணலாம்.

சோதனைக்கு உட்படாதபடி விழித்திருந்து இறைவனிடம் வேண்டுங்கள் (மத். 26:41) என்று இயேசு கூறவில்லையா?

சோதனைக்கு உட்படாதபடி விழித்திருங்கள். ஏனெனில் யாரை விழுங்கலாம் என கர்ச்சிக்கும் சிங்கம் போல் சாத்தான் காத்திருக்கிறான் - சுற்றி வருகிறான் (1 பேதரு 5:8) என்று பேதுரு கூறுகின்றாரே! இருந்தாலும் வாழ்க்கையிலே களைப்புப் பலவிதம்!

சிலருக்குச் செபிக்கும்போது களைப்பு ; சிலருக்குப் பிரசங்கம் கேட்கும் போது களைப்பு; சிலருக்கு ஆடினால் களைப்பு ; சிலருக்குப் பாடினால் களைப்பு ; சிலருக்கு நடந்தால் களைப்பு ; சிலருக்கு ஓடினால் களைப்பு; சிலருக்குப் படுத்தால் களைப்பு; சிலருக்கு இருந்தால் களைப்பு; சிலருக்குக் கற்றதனால் களைப்பு; சிலருக்குக் கற்றுக் கொடுத்ததால் களைப்பு; சிலருக்குப் பசியால் களைப்பு; சிலருக்கு உண்டதனால் களைப்பு இப்படி அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம் - களைப்பு இல்லாத மனிதன் யாருமே இல்லை .

ஆவி ஊக்கமுடையதுதான். ஆனால் ஊன் உடலோ வலுவற்றது (மத். 26:41). இதைத்தான் தூங்கிக் கொண்டிருந்த சீடர்களை நோக்கித் தூங்காதீர்கள் என்று கெத்சமனி தோட்டத்தில் சொன்னார்.

நீங்கள் எல்லோரும் இன்று ஆலயம் வந்திருப்பதால் விவேகமுள்ள , ஞானமுள்ள மகிழ்ச்சியோடு , பொறுமையோடு காத்திருந்தவர்களெனக் காட்டுகிறீர்கள். இன்று எத்தனையோ பேர் ஞாயிறு பூசைக்குப் போனால் என்ன கிடைக்கும்? பூசைக்குப் போகிறவர்கள் எல்லாம் மோட்சமா போவார்கள் என்றெல்லாம் கூறிக் கொண்டு இறைவனின் ஞானத்தை உணராது உலக ஞானத்திற்கு அடிமையாக இருக்கலாம். ஆனால் களைப்பை நீக்கும் ஒரு வழியை புல்டன் ஜின் என்ற ஆயர் அழகாகச் சொல்லுகின்றார்.

ஒரு பெண்ணுக்குக் காலை ஆறு மணிக்குத் திருமணம். அவள் எப்பொழுதும் காலை 8 மணிக்கு எழுகின்ற பழக்கமுடையவளாக இதுவரை இருந்தாலும், திருமண நாள் அன்று தன் தோழிகளோடு பேசிக்கொண்டே பொழுது புலர்வதற்குள் - குளித்து தன்னையே அலங்கரித்துக் கொள்கிறாள். அவளிடம் வழக்கமாகக் காணப்படும் களைப்பும், தூக்கமும் எங்கே சென்றன? புதிய வாழ்க்கைக்குப் போகிறோம். மணமகனைச் சந்திக்கப் போகின்றோம் என்ற மகிழ்ச்சி, அவளிடமிருந்த களைப்பு தூக்கத்தையே விழுங்கிவிட்டது.

இவ்வாறுதான் நமக்குள் இறைவனோடு என்றும் வாழ, நான் அவருக்காகக் காத்திருக்கின்றேன் என்ற எண்ணம் இருக்குமானால் நம் களைப்பு ஒன்றுமில்லாமல் ஆகிவிடும்.

தாய் தன் குழந்தைக்காக விழித்திருக்கிறாள்; நட்புக்காக நண்பன் விழித்திருக்கின்றான்; தொண்டுக்காக தொண்டன் விழித்திருக்கிறான்; நாட்டுக்காக வீரன் விழித்திருக்கிறான்; எல்லாம் அன்புக்காக.

விண்ணரசுக்குள் நுழைய நாம் என்ன செய்யவேண்டும்?

விண்ணகம் என்றால் என்ன? என்பதற்கு ஓர் அருமையன விளக்கத்தை திருவெளிப்பாட்டிலே திருத்தூதர் புனித யோவான் நமக்குத் தருகின்றார். அங்கே பசியோ தாகமோ இராது. கதிரவனோ எவ்வகை வெப்பமோ அவர்களைத் தாக்கமாட்டா. ஏனெனில் அரியணை நடுவிலிருக்கும் ஆட்டுக்குட்டி அவர்களை மேய்க்கும்; வாழ்வு அளிக்கும் நீருற்றுகளுக்கு வழிநடத்திச் செல்லும். கடவுள் அவர்களின் கண்ணீர் அனைத்தையும் துடைத்துவிடுவார் (திவெ 7 : 16 -17).

இத்தகைய விண்ணகத்துக்குள் நுழைய நாம் எப்போதும் விழிப்பாயிருக்க வேண்டும். இந்த உண்மையைத்தான் இன்றைய நற்செய்தி நமக்குச் சுட்டிக்காட்டுகின்றது.

மோட்சத்திற்குள், விண்ணக்கதிற்குள் நுழைய பல நாள்கள், பல மாதங்கள், பல ஆண்டுகள் ஒருவன் காத்திருந்தான்! ஒருநாள் களைப்பு மிகுதியால் ஒரு வினாடி கண்களை மூடினான்! அப்போது விண்ணகம் திறந்து மூடிக்கொண்டது! அவனோடு காத்திருந்தவர்கள் எல்லாரும் விண்ணகத்திற்குள் நுழைய அவன் மட்டும் தனித்துவிடப்பட்டான்!

மணமகனை வரவேற்பதற்காக பத்துப் பேர் தங்கள் விளக்குகளோடு காத்திருந்தனர்! ஐந்துபேர் விழித்திருந்தார்கள்; ஐந்து பேர் தூக்க மயக்கத்தால் உறங்கிவிட்டனர்!

தூங்கியவர்கள் எதிர்பாராத வேளையிலே மணமகன் வந்தான்! தூங்கியவர்கள் மணமகனை வரவேற்கும் பாக்கியத்தை இழந்தார்கள்!

இறைவன் உறங்குவதில்லை! திருப்பாடல் ஆசிரியர், இதோ! இஸ்ரயேலைக் காக்கின்றவர் கண்ணயர்வதுமில்லை ; உறங்குவதும் இல்லை (திபா 121 :4) என்கின்றார்! கடவுள் அவரைப்போலவே நாமும் உறங்காமல் காத்திருக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்படுகின்றார்.

தூக்கம் என்பது முதல்வாசகம் சுட்டிக்காட்டும் ஞானத்திற்கு எதிர்மறையான அறிவுத் தெளிவு பெறாத நிலையைக் குறிக்கும்! அறிவுத் தெளிவு உடையவர்கள் (உரோ 12 : 1-2) எது நல்லது? எது உகந்தது? எது நிறைவானது? என்பதை நன்கு அறிந்து வைத்திருப்பர்! இப்படிப்பட்டவர்கள் வாழ்க்கையில் ஞான ஒளியிருப்பதால் இருளென்ற, பாவமென்ற சொல்லுக்கே இடமிருக்காது!

அவர்கள் எப்போதும் விழிப்பாயிருப்பார்கள், அதாவது ஒளிமயமான ஆண்டவரை எதிர்கொள்ள அவர்கள் எப்போதும் தயாராக இருப்பார்கள். அவர் இறந்து உயிர்த்தெழும்போது அவர்கள் விண்ணகத்திற்குள் நுழைந்து ஆண்டவரோடு என்றும் வாழ்வார்கள் (இரண்டாம் வாசகம்).

மேலும் அறிவோம்:

கொக்(கு) ஒக்க கூம்பும் பருவத்து மற்(று) அதன்
குத்து)ஒக்க சீர்த்த இடத்து (குறள் : 490).

பொருள் :
ஒரு செயலை நிறைவேற்ற முடியாதபோது மீனைத் தேடிக் காத்திருக்கும் கொக்கைப் போன்று பொறுத்திருக்க வேண்டும்! நிறைவேற்றுவதற்கு வாய்ப்பான நேரத்தில் அக்கொக்கு மீனைக் குத்தி எடுப்பது போன்று, விரைந்து செயலை நிறைவேற்ற வேண்டும்.

ஆண்டவராகிய இயேசுவே வாரும்

பைபிள் போதகர் ஒருவர் கத்தோலிக்கக் கிறிஸ்தவர் ஒருவரிடம் *இன்னும் மூன்று ஆண்டுகளில் உலகம் முடியப்போகிறது" என்றார். கத்தோலிக்கர் அவரிடம், "உங்கள் வயது முப்பதா?" என்று கேட்டார், பைபிள் போதகர், "என் வயது முப்பது என்று எப்படி கண்டுபிடித்தீர்கள்?" என்று ஆச்சரியத்துடன் கேட்டார், கத்தோலிக்கள் அவரிடம், 'என் வீட்டின் எதிரில் ஒரு அரைப் பைத்தியக்காரர் இருக்கிறார். அவருக்கு வயது பதினைத்து எனவே, உங்கள் வயது முப்பதாக இருக்க வேண்டும், அதாவது நீங்கள் முழுப் பைத்தியம்" என்றார். உலகின் முடிவைப்பற்றி ஆகுடம் கூறுவது வடிகட்டிய பைத்தியக்காரச் செயல்.

இன்று எத்தனையோ பிரிவினை சபைகள் உலகம் விரைவில் முடியப் போகிறது என்று கூறி மக்களை அச்சுறுத்தி வருகின்றனர். இன்றைய நற்செய்தியில் கிறிஸ்து நமக்குக் கூறுகிறார்: -விழிப்பாயிருங்கள்; ஏனேனில், அவர் வரும் நாளோ வேளையோ உங்களுக்குத் தெரியாது. (மத் 25:13)

உலக முடிவைப் பற்றியும் கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகையைப் பற்றியும் அறிய முற்படுவது கடவுளுக்கு எதிரான செயலாரும் என்கிறார் கிறிஸ்து. விண்ணகம் செல்லுமுன் கிறிஸ்து தம் சீடர்களிடம் கூறினார்: "என் தந்தை தம் அதிகாரத்தால் குறித்து வைத்துள்ள நேரங்களையும் காலங்களையும் அறிவது உங்களுக்கு உரியது அல்ல" (திப 1:7), எனவே, கடவுளுடைய மறைவான திட்டங்களை அறிவது தமது வேலையில்லை. அப்படியானால் நமது வேலை என்ன? எப்போதும் விழிப்பாயிருப்பதுதான் நமது வேலை.

மணமகன் எப்போது வருவார் என்று தெரியாத நிலையில், தூங்காமல் நள்ளிரவில் விழிப்புடன் விளக்குகளுடன் காத்திருந்த முன்மதியுள்ள ஐந்து கன்னியர்களைப்போல, தாம் எப்போதும் விழிப்பாக இருத்தல் வேண்டும். விழிப்புணர்வு மட்டுமல்ல, நமக்கு ஞானம், முன்மதி தேவை.

இன்றைய முதல் வாசகம், "ஞாலம் ஒளிமிக்கது; மங்காதது... அதன் பொருட்டு விழிப்பாய் இருப்போர், வேலையிலிருந்து விடுபடுவா (சான 6:12-16) என்று கூறுகிறது. ஞான முன்னோர் எப்போதும் விழிப்பாயிருப்பா, கடவுளின் வல்லமையும் ஞானமுமாய் உள்ள கிறிஸ்து (1 கொரி 1:24), தாம் பாம்புகளைப்போல் விவேகமுள்ளவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்று அறிவுறுத்துகிறார் (மத் 10:16).

பாம்பு அதனுடைய உயிர்க்கு ஆபத்து ஏற்படும்போது, அது தன் உடலின் எந்தப் பகுதியை இழத்தாலும் தன் தலையை மட்டும் இழக்காமல் பார்த்துக்கொள்ளும். அவ்வாறே கிறிஸ்துவின் சீடர் எதை இழத்தாலும் நம்பிக்கையை மட்டும் இழக்காமல் மிகவும் விழிப்பாக இருக்க வேண்டும். "இறக்கும்வரை நம்பிக்கையோடு இரு. அவ்வாறாயின் வாழ்வை உனக்கு முடியாகச் சூட்டுவேன்" (திவெ 2:10), "உலகை வெல்லுவது நமது நம்பிக்கையே" (1 யோவா 5:4).

அலகை தம்மிடமுள்ள நம்பிக்கையைப் பறித்துக் கொள்ள கர்ச்சிக்கும் சிங்கம்போல் தேடித்திரிகிறது. அறிவுத் தெளிவோடு விழிப்பாயிருந்து, அசையாத நம்பிக்கையுடன் அதனை எதிர்த்து நிற்கும்படி அறிவுறுத்துகிறார் புனித பேதுரு (1 பேது 5:8-9). தம்பிக்கை என்னும் கேடயத்தைப் பிடித்துக் கொண்டு, தீயோனின் தீக்கணைகளை அணைக்க வேண்டுமென்கிறார் புனித பவுல் (எபே 6:16)

வாழ்க்கை என்பது ஓர் ஓட்டப்பந்தயம். அப்பந்தயத்தில் நாம் மன உறுதியுடன் ஓடவேண்டும். தம்பிக்கையைத் தொடங்கி வழிநடத்துபவரும் அதை நிறைவு செய்பவருமான இயேசுவின் மீது கண்களைப் பதிய வைத்து ஓடவேண்டும் என்கிறது ஏபிரேயர் திருமடல் (எபி 12:1-2).

ஒரு தத்துவமேதை தன் வீட்டின் முன், ஒரு பலகையில் 'ஞானம் இங்கே விற்கப்படும்" என்று விளம்பரம் செய்திருந்தார். பணக்காரர் ஒருவர் தன் வேலைக்காரனிடம் நூறு ரூபாய் பொடுத்து அந்தத் தத்துவமேதைவிடம் ஞானம் வாங்கி வரும்படி அனுப்பினார். தத்துவ மேதை பணத்தை வாங்கிக் கொண்டு ஒரு காகிதத் துண்டில், 'நீ எதைச் செய்தாலும் உன் வாழ்க்கையின் முடிவை நினைத்துக் கொள்' என்று எழுதிக் கொடுத்தார். அப்பணக்காரர் அவ்வாசகத்தைப் பொன் எழுத்துக்களால் எழுதி தன் வீட்டின் நடுப்பகுதியில் வைத்தார். அதைப் பார்த்து அவருடைய வீட்டார் மனம்மாறி நல்வாழ்வு நடத்தினர்.

திருவழிபாட்டு ஆண்டின் இறுதிக் கட்டத்தை நெருங்கிக் கொண்டிருக்கும் நாமும் தமது வாழ்வின் முடிவை எண்ணிப் பார்க்க வேண்டும். வீடுவரை உறவு, விதிவரை மனைவி, காடுவரை பிள்ளை , கடைசிவரை யாரோ?" என்று திரைப்படப் பாடல் கேட்கிறது. கடைசிவரை நம்மோடு வருவது யார்? ஆண்டவரோடு இணைந்த நிலையில் இறப்போர் பேறுபெற்றோர் ஏனெனில், அவர்களின் செயல்கள் அவர்களைப் பின்தொடரும் (திவெ 14:13-14) ஆம். நமது நற்செயல்கள் நம்மோடு கூடவரும்

தமது வாழ்வின் முடிவைப்பற்றி, தமது சாவைப்பற்றி நாம் கவலைப்படக்கூடாது என்று இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில் திருத்துதர் பவுல் கூறுகிறார். எனெனில், நமக்கு எதிர்நோக்கு உண்டு, கிறிஸ்துவில் நம்பிக்கை கொண்டுள்ள நாம் அனைவரும் கிறிஸ்துவை எதிர்கொண்டு, என்றும் ஆண்டவரோடு இருப்போம் (1 தெச 1:13-18).

நமது வாழ்வு சூன்யத்தில் அல்ல, பூரணத்தில் முடியும். திருத்தூதர் பவுல் கூறியதுபோல நாமும் கூறும் அளவுக்கு நமது நம்பிக்கையில் வளர்வோம். “என் ஓட்டத்தை முடித்துவிட்டேன். விசுவாசத்தைக் காத்துக்கொண்டேன். இனி எனக்கென வைக்கப்பட்டிருப்பது நேரிய வாழ்வுக்கான வெற்றிவாகையே" (2 திமொ 4:7-8).

