மறையுரைச் சிந்தனைத் தொகுப்பு

Tamil Sunday Homily collection..

பொதுக் காலத்தின் 20-ஆம் ஞாயிறு
3-ஆம் ஆண்டு


இன்றைய வாசகங்கள்:-
எரேமியா 38:4-6, 8-10|எபிரேயர் 12:1-4|லூக்கா 12:49-53

உங்களுக்குத் தேவையான கட்டுரையைத் தேர்வு செய்யவும்


இன்று உலகத்திலே, குறிப்பாக நம் நாட்டிலே நடக்கின்ற நிகழ்ச்சிகளை எல்லாம் பார்த்துக் கொண்டே இருக்கிறீர்கள். இன்று எங்கு பார்த்தாலும் வெடிகுண்டு, வெட்டு, குத்து, துப்பாக்கிக் கலாச்சாரத்தைக் காண்கின்றோம். நேற்று ஒருவர் சொன்னார்: இன்று நாம் வாழும் இந்த நாட்டிலே எந்த நேரத்தில் என்ன நடக்குமோ என்ற பயம், அமைதியற்ற நிலை உருவாகியுள்ளது. அன்று ஒரு மனிதன் ஒரு தெருவில் உட்கார்ந்து மண்ணைத் தின்று கொண்டிருந்தான். பலரும் பார்த்து ஏளனமாகச் சிரித்துச் சென்றார்கள். ஆனால் ஒரு மனிதர் இந்தப் பரிதாபமான நிலையைக் கண்டு அவனை நெருங்கி. 'நண்பா ஏன் இந்த மண்ணைத் தின்று கொண்டிருக்கிறாய்?' என்று கேட்டான். அவன் சொன்னான், 'ஐயா இந்த நாட்டிலே கலப்படமில்லாத ஒன்று இருக்குமானால் இந்த மண்ணுதான். அதனால்தான் இதைச் சாப்பிடுகிறேன்' என்றான்.

ஆனால் இன்றைய நற்செய்தியிலே ஆண்டவர் இயேசு ஒரு புதிய கலாச்சாரத்தைக் கொண்டு வருகின்றார். நான் தீயை மூட்டவே வந்தேன், அது இப்போது பற்றி எரிய வேண்டும். சமாதானத்தைக் கொணர வந்தேன் என நினைக்க வேண்டாம். பிரிவினையை உண்டாக்கவே வந்தேன் (லூக். 12:49-53) என்கிறார். அவர் பிறந்தபோது வானதூதர் அறிவித்த செய்தி என்ன? உலகிலே நல் மனத்தோருக்கு அமைதி உண்டாகுக (லூக். 2:14).

நான் தரும் சமாதானமோ இந்த உலகம் தரமுடியாது (யோவா. 14:27) என்கிறார். ஆனால் இன்றைய நற்செய்தியிலே நான் சமாதானத்தைக் கொணர வந்தேன் என நினைக்க வேண்டாம் - பிரிவினையை உண்டாக்கவே வந்தேன் என்கிறார்.

ஒரு நாள் ஒரு இளைஞன் ஒரு முனிவரிடம் சென்றான். ஐயா முனிவரே உண்மையான அமைதி தரும் இன்பத்தை எனக்குக் காட்டும் எனக் கேட்டான். அவர் சொன்னார்: 'மகனே ஊருக்குச் செல் - சந்தித்த மக்களை எல்லாம் கேள்' என்றார். தெருவிலே படுத்துக்கிடக்கும் ஒரு மனிதனைப் பார்த்து, 'ஐயா எனக்கு அமைதி தரும் இன்பம் எது என்று சொல்வாயா?' என்று கேட்டான். 'அதற்கு அவன் வேலை செய்யாமல் சும்மா இப்படி படுத்துக்கிடப்பதில்தான் எனக்கு இன்பம்' என்றான். இன்னொருவன் சொன்னான்: 'நன்றாக வயிறு முட்ட சாப்பிடுவதில், குடிப்பதில்தான் எனக்கு இன்பம்' என்றான். ஒருவன் சொன்னான். 'இடைவிடாது படம் பார்த்து, தொலைக்காட்சியில் உட்காருவதுதான் எனக்கு இன்பம்' என்றான். இன்னொருவன் சொன்னான், 'உலகச் சிற்றின்பத்தில் மூழ்கிக் கிடப்பதில்தான் எனக்கு இன்பம்' என்று. இவ்வாறு பலவிதமான பதிலைக் கேட்ட இளைஞன் குழப்பம் அடைந்து, முனிவரிடம் சென்று திரும்பவும் கேட்டான். 'எதிலே உண்மையான இன்பம் உண்டு' என்று. 'மகனே அங்கே ஒருவன் ஆலயத்தில் உட்கார்ந்து இருக்கின்றானே, அவனிடம் கேட்டு வா' என்று அனுப்பினார். அவன் கண்ணீரோடுச் சொன்னான். 'சும்மா இருப்பதில் உண்மை இன்பம் என நினைத்தேன் கிடைக்கவில்லை. உண்பதிலும் குடிப்பதிலும்தான் இன்பம் எனக் கண்டேன். இன்பம் இல்லை. விடாது சினிமா பார்ப்பதில்தான் இன்பம் எனக் கண்டேன். இதிலும் எனக்கு அமைதி இல்லை. சிற்றின்பத்தில் மூழ்கினால் போதும் என நினைத்தேன். அதிலும் இன்பம் இல்லை. எனவே உண்மை இன்பத்தை நாடி இறைவனைத் தேடி வந்துள்ளேன்' என்றான். இத்தகைய போலித்தனமான இன்பங்களைத் தேடுவதில்தான் இந்தப் போலித்தனமான கலாச்சாரம் பரவியுள்ளது.

இந்தப் போலித்தனமான கலாச்சாரத்தைப் போக்குவதுதான் கிறிஸ்து தரும் போதனை - இது பிரிவினையை உண்டாக்க அல்ல.

என் பொருட்டுத் தன் உயிரை இழப்பவனோ அதையே பெற்றுக்கொள்வான் (மத். 16:24). நீதியின்பால் துன்புறுத்தப் படுவோர் பேறுபெற்றோர். ஏனெனில் கடவுளின் அரசைக் காண்பர் (மத். 5:10).

கோதுமை மணியானது தரையிலே விழுந்து மடிந்தாலொழிய பலன் தராது (அரு.12:24).

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

தீயை மூட்டவே இயேசு வந்தார்

இயேசு, தான் தீயை மூட்ட வந்ததாக இன்றைய நற்செய்தியில் கூறுகின்றார்.

தீ என்பது நெருப்பைக் குறிக்கும்! நெருப்பு மாற்றங்களை ஏற்படுத்தும்! மணமில்லாத மீன் நெருப்பால் சுடப்படும்போது மணம் பெறுகின்றது. அரிசி நெருப்பின் உதவியால் சோறாக மாறுகின்றது.

நெருப்பு ஆசைகளைச் சுட்டெரிக்கும். குப்பைகளுக்கு நெருப்பு வைத்து அவற்றை அழிக்கின்றோம்.

நெருப்பு தன்னால் சுடப்படும் தங்கத்தைச் சுடரச்செய்கின்றது.

இயேசு எத்தனையோபேரின் வாழ்க்கையை அடியோடு மாற்றியதை, பாவங்களையெல்லாம் மன்னித்ததை, சாதாரண மனிதர்களை விண்மீன்களாக மாற்றியதை நாம் அறிவோம்.

இதோ விவிலியத்திலிருந்து ஒரு சில உதாரணங்கள் : திப 26:1-18: இயேசுவுக்கு எதிராகச் செயல்பட்டவர் புனித பவுலடிகளார். இறை மக்கள் பலரை சிறையில் அடைத்தவர்; கிறிஸ்தவர்களுக்கு மரண தண்டனை கொடுக்க இசைவைப் பெற்றவர்; அவர்களுக்கு எல்லையில்லா துன்பங்களையும் துயரங்களையும் கொடுத்தவர்.

ஆனால் இயேசு பவுலை தமஸ்குவுக்குச் செல்லும் வழியிலே தடுத்தாட்கொண்டு அவரை அடியோடு மாற்றினார்.

இயேசு நெருப்பாய், ஒளியாய் நின்று சவுலின் வாழ்க்கையை அடியோடு புரட்டிப்போட்டார்.

முள் மலரானது;
தேள் தேனானது;
பாலைவனம் சோலைவனமானது.
திப 2:1-11: அச்சம் ! அனைத்துத் திருத்தூதர்களின் உள்ளத்திலும் அச்சம் ! அவர்கள் யூதர்களுக்கு அஞ்சி, மேல்மாடி ஒன்றில் தங்கியிருந்தார்கள்.

அச்சம் அவர்களுடைய மனத்தை அடியோடு பலவீனப்படுத்தியிருந்தது! அவர்கள் இயேசு கொடுத்த கட்டளைகளையெல்லாம் மறந்து அடங்கி ஒடுங்கிக்கிடந்தார்கள்.

அப்போது இயேசு ஆண்டவர் அவரது ஆவியை அவர்கள் மீது பொழிகின்றார் ! அந்த ஆவி நெருப்பு உருவிலே அவர்கள் மீது இறங்குகின்றது. அச்சம் ஆண்டவரால் சுட்டெரிக்கப்பட, மாபெரும் மாற்றம் அவர்களுள் நிகழ்கின்றது. ஒரு திருத்தூதரைத் தவிர, மற்ற 11 பேரும் மறைச்சாட்சிகளாக விளங்கினார்கள். தாழ்ந்தோரை ஆண்டவர் உயர்த்தினார்; ஆற்றலற்றவரை ஆற்றல்மிக்க திருத்தூதர்களாக மாற்றினார்.

திசைமாறிய பறவை அவள்! அந்தப் பறவை ஒரு நாள் விண்ணகத் தீயான இயேசுவின் பாதத்திலே விழுந்தது!

அவள் தன் கண்ணீரால் இயேசுவிடம் தனது பாவக்கதையைச் சொன்னாள். இயேசுவுக்கு அவள் பேசிய மௌன மொழி புரிந்தது.

அவளைப் பார்த்து, உமது நம்பிக்கை உம்மை மீட்டது ; அமைதியுடன் செல்க என்றார். அவருடைய அன்புத் தீ, கனிவுத் தீ, கருணைத் தீ அந்தப் பெண்ணின் மனத்திலிருந்த பாவக் குப்பைகளையெல்லாம் எரித்துப்போட்டது.

ஆம். இயேசு ஒரு தெய்வீகத் தீ! அந்தத் தீயினால் நமது எல்லா துன்பங்களையும் எரித்துப் போட்டு, நமது வாழ்க்கையில் ஒளியேற்றி வைக்கமுடியும்.

சேற்றுக்குள் புதைந்து கொண்டிருந்த எரேமியாவைக் காப்பாற்றிய கடவுள் (முதல் வாசகம்) ஒருநாள் இயேசுவின் உருவிலே பெத்லகேமிலே பிறந்தார் என்று நாம் நம்பினால் போதும் (இரண்டாம் வாசகம்); நமது வாழ்க்கையில் அற்புதங்களும் அதிசயங்களும் புதுமைகளும் நடக்கும்.

கொடுக்காமல், எல்லாத் துன்பங்களையும் வாழ்க்கைப் போராட்டத்தில் மனத்தளர்ச்சிக்கு இடம் தீக்கிரையாக்கும் ஆற்றல்மிக்க ஆண்டவர் என்னோடு இருக்கும்போது எனக்கென்ன குறை என்று வாழ்வோம். மேலும் அறிவோம்:

தனக்குவமை இல்லாதான் தாள்சேர்ந்தார்க்(கு) அல்லால்
மனக்கவலை மாற்றல் அரிது (குறள் : 7).

பொருள் : தன்னிகரற்ற அருளாளனாகிய இறைவன் திருவடி சேர்வோர் உள்ளத்தில் துன்ப துயரங்கள் நீங்கிவிடும். ஏனையோர் மனக்கவலை மாறாது.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு
ஒருநாள் ஒரு கணவர் தன் மனைவியிடம் கோபக்கனல் பறக்க. "அடியே! 10 நிமிடங்களில் குளிப்பதற்குச் சுடுதண்ணீர் வைத்துக் கொடுக்கா விட்டால் என்ன நடக்கப் போகுது என்று பார்?" என்று கூறினார். மனைவியும் உரத்த குரலில், "10 நிமிடங்களில் சுடுதண்ணீர் வைத்துக் கொடுக்க முடியாது, என்ன நடக்கும்?" என்று கேட்டதற்குக் கணவர். "அப்படியானால் பச்சைத் தண்ணீரில் குளித்துக் கொள்கிறேன்" என்று மிகவும் சாதுவாகப் பதில் சொன்னார். ஒருசில காரியங்களில் கணவர் மனைவிக்கு விட்டுக்கொடுக்க வேண்டும். ஆனால் எல்லாக் காரியங்களிலும் விட்டுக்கொடுக்க முடியுமா?

