மறையுரைச் சிந்தனைத் தொகுப்பு

Tamil Sunday Homily collection..

பொதுக் காலத்தின் 29-ஆம் ஞாயிறு
3-ஆம் ஆண்டு


இன்றைய வாசகங்கள்:-
விடுதலைப் பயணம் 17:8-13| 2திமோத்தேயு 3:14-4:2| லூக்கா 18:1-8

உங்களுக்குத் தேவையான கட்டுரையைத் தேர்வு செய்யவும்


கிறிஸ்தவ வாழ்வு என்பது செபம்‌, விடாமுயற்சி என்ற இரு ஆயுதங்களால்‌ மட்டுமே வெற்றி அடைய முடியும்‌ என்பதை உணர்த்துகின்றது இன்றைய வார்த்தை வழிபாடு. செபம்‌ என்பது மனித உறவை வளர்க்கும்‌ ஓர்‌ உன்னதமான கலை. இறைவன்‌ முன்னிலையில்‌ வாழ்வின்‌ அர்த்தத்தைத்‌ தேடுவதே செபம்‌. இறை-மனித உறவில்‌ நிலைத்திருக்கச்‌ செபமும்‌, விடாமுயற்சியும்‌ இரண்டு கண்கள்‌ போன்றது. இறைவனின்‌ துணையில்லாமல்‌, நமது முயற்சி மட்டும்‌ பயனளிக்காது.

இன்றைய முதல்‌ வாசகம்‌ (விப. 17:8-13) செபத்தின்‌ வல்லமைக்குச்‌ சிறந்ததோர்‌ எடுத்துக்காட்டு. இஸ்ரயேல்‌ மக்கள்‌ அமலேக்கியரோடு யோசுவா தலைமையில்‌ போர்‌ புரிந்தனர்‌. மோசே கடவுளின்‌ கோலை கையில்‌ பிடித்தவாறு தன்‌ கையை உயர்த்தியிருக்கும்‌ போதெல்லாம்‌, இஸ்ரயேல்‌ மக்களுக்கு வெற்றி கிடைத்தது. கையைத்‌ தளர விட்டபோதெல்லாம்‌ பகைவர்கள்‌ வெற்றியடைந்தனர்‌. இதனால்‌ தளர்வுற்ற மோசேயின்‌ கைகளை ஆரோன்‌, கூர்‌ இருவரும்‌ தாங்கிப்‌ பிடிக்க வெற்றி கிட்டியது. அதேபோல்‌ நமது கைகளை உயர்த்திச்‌ செபிக்க வேண்டும்‌ என்பதை உணர்த்துகின்றது இந்த வாசகம்‌: தளர்ந்து போன கைகளைத்‌ திடப்படுத்துங்கள்‌. தள்ளாடும்‌ முழங்கால்களை உறுதிப்படுத்துங்கள்‌ (எபி. 12:12).

நாம்‌ மனந்தளராமல்‌ செபிக்க வேண்டும்‌ என்பதை இன்றைய நற்செய்தியில்‌, நேர்மையற்றவரும்‌, கைம்பெண்ணும்‌ என்ற உவமை வாயிலாக இயேசு உணர்த்துகிறார்‌.

நீதி கேட்டு, நடுவரிடம்‌ சென்ற கைம்பெண்ணை நடுவர்‌ இழுத்தடிக்கிறார்‌. ஆனால்‌ கைம்பெண்‌ விடாது நச்சரித்ததால்‌, அவளுடைய தொல்லை தாங்க முடியாமல்‌, அப்பெண்ணுக்கு நீதி வழங்குகிறார்‌. நேர்மையற்ற நடுவரே தொல்லை தாங்காமல்‌ நீதி வழங்கினாரென்றால்‌, நீதியுள்ள, இரக்கமுள்ள கடவுள்‌ தம்மிடம்‌ இடைவிடாது மன்றாடுவோரின்‌ மன்றாட்டை நிச்சயமாகக்‌ கேட்பார்‌ என்பது உறுதி (மூன்றாம்‌ வாசகம்‌).

இயேசு தனது பணி வாழ்வு முழுவதும்‌, தந்தையோடு உள்ள செப உறவில்‌ நிலைத்திருந்தார்‌. விடியற்காலையில்‌ கருக்கலோடு எழுந்து செபித்தார்‌. மாலையானதும்‌ தனிமையாய்‌ மலைக்குச்‌ சென்று செபித்தார்‌ (லூக்‌. 6:12). ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சியைத்‌ தொடங்கு முன்பும்‌, முழந்தாளிட்டும்‌, கைகளை விரித்தும்‌, கண்களை வான்‌ நோக்கியும்‌, முகம்‌ குப்புற விழுந்தும்‌ செபித்தார்‌ என விவிலியம்‌ தருகிறது. எனவேதான்‌ திருத்தூதர்‌ பவுல்‌ கூறுகிறார்‌, இடைவிடாது இறைவனிடம்‌ வேண்டுங்கள்‌ (1 தெச. 5:17) என்று.

ஒரு துறவியிடம்‌ சீடர்கள்‌, “மிகப்‌ பெரிய பாவம்‌ எது?” என்று கேட்டார்கள்‌. துறவி சிரித்துக்‌ கொண்டே, “திருடுவது, பொய்‌ சொல்வது, ஏமாற்றுவது அல்ல. மாறாக, கிறிஸ்தவர்களாக வாழ்ந்து கொண்டு செபிக்காமல்‌ இருப்பதுதான்‌ மிகப்‌ பெரிய பாவம்‌? என்றார்‌. ஆனால்‌ மன்றாடுவது மட்டும்‌ போதாது, மனம்‌ தளராமல்‌ தொடர்ந்து மன்றாட வேண்டும்‌. எனவேதான்‌ என்‌ நாட்டிற்கு ஆற்றும்‌ முதல்‌ தொண்டு என்‌ தேசத்திற்காக செபிப்பதுதான்‌; அதுவும்‌ இடைவிடா செபத்தின்‌ மூலம்தான்‌ தேசத்தை வெற்றிகரமாக வழி நடத்த முடியும்‌ என்ற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை கொண்டிருந்தார்‌ மன்னரான புனித 9ஆம்‌ லூயி. செபம்‌ மனித வாழ்வை நிலைப்படுத்தி, பாதுகாப்பு உணர்வைத்‌ தருகிறது. முயற்சிக்கு நல்ல முடிவினைத்‌ தருகிறது. கடவுள்‌ கொடுப்பதை மனிதர்‌ தடுக்க முடியாது; கடவுள்‌ தடுப்பதை மனிதர்‌ கொடுக்க முடியாது. முடிவாக, கடவுள்‌ நம்பிக்கையும்‌, தன்னம்பிக்கையும்‌ இணைந்து செல்ல, கடவுள்‌ உதவி செய்வார்‌.

“தெய்வத்தான்‌ ஆகாது எனினும்‌ முயற்சிதன்‌
மெய்வருத்தக்‌ கூலி தரும்‌” (குறள்‌ 619).
மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

மனமே மயங்காதே !

நற்செய்தியிலே வருகின்ற கைம்‌பெண்‌ நீதி கேட்டு நகர நடுவரிடம்‌ மன்றாடூகின்றார்‌. நெடூங்காலமாகியும்‌, கைம்‌ பண்ணின்‌ எதிரியைத்‌ தண்டித்து, நீதி வழங்க நடூவர்‌ மறுத்துவிடுகின்றார்‌. விதவைகள்‌ புறக்கணிக்கப்பட்ட காலமது. விதவை விடவில்லை. அவரது தொல்லையைத்‌ தாங்கிக்கொள்ள சக்தியற்றவராய்‌ நேர்மையற்ற நடூவர்‌ நீதி வழங்குகின்றார்‌. இந்த உவமையின்‌ வழியாக இயேசு நமக்குக்‌ கற்பிக்கும்‌ பாடம்‌, மனந்தளராமல்‌ எப்‌ பொழுதும்‌ இறைவனிடம்‌ மன்றாட வேண்டும்‌ (லூக்‌ 18:1) என்பதாகும்‌.

இடைவிடாது தொடர்ந்து மோசே செபித்தபோது இஸ்ரயேலர்‌ போரில்‌ வெற்றி பெற்றதாக முதல்‌ வாசகம்‌ கூறுகின்றது.

நமது தேவைகளை நிறைவேற்றிக்கொள்ள நாம்‌ இடைவிடாது, மனம்‌ தளராமல்‌ மன்றாட வேண்டும்‌.

நமது மனத்தைத்‌ தளர விடாமல்‌ வைத்துக்கொள்ள நாம்‌ செய்ய வேண்டியவை எவை?

மனம்‌ என்பது ஒரு காசு போன்றது. மனத்திற்கு இரண்டு பக்கங்கள்‌ உள்ளன : ஒன்று அறிவு, மற்றொன்று ஆசை.

புலன்கள்‌ வழியாகக்‌ கிடைக்கக்கூழய அனைத்துச்‌ செய்திகளையும்‌ ஒருங்கிணைத்து, அவற்றை அறிவு ஆசைக்கு முன்‌ வைக்கும்‌. ஆசையின்‌ முடிவை அறிவு பின்பற்றும்‌. ஆசை இதைச்‌ செய்‌ என்றால்‌, அறிவு புலன்களுக்குக்‌ கட்டளை பிறப்பிக்கும்‌; புலன்கள்‌ செயல்படும்‌. ஆசை இதைச்‌ செய்யாதே என்றால்‌ அறிவு அமைதியாக இருந்துவிடும்‌.

அறிவு மன்றாட்டைப்‌ பற்றிய நேர்மறையான எண்ணங்களை ஆசைக்கு முன்னால்‌ வைக்கும்போது ஆசை பச்சைக்கொடி காட்ட நமது மனம்‌ தொடர்ந்து மன்றாடத்‌ துவங்கும்‌.

முன்‌னொரு காலத்தில்‌ ஜப்பானில்‌ ஆன்‌ என்பவர்‌ ஒருவர்‌ இருந்தார்‌. அவர்‌ ஓர்‌ ஆன்மிகவாதி. அவரை மக்கள்‌ நேசித்தார்கள்‌. அவர்‌ எந்த வேலையையும்‌ செய்வதில்லை. மக்கள்‌ அவருக்கு உண்ண உணவு கொடுத்தார்கள்‌ ; உடுக்க உடை கொடுத்தார்கள்‌.

ஒரு நாள்‌ ஆனிடம்‌, நீங்கள்‌ நாள்‌ முழுவதும்‌ என்ன வேலை செய்கின்றீர்கள்‌ ? என்று ஒருவர்‌ கேட்டார்‌.

