மறையுரைச் சிந்தனைத் தொகுப்பு

Tamil Sunday Homily collection..

பொதுக் காலத்தின் 31-ஆம் ஞாயிறு
3-ஆம் ஆண்டு


இன்றைய வாசகங்கள்:-
சாலமோனின் ஞானம் 11:22-12:2 |2திமோத்தேயு 1:11–2:2 |லூக்கா 19:1-10

உங்களுக்குத் தேவையான கட்டுரையைத் தேர்வு செய்யவும்


இன்று இவ்வீட்டிற்கு மீட்பு உண்டாயிற்று

இன்றைய நற்செய்தியிலே அறிமுகப்படுத்தப்படும்‌ சக்கேயு, யூத மக்களால்‌ மூன்று நிலைகளிலே வெறுக்கப்பட்டவர்‌. குள்ளமான மனிதன்‌ என்பதாலும்‌, அந்நியர்‌ உரோமை பேரரசுக்குக்‌ கைக்கூலியாக இருந்து, வரி வசூலித்து கொடுத்ததாலும்‌, கெடுபிடியாக, அநியாயமாக வரி வசூலித்ததாலும்‌ யூத மக்களின்‌ நன்மதிப்பை இழந்து, தீண்டத்தகாதவன்போல, ஆயக்காரன்‌, பாவி என்ற பட்டம்‌ சூட்டப்பட்டு, உனக்கு மீட்புக்‌ கிடையாது என்று மக்களால்‌ ஓரங்கட்டப்பட்டவர்‌ இந்த சக்கேயு. சக்கேயு என்பது தூய்மை எனப்‌ பொருள்படும்‌.

பள்ளத்தாக்கிலிருந்து எரிக்கோ வழியாக இயேசு கடந்து சென்றார்‌. மக்கள்‌ திரளாய்‌ கூடியிருந்தார்கள்‌. குட்டையான சக்கேயு இயேசுவைப்‌ பார்க்க முடியவில்லை. தன்‌ சுய மரியாதையைக்‌ கூட மறந்து, தான்‌ ஒரு பணக்காரன்‌ என்பதையும்‌ பொருள்படுத்தாது, முன்னே ஓடி ஒரு முசுக்கட்டை மரத்தில்‌ ஏறிக்கொண்டார்‌. இயேசுவை நன்றாகப்‌ பார்க்க வேண்டும்‌ என்ற ஆசை அவரை செயலில்‌ ஈடுபட வைத்தது. மக்களின்‌ ஏளனத்தையும்‌ நினைக்கவில்லை. ஏனெனில்‌ இயேசுவின்‌ தரிசனம்‌ தனக்கு வேண்டுமென்று ஏங்குகிறார்‌.

ஆண்டவனை நோக்கி நாம்‌ ஓரடி எடுத்து வைத்தால்‌ அவர்‌ ஓராயிரம்‌ அடிகள்‌ எடுத்து வைத்து நம்மை அரவணைத்துக்‌ கொள்பவர்‌ அல்லவா! எனவே இயேசு அந்த இடத்திற்கு வந்ததும்‌ அண்ணாந்து பார்த்தார்‌. இயேசுவின்‌ அன்புப்‌ பார்வை கருணையின்‌ பார்வை, பாசமுள்ள பார்வை, கனிவான பேச்சும்‌ சக்கேயுவின்‌ உள்ளத்தை ஊடுருவின. “சக்கேயுவே, விரைவாய்‌ இறங்கி வாரும்‌! (லூக்‌. 19:5). இன்று உமது வீட்டில்‌ நான்‌ தங்க வேண்டும்‌” என்று இயேசு அழைத்தார்‌. “சக்கேயு' என்று பெயர்‌ சொல்லி உரிமையோடு அழைக்கிறார்‌ இயேசு. சக்கேயு அழைப்பு கொடுக்கு முன்பே, தாமே முன்‌ வந்து அவர்‌ வீட்டில்‌ தங்க, அவரோடு உறவு கொள்ள முனைகிறார்‌. சக்கேயு பாவி என்று அறிந்திருந்தும்‌, எவ்வித நிபந்தனையுமின்றி இயேசு அவரது வீட்டில்‌ தங்கச்‌ சென்றார்‌. ஏனெனில்‌ அவர்‌ பாவிகளைத்‌ தேடி வந்தவர்‌ அல்லவா! (மத்‌. 9:13).