16ஆம் நூற்றாண்டில் இங்கிலாந்து மன்னர் எட்டாம் ஹென்றி திருத்தந்தைக்கு எதிராகப் போட்டித் திருச்சபையை ஏற்படுத்தினார். எல்லா மன்னர்களும் அரசனை ஆதரிக்க, தாமஸ்மூர் என்பவர் மட்டும் மன்னனை ஆதரிக்க மறுத்துவிட்டார். அவர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்; மரண தண்டனை அவருக்கு விதிக்கப்பட்டது. அவரின் மனைவி லூயிசா. மன்னனை ஆதரித்து மரண தண்டைனையிலிருந்து தப்பித்துக் கொள்ளும்படி அவரை எவ்வளவோ கெஞ்சியும் தாமஸ்மூர் மறுத்துவிட்டார். இன்முகத்துடன் மரண தண்டனையை ஏற்றார். இன்று அவர் ஒரு மறைச்சாட்சி: பொதுநிலையினரின் பாதுகாவலர். மனைவியின் சொற்கேட்டு அவர் விண்ணக வாழ்வை இழக்க விரும்பவில்லை! கிறிஸ்துவோடு கொண்டுள்ள உறவைத் தக்கவைத்துக் கொள்வதற்காக மற்ற எல்லா உறவுகளையும் துண்டித்துக் கொள்ள வேண்டும்.

இன்றைய நற்செய்தியில் கிறிஸ்து கூறுகிறார், "மண்ணுலகில் பிளவு உண்டாக்க வந்தேன். என் பொருட்டு வீட்டில், ஒருவர் மற்றவர்க்கு எதிராகப் பிரிவர்" (லூக் 12:51), கிறிஸ்துவத்தை உரோமையர் அடியோடு வெறுத்தனர். ஏனெனில் அதனால் குடும்பம் இரண்டாகப் பிளவுபட்டது. குடும்பத்தில் ஒருசிலர் கிறிஸ்துவுக்குச் சார்பாகவும் வேறு சிலர் அவருக்கு எதிராகவும் பிரிந்தனர். கிறிஸ்து உலக வரலாற்றை மட்டும் கி.மு - கி.பி. என்று பிரிக்கவில்லை; குடும்பத்தையும் பிரித்துவிட்டார். அவரது வார்த்தை வாளாகச் செயல்பட்டுக் குடும்பத்தைப் பிளந்தது.

கிறிஸ்து எதிர்க்கப்படும் அடையாளமாய் இருப்பார் என்று சிமியோன் இறைவாக்குரைத்தார் (லூக் 2:34). கிறிஸ்துவின் போதனையைக் கேட்ட மக்களில் ஒருசிலர் வியந்து அவரை ஏற்றுக் கொண்டனர் (மாற் 1:27). ஆனால் வேறுசிலர் அவர்மட்டில் இடறல்பட்டு அவரை ஏற்க மறுத்து "இவர் தச்சருடைய மகன் அல்லவா?" (மத் 13:55) எனக்கூறி அவரை ஏளனம் செய்தனர். நமது ஒவ்வொரு செயலிலும் நிலைப்பாட்டிலும், ஒன்று நாம் கிறிஸ்துவுக்குச் சார்பாக இருக்கின்றோம்; அல்லது அவருக்கு எதிராக இருக்கின்றோம். "என்னோடு இல்லாதவர் எனக்கு எதிராக இருக்கிறார்" (மத் 12:30) என்று கிறிஸ்து தெளிவாகக் கூறியுள்ளார். கிறிஸ்துவையும் அவருடைய நற்செய்தியையும் பின்பற்றுவதில் சமரசத்திற்கு இடமில்லை.

கிறிஸ்துவினுடைய திருச்சபையும் "எதிர்க்கப்படும் அடையாளமாக இருக்கிறது. திருச்சபை விசுவாசம் மற்றும் ஒழுக்கநெறி ஆகியவற்றில் உறுதியான நிலைப்பாட்டை எடுக்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக, மணமுறிவு, கருச்சிதைவு, கருணைக்கொலை ஆகியவற்றைக் கடுமையாக எதிர்க்கின்றது. இவற்றில் சமரசத்திற்கு இடமில்லை. ஆனால் ஒருசிலர் திருச்சபையின் போதனையை எதிர்த்துப் போர்க்கொடி பிடிக்கின்றனர். அவ்வாறு செய்வது கிறிஸ்துவின் நற்செய்திக்கு எதிரானது.

அதே நேரத்தில் கிறிஸ்தவ விசுவாசிகள் இறைவாக்கு உரைக்கும் பணியையும் செய்ய வேண்டும். திருச்சபைக்கு உள்ளும் வெளியிலும் உள்ள தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்ட அவர்களுக்கு கடமையும் உரிமையும் உண்டு. இன்றைய முதல் வாசகம் இறைவாக்கினர் எரேமியாவைப்பற்றி உள்ளது. கி.மு. 7-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த அவர் அரசர்களுக்கும் மக்களுக்கும் ஆலயத்துக்கும் எதிராகப் பேசினார். அவ்வாறு பேசக்கூடாது என்று அவர் விரும்பினாலும் கடவுளுடைய வார்த்தை அவர் இதயத்தில் பற்றிஎரியும் தீ போல இருந்தது. அவரால் அதை அடக்கிவைக்க முடியவில்லை (எரோ 20:9). எரேமியா, இறைவாக்கு உரைத்ததால் பல இன்னல்களுக்கு உள்ளானார். பாழுங்கிணற்றில் தள்ளப்பட்டார்; நாடுகடத்தப்பட்டார்; மக்கள் அவரைக் கொல்ல முயன்றனர். இருப்பினும் அவர் எதற்கும் அஞ்சவில்லை. ஏனெனில் அவரை இறைவாக்கு உரைக்கும்படி அழைத்த கடவுள் அவரிடம் கூறினார்: " அவர்கள் உனக்கு எதிராகப் போராடுவார்கள். எனினும் உன்மேல் வெற்றிகொள்ள அவர்களால் இயலாது. ஏனெனில் உன்னை விடுவிக்க உன்னோடு இருக்கிறேன்" (எரே 1:19). நமது இறைவாக்குப்பணி கடவுளது பணியென்றால் எவராலும் அதை அழிக்க முடியாது. மாறாக. அது நமது சொந்தப் பணி என்றால் அது சிதைந்து போவது உறுதி.

"அமைதியை அல்ல, வாளையே கொணர வந்தேன்" (மத் 10:35) என்ற ஆண்டவரின் அருள்வாக்கை மேற்கோள்காட்டி ஒருசிலர் வன்முறையில் ஈடுபடுவதை நியாயப்படுத்த முடியாது. ஏனெனில் அதே ஆண்டவர் "வாளை எடுப்போர் அனைவரும் வாளால் அழிந்து போவர்" (மத் 26:52) என்றும் எச்சரித்துள்ளார். கிறிஸ்து மண்ணுலகில் மூட்ட வந்த அன்புத் தீ (லூக் 12:49) மட்டுமே நமது ஆயுதமாகும்.

ஓர் இளைஞன் ஓர் இளம் பெண்ணிடம், "வா! ஓடிப் போகலாம்" என்றான். அதற்கு அவள், “செருப்பு பிஞ்சு போகும் " என்றதற்கு அவன் அவளிடம், "பரவாயில்லை செருப்பைத் தூக்கிக் கொண்டே ஓடலாம்” என்றான். இன்று பலர் பல காரியங்களுக்காகப் பலருடன் சேர்ந்து ஓடுகின்றனர். ஆனால் இன்றைய இரண்டாம் வாசகம் நாம் யாருடன், எப்படி ஓட வேண்டும் எனக்கூறுகிறது. நம்பிக்கையைத் தொடங்கி வைப்பவரும் அதை நிறைவு செய்பவருமான கிறிஸ்துவின்மேல் நம் கண்களைப் பதிய வைத்து மன உறுதியுடன் வாழ்க்கைப் பந்தயத்தில் ஓட எபிரேயருக்கு எழுதப்பட்ட திருமுகம் நம்மை அழைக்கிறது.

நாம் ஓடுவோம்: கிறிஸ்துவுடன் ஓடுவோம்; உலகத்துடன் சமரசம் செய்யாமல் ஓடுவோம். கிறிஸ்துவுக்குச் சார்பாக இறைவாக்கு உரைப்போம். நலமானவைகளைத் தூக்கிப் பிடிப்போம்: நலமற்றவைகளை உடைத்து எறிவோம்.

நாமார்க்கும் குடியல்லோம் நமனை அஞ்சோம்
நரகத்தில் இடர்ப்படோம் நடைலையில்லோம்.
ஏமாப்போம் பிணியறியோம் பணிவோமல்லோம்
இன்பமே எந்நாளும் துன்பமில்லை. அப்பர்
மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

போர் முழக்கம்!

புனித 10ம் பத்திநாதர் திருத்தந்தையாக இருந்த போது ரோமையில் உள்ள குருமடம் ஒன்றிற்குச் சென்றிருந்தார். அப்போது அங்குள்ள குருமாணவர்களிடத்தில் ஒரு கேள்வி கேட்டார். உண்மைத் திருச்சபையின் அறிகுறிகள் என்ன என்பதே அக்கேள்வி. "1. ஒருமைத்தன்மை (ஏகம்). 2. தூய்மைத்தன்மை (பரிசுத்தம்). 3. பொதுமைத்தன்மை (கத்தோலிக்கம்) 4. திருத்தூதர்வழி மரபுத்தன்மை (அப்போஸ்தலிக்கம்) ஆகிய நான்கு பண்புகளே அல்லது தன்மைகளே இயேசு நிறுவிய திருச்சபையின் அடையாளங்கள்" என்றனர் குருமாணவர்கள்.

"இன்னொரு அறிகுறியை விட்டுவிட்டீர்களே" என்றார் திருத்தந்தை. அது எந்த அறிகுறி என்று திகைத்து நின்றார்கள் குருமாணவர்கள். "உலகப் போக்கின்படி போகாமல் எதிர் நீச்சல் அடிப்பதனால் பலருடைய எதிர்ப்புக்கு உள்ளாகும் திருச்சபைதான் உண்மைத் திருச்சபை” என்று விளக்கினார் திருத்தந்தை.

கிறிஸ்துவுக்கு நண்பனாக இருக்க விரும்புகிறவன் உலகத்துக்கு எதிரியாக மாற வேண்டும். உலகப் போக்கின்படி போகாமல்...ஆம், போக முடியாது, போகக் கூடாது. காரணம்? இயேசுவின் சிந்தனைகள், இலட்சியங்கள், ஈடுபாடுகள் மதிப்பீடுகள் வேறு. உலகின் சிந்தனைகள் இலட்சியங்கள், ஈடுபாடுகள், மதிப்பீடுகள் வேறு.

இயேசு வழித் திருச்சபை எதிர்ப்புக்குள்ளாகும் திருச்சபை இயேசுவின் பொருட்டு நாம் எடுக்கிற எந்த நிலைப்பாடும் எதிர்ப்புக்கு நம்மை உட்படுத்தும். இழப்புக்களைச் சந்திக்க வைக்கும். தீமைக்கு எதிரான போரில் இரத்தம் சிந்த நேரும்.

பழைய ஏற்பாட்டு அரசன் செதேக்கியா, தன் பதவியைத் தக்க வைத்துக்கொள்ள, தீயவர்களின் ஆதரவைப் பெற அநீதித் தீர்ப்புக்கு ஆளாக்கிய இறைவாக்கினர் எரேமியா (முதல் வாசகம்), கருப்பின மக்களின் விடுதலைக்காகப் பாடுபட்ட மார்ட்டின் லூத்தர்கிங், ஏழை எளிய மக்களின் உரிமைக்காக உயிர் கொடுத்த பேராயர் ரொமேரோ... இப்படித் “திரண்டு வரும் மேகம் போல இத்தனை சாட்சிகள் நம்மைச் சூழ்ந்து நிற்க... நம்பிக்கையைத் தொடங்கி வழிநடத்துபவரும் அதை நிறைவு செய்பவருமான இயேசுவின் மீது கண்களைப் பதிய வைப்போம்'' (எபி. 12:1-2).

