மறையுரைச் சிந்தனைத் தொகுப்பு

Tamil Sunday Homily collection..

பொதுக் காலத்தின் 25-ஆம் ஞாயிறு
3-ஆம் ஆண்டு


இன்றைய வாசகங்கள்:-
ஆமோஸ் 8: 4-7 |1திமொத்தேயு 2: 1-8 | லூக்கா 16:1-13

உங்களுக்குத் தேவையான கட்டுரையைத் தேர்வு செய்யவும்


விவேகம் - முன்மதி

சீனா தேசத்திலே ஆட்சிபுரிந்த அரசன் ஒருவன், தன் அவையிலே கோமாளித்தனமாக செயல்பட்ட ஒருவனிடம் ஒரு கோலைக் கொடுத்து, உன்னை விட பெரிய முட்டாள் ஒருவனைக் கண்டால் இந்த கோலைக் கொடுத்து விடு என்றார். நாட்கள் நகர்ந்தன. மாதங்கள் மறைந்தன. வருடங்கள் உருண்டோடின. மரணப்படுகையிலே இருந்த அரசனிடம் அந்தக் கோமாளி வந்து, "அரசே! நீங்கள் இறந்த பின் போகும் இடம் உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்க, 'தெரியாது' என்றார் அரசர். "இறந்தபின் வசதியாக வாழ்வதற்கு முன் ஏற்பாடுகள் செய்துள்ளீர்களா?" என்று கேட்க 'இல்லை' என்றார். "அப்படியானால், உலகத்திலே உங்களைவிடப் பெரிய முட்டாள் இருக்க முடியாது. எனவே நீங்களே இந்தக் கோலைப் பெற்றுக் கொள்ளுங்கள்,” என்று கொடுத்துவிட்டுச் சென்றான்.

இந்த உலக வாழ்விற்குப் பின் எங்கே போகிறோம் என்று அறிந்து அதற்கு உரிய முன் ஏற்பாடுகளை நாம் செய்யாமல் இந்த உலகத்தில் வாழ்ந்தால் நாம் தான் பெரிய முட்டாள்கள்! நமக்கு அறிவுடைமை, முன்மதி, விவேகம், பொருட்களைப் பயன்படுத்தும் முறையைப் பற்றிச் சிந்திக்க அழைக்கிறது இன்றைய வார்த்தை வழிபாடு. அம்மாவாசை எப்போது முடியும்? நல்ல விலைக்கு விற்க ஓய்வு நாள் எப்போது முடியும்? கள்ளத் தராசைக் கொண்டு எப்படியெல்லாம் மோசடி செய்யலாம் (ஆமோ.8:4-6) என்று காத்திருந்து, வஞ்சிப்பவர்களைச் சாடுகிறார் இறைவாக்கினர் ஆமோஸ் (முதல் வாசகம்). உலகச் செல்வங்கள் நிலையற்றவை. நேர்மையற்ற செல்வங்கள் இந்த நிலையற்ற, நேர்மையற்ற செல்வத்தைக் கொண்டு, வேலையிலிருந்து நீக்கப்பட இருந்த கண்காணிப்பாளன் எப்படி முன்மதியோடும், விவேகத்தோடும் செயல்பட்டான் என்பதை இயேசு அழகாகச் சித்தரிக்கிறார் (மூன்றாம் வாசகம்). தந்திரத்தோடு செயல்பட்ட கண்காணிப்பாளனின் முன்மதியை மட்டும் இங்கே நாம் பார்க்க வேண்டும். ஆண்டவர் இயேசுவே கூறுகிறார் மிகுதியான உடைமைகளை ஒருவன் கொண்டிருந்தாலும், அவனுக்கு வாழ்வு வந்துவிடாது (லூக்.12:15) என்று.

அறம், பொருள். இன்பம் என்ற வழி முறையில், பொருள் மட்டுமல்ல. பொருளோடு அறமும், இறையருளும் சேர்ந்தால் தான் உண்மையான இன்பம் கிடைக்கும். நேற்றைய வேலையை இன்று முடிப்பவன் ஒரு முட்டாள். இன்றைய வேலையை இன்றே முடிப்பவன் ஒரு சராசரி மனிதன். நாளைய வேலையை இன்றே செய்பவன் ஓர் அறிவாளி. இதைத்தான் இன்றைய நற்செய்தி படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது.

ஆண்டவர் இயேசு கூறுகிற அநீத செல்வங்களைக் கொண்டு நண்பர்களைச் சம்பாதித்துக் கொள்ளுங்கள் (லூக்.16:9) என்றும், நீங்கள் கடவுளுக்கும், செல்வத்திற்கும் பணிவிடை செய்ய முடியாது (லூக்.16:13) என்றும் கூறுகிறார். நமது வாழ்வு இவ்வுலகில் குறுகிய காலம்தான். எத்தனை ஆண்டுகள் வாழ்கிறோம் என்பது முக்கியம் அல்ல. எப்படி வாழ்கிறோம் என்பதுதான் முக்கியம். இறைவன் கொடுத்த செல்வங்கள். கொடைகள், திறமைகள், ஆற்றல்கள் அனைத்தையும் பயனுள்ள முறையில் முன்மதியோடு வாழ அழைக்கப்படுகிறோம்.
தனக்காக வாழ்பவன் மிருகம்
தனக்காகவும் பிறருக்காகவும் வாழ்பவன் மனிதன்
பிறருக்காகவே வாழ்பவன் தெய்வம்!

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

பணத்தின் மதிப்பு என்ன?

இன்றைய நற்செய்தியில் முன்மதியோடு செயல்பட்ட வீட்டுப் பொறுப்பாளரை இயேசு புகழ்கின்றார். தன் எதிர்காலத்திற்குத் தேவையானது பணமன்று, மாறாக நல்ல நண்பர்கள் என்பதை உணர்ந்து செயல்பட்ட வீட்டுப் பொறுப்பாளரை நாம் இயேசுவின் உவமையில் சந்திக்கின்றோம்.

இயேசுவின் வார்த்தைகள் நமக்குக் கற்பிக்கும் பாடம் என்ன? பணத்தைச் சேர்த்துவைப்பதை விட நம் எதிர்கால வாழ்க்கைக்குப் பயனுள்ளதாக அமைய, அதை மற்றவர்களோடு பகிர்ந்து கொள்வதே நல்லது என்ற உண்மையை நமக்கு இயேசு இன்று எடுத்துச்சொல்ல விரும்புகின்றார்.

பணத்தைச் சேர்த்துவைப்பதால் எந்தப் பயனுமில்லை என்பதைச் சுட்டிக்காட்ட இதோ ஒரு கதை!

ஓர் ஊரிலே ஒரு பெரிய பணக்காரன் ஒருவன் இருந்தான். அவனிடம் கோடிக்கணக்கில் பணம் இருந்தது. ஆனால் அவன் சரியான கஞ்சன் ! கருமி! காசு காசு என்று பிசாசு போல அலைந்தான்.

ஒருநாள் அவன் சற்றும் எதிர்பாராத ஒன்று நடந்தது! அவன் நினையாத நேரத்தில் அவன் முன்னால் மரணதூதன் நின்றான். அவன் அந்தப் பணக்காரனைப் பார்த்து, உன் உயிரைக் கடவுள் எடுத்து வரச்சொன்னார் என்றான். அதற்கு அந்தப் பணக்காரன், இன்னும் ஒரு வருடம் அவகாசம் கொடு. என் கணக்கு, வழக்குகளையெல்லாம் முடித்துவிட்டுத் தயாராக இருக்கின்றேன் என்றான்.

மரணதூதனோ, முடியாது என்றான். பணக்காரன், மூன்று மாதங்கள் கொடு என்றான். மரணதூதன். முடியாது என்றான். பணக்காரன், மூன்று நாள்கள் கேட்டான். மரணதூதன் மறுத்துவிட்டான்.

பணக்காரன், மூன்று மணி நேரம் தருவாயா? என்றான். மரண தூதன், மூன்று மணி நேரம் தரமுடியாது என்றான். கடைசியாக பணக்காரன், மூன்று நிமிடங்களையாவது தருவாயா? என்றான்.

மரணதூதன், சரி, இரண்டு நிமிடங்கள் தருகின்றேன்! அதற்குள் நீ செய்ய வேண்டியதை செய்துகொள் என்றான். அந்த இரண்டு நிமிடங்களைப் பயன்படுத்தி அவனது கடைசி ஆசையை அந்தப் பணக்காரன் எழுதினான்: உலக மக்கள் அனைவரும் அறியவேண்டியதாவது! உங்களிடம் கோடிக்கணக்கில் பணமிருக்கலாம். ஆனால் அதை வைத்து உங்களால் மூன்று நிமிடங்களைக் கூட வாங்க முடியாது.

நினையாத நேரத்தில் மரணதூதன் உங்களை அழைத்துப்போக வருவான். ஆகவே, எப்போதும் தயாராக இருங்கள்.

உங்களிடம் பணமிருந்தால் அதைக்கொண்டு தர்மம் செய்யுங்கள். அப்போது இம்மையிலும் உங்களுக்கு நண்பர்கள் கிடைப்பார்கள்; மறுமையிலும் கடவுள் உங்களுக்கு நண்பராவார்; உங்களுக்கு முடிவில்லா வாழ்வும் கிடைக்கும்.

ஆம். பணத்தை நல்ல முறையில் பயன்படுத்தி நமக்கு வேண்டிய பாதுகாப்பை நாம் தேடி வைத்துக்கொள்ளவேண்டும்.

நாம் பணத்தைப் பகிர்ந்து கொள்ளும்போது அது சேர வேண்டியவர்களுக்கு போய்ச் சேர்கின்றதா என்பதை நாம் உன்னிப்பாகக் கவனிக்கவேண்டும். நமது பணத்திற்கு உரியவர்கள் யார் என்பதை இன்றைய முதல் வாசகத்தில் இறைவாக்கினர் ஆமோஸ் நமக்குத் தெளிவாகச் சுட்டிக்காட்டுகின்றார்.

வறியவர்கள், ஒதுக்கப்பட்டவர்கள் ஆகியோரை நமது பணம் சென்றடைய வேண்டும் என்கின்றார் ஆமோஸ். ஏழை எளியவர்களோடு தங்கள் செல்வத்தைப் பகிர்ந்துகொள்ளாது, அதைச் சேர்த்துவைக்க ஆசைப்படுகின்றவர்களுக்கு கடவுளின் ஆசி கிடைக்காது; நடுக்கமும், புலம்பலும்தான் அவர்கள் வாழ்க்கையிலே மிஞ்சும் (ஆமோ 8:8).

தன்னையே உலகுக்குக் கொடுத்த இயேசு ஆண்டவர் (இரண்டாம் வாசகம்) நம்மிடமுள்ளதை உலக மக்களுக்குக் கொடுக்க வேண்டும் என்று விரும்புகின்றார். அவரின் ஆசையை நிறைவேற்றி அவரின் ஆசியைப் பெற்றுக்கொள்வோம்.
மேலும் அறிவோம் :

வறியார்க்கொன்(று) ஈவதே ஈகைமற் றெல்லாம்
குறியெதிர்ப்பை நீர(து) உடைத்து (குறள் : 221).

பொருள் : ஏழை எளியோர்க்குத் தேவையான பொருளை வழங்குவதே ஈகை என்னும் அறச் செயலாகும். ஏனையோர்க்குக் கொடுப்பவை அனைத்தும் பயனை எதிர்நோக்கித் தரும் இயல்பின ஆகும்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

பழங்காலத்தில் ஓர் அரசர் தமது அரசவையில் கோமாளியாகச் செயல்பட்ட ஒருவரிடம் ஒரு கோலைக் கொடுத்து, "உன்னைவிடப் பெரிய முட்டாள் ஒருவரைக் கண்டுபிடித்து அவரிடம் இக்கோலைக் கொடு" என்றார். பல ஆண்டுகளுக்குப்பின் அரசர் மரணப்படுக்கையில் இருந்தார். கோமாளி அவரிடம், "அரசே! நீங்கள் இறந்தபின் போகுமிடம் உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டதற்கு அரசர், "தெரியாது" என்றார். கோமாளி மீண்டும் அரசரிடம், "இறந்தபின் வசதியாக வாழ்வதற்கு முன் ஏற்பாடுகள் செய்துள்ளீர்களா?" என்று கேட்டதற்கு. "இல்லை" என்றார். கோமாளி அரசரிடம், "இறந்தபின் எங்கே போகப்போகிறீர்கள் என்பதும் உங்களுக்குத் தெரியாது. இறந்தபின் வசதியாக வாழ்வதற்கும் நீங்கள் முன் ஏற்பாடு செய்யவில்லை. அப்படியானால் உங்களைவிட ஒரு பெரிய முட்டாள் இருக்க முடியாது. எனவே நீங்கள் என்னிடம் கொடுத்த இக்கோலை நீங்களே பெற்றுக் கொள்ளுங்கள்" என்று கூறி கோலை அவரிடம் கொடுத்து ஏளனமாகச் சிரித்தார்.

இம்மை வாழ்வுக்குப் பின் நாம் எங்கே போகிறோம் என்று தெரியாமலும், போகின்ற இடத்தில் வசதியாக வாழ முன் ஏற்பாடுகள் செய்யாமலும் நாம் இருந்தால், உண்மையில் நம்மைவிடப் பெரிய முட்டாள் வேறு எவரும் இருக்க முடியாது. நமக்குத் தேவையானது அறிவுடமை, முன்மதி, விவேகம். அறிவாளிகள் எதிர்காலத்தை முன்னறியும் ஆற்றல் பெற்றவர்கள். அத்தகைய ஆற்றல் அற்றவர்கள் அறிவில்லாதவர்கள்.