இயேசுவின்‌ இந்த அன்பு மொழிகளைக்‌ கேட்ட சக்கேயு மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தார்‌. அன்போடு தன்‌ வீட்டில்‌ வரவேற்றார்‌. போயும்‌ போயும்‌ இவர்‌ இந்த பாவியின்‌ வீட்டில்‌ தங்கப்‌ போயிருக்கிறாரே என்று முணு முணுத்தனர்‌ பரிசேயர்‌, சதுசேயர்‌ கூட்டம்‌. ஆனால்‌ புனிதம்‌ தன்‌ வீட்டிற்கு வர, மாபெரும்‌ மனமாற்றம்‌ பெற்று பாவியாகிய சக்கேயு புனிதம்‌ அடைகிறார்‌. அதற்குப்‌ பரிகாரமாகத்தான்‌, என்‌ உடைமைகளில்‌ பாதியை ஏழைகளுக்குக்‌ கொடுக்கிறேன்‌. எவர்‌ மீதாவது பொய்க்‌ குற்றம்‌ சுமத்தி, எதையாவது கவர்ந்திருந்தால்‌ அதை நான்கு மடங்காக திருப்பிக்‌ கொடுத்து விடுகிறேன்‌ என்றும்‌ அறிக்கையிடுகிறார்‌ சக்கேயு.

சிந்தனை

  1. இயேசுவை “ஆண்டவரே” என்று அழைப்பதின்‌ மூலம்‌ தன்‌ பணப்பற்றை விட்டு, இறைப்பற்று உள்ளவராக மாறுகிறார்‌.
  2. தன்‌ உடைமைகளை ஏழைகளுக்கு இலவசமாக கொடுப்பதின்‌ மூலம்‌, அயலாரோடு உறவை வளர்த்துக்‌ கொள்கிறார்‌.
  3. அநியாயமாக சேர்த்த சொத்துக்கு பரிகாரமாக நான்கு மடங்கு திருப்பிக்‌ கொடுத்து, நீதியை நிலை நாட்டுகிறார்‌ சக்கேயு. நாமும்‌ இயேசுவைச்‌ சந்திப்போமா? இறை உறவில்‌ புனிதம்‌ பெறுவோமா?
மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

சந்திப்போமா?

சில பிரச்சினைகளை மற்றவர்‌ உதவி கொண்டு தீர்த்துக்கொள்ளலாம்‌. சில பிரச்சினைகளை நாமே தீர்த்துக்கொள்ளலாம்‌. சில பிரச்சினைகளைக்‌ கடவுளால்‌ மட்டும்தான்‌ தீர்த்துவைக்க முழயும்‌. அப்படிப்பட்ட பிரச்சினைகளில்‌ ஒன்று பாவ மன்னிப்புப்‌ பெறும்‌ பிரச்சினை. பாவ மன்னிப்பு என்பது கடவுளால்‌ மட்டுமே அருளப்படும்‌ ஒரு விண்ணகக்‌ கொடை. கடவுளைப்‌ பற்றி அறியாதவர்களுக்கு பாவ மன்னிப்பு என்பது ஒரு பெரிய பிரச்சினையே! கடவுளைப்‌ பற்றி அறிந்து அவரைச்‌ சந்தித்தாலன்றி நமக்குப்‌ பாவ மன்னிப்பு சாத்தியமில்லை!