சரியான நேரத்தில் தவறுகளைச் சுட்டிக் காட்டாவிட்டால் அவை நம்மையே சுட்டுவிடும்; கண்டிக்காவிட்டால் காலமெல்லாம் வேதனைப்பட நேரும். அடுத்த காம்பவுண்டில்தானே புதர் வளர்கிறது என்று சும்மா இருக்கலாமா? புதர் வேண்டுமானால் நம் வீட்டுக்குள் நுழையாமல் போகலாம். ஆனால் அந்தப் புதரில் வளரும் பாம்பு நம் வீட்டிற்குள் வராது என்பது என்ன நிச்சயம்? அடுத்த வீட்டு வாசலில்தானே குப்பை என்று கண்டுகொள்ளாமல் இருந்தால், அக்குப்பையிலிருந்து உருவாகும் கொசுக்களும் ஈக்களும் நமக்கு நோயைக் கொண்டு வராதா?

உள்ளதைச் சொன்னால் உடம்பு எரியும். நீதியை நினைத்தாலே நெஞ்சம் எரியும். அதற்காக வாய் மூடி மௌனியாக இருக்க முடியுமா ஓர் இறைவாக்கினர்?

போற்றுவார் போற்றட்டும் - புழுதிவாரித்
தூற்றுவார் தூற்றட்டும்
ஏற்றதொரு கருத்தை எனதுள்ளம் என்றால்
எதுவரினும் அஞ்சேன் நில்லேன்.

நல்லவர்களுக்கும் தீயவர்களுக்கும் இடையே பிளவை உண்டாக்குவதே என் பணி என்கிறார் இயேசு (லூக். 12:51). தீயவற்றோடு கொள்ளும் சமரசத்தால் வரும் சமாதானத்தை விட அவற்றை அழிப்பதில் வரும் பிரிவினை நல்லது. தீயவற்றைக் கண்டு கொள்ளாமல் இருப்பதால் வரும் அமைதியைவிட, அதைச் சுட்டிக்காட்டுவதால் வரும் பகைமை நல்லது.

"பாவிகளால் தமக்கு உண்டான எந்த எதிர்ப்பையும் மனஉறுதியோடு தாங்கிக் கொண்ட இயேசுவை எண்ணிப் பாருங்கள்... பாவத்துக்கு எதிரான போராட்டத்தில் இரத்தம் சிந்தும் அளவுக்கு நீங்கள் இன்னும் எதிர்த்து நிற்கவில்லை” எபி. 12:3,4 நமக்கு விடுக்கும் சவால் இது!

“மண்ணுலகில் தீ மூட்ட வந்தேன்... பிளவு உண்டாக்கவே வந்தேன்" இன்றைய நற்செய்தி இயேசு செய்யும் போர் முழக்கம்! அர்த்தமுள்ள கிறிஸ்தவ வாழ்வுக்கு அடித்தளமிடும் வார்த்தைகள்!

இறைவாக்கினர் எசாயா முன்னுரைத்த "அமைதியின் அரசரா', உலகம் தர இயலாச் சமாதானத்தை வாக்களித்தவரா, பிரிவினையை உண்டாக்க வந்தேன் என்கிறார்? "மக்களுள் பலரின் வீழ்ச்சிக்கும் எழுச்சிக்கும் காரணமாக இருக்கும் எதிர்க்கப்படும் அறிகுறியாகவும் இருக்கும்" (லூக். 2:34) என்பதுதானே இயேசுவின் அடையாளம்!

இயேசு மூட்டுகிற தீ பாலைவனப் பாதையில் இறைவன் தன் உடனிருப்பை உணர்த்தி இஸ்ரயேலைத் தூணாக நின்று வழிநடத்திய நெருப்பா (சி.ப.13:21)? பதரைச் சுட்டெரிக்கும் தண்டனை நெருப்பா (லூக். 3:17)? இறைவாக்கினரின் நாவைத் தொட்டு தூய்மைப்படுத்தும் நெருப்பா (எசா.6:7)? தீ நாக்கு வடிவில் எழுந்த தூய ஆவி என்னும் நெருப்பா (தி.ப. 2:3)? இயேசுவின் பணியாலும் அவருடைய சீடர்களின் பணியாலும் எழுகின்ற தீ ஒவ்வொருவருடைய தன்மையையும் தரத்தையும் சோதித்து எடைபோட்டுத் தீர்ப்பிடும் தீயாகும். இயேசுவை முன்னிட்டு இயேசுவைச் சார்ந்தவர் இயேசுவுக்கு எதிரானவர் என்ற பிளவை ஏற்படுத்தும் தீயாகும் (னூக். 12:51). இத்தகைய சவால்களைச் சந்திக்க துணிச்சல் உள்ளவர்கள் மட்டுமே இயேசுவின் சீடர்களாக முடியும்.

இதயத்தில் தாழ்ச்சியும் சாந்தமும் என்பது மழுங்கத்தனம் அல்ல.இயேசுவைப் பொருத்தவரை தாழ்ச்சி என்பது உண்மை. சாந்தம் என்பது வீரம். வீரன்தான் சாந்தமாக இருக்க முடியும். இல்லையென்றால் சாந்தம் கோழைத்தனமாகும்.

பிரிவினை தவிர்க்க இயலாது. 'இவன் ஊரை இரண்டு படுத்துகிறான்' என்பது போன்ற குற்றச்சாட்டுக்கள் பலரைப் பற்றி எழும். அப்போதெல்லாம் திடீர்த் தீர்ப்பு கூடாது.

- பிரிவினை யாரால் வருகிறது, எதனால் வருகிறது என்ற கேள்விகள் எழ வேண்டும்.

- தன்னலத்தாலா, பதவி வெறியாலா, பேராசையாலா, அப்படியெனில் பிரிவினை கண்டனத்துக்குரியது.

இயேசுவினாலா, இறையாட்சி விழுமியங்களினாலா, அப்படி என்றால் பிரிவினை வரவேற்புக்குரியது.

தன்னலத்தாலும் சாதி வெறியாலும் பேராசையாலும் வரும் பிரிவினைகளுக்குக் காரணமாய் இருப்பவர்களுக்கு ஐயோ கேடு!

“மண்ணுலகில் தீ மூட்ட வந்தேன். அது இப்பொழுதே பற்றி எரிந்து கொண்டிருக்க வேண்டும்" (லூக். 12:49). வாழ்க்கை என்பது சிறிய மெழுகுவர்த்தி அல்ல. அது ஒரு பெரிய தீப்பந்தம். அது என்னோடு இருக்கிறது. மற்றவருக்கு அதைக் கொடுப்பதற்கு முன்னதாக சிறந்த முறையில் அதை நான் மிளிர வைக்க வேண்டும்.

இயேசு தனது பணியைத் தீயோடு ஒப்பிடுகிறார். தீ புடமிடுவது போலும் தூய்மையற்றதை அகற்றித் தூய்மைப்படுத்துவது போலும் (மலாக். 3:3) பொய்மைகளுக்கிடையே நிற்கும் உண்மையைத் வந்த தீ கிறிஸ்து.

சமூகப் புரட்சியாளர் ஆயர் ஹெல்டர் காமொரா சொல்வார்: "ஏழைகளுக்கு உணவு கொடுத்தேன். என்னைப் புனிதன் என்றார்கள். ஏழைகளுக்கு ஏன் உணவு இல்லை? என்று உரிமையைத் தட்டிக் கேட்டேன். என்னைக் கம்யூனிஸ்டு என்றார்கள்”. நீதியற்ற நேர்மையற்ற, உலகைத் தட்டிக் கேட்டால் தீ பற்றத்தான் செய்யும். உண்மை சுட்டெரிக்கும் என்பார்கள். அப்படியென்றால் உண்மை தீ தானே! உண்மையே உருவானர் இயேசு. பொய்மையில் போலித் தனத்தில், பூரிப்படைந்த மக்களிடம் உண்மைக்கு வரவேற்பு இல்லை. அத்தகையோரிடத்தில் உண்மை என்ற தீ கலவரத்தை ஏற்படுத்துகின்றது. நாமும் குப்பை கூளங்களான தீமைக்கும், அநீதிக்கும், வெளி வேடத்துக்கும் தீ வைத்து உண்மையின் சீடர்களாகத் திகழ்வோம்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

“மன உறுதியோடு ஓடுவோமாக”

நாத்திகர்கள் நடுவில் கிறிஸ்தவர்:


அது ஒரு பன்னாட்டு நிறுவனம். அதில் பணிபுரிந்த பலரும் பிற சமயத்தைச் சேர்ந்தவர்களும் நாத்திகர்களுமாக இருந்தார்கள். அந்த நிறுவனத்தில் பணிபுரிய ஒரு கிறிஸ்தவருக்கு அழைப்பு வந்தது.

‘பிற சமயத்தைச் சேர்ந்தவர்களும் நாத்திகர்களும் பணிபுரியும் இடத்தில் கிறிஸ்தவனாகிய நான் எப்படிப் பணிபுரிவது?’ என்று சற்றுத் தயங்கிய அவர், அங்கே வழங்கப்படும் ஊதியம், மற்ற நிறுவனங்களில் வழங்கப்படும் ஊதியத்தை விடவும் கூடுதல் என்பதை அறிந்து, அந்த நிறுவனத்தில் பணிபுரியக் கிளம்பிப் போனார். ஆனாலும் அவருக்கு அங்கு என்ன நடக்குமோ என்ற பதற்றம் இருந்துகொண்டே இருந்தது.

அலுவலகத்திற்குச் சென்றுவிட்டு, மாலை வேளையில் வீட்டிற்குத் திரும்பி வந்த அவரிடம் அவரது மனைவி, “பிற சமயத்தைச் சேர்ந்தவர்களும் நாத்திகர்களும் உள்ள உங்கள் நிறுவனத்தில் உங்களை அவர்கள் எப்படி நடத்தினார்கள்?” என்று மிகுந்த எதிர்பார்ப்போடு கேட்டாள். அதற்கு அவர், ‘நான் ஒரு கிறிஸ்தவர் என்பதை எந்தவிதத்திலும் காட்டிக்கொள்ளவே இல்லை” என்று சொல்லிக் கள்ளச் சிரிப்புச் சிரித்தார். இதைக் கேட்டு, அவரது மனைவி அதிர்ந்து போனார்.

இன்றைக்குப் ஒருசிலர் தாங்கள் கிறிஸ்தவர்கள் என்று மற்றவர்களுக்குத் தெரிந்தால், அவர்கள் ஏதாவது செய்யக்கூடும், நினைக்கக்கூடும் என்று தங்கள் கிறிஸ்தவ அடையாளத்தை மறைத்து வாழ்ந்து கொண்டிருப்பதைக் காணமுடிகின்றது. அதைத்தான் இந்த நிகழ்வு வேதனையோடு பதிவுசெய்கின்றது. இந்நிலையில் பொதுக் காலத்தின் இருபதாம் ஞாயிறான இன்று நாம் வாசிக்கக்கேட்ட இறைவார்த்தை, “கிறிஸ்துவின்மீது நமது கண்களைப் பதிய வைத்து, நம்பிக்கை வாழ்வு என்ற பந்தயத்தில் மன உறுதியோடு ஒடுவோடுமாக” என்ற சிந்தனையைத் தருகின்றது. அது குறித்து நாம் சிந்திப்போம்.

கிறிஸ்துவின்மீது கண்களைப் பதிய வைப்போம்:

இன்றையப் பலர் திரைப்பட நடிர்கள், விளையாட்டு வீரர்கள், அரசியல் தலைவர்கள், சமுதாயத் தலைவர்கள் என்று யார்மீதெல்லாமோ தங்கள் கண்களைப் பதிய வைத்து, வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றார்கள். இவர்களெல்லாம் சிறிதுநேரம் ஒளிர்ந்து அணைந்துபோய்விடும் விளக்குகள். தவிர, இவர்களெல்லாம் தங்களுக்காகவும் தங்களுடைய குடும்பத்திற்காகவும் மட்டுமே வாழ்ந்து இறந்து போகும் சாதாரண மனிதர்கள். ஆகவே, இவர்கள்மீது தங்கள் கண்களைப் பதிய வைத்து வாழ்கின்ற யாரும் அடர்ந்த காட்டிற்குள் திக்குத் திரியாமல் போக நேரிடும்.