நான்‌ காளைமாட்டைப்‌ பராமரிக்கின்றேன்‌ என்றார்‌. நீங்கள்‌ காளைமாட்டை எப்படிப்‌ பராமரிக்கின்றீர்கள்‌? என்றார்‌ கேள்வி கேட்டவர்‌. ஆன்‌,காளைமாடு புல்லில்‌ வாய்‌ வைக்கப்போகும்‌ போதல்லாம்‌ மூக்கணாங்கயிற்றைப்‌ பிடித்து பின்னால்‌ இழுத்து விடுவேன்‌ என்றார்‌. கேள்வி கேட்ட கியூ இஷான்‌, நீங்கள்‌ காளைமாட்டைச்‌ சரியாகப்‌ பராமரிக்கின்றீர்கள்‌ என்றார்‌. ஆன்‌ காளைமாடு என்று குறிப்பிட்டது அவரது சுயத்தை.

நமக்குள்ளிருக்கும்‌ அறிவு உடலைச்‌ சார்ந்தது. ஆகவே, உலகச்‌ சூழ்நிலைகளாலும்‌ அனுபவங்களாலும்‌ கல்வி முறைகளாலும்‌ பாதிக்கப்படூம்போது அறிவு பாதிக்கப்படும்‌. பல சமயங்களில்‌ பாதிக்கப்பட்ட உடலால்‌ களைப்பு, வெறுப்பு, அவநம்பிக்கை போன்ற விதைகள்‌ அறிவு என்னும்‌ நிலத்தில்‌ விதைக்கப்படலாம்‌. அப்படி விதைக்கப்படும்போது அவற்றை ஒரு வினாழகூட தாமதிக்காது அப்புறப்படுத்திவிடவேண்டும்‌. அப்புறப்படூத்தப்பட்ட இடத்திலே இறையன்பு, இறை நம்பிக்கை, உற்சாகம்‌ போன்ற விதைகளை, எண்ணங்களை விதைக்க வேண்டும்‌.

அறிவு நல்லனவற்றை ஆசையின்‌ அழகளில்‌ வைத்தாலும்‌ பல சமயங்களில்‌, சரியானதைத்‌ தேர்ந்தெடுக்கக்கூஜய ஆற்றல்‌ இல்லாமல்‌ ஆசை தத்தளிக்கக்‌ கூடும்‌. அப்படிப்பட்ட நேரங்களிலே நமக்குள்‌ வாழும்‌ [உரோ 8:9-11] இயேசுவின்‌ ஆவியாரை நாம்‌ உதவிக்கு அழைக்க வேண்டூம்‌. அவர்‌ நமது பயணத்தில்‌ நம்‌ சோர்வைப்‌ போக்கி நமது பயணத்தை உற்சாகத்தோடு தொடர உதவுவார்‌. தூய ஆவியாரின்‌ துணை கேட்பவர்களுக்குக்‌ கிடைக்கும்‌ [லூக்‌ 11:9-13]. தூய ஆவியாருக்கு அடூத்தபடியாக நமக்கு ஞானத்தை அளித்து, நாம்‌ நேர்மையாக வாழ நம்மைப்‌ பயிற்றுவிக்கும்‌ ஆற்றல்‌ கடவுளின்‌ தூண்டுதல்‌ பெற்ற மறைநூலுக்கு உண்ட (இரண்டாம்‌ வாசகம்‌]. மேலும்‌ அறிவோம்‌ :

எண்‌பொருள வாகச்‌ செலச்சால்லித்‌ தான்பிறர்லாய்‌
நுண்‌எபாருள்‌ காண்பது) அறிவு (குறள்‌ : 424).

பொருள்‌ : அரிய செய்தியை எளிமையாக எவரும்‌ ஏற்றுக்‌ கொள்ளும்‌ வகையில்‌ தெளிவாகக்‌ கூறுவது அறிவின்‌ ஒரு கூறு. பிறர்‌ கூறும்‌ நுணுக்கமான பொருளையும்‌ எளிதாகக்‌ கண்டு தெளிவது அறிவின்‌ மற்றொரு கூறு ஆகும்‌.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

ஆர்க்கமெடிஸ்‌ என்ற அறிவியல்மேதை நெம்புகோல்‌ என்னும்‌ தத்துவத்தைக்‌ கண்டுபிடித்தார்‌, இந்தத்‌ தத்துவத்தைக்‌ கொண்டு மிகவும்‌ சனமான பொருள்களை அவற்றின்‌ மையப்புள்ளி மூலம்‌ மிகவும்‌ உயரத்தில்‌ தூக்க முடியும்‌, ஆர்க்கமெடிஸ்‌ ஒருமுறை கூறினார்‌: “உலகின்‌ மையப்‌ புள்ளியை எனக்குக்‌ காட்டுங்கள்‌. நான்‌ என்னுடைய நெம்புகோல்‌ மூலம்‌ உலகையே உயர்த்திக்‌ காட்டுகிறேன்‌.” ஆனால்‌ அவர்‌ அவ்வாறு செய்து காட்டவில்லை. உலகையே உயர்த்தும்‌ நெம்புகோல்‌ செபம்‌ என்பதை இன்றைய அருள்வாக்கு வழிபாடு எடுத்துரைக்கிறது.

இன்றைய முதல்‌ வாசகம்‌ (விப 17:8-13) செயத்தின்‌ வல்லமைக்கு சிறந்ததோர்‌ எடுத்துக்காட்டு. இஸ்ரயேல்‌ மக்கள்‌ அமலேக்கியர்‌ என்ற இனத்தாருடன்‌ யோசுவா தலைமையில்‌ போர்‌ புரிந்தனர்‌. அப்போது மோசே கடவுளின்‌ கோலை கையில்‌ பிடித்தவாறு தம்‌ கையை உயர்த்தியிருக்கும்‌ போதெல்லாம்‌, இஸ்ரயேல்‌ மக்களுக்கு வெற்றி கிடைத்தது. ஆனால்‌ அவர்‌ தம்‌ கையைத்‌ தளர விட்டபோதெல்லாம்‌ பகைவர்கள்‌ வெற்றியடைந்தனர்‌. மோசேயின்‌ கைகள்‌ தளர்வுறாது அவரது இரு கைகளையும்‌ ஆரோன்‌ ஒருபக்கமும்‌, கூர்‌ மறுபக்கமும்‌ தாங்கிக்‌ கொண்டனர்‌. யோசுவா அமலேக்கியரை அழித்தொழித்தார்‌..

மோசே கையிலிருந்த கடவுளின்‌ கோல்தான்‌ செபம்‌ என்னும்‌ நெம்புகோல்‌. அதை மோசே உயர்த்தியபோது கிடைத்தது வெற்றி: அக்கோலைத்‌ தளர விட்டபோது கிடைத்தது தோல்வி, எனவே நாமும்‌ நம்‌ கைகளை உயர்த்திச்‌ செபிக்க வேண்டும்‌. எபிரேயர்‌ திருமுகம்‌ நமக்கு விடுக்கும்‌ அழைப்பு; “தளர்ந்துபோன கைகளைத்‌ திடப்படுத்துங்கள்‌, தள்ளாடும்‌ முழங்கால்களை உறுதிப்‌ படுத்துங்கள்‌” (எபி.12:12.)

இன்றைய பதிலுரைப்பாடல்‌ கூறுகிறது: “எங்கிருந்து எனக்கு உதவி வரும்‌? விண்ணையும்‌ மண்ணையும்‌ உண்டாக்கிய ஆண்டவரிடமிருந்தே எனக்கு உதவி வரும்‌" (திபா 121:1-2). ஆம்‌, உதவி நமக்குக்‌ கடவுளிடமிருந்து வரும்‌. அவர்‌ நாம்‌ வெளியே போகும்‌ போதும்‌ உள்ளே வரும்‌ போதும்‌, எப்போதும்‌ காக்கின்றார்‌ (திபா 121:8),

ஒர்‌ இறையியல்‌ கருத்தரங்கில்‌ பங்கேற்ற ஓர்‌ அருள்சகோதரிமிடம்‌, “கருத்தரங்கில்‌ முன்வைக்கப்பட்ட மையக்கருத்து என்ன?” என்று கேட்டதற்கு அவர்‌ கூறினார்‌: "செபத்தில்‌ வாழ்க்கையை வீணாக்காமல்‌ மடத்தைவிட்டு வெளியே வாருங்கள்‌. களப்பணியில்‌ குதியுங்கள்‌. ” செபத்தை விட்டு களப்பணியில்‌ குதிப்பவர்கள்‌ பெரும்பாலும்‌ வன்முறையில்‌ இறங்குவார்கள்‌. விழித்திருந்து செயிக்கும்படி பேதுருவை இயேசு கேட்டார்‌. ஆனால்‌ அவர்‌ செபிக்கவில்லை. கத்தியை எடுத்து மால்கு என்னும்‌ படைவீரரின வலது காதை வெட்டினார்‌. போலி இறையியலார்‌ குறித்து விழிப்பாய்‌ இருக்க வேண்டும்‌. இறையியலார்‌ யார்‌? அவர்கள்‌ எப்போதும்‌ கடவுளைப்‌ பற்றிப்‌ பேசுவார்கள்‌. ஆனால்‌ ஒருபோதும்‌ கடவுளிடம்‌ பேசமாட்டார்கள்‌. எல்லா இறையியலாரும்‌ அவ்வாறில்லை என்பதையும்‌ நாம்‌ அறிவோம்‌!

நாம்‌ மனந்தளராமல்‌ செபிக்க வேண்டும்‌ என்று இன்றைய நற்செய்தியில்‌ " நேர்மையற்றவரும்‌ கைம்பெண்ணும்‌” என்ற உவமை வாயிலாகக்‌ கிறிஸ்து உணர்த்துகின்றார்‌.

ஓர்‌ ஊரில்‌ அண்ணன்‌ மற்றும்‌ தம்பி ஆகிய இருவருடைய வயல்களின்‌ நடுவில்‌ ஒரு தென்னைமரம்‌ இருந்தது. அதன்‌ மீது உரிமைகோரி நீதிமன்றத்தில்‌ இருவரும்‌ வழக்குத்‌ தொடர்ந்தனர்‌. நீதிபதி வழக்கை நீண்ட காலமாகத்‌ தள்ளிப்‌ போட்டார்‌. இறுதியாகத்‌ தீர்ப்பு வருமுன்‌ தென்னைமரம்‌ பட்டுப்போய்விட்டது. நீதிமன்றத்தில்‌ வழக்கு மெகா சீரியல்‌! போன்று இழுத்துக்கொண்டே போகும்‌. இயேசு கிறிஸ்து கூறும்‌ உ.வமையிலும்‌ நீதி கேட்டு நடுவரிடம்‌ சென்ற கைம்பெண்ணை நடுவர்‌ இழுத்தடிக்கின்றார்‌. இறுதியாக அந்தக்‌ கைம்பெண்‌ விடாது அவரை நச்சரித்ததால்‌ அவருடைய தொல்லை தாங்க முடியாமல்‌ அப்பெண்ணுக்கு நீதி வழங்குகின்றார்‌. இவ்வுவமை வாயிலாகக்‌ கிறிஸ்து வழங்கும்‌ செய்தி: நேர்மையற்ற நடுவரே தொல்லை தாங்காமல்‌ நீதி வழங்கினார்‌ என்றால்‌, நீதியுள்ள கடவுள்‌ தமமிடம்‌ இடைவிடாமல்‌ மன்றாடுவோரின்‌ மன்றாட்டை நிச்சயமாகக்‌ கேட்பார்‌ என்பது உறுதி.