அறிவுடையார் ஆவ தறிவார் அறிவிலார்
அஃது அறி கல்லாதவர். (குறள் 427)

இயேசு கிறிஸ்து நாம் மறுவாழ்வைப் பற்றியும் மீட்பைப் பற்றியும் அக்கறை கொள்ள வேண்டும் என்பதைப் பின்வருமாறு கூறுகிறார்; "மனிதர் உலகம் முழுவதையும் ஆதாயமாக்கிக் கொண்டாலும் தம் வாழ்வையே இழப்பாரெனில் அவருக்குக் கிடைக்கும் பயன் என்ன? அவர் தம் வாழ்வுக்கு ஈடாக எதைக் கொடுப்பார்" (மத் 16:26). இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில் திருத்தூதர் பவுல் கூறுகிறார்: "இயேசு கிறிஸ்து அனைவரின் மீட்புக்காகத் தம்மையே ஈடாகத் தந்தார்" (1 திமொ 2:6). "மீட்பின் பயனை நாம் பெறாவிட்டால் நாம் பிறந்ததால் எப்பயனும் இல்லையே" என்று திருச்சபை பாஸ்காப் புகழுரையில் கூறுகிறது.

மனநல மருத்துவமனையில் ஒரு நோயாளி மற்றொரு நோயாளியின் கழுத்தை வெட்டிவிட்டார். அதிர்ச்சி அடைந்த மருத்துவர் அவரிடம் ஏன்? அவர் அவ்வாறு செய்தார் என்று கேட்டதற்கு அவர் கூறியது: "பயப்படாதே டாக்டர்! நாளை காலை அவன் தூங்கி எழுந்தவுடன் தலையைக் காணாமல் தேடுவான். அப்போது தலையைக் கொடுத்துவிடலாம். " தலையை இழந்தவர் உயிர்வாழ முடியுமா? அவ்வாறே ஆன்மாவை இழந்தவர் எவ்வாறு முழுமையான வாழ்வு வாழ முடியும்? எனவே, விண்ணக வாழ்வை இழந்து விடாமல் இம்மண்ணக நலன்களை நாம் பயன்படுத்த வேண்டும்.

இன்றைய நற்செய்தியில் முன்மதியுடன் செயல்பட்ட நேர்மையற்ற வீட்டுப் பொறுப்பாளர் உவமையைக் கூறுகின்றார் கிறிஸ்து. வீட்டுப் பொறுப்பாளர் நேர்மையற்ற மோசடிக்காரர், இருப்பினும் தனது எதிர்காலத்தைக் கருதி முன்மதியுடன் செயல்பட்டார். அவர் இருளின் மகன்; ஆனால் இவ்வுலகக் காரியங்களைப் பொறுத்த மட்டில் ஒளியின் மக்களைவிட முன்மதியுடன் நடந்து கொண்டார்.

முன்மதியுடன் செயல்பட்ட நேர்மையற்ற பொறுப்பாளரைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்கிறார் கிறிஸ்து. செல்வம் நேர்மையற்றது; அச்செல்வத்தைக் கொண்டு நாம் நண்பர்களைத் தேடிக்கொள்ள வேண்டும்; அதாவது, நமது செல்வத்தைக் கொண்டு ஏழைகளுக்கு இம்மையில் உதவி செய்தால். மறுமையில் அவர்கள் நமக்காகக் கடவுளிடம் பரிந்து பேசுவார்கள். சுருக்கமாக, இம்மையில் நாம் ஏழைகளை வாழவைத்தால், மறுமையில் ஏழைகள் நம்மை வாழவைப்பார்கள்.

செல்வத்தை நேர்மையற்ற (அநீதி) செல்வம் என்று கிறிஸ்து குறிப்பிடுவது ஏன்? ஏனெனில் பெரும்பாலும் மக்கள் நேர்மையற்ற வழிகளில் செல்வம் சேர்க்கின்றனர். இன்றைய முதல் வாசகத்தில் இறைவாக்கினர் ஆமோஸ் அவருடைய காலத்தில் நிலவிய சமூக அநீதிகளைப் பின்வருமாறு கோடிட்டுக் காட்டியுள்ளார்: தானியங்களில் கலப்படம் செய்கின்றனர்; கள்ளத் தராசைப் பயன்படுத்துகின்றனர்; ஒரு வெள்ளிக்காசுக்கு ஏழைகளையும், இரு காலணிக்கு வறியோரையும் விலைக்கு வாங்குகின்றனர் (ஆமோ 8:4-7). இவ்வாறு முறைகேடான வழிகளில் திரட்டப்படும் செல்வம் நேர்மையற்ற செல்வம்தானே!

நம் நாட்டில் ஒருவர் மண்ணை அள்ளித் தின்றார். ஏன் என்று அவரைக் கேட்டதற்கு அவர் கூறினார்: "நமது நாட்டில் கலப்படம் இல்லாத ஒரே பொருள் மண்தான்." ஒரு பள்ளி மாணவன் ரயில் பெட்டியிலிருந்த மின் விசிறியைக் கழட்டி எடுத்தான். உடன் பயணிகள் ஏன் என்று கேட்டதற்கு அவன் கூறினான்: "எனது வகுப்பு ஆசிரியர், அரசு உடைமைகளை எல்லாம். நமது சொந்த உடைமைகளாகக் கருத வேண்டும் என்று நேற்றுதான் வலியுறுத்திச் சொன்னார்" இவ்வாறு கலப்படம் செய்து, அரசு செத்துக்களை சூரையாடிச் செல்வம் திரட்டும் காலம் இது. இச்சூழலில் நேர்மையற்ற செல்வத்தை நேர்மையான செல்வமாக மாற்றுவதற்கு ஒரே வழி அதைக்கொண்டு ஏழை எளியவர்களுக்கு உதவி செய்தல் ஆகும்.

ஒரு பணக்காரப் பெண்மணி விண்ணகம் சென்றபோது அவருக்கு ஒரு குடிசை வீடுதான் கிடைத்தது. ஏன் என்று அவர் பேதுருவைக் கேட்டபோது அவர் கூறியது: "நீங்கள் உலகில் வாழ்ந்தபோது ஏழை எளியவர்களுக்கு நீங்கள் கொடுத்த பணத்தைக் கொண்டு இந்தக் குடிசை வீடு மட்டும்தான் எங்களால் கட்ட முடிந்தது."

“எந்த அளவையால் அளக்கிறீர்களோ அதே அளவையால் உங்களுக்கு அளக்கப்படும்." (லூக் 6:38).

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

நேர்மையும் திறமையும்

இங்கிலாந்து நாட்டைச் சேர்ந்த 'பிரிட்டானியா' என்ற கப்பல் ஸ்பெயின் நாட்டின் தங்க நாணயங்களை ஏற்றிக் கொண்டு பிரேசில் நாட்டுக்குச் சென்று கொண்டிருந்தது. எதிர்பாராத காரணத்தால் கப்பலில் பெரும் பழுது ஏற்பட்டு கப்பலினுள் தண்ணீர் புகத் தொடங்கியது. கப்பலின் கீழ்த்தளத்தில் இருந்த தங்க நாணயப் பெட்டிகளை மேல்தளத்துக்குக் கொண்டு வந்து அடுக்கினர். நிலைமை கட்டுக்கடங்காமல் மோசமாகவே, நெருக்கடியில் தப்பிக்கப் பயன்படும் உயிர்காக்கும் சிறு படகுகளில் மாலுமிகள் வெளியேறினர். அவ்வேளையில் யாராவது கப்பலினுள் தப்பித்தவறி மாட்டிக் கொள்ளக் கூடாதே என்று பார்ப்பதற்காக ஒரு மாலுமி மூழ்கும் கப்பலின் மேல்தளத்துக்குச் சென்றார். அவர் அங்கு கண்ட காட்சி அதிர வைத்தது. ஓர் ஆள் பெட்டிகளில் இருந்த நாணயங்களைத் தரையில் கொட்டி அவற்றின் நடுவே போதிமரப் புத்தர் போல அமர்ந்திருந்தான். அவனைப் பார்த்து "உயிர் பிழைக்க உடனே வெளியேறு" என்று உரக்கக் கத்தினார். அதற்கு அந்த ஆள் என்ன சொன்னான் தெரியுமா? "கப்பல் மூழ்கி இதே இடத்தில் நீருக்கடியில் சென்றாலும் எனக்குக் நவலையில்லை. என் வாழ்நாள் முழுவதும் நான் ஓர் ஏழையாகவே இருந்திருக்கிறேன். இறக்கும்போதாவது ஒரு பணக்காரனாகச் சாக விரும்புகிறேன்” என்றானாம்!

ஆண்ட்ரூ கார்னெகி என்பவர் அமெரிக்காவில் 40 வயதிலேயே மிகப் பெரிய பணக்காரர் ஆனவர். இரயில்வே துறைக்கு இரும்பு வணிகம் செய்தே பணம் ஈட்டினார். நீண்ட தூரப்பயணங்களில் உறங்கும் வசதிகளை (sleeping berths) முதலில் அறிமுகப்படுத்திய பெருமை இவருக்குரியது. அவர் எழுதிய “சொத்து எனும் நற்செய்தி" (gospel of wealth) என்ற நூலில் அவர் குறிப்பிடுகிறார்: "பணக்காரனாகச் சாவது இழிவானது" (It is disgrace to die rich). வாழ்வின் முதற் பகுதியில் பணம் சேர்த்த அவர் மறுபகுதியில் பயனுறச் செலவழிப்பதில் முற்பட்டார்.

ஆல்ஃபிரட் நோபல் ஒரு நாள் விழித்தெழுந்து நாளிதழைப் புரட்டியபோது அவருக்குப் பேரதிர்ச்சி. அவர் இறந்துவிட்டதாகச் செய்தி - வெடிகுண்டு மன்னன் இறந்துவிட்டார் என்ற தலைப்பில். செய்தி தவறுதலானது. ஆனால் உயிர்போக்கும் வெடிமருந்துகளை விற்று பெரும் பணக்காரனான அவரது வாழ்வில் எத்தகைய திருப்பத்தை ஏற்படுத்தியது! எதிர்காலத் தலைமுறை தன்னை 'வெடிகுண்டு மன்னன்', 'மரண வியாபாரி' என்ற முகவரியிலா இனம் கண்டு கொள்ளுவது? இந்த எண்ணத்தின் விளைவு? சமாதானத்திற்காகவும் சமூக வளர்ச்சியின் சாதனைகளுக்காகவும் நோபல் பரிசுகளை நிறுவ வைத்தது.

வாழ்வு சிறக்கப் பணம் வேண்டும். பொருளில்லார்க்கு இவ்வுலகம் இல்லை. வாழ்க்கையில் பணத்தைவிட முக்கியமானவை பல இருக்கின்றன. ஆனால் ஒரே தொல்லை. அத்தனைக்கும் பணம் தேவைப்படுகின்றது. நற்செய்தி பணத்தைவிட எவ்வளவு புனிதமானது. ஆனால் நற்செய்திப் பணி என்றால் விசுவாசப் பரம்புதல் காணிக்கை வேண்டும். ஆனால் பொருள் சேர்ப்பது மட்டுமல்ல. அதற்கான வழியும் முக்கியம். இது நேர்மையானதா? சரியானதா? முறையானதா? சமூக நீதியின் இறைவாக்கினர் ஆமோஸ் எப்படிக் கடுமையாகச் சாடுகிறார். வணிகத்தில் மோசடி, எடைக்கல் தராசு இவற்றில் ஏமாற்று வித்தை... இப்படி... (முதல் வாசகம்).

நேர்மையாளர்கள் இன்று அருகி வரும் அபூர்வ இனமாகி விட்டனரா? "ஆட்டோவில் தவறவிட்ட நகைப் பெட்டியை காவல்துறையிடம் ஒப்படைத்தார் ஆட்டோக்காரர்" என்ற ஒரு செய்தி வந்தால் வியக்கிறோம். அடடா! இப்படி ஒரு நேர்மையா என்று ஆச்சரியப்படுகிறோம். மனிதர்களிடம் இயல்பாக இருக்க வேண்டிய நேர்மை இன்று வியக்க வைக்கும் அரிய பண்பாகிவிட்டதைத்தானே இது காட்டுகிறது!

மனித வாழ்க்கைக்கு முக்கியம் பொருளாதாரம் அல்ல, மனித மதிப்பீடுகளே! நாணயம், நேர்மை, நம்பகத்தன்மை போன்ற நல்ல விழுமியங்களின் மீது கட்டமைக்கப்படும் வாழ்க்கையே சமூக வளர்ச்சிக்கும் மன மகிழ்ச்சிக்கும் ஆதாரம்!

கள்ளக் கண்காணிப்பாளன் மட்டுமல்ல, அவனை முன்மதியாளன் என்று மெச்சிப் பாராட்டும் கதைத் தலைவனும் சுயவனே! அநீதி இழைப்பவன் மட்டுமல்ல, அநீதிக்குத் துணை போகிறவனும் அயோக்கியன். தீமை செய்பவன் மட்டுமல்ல தீமைக்குத் துணை நிற்பவனும் அயோக்கியன். அதனால்தான் இயேசு தனது வார்த்தையாக அல்ல, கதைத் தலைவனின் வாய்மொழியாகப் பாராட்டை அமைக்கிறார்.