இயேசு கிறிஸ்து அப்படிப்பட்டவர் அல்லர். அவர் நாம் வாழ்வு பெறுவதற்காக, இழிவைச் சந்தித்தவர்; மிகவும் மன நெருக்கடிக்கு உள்ளானவர். இறுதியில் அவர் இரத்தத்தால் ஆன திருமுழுக்கான சிலுவைச் சாவையே ஏற்றுக்கொண்டவர். இந்த உலகில் இயேசு கிறிஸ்துவைத் தவிர நமக்காக இழிவையும் மனநெருக்கடியையும் சந்தித்து, இறுதியில் கொடிய சிலுவைச் சாவை ஏற்றுக்கொண்ட யாராவது ஒருவர் இருக்கின்றாரா? என்றால், நிச்சயமாக இல்லை என்றுதான் சொல்லவேண்டும்.

இப்படிப்பட்ட இயேசுவின்மீது நமது கண்களைப் பதிய வைத்து வாழச் சொல்கின்றது எபிரேயர் திருமுகத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட இன்றைய இரண்டாம் வாசகம். இயேசுவின்மீது நாம் ஏன் நமது கண்களைப் பதிய வைத்து வாழவேண்டும் என்றால், அவர் ஒருவரே, நம்பிக்கையைத் தொடங்கி வழிநடத்துபவரும், அதை நிறைவு செய்பவரும் ஆவார்; திரைப்பட நடிகர்களோ, விளையாட்டு வீரர்களோ, அரசியல் தலைவர்களோ அல்ல.

இயேசுவின்மீது கண்களைப் பதியவைத்து வாழ்ந்தவர்கள்:

பல்வேறு போராட்டங்கள், சித்திரவதைகளுக்கு அஞ்சியும், உலகப் போக்கிலான வாழ்க்கையே பெரிதென நினைத்தும் அதன்மீது தங்கள் கண்களைப் பதிய வைத்து வாழ்ந்தோர், வாழ்வோர் பலர் இருக்கையில், திரண்டு வரும் மேகம் போல், கிறிஸ்துவின்மீது தங்கள் கண்களைப் பதிய வைத்து வாழ்ந்த சாட்சிகள் பலர் உண்டு. அவர்களைப் பற்றி, இன்றைய இரண்டாம் வாசக இறைவார்த்தைப் பகுதிக்கு முந்தைய பகுதியான எபிரேயர் திருமுகத்தின் பதினோராம் அதிகாரம் முழுவதும் வாசிக்கின்றோம். இப்படி இயேசுவின்மீது அல்லது கடவுள்மீது தம் கண்களைப் பதிய வைத்து வாழ்ந்த ஒரு சாட்சிதான் இன்றைய முதல் வாசகத்தில் நாம் வாசிக்கின்ற இறைவாக்கினர் எரேமியா.

“எனக்குப் பேசத் தெரியாதே, சிறுபிள்ளைதானே” என்று சொன்ன எரேமியாவிடம் ஆண்டவராகிய கடவுள், “சிறுபிள்ளை நான் என்று சொல்லாதே, யாரிடமெல்லாம் உன்னை அனுப்புகிறேனோ, அவர்களிடம் செல்; எவற்றை எல்லாம் சொல்லக் கட்டளை இடுகின்றேனோ அவற்றைச் சொல்...” (எரே 1: 6-8) என்று சொல்லி, அவரைத் தனது பணிக்கென அழைத்தார். எரேமியாவும், ஆண்டவர் தன்னை யாரிடமெல்லாம் அனுப்பினாரோ அவர்களிடம் சென்று, அவர் சொல்ல வேண்டும் என்று சொன்னாரோ அதைச் சொல்லி வந்தார். அதற்காக அவர் அடைந்த துன்பங்கள் ஏராளம்.

இன்றைய முதல் வாசகத்தில், எருசலேமின் அழிவையும் பாபிலோனியர்களின் படையெடுப்பையும் பற்றி எரேமியா அறிவித்ததால், நாட்டிலிருந்த தலைவர்களின் தூண்டுதலால் செதேக்கியா மன்னன் அவரைப் பாழ்ங்கிணற்றில் இறக்கிவிடுகின்றான். அங்கே எரேமியா தண்ணீர் இல்லாமல், உணவில்லாமல் மிகந்த வேதனைப்படுகின்றார். எரேமியா இத்தகைய துன்பங்களை அடைந்தாலும், அவர் கடவுளின் வார்த்தையை அறிவிக்க மறக்கவில்லை. தன் முயற்சியிலிருந்து அவர் பின்வாங்கவும் இல்லை. மாறாக, அவர் கடவுள்மீது தன் கண்களைப் பதிய வைத்துப் பந்தயத்தில் மனவுறுதியோடு ஓடி, கடவுளுக்குச் சான்று பகர்ந்தார்.

சான்று பகர்வோருக்குக் கிடைக்கும் கைம்மாறு:

கடவுளின் திருவுளத்தை நிறைவேற்றுவதற்காக இழிவையும் மன மனநெருக்கடியையும் சந்தித்து, இறுதியில் சிலுவையை ஏற்றுக்கொண்டு, அதன்மூலம் கடவுளை மாட்சிப்படுத்திய இயேசுவைக் கடவுள் தமது வலப்பக்கத்தில் அமரச் செய்தார். அதைப் போன்று தன் ஒரே மகன் இயேசுவின் கண்களைப் பதிய வைத்து, அவருக்குச் சாட்சிகளாகத் திகழும் ஒவ்வொருவருக்கும் கடவுள் தக்க கைம்மாறு தருவார். அது எத்தகைய கைம்மாறு என்பதை இயேசு தெளிவுபடுத்துகின்றார் (மத் 19: 29).

இயேசுவின்மீது கண்களைப் பதிய வைத்து, அவரது சாட்சிகளாக வாழ்கின்றபோது, சொந்தக் குடும்பமே நம்மை வெறுத்து ஒதுக்கலாம். நண்பர்கள்கூடப் பகைவர்கள் ஆகலாம். அதற்காக நாம் மனம்தளர்ந்து விடாமல், பரிசு பெற வேண்டிய இலக்கை நோக்கி மன உறுதியோடு ஓடிவோம். அப்போது கடவுள் நமக்குக் கட்டாயம் கைம்மாறு தருவார்.

சிந்தனைக்கு:

கதாநாயகர்களுக்கும் இயேசுவுக்குச் சாட்சியாக வாழ்ந்த புனிதர்களுக்கும் இடையே உள்ள வித்தியாசத்தைப் பற்றி, மிகப்பெரிய எழுத்தாளரான பெலிக்ஸ் அட்லர் கூறும்போது, “கதாநாயகர்கள் பெரிய பெரிய விளக்கை ஏற்றி வைத்து உலகிற்கு ஒளி தரலாம். புனிதர்களோ தங்கள் வாழ்வால் உலகிற்கு ஒளியாய் விளங்குவார்கள்” என்பார். நாம் இயேசுவின்மீது கண்களைப் பதிய வைத்து வாழ்ந்த புனிதர்களைப் போன்று நமது வாழ்வால் உலகிற்கு ஒளியாய் விளங்குவோம். அதன்வழியாக இறையருளை நிறைவாகப் பெறுவோம்.
 

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

இணைக்கும் பிளவுகள்

ஒரு பங்கு ஆலயத்தில் திருப்பண்ட அறையில் (சக்ரீஸ்து) நடுத்தர வயது நபர் ஒருவர் வேலை பார்த்து வந்தார். அவர் கொஞ்சம் படித்தவர். பல ஆண்டுகளாகத் திருப்பண்ட அறையில் வேலை செய்து வந்தார். அந்தப் பங்கிற்கு புதிதாய் வந்த அருள்பணியாளருக்கு அவரைப் பிடிக்கவில்லை. அவர் செய்யும் எல்லாவற்றிலும் குறை கண்டுபிடித்துக்கொண்டே இருப்பார். ஒருநாள் கோபத்தின் உச்சியில், 'இனி நீ வேலைக்கு வர வேண்டாம். உன் கணக்கை முடித்துக்கொள்' என்று சொல்லி அனுப்பிவிடுகின்றார். இவர் ரொம்பவும் கெஞ்சிப் பார்க்க அருள்பணியாளர் மனம் மாறுவதாய் இல்லை. வீட்டிற்கு வருகின்ற இவர் ரொம்ப நேரமாக யோசிக்கிறார். தன் வீட்டிற்கு முன் நிறைய புல் முளைத்திருக்கிறது. இதை மேய்வதற்கு இரண்டு மாடுகள் வாங்கி விடலாமென நினைக்கிறார். மாடுகள் வாங்கி விட, பால் வியாபாரம் நன்றாக நடக்கிறது. கோவிலுக்குச் செல்வதற்காகக் காலையில் எழுந்து பழகிய அவர் அதே பழக்கத்தில் மாடுகளைக் கவனிக்கவும், பால் கறக்கவும் என அர்ப்பணத்தோடு ஈடுபட சில ஆண்டுகளில் பெரிய பண்ணைக்கு உரிமையாளர் ஆகிவிடுகின்றார். இந்நேரத்தில் அருள்பணியாளரும் மாற்றலாகிச் சென்றுவிடுகின்றார். மாற்றலாய்ச் சென்ற அருள்பணியாளரை இவர் சந்திக்க தன்னுடைய புதிய காரில் செல்கின்றார். புதிய கார் வருகிறதே என்று வேகமாக அருள்பணியாளர் வெளியே வந்து பார்க்கிறார். காரில் வந்தவர் சக்ரீஸ்தர் என்றவுடன் அறைக்குள் சென்றுவிடுகின்றார். இவர் கதவைத் தட்ட, அவர் கோபமாய், 'என்னய்யா, என்ன வேணும்? இங்கு எந்த வேலையும் இல்லை' என்கிறார். அதற்கு இவர் சொல்கிறார், 'சாமி, உங்களுக்கு நன்றி சொல்லத்தான் வந்தேன். நல்ல வேளை என்னைச் சக்ரீஸ்தர் வேலையிலிருந்து வெளியேற்றினீர்கள். இன்னைக்கு நான் பெரிய பால்பண்ணைக்கு உரிமையாளராய் இருக்கிறேன். இல்லைன்னா இன்னும் மெழுகுதிரி ஏத்திக்கிட்டு உட்கார்ந்திருப்பேன்.'

நிற்க.

இப்படியாகச் சில பிளவுகள் நன்மையில் போய் முடிகின்றன. தன் முந்தைய பணியிடமிருந்து அவர் ஏற்படுத்திய பிளவு அவருடைய பொருளாதார முன்னேற்றத்துக்கு வழிவகுக்கிறது.

இதற்கு எதிர்மாறாகச் சில பிரிவுகள் அல்லது பிளவுகள் சோகத்தில் வெறுமையில் இறப்பில் முடிகின்றன.

எல்லாப் பிளவுகளும் தீமையானவை அல்ல. நன்மையான சில பிளவுகள் அல்லது பிரிவுகள் இருக்கின்றன என்று மொழிகிறது இன்றைய இறைவார்த்தை வழிபாடு.

இன்றைய முதல் வாசகத்தில் (காண். எரே 38:4-6, 8-10) இறைவாக்கினர் எரேமியாவுக்கும் அரசன் செதேக்கியாவுக்கும் இடையே ஏற்படும் பிளவுபற்றி வாசிக்கின்றோம். பாபிலோனிய அரசன் நெபுகத்னேசர் யூதாவை முற்றுகையிடுகின்றார். தன்னுடைய பதில் அரசனாகச் செதேக்கியாவை நியமிக்கின்றார். இது அரச அலுவலர்களுக்கு அதிருப்தியைக் கொடுத்தது. எனவே பாபிலோனியாவுடன் போர் தொடுக்குமாறு அவர்கள் செதேக்கியாவைத் தூண்டுகின்றனர். ஆனால், அப்படிப் போர் செய்வது பெரிய அழிவை உண்டாக்கும் எனவும், இப்போதைக்கு சரணாகதி அடைவதே சிறந்த வழி என்றும் சொல்கிறார் எரேமியா. ஏனெனில், அரசர்களும் அரச அலுவலர்களும் மக்களும் கடவுளின் உடன்படிக்கையை மீறிப் பாவம் செய்ததால்தான் இத்தீமை வந்திருக்கிறது என்பதை எரேமியா அறிவார். அரச அலுவலர்கள் எரேமியாவின் இக்கூற்றை அரசியல் எதிர்க்கருத்து என்று எண்ணி, 'இம்மனிதன் கண்டிப்பாய்ச் சாக வேண்டும். ஏனெனில் இவன் மக்களின் அழிவைத் தேடுகிறானே அன்றி நலனைத் தேடுவதில்லை' என்கிறார்கள். அத்தோடு அவரைப் பாழுங்கிணற்றில் தள்ளி, பசியால் அவரைக் கொன்றுவிட நினைக்கின்றனர். அரசவையின் எத்தியோப்பிய பணியாளன் எபேதுமெலேக்கு எரேமியாவுக்குச் சார்பாக நின்று அவரைப் பாழுங்கிணற்றிலிருந்து காப்பாற்றுகின்றார்.