ஆனால்‌, இயேசு கிறிஸ்து மீண்டும்‌ இவ்வுலகிற்கு வரும்போது மக்களிடம்‌ நம்பிக்கை இருக்குமா? என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறார்‌ கிறிஸ்து, அறிவியல்‌ வளர வளர கடவுள்‌ நம்பிக்கை குறைந்து கொண்டே வருகிறது. ஆனால்‌ அறிவியலுக்கு ஒரு வரையறை உண்டு, ஒர்‌ அறிஞர்‌ கூறுகிறார்‌: “மனிதனின்‌ அறிவு அவனுடைய அறியாமையை உணர்த்தும்போது, மனிதனின்‌ ஆற்றல்‌ அவனின்‌ ஆற்றலின்மையைக்‌ காட்டும்போது, அவன்‌ இதயத்தைக்‌ கிழித்துப்‌ பார்த்தால்‌ அங்கே இறைவன்‌ தோன்றுவார்‌." ஆழ்ந்து சிந்திக்க வேண்டிய கூற்று இது.

செபத்தினால்‌ எல்லாம்‌ கைகூடும்‌ என்று எண்ணி மனித முயற்சியைக்‌ கைவிடக்கூடாது. இன்றைய முதல்‌ வாசகத்தில்‌ மலைமீது மோசே கைகளை உயர்த்திச்‌ செபிக்க, மண்மீது யோசுவா வாளை உயர்த்தி எதிரிகளுடன்‌ போராடி அவர்களை வெட்டி வீழ்த்துகிறார்‌. கடவுளே எல்லாம்‌ பார்த்துக்‌ கொள்வார்‌ என்று முயற்சி எடுக்காமல்‌ இருப்பது கடவுள்‌ நம்பிக்கையாகாது. அது கடவுளை சோதிப்பதாகும்‌.

கடவுளும்‌ கைவிடுவது போலத்‌ தேரன்றினாலும்‌ மனித முயற்சிக்குத்‌ தக்க பயன்‌ கிடைக்கும்‌ என்று வள்ளுவர்‌ கூறியுள்ளது. நினைவில்‌ நிறுத்த வேண்டிய ஒன்றாகும்‌,

தெய்வத்தான்‌ ஆகாது எனிலும்‌ முயற்சிதன்‌
மெய்லருத்தக்கூலிதரும்‌ (குறள்‌ 019).

அதே நேரத்தில்‌ பின்வரும்‌ கூற்றிலும்‌ உண்மை உண்டா என்பதைச்‌ சற்றுச்‌ சிந்திப்போம்‌! “கடவுள்‌ கொடுப்பதை மனிதர்‌ தடுக்க முடியாது: கடவுள்‌ தடுப்பதை மனிதர்‌ கொடுக்க மூடியாது." முடிவாக, கடவுள்‌ நம்பிக்கையுடன்‌ தன்னம்பிக்கையும்‌ இணைந்து செல்ல வேண்டும்‌. “தங்களுக்குத்‌ தாங்களே உதவி செய்பவர்களுக்குத்தான்‌ கடவுளும்‌ உதவி செய்கிறார்‌.”

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

விடுமுயற்சி வேண்டாம்

வெற்றிக்கும்‌ சாதனைக்கும்‌ விடாமுயற்சிபோல என்பவர் உறுதுணையாக இருப்பது வேறு எதுவுமில்லை. கால்வின்‌ கூலிட்ஜ்‌ 11 கூறுவார்‌: “மேலே செல்லுங்கள்‌. விடா முயற்சிக்கு ஈடாக இவ்வுலகில்‌ எதுவுமில்லை. திறமை ஈடாகாது. திறமை இருந்தாலும்‌ வெற்றியடையாத மனிதர்கள்‌ உலகில்‌ நிறையப்பேர்‌. அறிவு ஈடாகாது. வீணாய்ப்‌ போன அறிவாளிகள்‌ இந்த உலகில்‌ நிறையபேர்‌. விடாமுயற்சியும்‌ மனஊறுதியும்‌ மட்டுமே அளப்பரிய ஆற்றல்‌ படைத்தவை”.

எட்மன்ட்‌ ஹில்லாரி எவரெஸ்ட்‌ சிகரத்தை எட்டும்‌ முயற்சியில்‌ மூன்று முறை தோற்றவர்‌. தோல்வியடைந்து திரும்பும்போது வானத்தை முட்டிக் கொண்டு நின்ற எவரெஸ்ட்‌ சிகரத்தைப்‌ பார்த்துக்‌ கையை மடைக்கிச்‌ சவால்விட்டார்‌:

“எவரெஸ்ட்‌ சிகரமே, இந்த முறையும்‌ நீ என்னை தோற்கடித்துவிட்டாய்‌. நான்‌ இப்போது போகிறேன்‌. ஆனால்‌ மீண்டும்‌ வருவேன்‌. உன்னால்‌ இதற்கு மேல்‌ வளர முடியாது. ஆனால்‌ என்னால்‌ முடியும். தினமும்‌ ஒவ்வொரு நொடியும்‌ ஆற்றலால்‌ என்னை வளர்க்க முடியும். வளர்வேன். அந்த வளர்ச்சியால்‌ உன்னைத்‌ தோற்கடிப்பேன்‌

எட்மன்ட்‌ குறிப்பிடும்‌ வளர்ச்சி உருவ வளர்ச்சியல்ல. தோல்விகளைக்‌ கண்டு துவளாத மன உறுதியின்‌ வளர்ச்சி. சொன்னபடி எட்மன்ட்‌ ஹில்லாரி எவரெஸ்டைத்‌ தோற்கடித்தார்‌. எவரெஸ்ட்‌ எட்டு வைத்தார்‌. உலகமே அவர்‌ பெயரை இதயத்தில்‌ நட்டு.

விடா முயற்சி மனித வாழ்க்கையை உயர்வு நோக்கி நகர்த்தும்‌ நெம்புகோல்‌. ஆல்வா எடிசன்‌ மின்‌ விளக்கைக்‌ கண்டுபிடிக்க ஆயிரம்‌ தடவைக்கு மேல்‌ முயன்றாராம்‌. “அத்தனை தடவையும் தோல்வி அடைந்தீரே ” என்று ஒருவர்‌ கேட்க, எடிசன்‌ சொன்ன பதில் “எப்படியெல்லாம்‌ ஒரு பல்பைச்‌ செய்யக்கூடாது என்பதை ஆயிரம்‌ தோல்விகளில்‌ கற்றுக்‌ கெண்டேன்‌ ” என்பதுதான்‌. ஆயிரம்‌ தடவை முயன்றுவிட்டோமே என்று மனந்தளர்ந்து முயற்சிக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்திருந்தால்‌ உலகம்‌ மின்‌ விளக்கைப்‌ பார்த்திருக்க முடியாது.

எறும்பு ஊறக்‌ கல்லும்‌ தேயும்‌. அடிக்க அடிக்க அம்மியும்‌ நகரும்‌. செப வாழ்வுக்கும்‌ இது பொருந்தும்‌. உண்மை ஆன்மீகம்‌ அங்குதான்‌ உணரப்படும்‌.

“திக்கற்றோருக்கு அவர்கள்‌ நீதி வழங்குவதில்லை. கைம்பெண்ணின்‌ வழக்குகளைத்‌ தீர்ப்பதில்லை” (எசா. 1:23) இறைவாக்கினர்‌ எசாயா குறிப்பிடும்‌ அத்தகைய கடவுளுக்கு அஞ்சாத, மனிதரை மதிக்காத, மனித நேய உணர்வற்ற, மனச்சாட்சி மழுங்கிய, நேர்மையற்ற நடுவரே கைம்பெண்ணின்‌ தொல்லை தாங்காமல்‌ நீதி வழங்கினார்‌ என்றால்‌ நீதியும்‌ இரக்கமும்‌ உள்ள அன்புக்‌ கடவுள்‌ தம்மிடம்‌ இடைவிடாமல்‌ மன்றாடுவோரின்‌ குரலுக்கு நிச்சயமாகச்‌ செவிகொடுப்பார்‌ என்பதுதானே இன்றைய நற்செய்தி! இறைவேண்டலில்‌ மனத்‌ தளர்ச்சிக்கு இடமேது? அதனால்தான்‌ இறைவனால்‌ எல்லாம்‌ கூடும்‌ என்ற உறுதியோடு “எங்கிருந்து எனக்கு உதவி வரும்‌? விண்ணையும்‌ மண்ணையும்‌ உண்டாக்கிய ஆண்டவரிடமிருந்தே எனக்கு உதவி வரும்‌” (தி.பா. 121:1-2) என்று தன்‌ நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்துகிறார்‌ திருப்பாடல்‌ ஆசிரியர்‌.

அமலேக்கியருக்கும்‌ இஸ்ரயேலருக்கும்‌ இடையே போர்‌. அமலேக்கியரை எதிர்த்துப்‌ போரிட மோசே யோசுவாவை அனுப்பிவிட்டு, கடவுள்‌ கொடுத்த கோலைக்‌ கையில்‌ பிடித்தவாறு, குன்றின்‌ உச்சியில்‌ கைகளை உயர்த்தி இறை வேண்டல்‌ செய்து கொண்டிருந்தார்‌. “மோசே தன்‌ கையை உயர்த்தி இருக்கும்போதெல்லாம்‌ இஸ்ரயேலர்‌ வெற்றியடைந்தனர்‌. அவர்‌ தன்‌ கையைத்‌ தளரவிட்டபோதெல்லாம்‌ அமலேக்கியர்‌ வெற்றியடைந்தனர்‌ ” (வி.ப. 17:11).. மோசேயின்‌ கைகள்‌ தளர்ந்துபோன நிலையில்‌ அவரை ஒரு கல்லின்மேல்‌ உட்கார வைத்து அவரது இரு கைகளையும்‌. இருவர்‌ தாங்கிப்‌ பிடித்துக்‌ கொண்டனர்‌. அதன்‌ பயனாக வெற்றி இஸ்ரயேலருக்கே! தளராத செபத்தின்‌ வல்லமைக்குச்‌ சான்று இந்த நிகழ்வு!