"பொருளாசையே எல்லாத் தீமைகளுக்கும் ஆணிவேர்" (1திமோத். 6:10). "உன் வழியை ஆண்டவரிடம் ஒப்படைத்துவிடு... உன் நேர்மையைக் கதிரொளி போலும் உன் நாணயத்தை நண்பகல் போலும் அவர் விளங்கச் செய்வார்" (தி.பா. 37:5-6).

நேர்மையும் திறமையும் நிருவாகத்தின் இரண்டு கண்கள். நேர்மையற்ற திறமையும் திறமையற்ற நேர்மையும் எதற்கும் உதவாது.

பணம், பொருள் அனைத்தும் வெறும் கருவியே. இலக்கு அல்ல. கப்பல் செல்லத் தண்ணீர் தேவை. ஆனால் அந்தத் தண்ணீரே கப்பலுக்குள் புகுந்துவிட்டால் கப்பலின் நிலை என்னாவது? அது போல நம் வாழ்வுக்குப் பணம் தேவை. ஆனால் பணமே வாழ்வாகிவிடுகிறபோது வாழ்வு அழிவுப் பாதையில்தானே செல்லும்!

வானகம் என்பது ஒரு மாளிகை. அதனைக் கட்டி எழுப்ப கடவுள் அமைத்துத் தந்த சாரம்தான் இவ்வுலகம் - உலகம் தரும் செல்வம் - செல்வம் தரும் இன்பம். வீடு எதற்காக? படுக்க, அமர, பல்வேறு வேலை செய்ய. சாரத்திலேயே ஓரளவு படுக்கலாம், உட்காரலாம் என்று நினைத்து மாளிகையைக் கட்டி எழுப்பாது சாரத்திலேயே குடியிருக்க நினைக்கலாமா?

எனவே இயேசு சொல்கிறார்: "நேர்மையற்ற செல்வத்தைக் கொண்டு உங்களுக்கு நண்பர்களைத் தேடிக் கொள்ளுங்கள்" (லூக். 16:9) "விண்ணுலகில் உங்கள் செல்வத்தைச் சேமித்து வையுங்கள்" (மத்.6:20).

நிலம் நன்றாய் விளைய, இருக்கும் களஞ்சியத்தை இடித்து இன்னும் பெரிதாகக் கட்டி, நெஞ்சைப் பார்த்து, “உண்டு, குடித்து மகிழ்ச்சியில் திளைத்திடு” என்றதும் கடவுள் அவனிடம், “அறிவிலியே, இன்றிரவே உன் உயிர் உண்மையில் பிரிந்துவிடும். நீ சேர்த்து வைத்தவை யாருடையதாகுமோ?" என்றார் (லூக். 12:19,20). இந்த உவமைக்கு விளக்கம் கூறும்போது புனித அம்புரோஸ் சொல்கிறார்: ஏழைகளின் வயிறுகள், விதவையின் இல்லங்கள், அனாதைக் குழந்தைகளின் வாய்கள் இவைகளே நாம் கட்டி எழுப்ப வேண்டிய நிலையான நெற்களஞ்சியங்கள்”. பணக்காரர்கள் ஏழைகளுக்கு இவ்வுலகில் உதவி செய்கிறார்கள். ஏழைகள் பணக்காரர்களுக்கு மறு உலகில் உதவி செய்கிறார்கள்.

பெரிய பணக்காரர் ஒருவர் இறந்து விண்ணகம் சென்றார். வாயில்காக்கும் தூதன் அவரை அழைத்துச் சென்றார். வழியெல்லாம் அரிய பெரிய அரண்மனைகள், மாட மாளிகைகள். அவற்றைக் கடந்து அவர் தங்க வேண்டிய சிறு குடிசையைக் காட்டினார். தூதனைப் பார்த்து குடிசையா? அத்தனை பெரிய மாளிகைகள் இருக்கும்போது எனக்குமட்டும் சிறு என்று கேட்டார். அதற்குத் தூதன் "நாங்கள் என்ன செய்வது? நீங்கள் அனுப்பிவைத்த பொருள்களை வைத்து இந்தச் சிறு எவ்வளவு குடிசையைத்தான் கட்ட முடிந்தது” என்றார். “நான் பூமியில் பெரிய செல்வந்தன் தெரியுமா?" என்று கத்த, தூதன் அமைதியாகச் சொன்னார்: "தெரியும். ஆனால் இங்கு நீர் ஏழைதான் என்பதை நீர் புரிந்து கொள்ளவே இந்தக் குடிசை தரப்பட்டுள்ளது".

ஏழை மட்டுமல்ல. அவன் அறிவிலி. “கடவுள் முன் செல்வம் இல்லாதவனாய் தமக்காகவே செல்வம் சேர்ப்பவர் இத்தகையோரே" (லூக்.12:21)

செல்வம் என்பது சிந்தனையின் நிறைவு. நாய் விற்ற காசு குரைக்காது. உண்மை. ஆனால் மனச்சாட்சி விற்ற காசு குரைக்கும். குரைக்க வேண்டும். இல்லையென்றால் மனச்சாட்சியில் புற்றுநோய் புரையோடிவிட்டது என்று பொருளாகும்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

அழிந்துபோகும் செல்வமும் ஒப்பற்ற செல்வமும்

மாணிக்கக் கல்லைவிட உயர்ந்தது எது?
காட்டிலேயே தங்கி, நோன்பிருந்து, இறைவனிடம் வேண்டி வந்த துறவி ஒருவர் இருந்தார். ஒருநாள் அவர் ஆற்றில் குளித்துவிட்டுத் திரும்பி வருகையில் மாணிக்கக் கல் ஒன்றைக் கண்டார். அதைத் தன் கையோடு எடுத்துகொண்ட அவர் தான் இருந்த குடிசையில் வைத்திருந்தார்.

ஒருநாள் அவரைக் காண வந்த மனிதர் ஒருவர் அவரிடம் மாணிக்கக் கல் இருப்பதைப் பார்த்துவிட்டு, அதைத் தனக்குத் தர முடியுமா? என்று கேட்டார். துறவியும் மறுப்பேதும் சொல்லாமல், மாணிக்கக் கல்லை எடுத்து, அவரிடம் கொடுத்தார். ‘விலையுயர்ந்த மாணிக்கக் கல்லைக் கேட்டதும், அதை அப்படியே இவர் கொடுத்துவிட்டாரே! மாணிக்கக் கல்லின் அருமை தெரியாத சுத்தப் பைத்திரக்காரராக இருக்கிறாரே இவர்!’ என்று நினைத்துக்கொண்டு அந்த மனிதர் அதைத் தன் வீட்டிற்கு எடுத்துக்கொண்டு போய்ப் பத்திரமாக வைத்திருந்தார் .

என்றைக்கு அவருடைய வீட்டிற்கு மாணிக்கக் கல் வந்ததோ, அன்றைக்கே அவருடைய நிம்மதி பறிபோனது. ‘இந்த மாணிக்கக் கல் உனக்கு எப்படிக் கிடைத்தது? என்று யாராவது கேட்டால், அவர்களுக்கு நான் என்ன மறுமொழி கூறுவது? மாணிக்கக் கல் என்னிடம் இருப்பதை அறிந்து, அதை என்னிடமிருந்து எடுக்கின்ற சாக்கில் யாராவது என்னுடைய உயிரைப் பறித்துவிட்டால் என்ன செய்வது?’ என்று பலவாறு அவர் யோசித்து, உடல் மெலிந்தார்.

‘இதற்கு மேலும் இந்த மாணிக்க கல்லை வைத்திருக்க முடியாது’ என்பதை உணர்ந்த அவர், அதைத் துறவியிடம் போய்க் கொடுத்தார். “இவ்வளவு விலையுயர்ந்த மாணிக்கக் கல்லை நான் கேட்டதும், கொடுத்துவிட்டீர்களே! அப்படியானால், இதைவிடவும் விலையுயர்ந்த ஏதோவொன்று உங்களிடம் இருக்கின்றது. அதை எனக்குக் காட்ட முடியுமா?” என்று அவர் துறவியிடம் ஏக்கத்தோடு கேட்டார். அப்போது துறவி அவரைக் கூர்ந்து பார்த்துவிட்டு, “மாணிக்கக் கல்லைவிட உயர்ந்தது ஆண்டவரோடு ஒன்றித்து வாழ்வது” என்று சொல்லிவிட்டு, ஆண்டவரோடு ஒன்றித்து வாழ்வதற்கான வழியை அவருக்குக் கற்றுக்கொடுத்தார்.

ஆம், இந்த நிகழ்வில் வருகின்ற துறவி மாணிக்கக் கல்லைவிடவும் ஆண்டவரோடு ஒன்றித்து வாழ்வதே பெரிதாகவும், அதுவே மகிழ்ச்சி தரக்கூடியதாகவும் கருதினார். பொதுக்காலத்தின் இருபத்து ஐந்தாம் ஞாயிறான இன்று நாம் வாசிக்கக்கேட்ட இறைவார்த்தை, அழிந்து போகும் செல்வதற்கு அல்ல, ஒப்பற்ற செல்வமாகிய கடவுளுக்கு – இயேசுவுக்குப் – பணிவிடை புரிந்து வாழ வேண்டும் என்ற சிந்தனையைத் தருகின்றது. அது குறித்து நாம் சிந்திப்போம்.

நேர்மையற்ற வழியில் செல்வம்:
‘தொழில் தர்மம்’ என்ற சொல்லாடலை நாம் கேள்விப்பட்டிருக்கலாம். ஒருவர் தான் செய்கின்ற தொழிலுக்கு, ஆற்றும் பணிக்கு உண்மையாய், நேர்மையாய் இருக்கவேண்டும் என்பதையே ‘தொழில் தர்மம்’ என்ற இந்தச் சொல்லாடல் உணர்த்துகின்றது. இன்றைய காலகட்டத்தில் தாங்கள் செய்யும் தொழிலுக்கு உண்மையில்லாத, நேர்மையில்லாத பலரையும் அங்கிங்கெனாதபடி எங்கும் காண முடிகின்றது. இதற்கு முக்கியமான காரணம், எப்படியாவது பணம் சேர்த்துவிட வேண்டும் என்கிற ஒருவிதமான வெறிதான்!

முதல் வாசகத்தில், கள்ளத் தராசுகளைப் பயன்படுத்தியும், கோதுமைப் பதிலாக பதர்களை விற்றும், ஏழைகளை இரு வெள்ளிக்காசுக்கு வாங்கியும் அநீதமானமுறை தொழில் செய்து வந்தவர்களைக் கடவுள், இறைவாக்கினர் ஆமோஸ் வழியாகச் சாடுகின்றார். யூதர்கள் ஓய்வு நாளைப் போன்றே அமாவசையையும் முக்கியமான ஒரு நாளாகக் கருதினார்கள். அன்றைய நாளிலும் அவர்கள் எந்தவொரு வேலையும் செய்யவில்லை. அதே நேரத்தில் அவர்கள் அமாவாசைக் கொண்டாட்டத்தின்போது நேர்மையற்ற முறையில் நடந்துகொண்டு இலாபமீட்டினார்கள். இவ்வாறு அவர்கள் ஆண்டவரே தங்களுடைய பெருமை என வாழாமல், பணமும் செல்வமும்தான தங்கள் பெருமை என வாழ்ந்தார்கள். இதனால் அவர்கள் தண்டிக்கப்படுவார்கள் என்கிறார் ஆண்டவர்.

நற்செய்தி வாசகத்தில் முன்மதியோடு செயல்பட்ட வீட்டுப் பொறுப்பாளர் உவமையை இயேசு கூறுகின்றார். இந்த வீட்டுப் பொறுப்பாளரின் தலைவர் அவரை வேலையிலிருந்து நீக்கிவிட முடிவுசெய்தபோது, முன்மதியோடு செயல்பட்டதற்காகத் தலைவர் அவரைப் பாராட்டியது ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், இன்னொரு பக்கம் அவர் தனக்கு கொடுக்கப்பட்ட பொறுப்பில் நேர்மையின்றி நடந்துகொண்டதை சரி என்று ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. அது மிகப்பெரிய தவறு. இப்படி நேர்மையற்ற வழியில் செல்வம் சேர்ப்போர் ஆண்டவருக்குப் பணிவிடை செய்ய முடியாது. ஏனெனில் பொல்லாரின் வழி அழிவையே தரும் (திபா 1:6) என்பதே இறைவார்த்தை சொல்லும் செய்தி.

அனைவருக்காகவும் மன்றாடுங்கள்:
நமக்கு நெருக்கமானவர்களுக்காக மன்றாடுவோம்; அனைவருக்காகவும், அதிலும் குறிப்பாக, நமக்குத் தீமைச் செய்தவர்களுக்காக மன்றாடுவோமா? என்பது பெரிய கேள்விக்குறியே! எபேசு நகரில் அனைவருக்காகவும் மன்றாடுகின்ற ஒரு வழக்கம் இருந்தது. அந்த வழக்கத்தை ஆட்சியாளர்கள் தங்களைக் கொடுமைப்படுத்தியபோது அங்கிருந்த கிறிஸ்தவர்கள் அவர்களுக்காக மன்றாடுவதை விட்டுவிட்டார்கள். இதனால் தலத் திருஅவைக்கு ஆயராக திமொத்தேயு வழியாக இறைமக்களிடம், “அனைவருக்காகவும் மன்றாடுங்கள்” என்ற அன்புக் கட்டளையை முன்வைக்கின்றார் பவுல்.