அரசன் மற்றும் அரச அலுவலர்கள் நெபுகத்னேசர் மீது மேற்கொண்ட போர் அவர்களுக்கு இன்னும் பேரழிவைத் தருகின்றது. அவர்கள் எரேமியாவின் பேச்சைக் கேட்டிருந்தால் இவ்வளவு பெரிய அழிவு வந்திருக்காது. அவர்கள் இரண்டு நிலைகளில் தவறு செய்கின்றனர்: (அ) இறைவனின் வார்த்தை எது, தங்களின் வார்த்தை எது என்று அவர்களால் தேர்ந்து தெரிவு செய்ய முடியவில்லை, (ஆ) தங்களுடைய எண்ணம்போலக் கடவுள் செயல்படுவார் என்று எண்ணி கடவுளை ஒரு பொம்மையாக்க முனைகின்றனர். ஆனால் கடவுளின் வார்த்தைக்கு யாரும் விலங்கிட முடியவில்லை. அவரின் வார்த்தைகள் நிறைவேறுகின்றன. எரேமியாவின் வார்;த்தைகள் மக்களிடம் பிளவை உண்டாக்கின. ஆனால், கடவுளின் வார்த்தைகள் அவை என்று நினைத்தவர்களுக்கு அவை பாதுகாப்பைக் கொண்டுவந்தன.

இரண்டாம் வாசகம் (காண். எபி 12:1-4) எபிரேயருக்கு எழுதப்பட்ட திருமடலிலிருந்து எடுக்கப்பட்டுள்ளது. கடந்த வாரத்தில் நம்பிக்கை என்றால் என்ன என வரையறை செய்த ஆசிரியர், 'திரண்டு வரும் மேகம்போல இத்தனை சாட்சிகள் இருக்க' என எல்லா நம்பிக்கையாளர்களையும் ஒன்றாக்கி, இவர்களின் பாதுகாப்பில் தன்னுடைய நம்பிக்கையாளர்கள் தொடர்ந்து முன்னேற அறிவுறுத்துகின்றார். இந்தத் தொடர் முன்னேற்றத்தை ஓட்டப் பந்தயத்திற்கு ஒப்பிடுகின்றார் ஆசிரியர். ஓட்டப் பந்தயத்தில் ஓடுபவர் விரைவாக ஓடுவதற்கு உந்துப் பலகை வைக்கப்படுவதுண்டு. உந்துப் பலகை கனமாக இருக்கும். அதன் ஒரு பகுதி நிலத்தில் பதிக்கப்பட்டிருக்கும் உந்துப் பலகையை எத்தி ஒருவர் அந்த விசையைப் பயன்படுத்தி முதல் அடியை நீளமாக எடுத்து வைத்தால் அவர் வெற்றி பெறும் வாய்ப்பு அதிகம். ஆனால், அவர் அப்படிச் செய்யாமல் உந்துப் பலகையோடு தன்னை இணைத்துக் கொண்டால், அல்லது உந்துப் பலகையைத் தன் காலோடு சேர்த்துக் கொண்ட ஓட முயற்சித்தால் என்ன ஆகும்? அவர் விழுந்து தன்னைக் காயப்படுத்திக் கொள்வதோடு போட்டியிலும் தோற்றுவிடுவார். ஆக, அவரின் கால்களுக்கும் உந்துப் பலகைக்கும் இடையே ஏற்படும் பிளவே அவரை வெற்றியாளராக மாற்றும். இதையே ஆசிரியர், ஒருவர் தன்னுடைய சுமையையும், பாவத்தையும் உதறித் தள்ளாத ஒருவர் பந்தயத்தில் வெற்றி அடைய முடியாது என்கிறார். உந்துப் பலகையிலிருந்து கால்கள் எடுக்கப்பட்டவுடன் ஓடுபவரின் கண்கள் இலக்கில் பதிய வேண்டும். இதை ஆசிரியர், 'நம்பிக்கையைத் தொடங்கி வழிநடத்துபவரும் அதை நிறைவு செய்பவருமான இயேசுவின்மீது கண்களைப் பதிய வைப்போம்' என்கிறார். இங்கே நம்பிக்கையின் உந்துப் பலகையாக, உடன் ஓடி வந்து உற்சாகம் தருபவராக, பந்தயத்தை நிறைவு செய்து வைக்கும் விளையாட்டின் நடுவராக இயேசுவை முன்வைக்கிறார் ஆசிரியர்.

இயேசு இந்த நிலைக்கு உயரக் காரணம் அவர் அனுபவித்த இழிவும் சிலுவையுமே. தான் அடைய வேண்டிய மகிழ்ச்சியை முன் நிறுத்தித் தன்னுடைய இழிவு மற்றும் சிலுவையை ஏற்றுக்கொள்கின்றார் இயேசு. அவருடைய செயல்களுக்குப் பாவிகள் பலர் எதிரிகளாக இருந்தாலும் அவர்களோடு ஏற்படுத்திக் கொண்ட பிளவால் இவர் வெற்றியை அடைகின்றார். ஆக, இயேசு அவருடைய எதிரிகளோடு ஏற்படுத்திய பிளவு இவருக்கு வெற்றியைக் கொடுக்கின்றது.

இன்றைய நற்செய்தி வாசகத்தில் (காண். லூக் 12:49-53), 'மண்ணுலகில் தீயை மூட்ட வந்தேன்' எனச் சொல்கின்ற இயேசு, 'மண்ணுலகில் அமைதியை ஏற்படுத்த வந்தேன் என்றா நினைக்கிறீர்கள்? இல்லை. பிளவை உண்டாக்க வந்தேன்' என்று நமக்கு அதிர்ச்சியூட்டுகின்றார். அமைதியின் அரசர் என்றழைக்கப்பட்டவர், 'மண்ணுலகில் அவர் தயவு பெற்றோருக்கு அமைதி' என்று வானதூதர்களால் பாடி மகிழப்பட்டவர் அமைதிக்கு எதிரானவரா? இயேசுவைத் தேர்ந்துகொள்கிறவர்கள் எதிர்கொள்ள வேண்டிய பிளவு இங்கே சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. இயேசுவின் நற்செய்தி எல்லாருக்கும் ஏற்புடையது அல்ல. அதைச் சிலர் ஏற்றுக் கொள்வர். பலர் ஏற்றுக்கொள்ள மறுப்பர். ஏற்றுக்கொள்ளாதவர் இயேசுவைக் குறித்து இடறல் படுவர். இந்த இடறலே அவர்களுக்குள் பிளவை உண்டாக்கிவிடும். ஆனால், இதைப் பொருட்படுத்தாமல் ஒருவர் இயேசுவின்மேல் நம்பிக்கை கொள்ளும்போது இந்தப் பிளவே அவரை இயேசுவோடு இணைக்கும்.

இவ்வாறாக,

இன்றைய முதல் வாசகத்தில், எரேமியா ஏற்படுத்தும் பிளவு மக்களைக் கடவுளோடு இணைக்கிறது. இரண்டாம் வாசகத்தில், நம்பிக்கையாளர்கள் தங்களுடைய பாவத்தோடு ஏற்படுத்தும் பிளவு அவர்களை இயேசுவோடு இணைத்து நம்பிக்கையில் நிலைக்கச் செய்கிறது. நற்செய்தி வாசகத்தில், இயேசுவைத் தேர்ந்துகொள்வதால் ஏற்படும் பிளவு ஒருவரை நீதியின் அரியணைமுன் வெற்றியாளராய் நிறுத்துகிறது.

இதை இன்று நம்முடைய வாழ்வோடு எப்படிப் பொருத்திப் பார்ப்பது?

பிளவுகள் அல்லது போராட்டங்கள் நமக்கு வெளியில் நடப்பதைவிட உள்ளேயே நடக்கின்றன. காலையில் அலார்ம் வைத்து எழுவதில் தொடங்கி, திருமணம், அருள்பணி நிலை தேர்வு போன்ற பெரிய முடிவுகள் எடுப்பது வரை நம் உள்ளத்தில் போராட்டம் நடந்துகொண்டே இருக்கின்றது. இந்தப் போராட்டத்தினால் நம்முடைய மன அமைதி கெட்டு, உடல் நலமும் பாதிக்கப்படுகிறது.

ஏன் இந்தப் போராட்டம்?

தவறானதைத் தெரிந்துவிடுவோமோ என்ற பயம். நாளை என்ன நடக்குமோ? அல்லது ஒன்றின் முடிவு எப்படி இருக்குமோ? என்ற கலக்கம். நம்முடைய பயமும் கலக்கமும் ஒரு பக்கம். இன்னொரு பக்கம் மற்றவர்களோடு ஒப்பிடுதல். மற்றவரோடு என்னையே ஒப்பிட்டு அவர் செய்வதனைத்தையும் நான் செய்ய முற்படும்போதும், அவருக்கு வெற்றியாக அமைவது எனக்கும் வெற்றியாக அமையும் என நினைப்பதும் கூட நம் அமைதியைக் கெடுத்துவிடுகிறது.

ஆனால், போரட்டம் அல்லது பிளவு இல்லாமல் வெற்றி இல்லை.

பிளவுபடாமல் நினைக்கின்ற உள்ளம் காலில் ஒட்டிக்கொண்ட உந்துப் பலகை மாதிரி சுமையாக மாறிவிடும். ஆக, தேவையான நேரத்தில் தேவையற்றதை உதறித் தள்ளினால் தேவையானதை நோக்கி நான் வேகமாக நகர முடியும்.


இதை மூன்று நிலைகளில் அடையலாம்:

அ. இறைவனின் வார்த்தை எது, என்னுடைய வார்த்தை எது என்று பிரித்துப் பார்த்தல். எரேமியாவின் வார்த்தைகளை இறைவனின் வார்த்தைகளாகப் பார்க்க அவருடைய சமகாலத்தவர்கள் மறுத்தார்கள். ஏனெனில், அவர்கள் சுகமானவற்றையே எதிர்பார்த்தார்கள். என்னுடைய மூளை சுமைக்குப் பயந்து சுகமான வார்த்தைகளையே இறைவார்த்தைகளாக என்முன் காட்ட ஆரம்பிக்கும். இது பெரிய ஆபத்து. இறைவனின் வார்த்தையை அடையாளம் காண ஆழ்ந்த அமைதி, தியானம், செபம் போன்றவை துணை செய்யும்.

ஆ. என்னுடைய சுமை அல்லது பாவத்தை உதறித் தள்ளுவது. சுமை என்று தெரிந்தும், இழுத்துக் கொண்டு போய் விடலாமென நினைப்பது, என் கால்களுக்குத் தளர்ச்சியைத் தருவதோடு என்னைப் பந்தயத்திலிருந்து வெளியேற்றிவிடவும் செய்யும். அதே நேரத்தில் பாவத்தை உதறித் தள்ளாமல் புண்ணியத்தில் வளர நினைப்பது என்பது, இறந்து போன எலியை அகற்றாமல் ஊதுபத்தி கொளுத்தி, 'சமாளித்துக்கொள்ள' நினைப்பது. எவ்வளவு அகர்பத்திகள் கொளுத்தினாலும் இறந்த எலி தரும் நாற்றத்தை அகற்ற முடியாது.

இ. மனநெருக்கடிக்குத் தயாராக இருப்பது. இயேசுக்கும் மனநெருக்கடி இருக்கிறது. நெருக்கடியுள்ள இடமே விரைவில் காலி ஆகும். குட்டை கலங்கினால்தான் மீன் சிக்கும்;. என் வாழ்வில் நான் தெரிவுகளை மேற்கொள்ள நிறைய குழப்பங்கள் வழியே நடந்து செல்ல வேண்டும்.

இறுதியாக,

இவை எல்லாவற்றிலும் இறைவன் மேல் என் கண்கள் பதிந்து இருந்தால், எல்லாப் பிளவுகளும் என்னை அவரோடு இணைத்துவிடும்!

 

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

1962ம் ஆண்டு, அக்டோபர் 11ம் தேதி முத்திப்பேறு பெற்ற திருத்தந்தை 23ம் ஜான் அவர்கள் இரண்டாம் வத்திக்கான் சங்கத்தைத் துவக்கினார். திருஅவை வரலாற்றின் ஒரு முக்கிய மைல்கல்லான இந்நிகழ்வின் 50ம் ஆண்டு நிறைவினை, நம்பிக்கை ஆண்டு என கொண்டாடி வருகிறோம். கடந்த 50 ஆண்டுகளில் திருஅவை படைத்த வரலாற்றை நம்பிக்கை ஆண்டில் நாம் நினைவுகூர்ந்து வருகிறோம்.