நம்பிக்கை, வாழ்வு என்பது போராட்டம்‌ நிறைந்தது. யாக்கோபின்‌ உறுதியான செபத்தில்‌ உணரலாம்‌. இரவு முழுவதும்‌ ஆண்டவருடைய தூதனோடு போராடுகிறார்‌. “நீர்‌ எனக்கு ஆசி வழங்கினாலொழிய உம்மைப்‌ போக விடேன்‌” (தொ.நூ. 32:26).இறைவனைப்‌ பலவந்தம்‌ பண்ணி இறுகப்‌ பற்றிக்‌ கொள்ளும்‌ முயற்சி அது:

  1. தன்னைத்‌ தாழ்த்தி தனது தகுதியின்மையை உணர்ந்தவராகச்‌ செபிக்கிறார்‌ (தொ.நூ. 32:10).
  2. இறைவனின்‌ வாக்குறுதிகளை நினைவுபடுத்தி உரிமை பாராட்டிச்‌ செபிக்கிறார்‌ (தொ.நூ. 28:15).
  3. ஆற்றின்‌ அக்கரையில்‌ உறவுகள்‌, உடைமைகள்‌ அனைத்தையும்‌ விட்டுவிட்டு இங்கே தனித்துப்‌ போராடி செபிக்கிறார்‌ (தொ.நூ. 32:24).
  4. கடவுள்‌ அருள்புரிந்து விட்டார்‌ என்பதை அறியும்‌ வரை உறுதிப்‌ பாட்டோடு செபிக்கிறார்‌ (தொ.நூ. 32:24).

ஆற்றல்‌ மிக்க அவரது செபத்தால்‌ பெற்ற ஆசீர்கள்‌:

  1. பெயர்‌ மாற்றம்‌ - எத்தன்‌, ஏமாற்றி வாழ்பவன்‌ என்ற பொருளில்‌ யாக்கோபு என்று இதுவரை அழைக்கப்பட்டவர்‌, இனி முதல்‌ இஸ்ரயேல்‌ அதாவது கடவுளின்‌ பிள்ளை என்று அழைக்கப்படுவார்‌.
  2. இஸ்ரயேல்‌ என்ற பெயரில்‌ இனி ஒரு பெரிய இனத்துக்கே தனது பன்னிரென்டு குலங்களுக்குமே தலைவர்‌.
  3. ஏசாவின்‌ பழிவாங்கும்‌ இதயம்‌ பாசமும்‌ அன்பும்‌ நிறைந்த இதயமாக மாறுகிறது. (தொ.நூ. 33:4).
  4. நிறைவாக இனி கடவுளே யாக்கோபின்‌ கடவுள்‌ என்று அறிமுகமாகும்‌ அளவுக்கு, இனம்‌ காட்டும்‌ அளவுக்கு யாக்கோபு மாட்சி பெறுகிறார்‌.

“பிரார்த்தனையின்‌ மூலமாகக்‌ கடவுளின்‌ மன உணர்வை என்னால்‌ மாற்ற முடியும்‌ என்றால்‌, நான்‌ தொடர்ந்து பிரார்த்தனை செய்து கடவுளைத்‌ தொல்லைப்படுத்தியாவது என்னுடைய காரியத்தை நிறைவேற்றிக்‌ கொள்வேன்‌ '' என்பார்‌ மில்ட்டன்‌.

ஆனால்‌ உண்மை என்னவன்றால்‌ வீடாமுயற்சி கடவுளின்‌ மனத்தை அல்ல, நம்‌ மன உணர்வுகளை மாற்றுகிறது - அவரின்‌ திட்டத்தை, திருவுளத்தைப்‌ புரிந்து ஏற்றக்‌ கொள்ள. அங்கு தான்‌ செபத்தின்‌ தேவை தெரிகிறது. அதனால்தகான்‌ “ஆயினும்‌ மானிட மகன்‌ வரும்போது மண்ணுலகில்‌ நம்பிக்கையைக்‌ காண்பாரோ?” (லூக்‌. 18:8) என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறார்‌ இயேசு.

கெத்சமணித்‌ தோட்டத்தில்‌ இயேசு செய்த செபம்‌ நமக்கெல்லாம்‌ ஓர்‌ எடுத்துக்காட்டு. வியர்வை பெரும்‌ இரத்தத்‌ துளிகளாகத்‌ தரையில்‌ விழ ““என்‌ தந்தையே, முடிந்தால்‌ இத்துன்பக்‌ கிண்ணம்‌ என்னைவிட்டு அகலட்டும்‌”” (மத்‌. 26:39). முடிந்தாலா? செவி கொடுக்கப்பட்டதா. அந்த செபம்‌? இல்லை. ஆனால்‌ கடவுளின்‌ விருப்பத்தை ஏற்கத்‌ தேவையான ஆற்றலைத்‌ தந்தது. “அப்போது விண்ணகத்திலிருந்து ஒரு தூதர்‌ அவருக்குத்‌ தோன்றி அவரை வலுப்படுத்தினார்‌”” (லூக்‌. 22:43).

வாழ்க்கை என்ற சொல்‌ ஒருவருக்குச்‌ சொல்லிக்‌ கொள்ளும்படி அமைய வேண்டுமா? விடாமுயற்சி என்ற சொல்‌ தாரக மந்திரமாக வேண்டும்‌.

விடாமுயற்சி நம்பிக்கைப்‌ பயணத்தில்‌ வீறு நடை போடட்டும்‌ முயற்சியோடு ஒடுகிறவனுக்குக்‌ கால்களும்‌ சிறகாகும்‌. பறக்க மறுக்கும்‌ பறவைக்குச்‌ சிறகுகளும்‌ சுமையாகும்‌. பறந்து செல்லும்‌ பறவைகள்‌ ஆறுகளை எப்படிக்‌ கடப்பது என்று திகைக்கிறதில்லை. செபிக்கத்‌ தெரிந்த மனிதர்கள்‌ வெள்ளம்‌ போன்ற துன்பங்களைக்‌ கண்டு மலைக்கிறதில்லை.

இடைவிடாது புகைப்பிடிக்கும்‌ கணவனிடம்‌ மனைவி: “எப்படியாவது விடாமுயற்சி செய்து சிகரெட்‌ பிடிப்பதை நிறுத்திவிடுங்களேன்.”

கணவன்‌: “விடாமுயற்சி செய்தால்‌ எப்படி நிறுத்த முடியும்‌. விடு(ம்‌) முயற்சியைத்தான்‌ செய்கிறேன்‌. ஆனால்‌ முடியவில்லை ”.

தீமைக்கு விடும்‌ முயற்சி வேண்டும்‌. நன்மைக்கு விடா முயற்சி வேண்டும்‌.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

மனந்தளராதே! கைகளை உயர்த்து! நிலைத்து நில்!

இன்னும் ஒருமுறை!
ஒரு குறிப்பிட்ட நகரில் செல்வந்தர் ஒருவர் இருந்தார். கடவுள்மீது மிகுந்த நம்பிக்கை கொண்டிருந்த அவர் அப்பகுதியில் இருந்த ஏழைக் குழந்தைகளுக்கு மறைக்கல்வி கற்றுக்கொடுக்க விரும்பினார். இதற்காகவே திறமையான ஒரு பெண்மணியும் அவர் நியமித்தார். அந்தப் பெண்மணி ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக்கிழமையும் பக்கத்திலுள்ள சேரிக்குச் சென்று, அங்கிருந்த ஏழைச் சிறுவர் சிறுமிகளைச் செல்வந்தரின் இல்லத்திற்கு அழைத்து வந்து, அங்கு அவர்களுக்கு ஞாயிறு மறைக்கல்வி கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும்.

செல்வந்தர் தன்னுடைய இல்லத்திற்கு மறைக்கல்வி கற்றுக்கொள்ள வந்த சிறுவர் சிறுமிகளுக்குப் புத்தம் புதிய ஆடையைத் தந்தார். இதனால் ஞாயிறு மறைக்கல்வி கற்க நிறைய சிறுவர் சிறுமிகள் வந்தார்கள்.

எல்லாம் நன்றாகப் போய்க்கொண்டிருந்த வேளையில், ஒரு சிறுவன் மட்டும் ஞாயிறு மறைக்கல்வி வகுப்பிற்கு ஓரிரு வாரங்கள் வராமல் இருந்தான். ‘அவனுக்கு என்ன ஆயிற்றோ?’ என்று ஆசிரியை அவனைத் தேடிச் சென்றபோது, அவனுடைய ஆடை கிழிந்துபோனதால், அவனால் மறைக்கல்வி வகுப்புக்கு வரமுடியவில்லை என்ற உண்மை தெரிந்தது. இதை அவர் செல்வந்தரிடம் சொன்னபோது, செல்வந்தர் அந்தச் சிறுவனுக்கு வேறொரு புத்தம் புதிய ஆடையை எடுத்துக் கொடுத்தார்.

இதைத் தொடர்ந்து அவன் ஒழுங்காக மறைக்கல்வி வகுப்பிற்கு வந்தான். இதெல்லாம் ஓரிரு மாதங்களுக்குத்தான்! மீண்டுமாக அவன் ஞாயிறு மறைக்கல்வி வகுப்பிற்கு வராமல் போகவே, ஆசிரியை அவனைத் தேடித் போனார். அப்போதும் அவன் தன்னுடைய ஆடை கிழிந்து போனதால்தான் தன்னால் மறைக்கல்வி வகுப்புக்கு வரமுடியவில்லை என்றான். இதை அவர் செல்வந்தரிடம் சொல்லிவிட்டு, “அவனைத் திருத்த முடியாது. அதனால் அவனை அப்படியே விட்டுவிடுவோம்” என்றபோது, செல்வந்தர் அவரிடம், “இன்னும் ஒரே ஒரு முயற்சி செய்வோம்” என்று சொல்லி, அவனுக்கு மீண்டுமாக ஒரு புத்தாடையை வாங்கித் தந்தார்.

இதன்பிறகு அவன் ஞாயிறு மறைக்கல்வி வகுப்பிற்குத் தவறாமல் வந்தான். அது அவனுக்குள் கிறிஸ்துவின்மீது ஆழமான நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தியது. அதனால் அவன் வளர்ந்து பெரியவனான பிறகு, சீனாவிற்கு நற்செய்தி அறிவிக்கச் சென்றான். அங்கு அவன் நற்செய்தியை அறிவித்தது மட்டுமல்லாமல், சீன மொழியில் திருவிவிலியத்தை மொழிபெயர்த்தான். இப்படிச் சரியான ஆடையில்லாமல் ஞாயிறு மறைக்கல்வி வகுப்பிற்கே போகாமல் இருந்த, பின்னாளில் மிகப்பெரிய நற்செய்திப் பணியாளரான அந்தச் சிறுவன் வேறு யாருமல்லன், அவன்தான் இராபர்ட் மோரிசன் என்ற நற்செய்திப் பணியாளர்.