கிறிஸ்தவர்களைப் பலவாறு சித்திரவதை செய்த, அவர்களைத் துன்புறுத்திய ஆட்சியாளர்கள், உயர்நிலையில் இருந்த மனிதர்கள் உள்ளிட்ட அனைவருக்காகவும் பவுல் ஏன் மன்றாடச் சொல்கிறார் என்ற கேள்வி நமக்கு எழலாம். இதற்கான பதிலை, “எல்லா மனிதரும் மீட்புப் பெறவும், உண்மையை அறிந்துணரவும் வேண்டுமென அவர் விரும்புகிறார்” என்ற வரிகளில் பவுல் தருகின்றார். ஆண்டவர் இயேசு எல்லாருடைய மீட்புக்காகவும் தம்மையே தந்தார். அவரை இவ்வுலகிற்கு அனுப்பி வைத்த கடவுளின் விருப்பம் எல்லாரும் மீட்புப் பெறவும், உண்மையை அறிந்துணர வேண்டும் என்பதே ஆகும். இப்படி ஆட்சியாளர்கள், நேர்மையற்ற வழியில் நடப்பவர்கள் உள்ளிட்ட அனைவருக்காகவும் நாம் மன்றாடும்போது அவர்கள் முழு உண்மையை அறிந்துகொண்டு, மீட்புப் பெற வாய்ப்பிருக்கின்றது. அதனாலேயே பவுல் அனைவருக்காகவும் மன்றாடச் சொல்கின்றார்.

கடவுளுக்குப் பணிவிடை செய்வோருக்கே மீட்பு:
எல்லா மனிதரும் மீட்புப் பெறுவது கடவுளின் விருப்பமாக இருந்தாலும், அவர்மீது நம்பிக்கை வைத்து, அவருக்குப் பணிவிடை செய்து வாழ்வது மிகவும் இன்றியமையாததாக இருக்கின்றது. இயேசுவின் காலத்தில் இருந்த பணம் படைத்த பரிசேயர் பணம் இருந்தால் போதும் மீட்படைந்து விடலாம் என்ற எண்ணத்தோடு இருந்தார்கள். அதற்காக அவர்கள் நேர்மையற்ற முறையில் பணம் சேர்த்தார்கள் (லூக் 20:47). இந்நிலையில்தான் இயேசு ஒருவரிடம் மிகுதியான உடைமைகள் இருப்பதாலோ, பணம் இருப்பதாலோ வாழ்வோ அல்லது மீட்போ வந்துவிடாது (லூக் 12:15) என்று சொல்லிவிட்டு கடவுள்மீது நம்பிக்கை வைத்து, அவருக்குப் பணிவிடை செய்பவராலேயே வாழ்வு, அல்லது மீட்படைய முடியும் என்கிறார்.

அதனால் நாம் அழிந்து போகும் செல்வத்திற்கு அல்ல, அழியாத செல்வமாகிய, அல்லது ஒப்பற்ற செல்வமாகிய ஆண்டவருக்குப் பணிவிடை செய்ய முன்வரவேண்டும். பவுல் ஒப்பற்ற செல்வமாகிய ஆண்டவருக்குப் பணிவிடை புரிந்தார். நாமும் ஒப்பற்ற செல்வமாகிய ஆண்டவருக்குப் பணிவிடை புரிந்து, அவர்தரும் ஆசியைப் பெறுவோம்.

சிந்தனைக்கு:
‘ஆண்டவருக்குப் பணிவிடைப் புரிவதில் நம்முடைய மனத்தைச் செலுத்தும்போது, நாம் மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருப்போம்’ என்பார் ஹாரி தாமஸ் என்ற எழுத்தாளர். எனவே, நாம் உலக செல்வத்திற்கு அல்ல, ஒப்பற்ற செல்வமாகிய இயேசுவுக்குப் பணிவிடை புரிவோம். அனைவருக்காகவும் மன்றாடுவோம். அதன்வழியாக இறையருளை நிறைவாகப் பெறுவோம்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

வளமான எதிர்காலம் அவரில்!

இன்றைய இறைவார்த்தை வழிபாட்டு வாசகங்களைச் சிந்திப்பதற்கு முன், நாம் நம் வாழ்வில் காண்கின்ற அடிப்படையான மூன்று முரண்பாடுகளைப் புரிந்துகொள்வோம்:
1.அறநெறி முரண்பாடு
'இலக்கு ஒருபோதும் வழிமுறைகளை நியாயப்படுத்துவதில்லை' என்பது முக்கியமான அறநெறிக் கோட்பாடு. எடுத்துக்காட்டாக, நான் நல்ல மதிப்பெண் பெற வேண்டும் என்ற நல்ல இலக்கு இருக்கிறது. அதற்காக நான் புத்தகத்தைப் பார்த்து அப்படியே எழுதுகிறேன் என வைத்துக்கொள்வோம். என்னுடைய இலக்கு நல்லது என்பதற்காக நான் பயன்படுத்திய வழிமுறை சரி என்றாகிவிடாது.

ஆனால், அதே வேளையில், ஒவ்வொரு தேவையும் சூழலும்தான் ஒரு செயல் நன்மையா அல்லது கெட்டதா என்பதை நிர்ணயக்கிறது என்பது இன்னொரு அறநெறிக் கோட்பாடு. ஒரு பெண் பிரசவ வலியால் துடித்துக் கொண்டிருக்கிறார் என வைத்துக்கொள்வோம். அறுவைச் சிகிச்சை செய்தால் குழந்தை அல்லது தாய் மட்டும்தான் பிழைப்பார் என்ற நிலை. அந்தப் பெண் அந்தக் குடும்பத்தில் ஏற்கனவே இரண்டு குழந்தைகளுக்குத் தாய். மேலும், அண்மையில் தன் கணவனை விபத்தில் இழந்தவள். இந்த நேரத்தில் மருத்துவர் குழந்தை இறந்தாலும் பரவாயில்லை என்று தாயைக் காப்பாற்றுகிறார். அப்படிச் செய்ததால் அவர் கொலையாளி என்று நாம் சொல்வதில்லை. ஏற்கெனவே இருக்கும் குழந்தைகள் அநாதைகளாகிவிடக் கூடாது என்ற எண்ணத்தில் அவர் தாயைக் காப்பாற்ற முன்வருகிறார். ஆக, அவருடைய செயலில் ஒரு குழந்தை பலியானாலும் அவருடைய செயல் நியாயமானதே என்கிறது அறநெறி. இது 'சிட்வேஷன் எதிக்ஸ்' - ஒவ்வொரு சூழலும் அறநெறியை நிர்ணயிக்கும்.

மேற்காணும் இரண்டு அறநெறிக் கோட்பாடுகளும் ஒன்றுக்கொன்று முரணாக இருக்கின்றன.

இன்றைய நற்செய்தி வாசகத்தில் இந்த முரண்பாடு வருகிறது.

ஒரு வீட்டுப் பொறுப்பாளர் நேர்மையற்றவராக இருக்கிறார். அவர் வெளியே அனுப்பப்படுகின்ற நிலையில், தன் நேர்மையற்ற நிலையில், நேர்மையற்ற செல்வத்தைக் கொண்டு நண்பர்களைச் சம்பாதித்துக்கொள்கிறார். இயேசு இவரின் முன்மதியைப் பாராட்டுகின்றார். அப்படி என்றால், இலக்கு சரியானது என்பதற்காக அவர் பயன்படுத்துகின்ற வழிமுறை சரியானதா? என்ற கேள்வி நம்மில் எழுகிறது. அல்லது அந்த நேரத்தில் அந்தச் சூழல் அவர் செய்தது சரி? என்று ஏற்றுக்கொள்வதா?

'பொய்சாட்சி சொல்லாதே!' 'பிறரை ஏமாற்றாதே!' போன்ற விவிலிய சிந்தனையோடு இதை எப்படி தொடர்புபடுத்துவது?

2. வாழ்வியல் முரண்பாடு
'நாளைய தினத்தைப் பற்றிக் கவலைப்படாதீர்கள்!' என்று சொல்லும் இயேசு, 'அடுத்து என்ன நடக்கும் எனக் கலங்காதீர்கள்' என்று அறிவுறுத்தும் இயேசு, பத்துக் கன்னியர் எடுத்துக்காட்டில், 'எதிர்காலத்திற்கு தயராக இருக்காத பெண்கள் அறிவிலிகள்' என்று சாடுகின்றார். அப்படி என்றால், எதிர்காலம் பற்றிய கவலை இன்றி வாழ்வதா? அல்லது எதிர்காலத்திற்கான தயாரிப்போடு வாழ்வதா?

காலத்தைப் பற்றிய உணர்வைக் கடவுள் மனிதர்களுக்கு மட்டுமே கொடுத்திருக்கின்றார் என்று பெருமிதம் கொள்கிறார் சபை உரையாளர் (காண். 3). மனிதர்களுக்குக் கொடையாக இருக்கின்ற இந்த உணர்வே பல நேரங்களில் அவர்களுக்கு சுமையாகவும் மாறிவிடுகின்றது. என்னுடைய எதிர்காலம் இப்படி இருக்கும் என எண்ணுகின்ற நான், அந்த எதிர்காலத்தில் வாழ்வதற்காக என்னுடைய நிகழ்காலத்தை அன்றாடம் தியாகம் செய்கிறேன் அல்லது வாழ்வைத் தள்ளிப் போடுகிறேன் என்பது அடுத்த முரண்பாடு.

அப்படி என்றால், எதிர்காலத்தைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் இருப்பதா? அல்லது எதிர்காலத்திற்காக முன்னரே தயாரிப்பதா?

3. பொருளாதார முரண்பாடு
'அருள் இல்லார்க்கு அவ்வுலகம் இல்லை பொருளில்லார்க்கு இவ்வுலகம் இல்லை' என்கிறார் வள்ளுவர். 'நீ ஏழையாக இருந்தால் நீ மற்றவர்களை அறிவாய். பணக்காரராக இருந்தால் மற்றவர்கள் உன்னை அறிவர்' என்கிறார் ஷேக்ஸ்பியர். செல்வம் நமக்குத் தேவையா? இல்லையா? தேவை என்றால் எவ்வளவு தேவை? இன்று மேலாண்மையியலில் எண்கள் பற்றிய படிப்பு அதிகமாகிக்கொண்டு வருகிறது. நம்மிடம் இருக்கின்ற ஆதாரங்கள் நான்கு: 'பணம்,' 'நேரம்,' 'உடல்நலம்,' மற்றும் 'உறவுகள்.' இந்த நான்கில் பணமும் நேரமும் எண்களால் ஆனவை. எண்களால் எண்ணப்படும் ஒன்றில் ஒருவர் பிரமாணிக்கமாக இருந்தால் எண்ணப்படாத அல்லது எண்ணமுடியாதவற்றிலும் பிரமாணிக்கமாய் இருப்பார் என்பது மேலாண்மையியல் பாடம். இதையே இன்றைய நற்செய்தி வாசகத்தில் இயேசு, 'சிறியவற்றில் நம்பத்தகுந்தவர் மிகப் பெரியவற்றிலும் நம்பத்தகுந்தவர்' என்கிறார்.

இன்று நான் தேவையான பணத்தை வைத்திருக்கவில்லை என்றால் என்னுடைய மற்ற எல்லா செயல்பாடுகளும் முடங்கிப் போகும். ஆக, பணம் எனக்குத் தேவை. இது ஒரு பக்கம் என்னை இழுக்க, மற்றொரு பக்கம், 'கடவுளுடைய பராமரிப்புச் செயலின்மேல் நம்பிக்கை அவசியம்' என்ற எண்ணம் என்னை இழுக்கிறது.

செல்வம் வைத்துக்கொள்வதா? வேண்டாமா? - இது மூன்றாவது முரண்பாடு.
இந்த முரண்பாடுகள் இறுதிவரை இருந்துகொண்டேதான் இருக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை. ஆனாலும், இந்த முரண்பாடுகள் நடுவில் நம்முடைய வாழ்க்கைச் சக்கரத்தை எப்படி நடத்திக்கொண்டு போவது?
இதற்கு விடையைத் தருகிறது இன்றைய இறைவார்த்தை வழிபாடு.
'வளமான எதிர்காலம் அவரில்' என்ற எளிதான பதிலை இது நமக்கு முன்வைக்கிறது.