நம் வரலாற்று நினைவுகளில் ஆழமாகப் பதிந்துள்ள ஒரு நிகழ்வு... இரண்டாம் வத்திக்கான் சங்கம் நடைபெற்றுவந்த நேரத்தில், முத்திப்பேறு பெற்ற திருத்தந்தை 23ம் ஜான் அவர்கள் (1963ம் ஆண்டு, ஏப்ரல் 11ம் தேதி) வெளியிட்ட 'Pacem in Terris', அதாவது, 'உலகில் அமைதி' என்ற சுற்றுமடல். உலக அமைதிக்கு மிகவும் நெருக்கடியை உருவாக்கியச் சூழல் அப்போது நிலவியது. அமெரிக்காவும் இரஷ்யாவும் மூன்றாம் உலகப் போரை துவக்கும் அளவுக்கு உருவான 'க்யூபா ஏவுகணை நெருக்கடி' (Cuban Missile Crisis) என்ற வரலாற்று காலக் கட்டத்தில் இச்சுற்றுமடலை திருத்தந்தை 23ம் ஜான் அவர்கள் வெளியிட்டார். திரு அவை வரலாற்றில் இந்த மடல் தனியிடம் பெற்றுள்ளது. பொதுவாக, திருத்தந்தையர் எழுதும் திருமடல்கள் கத்தோலிக்கர்களுக்கு மட்டும் என்ற கருத்தைத் தாண்டி, திருத்தந்தை 23ம் ஜான் அவர்கள் முதல் முறையாக, கத்தோலிக்கர்களுக்கு மட்டுமல்லாமல், உலகில் நல்மனம் கொண்ட அனைவருக்காகவும் எழுதிய திருமடலாக 'Pacem in Terris' அமைந்தது. இதுவே அவர் வெளியிட்ட இறுதிச் சுற்றுமடல். இம்மடலை வெளியிட்ட இரு மாதங்களுக்குள் அவர் இறையடி சேர்ந்தார்.

திருஅவைக்குள் மாற்றங்களைக் கொணர திருத்தந்தை 23ம் ஜான் அவர்கள் துவக்கிவைத்த இரண்டாம் வத்திக்கான் சங்கம், அவரது மரணத்திற்குப் பிறகு, திருத்தந்தை 6ம் பவுல் அவர்களால் நிறைவு பெற்றது. ஆனால், உலகத்தில் நல்ல மாற்றங்களை உருவாக்க, அவர் வெளியிட்ட 'உலகில் அமைதி' என்ற அவரது ஆவலும் கனவும் இன்னும் நிறைவேறாமலேயே உள்ளன.

பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ள மனித வரலாறு 5000 ஆண்டுகள் என்று நாம் கணித்தால், அவற்றில், 50 ஆண்டுகள், ஏன்? சொல்லப்போனால், 5 ஆண்டுகள் கூட மனித இனம் முழுமையான அமைதியில் வாழ்ந்திருக்குமா என்பது நிச்சயமில்லை. இரு உலகப் போர்கள், அணுகுண்டு தாக்குதல், வேதிய இராணுவத் தளவாடங்கள் என்ற கொடுமைகளால் இரத்தத்தில் எழுதப்பட்டுள்ள மனித வரலாற்றின் கடந்த நூறு ஆண்டுகளைத் திருப்பிப் பார்க்கும்போது, நம் மத்தியில் அமைதி நிரந்தரமாகக் குடிகொள்ள முடியாது என்ற அவநம்பிக்கை நம் மனங்களில் வேரூன்றுவதை உணர முடிகிறது. அவநம்பிக்கைக்கு ஒருநாளும் மனதில் இடம் தரக்கூடாது என்று திருத்தந்தை பிரான்சிஸ் அவர்கள் விடுத்துவரும் அழைப்பிற்குச் செவிமடுத்து, நம் இன்றைய சிந்தனைகளைத் தொடர்வோம்.

அமைதியைப்பற்றி இஞ்ஞாயிறு நாம் சிந்திப்பதற்கு மூன்று காரணங்கள் உள்ளன. 'உலகில் அமைதி' என்ற சுற்றுமடல் வெளியிடப்பட்டதன் 50ம் ஆண்டைக் கொண்டாடுகிறோம் என்பது முதல் காரணம். ஒவ்வோர் ஆண்டும், இந்திய விடுதலை நாளான ஆகஸ்ட் 15ம் தேதியைத் தொடர்ந்து வரும் ஞாயிறை இந்திய கத்தோலிக்கத் திருஅவை, 'நீதியின் ஞாயிறு' என்று கொண்டாடுகிறது. ஆகஸ்ட் 18, இஞ்ஞாயிறன்று கொண்டாடப்படும் நீதி ஞாயிறுக்கென இந்திய ஆயர்கள் பேரவை 'உலகில் அமைதி' என்ற சுற்றுமடலின் அடிப்படையில் தேர்ந்துள்ள கருத்து: 'நீதியில் உருவாகும் உலக அமைதி'. இது இரண்டாவது காரணம். 'உலகில் அமைதி' சுற்றுமடலின் 50ம் ஆண்டு நிறைவையும், 'நீதி ஞாயிறையும்' இன்னும் பொருளுள்ளதாக்க இன்றைய ஞாயிறு நமக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள நற்செய்தி மிக முக்கியமான மூன்றாவது காரணம்.

உலகில் ஏன் அமைதியில்லை என்று நாம் எழுப்பும் ஏக்கம் நிறைந்த கேள்விக்கு, நீதியின் வழியாக மட்டுமே அமைதி உருவாகமுடியும் என்று இந்தியத் திருஅவை பதிலிறுக்க முயல்கிறது. இது எவ்வகை அமைதி என்பதைப் புரிந்துகொள்வது பயனளிக்கும். அமைதியின் இளவரசர் என்று நாம் கொண்டாடும் இயேசு இன்றைய நற்செய்தியில் கூறும் வார்த்தைகள் நம்மைத் திகைப்பில் ஆழ்த்துகின்றன:

லூக்கா 12: 51
மண்ணுலகில் அமைதியை ஏற்படுத்த வந்தேன் என்றா நினைக்கிறீர்கள்? இல்லை, பிளவு உண்டாக்கவே வந்தேன் என உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். இதுமட்டுமல்ல, இன்றைய நற்செய்தியின் ஆரம்பத்தில் இயேசு கூறுவதாக தரப்பட்டுள்ள வரிகளும் அதிர்ச்சி தருவனவாக உள்ளன:

லூக்கா 12: 49
மண்ணுலகில் தீமூட்ட வந்தேன். அது இப்பொழுதே பற்றி எரிந்து கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பதே என் விருப்பம்.

சாந்தம், பொறுமை, தாழ்ச்சி, எளிமை ஆகிய அனைத்து நற்பண்புகளுக்கும் இலக்கணமாக விளங்கும் இயேசுவைப் புரிந்துகொள்ளவும், ஏற்றுக்கொள்ளவும் நமக்குத் தயக்கமில்லை. அமைதி, அன்பு என்ற அற்புதக் கொடைகளின் ஊற்று இயேசுவே என்று உலகறியப் பறைசாற்றவும் நாம் தயங்குவதில்லை. அத்தகைய இயேசு இன்றைய நற்செய்தியில் கூறியுள்ள வெப்பமான வார்த்தைகளை துணிந்து வெளியில் சொல்ல முடியாமல் தவிக்கிறோம்.

"உலகில் தீ மூட்ட வந்தேன், அமைதியை அல்ல, பிளவை உருவாக்கவே வந்தேன்" என்று இயேசு கூறும் வார்த்தைகள், நம்மைச் சங்கடத்திற்கு உள்ளாகுகின்றன. அதிலும் சிறப்பாக, தான் கொணரும் பிளவுகள் குடும்பத்திற்குள் உருவாகும் என்று இயேசு சொல்வது நம்மை அதிர்ச்சியின் சிகரத்திற்கு அழைத்துச் செல்கின்றது. நமது அதிர்ச்சிகளையும், பதட்டங்களையும் தள்ளிவைத்துவிட்டு, இயேசு தெளிவாக, தீர்க்கமாகக் கூறும் இந்த வார்த்தைகளைப் புரிந்துகொள்ள முயல்வோம்.

முதலில் இயேசு மூட்டவந்த தீயைப்பற்றி புரிந்துகொள்ள முயல்வோம். தான் வாழ்ந்துவந்த யூத சமுதாயத்தில் நிலவிய அநீதிகளை, அடக்கு முறைகளைக் கண்ட இயேசுவின் உள்ளம் பற்றியெரிந்திருக்க வேண்டும். அதேநேரம், நீதியும் அமைதியும் உலகில் நிலைக்கவேண்டும் என்ற வேட்கையும் அவர் உள்ளத்தில் பற்றியெரிந்திருக்க வேண்டும். நீதியையும், அமைதியையும் நிலைநிறுத்த அவர் உள்ளத்தில் பற்றியெரிந்து கொண்டிருந்த ஆர்வத் தீயை மற்றவர் உள்ளத்தில் மூட்டவே தான் வந்ததாக இயேசு கூறினார்.

தீமூட்டுதல் என்ற மனித செயல்பாட்டினால் ஆக்கப்பூர்வமான விளைவுகளும், அழிவும் உருவாகும் என்பதை உணர்கிறோம். எடுத்துக்காட்டாக, நமது இல்லங்களில் சமையல் அறையில் நாம் தீ மூட்டுவதை எண்ணிப் பார்ப்போம். உணவைத் தயாரிக்க ஒவ்வொரு நாள் காலையிலும் நமது சமையல் அறையில் தீ மூட்டப்படுவது, ஆக்கப்பூர்வமான விளைவைத் தரும். ஆனால், எத்தனையோ இல்லங்களில் அதே சமையல் அறையில் தீ மூட்டப்பட்டு, பெண்கள் பலியாகியுள்ளனர். தற்கொலையாகவோ, கொலையாகவோ பெண்கள் தகனமாக்கப்படுவதற்கு சமையல் அறை தீ ஒரு கருவியாக அமைவது, நமது தலைமுறை கண்டுவரும் கொடிய வேதனை.

குடும்பத்திற்கு உணவு படைக்கவேண்டும் என்ற அன்பினால் மூட்டப்படும் தீ ஆக்கப்பூர்வமான விளைவுகளைத் தரும். புகுந்த வீட்டை நம்பி வந்த பெண்ணைக் கொளுத்துவதற்கு ஆத்திரத்தில், வெறுப்பில் மூட்டப்படும் தீ அழிவாக அமையும். இயேசு இவ்வுலகின் மீது கொண்ட அன்பினால் தீமூட்ட வந்தார். அந்தத் தீயில் தானே தகனமாகவேண்டும் என்பதையும் அவர் இன்றைய நற்செய்தியில் மறைமுகமாகக் கூறியுள்ளார்:

லூக்கா 12: 49-50
மண்ணுலகில் தீமூட்ட வந்தேன். அது இப்பொழுதே பற்றி எரிந்து கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பதே என் விருப்பம். ஆயினும் நான் பெற வேண்டிய ஒரு திருமுழுக்கு உண்டு. அது நிறைவேறுமளவும் நான் மிகவும் மன நெருக்கடிக்குள்ளாகி இருக்கிறேன். தன்னையேத் தகனப் பலியாக்கும் அளவுக்கு, இயேசு மூட்டும் இந்த நெருப்பில் அநீதி, தீமை, பொய்மை ஆகிய குப்பைகள் எரிந்து சாம்பலாகும். இதே நெருப்பில் நீதி, நன்மை, உண்மை ஆகிய மாணிக்கங்கள் இன்னும் சுத்தமாக்கப்பட்டு, ஒளிரும்.