ஆண்டவராகிய இயேசுவே வாரும் (திவெ 22:20)

உழுகிற நாளில் ஊர் சுற்றிவிட்டு...

விண்ணகம்‌ திறக்கும்‌, உள்ளே நுழையலாம்‌ என ஒருவன்‌ சுவர்க்கத்தின்‌ வாசலிலே ஆவலோடு காத்திருந்தான்‌. கதவு திறக்கவே இல்லை. அவனுக்குக்‌ களைப்பு. காத்திருந்த களைப்பு. உறங்கிவிட்டான்‌. ஒரு நிமிடம்‌ தான்‌. அந்த நேரம்‌ பார்த்து விண்ணகத்தின்‌ கதவு திறந்து மூடிக்‌ கொண்டதாம்‌!

இதே போன்ற நிலைதான்‌ இன்றைய உவமையில்‌ வரும்‌ அந்த ஐந்து கன்னிப்‌ பெண்களுக்கும்‌ ஏற்பட்டது. எடுத்த எடுப்பிலேயே இயேசு அவர்களை 'அறிவிலிகள்‌” என்று அறிமுகப்படுத்துகிறார்‌. “மணமகனை எதிர்கொள்ள மணமகளின்‌ தோழியர்‌ பத்துப்பேர்‌ தங்கள்‌ விளக்குகளை எடுத்துக்கொண்டு புறப்பட்டுச்‌ சென்றார்கள்‌. அவர்களுள்‌ ஐந்து பேர்‌ அறிவிலிகள்‌” (மத்‌. 25:2). அதற்குக்‌ காரணம்‌ எண்ணெய்‌ இல்லை என்பதா? அல்ல. எண்ணெய்‌ இல்லையே என்ற உணர்வற்று இருந்ததுதான்‌.

எண்ணெய்‌ இல்லை என்பதுகூட அவ்வளவு பெரிய குற்றமல்ல. எண்ணெய்‌ இல்லையே என்ற எண்ணம்‌ இல்லாமல்‌ இருந்ததுதான்‌ பெரிய குற்றம்‌. இயேசுவின்‌ கண்டனத்துக்குரியது. தன்னிலை உணராத, விழிப்புணர்ச்சி இல்லாத நிலை. அந்த நள்ளிரவில்‌ எத்துணை முயற்சி எடுத்து எண்ணெய்‌ வாங்கி வந்தனர்‌. என்றாலும்‌ கதவைத்‌ திறக்கவில்லையே! உழுகிற நாளில்‌ ஊர்‌ சுற்றிவிட்டு அறுக்கிற நாளில்‌ அரிவாள்‌ எடுத்துச்‌ செல்பவள்‌ அறிவிலிதானே!

“சோதனைக்கு உட்படாதிருக்க விழித்திருந்து இறைவனிடம்‌ வேண்டுங்கள்‌” (மத்‌. 26:41) என்று இயேசு கூறியது நமக்குத்‌ தெரியாததன்று. இருந்தாலும்‌ வாழ்க்கையில்‌ களைப்பு. பல்வேறு காரணங்களால்‌ களைப்பு ... ஆக களைப்புக்கும்‌ சோர்வுக்கும்‌ ஆளாகாத மனிதன்‌ யார்‌? களைப்பினால்‌ வருகின்ற உறக்கம்‌. மனம் ஆர்வமுடையது தான்‌. ஆனால்‌ உடல்‌ வலுவற்றதாக (மத்‌. 26:41) இருப்பதால்‌ இயேசு ஆழ்துயரத்தோடு கெத்சமனித்‌ தோட்டத்தில்‌ இறை வேண்டுதலில்‌ ஈடுபட்டபோது பேதுருவும்‌ யோவானும்‌ யாக்கோபும்‌ உறங்கிக்‌ கொண்டிருந்ததை நாம்‌ அறிவோம்‌. நினைப்பது ஒன்று நடப்பது ஒன்று.

இத்தகைய சூழலில்‌ நாம்‌ செய்ய வேண்டியது ஒன்றுண்டு. வாழ்க்கையில்‌ எது முக்கியம்‌ என்பதை அறிய நாம்‌ முற்பட வேண்டும்‌. இத்தகைய அறிவைக்‌ கொடுப்பது ஞானம்‌. விழிப்புணர்வோடு கூடிய ஞானம்‌. தூய ஆவியின்‌ வரங்களில்‌ முதலிடம்‌ பெறுவது (1 கொரி. 12:8). இதை அடைந்த மனிதன்‌ களைப்பினின்றும்‌ சோர்வு தரும்‌ அனைத்துக்‌ கவலைகளினின்றும்‌ விடுபடக்‌ கற்றுக்‌ கொள்கிறான்‌. அதனால்தான்‌ “ஞானத்தை அடைய விழிப்பாயிருங்கள்‌” (சா.ஞா. 6:12-16) என்று அறிவுறுத்துகிறது முதல்‌ வாசகம்‌.

ஒரு பெண்ணுக்குப்‌ பொழுது விடிந்தால்‌ திருமணம்‌. அவள்‌ எப்பொழுதும்‌ பொழுது விடிந்தே எழுகின்ற பழக்கமுடையவள்‌. இருந்தாலும்‌ திருமண நாளாகிய அன்று பொழுது புலருமுன்பே எழுந்து தன்னையே அழகுபடுத்திக்‌ கொள்வாளன்றோ! அவளிடமிருந்த வெகுநேரம்‌ தூங்கும்‌ பழக்கம்‌ எங்கே போனது? புதிய வாழ்க்கைக்குள்‌ நுழையப்‌ போகிறோம்‌, மணமகனைச்‌ சந்திக்கப்‌ போகிறோம்‌ என்ற ஆர்வம்‌, துடிப்பு அவளது தூக்கத்தையெல்லாம்‌ விழுங்கிவிட்டது.

அவ்வாறே இயேசுவோடு என்றும்‌ வாழ அவருக்காகக்‌ காத்திருக்கிறேன்‌ என்ற எண்ணம்‌ நமக்குள்‌ இருக்குமானால்‌ நம்மால்‌ எப்படி உறங்க முடியும்‌. இயேசு தவறாது வருவார்‌ இதில்‌ எந்த ஐயமும்‌ தேவையில்லை என்கிறார்‌ திருத்தூதர்‌ பவுல்‌ (1 தெச. 4:16,17). நாமும்‌ ஒவ்வொரு திருப்பலியிலும்‌ 'விண்ணுலகில்‌ இருக்கிற எங்கள்‌ தந்தையே' என்ற செபத்தைச்‌ சொன்னதும்‌, “நாங்கள்‌ நம்பியிருக்கும்‌ பேரின்ப வாழ்வையும்‌ எம்‌ மீட்பராகிய இயேசு .கிறிஸ்துவின்‌ வருகையையும்‌ மகிழ்ச்சியுடன்‌ எதிர்பார்த்திருக்கின்றோம்‌'” என்று முழக்கமிடுகிறோம்‌.

அறிவிலிகள்‌ என்று இயேசு குறிப்பிடும்‌ ஐந்து கன்னியர்களால்‌ எப்படி உறங்க முடிகிறது? அந்த அலட்சியத்துக்கு என்ன காரணம்‌? மணமகன்‌ (இயேசு) மீது தாகமற்று இருந்ததுதான்‌. கடவுள்‌ மேல்‌ அன்பு, நம்பிக்கை கொண்டு அவரது கட்டளைகளைக்‌ கடைப்பிடித்தலே உண்மையான ஞானம்‌. அன்பு மேலீட்டால்‌, விருப்புடன்‌ விழிப்புடன்‌ ஞானம்‌ தேடப்பட வேண்டும்‌. அப்படித்‌ தேடுவோரை ஞானமே தேடிவரும்‌. (சா.ஞா. 6:13).

“சான்றோரின்‌ ஒளி சுடர்‌ வீசிப்‌ பெருகும்‌. பொல்லாரின்‌ விளக்கோ அணைக்கப்படும்‌” (நீ.மொ. 13:9).

உலகினர்‌ பார்வையில்‌ முன்மதியோடு செயல்பட்ட ஒருவனின்‌ உவமையையும்‌ இயேசு கூறுகிறார்‌. ஆனால்‌ இயேசு அவனை “அறிவிலியே' என்றுதான்‌ அழைக்கிறார்‌. அறிவற்ற செல்வந்தனின்‌ உவமை (லூக்‌. 12:13-21). பல்லாண்டுகளுக்குத்‌ தேவையான தானியங்களை முன்மதியோடு சேகரித்து வைத்தவனின்‌ கதை. இறை நம்பிக்கை இல்லாது, பிறர்‌ மீது எவ்வித அக்கறையும்‌ கொள்ளாது வாழ்பவர்கள்‌ இயேசுவின்‌ பார்வையில்‌ மூடர்களே! மாறாக நேர்மையற்ற செல்வத்தைக்‌ கொண்டு நண்பர்களைத்‌ தேடிக்‌ கொள்பவர்களே இயேசுவின்‌ பார்வையில்‌ முன்மதியுடையோர்‌. (லூக்‌ 16:9).

எண்ணெய்‌ இருந்தால்‌ மட்டும்‌ போதாது. விளக்கு எரிந்தால்‌ மட்டும்‌ போதாது. எங்கே எரிகிறது எப்படி எரிகிறது, எப்பொமுது எரிகிறது என்பதும்‌ முக்கியம்‌.

அன்று அந்த ஊரிலே கன்னிப்‌ பெண்கள்‌ திருவிழா. வழக்கம்போல்‌ ஆற்றிலே அகல்விளக்குகளை மிதக்கவிட ஆற்றங்கரைக்குச்‌ செல்கிறார்கள்‌. கரையோரத்தில்‌ ஒரு குடிசை. அந்த ஏழை வீட்டில்‌ அன்றுதான்‌ அடுப்பு புகைந்தது. உணவைச்‌ சமைத்து இறக்குமுன்‌ பொழுது சாய்ந்து விடுகிறது. அந்த உணவை விளக்கு வெளிச்சத்தில்‌ உண்டு மகிழ வீட்டில்‌ உள்ளவர்களுக்கு ஆசை. பெண்களின்‌ கைகளில்‌ வெளிச்சத்தைக்‌ கண்டு அந்த ஏழை உங்களில்‌ யாராவது ஒரு பெண்‌ உங்கள்‌ கையில்‌ உள்ள விளக்கைக்‌ கொடுங்கள்‌ என்று கையேந்துகிறான்‌.

“இது திருநாளுக்குரிய விளக்கு” என்று மறுக்கிறாள்‌ ஒருத்தி. “என்‌ விளக்கை உன்னிடம்‌ கொடுத்துவிட்டு வெறுங்கையோடு நின்றால்‌, மற்றவர்கள்‌ என்னைப்‌ பற்றி என்ன நினைப்பார்கள்‌?” என்கிறாள்‌ இன்னொருத்தி. “இது கடவுளுக்குரிய விளக்கு. மனிதனுக்குக்‌ கொடுக்க மாட்டேன்‌” என்று சொல்கிறாள்‌ மற்றொருத்தி.

எல்லா விளக்குகளும்‌ ஆற்றிலே அணிவகுத்துச்‌ செல்கின்றன. அழகுக்‌ காட்சி! இந்தச்‌ சோக வரிகளோடு கதையை முடிக்கிறார்‌ வங்கக்‌ கவி தாகூர்‌: “அதோ ஆயிரம்‌ விளக்குகள்‌ ஆற்றிலே மிதந்து ஒளிர்கின்றன. யாருக்கு என்ன பயன்‌? அந்த ஒரு குடிசை இருளடர்ந்து கிடக்கிறதே!”

இன்று நாட்டில்‌ எரியும்‌ விளக்குகளுக்குக்‌ குறைவில்லை. ஆனால்‌ எரிய வேண்டிய இடங்களில்‌ அவை எரிகின்றனவா?

மோஸ்கோ என்பது ஒரு வகை மூங்கில்‌ மரம்‌. இது சீனாவில்‌ அதிகம்‌ பயிரிடப்படுகிறது. இதன்‌ சிறப்பு அம்சம்‌ என்னவெனில்‌ அது பயிரிடப்பட்டு ஐந்து ஆண்டுகள்‌ முளைவிடாது. ஆனால்‌ ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப்‌ பிறகு ஒரு நாளைக்கு இரண்டு அடி வீதம்‌ ஒரு மாதத்திற்குள்‌ அறுபது அடி உயரத்திற்கு வளர்ந்துவிடுமாம்‌.

விரைவான அதன்‌ வளர்ச்சிக்குக்‌ காரணம்‌ ஐந்து ஆண்டுகளாக பூமிக்கடியில்‌ அதன்‌ வேர்‌ வெகு தொலைவு ஊடுருவிப்‌ பரவியிருப்பதுதான்‌. பூமிக்கு அடியில்‌ நடைபெற்ற தயாரிப்புத்தான்‌ பூமிக்கு வெளியே காணப்படும்‌ வளர்ச்சியின்‌ வேகத்துக்குக்‌ காரணம்‌.

எந்த அளவுக்கு வேரூன்றப்படுகிறதோ, அந்த அளவுக்கு மரம்‌ நிலைத்து நிற்கும்‌. எந்த அளவுக்கு எரிசக்தி இருக்கிறதோ, அந்த அளவுக்கு விளக்கு நின்று எரியும்‌. எந்த அளவுக்கு விசுவாச வெளிச்சத்தோடு காத்திருக்கிறோமோ, அந்த அளவுக்கு மானிட மகனோடு இறையாட்சிக்குள்‌ நுழைய வாய்ப்பு இருக்கும்‌.

நம் தெரிவுகளைத் தெளிவாக்க அழைப்பு

நவம்பர் 12, இந்த ஞாயிறன்று, தீபங்களின் திருவிழா (தீபாவளி) இந்தியா முழுவதும் கொண்டாடப்படுகிறது. மற்றும் உலகின் பல நாடுகளில் வாழும் இந்தியர்களாலும் கொண்டாடப்படுகிறது. தீபாவளித் திருநாளைக் கொண்டாடும் அனைவருக்கும், இறைவன், ஒளிமயமான வாழ்வை வழங்கவேண்டுமென்று வாழ்த்துவோம், வேண்டுவோம். ‘ஒளிமயமான வாழ்வு’ என்று சொன்னதும், இல்லங்களில் ஒளி நிறைவதை மட்டும் எண்ணிப்பார்க்காமல், உள்ளங்களில் அறிவொளி பெறுவதையும் எண்ணிப்பார்க்க, இந்தத் திருநாள் நம்மை அழைக்கிறது. ஒவ்வோர் ஆண்டும், இந்த விழா நெருங்கும் வேளையில், தீபாவளியை ஒரு சிலர் எப்படி அர்த்தமுள்ள முறையில், அறிவொளி பெற்ற மனநிலையுடன் கொண்டாடுகின்றனர் என்பதைக் குறித்து சில செய்திகள் வெளியிடப்படுகின்றன. கடந்த ஆண்டு, அக்டோபர் 24, 2022 அன்று ‘இந்தியா டைம்ஸ்’ இதழில் வெளிவந்த அத்தகைய ஒரு செய்தி இதோ:

தமிழகத்தின் திருப்பத்தூர் மாவட்டத்தில் உள்ள வேட்டங்குடிப்பட்டி மற்றும் பெரிய கொள்ளுக்குடிப்பட்டி கிராமங்களில் வாழ்பவர்கள் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தீபாவளியன்று பட்டாசு வெடிக்க வேண்டாம் என்று முடிவெடுத்தனர். இப்பகுதியில், வேட்டங்குடி பறவைகள் சரணாலயம் அமைந்துள்ளது. சுவிட்சர்லாந்து, ரஷ்யா, இந்தோனேஷியா மற்றும் இலங்கையிலிருந்து குளிர்காலத்தில் புலம்பெயர்ந்துவரும் பறவைகளுக்கு இச்சரணாலயம் இயற்கையான வாழ்விடமாகும். கடந்த 50 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக, இந்த சரணாலயம் ஆண்டுக்கு 15,000 பறவைகளை ஈர்க்கிறது. புலம்பெயர்ந்த பறவைகளுக்கு பாதுகாப்பான சூழலை உருவாக்கும் நோக்கத்துடன், வேட்டங்குடி, பெரிய கொள்ளுக்குடிப்பட்டி, சின்ன கொள்ளுக்குடிப்பட்டி ஆகிய கிராமங்களில் வாழும் மக்கள், அரை நூற்றாண்டு காலமாக, பட்டாசு இல்லா தீபாவளியை கொண்டாடி வருகின்றனர். தீபாவளி மட்டுமின்றி, திருமணம் மற்றும் கோவில் திருவிழாக்களின் போதும் கிராம மக்கள் பட்டாசு வெடிப்பதில்லை. இதேபோல், ஈரோடு மாவட்டம், வெள்ளோடு பறவைகள் சரணாலயத்தை சுற்றியுள்ள கிராம மக்களும் கடந்த 20 ஆண்டுகளாக பட்டாசு வெடிக்காமல் தீபாவளியை கொண்டாடி வருகின்றனர். பறவைகள் சரணாலயத்தை கொண்ட திருநெல்வேலி மாவட்டம் கூத்தங்குளம் கிராம மக்கள் திருவிழாவின் போது பட்டாசு வெடிப்பதை நீண்ட நாட்களாக தவிர்த்து வருகின்றனர். சேலம், பெரம்பூரில் உள்ள வௌவால் தோப்பு, நாகப்பட்டினம், சீர்காழி கோவில் அருகே உள்ள கிராமம், மற்றும், காஞ்சிபுரம் அருகே உள்ள விஷார் கிராமத்தில் வாழ்பவர்கள், தங்கள் பகுதிகளில் உள்ள வௌவால்களை முன்னிட்டு, பட்டாசு வெடிக்காமல் தீபாவளியைக் கொண்டாடி வருகின்றனர்.