இன்றைய முதல் வாசகத்தில் (காண். ஆமோ 8:4-7) இறைவாக்கினர் ஆமோஸ் வடக்கு இஸ்ரயேலில் இறைவாக்குரைக்கின்றார். அந்த நேரம் இஸ்ரயேல் மிகவும் வளமிக்க நாடாக இருந்தது (கிமு 722). வலிமையான, வளமிக்க நாடாக அது இருந்தாலும் அந்த நாட்டில் நிறைய பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகளும் அடக்குமுறைகளும் இருந்தன. விவசாயத் தொழில் செய்துவந்த அடித்தட்ட வகுப்பினர் மிகப்பெரிய அடக்குமுறைக்கு ஆளானார்கள். பணக்காரர்களும், செல்வந்தர்களும், ஆளும் வர்க்கத்தினரும் அவர்கள்மேல் தூக்க முடியாத சுமையைச் சுமத்தினர். இவர்களுக்கு எதிராக ஆமோஸ் இறைவாக்குரைக்கின்றார்: 'வறியோரை நசுக்கி, நாட்டில் உள்ள ஒடுக்கப்பட்டோரை அழிக்கின்றவர்களே! கேளுங்கள்!' மேலும், 'அமாவாசை எப்போது முடியும், ஓய்வுநாள் எப்போது முடியும்' என்ற அவர்களுடைய சமய வெளிவேடத்தையும் தோலுரிக்கின்றார். அமாவசையும் ஓய்வுநாளும் பொருளாதாரப் பண்டமாற்றைத் தடை செய்தன. இவை இரண்டும் முடிந்தால்தான் பொருளாதாரப் பரிவர்த்தனை தொடரும் என்று அவர்கள் எதிர்நோக்கினர். அடக்கி ஆண்டவர்கள் தங்களுடைய சமயக் கட்டளைகளைக் கடைப்பிடித்தாலும் அவர்கள் தங்களுடைய எதிர்காலம் பாதுகாப்பானதாக இருக்கத் திட்டங்கள் தீட்டினர். பணவீக்கத்தை அதிகப்படுத்தி இன்னும் நிறையப் பொருள் ஈட்டவும், ஏழைகளை அடிமைகளாக மாற்றவும் திட்டங்கள் வகுத்தனர்.

இவர்களின் இத்திட்டங்கள் மோசேயின் சட்டங்களுக்கு எதிரானவை (காண். இச 10:14-22, 24:19-21) என்று சுட்டிக்காட்டுகின்ற ஆமோஸ் அவர்கள் செய்வது அநீதி என்று அவர்களைச் சாடுகின்றார். இப்படி அநீதியாக அவர்கள் செயல்படுவது அவர்களுடைய நாட்டிற்கே அழிவைக் கொண்டுவரும் என எச்சரிக்கின்றார். அது விரைவில் நிறைவேறுகிறது. ஆமோஸ் இறைவாக்கினரின் இறைவாக்குப் பணி முடியும் நாள்களில் இஸ்ரயேல் நாட்டின் வளம் திடீரெனக் குறைந்து அவர்கள அசீரியாவுக்கு அடிமைகளாகின்றனர்.

ஆமோஸின் இறைவாக்கு அவரின் சமகாலத்து பணக்கார மற்றும் ஆதிக்க வர்க்கம் செய்வது மடமை என்று எச்சரிக்கை செய்கிறது. மேலும், தங்களுடைய சகோதர சகோதரிகளை அடக்கி ஆண்டு அதன் வழியாகப் பணம் சேர்ப்பது முறையன்று. இப்படிச் செய்யும்போது அவர்கள் கடவுளின் சட்டத்தை மீறுகின்றனர். கடவுளின் சட்டத்தைக் கடைப்பிடிப்பதில்தான் வளமான எதிர்காலம் இருக்கிறதே தவிர, வலுவற்றவர்களை அழிப்பதில் அல்ல என்கிறார் ஆமோஸ்.

இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தின் (காண். 1 திமொ 2:1-8) பின்புலம் இதுதான்: தொடக்க காலத்தில் கிறிஸ்தவ திருச்சபை சந்தேகக் கண்ணோட்டதுடன் பார்க்கப்பட்டது. அவர்களுடைய வித்தியாசமான தனிப்பட்ட வாழ்க்கை முறை, சிலுவையில் அறையுண்ட மெசியாமேல் நம்பிக்கை போன்றவற்றால் கிறிஸ்தவம் உரோமைப் பேரரசின் கண்களை உறுத்திக்கொண்டே இருந்தது. கிறிஸ்தவத்தால் உலகிற்கு ஆபத்து என்றும், எதிர்கால சமூகம் அழிவுறும் என்றும் கருதியது உரோமை. இத்தவறான புரிதலை பவுலும் மற்றவர்களும் சரி செய்ய முயற்சி செய்கின்றனர். கிறிஸ்தவர்கள் அமைதியானவர்கள் என்றும், உரோமைப் பேரரசுக்குக் கட்டுப்பட்ட குடிமக்கள் என்றும், ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின்மேல் அக்கறை கொண்டவர்கள் என்றும் எடுத்துரைக்கின்றனர். இந்தப் பின்புலத்தில் 1 திமொத்தேயு திருமுகத்தின் ஆசிரியர், நம்பிக்கையாளர்கள் எல்லாருக்கும் குறிப்பாக ஆட்சியில் இருப்பவர்களுக்கும் இறைவேண்டல் செய்ய வேண்டும் என்றும் அழைப்பு விடுக்கின்றார்.

இயேசுவின் வழியாக எல்லாரும் மீட்புப் பெற வேண்டும் என்பதற்காக அவர்கள் இறைவேண்டல் செய்ய வேண்டும் என்று சொல்வதன் வழியாக, அவர்கள் தங்களுடைய எதிர்காலத்தை ஆட்சியாளர்கள் கைகளில் அல்ல, மாறாக, இறைவனின் கரங்களில் ஒப்புவிக்கின்றனர்.

ஆக, எதிர்காலம் என்பது ஆட்சியாளர்கள் கைகளில் அல்ல என்பதை அடிக்கோடிடும் ஆசிரியர், காலங்களைத் தன் கரங்களில் தாங்கியிருக்கிற கடவுளிடம் அதை ஒப்படைக்கின்றார்.

விவிலியத்தின் வியப்பான பாடங்கள் என்று கருதப்படுகின்றன சில பாடங்கள். அவற்றில் ஒன்றை இன்றைய நற்செய்தி வாசகத்தில் (காண். லூக் 16:1-13) வாசிக்கின்றோம்: நேர்மையற்ற கண்காணிப்பாளர் உவமை. மேலோட்டமாக வாசித்தால், ஒருவர் நேர்மையற்றவராய் வாழ்வதிலும், கையூட்டு கொடுப்பதிலும், பொய்க்கணக்கு எழுதுவதிலும் தவறில்லை என்று சொல்வதுபோல இருக்கிறது. ஆனால், இதன் பொருள் அது அல்ல. 'அதிர்ச்சி' என்ற இலக்கியக்கூற்று இங்கே பயன்படுத்தப்பட்டு, சொல்லப்படுகின்ற செய்தி ஆழமானதாகத் தரப்படுகிறது. இந்த நிகழ்வில், நேர்மையற்ற கண்காணிப்பாளர் தன்னுடைய தவற்றை வீட்டு உரிமையாளர் கண்டுபிடித்தாலும் இன்னும் அவர் நேர்மையற்றவராகவே செயல்படுகின்றார். அவருடைய வீட்டு உரிமையாளர் அவரைத் தண்டிப்பதற்குப் பதிலாக பாராட்டுவதில்தான் அதிர்ச்சி அடங்கியுள்ளது. இந்த உவமையின் செய்தி கண்காணிப்பாளரின் செயலில் அல்ல, மாறாக, அவருடைய எண்ண ஓட்டத்தில்தான் இருக்கிறது. தலைவர் அவருடைய செயலைப் பாராட்டவில்லை. மாறாக, தன்னுடைய எதிர்காலத்தை தன்னுடைய வசதிக்கு மாற்றிக்கொள்ளும் அவருடைய திறனைப் பாராட்டுகின்றார். நம்பிக்கையாளர்கள் தங்களுடைய செல்வத்தின்மேல் எத்தகைய கண்ணோட்டம் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பதை இந்த உவமை கற்றுத்தருகிறது. ஆக, அழிந்துபோகக் கூடிய, பயனற்ற செல்வத்தை ஒருவர் பயன்படுத்தி நிலையான வீட்டை வடிவமைத்துக்கொள்ள முடியும்.

லூக்கா நற்செய்தியாளர் பணத்தையும் செல்வத்தையும் நம்பிக்கை மற்றும் சீடத்துவத்தின் எதிரிகளாகவே முன்வைக்கின்றார். இந்த உவமையைச் சொல்வதன் வழியாக, ஆபத்தான நேர்மையற்ற செல்வத்தைக் கொண்டு ஒரு நம்பிக்கையாளர் தன்னுடைய வாழ்வை எப்படி மாற்றிக்கொள்ளலாம் என்று அறிவுரை வழங்குகின்றார் இயேசு. இயேசுவைப் பொருத்தவரையில், செல்வம் ஒருவரைப் பேராசைக்கும் தனிமைக்கும் இட்டுச் சென்றால் அது ஆபத்து. ஆனால், அச்செல்வம் பிறரோடு பகிர்ந்துகொள்ளப்பட்டால், மற்றவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்யப்பயன்பட்டால் அது நலம் பயக்கும். பணத்தைக் கையாளுவதும், செல்வத்தைப் பெற்றிருப்பதும் இன்றியமையாத ஒன்று என்று எண்ணுகின்ற இயேசு, தன்னுடைய சீடர்கள் இந்த நேர்மையற்ற கண்காணிப்பாளரிடமிருந்து பாடம் கற்றுக்கொள்ள அழைக்கின்றார்.

ஒருவர் எப்படிப் பணத்தைப் பயன்படுத்துகிறார் என்பது முக்கியமானது. ஏனெனில், 'சிறியவற்றில்' ஒருவர் நம்பத்தகுந்தவராய் இருந்தால்தான் 'பெரியவற்றிலும்' அவர் நம்பத்தகுந்தவராய் இருப்பார். மேலும், பணம்தான் ஒருவருக்கு அடிமையாய் இருக்க வேண்டுமே தவிர, பணத்திற்கு அவர் ஒருபோதும் அடிமையாகிவிடக் கூடாது. இதுவே ஒவ்வொரு சீடரும் மேற்கொள்ளவேண்டிய தெரிவு. எல்லாவற்றையும் கடவுளுக்குக் கீழ் கொண்டு வந்து, கடவுளை மட்டுமே ஒருவர் தெரிந்துகொள்ளும்போது, செல்வங்கள் அழிந்தாலும், அழியாத கடவுளின் பாதங்களை சீடர் பற்றிக்கொண்டிருப்பதால் அவருடைய எதிர்காலம் வளமானதாக இருக்கும்.

இவ்வாறாக, இன்றைய இறைவார்த்தை வழிபாடு, வளமான எதிர்காலம் என்பதை பொருளாதார நீதி, சமூக அமைதி, மற்றும் செல்வத்தைப் பற்றிய சரியான பார்வை என்ற நிலைகளில் புரிந்துகொள்ள அழைக்கிறது. இம்மூன்றும் நிலைபெறுவது இறைவனில்தான் என்பதால் வளமான எதிர்காலம் என்றும் அவரில் என்பது நாம் இன்று கற்கின்ற வாழ்க்கைப் பாடமாக இருக்கிறது.

'வளமான எதிர்காலம் அவரில்' என்ற புரிதல் எனக்கு இருந்தால், திருப்பாடல் ஆசிரியர் போல (காண். 113) நானும், 'நம் கடவுளாகிய ஆண்டவருக்கு நிகர் யார்? அவர்போல வானளாவிய உயரத்தில் வீற்றிருப்பவர் எவர்?' என்று சொல்ல முடியும்.

'கடவுள் அனைத்தையும் பார்த்துக்கொள்வார். ஆனால், நீ உன் ஒட்டகத்தைக் கட்டி வை' என்பது மத்திய கிழக்குப் பகுதியில் வழங்கப்படும் பழமொழி. நம்முடைய எதிர்காலம் அவரில்தான்! இருந்தாலும் பொருளாதாரத்தை என் தேவைக்கு வளைத்துக்கொள்ளாமல் ஏழைகள் நலன் காப்பதும், எல்லாரும் அமைதியுடன் வாழ இறைவேண்டல் செய்வதும், நிலையற்ற செல்வத்தைப் பயன்படுத்தி நிலையான உறவுகளைச் சம்பாதித்துக்கொள்வதும் தேவை!

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

செப்டம்பர் 14, திருச்சிலுவைத் திருநாளையும், செப்டம்பர் 15, துயருறும் அன்னை மரியாவின் திருநாளையும் கொண்டாடினோம். அதே செப்டம்பர் 15ம் தேதி, அனைத்துலக மக்களாட்சி நாளும் சிறப்பிக்கப்பட்டது. செப்டம்பர் 20, வருகிற செவ்வாயன்று, அமைதிக்கென செபிக்கும் உலக நாள் சிறப்பிக்கப்படுகிறது.

அடுத்தடுத்து வரும் இந்நாள்கள், சிலுவை, துயருறும் அன்னை மரியா, மக்களாட்சி, அமைதி ஆகிய கருத்துக்களைத் தொடர்புபடுத்திப் பார்க்க ஒரு வாய்ப்பை அளிக்கிறது. சிலுவையில் அறையுண்டு, உருக்குலைந்திருந்த இயேசுவை மடியில் சுமந்து அமர்ந்திருந்த அன்னை மரியாவைப் போல, உருக்குலைந்து கிடக்கும் மக்களாட்சி, அமைதி என்ற மகனையும், மகளையும் மடியேந்தி அழுதுகொண்டிருக்கும் பல தாய்நாடுகளை எண்ணி வேதனைப்பட வேண்டிய நாள்களாக, அமைதி நாளும், அனைத்துலக மக்களாட்சி நாளும் மாறிவிட்டன.

‘மக்களாட்சி’ என்ற சொல்லுக்கு, மக்களுக்காக, மக்களால், மக்களைக் கொண்டு அமைக்கப்படுவதே மக்களாட்சி என்று முன்னாள் அமெரிக்க அரசுத் தலைவர் ஆபிரகாம் லிங்கன் அவர்கள் அளித்துள்ள இலக்கணம் அனைவரும் அறிந்த ஒன்று. அந்த இலக்கணத்தை எண்ணிப்பார்க்கும் இவ்வேளையில், லிங்கன் அவர்கள் சொன்ன வேறொரு கூற்றையும், மக்களாட்சியோடு இணைத்துப் பார்க்கத் தோன்றுகிறது. நம் கவனத்தை ஈர்க்கும் அவரது கூற்று இதுதான்:

எல்லா மனிதரையும் ஒரு சில நேரங்களில் நீ ஏமாற்றலாம். எல்லா நேரங்களிலும் ஒரு சில மனிதரை ஏமாற்றலாம். ஆனால், எல்லா மனிதரையும், எல்லா நேரங்களிலும் உன்னால் ஏமாற்ற முடியாது.

ஏமாற்றுவதுபற்றி லிங்கன் அவர்கள் இவ்வாறு சொன்னதற்குக் காரணம் இருந்தது. அமெரிக்காவில் வங்கிகள் தனியார் வசம் இருந்தன. 1861ம் ஆண்டு நிகழ்ந்த உள்நாட்டுப் போரின் போது, அரசுத்தலைவரான லிங்கன் அவர்கள், வங்கி உரிமையாளர்களிடம் போர்ச் செலவுக்குப் பணம் கேட்டார். வங்கி உரிமையாளர்கள் 24 முதல் 36 விழுக்காடு வட்டிக்குப் பணம் தருவதாகச் சொன்னார்கள். இதை ஒரு பகல் கொள்ளை என்றுணர்ந்த லிங்கன் அவர்கள், பாராளுமன்றத்தின் அனுமதியுடன் அரசே பண நோட்டுக்களை அச்சிட்டு வெளியிடும் வண்ணம் சட்டத்திருத்தம் ஒன்றைக் கொண்டுவந்தார். இப்படி அச்சிடப்பட்ட 40 கோடி டாலர் பணத்தைக் கொண்டு அவர் உள்நாட்டுப் போரின் செலவுகளைச் சமாளித்தார். உள்நாட்டுப் போர் முடிந்ததும், லிங்கன் அவர்கள் கொல்லப்பட்டார். அவர் கொண்டு வந்த சட்டமும் மாற்றப்பட்டது. நூறு ஆண்டுகளுக்குப்பின், ஜான் கென்னடி அவர்கள் அரசுத் தலைவராக இருந்தபோது, 1963ம் ஆண்டு, ஜூன் 4ம் தேதி, வங்கிகளுக்குச் சாதகமில்லாத ஓர் அரசாணையை அவர் பிறப்பித்தார். அதே ஆண்டு நவம்பர் 22ம் தேதி அவர் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார். லிங்கன், கென்னடி ஆகிய இருவரின் கொலைகளுக்கும் தெளிவானக் காரணங்கள் இதுவரைத் தெரியவில்லை. இவர்களது கொலைகளுக்கும், பணம் படைத்த வங்கி உரிமையாளர்களுக்கும் தொடர்பு இருக்கலாம் என்பது, வரலாற்றில், அவ்வப்போது, அதிக சப்தமில்லாமல் பேசப்படும் கருத்துக்கள். இவ்விரு எடுத்துக்காட்டுகளும், ஒரு மாபெரும் பனிப் பாறையின் மேல் நுனிதான். பணம் அல்லது செல்வம் என்ற அந்தப் பனிப்பாறையில், தெரிந்தும், தெரியாமலும் மோதி, பல நாடுகள், கடன் என்ற கடலில் மூழ்கி வருவது, இன்றைய அவலநிலை. உலகின் பல நாடுகளிலும், பெயரளவில் நடக்கும் மக்களாட்சியையும், அந்த ஆட்சியை ஆட்டிப்படைக்கும் பண சக்தியையும் குறித்து இந்த ஞாயிறன்று நாம் சிந்திக்க அழைக்கப்பட்டுள்ளோம். இன்றைய நற்செய்தியின் இறுதியில் இயேசு கூறும் திட்டவட்டமான சொற்கள், நம்மை விழித்தெழச் செய்கின்றன: "நீங்கள் கடவுளுக்கும், செல்வத்துக்கும் பணிவிடை செய்யமுடியாது" (லூக்கா 16: 13)

இயேசுவின் இந்தக் கூற்று, நடைமுறை வாழ்வுக்கு ஒத்துவராததுபோல் தெரிகிறது. கடவுளையும் செல்வத்தையும் எதிரும் புதிருமாக வைத்து, இயேசு சொன்ன இந்த வார்த்தைகளைப் புரிந்துகொள்ள, லூக்கா நற்செய்தி 16ம் பிரிவில் கூறப்பட்டுள்ள 13ம் இறைச் சொற்றொடர் முழுவதையும் சிந்திப்பது உதவியாக இருக்கும்.

லூக்கா 16: 13
"எந்த வீட்டு வேலையாளும் இரு தலைவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்யமுடியாது; ஏனெனில், ஒருவரை வெறுத்து மற்றவரிடம் அவர் அன்பு கொள்வார்; அல்லது ஒருவரைச் சார்ந்து கொண்டு மற்றவரைப் புறக்கணிப்பார். நீங்கள் கடவுளுக்கும் செல்வத்துக்கும் பணிவிடை செய்யமுடியாது." என்று இயேசு கூறியுள்ளார்.

பணமின்றி, செல்வமின்றி வாழ்க்கை நடத்துங்கள் என்றோ, செல்வத்தைத் துறந்துவிட்டு கடவுளுக்குப் பணிவிடை செய்யுங்கள் என்றோ, இயேசு கூறவில்லை. கடவுளுக்கும் செல்வத்துக்கும் சமமான இடத்தைக் கொடுப்பதில்தான் பிரச்சனை ஆரம்பமாகிறது. ஒருவருடைய வாழ்வில், எப்போது, அவர் சேர்த்த செல்வம், இறைவனுக்குப் போட்டியாக எழுகிறதோ, அப்போது போராட்டம் துவங்குகிறது. இறைவனா, செல்வமா என்ற இந்தப் போட்டியில், கண்ணால் காண முடியாத இறைவனைவிட, கண்ணால் காணக்கூடியச் செல்வத்தை நாம் எளிதில் பீடமேற்றிவிடுகிறோம்.

இன்றைய உலகில் செல்வம் எந்தெந்த வழிகளில் பீடமேற்றப்பட்டு, வணங்கப்படுகிறது என்பதை எண்ணும்போது அதிர்ச்சியாக உள்ளது. செல்வர்கள் ஒருசிலர், இவ்வுலகை எவ்விதம் ஆட்டிப்படைக்கின்றனர் என்பதை John Perkins என்பவர் ஒரு நூலில் எழுதியுள்ளார். 2004ம் ஆண்டு வெளியான இந்நூலின் தலைப்பு நம் கவனத்தை முதலில் ஈர்க்கிறது: “Confessions of an Economic Hit Man” - அதாவது, “பொருளாதார அடியாள் ஒருவரின் பாவ அறிக்கை” என்பது இந்நூலின் தலைப்பு.

இந்நூலை அவர் எழுதியபிறகு, அளித்துள்ள பல பேட்டிகளில், அமெரிக்க செல்வர்களைப்பற்றி Perkins அவர்கள் சொல்வது இதுதான்... அமெரிக்காவை எந்தக் கட்சி ஆண்டாலும் சரி, ஆட்சியில் இருப்போரை ஆட்டிப் படைப்பதெல்லாம் செல்வம் படைத்த ஒரு சிலரே. இச்செல்வர்கள் தங்கள் நாட்டில் வளர்த்துள்ள வர்த்தகம் போதாதென்று, அடுத்த நாடுகளுக்குச் செல்ல முடிவெடுத்தால், அதற்கு அமெரிக்க அரசும் துணைபோக வேண்டும். உலகிலேயே மிக சக்திவாய்ந்ததெனக் கருதப்படும் அமெரிக்க அரசே, செல்வர்களின் கைபொம்மைகள் என்றால், ஏனைய நாடுகளைப் பற்றி சொல்லவும் வேண்டுமா?

செல்வர்கள் அடுத்த நாட்டுக்குள் காலடி வைக்க எடுக்கும் முயற்சிகளை John Perkins தன் பேட்டியொன்றில் படிப்படியாக விவரித்துள்ளார். பணத்தைக் காட்டி அடுத்த நாட்டுத் தலைவர்களை விலைபேசும் முயற்சிகள் முதலில் நடைபெறும். இந்த முயற்சி தோற்றுப்போனால், மக்களின் போராட்டம் என்ற பெயரில் அந்நாட்டில் குழப்பங்களை உருவாக்கி, அங்கு அமெரிக்க அரசின் இராணுவத் தலையீடு இருக்கும்படி செய்வது அடுத்தக் கட்டம் என்று Perkins கூறியுள்ளார். இவ்விதம் செல்வம் மிகுந்த நாடுகளில் வாழும் செல்வர்கள், தங்கள் பணபலத்தைக் கொண்டு, இலத்தீன் அமெரிக்க, ஆப்ரிக்க, ஆசிய நாடுகளில் புகுந்து, அங்குள்ள அரசுகளை ஆட்டிப்படைப்பதை நாம் நன்கு அறிவோம்.

வெளிநாட்டிலிருந்து வந்துதான் ஒரு நாட்டின் மக்களாட்சியையோ அல்லது அந்நாட்டின் இயற்கை வளங்களையோ அழிக்கவேண்டும் என்பது கட்டாயமில்லை. நாட்டுக்குள் வாழும் செல்வர்களே இந்த அழிவை உருவாக்கி வருவதை ஒவ்வொரு நாட்டிலும் நாம் காணலாம். யார் ஆட்சியில் இருந்தாலும், செல்வர்கள் மட்டுமே ஆட்சி நடத்துகின்றனர் என்பதற்கு, அனைத்து நாடுகளும் எடுத்துக்காட்டுகள். இவ்விதம் செல்வர்கள் சக்தி பெறுவதற்கு, அவர்கள் உருவாக்கி, பீடமேற்றி, தொழுதுவரும் செல்வமே முக்கியக் காரணம். நாடுகளை ஆட்டிப்படைக்கும் செல்வர்களை, நாளெல்லாம் ஆட்டிப்படைப்பது அவர்கள் குவித்து வைத்திருக்கும் செல்வம்.

பேராசையில் வாழும் செல்வர்கள், அனைத்தையும், அனைவரையும் தாங்கள் வழிபடும் செல்வத்திற்குப் பலியாக்குவது தொன்றுதொட்டு மனித வரலாற்றில் நிகழ்ந்துவரும் ஒரு அவலம்தான். இறைவாக்கினர் ஆமோஸ் காலத்தில் வாழ்ந்த செல்வர்களும் இறைவனைவிட செல்வத்திற்கு மதிப்பு அளித்ததால், அவர்களுக்கு ஒய்வு நாளும் ஒரு பெரும் சுமையாக மாறியது. இதோ இறைவாக்கினர் ஆமோஸ் இச்செல்வர்களைப் பார்த்து விடுக்கும் எச்சரிக்கை:
ஆமோஸ் 8: 4-7

வறியோரை நசுக்கி, நாட்டில் உள்ள ஒடுக்கப்பட்டோரை அழிக்கின்றவர்களே, இதைக் கேளுங்கள்: நாம் தானியங்களை விற்பதற்கு அமாவாசை எப்பொழுது முடியும்? கோதுமையை நல்ல விலைக்கு விற்பதற்கு ஓய்வுநாள் எப்பொழுது முடிவுறும்? மரக்காலைச் சிறியதாக்கி, எடைக்கல்லைக் கனமாக்கி, கள்ளத் தராசினால் மோசடி செய்யலாம்: வெள்ளிக்காசுக்கு ஏழைகளையும் இரு காலணிக்கு வறியோரையும் வாங்கலாம்: கோதுமைப் பதர்களையும் விற்கலாம் என்று நீங்கள் திட்டமிடுகிறீர்கள் அல்லவா? ஆண்டவர் யாக்கோபின் பெருமைமீது ஆணையிட்டுக் கூறுகின்றார்: அவர்களுடைய இந்தச் செயல்களுள் ஒன்றையேனும் நான் ஒருபோதும் மறக்கமாட்டேன்.

உலகின் அனைத்து நாடுகளிலும் வாழும் ஒரு சில செல்வர்களின் சக்தியால், அவர்கள் வழிபடும் செல்வத்தின் சக்தியால், இன்று உலக அரசுகளும், அகில உலக அமைப்புக்களும் சக்தி இழந்து வருகின்றன.

இதுபோன்ற நம்பிக்கை தரும் செய்திகள் தொடரவேண்டுமெனில், பீடமேற்றி வணங்கப்படும் செல்வம் பீடத்தை விட்டு நீக்கப்படவேண்டும். நாம் உருவாக்கிய செல்வங்கள் நம்மை ஆட்டிப்படைக்கும் கடவுளாக மாறியுள்ள அந்த மயக்கத்திலிருந்து இவ்வுலகம் மீளவேண்டும். இத்தகைய வேண்டுதல்களை இறைவனிடம் இன்று நம்பிக்கையோடு ஏந்திச் செல்வோம்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

அனைத்திலும் நம்பத் தகுந்தவராய் இருப்போமா!