நெருப்பு மூட்டுதல் ஆக்கத்தையும் அழிவையும் தரும் என்று இருகோணங்களில் சிந்தித்ததுபோல், இயேசு கொணரும் அமைதியையும் இரு கோணங்களில் சிந்திக்க முயல்வோம். உலக அரசுகள், மற்றும் பல்வேறு சமுதாய அமைப்புக்கள் 'அமைதி' என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தும்போது, அவை பெரும்பாலும் குறிப்பிடுவது... போரும், மோதலும் வன்முறைகளும் இல்லாத ஒரு நிலை. இதை நாம் கல்லறை அமைதி என்ற உருவகத்தில் எண்ணிப்பார்க்கலாம். உலகம் தரும் அமைதி, கல்லறையில் காணப்படும் அமைதி. பல நியாயங்கள் அங்கு புதைக்கப்பட்டுள்ளன. அந்த நியாயங்களுக்குக் குரல் கொடுத்தவர்கள் அங்கு புதைக்கப்பட்டுள்ளனர். புதையுண்ட நீதிகளையும், நீதிமான்களையும் நாம் மறந்துவிடவேண்டும் என்ற அக்கறையுடன் அங்கு எழுப்பப்படும் கல்லறைகள் மிக அழகான பளிங்கினால் செய்யப்பட்டு, நம்மைப் பிரமிப்பில் ஆழ்த்துகின்றன. உலக அரசுகள், உலக அமைப்புக்கள் தரும் அமைதி, இத்தகைய கல்லறை அமைதி.

இத்தகைய அமைதியை இயேசு கொணரவில்லை. ஒவ்வொரு தனி மனிதருக்கும் உரிய மாண்பை, நீதியின் அடிப்படையில் வழங்குவதால் உருவாகும் அமைதியையே அவர் கொணர்ந்தார். இது எத்தகைய அமைதி என்பதை, திருத்தந்தை 23ம் ஜான் அவர்கள் எழுதிய 'உலகில் அமைதி' சுற்றுமடல் இவ்விதம் கூறுகின்றது: இறைவனால் நிறுவப்பட்ட ஒழுங்குமுறையைக் கடைபிடிப்பதை உறுதி செய்யாவிடில், யுகங்கள் பலவாய் மனிதர்கள் ஏங்கி வரும், தேடிவரும் உலக அமைதி... ஒருபோதும் நிலவாது.

(Pacem in Terris – 1) Peace on Earth—which man throughout the ages has so longed for and sought after—can never be established, never guaranteed, except by the diligent observance of the divinely established order. (Pacem in Terris – 1)
ஒவ்வொரு மனிதரின் அடிப்படை மாண்பும், உரிமைகளும் மதிக்கப்படுவதால் மட்டுமே, அமைதியை நிலை நிறுத்தமுடியும்.
(Pacem in Terris – 9) Any well-regulated and productive association of men in society demands the acceptance of one fundamental principle: that each individual man is truly a person. His is a nature, that is, endowed with intelligence and free will. As such he has rights and duties, which together flow as a direct consequence from his nature. These rights and duties are universal and inviolable, and therefore altogether inalienable. (Pacem in Terris – 9)

உலகளாவிய அமைதி வானத்திலிருந்து, ஓரிரவில் அல்லது ஒரு நாளில் இறங்கி வரப்போவதில்லை. வானிலிருந்து இறங்கி வந்த இறைமகன், தான் வாழ்ந்த காலத்தில், இத்தகைய அமைதியை அவர் வாழ்ந்த நாட்டிலேயே கொணர முடியவில்லை. ஆனால், உண்மையான அமைதி வளர்வதற்கு விதைகளைப் பயிரிட்டுச் சென்றார். அவர் விதைத்த உண்மையான அமைதி முதலில் நமக்குள் வேர்விட்டு வளரவேண்டும்.

ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் உரிய மரியாதையைத் தர நாம் மறுக்கும்போது, அவரவருக்கு உரிய நீதியை, விடுதலையைத் தர நாம் மறுக்கும்போது, முதலில் நம் உள்ளத்தில் அமைதி வேரறுந்து போகிறது; தொலைந்து போகிறது. உள்ளத்தில் அமைதியைத் தொலைத்துவிட்டு, உலகெங்கும் அதைத் தேடுவது வீண் முயற்சி.

நமக்குள் ஊற்றெடுக்கும் உண்மை அமைதி, நம் குடும்பங்களில் உள்ளதா என்பதை ஆய்வு செய்யவேண்டும். வீட்டைச் சுத்தம் செய்வது, பாத்திரங்களைக் கழுவுவது, துணிகளைத் துவைப்பது என்று நம் இல்லங்களில் எளிய பணிகள் செய்வோரிடம் உண்மையான மதிப்பு, அன்பு, நீதி ஆகியவற்றை நாம் கொண்டுள்ளோமா என்பதை ஆய்வு செய்யலாம். இவர்களுக்கு உரிய நீதி வழங்க நாம் மறக்கும்போது, அல்லது மறுக்கும்போது நம் குடும்பங்களில் கருத்து வேறுபாடுகள் எழ வாய்ப்பு உண்டு. இத்தகைய கருத்து வேறுபாடுகளில் நாம் நீதியான, உண்மையான நிலைப்பாடுகள் எடுக்கவேண்டியிருக்கும். அவ்வேளைகளில் குடும்பத்திற்குள் பிளவுகள் ஏற்படும் சூழலும் உருவாகலாம். இதைத்தான் இயேசு இன்றைய நற்செய்தியில் தெளிவாகக் கூறியுள்ளார்:

லூக்கா 12: 52-53
இது முதல் ஒரு வீட்டிலுள்ள ஐவருள் இருவருக்கு எதிராக மூவரும் மூவருக்கு எதிராக இருவரும் பிரிந்திருப்பர். தந்தை மகனுக்கும், மகன் தந்தைக்கும், தாய் மகளுக்கும், மகள் தாய்க்கும், மாமியார் தன் மருமகளுக்கும், மருமகள் மாமியாருக்கும் எதிராகப் பிரிந்திருப்பர்.

தந்தை-மகன் சண்டைகள், தாய்-மகள் சண்டைகள் மாமியார்-மருமகள் சண்டைகள், அனைத்து இல்லங்களிலும் உள்ளதுதானே... இதை ஏன் இயேசு பெரிதுபடுத்தவேண்டும் என்று எண்ணத்தோன்றுகிறது. ஆனால், இயேசு கூறும் பிளவுகள், கருத்து வேறுபாடுகள் ஆத்திரத்தில், உணர்ச்சிகளின் கொந்தளிப்பில் எழும் சண்டைகள் அல்ல. மாறாக, மனச்சான்றை மையப்படுத்தி நாம் எடுக்கும் நிலைப்பாட்டின் அடிப்படையில் உருவாகும் பிளவுகள்.

உலகில் நீதி நிலைபெற, அமைதி வேரூன்ற நாள் முழுவதும் நாம் கருத்துக்களை வெளியிடுவது எளிது. அவர்கள் அவ்விதம் செய்ய வேண்டும், இவர்கள் இவ்விதம் செய்ய வேண்டும், அரசுகள் இவற்றைக் கடைபிடிக்கவேண்டும் என்று விதிமுறைகளை அடுத்தவருக்கு வழங்குவது எளிது. ஆனால், அதே கருத்துக்களை நம் தனிப்பட்ட வாழ்வில், குடும்ப வாழ்வில் நடைமுறைப்படுத்த முயலும்போது, பல்வேறு பிரச்சனைகளைச் சந்திக்க வேண்டியிருக்கும்.

நன்னெறி, நற்செய்தி இவற்றின் அடிப்படையில் இந்தப் பிரச்சனைகளில் தகுந்த நிலைப்பாடுகளை எடுப்பதற்குப் பதிலாக, குடும்பத்தில் எவ்வகையிலாவது அமைதி நிலவினால் போதும் என்ற எண்ணத்துடன், உண்மைகளை மூடி மறைத்து, பூசிமெழுகி வாழ்வதால் உண்மையான அமைதியை நாம் இழக்கும் ஆபத்து அதிகம் உள்ளது.

இயேசு இவ்வுலகில் மூட்டிய தீ நம் உள்ளத்தில் பற்றியெரியவும், அமைதியை வளர்க்கும் முயற்சிகளை நம் உள்ளங்களிலிருந்து, குடும்பங்களிலிருந்து துவங்கவும் உண்மை அமைதியின் அரசனான இறைவனை இறைஞ்சுவோம்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

இயேசுவைப் போலத் தீ மூட்டத் தயாரா?

பனிரெண்டாம் வகுப்பு முடித்த உடன் தான் சமூகப்பணிக்கு படிக்கப்போவதாகக் கூறினான் மகன். தன்னால் முடிந்த அளவிற்கு பிறருக்கு உதவி செய்வதே தன் விருப்பம் என்பதைத் தெரிவித்தான் அவன். ஆனால் தந்தையோ மகனை முட்டாள் போல முடிவெடுக்காமல் எப்படியெல்லாம் பணம் சம்பாதிக்கலாம் மகிழ்ச்சியாக வாழலாம் என யோசிக்குமாறு வலியுறுத்தினார். மகன் தன் முடிவை மாற்றவில்லை. தாய் தன் மகனின் பக்கம் நின்றாள். இதனால் வீட்டில் குழப்பமும் அமைதியின்மையும் தொடர்ந்தது. தந்தை மகனோடு பேசுவதை நிறுத்தினார்.குடும்பம் இரண்டானது.

"நான் தீயை மூட்ட வந்தேன் ","பிளவு உண்டாக்க வந்தேன்" என்று இன்றைய நற்செய்தியில் கூறுகிறார் இயேசு. அப்படி என்ன தீயை மூட்ட வந்தார்? அவர் மூட்ட வந்தது நீதி என்ற தீ. உண்மை என்ற என்ற தீ. அன்பு என்ற தீ. அமைதி என்ற தீ. சமத்துவம் என்ற தீ.

இயேசு அன்பையும் நீதியையும் அமைதியையும் சமத்துவத்தையும் உண்மையையும் பேசியதால் தானே அவருக்கும் சமூகத்தின் அதிகார வர்க்கமாக திகழ்ந்தோருக்கும் பிளவு ஏற்பட்டது. இயேசு ஊரோடு ஒத்துவாழ் என்ற கருத்திலிருந்து வேறுபட்டவர். ஊரோடு ஒத்துவாழ்ந்தால் எந்தப் பிரச்சினையும் இன்றி வாழலாம். மாறாக மாற்றத்தை உருவாக்கும் போது எதிர்ப்புகளும் பிளவுகளும் உருவாகின்றன. இயேசு சமூகத்தின் நடைமுறைக்கு ஒத்துப்போகாமல் மாற்றம் உண்டாக்க உழைத்தார். அங்கே தீ மூண்டது.

நாம் வாழும் சமுதாயத்தில் கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றி தீமூட்டியவர்கள் ஏராளம். கசப்பே ஆனாலும் உண்மையை உரக்கக் கூறி நீதிக்கான தீயை மூட்டியவர்கள் நிறைய பேர். நம் கண்முன் வாழ்ந்த அன்புத் தீயை மூட்டிய அன்னை தெரசா, உரிமைக்குக் குரல் கொடுத்த பேராயர் ஆஸ்கார் ரொமேரே,அருட்தந்தை ஸ்டேன் சுவாமி, சமத்துவத்துக்காக போராடிய நெல்சன் மண்டேலா, கிறிஸ்துவின் மலைப்பொழிவினால் உள்ளம் பற்றி எரிந்தவராய் விளங்கிய காந்தியடிகள் போன்றோர் மூட்டிய தீ இன்னும் சமூகத்தில் பற்றி எரிந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது. அவர்களுக்கு எதிராகப் போராட பலர் எழுந்தாலும் ஏன் தங்கள் உயிருக்கே ஆபத்து என்றாலும் அவர்கள் பின்வாங்கவில்லை என்பதை நாமே கண்கூடாகக் கண்டோமல்லவா!

இயேசுவைப் போல இம்மாமனிதர்கள் ஏற்படுத்திய பிளவும் நன்மைக்கான பிளவே. இறையாட்சிக்கான பிளவே. தனிமனிதனுக்கு உணவு இல்லை எனில் உலகத்தை அழித்திடுவோம் சமத்துவத் தீயை பற்ற வைத்தான் பாரதி. கிறிஸ்துவின் சீடரான நாம் எப்படி தீ மூட்டப் போகிறோம் ?