ஒருவேளை இராபர்ட் மோரிசனுக்கு ஞாயிறு மறைக்கல்வி கற்றுக்கொடுத்த, ஆசிரியையும் செல்வந்தரும் இன்னொரு வாய்ப்புக் கொடுக்காமல் போயிருந்தால் மிகப்பெரிய நற்செய்திப் பணியாளர் உலகிற்குக் கிடைக்காமலேயே போயிருப்பார் அல்லவா! பொதுக் காலத்தின் இருபத்து ஒன்பதாம் ஞாயிறான இன்று நாம் வாசிக்கின்ற இறைவார்த்தை, “மனந்தளராதே, கைகளை உயர்த்து, நிலைத்து நில்” என்ற சிந்தனையைத் தருகின்றது. அது குறித்து நாம் சிந்திப்போம்.

மனந்தளராதே!
ஆன்மிக வாழ்விலும் சரி, அன்றாட வாழ்விலும் சரி நம்மை மனம் சோர்ந்து போகச் செய்ய எத்தனையோ காரணங்கள் இருக்கின்றன. அவற்றால் நாம் மனந்தளராமல் உறுதியாய் இருக்கவேண்டும் என்பதை நற்செய்தியில் இயேசு நேர்மையற்ற நடுவரும் கைம்பெண்ணும் என்ற உவமை வாயிலாகக் கூறுகின்றார்.

உவமையில் வரும் நடுவர் கடவுளுக்கும் மனிதருக்கும் அஞ்சாதவர். அப்படிப்பட்டவரிடம் கைம்பெண் தொடர்ந்து மன்றாடியதால், அவருடைய வழக்கிற்கு நேர்மையற்ற நீதி வழங்குகின்றார். இயேசு சொல்லும் இந்த உவமையில் வரும் நேர்மையற்ற நடுவரைக் கடவுளோடு ஒப்பிடக்கூடாது. ஏனெனில், இந்த நடுவர் நேர்மையற்றவர்; யாருக்கும் அஞ்சாதவர். ஆனால், ஆண்டவர் நடுநிலை தவறாத நீதிபதி (திபா 7:11). மட்டுமல்லாமல், அவர் இரக்கமும் பரிவும் உள்ளவர் (விப 34:6). அப்படிப்பட்டவர் தம்மை நோக்கி அல்லும் பகலும் மன்றாடுவோருக்கு நிச்சயம் நீதி வழங்குவார். அதையே இயேசு அந்த உவமை வாயிலாக எடுத்துக்கூறுகின்றார்.

கைகளை உயர்த்து:
கடவுளிடம் மன்றாடுகின்றபோது மனந்தளராமல் மன்றாடவேண்டும் என்பதை மேலும் வலியுறுத்திக் கூறுகின்றது இன்றைய முதல் வாசகம்.

குலமுதுவரான ஈசாக்கிற்கு ஏசா, யாக்கோபு என்று இரண்டு மகன்கள் இருந்தார்கள். இவர்களில் முதலாவதாக வரும் ஏசாவின் வழிமரபினர்தான் அமலேக்கியர். இவர்களுக்கும் இஸ்ரயேலருக்கும் இடையே போர் நடக்கின்றபோது, மோசே மலைக்குச் சென்று, தன் கைகளை உயர்த்திப் பிடித்தவாறு இருக்கின்றார். அவ்வாறு அவர் தன் கைகளை உயர்த்திப் பிடித்திருந்தபோதேல்லாம் இஸ்ரயேலுக்கு வெற்றி கிடைத்தது. அதே நேரத்தில் அவரது கைகள் தளர்வுற்றபோது, இஸ்ரயேலுக்குத் தோல்வி ஏற்பட்டது. இதனால் அவரது கை தளர்வுறாத வண்ணம் ஆரோன் ஒருபக்கமும், கூர் இன்னொரு பக்கமும் அவரது கைகளை உயர்த்திப் பிடித்ததால் இஸ்ரேலுக்கு வெற்றி கிடைக்கின்றது.

இங்கு மோசே தன் கைகளை உயர்த்திப் பிடித்துக் கொண்டதை, இறைவனிடம் மனந்தளராது மன்றாடினால் வெற்றி கிடைக்கும் என்ற விதத்தில் புரிந்துகொள்ளலாம்.

நிலைத்து நில்:
இறைவேண்டல் செய்கின்றபோது மட்டுமல்ல, கடவுளின் வார்த்தையை அறிவித்து, அவருக்கு உகந்தவர்களாய் வாழும்போதும் நமக்குப் பலவிதமான சவால்கள் வரலாம். அப்படியிருந்தாலும், நாம் கடவுளின் வார்த்தையை அறிவிப்பதிலும் நிலைத்து நிற்க வேண்டும் என்ற செய்தியை இன்றைய இரண்டாம் வாசகம் நமக்குத் தெளிவுபடுத்துகின்றது.

எபேசு நகரில் ஆயராக நியமிக்கப்பட்ட திமொத்தேயு ஆட்சியாளர்களிடமிருந்து வந்த எதிர்ப்பினைக் கண்டு மனம் சோர்ந்து போயிருந்தார். இந்நிலையில், அவரைத் திருப்பணியில் அமர்த்திய பவுல் அவரிடம், “நீ கற்று, அறிந்தவற்றில் நிலைத்து நில்” என்கிறார். திமொத்தேயு தன்னுடைய பாட்டி லோயிடமிருந்தும், தன்னுடைய அம்மா யூனிக்கியிடமிருந்தும் இறைவார்த்தையைக் கற்றறிந்திருந்தார். அதில் நிலைத்து நிற்க வேண்டும் என்று சொல்லும் பவுல், “இறைவார்த்தையை அறிவி. வாய்ப்புக் கிடைத்தாலும் கிடைக்காவிட்டாலும் இதைச் செய்வதில் கருத்தாயிரு” என்கின்றார்.

திமொத்தேயு தன்னுடைய பணிவாழ்வில் எதிர்கொண்ட ஆபத்துகளைப் போன்று நம்முடைய ஆன்மிக வாழ்விலும் நாம் பலவிதமான ஆபத்துகளையும் எதிர்ப்புகளையும் எதிர்கொள்ளலாம். அத்தகைய வேளையில், நாம் நமது நம்பிக்கையில், நிலைத்திருப்பது மிகவும் முக்கியம். ஏனெனில், இறுதி வரை மன உறுதியோடு நிலைத்து நிற்பவரே மீட்புப் பெறுவர் (மத் 24:13).

சிந்தனைக்கு:
பழங்காலத்தில் ஏதென்ஸ் நகரில் நடைபெறும் ஒலிம்பிக் போட்டிகளில், தங்கள் கையில் ஏந்தியிருக்கும் தீப்பந்தத்தை அணையாமல் கொண்டு வருபவருக்கே பரிசுகள் கிடைக்கும். நம்பிக்கை வாழ்க்கையிலும் எதிர்வரும் ஆபத்துகளால் மனம் சோர்ந்து விடாமல் உறுதியாய் நிலைத்து நிற்பவருக்கே கடவுளிடமிருந்து பரிசுகள் உண்டு. நாம் இறைவேண்டலிலும் நம்பிக்கையிலும் மனந்தளராமல், கைகளை உயர்த்தி, நிலைத்து நிற்போம். அதன்வழியாக இறையருளை நிறைவாகப் பெறுவோம்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

இறை மின்னேற்றிகள்

சில ஆண்டுகளுக்கு முன் டுவிட்டரில் வந்த கீச்சு இது: 'நம் வீட்டிற்கு வரும் விருந்தினர்கள் முன்பெல்லாம் நினைவுகளை விட்டுச் சென்றார்கள், இன்றோ வெறும் சார்ஜர்களை மட்டுமே விட்டுச்செல்கிறார்கள்.'

'சார்ஜர்கள்' அல்லது 'மின்னேற்றிகள்' அல்லது 'மின்மாற்றிகள்' - இவை இன்று பல வீடுகளில் மின்பகிர்வுப் பெட்டியின் ஒரு அங்கமாகவே மாறிவிட்டன. 'உடுக்கை இல்லாதவன் கை போல சார்ஜர் இல்லாதவன் கை' பரிதவித்து நிற்கும். இன்று நம்முடைய மடிக்கணினி, ஐபேட், ஸ்மார்ட்ஃபோன் போன்றவை இயங்க வேண்டுமெனில் ஆற்றல் தேவை. இந்த ஆற்றல் மின்சாரம் வழியாக நமக்குக் கிடைத்தாலும், மின்சாரத்தை குறைந்த அழுத்தத்திற்கு மாற்றி அவற்றை நம் கருவிகளுக்குக் கொடுப்பவை சார்ஜர்களே. சார்ஜர்கள் தங்களில் பயனற்றவை. ஆனால், அவை தங்களை மின்சாரத்தோடும் கருவிகளோடும் இணைத்துக்கொண்டால்தான் அவற்றால் கருவிகளுக்குப் பயனுண்டு.

நம்மையும், இறைவனையும் இணைக்கும் மூன்று சார்ஜர்களைப் பற்றிப் பேசுகின்றன இன்றைய வாசகங்கள்.

இன்றைய முதல் வாசகம் (காண். விப 17:8-13) நம்மை ஒரு போர்க்களத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறது. இஸ்ரயேலர் செங்கடலைக் கடந்துவிட்டனர். அவர்கள் வாக்களித்த நாட்டிற்குப் பயணம் செய்கின்றனர். அவர்கள் செல்லும் வழியில் அமலேக்கியர் என்னும் நாடோடிக் குழுவினர் குடியிருக்கின்றனர். அவர்களுடைய எல்கையையும் பாதையையும் பயன்படுத்த அவர்கள் இஸ்ரயேலர்களை அனுமதிக்கவில்லை. எனவே, போர் அவசியமாகிறது. அமலேக்கியர்கள் ஏற்கெனவே போர்ப்பயிற்சி பெற்றவர்கள். இஸ்ரயேலர்கள் ஏறக்குறைய 400 ஆண்டுகளாக செங்கல் தயாரித்துக்கொண்டிருந்தவர்கள். அவர்களுக்குப் போரைப் பற்றி ஒன்றும் தெரியாது. கடவுள்தாமே இங்கே குறுக்கிட்டு அவர்களுக்கு அமலேக்கியர்மேல் வெற்றியைத் தருகின்றார். யோசுவாவின் தலைமையில் ஒரு குழுவினர் - கொஞ்சம் குச்சி, மட்டை பிடிக்கத் தெரிந்தவர்கள் - அமலேக்கியருக்கு எதிராகப் போரிடுகின்றனர். இவற்றால் வெல்ல முடியாது என்று நினைக்கின்ற மோசே, ஆரோன், மற்றும் கூர் என்பவர்கள் குன்றின் உச்சிக்கு ஏறிச்செல்கின்றனர். மோசே வானத்தை நோக்கிக் கைகளை உயர்த்துகின்றார். எப்போதெல்லாம் அவருடைய கைகள் உயர்ந்து இருந்தனவோ அப்போதெல்லாம் இறைவல்லமை கீழே போரிட்டுக்கொண்டிருக்கும் யோசுவா மற்றும் வீரர்களுக்குப் பாய்கிறது. கைகள் தளர்வுறும்போதெல்லாம் படையும் பின்வாங்குகிறது. இதைக் காண்கின்ற ஆரோனும் கூரும் உடைந்த சார்ஜருக்குச் ஸெல்லோ டேப் போடுவதுபோல, தளர்ந்து போன மோசேயை ஒரு பாறையில் அமரச் செய்து இரு கைககளையும் ஆளுக்கொன்றாகப் பிடித்துக்கொள்கின்றனர். இஸ்ரயேலர் போரில் வெற்றிபெறுகின்றனர்.

