அலைகளில் அசைந்து அக்கினியாய் மலர்ந்து...

அ. அல்போன்ஸ் - திருச்சி

விவிலியத்தின் முதல் பக்கத்தில் உலகின் படைப்பை விவரிக்கும்போது, மனித வரலாற்றின் முதல் பெரிய அடையாளங்களில் ஒன்றை நாம் காண்கிறோம். “நீர்த்திரளின்மேல் கடவுளின் ஆவி அசைந்தாடிக் கொண்டிருந்தது.” (தொட.நூல்1:1), என்று கூறப்படுகிறது. படைப்பின் ஆரம்பத்தில் கடவுளின் ஆவி நீரின் மேல் அசைந்தாடியது.

நீரின் மேல் அசைந்தாடிய அதே ஆவி, மனிதரின் மீட்பின் புதிய தொடக்கமாகிய பெந்தெகொஸ்தே நாளில் நெருப்பாக இறங்கி வந்தது. (திருத்தூதர் பணிகள் 12:1–3) “நெருப்புப் போன்று பிளவுற்ற நாவுகள் ஒவ்வொருவர்மேலும் வந்து அமர்ந்ததை அவர்கள் கண்டார்கள்” என்று சொல்லப்படுகிறது. இதன் மூலம் ஒரு ஆழமான தெய்வீக உண்மை வெளிப்படுகிறது: படைப்பில்

1. படைப்பின் ஆரம்பத்தில் நீரின் மேல் அசைந்தாடிய ஆவி

படைப்பின் ஆரம்பத்தில் பூமி ஒழுங்கில்லாததாகவும் வெறுமையாகவும் இருந்தது. இருள் ஆழத்தை மூடியிருந்தது. ஆனால் அந்த இருளிலும் கடவுளின் ஆவி இருந்தது. அது “நீர்த்திரளின்மேல் அசைந்தாடியது”.
இந்த “அசைந்தாடுதல்” என்பது ஒரு சாதாரண இயக்கம் அல்ல. எபிரேய மொழியில் பயன்படுத்தப்படும் சொல், ஒரு பறவை தன் குஞ்சுகளின் மேல் சிறகுகளை விரித்துப் பாதுகாப்பது போல இருக்கும் இயக்கத்தைக் குறிக்கிறது. அதாவது, கடவுளின் ஆவி உலகை பாதுகாக்கவும் உயிர்ப்பிக்கவும் தயாராக இருந்தது.

2. மீட்பின் புதிய படைப்பாகப் பெந்தெகொஸ்தே நாளில்

இயேசுவின் மரணம் மற்றும் உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பிறகு சீடர்கள் பயத்திலும் குழப்பத்திலும் இருந்தனர். அவர்கள் ஒரு அறையில் கூடி இருந்தனர். அவர்களிடம் நம்பிக்கை இருந்தாலும், தைரியம் இல்லை.
அந்தச் சூழலில் பெந்தெகொஸ்தே நாள் வந்தது. அப்போது ஒரு வலிமையான காற்றின் சத்தம்போல ஒலி கேட்டது. பின்னர் நெருப்புப் போன்ற பிளவுற்ற நாவுகள் ஒவ்வொருவர்மேலும் வந்து அமர்ந்தன. இது ஒரு சாதாரண நிகழ்வு அல்ல. இது புதிய படைப்பு.
படைப்பின் ஆரம்பத்தில் நீரின் மேல் அசைந்தாடிய ஆவி உலகை உருவாக்கியது.
பெந்தெகொஸ்தே நாளில் நெருப்பாக இறங்கி திருச்சபையை உருவாக்கியது.
அதனால் பெந்தெகொஸ்தே என்பது:
• திருச்சபையின் பிறப்பு நாள்
• பரிசுத்த ஆவியின் வெளிப்பாடு
• புதிய படைப்பின் தொடக்கம்

3. விவிலிய பக்கங்களில் பற்றி எரிந்த நெருப்பு

நற்செய்திகளில் நெருப்பு என்பது வெறும் இயற்கைத் தத்துவம் அல்ல; அது கடவுளின் சன்னிதி, பரிசுத்தம், சக்தி, மற்றும் நீதியின் வெளிப்பாடு ஆகும். இங்கே பல முக்கிய தருணங்களில் நெருப்பு தோன்றுகிறது.
வானத்திலிருந்து வந்த நெருப்பு சோதோம் கொமோரா நகரங்களை அழித்தது (தொடக்க நூல் 19:24) முள்ளில் எரிந்த செந்தழலில், மோசே கடவுளைச் சந்தித்தார். (விடுதலை பயணம் 3:2) இரவில் நெருப்பு தூணாக இஸ்ரவேல் மக்களுக்கு வழிகாட்டியது. (விடுதலை பயணம் 13:21)

கடவுள் சீனாய் மலையில் நெருப்பில் இறங்கி வந்தவர், ஆரோனின் பலியை ஏற்றுக்கொண்டார். (லேவி 9:24) கர்மேல் மலையில் வானத்திலிருந்து நெருப்பு இறங்கி எலியாவின் பலியை எரித்து, மக்கள் அனைவரையும் மனம் மாற்றியது (1 அரசர்கள் 18:38) அவரின் எதிரி ஐம்பது வீரர்களை நெருப்பில் அழித்து. (2 இராஜாக்கள் 1:10) பின்பு நெருப்பு ரதத்தில் எலியா எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டார்.(2 இராஜாக்கள் 2:11) நெபுகத்னேசர் அரசன் உலையில் போட்ட மூன்று இளைஞர்களை நெருப்பில் எரியாமல் கடவுள் காத்தார். (தானியேல் 3:24–27)

தூய ஆவி என்னும் நெருப்பால் உங்களுக்குத் திருமுழுக்குக் கொடுப்பார். (மத்தேயு 3:11) என்ற வாக்கு பெந்தெகொஸ்தே நாளில் நெருப்பு நாவுகள் போலப் பரிசுத்த ஆவி இறங்கினார். (திருத்தூதர் பணி 2:3) நிகழ்வுகள் அனைத்தும் நெருப்பு கடவுளின் செயலையும் மகிமையையும் வெளிப்படுத்தும் அடையாளமாக இருப்பதை காட்டுகின்றன. இந்த நெருப்பு மனிதனை அழிக்க மட்டும் அல்ல; அது அவனைச் சுத்திகரிக்கவும், வழிநடத்தவும், மாற்றவும் வருகிறது. ஆகவே நெருப்பு என்பது கடவுளின் உயிருள்ள சன்னிதி மனித வாழ்க்கையைத் தொடும் தருணத்தின் அடையாளம் என்று கூறலாம்

4. ஏன் நெருப்பு?

பெந்தெகொஸ்தே நாளில் பரிசுத்த ஆவி “நெருப்புப் போன்ற நாவுகளாக” தோன்றியது. நெருப்பு நற்செய்திகளில் பல தெய்வீக அர்த்தங்களைக் கொண்ட அடையாளங்களாக வருகின்றன.
(1) சுத்திகரிப்பு
நெருப்பு அசுத்தத்தை எரித்துச் சுத்தமாக்கும்.
பரிசுத்த ஆவி மனித இதயத்தைச் சுத்தமாக்குகிறது.
(2) ஒளி
நெருப்பு இருளில் ஒளி தருகிறது.
பரிசுத்த ஆவி உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது.
(3) சக்தி
நெருப்பு வெப்பத்தையும் சக்தியையும் தருகிறது.
பரிசுத்த ஆவி சீடர்களுக்குத் தைரியத்தையும் ஆற்றலையும் கொடுத்தது.

5. பயந்த சீடர்கள் தீயாய் மாறிய நாள்

பெந்தெகொஸ்தேக்கு முன் சீடர்கள் கதவுகளைப் பூட்டி இருந்தனர்.
பெந்தெகொஸ்தேக்கு பிறகு அவர்கள் உலகம் முழுவதும் சென்றார்கள்.
இது ஒரு மனித மாற்றம் அல்ல. இது ஆவியின் நெருப்பு.
பேதுரு ஒருகாலத்தில் இயேசுவை மறுத்தார். ஆனால் பெந்தெகொஸ்தே நாளில் ஆயிரக்கணக்கான மக்களிடம் இயேசுவைப் பற்றி அறிவித்தார்.
அதனால் பெந்தெகொஸ்தே என்பது: • பயம் தைரியமாக மாறும் நாள் • மௌனம் அறிவிப்பாக மாறும் நாள் • பலவீனம் சக்தியாக மாறும் நாள்

6. மொழிகள் – சாபம் நீங்கிய நாள்

பாபேலில் (தொடக்க நூல் 11)
• மொழிகள் பிரிந்தன
• மனிதர்கள் சிதறினர்“

பெந்தெகொஸ்தேவில்
• மொழிகள் ஒன்றிணைந்தன
• மனிதர்கள் கிறிஸ்துவில் கூடியனர்
ஒவ்வொருவரும் தமது மொழியில் கேட்டார்கள்.” (திருத்தூதர் பணிகள் 1 2:6)
பெந்தெகொஸ்தே திருவிழா என்பது வெறும் வரலாற்றுச் சம்பவமாக மட்டும் பார்க்கப்பட வேண்டிய ஒன்று அல்ல; அது திருச்சபையின் பிறப்பையும், பரிசுத்த ஆவியின் உயிரூட்டும் சக்தியையும் வெளிப்படுத்தும் ஆன்மீக நிகழ்வாகும்.

இந்தத் திருவிழா நமக்கு ஒரு ஆழமான உண்மையை நினைவூட்டுகிறது: இறைவனின் ராஜ்யம் மனித சக்தியால் அல்ல, ஆவியின் சக்தியால் வளர்கிறது. நம் அறிவு, நம் திறமை, நம் முயற்சி எல்லாம் முக்கியமானவை தான்; ஆனால் பரிசுத்த ஆவியின் அருள் இல்லாமல் அவை முழுமை அடையாது. பரிசுத்த ஆவி சீடர்களுக்கு மட்டுமல்ல; ஒவ்வொரு காலத்திலும் வாழும் விசுவாசிகளுக்கும் அளிக்கப்படும் அருளாகும். நம் உள்ளம் திறந்தால் அந்த ஆவி நம்முள் இறங்கி நம்மை மாற்றும். நம் வார்த்தைகள் உயிரூட்டும் வார்த்தைகளாக மாறும்; நம் செயல்கள் அன்பின் செயல்களாக மாறும்; நம் வாழ்க்கை இறைவனின் சாட்சியாக மாறும்.

பரிசுத்த ஆவி மனிதனின் இதயத்தில் இறங்கி அவனை உயிர்ப்பிக்கும்போது, அவன் தனக்காக வாழும் மனிதராக இல்லை; உலகிற்காக அன்பையும் சத்தியத்தையும் அறிவிக்கும் சாட்சியாக மாறுகிறான். அந்த ஆவி நம்மை வழிநடத்தும்போது, நம் வாழ்க்கை நற்செய்தியின் உயிருள்ள புத்தகமாக மாறுகிறது. பயத்தில் மூடப்பட்ட கதவுகள் திறக்கப்படுகின்றன; இருளில் இருந்த மனங்கள் ஒளி காண்கின்றன; மௌனமாக இருந்த உதடுகள் இறைவனின் மகிமையை அறிவிக்கத் தொடங்குகின்றன. பெந்தெகொஸ்தே என்பது ஒரு திருநாள் மட்டும் அல்ல — அது மனித இதயத்தில் எப்போதும் எரியும் இறைவனின் நெருப்பு