இறைவேண்டல்
இயேசுவே இறைவா! உம்முடைய உண்மைச் சீடர்களாய் உண்மை, நீதி, அமைதி, அன்பு தீயை நாங்கள் உலகிலே மூட்ட வரமருளும். ஆமென்

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

கண்கள் பதியட்டும், காரியங்கள் நடக்கட்டுடம்

திருஅவை வரலாற்றில் திருத்தந்தையாக இருப்பவர்கள் பலரையும் புனிதர்களாக உயர்த்தியுள்ளனர். பெரும்பாலும் புனித வாழ்வு வாழ்ந்தவர்களுக்குத்தான் புனிதர் பட்டம் என்று சொல்லுமளவிற்கு தவம், செபம், ஒறுத்தல், பகிர்வு, உதவி செய்தல் போன்ற நற்குணங்களால் வளர்பவர்களை, அதன்படி வாழ்ந்தவர்களைப் பின்னாளில் புனிதர்களாக உயர்த்தி திருஅவை அழகு பார்க்கிறது. அந்த பின்னணியில், திருஅவையில் கடந்த 2018ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 14ஆம் தேதி திருத்தந்தை பிரான்சிஸ் அவர்களால் எல் சால்வதோர் நாட்டின் மக்களுக்காய், மனித உரிமைக்காய், மனித நேய பண்பை நிலைநிறுத்துவதற்காய் மக்களோடு மக்களாய் நின்று போராடிய பேராயர் ஆஸ்கர் ரொமேரோவை புனிதராக உயர்த்தினார். மக்களின் மீது தன் கண்கள் பதியும்முன், இம்மக்களை வழிநடத்த தன்னைத் தேர்ந்தெடுத்த கடவுளின் மீது தன் கண்களைப் பதிய வைத்த பேராயர், அங்கிருந்த வந்த அருள்ஒளியால் மக்களின்மீது தன் கண்களைப் பதிய வைக்கிறார். தாறுமாறாய் சென்ற மக்களின் வாழ்வை மேம்படுத்த தன் உயிரையும் கொடுக்க துணிந்தார். திருப்பலி நிறைவேற்றி கொண்டிருக்கும்போதே கயவர்களால் சுட்டுக்கொல்லப்பட்டார். அதே இடத்தில் அப்பத்தட்டுடனும், இரசக்கிண்ணத்துடனும் சரிந்து பீடத்திலேயே விழுந்து தன் உயிரை விட்டார். ஆனால் வைத்த கண்களின் தாக்கம் சற்றும் குறையாது காரியங்களை நடக்க செய்தார். மக்களின் விடுதலை வாழ்விற்கு வித்திட்டார். அன்று அவர் தீயாய் இருந்ததால் அத்தீ மற்றவர்களின் மனங்களிலும், வாழ்விலும் பற்றியெறிந்தது, பக்குவமடைய செய்தது, பண்பட வைத்தது, காரியங்கள் அனைத்தையும் நடக்க செய்தது. கடவுளின் தூதராய் வாழ செய்தது. கண்களைப் பதித்தார், காரியங்களை நடத்திக் காட்டினார்.

இறைஇயேசுவில் பிரியமான சகோதர, சகோதரிகளே, நம்முடைய கண்கள் யார் மீது, எதன் மீது பதிய வைக்க வேண்டும் என்பதையும், அதன் வழியாய் நாம் என்ன காரியங்கள் செய்ய வேண்டுமென்பதையும் தெளிவுபட உரைக்கின்றது இன்றைய இறைவாக்கு வழிபாடு. இயேசுவின் கண்கள், எரேமியாவின் கண்கள், புனித பவுலின் கண்கள் இம்மூன்றுமே முறையான வாழ்வுதனை மக்கள் பெற வேண்டுமென்பதில் கண்ணும் கருத்துமாய் இருந்ததைதான் இன்றைய மூன்று வாசகங்களும் தெளிவாய் விளக்குகின்றன.

முதல் வாசகத்தில், எரேமியாவின் வாழ்வும், அவரின் வாழ்க்கை சூழலும் எவ்வாறு அவரின் மீது மக்களின் கண்களைக் கோபக் கண்களாய் மாற்றியது என்பதை வாசிக்கின்றோம். அரசனின் அதிகாரமும் எரேமியாவின் மீது இருந்த கோபமும் அவன் கண்களில் தெரிந்தது. எனவேதான் அவனின் கண்கள் எரேமியாவைப் பாழ்ங்கிணற்றில் தள்ள செய்தது. அப்போது; கடவுளின் இறைவாக்கு தீயென அவர்கள் கண்களுக்கு எதிரே பற்றியெறிந்தால்தான் எரேமியாவை அங்கிருப்பவர்களின் கண்கள் காலி செய்யும் வண்ணமாய் மாற்றியது. ஆனால் பற்றியெறியும் தருணத்திலும் எரேமியாவின் கண்கள் ஆண்டவரை நோக்கியிருந்தன. எனவேதான் எத்தியோபியா நாட்டினரான எபேதுவின் கண்கள் எரேமியாவின் நிலையைக்கண்டு மீட்கிறார். உங்கள் கண்கள் பின்னாளில் காண போகும் பஞ்சத்தையும், அநீதியையும், நேர்மையற்றதனத்தை எரேமியா முன்னறிவித்து காரியங்கள் அனைத்தும் சரியாய் நடக்க இறைவார்த்தை தீயை உங்கள் மத்தியில் கொளுந்துவிட்டு எரிய செய்கிறார் என்று மொழிகிறார்.

இன்றைய நற்செய்தியில், இயேசுவோ தீயை மூட்டவே வந்தேன் என்று பறைசாற்றுகிறார். சாந்தமாக, அமைதியாக, பொறுமையாக இருந்த இயேசு இன்று காரசாரமாக பேசுகிறார். அதுவும் தீயாய் எழுகிறார். அமைதியை கொணர வந்தேன் என்று நினைக்க வேண்டாம், தீயை மூட்டவே வந்தேன் என்று நம் கண்கள் உயர்த்தி பார்க்கும்வண்ணம் இயேசு பேசுகிறார் என்றால் நம் கண்கள் கவனமாய் சிலவற்றைப் பார்த்து, நம் காரியத்தில் கருத்தாய் இருக்க வலியுறுத்துகிறார் என்றுதான் அர்த்தம். தீ என்பது இருதன்மைகளில் பொருள்படும். ஒன்று அழிக்கும் சக்தி மற்றொன்று ஆக்கும் சக்தி. இதை எவ்விதத்தில் பயன்படுத்துவது என்பது நம் கையில்;தான் உள்ளது. தீயை நீதிக்காக பயன்படுத்தினால் அது நிதியால் வெல்லப்படாது. தீயை நன்மைக்காய் பயன்படுத்தினால் அது தீமையை வெல்லவிடாது. இதைத்தான் இயேசு சொல்ல விரும்புகிறார். வீட்டில் பிளவு உண்டாகும் என்கிறார். ஆனால் அப்பிளவு முழுமையாய் வந்ததற்கான காரணம் என்ன என்பதை கண்களால் பார்க்க தவறாதீர் என்பதுதான் இயேசுவின் போதனை. இது சரியாய் அமைய வேண்டுமென்றால், இரண்டாம் வாசகத்தின் சாரம் நம் வாழ்வில் சாரலாய் நனைய வேண்டும். அப்போது கண்கள் எதன் மீதும், யார் மீதும் தவறாக பதியாமல், காப்பாற்ற வல்லவரான கிறித்துவின் மீதே நம் கண்கள் பதியும் என்கிறது எபிரேயத் திருமடல்.

நம்முடைய வாழ்வை இன்னும் சற்று ஆழமாக சிந்தித்து பார்க்கையில், நம் எண்ணங்கள் எப்படிப்பட்ட பார்வைக்கு சொந்தமாகிறது, எதன் மீது நம் கண் பார்வை பதிகிறது என்பதைக் கவனமாய் அறியலாம். அதற்கான வழியைத்தான் இரண்டாம் வாசகம் தருகிறது.

இரண்டாம் வாசகத்தில், நம் கண் பதிவு நலமாய் அமைய வேண்டுமென்றால், அதற்கான வழிமுறைகள் சரியானதாய் அமைதல் அவசியம். இதற்கு தடையாய் இருப்பதே நம்முன் இருக்கின்ற பாவ வாழ்வும், தூய்மையற்ற குணமும். இவ்விரண்டும் நம்மை விட்டு அகன்றால், இயேசு தீயை மூட்டியது போல் நாமும் மூட்ட முடியும். இல்லையென்றால் முட்டிக்கொண்டுதான் நிற்க வேண்டும். எவ்வாறு இதைத் தெளிவுப்படுத்துவது.? இதைத்தான் இன்றைய நாள் வாசகங்கள் மூன்று தலைப்புகளில் கொடுக்க விழைகின்றன. ஒருவர் இயேசுவின் மீது தன் கண்களைப் பதித்து, பற்றியெறியும் தீயாக அநீதிக்கு எதிராகவும், கலகம் செய்வோருக்கு எதிராகவும், நேர்மையற்றதன்மைக்கு எதிராகவும் நடக்க வேண்டுமென்றால், பதித்த கண்களின் வழியாக காரியங்களை நிகழ்;த்தும் வித்தையைக் கற்றுக்கொடுக்கிறார் இயேசு. இதை வாழ்வாக்கினால் போதும் நாமும் எதிர்க்கப்படும் அருங்குறியாய் வாழ்வோம். வளர்வோம்! அதற்கான வழிகள் என்னென்ன என்பதை இப்போது காண்போம்...

எப்படிப்பட்ட மனநிலையில் தீயாக நாமும், நம்மைச் சுற்றியிருப்போரையும் மாற்ற முடியும்.
1. இறைபராமரிப்பில் வேரூன்ற வேண்டும்:
எரேமியா எவ்வாறு தன் கண்களைக் கடவுள் மீது பதித்து, இறைபராமரிப்பில் முழுமையான நம்பிக்கை கொண்டாரோ அதே போல் நாமும் எச்சூழல் நம்மை எதிர்கொண்டு வந்தாலும் அதில் எல்லாம் இறைவனின் பராமரிப்பை நிறைவாய் நாடும் போது, நம் காரியங்கள் நல்லமுறையில் மட்டுமல்ல. இறைவனுக்கு உகந்த விதத்திலும் அமையும்.

2. இறைநம்பிக்கையில் ஆழப்பட வேண்டும்:
இறைவனின் தூதராக, இறைஊழியராக இவ்வுலகில் நாம் வாழ வேண்டுமென்றால், பதிக்கப்பட்ட நம் கண்களில் நம்பிக்கை வழிந்தோட வேண்டும். இறைநம்பிக்கையில் ஆழமாய் வேரூன்றும் போது நம்பிக்கையைத் தொடங்கி, அதை வழிநடத்துபவருமான (எபி 12:2) இயேசு நம்மை வழிநடத்தி காப்பார். அப்போது நம் காரியங்கள் அனைத்து சரியாய் மட்டுமல்ல சங்கடங்கள் நீங்கள் சமாதானத்துடன் வாழ்வோம்.

3. இறையச்சம் தென்பட வேண்டும்:
சீராக் 1:11- 24 இப்பகுதியில் வாசிக்கப்படும் இறைவார்த்தைகளில் இறையச்சம் பற்றித் தியானிக்கின்றோம். இறையச்சம் எவையெல்லாம் செய்யும் என போதிக்கும் சீராக் ஞானநூல் 14ஆம் இறைவார்த்தை இவ்வாறாய் அமைகிறது: "ஆண்டவரிடம் அச்சம் கொள்ளுதலே, ஞானத்தின் தொடக்கம்" இந்த அச்சம்தான் நம்மை நேரிய வழியில் வாழ வைக்கிறது, நேர்மையாய் நடக்க வைக்கிறது, நீதியானவற்றை தேட செய்கிறது, உண்மையாக வாழ பணிக்கிறது. ஆக இயேசுவைப் போன்று நாமும் பற்றியெறிய இறையச்சம் நம்மை ஆட்கொள்ள வேண்டும்.

எனவே இறைவனின் பராமரிப்பையும், அவரில் ஆழமான நம்பிக்கையும், அவரின் மீதான அச்சமும் நம்மை அவர் போல் மாற்றுகிறது. அவரின் கருவியாய் மாற்றுகிறது. அவருடன் பயணிக்க செய்கிறது. அவ்வாறு செய்கையில் நம் கண்கள் அவரை மட்டுமே உற்றுநோக்குகின்றன. உறுதியாய் செயல்பட வழிவகை செய்கின்றன. இத்தகைய எண்ணத்தை இதயம் ஏற்றவர்களாய் பிளவுகளைக் களைந்து, பிரிவுகளைத் தகர்த்து, கடவுளின் பிள்ளைகளாய் நாளும், பொழுதும் வளர நம்மையே ஒப்புக்கொடுப்போம். இறைபராமரிப்பிலும், இறைநம்பிக்கையிலும், இறையச்சத்திலும் வளர்வோம். வாழ்வின் பாதையான கிறித்துவின் மீது நம் கண்களைப் பதிய வைப்போம். காரியங்கள் அனைத்திலும் வெற்றிவாகை சூடி மகிழ்வோம்!

ser
மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு