மௌனமே வார்த்தையாய்…

அ. அல்போன்ஸ். திருச்சி

விவிலியத்தின் பக்கங்களில் அதிகமாகப் பேசப்படாத ஒரு மனிதர் திரு யோசேப்பு. ஆனால் பேசாததாலேயே அவர் சொல்லும் செய்தி மிகப் பெரியது. அவர் வாயால் ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசவில்லை; ஆனாலும் அவருடைய வாழ்க்கையே தேவனுடைய வார்த்தையாக மாறியது. “அவர் கணவர் யோசேப்பு நேர்மையாளர்” என்று மட்டுமே நற்செய்தி அவரைப் பற்றிச் சொல்கிறது (மத்: 1:19). இந்த ஒரே சொல்லில் அவரது முழு ஆன்மீக உயரமும் அடங்கியுள்ளது.

யோசேப்பு: மௌனத்தின் தத்துவம், கீழ்ப்படிதலின் மறைபொருள்

விவிலியத்தின் வெளிப்படையான கதைகளில் அல்ல; அதன் இடைவெளிகளில் மறைந்திருக்கும் தத்துவத்தை உணர விரும்புகிறவர்களுக்கு திரு யோசேப்பு ஒரு ஆழ்ந்த மறைநூல் அனுபவம். அவர் பேசவில்லை; ஆனால் அவருடைய மௌனம் கடவுளின் வார்த்தைக்கு இடம் கொடுத்தது.

தாவீதின் வம்சத்திலிருந்து வந்த மனிதன்

விவிலியம் “யோசேப்பே, தாவீதின் மகனே, உம்மனைவி மரியாவை ஏற்றுக்கொள்ள அஞ்ச வேண்டாம்.” (மத்:1:20). இது வெறும் குடும்ப அடையாளம் அல்ல; தாவீதின் மகனே என்பது மெசியாவின் வாக்குறுதியுடன் இணைந்த அடையாளம். இயேசு உடலால் யோசேப்பின் மகன் அல்ல; ஆனாலும் சட்டப்படி, சமூக ரீதியில், வரலாற்று ரீதியில் அவர் இயேசுவின் தந்தை. இதன் மூலம் இயேசு தாவீதின் குலத்துடன் இணைக்கப்படுகிறார்.

நீதிமானின் மௌனத் தீர்மானம்

மரியாள் கர்ப்பமுற்றிருப்பதை அறிந்தபோது, யோசேப்பு அவளை அவமானப்படுத்த விரும்பவில்லை. “அவளை மறைவாக விலக்கிவிடத் திட்டமிட்டார்” (மத்: 1:19). இங்கே யோசேப்பின் நீதி வெளிப்படுகிறது.

கனவில் பேசும் தேவன் – கீழ்ப்படியும் மனிதர்

“கர்த்தருடைய தூதர் கனவில் தோன்றி: ‘யோசேப்பே, தாவீதின் மகனே, மரியாளை உன் மனைவியாக ஏற்க அஞ்சாதே’” என்றார் (மத்:1:20). அந்த வார்த்தை யோசேப்பின் வாழ்க்கையை மாற்றியது. அவர் கேள்வி கேட்கவில்லை; விளக்கம் கேட்டதில்லை; மறுப்பு சொல்லவில்லை. “ஆண்டவரின் தூதர் தமக்குப் பணித்தவாறே தம் மனைவியை ஏற்றுக்கொண்டார்”. (மத்: 1:24). இதுவே யோசேப்பின் பெருமை – முழுமையான கீழ்ப்படிதல்.

பெயரிடும் அதிகாரம் – தந்தை எனும் பொறுப்பு

“யோசேப்பு அம்மகனுக்கு இயேசு என்று பெயரிட்டார்” (மத்: 1:21). விவிலியத்தில் பெயரிடும் அதிகாரம் தந்தைக்கு வழங்கப்படும். யோசேப்பு அந்தப் பெயரை வைத்தபோது, இயேசுவின் மீட்புப் பணிக்குள் அவர் இணைக்கப்பட்டார்.

பெத்லகேம் பயணம் – வரலாற்றைச் சுமந்த மனிதர்

“தாவீதின் வழிமரபினரான யோசேப்பு பெத்லகேம் என்ற தாவீதின் ஊருக்குச் சென்றார்” (லூக்: 2:4). கர்ப்பிணியான மரியாளுடன், நீண்ட பயணம். வசதி இல்லை. ஆனால் தேவனுடைய திட்டத்தில் தன்னை இணைத்துக்கொண்டு நடந்தார். அங்கேதான் “மீட்பர் பிறந்திருக்கிறார்” (லூக்:2:11) என்ற செய்தி உலகிற்கு அறிவிக்கப்பட்டது.

தொழுவத்தில் நிற்கும் தந்தை

இயேசு பிறந்தபோது, யோசேப்பு பேசவில்லை; ஆனால் அவர் அங்கே இருந்தார். தந்தையின் இருப்பு தான் குழந்தைக்கு முதல் பாதுகாப்பு. “அவர் கிறிஸ்துவைத் தமது கைகளில் ஏந்தினார்” என்று நற்செய்தி சொல்லாவிட்டாலும், அவர் செய்த பணி அதுதான் – பாதுகாப்பது, கவனிப்பது, வளர்ப்பது.

எகிப்துக்கு தப்பியோடிய காவலர்

“நீர் எழுந்து குழந்தையையும் அதன் தாயையும் கூட்டிக் கொண்டு எகிப்துக்குத் தப்பி ஓடிச் செல்லும்.”
(மத்:2:13). கனவில் கேட்டு, இரவில் எழுந்து, நாட்டைவிட்டு தப்பிச் சென்ற மனிதர் யோசேப்பு. அகதியாக, அந்நிய நாட்டில், இறை மகனைப் பாதுகாக்கும் பணி.

நாசரேத்து வாழ்க்கை

அவர் நாசரேத்தில் குடியேறினார்.; சிறிய ஊர். அங்கேயே “இயேசு ஞானத்திலும் உடல்வளர்ச்சியிலும் மிகுந்து கடவுளுக்கும் மனிதருக்கும் உகந்தவராய் வாழ்ந்து வந்தார் (லூக்:2:52). அந்த வளர்ச்சிக்குப் பின்னால் யோசேப்பின் உழைப்பு உள்ளது. தச்சு தொழிலாளியான அவர் (மத்: 13:55), தன் வியர்வையால் குடும்பத்தை நடத்தினார்.

தேவாலயத்தில் காணாமல் போன மகன்

பன்னிரண்டு வயதில் இயேசு காணாமல் போனபோது, “அவர் தந்தையும் தாயும் மிகுந்த வேதனைப்பட்டு தேடினர்” (லூக்:2:48). இங்கேயும் யோசேப்பு பேசவில்லை; ஆனால் தந்தையின் பதட்டம், பொறுப்பு வெளிப்படுகிறது. இயேசு “நான் என் தந்தையின் அலுவல்களில் ஈடுபட்டிருக்க வேண்டும் என்பது உங்களுக்குத் தெரியாதா?” (லூக்: 2:49) என்றபோது, யோசேப்பு மௌனமாக அந்த இரகசியத்தை ஏற்றுக் கொண்டார்.

மௌனத்தில் மறையும் புனிதர்

இயேசுவின் பொது வாழ்வில் யோசேப்பு இல்லை. அவர் அமைதியாக மறைந்துவிட்டார்... மௌனமான ஒரு மனிதர், வார்த்தையான இறைமகனை வளர்த்தார். அதிகாரம் இல்லாதவர், அரசர்களின் அரசனை பாதுகாத்தார்.

யோசேப்பு, விவிலியத்தின் மௌனப் புனிதர். அவர் சொல்லாத வார்த்தைகள், நாம் பேச வேண்டிய வாழ்வாக மாற வேண்டும். கீழ்ப்படிதல், நீதிமை, பொறுப்பு, குடும்பப் பாதுகாப்பு, தேவனுடைய திட்டத்தில் முழுமையான நம்பிக்கை – இவை அனைத்தும் யோசேப்பின் வாழ்க்கை மூலம் நமக்குக் கற்றுத் தரப்படுகின்றன.
சில மௌனங்கள் தோல்வி அல்ல; அவை தேவனுடைய திட்டத்திற்கு இடம் கொடுக்கும் சமர்ப்பணம்.
இறைவன் செயல்படும்போது – மனிதன் மௌனமாகிறான்.
அவர் பேசவில்லை; ஆனால் தேவன் அவருடைய வாழ்க்கை மூலம் பேசினார்.