ஒரு பெண் வேலைக்குச் சென்றுவிட்டு வழியிலே நடந்து வீடு திரும்பும் போது சாலையிலே ஏதோ ஒரு பொருள் மின்னுவதைக் கண்டார். கையில் எடுத்து பார்த்த போது அது ஒரு தங்கச் சங்கிலி. அச்சங்கிலியை எடுத்த அப்பெண் சுற்றிலும் தேடிப் பார்த்தார் யாரேனும் இதைத் தேடிக் கொண்டிருக்கிறார்ளா என்று. யாரும் தென்படவில்லை. வீட்டிற்கு எடுத்துச் சென்ற அவர் இரண்டு வருடங்கள் வரை அச்சங்கிலியை பத்திரமாக வைத்திருந்தார். யாராவது தேடி வந்தால் கொடுத்து விடலாம் என்று. அதற்கு மேல் அப்பொருளை அவர் வைத்திருக்க விரும்பவில்லை. எனவே அந்த சங்கிலியை விற்று அப்பணத்தை அருகிலுள்ள மாற்றுத் திறனாளிகள் இல்லத்திலுள்ள தந்தையிடம் கொடுத்து பிள்ளைகளின் தேவைக்கு பயன்படுத்துமாறு கூறிச் சென்றார்.

இது உண்மைச் சம்பவம்.
அந்த பெண்ணும் சற்று வசதி குறைந்தவர் தான்.நினைத்திருந்தால் அந்தச் சங்கிலியை அவர் தனக்கு சொந்தமாக்கி இருக்கலாம். ஆனால் அவர் அதைச் செய்யவில்லை. அவர் மனம் அதற்கு இடம்கொடுக்கவில்லை. காரணம் அது தன்னுடையதல்ல என்ற நேர்மையான மனம். கடவுளுக்கு முன் தான் நம்பிக்கைக்குரியவளாய் வாழ வேண்டும் என்ற மனப்பாங்கு.

அன்புக்குரியவர்களே இன்றைய வாசகங்கள் நமக்கு விடுக்கும் செய்தி இதுதான். சிறியது முதல் பெரியது வரை எல்லாக் காரியங்களிலும் நாம் நேர்மையாளர்களாய் நம்பிக்கைக் குரியவர்களாய் விளங்க வேண்டும் என்பதே நம் ஆண்டவர் இயேசு நமக்கு அன்றாடம் விடுக்கும் அழைப்பு.

இன்றைய நற்செய்தி வாசகத்தில் முன்மதியோடு செயல்பட்ட பணியாளரைப் பற்றி நாம் காண்கிறோம். இயேசு அவருடைய முன்மதியைப் பாராட்டுவதாக நமக்குத் தோன்றினாலும் மறைமுகமாக அங்கே ஒரு செய்தியை நமக்குத் தருகிறார். "நேர்மையற்ற செல்வத்தைக் கையாளுவதில் நீங்கள் நம்பத்தகாதவராய் இருந்தால் யார் உங்களை நம்பி உண்மைச் செல்வத்தை ஒப்படைப்பார்?"என்ற இயேசுவின் வார்த்தைகள் அந்த பணியாளர் நேர்மையற்ற முறையிலே செல்வத்தை சேர்த்துக்கொண்டார் என்ற சிந்தனையைத் தருகிறது. அவர் செய்த தவறுகளின் தண்டனையிலிருந்து தப்பித்துக்கொள்வதற்காக சிலரின் கடன்களை அவர் தள்ளுபடி செய்திருக்கிறார். ஆனால் நாம் அவ்வாறு செய்யலாமா ? நம்மை நம்பி உண்மைச் செல்வத்தை பிறர் ஒப்படைக்கின்ற அளவுக்கு நாம் நம்பத் தகுந்தவர்களாய் இருக்க வேண்டாமா?

ஆம். அச்செல்வம் நமது வாழ்வாக இருக்கலாம். பணியாக இருக்கலாம். பொறுப்புக்களாக இருக்கலாம். பணமாக இருக்கலாம்.பதவியாக இருக்கலாம். குடும்பமாக இருக்கலாம். அவை அளவிலும் தகுதியிலும் சிறியதாக இருந்தாலும் பெரியதாக இருந்தாலும் அதைக் கையாளும் நாம் நம்பிக்கைக்கு உரியவர்களாக இருந்து நாமும் பிறரும் பயனுபெறும் வண்ணம் வாழ வேண்டும். நம்பத்தாகாதவாறு நாம் நடக்கின்ற போது நாம் மகிழ்வாக வாழ்வதுபோல் தோன்றினாலும் பின்னாளில் தீய விளைவுகளை சந்திக்க நேரும். அவை நம் நிலைவாழ்வை நம்மிடமிருந்து எடுக்கக் கூடும்.இதனை உணர்ந்து நமது நம்பகத்தன்மையை சோதித்து அறிவோம். அதனை வளர்த்துக்கொள்வோம். நம்முடைய செல்வங்களையும் திறமைகளையும் நேர்மையாய் சம்பாதித்து எளியவர்களுக்கு உதவும் மனதை வளர்த்துக்கொள்ள இறையருள் பெற வேண்டுவோம்.

இறைவேண்டல்
எந்நாளும் எப்போதும் எல்லாவற்றிலும் நம்பிக்கைக்கு உரியவராய் இருப்பவர் நீர் மட்டுமே இறைவா. உம்மைப் போல நாங்களும் நம்பகத் தன்மையில் நாளும் வளர வரமருளும். ஆமென்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

என் கவனம்: நிலையான கடவுள் மீதா? நிலையற்றவைகள் மீதா?

நிகழ்வு:
திருஅவை வரலாற்றில் எண்ணற்ற புனிதர்களின் வாழ்க்கையை குறித்து நாம் வாசிக்கின்றோம். தியானிக்கின்றோம். எப்படி இப்படியெல்லாம் இவர்களால் வாழ முடிந்ததது என்று யோசிக்கின்றோம். அவர்களின் வாழ்விலிருந்து நம் வாழ்விற்கு தேவையான பாடங்களையும் கற்றுக்கொள்கின்றோம். ஏறக்குறைய 12ஆம் மற்றும் 13ஆம் நூற்றாண்டுகளின் இடைப்பட்ட காலத்தில் வாழ்ந்தவர் இவர். தன் முழுமையான அர்ப்பணத்தால் ஆண்டவர் இயேசுவின் அன்புச்சீடராய் தன் வாழ்வை அமைத்தவர். காலங்கள் மாறினாலும், கோலங்கள் மாறினாலும் தன் எண்ணத்திலும், இயேசுவின் ஏழ்மையை அணிந்து கொள்வதில் இருந்த ஆர்வமும் சற்றும் மாறவில்லை. பணக்கார குடும்பத்தில் பிறந்த போதும், மிகப்பெரிய துணி வியாபாரியின் மகனாய் பிறந்திருந்தும் அனைத்தையும் களைந்துவிட்டு, ஆண்டவனை பற்றி கொள்ள நினைத்த எண்ணம் சற்று வித்தியாசமானது என்பதைவிட கடவுளின் அழைப்பாகவே பார்க்கப்படுகிறது. குழந்தைப் பருவம் முதல் கடவுளின் திட்டப்படி வளர்க்க முயன்ற இவரின் தாய் ஒருபுறம். தன் வணிக வியாபார பின்னணியில் மிகச்சிறந்த திறன்மிகுந்த முதலாளியாய் இவன் உயர வேண்டுமென்பது தந்தையின் கனவு. இது மறுபுறம். ஆனால் இவ்விரு புறங்களையும் தேர்ந்தெடுக்காமல் இன்னொரு புறமாய் தன் வாழ்வை அமைத்திட்டார் என்பதுதான் இவரின் வாழ்வில் காணப்படும் சுவாரஸ்சியம். ஆடம்பர வாழ்வை விடுத்து ஆண்டவர் தனக்கென கொடுத்த ஏழ்மை வாழ்வை அணிந்து கொள்ள தான் அணிந்திருந்த ஆடைகளையே களைந்த கள்ளமில்லா ஏழ்மையின் காதலன்தான் இப்புனிதர். ஆன்மிகத்தில் இன்னும் ஆழப்பட இறைவனின் குரலை சிதிலடைந்த ஆலயத்தில் கேட்டு, சீரான வழிகளை மேற்கொண்டு, சிந்தனை தெளிவுடன், சிலுவையில் தொங்கிய இயேசுவுக்காய் சிலுவையைத் தன் கையில் ஏற்க திருவுளமானார் இப்புனிதர். கடைசி வரை கடவுளின் துணையை மட்டுமே நம்பிய இவர் என்றும் ஏழ்மையை ஏற்றுக்கொண்டவராகவும், நிலையான மகிழ்ச்சி, அமைதி, ஆதரவு, உடனிருப்பு கடவுளிடமிருந்தே நமக்கு கிடைக்கின்றன என்பதை தன் வாழ்வு மூலமான நமக்கு கற்றுத்தருகிறார் இப்புனிதர். அவரின் பெயர்தான் ‘அமைதிக்கான செபத்தை’ வடித்த புனித பிரான்சிஸ் அசிசியார். தன் வாழ்வின் அனைத்து தளங்களிலும் எதுவும் நிலையானதல்ல. ஆண்டவர் இயேசுவின் உடனிருப்பும், அவரின் பாதுகாவலும், அவரின் பராமரிப்பும் மட்டுமே எல்லா நிலைகளிலும் நிலையானது. நிரந்தமானது என்பதை உணர செய்து வாழ்வை அமைத்திட வழிகாட்டுகிறது புனித அசிசியாரின் வாழ்வு. இத்தகு வாழ்வுதனையே வாழ்வாக்கவே அழைப்பு கொடுக்கிறது ஆண்டின் பொதுக்காலம் 25ஆம் ஞாயிறு.

இறைஇயேசுவில் பிரியமுள்ள சகோதர, சகோதரிகளே!
மனித வாழ்வை இவ்வுலகில் தென்படும் துறைகள் அனைத்தும் அதனதன் தன்மைக்கும், ஒழுங்குக்கும், படிப்பினைகளுக்கும் ஏற்றவாறு கூறுபோடுகின்றனர். மருத்துவ உலகம் அதன் வேலையை நடத்துகிறது. உளவியல் உலகம் உள்ளே ஊடுருவி செல்கிறது. நீதித்துறை நிதியில் கனிந்து நிதமும் பயணிக்கிறது. வர்த்தக உலகம் வாய்க்கரிசி போட காத்து கொண்டிருக்கிறது. சினிமாத் துறை சிறார் தொடங்கி பெரியோர் வரை அனைவரின் வாழ்விலும் வாசல்தேடி வந்து வாழ்வைச் சீரழிக்கிறது. இவ்வாறு அவ்வப்போது தங்களின் இருப்புநிலையால் இருக்கின்ற மக்களை கெடுத்து குட்டிச்சுவராய் மாற்றுகிறது இவ்வுலகில் பெரிதும் மதிக்கும் நிலையற்ற பணம், பெயர், புகழ், பட்டம், செல்வம், ஆணவம், ஆள்பலம், பணபலம், திறமைகள் மற்றும் பல. இவையனைத்தும் ஒருவருக்கு நிலையான வாழ்வை தர முடியாது என்பதே இன்றைய நாள் வாசகங்களின் வழியாக கடவுள் தரும் அருமையான பாடம். முதல் வாசகமும், இரண்டாம் வாசகமும் இரண்டு விதமான கேள்விகளுக்கு விடையளிக்கின்றன:

  1. கடவுளின் திட்டத்திற்கு முன் என் திட்டம் ஒன்றுமில்லாமல் போகிறதா?
  2. உள்ளத்தில் உருவாகாத மாற்றத்தால் ஏதாவது பயன் உண்டா?

இந்த இரண்டு கேள்விகள்தான் என்னை நற்செய்தி நோக்கி நகர்த்தி நலமான புரிதல்களைப் பெற வைக்கிறது. எப்போதெல்லாம் நாம் கடவுளின் திட்டத்திற்கு நம்மை கையளிக்கிறோமோ அப்போதெல்லாம் இறைவன் நமக்கான பாதையை ஏழை, எளிய மக்களின் வழியாக பயணித்து வானகத்தந்தையின் வாழ்த்தொலியைப் பெற வைக்கிறார். அதாவது கனிவுநிறைந்த உள்ளத்தினராக நம்மை உருவாக்க கடவுள் விரும்புகிறார். காரணம் கனிவுநிறைந்த வாழ்வு நம் கண்களைக் கடவுளை நோக்கி திருப்ப செய்யும். நம் உள்ளத்திற்குள்ளே ஒரு அகப்பயணத்தை உருவாக்கும். அத்தகைய பயணம் தரும் மிகப்பெரிய படிப்;பினை என்னவெனில், நம் வாழ்வு ‘நிலையற்றது’ என்ற சிந்தனைதான். எவ்வளவு பெரிய ஆளாக இருந்தாலும் கடவுள் நினைத்துவிட்டால் நாம் ஒன்றுமில்லாமல் போய்விடுவோம். கடவுளுக்கு முன்பாக நான் எளியவன், கடவுளின் படைப்பில் சிறியவன் என்று டைலாக்கெல்லாம் அடிக்காமல், உருப்படியான வேலை செய்து வாழ்ந்திட இன்றைய நாளில் அழைக்கிறார் இறைமகன் இயேசு.

முதல் வாசகத்தில்,
நீதியின் இறைவாக்கினரான ஆமோஸின் வழியாக இறைவன் நிலையானவற்றை தேடாமல் வாழ்வை அமைத்திட நிலையான அவரைப் பற்றி பிடிக்க ஒரு வழிதனை காட்டுகிறார் கடவுள். அதுதான் ஏழ்மையோடு எளியவராய் வாழும் மக்களிடத்தில் காட்டப்பட வேண்டிய கரிசனை. ஏழை, எளியோரை மதியாமல், அவருக்கு உரியவற்றை தட்டிப் பறித்தால் அதற்கான கைம்மாறு நமக்கு கிடைக்கும் என்பதை தெளிவாய் எடுத்துரைக்கிறது ஆமோஸ் நூல். நிலையற்ற தன்மையில் விளங்கும் அதிகாரம், பண திமிர், பதவி மோகம், பகட்டு வாழ்க்கை இவையெல்லாம் நீங்கள் செய்யும் தீய செயல்கள் என்று அறிக்கையிட்டு கூறும் ஆமோஸ் ஆண்டவரைப் பற்றிக் கொள்ளுதலே என்றும் மாறாத அவரின் பேரின்பை சுவைப்பதற்கான வழி என்கிறார். அதுவே நிலையான அவரிடத்தில் தஞ்சம் புக செய்யும் என்ற பார்வையையும் வழங்குகிறார்.

இரண்டாம் வாசகத்தில்,
புனித பவுல் திமொத்தேயுவுக்கு எழுதிய முதல் திருமுகமான இன்றைய இரண்டாம் வாசகம் எதனால் நிலையற்ற வாழ்விலிருந்து ஒரு மனிதன் நிலையான வாழ்வை நோக்கிப் பயணிக்க முடியும் என்பதை தெளிவாய் சொல்கிறது. மன்றாடுவது, செபிப்பது, பரிந்து பேசுவது, நன்றி செலுத்துவது இவையனைத்துமே நிலையான கடவுளைத் தேடும் வழிகள். சுற்று ஆழமாய் யோசித்தால், மன்றாட்டு, செபம், நன்றி இம்மூன்றுமே கடவுளே என் நிரந்தரம் என்று சொல்பவர்களால் மட்டுமே நடிக்காமல் நிதானமாய் நியாயமாய் வெளிப்படுத்த முடியும். இன்றெல்லாம் ஆன்மிகத்தை அன்றாட காட்சிகளாய், தினமும் திரையிடும் சினிமா காட்சிகளாய் மாற்றிவிட்டனர் என்பது உண்மையே. தன் சுய இலாபத்திற்காய் உழைக்காமல் கடவுளுக்காய் பணியாற்றும்போது ஒரு போதும் நிலையற்றவற்றில் நம் கவனத்தை வைக்கமாட்டோம். என்றுமே மாறாத நிலையான தெய்வத்தின் மீதே நம் கவனம் இருக்கும். அதைத்தான் புனித பவுல் கொலோசையருக்கு எழுதிய திருமுகத்தில் இவ்வாறு சொல்கிறார்: “கிறிஸ்து இயேசுவை ஆண்டவராக ஏற்றுக்கொண்டீர்கள். அவரோடு இணைந்து வாழுங்கள். அவரில் வேரூயஅp;ன்றியவர்களாகவும் அவர்மீது கட்டியெழுப்பப்பட்டவர்களாகவும் இருங்கள். நீங்கள் கற்றுக்கொண்ட விசுவாசத்தில் உறுதியாக நில்லுங்கள். நன்றி மிக்கவர்களாய் திகழுங்கள்” (கொலோ 2: 6-7). எனவே நாம் நம்முடைய நிலையான தளம் கடவுள் என்று நம்பும் போது இரண்டாம் வாசகத்தில் வாசிப்பது போது தூய உள்ளத்தோடு கைகளை உயர்த்தி இறைவேண்டல் செய்ய நமக்கு மனசு வருகிறது.

நற்செய்தியில்,
இறைமகன் இயேசு இத்தகைய நிலையானவரின் மீதான கவனத்தையும், நிலையற்றவைகளின் மீதான தொடர் தேடலையும் வழங்குகிறார். அதற்கு சிறந்த உதாரணமாக, பொறுப்பற்ற கண்காணிப்பாளரின் வாழ்வையும் படம் பிடித்து காட்டுகிறார். மேலோட்டமாக பார்த்தால் இயேசு அவனின் செயலைப் பாராட்டுவது போன்று தோன்றும். ஆனால் உண்மை அதுவல்ல. அவனின் முன்மதியை மட்டுமே வாழ்த்துகிறார். அவனின் மதிப்பற்ற செயலை இயேசு பெருமையாக பேசவில்லை. நிலையான கடவுளை அடைய நாம் நிலையற்றவைகளை நாட வேண்டுமே ஒழிய நிலையற்றவைகளே நிலையானது என நினைக்கும் எண்ணம்தான் தவறானது என மொழிகிறார் இயேசு. அதைத்தான் வீட்டுப் பொறுப்பாளர் செய்கிறான். தான் செய்த தவற்றிற்கு பிறரையும் தண்டனைக்குள்ளாக்கும், தன்னுடைய கள்ளத்தனத்தில் பிறரையும் இணைத்துகொள்ளும் பண்பு நிச்சயம் நிலையான கடவுளை நோக்கி நம் கால்களை நகர்த்தி செல்லாது. எவ்வளவுதான் நாம் ஆன்மிகவாதியாய் வெளியில் வலம் வந்தாலும் என் கால்கள் கடவுளின் திருச்சந்நிதியில் படாது. படுவதற்கான சூழலும் அமையாது. இதைத்தான் இயேசு இன்று மிகத்தெளிவாக சிறு காரியங்கள் செய்தாலும் அது உன்னைப் படைத்த கடவுளை அணுகுவதற்கான அடையாளமாய் இருக்கட்டும் என்கிறார். அதுதான் மிகச் சிறியவற்றில் நம்பிக்கைக்குரியவராய் இருக்கும் பண்பு. அவர்களால் மட்டுமே பெரியவற்றில் நம்ப தகுந்த நிலையில் செயலாற்ற முடியும். இத்தகு நிலைதான் நிலையான இயேசுவை தன் பணியால், வாழ்வால், எண்ணத்தால், ஏக்கத்தால், வார்த்தையால் என்றும் உரிமையாக்கிக் கொள்ளும் செயல்.

எனவே நாம் நம்முடைய அன்றாட வாழ்வை அலசி ஆராய்கின்ற பொழுது, எவ்வாறு நான் கடவுளை என் நிலையான செல்வமாய் புனித பவுலைப் போன்று உணர முடியும். நற்செய்தியில் காணப்படும் இவ்வுலக செல்வத்தின் மீதான அவனின் கவனம் அழிவைக் காண செய்தது. ஆனால் வைக்க வேண்டிய கவனமோ என்றும் மாறாத கடவுள் மீதானது. அதற்கு நாம் மூன்று வழிகளைப் பின்பற்ற வேண்டும்.

அரவணைக்கும் பண்புடையவராய் வாழ்தல்:
ஆமோஸ் இறைவாக்கினரின் கூற்றுப்படி நாம் ஒவ்வொருவருமே ஏழை, எளிய மக்களை அடக்கி ஆளாமல், அரவணைத்து அன்பு செய்யும் போது நாம் நிலையான கடவுளை உரிமையாக்கிக் கொள்கிறோம் என்பது தெளிவு. நீமொ 19:17இல், “ஏழைக்கு இரங்கி உதவிசெய்கிறவர் ஆண்டவருக்குக் கடன் கொடுக்கிறார்; அவர் கொடுத்ததை ஆண்டவரே திருப்பித் தந்துவிடுவார்” என்று வாசிக்கின்றோம். ஆக ஏழைகளை அன்புச்செய்து, அரவணைக்கும் போது நாம் ஆண்டவரையே அன்புச்செய்கிறோம். அவரையே அரவணைக்கிறோம். இத்தகு சிந்தனைதான் நிலையான கடவுள் மீதான பாசம். இத்தகு சிந்தனையை புனித யாக்கோபு தன் திருமுகத்தில் இன்னும் கூர்மைப்படுத்துகிறார்: “தந்தையாம் கடவுளின் பார்வையில் தூய்மையானதும், மாசற்றதுமான சமயவாழ்வு எதுவெனில், துன்புறும் அனாதைகளையும் கைம்பெண்களையும் கவனித்தலும் உலகத்தால் கறைபடாதபடி தம்மைக் காத்துக்கொள்வதும் ஆகும்” (யாக் 1:27) என்று உரைத்து நம் அன்பான உடனிருப்பு ஏழையோரின் ஏற்றத்திற்காய் இருந்தால் நம் கவனம் நிலையான கடவுள்மீது இருக்கிறது என்று வழிகாட்டுகிறார்.

இறைவேண்டல் செய்யும் பழக்கம் உள்ளவராய் இருத்தல்:
இறைவேண்டல் என்றவுடனே வாய்க்கு வந்தது எல்லாம் சொல்கிற பண்பு கிடையாது. வழக்கமாய் சொல்லுவதை ஒப்பித்துவிட்டு, ஓரமாய் ஓடிவிடுவதும் கிடையாது. அன்றாட வாழ்வில் ஆன்மிகவாதி போல் தன்னைக் காண்பிப்பவரும் கிடையாது. அப்புறம் வேறு எதுதான் இறைவேண்டல்? கடவுள் நிலையான தன்னை நிரந்தரமாய் பற்றிக்கொள்ள இறைவேண்டல் என்ற அருமையான கருவியை நமக்கு கொடுத்திருக்கிறார். ஆனால் நாமோ அதை தவறாக பயன்படுத்தி, ஆதாயம்தேடும் மனிதர்களாய் மாறிவிட்டோம். எனவேதான் என் வேண்டுதல்கள் கூட நிலையான கடவுளை நோக்கி போகாதவண்ணம் அமைந்துவிடுகின்றது. எவ்வாறு புரிந்து கொள்வது? பவுல் குறித்து காட்டும் இறைவேண்டல் மூன்று தளங்களை உள்ளடக்கியது. ஒன்று, சுயநலமில்லாத செபம். இரண்டு, பெருமை தேடாத செபம். மூன்று, சரியான தேவைகளை முன்னிறுத்தி செய்யும் உண்மையான செபம். இவை மூன்றும்தான் நிலையான கடவுளை நாம் கண்டறிய வழி செய்கிறது. சுயநலமுள்ள செபம் கடவுளைக் காண கூட காசு கேட்க வைக்கும். பெருமை தேடும் செபம் பொறாமையைத் தூண்டிவிட்டு கடவுளைத் தேடுவோரின் பொறுமையை இழக்க செய்யும். சரியான தேவையின்றி முன்னெடுக்கும் செபமானது உண்மையின்றி, உறுதியான மனமின்றி கடமைக்கு செய்யும் செபமாய் மாறிடும். இவைகளை உள்ளத்தில் இருத்தி சிந்தித்தாலே போதும் நாம் செய்யும் இறைவேண்டல் இணையற்ற பலனை நமக்கு கொடுக்கும். இதை இறைவாக்கினர் எரேமியா இவ்வாறு நமக்குப் பயிற்றுவிக்கிறார்: “என்னிடம் மன்றாடு; உனக்கு நான் செவிசாய்ப்பேன்; நீ அறிந்திராத மாபெரும் செயல்களையும் மறைபொருள்களையும் உனக்கு நான் விளக்கி கூறுவேன்” (எரே 33:3).

கடவுளே எனக்கு எல்லாம் என்று உணருதல்:
வீட்டுப்பொறுப்பாளராய் திகழ்ந்தவனுக்கு அடுத்தவரின் வழியாய் கிடைக்கும் நலனே அடிப்படையாய் அமைந்தது. ஆனால் நமக்கோ கடவுளே நம் வாழ்வின் மையம் என்ற சிந்தனை வேண்டும். “உனக்கு தெரியாதா? நீ கேட்டததில்லையா? ஆண்டவரே என்றுமுள கடவுள்; அவரே விண்ணுலகின் எல்லைகளைப் படைத்தவர்; அவர் சோர்ந்து போகார்; களைப்படையார்; அவரது அறிவை ஆய்ந்தறிய இயலாது” (எசா 40:28) என்று கடவுளின் மாபெரும் உடனிருப்பை எசாயா இறைவாக்கினர் உறுதிச் செய்கிறார். என்ன செய்தாலும், எவற்றை நாடினாலும் நம் முழுமையான பார்வை கடவுள் மட்டுமே என்ற உறுதித்தன்மை நமக்கு வேண்டுமென முழங்குகிறார்.

இத்தகு சிந்தனைகளை நம் வாழ்வின் பாதைகளாய் அமைத்து பயணம் தொடர்வோம். நிலையான சொந்தமான இயேசுவை நெருங்கி செல்லும், அப்போது நிலையற்றவைகள் அனைத்தும் நம்மைவிட்டு அகலும். அக்கணம் நீடித்த நிலைத்த உறவாய் ஆண்டவர் மட்டுமே இருப்பார். அத்தகைய ஆறுதலில் ஏழைகள் நம் நண்பர்களாய் மாறுவர். அவர்களுக்கான நம் செபம் கைகளை உயர்த்திச் செபிக்கும் உண்மை செபமாய் மாறும்.
“கடவுளை அணுகிச் செல்லுங்கள்; அவரும் உங்களை அணுகி வருவார்” (யாக் 4:8)

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு
ser