பறவைகள் மற்றும் வௌவால்களுக்காக வெடிசப்தமில்லாத தீபாவளியைக் கொண்டாடும் இந்தக் கிராம மக்களை நாம் பாராட்டுகிறோம். அதேவேளையில், நம்மை நாமே கேள்வி கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும். குழந்தைகள், மூத்த குடிமக்கள், மருத்துவமனைகளில் நோயாளிகள் மற்றும் நடைபாதையில் வாழ்பவர்கள் ஆகியோர், பட்டாசுகளின் தொடர் ஒலிகளால் அடையும் வேதனைகளைப்பற்றி நாம் ஏன் பேசுவதில்லை? அடுக்குமாடி குடியிருப்புகளிலும் பங்களாக்களிலும் விடப்படும் வானவேடிக்கைகள், அடுத்திருக்கும் சேரிகளிலுள்ள ஓலைக் கூரையில் விழுந்து, எத்தனை குடிசைகள் தீப்பிடித்து எரிகின்றன? இத்தகையக் கேள்விகள், நம்மைச் சூழ்ந்திருக்கும் மனிதர்கள் மீது நாம் கொண்டிருக்கும் அக்கறையின்மையை குத்திக்காட்டுகின்றன.

மனிதர்கள் மீது அக்கறையின்மை என்ற கொள்ளை நோய் கடந்த சில ஆண்டுகளாக உலகெங்கும் பரவியுள்ளதை நாம் அறிவோம். குறிப்பாக, இந்த ஆண்டு, வெடிக்கும் பட்டாசு சப்தங்களைக் கேட்கும்போது, கடந்த ஒரு மாதமாக, காசாவில் வாழும் அப்பாவி மக்களை, குழந்தைகளை, எரித்து சாம்பலாக்கிவரும் உண்மையான வெடிகுண்டுகளும், 2022 பிப்ரவரி முதல், உக்ரைன் நாட்டில் பல்லாயிரம் மக்களை கொன்றுவரும் வெடிகுண்டுகளும், நம் நினைவுகளை இரணமாக்குகின்றன. இஸ்ரேல் அரசு, ஹமாஸ் குழு மற்றும் இரஷ்யாவின் தலைவர்கள், தங்களுக்கு இறைவன் வழங்கியுள்ள அறிவைப் பயன்படுத்தி, இந்த முட்டாள்தனமான படுகொலையை நிறுத்தவேண்டும் என்று உருக்கமாகச் செபிப்போம்!

ஒளியை மையப்படுத்திக் கொண்டாடப்படும் இவ்விழாவை, அறிவொளியுடன் கொண்டாடவேண்டும் என்று சிந்திக்கும் இவ்வேளையில், ஒளியை ஏந்த அறிவொளியுடன் செயல்பட்ட ஒரு சில இளம் பெண்களை மையப்படுத்தி இந்த ஞாயிறு நற்செய்தி வழங்கப்பட்டுள்ளதை அருள் மிக்க வாய்ப்பாக நாம் கருதலாம். மேலும், இன்றைய முதல் வாசகம், ஞானத்தின் ஒரு சில பண்புகளை வெளிச்சமிட்டுக் காட்டுகின்றன.

சாலமோனின் ஞானம் நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட முதல் வாசகம் (சாலமோனின் ஞானம் 6:12-16) ஞானத்தின் பண்புகளைப் பற்றி பேசுகிறது. ஞானத்தைத் தேடுவதும் கண்டடைவதும் கடினமான, சிக்கலான பணி அல்ல. ஞானத்தைத் தேடும் எவரும் அவளை எளிதில் கண்டுபிடிக்க முடியும், ஏனென்றால் அவள் ‘நம்முடைய கதவு அருகில் அமர்ந்திருப்பதை’ நாம் காணலாம் என்று இவ்வாசகம் கூறுகிறது.

ஞானம் இவ்வளவு எளிதாகக் கிடைப்பதால் – அதாவது, நம் கதவு அருகில் காத்திருக்கும் அளவுக்கு எளிதாகக் கிடைப்பதால் - ஞானத்தின் உயர்ந்த மதிப்பை உணராமல் போகும் ஆபத்து உள்ளது. தூய ஆவியார் நம் உள்ளங்களில் பொழிந்துள்ள ஞானம் என்ற கொடையை நாம் உணர்ந்து ஏற்று வாழும் வரத்திற்காக செபிப்போம். அதிலும் சிறப்பாக, சிந்திக்கும் திறனையே இழந்தவர்கள்போல் நடந்துகொள்ளும் நம் உலகத் தலைவர்கள், அறிவொளி பெறுவதற்கு இன்னும் அதிகமாக நாம் செபிப்போம். தூய ஆவியானவர் நுழைய எந்த இடமும் இல்லாத அளவுக்கு அவர்களின் மனங்களும் இதயங்களும் தான் என்ற அகந்தையால் நிரப்பப்பட்டுள்ளன. இன்று அவர்கள் கடவுளுக்கு முன் கணக்கு ஒப்படைக்க செல்லவேண்டியிருந்தால், அவர்கள் தகுந்த தயாரிப்புடன் இருப்பார்களா என்பது சந்தேகமே!

புத்திசாலியாக இருங்கள், தயாராக இருங்கள் என்பது இந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை நற்செய்தியில் - மத்தேயு 25:1-13 - கூறப்பட்டுள்ள பத்து தோழியர் உவமையின் மையக் கருத்தாகும். “மணமகனை எதிர்கொள்ள மணமகளின் தோழியர் பத்துப்பேர் தங்கள் விளக்குகளை எடுத்துக் கொண்டு புறப்பட்டுச் சென்றார்கள்” (மத்தேயு 25: 1) என்று தன் கதையை ஆரம்பிக்கும் இயேசு, உடனடியாக, அந்த பத்துத் தோழியரில், ஐந்து பேர் அறிவிலிகள், ஐந்து பேர் முன்மதி உடையவர்கள், என்ற முக்கிய வேறுபாட்டையும் உணர்த்துகிறார். இவ்விரு குழுவினரும் நடந்துகொண்ட விதமே, உவமையின் கருவாக அமைந்துள்ளது. இவ்விரு குழுவினரும் தங்களை எவ்விதம் தயாரித்திருப்பர் என்பதை, சிறிது கற்பனை கலந்து சிந்திப்போம்.

முதலில், அறிவிலிகள் நடந்துகொண்ட விதத்தை அலசுவோம். மணமகளின் தோழியாக இருப்பதற்கு அழைப்பு வந்ததும், அறிவிலிகள் ஐவரும் தலைகால் புரியாத மகிழ்ச்சி அடைந்திருப்பர். தாங்கள் என்னென்ன செய்யவேண்டும் என்ற பட்டியல் ஒன்றை, அவர்கள் தயார் செய்திருப்பர். தாங்கள் அணிந்து செல்லவேண்டிய உடைகள், நகைகள், அவற்றிற்குப் பொருத்தமாக வாங்கவேண்டிய காலணிகள் என்று, தங்கள் வெளித்தோற்றத்தை மெருகூட்டும் ஒரு பட்டியலைத் தயார் செய்திருப்பர். அதேபோல், தாங்கள் எடுத்துச்செல்லும் விளக்கு எப்படிப்பட்டதாய் இருக்கவேண்டும், அந்த விளக்கைச்சுற்றி எத்தனை மலர்கள் வைக்கப்படவேண்டும் என்றெல்லாம் அவர்கள் எண்ணிப் பார்த்திருப்பார்கள். அவர்கள் எண்ணத்தில் எழுதப்பட்ட அப்பட்டியலில், ஒரு முக்கியமான அம்சம் மறக்கப்பட்டது. அதுதான்... விளக்கு எரிவதற்குத் தேவையான எண்ணெய்!

அறிவிலிகள் தயார் செய்த இப்பட்டியலுக்கு முற்றிலும் மாறாக, முன்மதியுடைய ஐந்து பெண்களும் திட்டமிட்டு, பட்டியல் ஒன்றை தயாரித்திருப்பார்கள். அவர்கள் பட்டியலில் 'விளக்கு எரிவதற்குத் தேவையான எண்ணெய் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்' என்பது முதலாவதாகக் குறிக்கப்பட்டிருக்கும். அவசியங்களா? ஆடம்பரங்களா? தேவையானவைகளா? தேவையற்றவைகளா? எதற்கு முதலிடம் கொடுக்கிறோம் என்பதில் தெளிவாக இருந்தால், வாழ்வில் இழப்புக்களை சந்திக்கவேண்டியிருக்காது. வாழ்வில் பல வேளைகளில், தேவையானதை தூக்கி எறிந்துவிட்டு, தேவையில்லாததை சுமந்து செல்கிறோம் என்பதை உணர்த்தும் ஓர் உவமை இதோ:

சாதாரணப் பொருள்களைத் தங்கமாய் மாற்றும் சக்திபெற்ற ஒரு முனிவர், காட்டில் வாழ்கிறார் என்ற செய்தி, ஊரெங்கும் பரவியது. இதைக் கேட்ட இருவர், அம்முனிவரைத் தேடி காட்டுக்குச் சென்றனர். அவரைக் கண்டதும், அவர் பாதத்தில் விழுந்து வணங்கினர். தன்னைத் தேடிவந்ததன் காரணத்தை முனிவர் கேட்டபோது, இருவரும் மிகப் பணிவுடன், "குருவே, உங்களைப் போல உலகைத் துறந்து, உள்ளொளி பெறவே உங்களைத் தேடி வந்துள்ளோம்" என்று பொய் சொன்னார்கள். அவர்களை தன் சீடர்களாக ஏற்றுக்கொண்ட முனிவர், அடுத்தநாள், ஒரு மண்கலம் நிறைய தானியங்களையும், ஒரு குச்சியையும் அவர்களிடம் கொடுத்து, சூரிய ஒளியில், தானியங்களைக் காயவைத்து வருமாறு பணித்தார். முனிவர் தந்த பணியை அறவே வெறுத்த இருவரும், பொய்யானப் பணிவோடு, கலத்தையும், குச்சியையும் எடுத்துச் சென்றனர். கலத்தில் இருந்த தானியங்களை, சூரிய ஒளியில் வைத்து, குச்சியால் அதைக் கிளறிய வண்ணம் அமர்ந்திருந்தனர். அப்போது, சிறிது, சிறிதாக, அந்த தானியங்கள் தங்கமாக மாறத் துவங்கின. அந்த ஆனந்த அதிர்ச்சியில் தங்களையே மறந்த இருவரும், தங்கள் கையில் வைத்திருந்த குச்சியைத் தூர எறிந்துவிட்டு, தங்கமாய் மாறியிருந்த தானியங்களை அள்ளி எடுத்துகொண்டு, காட்டை விட்டு ஓடி மறைந்தனர். தொட்ட பொருள்கள் அனைத்தையும் தங்கமாய் மாற்றும் சக்தி, அவர்கள் கையிலிருந்த குச்சியில்தான் இருந்ததென்பதை அவர்கள் உணரவில்லை.

நம்மில் பலர், வாழ்வில் நல்லவை பலவற்றை அடையாளம் கண்டுகொள்ள முடியாமல், எவ்விதம் தவறவிடுகிறோம் என்பதைக் கூறும் உவமை இது. குறிப்பாக, எதிர்பாராத மகிழ்வு நம்மை அடையும்போது, அந்த மகிழ்வின் ஊற்று எது என்பதையும், அந்த மகிழ்வை நிலைக்கச் செய்யும் வழிகள் எவை என்பதையும் மறந்து, கணப்பொழுது மகிழ்வில் கரைந்து போகும் ஆபத்து உண்டு.

பத்து தோழியர் உவமையை இன்னும் சிறிது ஆழமாக அலசுகையில், மற்றோர் அம்சமும் தெளிவாகிறது. மணமகன் வருவதற்கு காலம் தாழ்த்தப்பட்டது என்று உவமையில் சொல்லப்பட்டுள்ளது. அந்த நேரத்திலாவது அறிவிலிகளாய் இருந்த அந்த ஐவரின் எண்ணங்கள், அவசியத் தேவையான எண்ணெய் பக்கம் திரும்பியிருந்தால், தவறை அவர்கள் சரி செய்திருக்கலாம். காத்திருந்த நேரத்திலும், அறிவிலிகளின் மனதில், அந்த காலத் தாமதத்தால் தங்கள் ஒப்பனை சிறிது, சிறிதாக கலைந்து வருகிறதே என்ற கவலைகூடியதால், அவசியமான எண்ணெயை அவர்களால் நினைத்துப்பார்க்க முடியவில்லை. அந்தக் கவனக்குறைவால், அவர்கள் பங்கேற்க வந்திருந்த திருமண விழாவையே இழக்க வேண்டியிருந்தது.

பல வேளைகளில் தேவை என்று நாம் இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டிருப்பவை தேவையற்றவையாகவும், தேவையற்றதென ஒதுக்குவது தேவையுள்ளதாகவும் மாறும் விந்தையும் நம் வாழ்வில் நடக்கும். முக்கியமாக, மரணம் நமக்கு முன் அமர்ந்திருக்கும்போது, நமது உண்மையான தேவைகள் என்னென்ன என்பதைப்பற்றி நாம் அனைவருமே ஞான உதயம் பெற வாய்ப்பு உருவாகும்.

உலகத்தில் எதுவும் இதனை மூழ்கடிக்க முடியாது என்ற இறுமாப்பான விளம்பரத்துடன் புறப்பட்ட பிரம்மாண்டமான ‘டைட்டானிக்’ (Titanic) கப்பல், தன் முதல் பயணத்திலேயே பனிப் பாறையில் மோதி மூழ்கியது. அதில் பயணம் செய்தவர்களில் பலர், கோடீஸ்வரர்கள். மூழ்கிக் கொண்டிருந்த கப்பலில் இருந்த அவர்களுக்கு ஏற்பட்ட அனுபவங்களைப்பற்றி, அவர்கள் பெற்ற ஞான உதயங்களைப்பற்றி கதைகள் பல சொல்லப்பட்டுள்ளன. அந்தக் கதைகளில் இதுவும் ஒன்று. மூழ்கும் கப்பலில் இருந்து மக்களைக் காப்பாற்ற உயிர்காக்கும் படகுகளில் பயணிகள் ஏற்றப்பட்டனர். அவர்களில் ஒரு பெண், படகில் ஏறியபின், எதையோ எடுத்து வருவதற்காக, தனது அறைக்கு மீண்டும் ஓடிச்சென்றார். அவருக்கு மூன்று நிமிடங்களே வழங்கப்படும் என்ற எச்சரிக்கை வழங்கப்பட்டது. அவர் மிக வேகமாக தன் அறையை நோக்கி, இடுப்பளவு நீரில் சென்றார். வழியில் பணமும், நகைகளும் நிரம்பிய பல பைகள் தண்ணீரில் மிதந்ததைக் கண்டார். கப்பலில், அவர் தங்கியிருந்த அறையில், திறந்திருந்த பீரோவில், அவரது வைர நகைகள் மின்னின. ஆனால், இவை எதுவும் அவர் கவனத்தை ஈர்க்கவில்லை. அவர் கவனம் எல்லாம் பீரோவுக்கு மேல் ஒரு சிறு அட்டைப் பெட்டியில் இருந்த ஒரு சில ஆரஞ்சு பழங்கள் மீது சென்றது. அவற்றை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு, அவர் மீண்டும் அந்த உயிர்காக்கும் படகில் ஏறினார்.

ஓரிரு மணி நேரங்களுக்குமுன், கப்பல், நல்லமுறையில் பயணம் செய்து கொண்டிருந்தபோது, தன் வைரநகைகளைவிட, ஆரஞ்சு பழங்களே அவசியமானவை, என்று அவர் சொல்லியிருந்தால், அவரைப் 'பைத்தியம்' என்று மற்றவர்கள் முத்திரை குத்தியிருப்பார்கள். ஆனால், கப்பல் மூழ்கும் வேளையில், அக்கப்பலுக்குள் மரணம் நுழைந்துவிட்டது என்பதை உணர்ந்த வேளையில், வாழ்வின் அவசியங்கள் என்று அவர்கள் எண்ணி வந்த பட்டியலில் பல எதிர்பாராத மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன.

2020 மற்றும் 2021 ஆகிய இரு ஆண்டுகள், மனித சமுதாயத்தை தலைகீழாக புரட்டிப்போட்ட மரணக் கிருமி, கோவிட்-19, நம் வாழ்வில் தேவையானவை, தேவையற்றவை எவை என்பதை தெளிவுபடுத்தியிருக்க வேண்டும். ஆனால், உலகின் தலைவர்களும், பெரு நிறுவனங்களும் இந்தக் கொள்ளைநோய்க்குப்பின் மீண்டும் தங்கள் பழைய நிலைக்கே திரும்பியிருப்பது வேதனையைத் தருகிறது. நாம் வாழப்போகும் வாழ்வு, நீதி, சமத்துவம், பரிவு, உடன்பிறந்த உணர்வு ஆகிய முக்கியத் தேவைகளை அடித்தளமாகக் கொண்டு கட்டப்படவேண்டும் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள, இறைவன் நமக்கு உள்ளொளியையும், அந்த உள்ளொளியின்படி நடக்க, தேவையான பரந்த, உறுதியான மனதையும் தரவேண்டும் என்று மன்றாடுவோம்.

“தற்போது நான் அதிகம் 'பிசி'யாக இருக்கிறேன். பல முக்கியமான அலுவல்கள் உள்ளன. அவசியமானவை, அவசியமற்றவை, என்ற பாகுபாடுகளைச் சிந்திக்க, எனக்கு நேரமும் இல்லை, மன நிலையும் இல்லை. வாழ்வின் இறுதி காலத்தில், மரணம் நெருங்கும் வேளையில், இந்த வேறுபாடுகளையெல்லாம் சிந்தித்துக் கொள்ளலாம்” என்று நமக்கு நாமே சொல்லிக்கொண்டால், இயேசு இன்றைய நற்செய்தியில் கூறும் இறுதி வரிகள் நம்மைக் காப்பாற்றவேண்டும்: “விழிப்பாயிருங்கள்; ஏனெனில் இறைவன் வரும் நாளோ வேளையோ உங்களுக்குத் தெரியாது.” (மத்தேயு 25:13)

"எண்ணெயும் அகலும்: விழிப்போடு காத்திருக்கிறோமா?"

இன்றைய நற்செய்தியில் (மத்தேயு 25:1-13) இயேசு பத்துத் தோழியர்களின் உவமையைக் கூறுகிறார். மணமகன் வரும்போது ஐந்து பேர் ஆயத்தமாக இருந்தனர், மற்ற ஐந்து பேர் ஏமாந்து போனார்கள்.

1. ஞானத்தைத் தேடுங்கள் (The Search for Wisdom)

முதல் வாசகத்தில் (ஞானம் 6:12-16) ஞானம் என்பது தேடுபவர்களுக்குத் தன்னை வெளிப்படுத்தும் என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது • சிந்தனை: ஞானம் என்பது வெறும் அறிவு அல்ல; அது இறைவனின் விருப்பத்தை அறிந்து அதன்படி வாழ்வது. அறிவார்ந்த தோழியர்களிடம் அந்த ஞானம் இருந்தது. அவர்கள் மணமகன் எப்போது வருவார் என்று தெரியாவிட்டாலும், அவர் வரும்போது தயாராக இருக்க வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்தார்கள்
•மணமகன் வரத் தாமதமானபோது, அறிவிலித் தோழியர்கள் தங்கள் விளக்குகளுக்கு எண்ணெய் இல்லை என்று மற்றவர்களிடம் கடன் கேட்கிறார்கள். ஆனால் அறிவார்ந்தவர்கள் "இது எங்களுக்கும் உங்களுக்கும் போதாது" என்று மறுக்கிறார்கள்.
• விளக்கம்: இது ஒரு சுயநலமான செயல் அல்ல. ஆன்மீக வாழ்வில் சில காரியங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ள முடியாது. ஒருவருடைய விசுவாசம், நற்செயல்கள் மற்றும் இறைவனுடனான தனிப்பட்ட உறவு ஆகியவற்றை இன்னொருவர் கடன் வாங்க முடியாது. நம்முடைய விளக்குக்கான (வாழ்விற்கான) எண்ணெயை (புண்ணியங்களை) நாமே தான் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

3. மரணத்தைக் கடந்த நம்பிக்கை (Hope beyond Death)

இரண்டாம் வாசகத்தில் (1 தெசலோனிக்கேயர் 4:13-18) புனித பவுல் அடியார், மரித்த விசுவாசிகளைப் பற்றிக் கவலைப்பட வேண்டாம் என்கிறார். • பாடம்: இயேசு மீண்டும் வரும்போது, உயிரோடு இருப்பவர்களும் ஏற்கனவே மரித்தவர்களும் அவரோடு ஒன்றிணைக்கப்படுவார்கள். இந்த உறுதிதான் நம்முடைய "எண்ணெய்". மரணம் என்பது ஒரு உறக்கமே, விழிப்பு என்பது இறைவனின் வருகை.

பங்குத்தளம் மற்றும் இறைமக்களுக்கான செயல் திட்டங்கள் (CTA)

ஆண்டு இறுதி நெருங்குவதால், நம் வாழ்வைத் தரம் பார்க்கச் சில குறிப்புகள்:
• விளக்கைச் சோதித்தல்: உங்கள் விசுவாச விளக்கு எரியும் நிலையில் இருக்கிறதா? அல்லது அணையப் போகிறதா? செபம் மற்றும் நற்கருணை எனும் எண்ணெய் கொண்டு அதைத் தூண்டி விடுங்கள்.
• ஆயத்த நிலை: "பிறகு பார்த்துக் கொள்ளலாம்" என்ற மனநிலை வேண்டாம். மன்னிப்புக் கேட்பதாக இருந்தாலும் சரி, ஒருவருக்கு உதவி செய்வதாக இருந்தாலும் சரி, இன்றே செய்யுங்கள். மணமகன் எந்த நேரத்தில் வேண்டுமானாலும் வரலாம்.
• தனிப்பட்ட ஆன்மீகம்: மற்றவர்கள் செபிப்பதால் அல்லது மற்றவர்கள் நல்லவர்களாக இருப்பதால் உங்களுக்கு மீட்பு கிடைக்காது. உங்கள் சொந்த ஆன்மீக வாழ்வை வளர்த்துக் கொள்ள இந்த வாரம் அதிக நேரம் ஒதுக்குங்கள்.
• ஆறுதல் கூறுங்கள்: பவுல் அடியார் கூறுவது போல, துயரத்தில் இருப்பவர்களைத் தூய ஆவியாரின் வார்த்தைகளால் தேற்றுங்கள்.

மறையுரைச் சுருக்கம் (The Core Message)

"மணமகன் வரும்போது விளக்கு மட்டும் இருந்தால் போதாது, அதில் எண்ணெயும் இருக்க வேண்டும். பெயர் மட்டும் கிறிஸ்தவன் என்று இருந்தால் போதாது, செயலில் நற்பண்புகள் இருக்க வேண்டும். விழிப்பாய் இருப்போம், விண்ணகம் செல்வோம்."

பொதுக்காலம் 32-ஆம் ஞாயிறு

முதல் வாசகப் பின்னணி (ஞான. 6:12-16)

கி.மு. முதல் நூற்றாண்டின் நடுவில் எழுதப்பட்ட இந்த நூல் பழைய ஏற்பாட்டு நூல்களில் கடைசியாக எழுத்து வடிவம் பெற்றது. கிரேக்க தத்துவ ஞானம், பண்பாடு, வழிபாடு, வாழ்க்கை முறையால் ஈர்க்கப்பட்ட யூதர்கள் தங்களின் யூத மறையை கைவிட துவங்கினர். ஆசிரியர் திருசட்டத்தின்படி ஒழுகுவதே சிறந்த, உயரிய ஞானம் என்று கூறுகிறார். இத்தகைய உயரிய ஞானத்தின் மீது தாகம் கொள்ள சொல்லுகிறார், ஞானத்தை தேடச் சொல்லுகிறார், ஞானத்தை குறித்து விழிப்பாய் இருக்கவும், அன்பு செய்யவும் அழைப்பு விடுக்கிறார். இரண்டாம் வாசகப் பின்னணி (1தெச. 4:13-18)

பவுல் எழுதியவற்றுள் இதுவே முதல் திருமுகம். அவர் இதை கி.பி. 51-இல் எழுதினார். உடனடியான கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகையை எதிர்பார்த்த விசுவாசிகளுக்கு கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகையின் கால தாமதமும், விசுவாசிகளின் இறப்பும் கிறிஸ்துவின் வருகை குறித்து ஐயத்தை ஏற்படுத்தியது. கிறிஸ்து-வின் வருகைக்கு முன் இறந்தவர்கள், கிறிஸ்து வரும்போது நிலைவாழ்வில் பங்கு பெறுவார்களா? கிறிஸ்துவின் வருகை எவ்வாறு இருக்கும்? என்ற கேள்விகளே இந்த வாசகத்தின் பிண்ணனி. மேற்கண்ட கேள்விகளுக்கு திருத்தூதர் பவுல் இந்த வாசகத்தில் பதிலளிக்கிறார்.

நற்செய்தி வாசகப் பின்னணி (மத்தேயு 25:1-13)

இறைமகன் இயேசுவின் பணிவாழ்வின் இறுதி கால கட்டங்களில் மனுமகனின் இரண்டாம் வருகை குறித்து அல்லது ஆண்டவரின் இறுதி நாட்கள் குறித்து அறிவிக்கிறார். மத்தேயு நற்செய்தியாளர் தனது 24-ஆம் மற்றும் 25-ஆம் அதிகாரங்களில் தனது இலக்கு மக்களுக்கு ஆண்டவரின் இறுதி நாளின் வருகையை குறித்து எழுதுகிறார். அவர் எழுதியதின் பின்னனியானது இரண்டாம் வருகை மிக விரைவில் வரும் என்று எதிர்பார்த்த இறைமக்களுக்கு இரண்டாம் வருகையின் கால தாமதம் விசுவாசத்தை குறைத்தது, தயாரிப்பு நிலையில் மந்த தன்மை ஏற்பட்டது. ஆகவே மத்தேயு நற்செய்தியாளர் அத்திமர உவமை, திருடன் மற்றும் பத்து கன்னியர்களின் உவமை வழியாக, இறுதிநாளின் இரண்டாம் வருகையின் கால நேரத்தின் அறியாமையையும், இறுதிநாளின் வருகை குறித்த உறுதிபாட்டையும், எப்போதும் விழிப்பாய் இருக்கவும், தகுந்த தயாரிப்போடு உள்ளவர் பாராட்டப்படுவர், தயாரிப்பற்றோர் தண்டிக்கப்படுவர் என்பதையும், ஆண்டவரின் வருகை என்பது அன்றைய நாட்களின் திருமணத்தை ஒத்த மகிழ்ச்சியான நாளாகவும் இருக்கும் என்றுரைக்கிறார்.

மறையுரை

பசித்திரு.... தனித்திரு.... விழித்திரு.... இன்றைய வாசகங்கள் ஆண்டவரின் இரண்டாம் வருகையை எதிர்நோக்கி வாழ அழைப்பு விடுக்கின்றன. இன்றைய வாசகங்கள் மூன்று விதமான தயாரிப்புக்களை நம் முன்னே வைக்கின்றன.

1. பசித்திரு

இன்றைய முதல் வாசகம் பசித்திருக்க, அழைப்பு விடுக்கின்றது. இங்கு மனிதனுக்கு இரை பசியல்ல மாறாக இறை பசி இருக்க வேண்டும் என்று எடுத்து இயம்புகின்றது. இறைவன் மேல் பசியாய் இருப்போர்க்கு, இறைவன் மேல் தனியா தாகம் கொண்டுள்ளோர்க்கு இறைவன் தன்னையே வெளிப்படுத்துகிறார். அத்தகைய இறைவெளிப்பாட்டை இறைபசியோடு இருப்பவரும் கண்டு கொள்கின்றனர், ஏற்றுக்கொள்கின்றனர். இதற்கு நல்ல எடுத்துக்காட்டு வரிதண்டுவோர் தலைவன் சக்கேயு, இறைமகன் இயேசுவின் மேல் கொண்ட தனியாத தாகமும், இறை பசியும் இறைமகன் இயேசுவை தேடிச் செல்ல தூண்டியது.
இறைமகன் இயேசுவை கண்டு கொள்ளவும், அவரோடு புதுஉறவு வைத்துக்கொள்ளவும் வாழ்வில் புது மாற்றம் பிறக்கவும் வழிவகுத்தது. இதைத்தான் ஆபிரகாம் (தொ.நூ. 19:27), யாக்கோபு (தொ.நூ. 28:16), மோசே (வி.ப. 24:4), அன்னா (1சாமு 1:19), தாவீது (தி.பா. 5:3, 57:8, 59:16), யோபு (யோபு 1:5) இவர்களின் வாழ்க்கையிலும் பார்க்கிறோம். இறைவன் மேல் கொண்ட அடங்காத பசி அதிகாலையிலேயே இறைவனை தேடிச் செல்ல தூண்டியது. இறைவனை கண்டுகொள்ள வழிவகுத்தது.

2. தனித்திரு

“என் தனிமை என்பது யாரும் இல்லாத பொழுதுகள் அல்ல நீ மட்டும் என்னோடு உள்ள பொழுதுகள்" என்ற ஒரு கவிஞனின் வரிகளுக்கு ஏற்ப, உலக இரைச்சல்களையும், உலக உறவு-களையும் தவிர்த்து இறைவனோடு தனித்திருத்தல். இறைவனை நினைத்திருத்தல், தியானித்திருத்தல் ஆகும். இறைவனோடு நாம் தனித்திருக்கும் மணித்துளிகளில் இறைவனை நாம் கண்டு கொள்ளவும், இறைதிட்டத்தை அறிந்து புரிந்து கொள்ளவும் இயலும் என்பதை இறைமகன் இயேசுவின் தனிமையான செப வேளைகள் எடுத்து-ரைக்கின்றன. மேலும் இறைமகன் இயேசுவோடு தனிமையான நேரங்களில் சீடர்கள் கொண்ட உறவு பரிமாற்றம் அவர்களுக்கு இயேசுவையும், அவரின் போதனைகளையும், இறைதிட்டத்தையும் முழுமையாக புரிந்து கொள்ள உதவியது

.

ஆகவே இறைவனை கண்டுகொள்ளவும், இரண்டாம் வருகையில் இறைமகன் இயேசுவை வரவேற்கவும் நாம் செய்ய வேண்டியது என்னவென்றால் உலக காரியங்களை தவிர்த்து கொள்ளுதலும் இறைவனை தேர்ந்துகொள்ளுதலும் ஆகும். இதை குறித்துதான் இறைமகன் இயேசு கூறுகிறார். மத்தேயு 6:24, "எவரும் இரு தலைவர்களுக்கு பணிவிடை செய்ய முடியாது”. இன்று நாமும் லூக்கா 10:38-42 மார்த்தாளைப்போன்று பலவற்றை குறித்து கவலைப்படாமல் மரியாளைப்போன்று ஆண்டவரோடு தனித்திருக்க, நல்ல பங்கை தேர்ந்துகொள்ள முயற்சிப்போம்.

3. விழித்திரு

விழித்திருத்தல் அல்லது விழிப்பாய் இருத்தல் என்றால் கண் விழித்திருப்பதல்ல மாறாக மனம் விழித்திருப்பது, மனம் தெளிந்திருப்பது. விழிப்பாய் இருத்தல் என்றால் ஒவ்வொரு கணமும் விழித்திருப்பது, நிகழ்காலத்தில் வாழுதல், அவ்வப்போதைய கடமைகளை அவ்வப்போது செய்வது. இதைத்தான் இன்றைய நற்செய்தியில் பார்க்கிறோம். முன்மதியுடைய ஐந்து தோழியர்கள் நிகழ்காலத்தில் வாழ்ந்தார்கள், தங்களின் கடமைகளை கணத்திற்கு கணம் சரியாக செய்தார்கள். ஆனால் அறிவிலிகளோ தங்களின் கடமைகளை எதிர்காலத்திற்கு தள்ளிப்போட்டார்கள்.

மணமகனின் வருகை தாமதமாக இருவருமே உறங்கிபோனார்கள். இங்கு கண்விழித்திருக்காதது அல்ல தவறு மாறாக மனம் விழித்திருக்காததுதான் தவறு. இதைத்தான் இறைமகன் இயேசு கண்ணிருந்தும் குருடராய், காதிருந்தும் செவிடராய் வாழ்கின்றனர் என்று விழிப்பற்ற வாழ்வை குறிப்பிடுகின்றார். இன்று நாமும் விழிப்பாய் இருக்க அழைக்கப்படுகிறோம். மத்தேயு 9:27-31 வருகின்ற பார்வையற்ற இருவருக்கு இருந்த மனம் சார்ந்த விழிப்பு நிலையோடு நாமும் வாழ்வோம். இறைவனை கண்டு கொள்வோம். மீன்கள் கண்விழித்துக் கொண்டே தூங்குமாம். ஆச்சரியமாக இருக்கின்றதா? மீன் என்ன பெரிய செய்தி கண்விழித்துக்கொண்டே தூங்கும் மனிதர்களை என்னவென்று சொல்லுவது?

காலையில் கண்விழித்தால் மட்டும் போதாது
  கணமும் விழிப்பாய் இருப்போம்
  நாட்களில் 'பதவி'யோடு இருப்போம். என்ன பார்க்கிறீங்க..
  பசித்திருப்போம்..... தனித்திருப்போம்....
  விழித்திருப்போம்....

பிற மறையுரை கருத்துக்கள்

வாசகம்: ஞான 6:12,14 தேடுவோர்.... கண்டடைவர்
நற்செய்தி வாசகம்:
மணமகன்: இயேசு
மணமகள்: திருச்சபை
கன்னியர்: விசுவாசிகள்
முன்மதியுடைய கன்னியர் : உண்மையான விசுவாசிகள்
அறிவிலிகளான கன்னியர் : போலி விசுவாசிகள்
விளக்கு : வாழ்க்கை
எண்ணை : நற்செயல்கள்.

பொதுக் காலம் முப்பத்திரெண்டாம் ஞாயிறு

'சந்திப்பு' இன்றைய மூன்று வாசகங்களுக்கிடையே இடையோடுகின்றது. சாலமோனின் ஞான நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட முதல் வாசகத்தில் ஞானத்தை தேடுவோரையும் (வச 12,14) தனக்குத் தகுதியுள்ளவர்களை ஞானம் தேடுவதையும் அவர்களுக்குத் தன்னை வெளிப்படுத்துவதையும் (வச.13,16) பற்றிப் பேசுகின்றது. தெசலோனிக்கருக்கு எழுதிய முதல் மடலில் பவுலடியார், இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில், இறுதிக்காலத்தில் திரும்ப ஆண்டவர் இயேசு திரும்ப வரும்போது, இறந்தோரும், உயிரோடு எஞ்சியிருக்கும் நாமும் அவரை எப்படிச் சந்திப்போம் என விவரிக்கின்றார்: “கட்டளை பிறக்க, தலைமை வானதூதரின் குரல் ஒலிக்க, கடவுளுடைய எக்காளம் முழங்க, ஆண்டவர் வானின்று இறங்கி வருவார்; அப்பொழுது, கிறிஸ்து மீது நம்பிக்கை கொண்ட நிலையில் இறந்தவர்கள் முதலில் உயிர்த்தெழுவர். பின்னர் உயிரோடு எஞ்சியிருக்கும் நாம், அவர்களோடு மேகங் களில் எடுத்துக் கொண்டுபோகப்பட்டு, வான்வெளியில் ஆண்டவரை எதிர்கொள்ளச் செல்வோம். இவ்வாறு எப்போதும் நாம் ஆண்டவரோடு இருப்போம். (வச.16-17). நற்செய்தியில் 10 கன்னியர் உவமையின் வாயிலாக மணமகனாகிய கிறிஸ்துவை எப்படிச் சந்திக்கத் தயாராயிருக்க வேண்டும் என உருவகமாக இயேசு விவரிக்கின்றார். இன்றைய நற்செய்தியின் இறையியல் செய்தியைப் பற்றி அலசும் முன் இத்தகைய ஒரு நிகழ்வுக்கான பின்னணித் தகவல்களைத் தெரிந்து கொள்வோம்.

மணமகன் அழைப்பு

இன்றைய நற்செய்தியில் கூறப்படும் நிகழ்வு யூதத்திருமண சடங்கு சம்பந்தப்பட்டது. மத் 1:18-25ன் பின்னணியில் யூதத் திருமணத்தில் இரு நிகழ்வுகள் முக்கியமானவை. ஒன்று மணமகளை நிச்சயம் செய்வது. இது மணமகளின் இல்லத்தில் நடைபெறும். அப்போது மணமகனுக்கு மணமகள் மற்றும் அவரின் குடும்பமும் அறிமுகமாகி திருமண ஒப்பந்தமும் நிறைவேற்றப்படும். இரண்டாவது, திருமணம். அப்போது மணப் பெண் மணமகனின் வீட்டிற்கோ, அல்லது அவரது தந்தையின் வீட்டிற்கோ கொண்டு வரப்படுவர். எனவே இன்றைய நற்செய்தியில் கூறப்படும் நிகழ்வு மணமகன் மணமகள் வீட்டிற்கு சென்று மணமகனை மணமுடித்து தன் வீட்டிற்கு அழைத்துவரும்போது அவர்களை வரவேற்க இளம்பெண்கள் காத்திருக்கும் பின்னணியில் நிகழ்கின்றது. மணமகன் மணமகள் வீட்டிற்கு வந்ததும் திருமண விருந்து தொடங்குவர். இந்த வாழ்க்கை சடங்கினை மையமாகக் கொண்டு இறுதிக்காலத்தில் இறைமகளை வரவேற்கும்போது கைக்கொள்ள வேண்டிய மனநிலையை விளக்குகின்றார்.

மணமகன் யார்?

வழக்கமாக நடக்கும் சடங்கில் அசாதாரணமாக நிகழ்வது கன்னியர்களின் தயாரிப்பு நிலைதான். அது யாரைக்குறிக்கின்றது. அதன் பொருள் என்ன எனக் காணும்முன் இந்த மணமகன் யார்? எனக் காண்பது அவசியம். யூதப் பாரம்பரியத்தில், யூதர்களின் விவிலியமான பழைய ஏற்பாட்டில் கடவுள் இஸ்ரயேலை மணமகனாகக் குறிடுகின்றார் (காண் ஏசா 54:5; எரே 31:32; ஓரே 2:16). ஆனால், புதிய ஏற்பாட்டில் இயேசு கிறிஸ்து தன்னை மணமகனாகக் குறித்து பேசுகின்றார் (காண் மத் 9:15). தொடக்கத் திருஅவையின் பாரம்பரியமும் நமதாண்டவரை மணமகனாக உருவாக்குகின்றன (காண் யோவா 2:20) 2 கொரி 11:2; எபே 5:21-33; திவெ 21:2,9; 22:17; எனவே இங்கு உவமையில் இயேசுவின் வருகை குறிக்கப்படுகின்றது.

கன்னியர்கள் யார்? உவமையின் செய்தி என்ன?

விவிலியத்தை விளக்கும் கிறிஸ்தவப் பாரம்பரியத்தில் இந்த உவமை, தொடர் உருவகமாகக் கொள்ளப்பட்டு ஒவ்வொன்றுக்கும் நேரடியாகப் பொருத்தம் காண்பிக்கப்பட்டது.அதாவது மணமகன்-கிறிஸ்து; மணமகன் வரக் காலம் தாழ்த்தியது. ஆண்டவரின் இரண்டாம் வருகை தாமதித்தது; திடிரென மணமகன் வருகை எதிர்பாராமல் நிகழும் இயேசுவின் வருகை; அறிவிலிகளான கன்னியர் இஸ்ரயேல் மக்கள், முன்மதி உடைய கன்னியர் தயாராயிருந்த பிற இனத்தார். ஆனால் மத்தேயு நற்செய்தியின் பின்னணியில் இவ்வாறு தொடர் உருவகமாக, ஒவ்வொன்றுக்கும் சமமான பொருள் தேடுவதைவிட ஒட்டுமொத்தமாக இப்பகுதி தரும் செய்தியெனக் காண்பதே சிறப்பு. அந்த வகையில் பின்வரும் விளக்கமே இப்பகுதியில் செய்தியாக இருக்க முடியும்.

இன்றைய நற்செய்திப் பகுதிக்கு முந்தைய அதிகாரத்தின் இருபத்தி ஒன்பதாம் வசனத்திலிருந்தே (மத் 24:29) மானிட மகனின் வருகை குறித்தும், அப்போது நிகழும் அறிங்குறிகள் குறித்தும், அவரை எதிர்கொள்ள விழிப்பாயிருப்பது குறித்தும் (காண் மத் 24:42- விழிப்பாயிருங்கள்; ஏனெனில் உங்கள் ஆண்டவர் எந்த நாளில் வருவாரென உங்களுக்குத் தெரியாது) எனவே இதை ஒரு கிறிஸ்தியல் பகுதியாக இயேசுவின் இரண்டாம் வருகையைக் குறிப்பதாகக் கொண்டு விளக்க வேண்டும்.

பொதுக்காலம் - முப்பத்து இரண்டாம் ஞாயிறு முதல் ஆண்டு

முதல் வாசகம் : சாஞா. 6:13-17

பின்னைய திருமுறை நூல்களுள் ஒன்றான சாலமோனின் ஞானம் இறை ஞானம் பற்றி எடுத்துக் கூறுகிறது. கடவுள்மேல் விசுவாசம் வைத்தலும் திருச்சட்டத்தைக் கடைப்பிடித்தலுமே உண்மையான ஞானம் என்பது ஈண்டு விளக்க முறுகிறது. ஞானத்தின் பிறப்பிடம், அதன் இயல்புகள், அதைத் தேடியடைதல் பற்றி இன்றைய வாசகம் எடுத்துரைக்கிறது.

ஞானத்தைத் தேடியடைவோம்

நீங்கள் நம்மைத் தேடுவீர்கள். முழு இதயத்தோடு நம்மைக் கண்டடைவீர்கள். ஆம், மெய்யாகவே நம்மைக் கண்டடைவீர்கள் (மத் 7:7) என்ற இயேசுவின் வாக்கும் இதையே வலியுறுத்துகிறது. காணாமற்போன ஆட்டையும், காணமற்போன பணத்தையும் தேடியடைந்தனர் அவற்றின் உடைமையாளர் (காண் லூக் 15: 1-10). இறைஞானத்தை அடைவதிலும் நமது முயற்சி தேவை. "முயற்சி திருவினையாக்கும் முயற்று இன்மை, இன்மை புகுத்திவிடும்" (குறள் 616). ஞானத்தின்மேல் அன்பு கொள்வோம்; அவ்அன்பால் தூண்டப்பட்டு விடாமுயற்சியோடு அதைத் தேடுவோம். "என் வாயிற்படியில் நாள்தோறும் விழிப்புள்ளோராய் நின்று, என் கதவு நிலையருகில் காத்திருந்து, எனக்குச் செவிகொடுக்கின்றோர் நற்பேறு பெற்றோர்" (நீமொ. 8 34) என்பதன் மூலம் இறை ஞானத்தைத் தேடிப் பெறுவதன் இன்றியமையாமை புலப்படுகிறது. இவ்இறைஞானமே இறைவனின் திருமுறைகளுக்கு ஏற்ப நாம் நடக்க நமக்குத் துணையாயிருக்கிறது. இவ் இறைஞானமே நம் வாழ்வுக்கு வழியாகவும் வளமையாகவும் அமைகிறது. இவ் இறைஞானமே தூய ஆவியாரின் வெளிப்பாடு. இத் தூய ஆவியாரையும் அவர் தரும் ஒளியையும் இறைஞ்சி வேண்டி அடைதல் நம் கடன். "வாரும் தூய ஆவியாரே."

ஞானம் நம்மைத் தேடுகிறது

நம்முடைய முயற்சியினால் மட்டும் நாம் ஞானத்தை அடைவது கிடையாது. இறையருளும் இறைஞானமும் நம்மைத் தேடிக்கொண்டு வருகின்றன. "ஞானம் வீதிகளிலிருந்து உரத்துக் கூறுகின்றது; பொதுவிடங்களிலிருந்து குரலெழுப்புகின்றது; பரபரப்பு மிகுந்த தெருக்களிலிருந்து அழைக்கின்றது; நகர வாயிலிலிருந்து முழங்குகின்றது; "பேதையரே, நீங்கள் இன்னும் எவ்வளவு காலம் உங்கள் பேதைமையில் உழல்வீர்கள்?...." (நீமொ. 1: 20-22). ஆம், தூயஆவியாரின் உந்துதல்கள் நமக்குப் பலவிடங்களிலிருந்து வருகின்றன. அவற்றுக்குச் செவிசாய்க்கிறோமா? "என் அறிவுரைகளுள் ஒன்றையும் பொருட்படுத்தவில்லை; என் எச்சரிக்கை அனைத்தையும் புறக்கணித்தீர்கள்” (நீமொ. 1:25) என்ற குற்றச்சாட்டுக்கு நாம் அனைவரும் ஆளாகவில்லையா? நேரடியாக இறைவன் நம்மிடம் பேசுவது கிடையாது. நமது நண்பர்கள், சூழல்கள், காலத்தின் அறிகுறிகள், தாய் திருச்சபை, அதன் அதிகாரிகள் இவையன்னப் பல வழிகள் வழி ஞானம் நம்மை எதிர்ப்படுகிறது; தூய ஆவியார் நம் இதயங்களைத் தொடுகிறார். "ஞானம் தன்னை ஏற்கத் தகுதியுள்ளவர்களைச் சுற்றித் தேடிக்கொண்டு போகிறது” (சாஞா 6:17) என்பதன் மூலம் தூய ஆவியாருக்கு நம்முடைய ஆன்மீக வளர்ச்சியிலுள்ள ஈடுபாடு புலனாகின்றது. எனவே திறந்த உள்ளத் தினராகத் தூய ஆவியாரின் அருளையும் ஆசியையும் நாடிச் செல்வோம். அவரும் நடுவழியில் நம்மைச் சந்தித்து நலன்கள் நல்குவார். “ஊனாய் உயிராய் உணர்வாய் என்னுட்கலந்து, தேனாய் அமுதமாய்த் தீங்கரும்பின் கட்டியுமாய், வானோரறியா வழி எமக்குத் தந்தருளும் தேனார் மலைக் கொன்றையனே” (திருவா. திருவம்மானை).

ஞானத்தைத் தேடுகிறவர்கள் அதைக் கண்டடைவார்கள்.

இரண்டாம் வாசகம் : 1தெச 4: 13-18

ஆண்டவரது இரண்டாம் வருகையை விரைவில் எதிர்பார்த்திருந்த தெசலோனிக்கர், அப்போது எற்கனவே இறந்துவிட்டோர், இன்னும் உயிரோடிருப்போர் இவர்களுடைய நிலை எவ்வாறிருக்கும் என்று பவுலிடம் வினவினர். அவர்களுக்குப் பவுல் கூறிய பதிலே இன்றைய வாசகம்.

இறந்தோர் வாழ்வர்

இயேசு இறந்து உயிர்த்தார்... அவருடைய உயிர்ப்பிலே நம்பிக்கை வைத்தோர் அனைவரும் உயிர்ப்பர். “இறந்த இயேசுவை உயிர்த்தெழச் செய்தவரின் ஆவி உங்களுள் குடிகொண்டிருந்தால், கிறிஸ்துவை உயிர்த்தெழச் செய்த அவரே உங்களுள் குடிகொண்டிருக்கும் தம் ஆவியினாலே சாவுக்குரிய உங்கள் உடல்களையும் உயிர்பெறச் செய்வார்” (உரோ 8:11). அந்த ஆவியாரைக் கொண்டிருக்கும் நாம் அனைவரும் இயேசுவை இறை மகனென விசுவசிக்கிறோம். “ஏனெனில், 'இயேசு ஆண்டவர்' என வாயார அறிக்கையிட்டு, இறந்த அவரைக் கடவுள் உயிர்த்தெழச் செய்தார் என நீங்கள் உள்ளூர நம்பினால் மீட்புப் பெறுவீர்கள்" (உரோ 10 : 9) என்பார் பவுல். “ஆனால் இப்போதோ, இறந்த கிறிஸ்து உயிருடன் எழுப்பப்பட்டார். அவரே முதலில் உயிருடன் எழுப்பப்பட்டார். இது அனைவரும் உயிருடன் எழுப்பப்படுவர் என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது" (1 கொரி 15:20). இந்த நம்பிக்கை நம் வாழ்வின் ஒளியாகவும் வழியாகவும் அமையட்டும்.

கிறிஸ்துவில் இறத்தல் - கிறிஸ்துவில் வாழ்தல்

இவ்வுலகிலே கிறிஸ்துவின் போதனைகளுக்கும் மதிப்பீடுகளுக்கும் ஏற்ற முறையிலே கிறிஸ்தவர்கள் வாழ்க்கை நடத்தவேண்டும். கிறிஸ்தவர்கள் கிறிஸ்து + அவர்கள் என்று பிறர் கூறக்கூடியவண்ணம் வாழ்க்கை நடத்துபவர்களாகும். "இனி வாழ்பவன் நான் அல்ல; கிறிஸ்துவே என்னுள் வாழ்கிறார்" (கலா 2: 20) என்ற முறையிலே தன் வாழ்வை நடத்தும் கிறிஸ்தவன், கிறிஸ்துவின் அன்பு, இரக்கம், நீதியின் மேல் தாகம், மன்னிப்பு இவற்றைத் தனதாகக்கொண்ட கிறிஸ்தவன், தன்னுடைய சாவிலும் கிறிஸ்துவோடு இணைந்துவிடுகிறான். வாழ்வு எவ்வாறோ அவ்வாறே சாவும் அவனுக்கு அமைந்துவிடுகிறது. மரம் சாய்ந்தது எப்பக்கமோ அப்பக்கமே அது வீழ்வதும் நியதிதானே. எனவே கிறிஸ்துவில் வாழ்ந்து கிறிஸ்துவில் இறப்போர் அக்கிறிஸ்துவிலேயே உயிர்ப்பும் பெறுவர் என்பது திண்ணம்.

உயிர்த்த ஆண்டவர் என்றும் வாழ்வதுபோல் நாமும் அவரோடு முடிவற்ற வாழ்விலே பங்கு பெறுவோம், கிறிஸ்துவோடு ஒன்றித்து வாழ்வோம் (5:10) அவரோடு ஒன்று கூடுவோம் (2 தெச 2: 1). இதுவே விண்ணக மகிமை. இத்தகைய மகிமை வாழ்வு நமக்கு உண்டு என்ற ஆழந்த நம்பிக்கை நமக்கு வேண்டும். இந்த மகிமை வாழ்வு ஏதோ எதிர்பாராத முறையிலே நமக்குக் கிடைக்கும் ஒரு அரிய பொருளோ அல்லது அபூர்வமான இடமோ அன்று. இவ்வுலகிலே நாம் வாழும் வாழ்வைப் பொறுத்து, அவ் வாழ்வையொட்டி அமையும் ஒருநிலை. எனவே விண்ணக நிலையை இவ்வுலகிலேயே நாம் வாழும்போது, மறுவுலகு இவ்வாழ்வின் தொடர் கதையாகவே அமைவது உண்மை. மறு இயேசுக்களாக, அன்பு, நீதி, பக்தி, மன்னிப்பு, மகிழ்ச்சி இவற்றை அடிப்படையாகக்கொண்ட வாழ்வை நமதாக்குவோம். இவ்வாறு இயேசுவோடு, இயேசுவாக, இயேசுவிலே வாழ்வோம்; இயேசுவோடு, இயேசுவாக, இயேசுவிலே இறப்போம். இயேசுவோடு இயேசுவாக இயேசுவிலே மகிமைவாழ்வு பெறுவோம். "எல்லாம் இயேசுவே, நமக்கெல்லாம் இயேசுவே” என்ற முறையிலே நம் வாழ்வு அமையுமா? "ஐயா என் ஆருயிரே, அம்பலவா என்று அவன் தன் செய்யார் மலரடிக்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பி”(திருவா. திருக்கோத்தும்பி).

ஆண்டவரோடு எப்போதும் இருப்போம்.

நற்செய்தி: மத்: 25:1-13

எருசலேமின் அழிவு, இறுதித் தீர்ப்புநாள் பற்றி இயேசு உரையாற்றிக் கொண்டிருந்தார். அந்நாள் எந்நாள் எனச் சீடர் வினவினர். ஆண்டவர் அவர்களைப் பார்த்து, "விழிப்பாயிருங்கள்; ஏனெனில் உங்கள் ஆண்டவர் எந்த நாளில் வருவார் என உங்களுக்குத் தெரியாது. நீங்கள் நினையாத நேரத்தில் மானிட மகன் வருவார்" (மத் 24: 42-44) என்றார். இதை மேலும் தெளிவுபடுத்தும் வகையில்தான் அந்நாளில் விண்ணரசு, மணமகனை எதிர்கொள்ளச் சென்ற பத்துக் கன்னியருக்கு ஒப்பாயிருக்கும் என்ற (25:1) உவமையைக் கூறினார்.

எப்போதும் தயாராயிருத்தல்

யூதத் திருமணங்களில் முக்கிய நிகழ்ச்சி மணப்பெண் அழைப்பு. மணமகன் நேரில் வந்து மணப்பெண்ணைத் தன் வீட்டிற்கு அழைத்துச் செல்லும் ஊர்வலம். அவன் அழைக்க வரும்வரை மணப்பெண்ணின் தோழியர் மணிவிளக்குகளுடன் காத்திருப்பர். இதற்குரிய எண்ணெயை வீட்டிலிருந்தே கொண்டுவர வேண்டும். எண்ணெய் எடுத்து வராததால் மணமகனால் நிராகரிக்கப்பட்ட நிகழ்ச்சியின் அடிப்படையில் ஆண்டவர் மறையுண்மைகளை விளக்குகிறார். இவ்வுவமையில் வரும் மணமகன் இயேசுவைக் குறிக்கிறான் (மத் 9 : 15). காலந்தாழ்த்தி வரும் மணமகன் இயேசுவின் இரண்டாவது வருகையின் சின்னம். நள்ளிரவில் வருதல் “நீங்கள் நினையாத நேரத்தில் மனுமகன் வருவார்" என்பதை நினைவு படுத்துகிறது. பத்துக் கன்னியர்கள் கிறிஸ்துவ சமுதாயத்தைக் குறிக்கின்றனர். எண்ணெய், என்றும் எல்லோரும் ஏற்புடையவர்களாக வாழ்ந்து, அவரது வருகைக்குத் தயாராய் இருக்க வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கும்.

அறிவிலிகள் மற்றவர்களிடம் சென்று எண்ணெய் கேட்கின்றனர். எண்ணெய் குறிக்கும் தயாரிப்பு, பரிசுத்த நிலை தனி ஆளுக்குரியது. மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ள முடியாதது. எரியாத விளக்கு இருள் என்ற பாவத்தையும், எரியும் விளக்கு அருள் என்ற புண்ணியத்தையும் குறிக்கும். அருள் வாழ்வு மற்றவர்களிடம் சென்று கடன் வாங்கிக் கொள்ளக் கூடியதன்று. அது ஒவ்வொரு ஆளின் தனியுடைமை. பாவ நிலையில் உள்ள எவரும் நிராகரிக்கப்படுவர் என்பதே எண்ணெய் கற்பிக்கும் பாடம்.

இன்றே இப்போதே தயாராயிருத்தல்

நள்ளிரவில் "இதோ மணவாளன் வருகிறார்" என்ற கூக்குரல் எச்சரிக்கையன்று; இதுவே இறுதியழைப்பு. மணமகனை எதிர்கொள்ள அழைக்கப்பட்ட அழைப்புகளெல்லாம் முடிவடையும் நேரம். அப்பொழுது எண்ணெய் வாங்கச் சென்றவர் இறுதி வாய்ப்பை இழந்தனர். அப்படியே, இறைவனைச் சந்திப்பதுபற்றி இறுதிநாளில் பார்த்துக்கொள்ளலாம் என்றிருந்தால், நாமும் அறிவிலிகள்தாம். "நாம் இரவையோ இருளையோ சார்ந்தவரல்ல. ஆகவே மற்றவர்களைப்போல் நாமும் உறங்கலாகாது; விழிப்போடும் அறிவுத் தெளிவோடும் இருப்போம்" என்கிறார் பவுல் (1தெச 5:6; காண் 1. கொரி 16: 13). இறுதிவரை காத்திராது இன்றே அறம் செய்க என்கிறார் வள்ளுவர்.

அன்றறிவாம் என்னாது அறம் செய்க மற்றது
பொன்றுங்கால் பொன்றாத்துணை (குறள் 36)

“எனவே விழிப்பாயிரு. உன்னில் எஞ்சியிருப்பதை உறுதிப்படுத்து. அது இறக்கும் தருவாயில் உள்ளது. நீ விழிப்பாயிரு. இல்லையேல் நான் திருடனைப் போல வருவேன்" (திவெ. 3 : 2, 3) என்று எச்சரிக்கிறார் ஆண்டவர்.

மணமகன் வந்தபொழுது தயாராயிருந்தோர் அவருடன் மணவீட்டில் நுழைந்தனர். கதவு அடைக்கப்பட்டது. காலந்தாழ்த்தி வந்தவர்கள் “ஆண்டவரே, ஆண்டவரே” என்று அலறினர். நான் உங்களை அறியேன் என்ற பதிலே அவர்களுக்குக் கிடைத்தது. ஆண்டவரின் இறுதி வருகைக்குத் தயாராயிராத மக்களின் அவலநிலையையே இப்பகுதி சித்திரிக்கிறது (காண் மத் 9:22-23)

தூங்குக நீ என்கின்றாய்! தூங்குவனோ? எனது
துரைவருமோர் தருணமதில் தூக்கமுந்தான் வருமோ (அருட்பா)

எனவே ஒருவன் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் தன் இறுதிநாளை எதிர்நோக்கி வாழவேண்டும். அதற்குத் தயார் செய்துகொள்ள வேண்டும். என் வாழ்நாளின் இறுதி மூச்சே என் நித்திய வாழ்வை நிர்ணயிக்கும் நேரம்.

விழிப்பாயிருங்கள் ஏனெனில் நாளும் நேரமும் உங்களுக்குத் தெரியாது. >

விண்ணரசுக்காக விழித்திருத்தல்

திருவழிபாட்டு ஆண்டு நிறைவுபெறுகின்ற வேளையில், இன்று தொடங்கி, வருகின்ற மூன்று ஞாயிற்றுக் கிழமைகளில் விண்ணரசு பற்றிய இயேசுவின் உவமைகளை நாம் வாசிக்கவிருக்கின்றோம். மேலும், திருவருகைக்காலம் அருகில் இருப்பதைக் காட்டுவதற்காக, இவ்வாசகங்கள் இயேசுவின் இரண்டாம் வருகை மற்றும் அதற்குத் தேவையான நம் தயார்நிலை பற்றியும் பேசுகின்றன.

‘விண்ணரசு எவ்வாறு இருக்கும் என்பதைப் பின்வரும் நிகழ்ச்சி வாயிலாக ஒப்பிடலாம்’ என்று தொடங்குகின்ற இயேசு, பத்துப் பேர் அல்லது பத்துக் கன்னியர் அல்லது பத்துத் தோழியர் எடுத்துக்காட்டை முன்மொழிகின்றார். உவமையின் இறுதியில், ‘விழிப்பாய் இருங்கள். அவர் வரும் நாளோ, வேளையோ உங்களுக்குத் தெரியாது’ என அறிவுரை பகர்கின்றார்.
விண்ணரசு பற்றி இந்த உவமை சொல்வது என்ன?

(அ) விண்ணரசு என்பது இயேசுவின் இரண்டாம் வருகையைக் குறிப்பதாக உள்ளது.

(ஆ) விண்ணரசு எப்போது வேண்டுமானாலும் வரலாம்.

(இ) விண்ணரசை எதிர்கொள்ள விழிப்புநிலை அவசியம். இங்கே விழித்திருத்தல் என்பது கண்களைத் திறந்து வைத்திருத்தல் அல்ல. மாறாக, தயார்நிலையில் இருத்தல். ஒரு போர்வீரர் போல, அல்லது ஒரு வாகன ஓட்டுநர் போல விழித்திருத்தல், மற்றும் ஆபத்துகளை எதிர்கொள்ளும் தயார்நிலையில் இருத்தல்.

(ஈ) சிலர் விண்ணரசுக்குள் நுழைவர், சிலர் மறுக்கப்படுவர்.

இயேசு தன் சமகாலத்தில் நடந்த திருமண நிகழ்வுகளின் ஒரு வழக்கத்தை எடுத்துக்காட்டாக முன்வைக்கின்றார். திருமண நிகழ்வு மணமகனின் வீட்டில் நடக்கும். திருமண நிகழ்வு முடிந்து, திருமணக் விருந்து மற்றும் கொண்டாட்டங்களுக்காக மணமகன் தன் மனைவியை அழைத்துக்கொண்டு தன் அறை அல்லது புதிய இல்லத்திற்குத் திரும்புவான். அப்படி வருகின்ற மணமகனை, மணமகளின் தோழிகள் எதிர்கொண்டு வரவேற்பர். இரவு நேரத்தில் நடக்கும் அந்த நிகழ்வுக்காக, கைகளில் விளக்குகளோடு தோழிகள் காத்திருப்பர்.

இந்த உவமையில் குறிப்பிடும் பத்துப் பேரில் ஐந்து பேர் அறிவிலிகள் என்றும், ஐந்து பேர் முன்மதி உடையவர்கள் என்றும் சொல்லப்படுகிறது. மணமகள் பற்றிய எந்தக் குறிப்பும் இல்லை. தெருவில் நின்று மணமகனை எதிர்கொள்ள வேண்டிய தோழியர், அவர் அறைக்குள் சென்றவுடன் தட்டுகின்றனர். விருந்தின் ஆரவாரத்தின் நடுவில் மணமகன் மேற்கொண்ட உரையாடல் – ‘எனக்கு உங்களைத் தெரியாது’ – சாத்தியமா? என்பது தெரியவில்லை. நடுஇரவில் கடைகள் திறந்திருக்குமா? விளக்குகள் அணைந்த பெண்கள் அந்த இரவில் எங்கு சென்றனர்? அவர்களுக்கு எண்ணெய் கிடைத்ததா? மணமகனோடு அவர்கள் உரையாடிய போது அவர்கள் கைகளில் விளக்குகள் எரிந்துகொண்டிருந்தனவா? அல்லது அணைந்த விளக்குகளோடு அவர்கள் நின்றனரா?

இந்நிகழ்வில் வரும் இரு குழுவினருக்கும் மூன்று விடயங்கள் பொதுவாக இருக்கின்றன:

(அ) இரு குழுவினரும் (அறிவிலிகள், முன்மதி உடையவர்கள்) மணமகனை எதிர்கொள்ள வருகின்றனர்.

(ஆ) இரு குழுவினரும் தூக்க மயக்கத்தால் உறங்குகின்றனர்.

(இ) மணமகனின் வருகையின் அறிவிப்பு கேட்டு இரு குழுவினரும் எழுந்து தங்கள் விளக்குகளைச் சரி செய்கின்றனர்.

இவ்விரு குழுவினருக்கும் மூன்று வித்தியாசங்கள் இருக்கின்றன:

(அ) முன்மதி உடையவர்கள் விளக்குகளோடு எண்ணெயும் எடுத்துக்கொள்கின்றனர். அறிவிலிகள் விளக்குகள் மட்டும் எடுத்துச் செல்கின்றனர்.

(ஆ) முன்மதி உடையவர்கள் விளக்குகளில் எண்ணெய் ஊற்றிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அறிவிலிகள் அவர்களிடம் எண்ணெய் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

(இ) முன்மதி உடையவர்கள் திருமண மண்டபத்துக்குள் அல்லது இல்லத்துக்குள் நுழைகின்றனர். அறிவிலிகள் நுழைய இயலவில்லை.

முன்மதி உடையவர்கள், விவேகம் அல்லது முன்மதியோடு இருந்தாலும், அவர்கள் மூன்று நிலைகளில் நமக்கு நெருடல்களை ஏற்படுத்துகின்றனர். அவை எவை? அவற்றை நாம் எப்படிப் புரிந்துகொள்வது?

(அ) முன்மதி உடையவர்கள் தங்களோடு உடன்வந்த அறிவிலிகளை எச்சரிக்கவில்லை. வீட்டிலிருந்து புறப்படும்போதே, ‘என்னடி, நீங்க விளக்குகள் மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு வருகிறீர்கள். எண்ணெயும் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்’ என்று சொல்லி அவர்களை எச்சரித்திருக்கலாம். இறையாட்சிக்கான தயாரிப்பு அவரவர் சொந்த விருப்பு வெறுப்பைப் பொருத்தது. யாரும் யாரையும் அங்கே எச்சரிக்கவும் அறிவுறுத்தவும் முடியாது. எரேமியாவின் புதிய உடன்படிக்கையின் (காண். எரே 31:31-32) முக்கியக் கூறும் இதுவே. சட்டங்கள் அவரவருடைய உள்ளங்களில் எழுதப்பெறும். யாரும் யாருக்கும் கற்பிக்கவோ அறிவுரை பகரவோ இயலாது.

(ஆ) முன்மதி உடையவர்கள் தங்கள் எண்ணெயில் கொஞ்சம் மற்றவர்களுக்குக் கொடுத்திருக்கலாம், அல்லது அதைப் பகிர்ந்திருக்கலாம். ஆனால் நிகழ்வின்படி அவர்கள் பகிரவில்லை. மேலும், ‘எங்களுக்கும் பற்றாமல் போகலாம்!’ என்று அவர்கள் கவனமாக இருக்கின்றனர். விண்ணரசில் யாரும் யாருடைய நற்பயன்களையும் பகிர்ந்துகொள்ள முடியாது. என் நற்பயனை நான் மற்றவருக்குக் கொடுக்கவோ, மற்றவருடைய நற்பயனை நான் பெற்றுக்கொள்ளவோ இயலாது. ஒவ்வொருவரும் தங்கள் வாழ்வில் கனிகள் கொடுக்க வேண்டும்.

(இ) முன்மதி உடையவர்கள் தவறான அல்லது பலனற்ற அறிவுரை வழங்குகின்றனர். ‘நீங்கள் போய் வணிகரிடம் வாங்கிக்கொள்ளுங்கள்!’ என அறிவிலிகளை அவர்கள் அனுப்பிவிடுகின்றனர். நள்ளிரவில் கடைகள் திறந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. மேலும், இயேசுவின் சமகாலத்துக் கிராமங்களில், திருமண நிகழ்வு போன்ற நேரங்களில் கடைகள் அனைத்தும் மூடப்படும். ஏனெனில், அனைவரும் திருமணக் கொண்டாட்டங்களில் இணைந்திருப்பர். ஒருவேளை, இங்கே வணிகர், தானே கடையைத் திறந்து அவர்களுக்குக் கொடுக்க முன்வந்திருக்கலாம். நாம் தேவையில் இருக்கும்போது நமக்கு மற்றவர்கள் பல நேரங்களில் பலனற்ற அறிவுரைகள் வழங்குவார்கள் என்னும் வாழ்க்கைப் பாடத்தை நாம் இங்கே கற்க வேண்டும். அல்லது, நாம் ஒழுங்காக இல்லை என்றால், பலனற்ற அறிவுரைகள் நமக்கு வழங்கப்படும்.

அறிவிலிகளின் மூன்று பிரச்சினைகள் எவை?

(அ) தங்கள் விளக்குகள் அணைவதை மிகத் தாமதமாக உணர்கின்றனர்.

வீட்டின் கூரை பற்றிக்கொள்ளுமுன் தண்ணீரைத் தயார்நிலையில் வைப்பதை விடுத்து, கூறை பற்றி எரியத் தொடங்கியவுடன், தங்களிடம் தண்ணீர் இல்லை என்பதை உணரும் நபர்கள் இவர்கள். தாமதமாக ஒன்றை உணர்ந்தாலும், அந்த உணர்வால் பயன் ஒன்றுமில்லை. ஏனெனில், நாம் செயலாற்றுவதற்குப் போதிய நேரம் நமக்குக் கிடைப்பதில்லை.

(ஆ) மற்றவர்களிடம் இரக்கின்றனர்.

‘எங்களுக்கும் கொஞ்சம் எண்ணெய் தாருங்கள்’ என்று சக தோழியரிடம் இரக்கின்றனர். தயார்நிலையில் இல்லாதவர்கள் மற்றவர்களிடம் இரக்க வேண்டும். பல நேரங்களில், நாம் இரப்பது நமக்கு அந்நேரத்தில் கிடைப்பதில்லை.

(இ) அறிவுரைகளை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள்.

‘நள்ளிரவில் கடைகள் திறந்திருக்குமா?’ என்ற கேள்விகூட அவர்களில் எழவில்லை. உடனடியாகப் புறப்பட்டுச் செல்கின்றனர். தங்கள் சக தோழியர்களை முழுமையாக நம்புகிறார்கள். அல்லது அவர்கள் சொல்லும் அறிவுரையை அறிவுக்கு உட்படுத்தாமல், வெறும் உணர்ச்சியால் உந்தப்பட்டுப் புறப்படுகின்றார்கள். அல்லது இறுதிவரை அவர்கள் பதற்றத்தோடு இருக்கிறார்கள். எண்ணெய் இல்லாத அவர்களிடம் வணிகரிடம் அதை வாங்குவதற்குப் பணம் இருந்ததா?

நிற்க.

பத்துத் தோழியர் ஒற்றுமைகள், வேற்றுமைகள், பண்புநலன்கள், நெருடல்கள், பிரச்சனைகள் ஆகியவற்றை ஒருபக்கம் நிறுத்திவிட்டு, இன்றைய இறைவார்த்தை வழிபாடு நமக்கு வைக்கும் வாழ்வியல் சவால்களைக் கண்டறிவோம்.

முதலில், தன்னறிவு.

அதாவது, தான் யார், தன்னிடமுள்ள நிறைகுறைகள் எவை, அவை இருப்பதற்கான காரணம் என்ன? என யாவற்றையும் பற்றிய தன்னறிவு முதலில் அவசியம்.

இரண்டாவது, தன்னறிவுடன் கூடிய தயார்நிலை.

அதாவது, குறைகளைக் கண்டறிந்த நான் அவற்றை என் நிறைகளாக மாற்றிக்கொள்ள வேண்டிய மனப்பக்குவம் மற்றும் உழைப்பு மற்றும் விடாமுயற்சி.

மூன்றாவது, தன்னறிவோடும் தயார்நிலையிலும் இருந்தாலும், பிரச்சனைகள் வரும்போது எதிர்கொள்ளும் துணிவு.

தன்னறிவோடும் தயார்நிலையிலும் இருந்தால் பிரச்சனைகள் வராது என்று பொருள் அல்ல. பிரச்சனைகள் வரும். அவற்றை எதிர்கொள்ள உடனடியாக நான் என் படைக்கலன்களைச் சரி செய்யவும், புதுப்பித்துக்கொள்ளவும், பயன்படுத்தவும் வேண்டும்.

மேற்காணும் மூன்று பண்புநலன்களையும், ‘ஞானம்’ என்ற ஒற்றைச்சொல் கொண்டு அழைக்கிறது முதல் வாசகம் (காண். சாஞா 6:12-16). யார் ஞானத்தைத் தேடிச் செல்கிறார்களோ, ஞானம் அவர்களைத் தேடி வருகிறது. விழித்திருப்போர் ஞானம் பெறுவர். ஞானம் பெறுபவர் விழித்திருப்பர். அவர்கள் தங்கள் கவலைகளிலிருந்து விடுதலை பெறுவர்.

இரண்டாம் வாசகத்தில் (காண். 1 தெச 4:13-18), இரண்டாம் வருகை பற்றிய ஒரு கேள்விக்கு விடையளிக்கின்றார் பவுல். இயேசுவின் இரண்டாம் வருகை உடனடியாக இருக்கும் என்று பவுலின் சமகாலத்தவர் எதிர்பார்த்திருக்கின்றனர். உயிரோடு இருந்து வருகையை எதிர்கொள்பவர்கள் இயேசுவோடு செல்வர். ஆனால், இறந்தவர்கள் நிலை என்னவாக இருக்கும்? என்னும் கேள்வி நம்பிக்கையாளர்களிடம் எழுகிறது. அவர்களும் உயிர்ப்பில் பங்கேற்பர். அவர்களை இயேசு தன்னோடு அழைத்து வருவார் எனச் சொல்லும் பவுல், ‘ஆண்டவரை எதிர்கொள்வோம், அவரோடு இருப்போம், ஒருவரை ஒருவர் தேற்றிக்கொள்வோம்’ என்கிறார். எதிர்நோக்கு என்பது ஞானத்திற்கான முன்தேவையாக இருக்கிறது.

இறுதியாக,

இன்றைய நாளில் நாம் கற்கும் வாழ்க்கைப் பாடங்கள் எவை?

(அ) நம் வாழ்விலும் பணியிலும் உறவுநிலையிலும் ஆன்மிகத்திலும் முன்மதியுடையவராய் இருத்தல். அதாவது, தன்னறிவு, தயார்நிலை, செயல்பாடு கொண்டிருத்தல்.

(ஆ) சில நேரங்களில் நம் விளக்குகள் அணைந்து போயிருந்தாலும் கவலை வேண்டாம். பேதுரு, மத்தேயு, சக்கேயு, நல்ல கள்வன், ஊதாரி மைந்தன், மரிய மதலேனா, அகுஸ்தினார் இவர்களுடைய விளக்குகள் எல்லாம் அணைந்திருந்தபோதுதான் ஆண்டவர் (தந்தை) அவர்களைத் தழுவிக்கொள்கிறார்.

(இ) விளக்குகள் அணைந்து நிற்கும் மற்றவர்களை நாம் பார்க்கும்போது அவர்களை அறிவிலி, சோம்பேறி என்ற தீர்ப்பிட வேண்டாம். முடிந்தால் அவர்களுடைய விளக்குகளை ஏற்றிவைக்க முயற்சி செய்வோம்.

திருப்பாடல் ஆசிரியரின் சொற்கள் நம் இதயத்தின் சொற்களாக மாறட்டும்:

‘என் இறைவா! என் உயிர் உம்மீது தாகம் கொண்டுள்ளது!
நான் படுத்திருக்கையில் உம்மை நினைப்பேன்.
இரா விழிப்புகளில் உம்மைப் பற்றியே ஆழ்ந்து சிந்திப்பேன்.’ (திபா 63).

எதிர்நோக்குடன்‌ இருப்போம்‌...

இருபதாம்‌ நூற்றாண்டில்‌ வாழ்ந்த மிகப்பெரிய ஆளுமை; தன்னுடைய வாழ்வால்‌ பலருக்கும்‌ உந்து சக்தியாக இருந்தவர்‌; ஒரு நாட்டின்‌ தந்தை என அழைக்கம்படுகின்றவர்‌... இப்படிப்‌ பல்வேறு சிறப்புகளுக்கு உரித்‌தானவர்‌ காந்தியடிகள்‌. அவர்‌ தன்னுடைய இறப்புக்கு முன்பு சொன்ன வார்த்தை இவை: “என்னுடைய வாழ்வு முழுவதும்‌ இருளே நிறைந்திருக்கின்றது. ஒளி பிறக்க வேண்டும்‌ என்று வேண்டுகின்றேன்‌.”

அமெரிக்காவில்‌ தோன்றிய மிகப்பெரிய மறைப்போதகர்‌; தன்னுடைய போதனையால்‌ பலரையும்‌ ஆண்டவர்‌ இயேசுவின்‌ பக்கம்‌ ஈர்த்தவர்‌ டி.எல்‌.மூடி.. அவர்‌ தாம்‌ இறப்பதற்கு முன்பு சொன்ன வார்த்தைகள்‌ இவை: “இன்று நான்‌ மாட்சியடைப்‌ போகும்‌ நாள்‌. அதனால்‌ மகிழ்ச்சியான நாள்‌. வெற்றி! வெற்றி! வெற்றி!”

காந்தியடிகளும்‌ டி.எல்‌. மூடியும்‌ மிகப்பெரிய ஆளுமைகள்‌. என்றாலும்‌, எதிர்நோக்கு இல்லாமல்‌ வாழ்ந்த காந்தியடிகளின்‌ கடைசிக்‌ காலம்‌ வேதனை நிறைந்ததாக இருந்தது. அதே வேளையில்‌, எதிர்நோக்குடன்‌ இருந்த டி.எல்‌.மூடியின்‌ கடைசிக்‌ காலம்‌: மகிழ்ச்சி நிறைந்ததாக இருந்தது.

ஒருவரிடம்‌ எதிர்நோக்கு இருக்கும்போது, அவர்‌ தன்னுடைய வாழ்க்கையை எப்படி மகிழ்ச்சியோடு எதிர்கொள்கின்றார்‌ என்பதை மறைப்‌ போதகரான டி.எல்‌. மூடியின்‌ வாழ்க்கையிலிருந்து நாம்‌ அறிந்துகொள்ளலாம்‌. - பொதுக்‌ காலத்தின்‌ முப்பத்துஇரண்டாம்‌ - ஞாயிறான இன்று நாம்‌ வாசிக்கக்‌ கேட்ட இறைவார்த்தை, “எதிர்நோக்குடன்‌: இருப்போம்‌" என்ற சிந்தனையைத்‌ தரு கின்றது. நாம்‌ நமது வாழ்வில்‌ எதிர்‌ நோக்குடன்‌ இருக்கும்போது எத்தகைய சிகளைப்‌ பெறுகின்றோம்‌, அதை இழக்கும்போது எதையெல்லாம்‌ இழக்‌கின்றோம்‌ என்பன குறித்து நாம்‌ சிந்திப்போம்‌.

அ. எதிர்நோக்கு இருக்கும்‌ இடத்தில்‌ துயரில்லை

பவுல் தன்னுடைய இரண்டாவது திருத்தூதுப்‌ பயணத்தின்‌ போது மாசிதோனியாவில்‌ இருந்த ஒரு துறைமுக நகரான தெசலோனிக்காவில்‌ நற்செய்தி அறிவிக்கச்‌ சென்றார்‌. அங்கு அவர்‌ நற்செய்தியை அறிவித்த போது எதிர்ப்பு வந்ததால்‌, அங்கிருந்து அவர்‌ ஏதென்ஸ்‌ நகருக்குத்‌ திரும்பி வரவேண்டியதாயிற்று. எனினும்‌ தெசலோனிக்க மக்கள்மீது கொண்ட அன்பினால்‌, அவர்‌ அவர்கள்‌ நடுவில்‌ தன்‌ “அன்பு மகனான" திமொத்தேயுவை அனுப்பி வைக்கின்றார்‌. திமொத்‌ தேயுவோ அவர்களைப்‌ பற்றிய நல்ல செய்தியோடு பவுலிடம்‌ வருகின்றார்‌. குறிப்பாக, அவர்கள்‌ பல்வேறு துன்பங்‌ களுக்கு நடுவிலும்‌ நம்பிக்கையோடு இருக்கின்றார்கள்‌ என்ற செய்தியைத்‌ திமொத்தேயு கொண்டு வருகின்றார்‌. அத்தோடு அவர்‌ பவுலிடம்‌, அவர்கள்‌ 'இறந்தோரைப்‌ பற்றிக்‌ கவலை கொண்டி ருக்கின்றார்கள்‌ என்ற செய்தியையும்‌ கொண்டு வருகின்றார்‌. இதற்கெல்லாம்‌ பதிலளிக்கும்‌ வகையில்‌ பவுல்‌ எழுதிய திருமுகம்தான்‌, தெசலோனிக்கருக்கு எழுதிய முதல்‌ திருமுகம்‌. அதிலிருந்து தான்‌ இன்றைய இரண்டாம்‌ வாசகம்‌ எடுக்கப்பட்டுள்ளது.

தெசலோனிக்காவில்‌ இருந்தவர்கள்‌, கிறிஸ்துவின்‌ வருகைக்குமுன்‌ இறந்தவர்கள்‌ அவர்‌ வரும்போது நிலைவாழ்வில்‌ பங்குபெறுவார்களா? என்பதை நினைத்யாதுத்‌ துயருற்றுக்‌ கொண்டிருந்தபோது, பவுல்‌ அவர்‌களிடம்‌, “எதிர்நோக்கு இல்லாத மற்றவர்களைப்‌ போல்‌ நீங்களும்‌ துயருறக்‌ கூடாது. இயேசு இறந்து உயிர்த்தெழுந்தார்‌ என நாம்‌ நம்புகிறோம்‌. அப்படியானால்‌, இயேசுவோடு ஒன்றித்த நிலையில்‌ இறந்‌தோரைக்‌ கடவுள்‌ அவருடன்‌ அழைத்து வருவார்‌” என்கிறார்‌ எனில்‌, தெசலோனிக்க மக்களின்‌ துயருக்குக்‌ காரணம்‌, அவர்கள்‌ எதிர்நோக்கில்லாமல்‌ வாழ்ந்ததே. ஆகும்‌. இன்று நாம்‌ எதிர்நோக்குடன்‌ வாழ்ந்தால்‌ துயருறத்‌ தேவையில்லை என்பது உறுதி.

யோவானின்‌ ஞானநூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்டுள்ள இன்றைய முதல்‌ வாசகம்‌, “ஞானம்‌ ஒளிமிக்கது; மங்காது. அதன்பால்‌ அன்பு கூர்வோர்‌ அதை எளிதில்‌ கண்டுகொள்வர்‌” என்ற வார்த்தைகளோடு தொடங்குகின்றது. ஏற்கெனவே, நாம்‌ சிந்தித்தது போல, இயேசு ஞானமாகவும்‌ ஒளியாகவும்‌ 'இருப்பதால்‌, அவர்மேல்‌ அன்பு கொள்‌வோர்‌ அவரை நிச்சயம்‌ கண்டு கொள்வர்‌. இதற்குச்‌ சான்றாக இருக்கின்றது இன்றைய நற்செய்தியில்‌ இயேசு சொல்லும்‌ பத்துத்‌ தோழியர்‌ உவமை. இயேசு சொல்லும்‌ இந்த உவமையில்‌ வரும்‌ ஐந்து அறிவிலிகள்‌: எண்ணெய்‌ இல்லாமல்‌ இருக்கின்‌றார்கள்‌. இதனால்‌ அவர்கள்‌ இடறி விழுகின்றார்கள்‌. முன்மதியுடைய மற்ற ஐந்து பேரோ எண்ணெயுடன்‌ இருக்‌கின்றார்கள்‌. இதனால்‌ அவர்கள்‌ இடறி விழாமல்‌ திருமண மண்டபத்திற்குள்‌. நுழையும்‌ பேற்றினைப்‌ பெறுகின்றார்கள்‌.

இ.எதிர்நோக்குடன்‌ இருப்பவர்‌ ஆண்டவருடன்‌ இருப்பர்‌

பவுல்‌ தெசலோனிக்க மக்களிடம்‌ எதிர்நோக்குடன்‌ வாழ்‌வதன்‌ முக்கியத்துவத்தைப்‌ பற்றிப்‌ பேசிக்‌ கொண்டே வருகையில்‌ இறுதியாக, “இவ்வாறு எப்போதும்‌ நாம்‌ ஆண்டவரோடு இருப்போம்‌" என்பார்‌. அப்படியென்றால்‌, யாரெல்லாம்‌. எதிர்நோக்குடன்‌ இருக்கின்றார்களோ, அவர்கள்‌ ஆண்டவரோடு இருப்பார்கள்‌ என்பது எத்துணை உயர்ந்த பேறு.

இன்றைக்குப்‌ பெரும்பாலான வர்களுக்கு எதிர்நோக்கு என்ற ஒன்று, இருப்பதே இல்லை. இதனால்‌ அவர்கள்‌ இழப்பது ஏராளம்‌. இன்றைய நற்‌செய்தியில்‌ இயேசு சொல்லும்‌ பத்துத்‌ தோழியர்‌ உவமையில்‌ வரும்‌ ஐந்து அறிவிலிகளை இதற்கு நாம்‌ எடுத்துக்‌ காட்டாகக்‌ கொள்ளலாம்‌. இன்றைக்கு இருப்பது போன்று அன்றைக்கு மின்சார வசதி கிடையாது. அதனால்‌ எண்ணெய்‌ விளக்குகள்தான்‌ பெரும்‌பாலும்‌ மக்களால்‌ பயன்படுத்தப்‌பட்டன. மணமகனை எதிர்‌ கொள்ள வேண்டிய மணமகளின்‌ தோழியர்‌ கையில்‌ போதுமான எண்ணெய்‌ வைத்திருப்பது இன்றியமையாதது அல்லவா! ஏனெனில்‌, மணமகன்‌ எப்போது வேண்டுமானாலும்‌ வரக்‌கூடும்‌. அதனால்‌ அவர்கள்‌ தங்களிடத்‌தில்‌ போதுமான எண்ணெய்‌ வைத்திராமல்‌ இருந்தது, அவர்கள்‌ எதிர்‌நோக்கு இல்லாமல்‌ இருந்ததற்கு அடையாளம்‌.

இதற்கு முற்றிலும்‌ மாறாக, முன்மதியுடன்‌ இருந்த ஐந்து தோழியர்‌ போதுமான எண்ணெயுடன்‌ எதிர்‌நோக்குடன்‌ இருந்தார்கள்‌. இதனால்‌ அவர்கள்‌ திடீரென மணமகன்‌ வந்தபோது திருமண மண்டபத்திற்குள்‌ நுழையும்‌ பேற்றினைப்‌ பெறுகின்றார்கள்‌.

ஒளியாம்‌ இயேசுவை நாம்‌ நம்‌ இதயத்தில்‌ தாங்கியிருந்தால்‌, கடவுளின்‌ ஞானமான இயேசு தன்னுடைய ஞானத்தை நமக்கு அபரிமிதமாகத்‌ தருவார்‌. அப்போது நம்மால்‌ எதிர்நோக்குடன்‌ வாழ்ந்து, நம்மிடம்‌ இருக்கின்ற துயரினைக்‌ களைந்து, ஆண்டவரோடு எப்போதும்‌ இருக்கும்‌ உயரிய பேற்றினைப்‌ பெறுவோம்‌.

சிந்தனைக்‌கு:

“எதிர்நோக்கு வழி நாம்‌. கடவுளை அணுகிச்‌ செல்கின்றோம்‌” (எபி 7:195) என்பார்‌ எபிரேயர்‌ திருமுகத்தின்‌ ஆசிரியர்‌. ஆகையால்‌, நாம்‌ எதிர்நோக்குடன்‌ வாழ்ந்து, ஆண்ட‌வரோடு உடனிருக்கும்‌ பேறு பெறுவோம்‌. அதன்வழியாக இறையருளை நிறைவாகப்‌ பெறுவோம்‌.

வார்த்தை வழிபாட்டு சிந்தனைகள்

ஆடிப்பட்டம் தேடி விதை. காலத்தே பயிர் செய் - போன்ற பழமொழிகளை நாம் நமது வாழ்க்கையில் பல நேரங்களில் பயன்படுத்துகின்றோம், எதற்காக?.. உரிய காலத்தில் அறுவடை செய்வதற்காக; ஆம் அந்த உரிய காலம் என்ற நிலையை நினைவு கொண்டு செயல்படுபவர்கள் வெற்றியைத் தன தாக்கிக் கொள்கின்றனர்.

ஒரு அழகான பருவமங்கையின் கனவு தன் மணவாளனை சந்திப்பதில் தான் நிறைவு பெறுகின்றது. அத்தகைய சந்திப்பிற்கு முழுத்தகுதி கொண்ட அழகான பத்து கன்னியர்களுக்கும் சமமான வாய்ப்பு தரப்படுகின்றது. ஆனால் வாய்ப்பைத் தக்க வைத்துக் கொண்டோர் ஐந்து பேர், தவற விட்டவர் ஐந்து பேர் - காரணம் என்ன?...

பள்ளிகளில் நடைபெறும் தேர்வுகளில் 100% மதிப்பெண் பெறுபவன் போற்றப்படுகிறான் அதே வேளை 99 விழுக்காடு பெற்றவன் விட்டுவிடப் படுகின்றான் - காரணம். - "எந்த விடைத்தாள்" …. திருத்தும் ஆசிரியரின் எதிர்பார்ப்புகளை முழுமையாகப் பூர்த்தி செய்கின்றதோ அதற்கே 100 மதிப்பெண்கள் தரப்படுகின்றன. மணவாளன் வரும் நேரத்திற்கு முக்கியத்துவம் தந்து ஒளிதரும் விளக்கோடு எதிர்கொண்டவர்கள் மட்டுமே ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டார்கள். தனி மனிதனின் தகுதிகளைவிட, முன் மதியோடு கூடிய அவனுடைய தயாரிப்பும், தற்பாதுகாப்புள்ள காத்திருப்பும்; சுவையான கனிகளைக் கண்டிப்பாகத் தருகின்றன.

உவமையில் இயேசு: முன்மதி கொண்டவர்கள், அறிவிலிகள் என இருவகை பெண்களைக் குறிப்பிடுகின்றார். அறிவிலியான பெண்கள் மணவாளனை எதிர்கொள்ள எப்படி அழைப்பு பெற முடியும்…?

இவர்கள் அறிவு உள்ளவர்கள் தான் - ஆனால் முன்மதி விவேகம் இல்லாதவர்கள். எனவே அறிவிலிகள் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். இவர்கள் விளக்கில் உள்ள எண்ணெயின் பயன்பாட்டு நேரத்தைக் கணக்கிடாதவர்கள், அல்லது மணமகனின் வருகையின் நேரத்தைத் தங்கள் சொந்த விருப்பத்திற்கு ஏற்ப முடிவு செய்து கொண்டவர்கள். அதாவது பிறருக்கும் உலக நடப்பிற்க்கும் முக்கியத்துவம் தராமல் தங்கள் செயல்களைத் தாங்களே நியாயப்படுத்திக் கொள்பவர்கள். ஏன்… முன்மதி கொண்ட பெண்கள் அதிகமாக எண்ணையை எடுத்துக் கொள்ளும்போது இந்த அறிவிலிகள் (முமன்மதி இல்லாதவர்கள்) அவர்களை ஏளனமாகக் கூட நினைத்திருக்கலாம்.

எங்கள் ஊரில் மிக உயர்தர கல்வி கற்பிக்கும் பாரம்பரியம் கொண்ட பள்ளிகள் உண்டு அதில் குழந்தைகளுக்கு இட ஒதுக்கீடு பெறுவதற்கு திருமணம் நடைபெறுவதற்கு முன்பே, குழந்தை பிறப்பதற்கு முன்பே, உரிய முன் தொகையைச் செலுத்தி இட ஒதுக்கீட்டைப் பெற்றுக் கொள்ளும் பெற்றோர்கள் உண்டு. அந்தப் பள்ளியின் தரத்தையும் அதனால் குழந்தைக்குக் கிடைக்க கூடிய மேன்மையையும் அறியாதவர்கள் இவர்களைக் கண்டு சிரிப்பதும் உண்டு.

இன்றைய நாட்களில் சேமிப்பு (mutual funds - பரஸ்பர நிதி)பற்றித் தொலைக் காட்சியில் ஒரு விளம்பரம் வருகின்றது அதில் ஒருவர் கூறுவார்… உங்களுடைய கனவுகளுக்கு ஏற்பச் சேமியுங்கள். கனவு எவ்வளவு பெரியதோ, சேமிக்கும் தொகையும் காலமும் அதற்கு ஏற்பப் பெரிதாகவும், நீண்ட தாகவும் இருக்க வேண்டும். என்று. அழிந்து போகும் உலக வாழ்க்கைக்கு இவ்வளவு முன் எச்சரிக்கை வேண்டும் என்றால், நிலை வாழ்வைத் தக்க வைக்க நமது முன்எச்சரிக்கையும் - இயேசு கிறிஸ்துவின் மீது கொள்ளும் நம்பிக்கையும்… எத்தகைய தற்பாதுகாப்புடன் உறுதியாக நடைமுறைப் படுத்த வேண்டும் என்பதில் நாம் எவ்வளவு விவேகம் உள்ளவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்பதை நினைவு கொள்வோம்.

காலத்தே பயிர் செய்தாலும் உரிய காலத்தில் அறுவடை செய்ய நமக்கு ஞானம் தேவை என்பதை முதல் வாசகம் அறிவுறுத்துகின்றது. காட்சிகளாலும், சாட்சிகளாலும் அறிந்து கொண்டவைகளை அறிவு என்கிறோம் . அரிசிச் சோறு உடலுக்குத் தேவையான உணவு என்பது அறிவு, ஆனால் ஒரு பானை சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம் என்பது ஞானம். ஒரு சோறு பதம் என்ற பக்குவமும் பாதுகாப்பும் அனைவருக்கும் நல்ல உணவைத் தரும் என்பதில் சந்தேகமும் இல்லை.

பாருங்கள்….. முன்மதி உடையவர்கள் மறுமொழியாக, "உங்களுக்கும் எங்களுக்கும் எண்ணெய் போதுமான அளவு இராமல் போகலாம். எனவே வணிகரிடம் போய் நீங்களே வாங்கிக் கொள்வதுதான் நல்லது" என்றார்கள். இது இந்தப் பெண்களின் சுயநலம் அல்ல…. ஆண்டவர் கூறுகின்றார் ……ஒருவர் உலகம் முழுவதையும் தமதாக்கிக் கொண்டாலும் வாழ்வையே இழப்பாரெனில் அவருக்குக் கிடைக்கும் பயன் என்ன? (லூக்கா நற்செய்தி 9:25) என்று. எண்ணையைத் தந்து உதவுவது தவறல்ல…. ஆனால் மணவாளனை சந்திக்க இயலாத நிலை உண்டானால்…..? எது முக்கியம் என்பதில் கவனம் தேவை.

முன்மதி உள்ளவர்கள் முழு வாழ்வை பெற்றுக் கொள்வர் என்கிறது இன்றைய நற்செய்தி அதேவேளை ஏன்?.. எப்படி?.. எதற்கு.?.. எங்கு?... என்ற கேள்விகளுக்குரிய பதிலைத் தர முன்மதியைத் துண்டி செயல்பட வழிகாட்டுவது ஆவியின் கொடையான ஞானம் என்பதையும் மறுக்க முடியாது. ஆவியின் கொடைகள் ஞானம், புத்தி, விமரிசை, அறிவு, திடம், பக்தி, மற்றும் தெய்வ பயம் என ஏழு. அதில் முதன்மையானது ஞானம். ஞானம் நிறைந்த, செயல்திறன் கொண்ட - முன்மதி உடையோராக விழிப்புணர்வுடன் - கிறிஸ்துவிற்குள், கிறிஸ்துவிற்காக: கிறிஸ்துவோடு இணைந்த எதிர் நோக்கும், தற்பாதுகாப்பும் கொண்ட வாழ்க்கை வாழ நாம் அழைக்கப்படுகின்றோம்.

எந்த எதிர்நோக்கும், முழுமை அடைய அதன் மீது நாம் கொள்ளும் நம்பிக்கை; முழுமையானதாக இருக்க வேண்டும். இறை அருள் தரும் ஞானம் உயிரோட்டம் உள்ள விழிப்புணர்வால் (கிறிஸ்துவோடு இணைந்த வாழ்வால்) முழுமையான நமது நம்பிக்கை (எதிர் நோக்கின் கனியான விண்ணக வாழ்வு) நமது நிலை வாழ்வாக மாறும்.

எனவே விழிப்பாக இருப்போம். (மத்தேயு நற்செய்தி 25:13). ஏனெனில் அழைப்பும், அழைப்பவரும் வரும் நாளோ வேளையோ நமக்குத் தெரியாது.

இறைவன் நம்மோடு