இங்கே வெற்றி என்பது கடவுளின் செயலாற்றலால் நடந்தேறுகிறது. கடவுளின் செயலாற்றல் இங்கே எப்படி நடக்கிறது? ஒரு குழுமத்தின் வழியாக அல்லது கூட்டுமுயற்சியின் வழியாக. யோசுவா, அவருடைய தலைமையில் வீரர்கள், மோசே, ஆரோன், மற்றும் கூர் ஆகியோரின் கூட்டுமுயற்சி அவர்களைக் கடவுளையும் மக்களையும் இணைக்கும் மின்னேற்றியாக (சார்ஜராக) மாற்றுகிறது.

ஆக, நாம் வாழும் குழுமம் அல்லது சமூகம் அல்லது குடும்பம் இறைமின்னேற்றியாக இருக்கிறது.

இன்றைய இரண்டாம் வாசகம் (காண். 2 திமொ 3:14-4:2) பவுல் திமொத்தேயுவுக்கு வழங்கும் அறிவுரைகளைக் கொண்டிருக்கிறது. இந்த அறிவுரைப் பகுதியில்தான் மறைநூலைப் பற்றிய ஒரு முக்கியமான உண்மையை வெளியிடுகிறார் பவுல்: 'மறைநூல் அனைத்தும் கடவுளின் தூண்டுதல் பெற்றுள்ளது.' எபேசுத் திருச்சபையில் நிறைய போலிப் போதகர்களும் போலிப் போதனைகளும் இருந்தன. மக்கள் எளிதாக மற்ற போதனைகளால் ஈர்க்கப்பட்டனர். மேலும், இயேசு கிறிஸ்துவைப் பற்றி பவுல் மற்றும் திமொத்தேயு போதித்தவற்றை அவர்கள் எதிர்க்கவும் செய்தனர். இத்தகைய போலிப் போதனைகளுக்கு எதிராக திமொத்தேயு என்ற இளவல் துணிவாக நிற்க வேண்டுமென்றால், அவர் மறைநூலை இறுகப் பற்றிக்கொள்ள வேண்டும். இந்த மறைநூலை திமொத்தேயு அவருடைய இளமைப் பருவம் முதலாகக் கற்றிருக்கின்றார். இந்த மறைநூல் நான்கு நிலைகளில் பயன்படுவதாக பவுல் எழுதுகிறார்: (அ) கற்பிப்பதற்கு - புதிய நம்பிக்கையாளர்களுக்குக் கற்பிக்கவும், பழையவர்களுக்கு கற்பித்தலை நினைவூட்டவும், (ஆ) கண்டிப்பதற்கு - தவறான போதனையைப் போதிப்பவர்களை, போதனையில் பிறழ்வுகளை ஏற்படுத்துபவர்களை, (இ) சீராக்குவதற்கு - நேரிய வழியில் செல்லும் ஒருவரைத் தொடர்ந்து நேரிய வழியில் நடக்கச் செய்வதற்கும், வழி தவறுபவர்களைச் சரியான வழிக்குக் கொண்டுவந்து சேர்க்கவும், மற்றும் (ஈ) நேர்மையாக வாழப் பயிற்றுவிப்பதற்கு - அறநெறி வாழ்வுப் பயிற்சிக்கு.

இப்படியாக மறைநூலை சிறுவயதிலிருந்தே கற்றிருக்கின்ற, அதன் பயன்களை அறிந்திருக்கின்ற திமொத்தேயு, 'இறைவார்த்தையை அறிவிக்க வேண்டும். வாய்ப்பு கிடைத்தாலும் கிடைக்காவிட்டாலும் இதைச் செய்வதில் கருத்தாய் இருக்க வேண்டும். கண்டித்துப் பேசவும், கடிந்துகொள்ளவும் அறிவுரை கூறவும், பொறுமையோடு கற்றுக்கொடுக்கவும் வேண்டும்.'

ஆக, பவுலைப் பொருத்தவரையில் மறைநூல் அல்லது விவிலியம் இறைமின்னேற்றியாக இருக்கிறது.

இன்றைய நற்செய்தி வாசகம் (காண். லூக் 18:1-8) இயேசு தன்னுடைய இரண்டாம் வருகையை முன்னறிவித்தலின் பின்புலத்தில் இருக்கின்றது. அதையொட்டியே இன்றைய நற்செய்திப் பகுதியின் இறுதியில், 'மானிட மகன் வரும்போது மண்ணுலகில் நம்பிக்கையைக் காண்பாரோ?' எனக் கேட்கின்றார். தன்னுடைய சீடர்களும் அவர்களுக்குப் பின் வருகின்ற நம்பிக்கையாளர்களும் தன்மேல் நம்பிக்கையை இழந்துவிடுவார்களோ என்ற ஐயம் இயேசுவுக்கு இருக்கவே செய்தது. அப்படி நம்பிக்கை இழப்பதற்கான வாய்ப்பும் இயேசுவின் சமகாலத்திலேயே நிறைய இருந்தது. இந்த அபாயத்தை அவர்கள் எதிர்கொள்ள இயேசுவே ஓர் உவமையைச் சொல்கின்றார்.

இந்த உவமையில் வரும் நடுவர் 'கடவுளுக்கும் அஞ்சுவதில்லை. மனிதர்களையும் மதிப்பதில்லை.' திருச்சட்டத்தின் முதன்மையான மற்றும் இரண்டாவது கட்டளைகளான இறையன்பும், பிறரன்பும் இவரிடம் அறவே இல்லை. யாருக்கும் எதிலும் கடன்படாதவராக, யாருக்கும் பயப்படாதவராக, யாரையும் திருப்திப்படுத்த விரும்பாதவராக இருக்கிறார். 'இதைச் செய்' என்று இவரிடம் யாரும் வற்புறுத்தவோ, பரிந்துபேசவோ, விரும்பிக் கேட்கவோ முடியாது. தன்னுடைய வாடிக்கையாளரான ஒரு கைம்பெண்ணுக்கு நீதி வழங்கும் கடமையையும் அவர் செய்யவில்லை. யாருக்கும் அஞ்சாத அவர் ஒரு கைம்பெண் என்ற பிள்ளைப்பூச்சிக்கா அஞ்சுவார்? இல்லை. ஆனாலும், கைம்பெண்ணின் தொல்லையின்பொருட்டு அவருக்கு நீதி வழங்குகிறார்.

இந்தப் பின்புலத்தில் நீதியற்ற நடுவரோ நீதி வழங்கினார் என்றால் நீதியும் இரக்கமுமான கடவுள் நீதி வழங்கத் தாமதம் செய்வாரோ? என்ற கேள்வியை எழுப்புகின்றார் இயேசு.

இயேசு இறந்து உயிர்த்து விண்ணேற்றம் அடைந்தபின் திருத்தூதர்கள் ஏறக்குறைய இக்கைம்பெண் போல நிர்க்கதியாக நின்றனர். அவர்களுக்கென்று எந்தவொரு உடைமையும், உறவும் இல்லை. நீதியும் இல்லை என்றால் அவர்கள் இன்னும் அதிகம் அவதிப்படுவார்கள். கைம்பெண்ணுடைய விடாத வேண்டுதல் அவருடைய விண்ணபத்தை நிறைவேற்றியதுபோல, விடாமுயற்சியுடன்கூடிய இறைவேண்டல் நம்பிக்கையைக் காத்துக்கொள்ள உதவும் என்று அறிவுறுத்துகிறார் இயேசு.

ஆக, விடாமுயற்சியுடன் கூடிய இறைவேண்டல் இறைமின்னேற்றியாக இருக்கிறது.

இவ்வாறு, இறைமின்னேற்றியாக இன்றைய முதல் வாசகம் குழுமத்தையும், இரண்டாம் வாசகம் மறைநூலையும், நற்செய்தி வாசகம் விடாமுயற்சியுடன் கூடிய இறைவேண்டலையும் முன்வைக்கிறது.

இந்த மூன்று சார்ஜர்களை - குழுமம், மறைநூல், இறைவேண்டல் - நம்முடைய இறைமின்னேற்றிகளாக வைத்துக்கொள்வது எப்படி?

1. குழுமமும் கூட்டு முயற்சியும்
இஸ்ரயேல் மக்கள் அமலேக்கியரோடு போரிட்டு பெற்ற வெற்றி இறைவனின் அருள் மற்றும் மனித முயற்சி ஆகியவற்றின் இனிய கலவையாக இருக்கிறது. மேலும், சிறிய குழுமத்தின் முயற்சி பெரிய குழுமத்திற்கு வெற்றியைத் தருகின்றது. ஆக, நாம் வாழும் நம்முடைய குடும்பம், சமூகம், குழுமம், பங்கு, ஊர், நகரம் ஆகிய அனைத்தும் குழுமங்களே. இவை அனைத்துமே இறைமின்னேற்றிகளே. இவை அனைத்தின் வழியாகவும் இன்று நாம் நம்மையே ஆற்றல்படுத்திக்கொள்ள முடியும். ஆனால், இதற்கு மாற்றாக இன்றைய உலகம் தனிநபர் வாழ்வை அதிகமாக முதன்மைப்படுத்துகிறது. ஒவ்வொருவரும் தன்னுடைய வீடியோ கேம், காணொளி, சமூக வலைதளம் என்று மூடிக்கிடக்கவும், அல்லது எல்லா மனிதர்களையும் துறந்துவிடும் பின்நவீன சந்நியாசிகளை உருவாக்குவதையும் இன்றைய உலகம் விரும்புகிறது. ஆனால், 'யாரும் எனக்கு வேண்டாம்' என்று எல்லாரையும் இயல்பு வாழ்க்கையில் துறந்துவிட்டு, செயற்கையான எண்ணியல் வாழ்வில் நண்பர்கள் வட்டத்தைப் பெருக்கிக் கொள்ளும் அதிநவீன சந்நியாசிகள் தங்களுடைய குழுமங்களுக்குத் திரும்ப வேண்டும். ஏனெனில், ஒருவர் மற்றவரை அன்பு செய்யும் குழுமத்தில் அவர்கள் தங்களையே இணைத்துக்கொள்ள வேண்டும். குடும்பத்திலும், குழுமத்திலும்தான் ஒருவருக்கு முதல் இறைமின்னேற்றி கிடைக்கிறது.

2. மறைநூல் அல்லது இறைவார்த்தை
'மறைநூல் அனைத்தும் கடவுளால் தூண்டப்பட்டது' என்று பவுல் சொல்லும்போது அவர் முதல் ஏற்பாட்டு மறைநூலையே மனத்தில் வைத்திருக்கிறார். ஏனெனில் பவுல் இத்திருமுகத்தை எழுதும் காலத்தில் இரண்டாம் ஏற்பாட்டு நூல்களும் திருமுறையும் முழுமை பெறவில்லை. இயேசு நிகழ்வில் வார்த்தையே மனிதராக நம்மோடு குடிகொண்டுள்ளது. விவிலியத்தை நாம் வாசிக்கும்போது நாம் இறையறிவில் வளர்வதோடு, நம்மைப் பற்றிய, உலகைப் பற்றிய, மற்றவர்களை பற்றிய அறிவும் நமக்கு வளர்கிறது. இன்று நாம் மறைநூலை இறைமின்னேற்றியாகப் பயன்படுத்துகிறோமா? நாம் மறைநூல் அறிவைப் பெற விரும்புகிறோமா? கற்பிக்கவும், கண்டிக்கவும், சீராக்கவும், நேரிய வழியில் நடக்கப் பயிற்றுவிக்கவும் மறைநூலைப் பயன்படுத்துகிறோமா? அல்லது ஆலயத்திலும் செபக்கூட்டங்களிலும் மட்டுமே வாசிக்கப்படும் நூலாக நாம் அந்நியப்படுத்திடுவிடுகிறோமா?

3. விடாமுயற்சியுடன்கூடிய இறைவேண்டல்
நாம் செபிக்கின்றோம். சொந்த வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி, முறைப்படுத்தப்பட்ட வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி செபிக்கின்றோம். ஆனால், வேண்டுவது கிடைக்கும் வரை செபிப்பதில்லை. பல நேரங்களில் மனம் தளர்ந்து போகின்றோம். நம்முடைய தவறான வாழ்க்கை முறை, மற்றவர்களைப் பற்றிய எண்ணம், கடவுளைப் பற்றிய எதிர்மறை எண்ணங்கள் ஆகியவற்றால் இறைவேண்டலைக் கைவிடுகிறோம். கைம்பெண்ணுக்கு வேறு வழியே இல்லை. ஆகையால் நடுவரை உறுதியாகப் பற்றிக்கொண்டாள். இந்த இறைச்சார்பு நிலை என்னிடத்தில் இருக்கிறதா? சில நேரங்களில் கடவுளை நான் என் வாழ்வில் இறுதியான தேடுபொருளாகவே வைத்துள்ளேன். என்னுடைய மனமும் கால்களும் தளர்வதற்கான காரணிகள் எவை? கைகள் செய்யாததை முழங்கால்கள் செய்யும் என்றால் நான் அவர்முன் எத்தனை முறை மண்டியிடத் தயாராக இருந்துள்ளேன்? இறைவேண்டலை நான் ஆற்றல்பெறும் இடமாக பார்க்கிறேனா?

இறுதியாக,
இன்று நம்மைச் சுற்றி நிறைய போலி சார்ஜர்கள் இருக்கின்றன. இவை நம்மை சார்ஜ் செய்வதுபோல செயல்பட்டு நம் உடலில் எஞ்சியிருக்கும் ஆற்றலையும் உறிஞ்சிவிடுகின்றன. குழுமமும், இறைவார்த்தையும், இறைவேண்டலும் நம்மை உற்சாகப்படுத்தும், நமக்கு வெற்றியைக் கொடுக்கும் மின்னேற்றிகள்.

இதை அறிந்ததால்தான் திருப்பாடல் ஆசிரியர், 'மலைகளை நோக்கி என் கண்களை உயர்த்துகின்றேன். விண்ணையும் மண்ணையும் உண்டாக்கிய ஆண்டவரிடமிருந்தே எனக்கு உதவி வரும்' (121:1) என்று முழங்குகின்றார். இறைமின்னேற்றிகளோடு நாம் தொடர்பு கொண்டிருந்தால், 'போகும் போதும் உள்ளே வரும்போதும் இப்போதும் எப்போதும் நம்முடைய வாழ்வு என்னும் அலைபேசியும் மடிக்கணினியும் இயக்கத்தில் இருக்கும்!'

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

முழந்தாள் படியிட்டால் முழுமையான நிம்மதி

உலகமக்களின் கவனத்தை ஈர்த்த ஓர் அற்புத நிகழ்ச்சி 2010ம் ஆண்டு, அக்டோபர் 12, நள்ளிரவில் நிகழ்ந்தது. தென் அமெரிக்காவின் சிலே நாட்டில், மக்கள் தூங்காமல் விழித்திருந்தனர். நள்ளிரவு தாண்டி பத்து நிமிடங்களில், அந்த நாடே மகிழ்ச்சி ஆரவாரத்தில் வெடித்தது. சிலே நாட்டின் Atacama என்ற பகுதியில் பாறையான நிலப்பரப்பில், துளை ஒன்று செய்யப்பட்டிருந்தது. அந்தத் துளை வழியே, குழாய் வடிவக் கருவி ஒன்று வெளியே வந்தது. அந்தக் குழாயிலிருந்து Florencio Avalos என்ற இளைஞர் வெளியேறினார். கண்ணீருடன் ஓடிவந்த அவரது மகன் Bairoவையும், தன் மனைவியையும் கட்டி அணைத்து முத்தமிட்டார், Florencio. இந்தக் காட்சியைக் கண்டு பலரது கண்களில் ஆனந்த கண்ணீர். பூமிக்கடியில் ஏறத்தாழ எழுபது நாட்கள் புதையுண்டிருந்த 33 சுரங்கத் தொழிலாளர்கள் உயிரோடு மீட்கப்பட்டச் சாதனையை, சிலே நாடும், இவ்வுலகமும் மகிழ்ச்சி ஆரவாரத்துடன் அன்றிரவு கொண்டாடியது.

சிலே நாட்டுச் சாதனை உங்களில் பலருக்குத் தெரிந்திருக்கலாம். இருந்தாலும் அவற்றின் ஒரு சில விவரங்களை மீண்டும் அசைபோட உங்களை அழைக்கிறேன். 2010ம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 5ம் தேதி சிலே நாட்டின் Atacama பகுதியில் தாமிரம், மற்றும் தங்கம் வெட்டியெடுக்கும் சுரங்கம் ஒன்றில் 33 தொழிலாளர்கள் தங்கள் வேலைகளில் ஈடுபட்டிருந்தனர். அப்போது ஏற்பட்ட ஒரு நிலச்சரிவால் ஏழு இலட்சம் டன் எடையுள்ள பாறைகள் சுரங்கப் பாதையை அடைத்துவிட்டன. அந்த 33 தொழிலாளர்களும் நிலத்திற்கடியில் 2,500 அடி ஆழத்தில் உயிரோடு புதைக்கப்பட்டனர். போராட்டம் ஆரம்பமானது. அவர்களைக் கண்டுபிடிக்க எடுக்கப்பட்ட அத்தனை முயற்சிகளும் தோற்றுப்போயின. 17 நாட்கள் கழித்து, ஆகஸ்ட் 22ம் தேதி அவர்கள் அனைவரும் உயிருடன் இருந்தது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இதையே ஒரு புதுமை என்று பலர் கூறினர். சுரங்கத் தொழிலாளர்களை மீட்கும் முயற்சிகள் ஆரம்பமாயின. 50 நாட்கள் மேற்கொள்ளப்பட்ட பல்வேறு முயற்சிகளின் சிகரமாக, அக்டோபர் 12 நள்ளிரவு துவங்கி, அக்டோபர் 14ம் தேதி அதிகாலை வரை 33 தொழிலாளர்களும் ஒவ்வொருவராக வெளியேற்றப்பட்டனர். இந்த நிகழ்வை இவ்வளவு விவரமாகக் கூறுவதற்குக் காரணம் இன்றைய ஞாயிறு வாசகங்களே.

புதையுண்ட தொழிலாளர்களுக்கு, பல வழிகளில், உதவிகள் அனுப்பப்பட்டன. உடல் அளவில் அவர்களுக்குச் செய்யப்பட்ட உதவிகளை விட, அவர்கள் உள்ளத்தில் நம்பிக்கையை வளர்க்க வழங்கப்பட்ட ஆன்மீக உதவிகள், செப உதவிகள், ஏராளம். அப்போது திருத்தந்தையாக இருந்த 16ம் பெனடிக்ட் அவர்கள், தன் கைப்பட ஆசீர்வதித்த செபமாலைகளை அனுப்பிவைத்தார். இத்தொழிலாளர்கள் தாங்கள் அடைபட்டிருந்த இடத்தில் சிறு பீடம் ஒன்றை அமைத்து, செபித்துவந்தனர் என்பதை இவர்கள் தங்கள் பகிர்வுகளில் பின்னர் வெளியிட்டனர். இதைக் கேள்விப்பட்டபோது, பழங்கால உரோமைய அரசில் முதல் கிறிஸ்தவர்கள் வாழ்ந்த வாழ்வு என் நினைவில் அலைமோதியது. அங்கு, அரசுக்குத் தெரியாமல் பூமிக்கடியில், அல்லது பல மறைவிடங்களில் கூடி வந்து செபித்த கிறிஸ்தவர்களை எண்ணிப் பார்த்தேன். உயிருக்கு எவ்வித உத்திரவாதமும் இல்லாத நிலையில் ஒவ்வொரு நாளும் வாழ்ந்த முதல் கிறிஸ்தவர்களுக்கு உறுதி தந்ததெல்லாம் அவர்கள் கூடிவந்து செபித்த நேரங்கள். இன்றும் உலகின் சில நாடுகளில் கிறிஸ்தவர்கள் இதே நிலையில் துன்புறுவதை நாம் நினைவில் கொண்டு, அவர்களுக்காக இறைவனிடம் நம் செபங்களை எழுப்புவோம்.

சிலே நாட்டின் Atacama பகுதியில் மீட்புப் பணி துவங்கிய நேரம் முதல், சுரங்கத் தொழிலாளர்களின் பாதுகாவலராகிய புனித இலாரன்ஸ் அவர்களின் திரு உருவைத் தாங்கி செப ஊர்வலங்கள் இச்சுரங்கப் பகுதியில் மேற்கொள்ளப்பட்டன. அக்டோபர் 12 முதல் சிலே நாட்டின் பல கோவில்களில் தொடர் செபவழிபாடுகள், முழு இரவு விழிப்புச் செபங்கள், உண்ணா நோன்பு என்ற பல ஆன்மீக முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. இந்தச் சாதனை முடிந்ததும், அந்நாட்டின் ஆயர் ஒருவர் கூறிய வார்த்தைகள் இவை: "சிலே நாடு, இன்று உயிர்ப்பின் நம்பிக்கைக்குச் சான்று பகர்ந்துள்ளது."

மனம்தளராமல், நம்பிக்கையுடன் செபிப்பதைக் குறித்து சிந்திக்க இந்த ஞாயிறன்று அழைக்கப்பட்டுள்ளோம். கடுகளவு நம்பிக்கை இருந்தால், அந்த நம்பிக்கையுடன் செபங்கள் எழுப்பப்பட்டால், மலைகள் பெயர்ந்துவிடும், மரங்கள் வேருடன் எடுக்கப்பட்டு, கடலில் நடப்படும். எரிக்கோவின் மதில்கள் இடிந்துவிழும் என்ற நம்பிக்கை தரும் சொற்கள் விவிலியத்தில் உள்ளன.

செபத்தின் வல்லமையால், இஸ்ரயேல் மக்கள், போரில் வெற்றிகொண்டதை, விடுதலைப் பயண நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட இன்றைய முதல் வாசகம் (விடுதலைப் பயணம் 17: 8-13) நமக்குக் கூறுகிறது. மத்தியக் கிழக்குப் பகுதியின் பல நாடுகளுக்கும், கனவிலும், நனவிலும் அச்சமூட்டுபவர்களாக இருந்தவர்கள் அமலேக்கியர்கள். அவர்களை எதிர்க்க யாருக்கும் துணிவு இல்லை. அவர்கள் இஸ்ரயேல் மக்களுக்கு எதிராகப் போர் தொடுக்க வந்தனர். இச்செய்தியே இஸ்ரயேலரின் நம்பிக்கையைக் குலைத்து, அவர்களது தோல்வியை உறுதி செய்திருக்க வேண்டும். ஆனால், மோசேயின் செபம் அவர்களை வெற்றியடையச் செய்தது.

செபத்தின் வலிமையால் எதிர்வரும் சக்திகளை முறியடிக்கலாம் என்பதை விடுதலைப் பயண நூல் வாசகம் சொல்கிறது. மனம் தளராமல் செபிப்பதால், நீதியை நிலை நிறுத்த முடியும் என்பதை லூக்கா நற்செய்தி (லூக்கா 18: 1-8) சொல்கிறது. தொடர்ந்து செபியுங்கள், தளராது செபியுங்கள், உடல் வலிமை, மன உறுதி இவை குலைந்தாலும், பிறர் உங்களைத் தாங்கிப் பிடிக்க, தொடர்ந்து செபியுங்கள்... என்ற சவால்கள் நிறைந்த பாடங்கள், இன்றைய வாசகங்கள் வழியே, நமக்குச் சொல்லித்தரப்படுகின்றன.

”அவர்கள் மனந்தளராமல் எப்பொழுதும் இறைவனிடம் மன்றாட வேண்டும் என்பதற்கு இயேசு ஓர் உவமை சொன்னார்” என்று இன்றைய நற்செய்தி ஆரம்பமாகிறது (லூக்கா 18: 1) இறைவனுக்கு அஞ்சாமல், மனிதர்களை மதிக்காமல், ஊழலில் ஊறிப்போன ஒரு நடுவரிடம், ஒரு கைம்பெண் நீதி பெறுகிறார்... இலஞ்சம் கொடுத்துப் பெறவேண்டியதை, இலட்சிய வெறிகொண்டு பெறுகிறார். நல்லது கெட்டது என்பதையெல்லாம் பார்க்க மறுத்து, பாறையாகிப்போன நடுவரின் மனதைத் தன் தொடர்ந்த வேண்டுதல் முயற்சிகளால் கரைத்துவிடுகிறார் அந்தக் கைம்பெண்.

மனம் தளராமல் செபிப்பதால் விழையும் நன்மைகளைக் கூறும் பல நூறு கதைகளில், என் மனதில் இடம் பிடித்த ஒரு கதை இது: டாக்டர் அகமத், தலைசிறந்த மருத்துவர். பல ஆண்டுகள் அவர் மேற்கொண்ட ஓர் ஆய்வின் முடிவுகள் மருத்துவ உலகையே வியப்பில் ஆழ்த்தியதால், அகில உலக மருத்துவர் கழகம் அவருக்கு விருது ஒன்றை அறிவித்தது. பக்கத்து நாட்டில் நடைபெறும் அகில உலக கருத்தரங்கில் அவ்விருதை வழங்க, அக்கழகம் அவருக்கு அழைப்பு விடுத்திருந்தது.

விருது நாளன்று காலை, அவர் தன் நாட்டிலிருந்து விமானத்தில் பயணம் மேற்கொண்டார். விமானம் கிளம்பி, ஒரு மணி நேரத்தில் விமானத்தில் பிரச்சனை ஒன்று உருவானதால், அருகிலிருந்த ஓர் ஊரில் விமானம் தரையிறக்கப்பட்டது. டாக்டர் அகமத் அவர்கள், விமான நிலைய அதிகாரிகளிடம் சென்று, தன் மாநாட்டைப் பற்றிக் கூறி, எப்படியாவது அங்கு செல்ல ஏற்பாடுகள் செய்யவேண்டும் என்று கேட்டார். அடுத்த 10 மணி நேரத்திற்கு வேறு விமானங்கள் அவ்வழியே செல்லாது என்பதை அதிகாரிகள் தெளிவுபடுத்தினர். இருப்பினும், டாக்டர் அகமத் விரும்பினால், ஒரு வாடகைக் காரில் அந்த ஊருக்குச் செல்லலாம் என்றும், அதற்கு நான்கு மணி நேரங்கள் எடுக்கும் என்றும் குறிப்பிட்டனர்.

வேறு வழியின்றி, டாக்டர் அகமத் அவர்கள், வாடகைக் கார் ஒன்றை பதிவுசெய்து, செல்லவேண்டிய ஊருக்கு வழியைக் கேட்டுக்கொண்டு, காரை ஓட்டிச் சென்றார். வழியில், திடீரென, எவ்வித முன்னறிவிப்புமின்றி, புயல் ஒன்று உருவானது. கனமழை பெய்ததால், அவர் செல்லவேண்டிய பாதையைத் தவறவிட்டார். அந்தப் பாதையில் இரண்டு மணி நேரங்கள் ஒட்டியபின், களைப்பாலும், பசியாலும் சாலையின் ஓரமாகக் காரை நிறுத்தினார். அருகில் ஏதாவது தொலைபேசி வசதி இருந்தால், விருது விழாவை ஏற்பாடு செய்தவர்களிடம் தகவல் தெரிவிக்கலாம் என்று எண்ணினார்.

பக்கத்தில் ஒரு வீடு இருந்தது. அங்கு சென்று கதவைத் தட்டினார். வயதான ஒரு பெண் கதவைத் திறந்தார். அங்கு தொலைபேசி ஏதும் உண்டா என்று டாக்டர் கேட்டதற்கு, தன்னிடம் அந்த வசதி இல்லை என்று கூறிய அப்பெண், டாக்டர் அகமத் அவர்கள், இருந்த நிலையைக் கண்டு, உள்ளே வந்து ஏதாவது சூடாகக் குடியுங்கள் என்று அழைத்தார்.

அந்த அழைப்பை ஏற்று, டாக்டர் உள்ளே சென்றார். அவருக்கு வேண்டிய உணவையும், தேநீரையும் பரிமாறிய அந்தப் பெண், தான் துவங்கிய செபத்தை முடித்துவிட்டு வருவதாகக் கூறி, அருகிலிருந்த ஒரு தொட்டில் அருகில், முழந்தாள் படியிட்டு தன் செபத்தைத் தொடர்ந்தார்.

மனமுருகி, கண்ணீருடன் அவர் செபித்ததைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த டாக்டர், அவருக்கு உதவி செய்ய எண்ணினார். அவர் செபத்தை முடித்துவிட்டு வந்ததும், அவரது கண்ணீருக்கும், செபத்திற்கும் காரணம் கேட்டார். அந்த வயதானப் பெண், "இறைவன் என் வேண்டுதல்கள் அனைத்திற்கும் பதில் வழங்கியுள்ளார். ஒரே ஒரு செபத்திற்கு மட்டும் இறைவன் இன்னும் பதில் தரவில்லை" என்று கூறினார். அந்த செபம் என்ன, அந்தத் தொட்டிலில் இருப்பது யார் என்று கேள்விகள் எழுப்பிய டாக்டரிடம், அவர் விவரங்கள் சொன்னார்: "தொட்டிலில் உறங்குவது என் பேரக்குழந்தை. அவனுடைய பெற்றோர் இருவரும் அண்மையில் ஒரு விபத்தில் இறந்துவிட்டனர். என் பேரனுக்கு வினோதமான ஒரு புற்றுநோய் உள்ளது. அந்தப் புற்றுநோயைக் குணமாக்கும் திறமை கொண்டவர், பக்கத்து நாட்டில் உள்ள ஒரே ஒரு மருத்துவர். அவர் பெயர் டாக்டர் அகமத் என்பது மட்டும் தெரியும். அவரைச் சென்று பார்க்கும் அளவுக்கு எனக்கு வசதி இல்லை. அதனால், ‘இறைவா, அந்த டாக்டரிடம் எப்படியாவது எங்களைக் கொண்டு சேர்த்துவிடு’ என்பது ஒன்றே, நான் தினமும் எழுப்பும் வேண்டுதல்" என்று கூறி முடித்தார் அந்தப் பெண்.

இதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த டாக்டர் அகமத் கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தோடியது. அவர் தன் கதையைச் சொன்னார்... தான் விருது வாங்கப் புறப்பட்டது, விமானம் பழுதடைந்தது, புயலால் தான் வழியைத் தவறவிட்டது, அந்த இல்லத்தின் கதவைத் தட்டியது என்று, அன்று காலை முதல் தனக்கு நிகழ்ந்ததையெல்லாம் கூறிய டாக்டர் அகமத், அந்தப் பெண்ணிடம், "நீங்கள் தேடிக்கொண்டிருக்கும் டாக்டர் அகமத் நான்தான்" என்று கூறினார்.

செபத்தைக் குறித்து, தொடர்ந்து செபிப்பதைக் குறித்து நமது எண்ணங்களை தெளிவுபடுத்த, உள்ளங்களை உறுதிபடுத்த, செபம் நமது வாழ்வின் இன்றியமையாத ஒரு பகுதியாக மாற இறைவனிடம் வரம் வேண்டுவோம்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு
மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு
மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு
ser