இதோ சக்கேயு நம்முன்னே நின்று நம்மோடு இவ்வாறு பேசுகின்றார்‌: என்‌ இனிய நெஞ்சங்களே ! என்‌ பெயர்‌ சக்கேயு. சக்கேயு என்ற எபிரேயச்‌ சொல்லுக்கு தூய்மை, நேர்மை என்பது பொருள்‌. ஆனால்‌ என்‌ பெயருக்கு எதிர்மாறான வாழ்க்கையை நான்‌ வாழ்ந்து வந்தேன்‌. யூத மக்களின்‌ பணத்தை வரியாக வகலித்து உரோமையருக்குக்‌ கொடுத்துவந்தேன்‌. என்னிடம்‌ பணமிருந்தது. ஆனால்‌ எல்லாராலும்‌ வெறுக்கப்பட்டேன்‌. வீட்டுக்குள்ளே பொன்னகை இருந்தது. ஆனால்‌ என்‌ முகத்தில்‌ புன்னகை இல்லை ! பணத்தை வைத்து எல்லாவற்றையும்‌ வாங்கிவிட்டேன்‌. ஆனால்‌ என்‌ நெஞ்சுக்கு வேண்டிய நிம்மதியை என்னால்‌ எங்கேயும்‌ வாங்கமுடியவில்லை! என்‌ மனம்‌ பாவ மன்னிப்பிற்காக ஏங்கியது. என்னைச்‌ சுற்றியிருந்தவர்களால்‌ எனக்கு உதவி செய்ய முழயவில்லை. காரணம்‌ எல்லாரும்‌ பாவிகளாயிருந்தார்கள்‌.

ஒரு நாள்‌ பாவமற்ற இயேசுவைப்‌ பற்றிய அறிவு எனக்குக்‌ கிடைத்தது. அவரைச்‌ சந்திக்க ஆசைப்பட்டேன்‌; சந்தித்தேன்‌; அவர்‌ என்னைச்‌ சந்தித்தார்‌. வசந்த சந்திப்பு! என்‌ பாவங்களை இயேசு மன்னித்து எனக்கு மீட்பு அளித்தார்‌. மீட்பு என்றால்‌ நீதி, மீட்பு என்றால்‌ அமைதி, மீட்பு என்றால்‌ மகிழ்ச்சி.

நீங்களும்‌ என்னைப்போல இயேசுவைப்‌ பற்றி அறிந்து கொள்ளுங்கள்‌; அவரைச்‌ சந்தியுங்கள்‌. சாலமோனின்‌ ஞானம்‌ கூறுவதுபோல கடவுள்‌ அவரால்‌ படைக்கப்பட்ட மனிதர்கள்‌ எல்லாரும்‌ வாழவேண்‌டமென்று விரும்பி எல்லாருடைய பாவங்களையும்‌ மன்னிக்கின்றார்‌. அவர்‌ நமது அழைப்புக்கு ஏற்ப நம்மைத்‌ தகுதியுள்ளவராக்குவார்‌ என்கின்றார்‌ புனித பவுலழகளார்‌ [இரண்டாம்‌ வாசகம்‌].

நாம்‌ செய்ய வேண்டியதெல்லாம்‌ ஒன்றே! நாம்‌ அவரது அன்பைப்‌ பெற ஆவலாக இருக்கின்றோம்‌ என்பதைக்‌ கடவுளுக்கு வெளிப்படுத்தினால்‌ போதும்‌! மற்றவை அனைத்தையும்‌ அவர்‌ பார்த்துக்கொள்வார்‌.

இதோ ஒரு கதை!

அன்பு நிறைந்த ஆயன்‌ ஒருவன்‌! சூரியன்‌ சாயும்‌ வேளையிலே ஆட்டூமந்தையிலுள்ள ஆடுகளை எண்ணினான்‌. ஒர்‌ ஆடு குறைந்தது! அது ஒர்‌ ஊதாரி ஆடு! குறும்புக்கார ஆடு!

அது சுதந்தரமாக மேய எங்கோ சென்றுவிட்டது! சென்ற இடத்தில்‌ ஒரு குன்றின்‌ மீது நடந்து சென்றபோது தவறி முள்புதர்‌ ஒன்றுக்குள்‌ விழுந்தது! அந்தப்‌ புதரை விட்டு அந்த ஆட்டினால்‌ வெளியே வரமுழயவில்லை! ஆயன்‌ தேழ அலைந்தான்‌! அவனால்‌ அந்த ஆட்டைக்‌ கண்டூபிழக்கமுடியவில்லை! இரவு பிறந்தது! ஆட்டூக்குப்‌ பயம்‌! தன்‌ பலம்‌ கொண்டவரை கத்தியது! தான்‌ இருக்குமிடத்தை எப்பழயாவது ஆயனுக்குத்‌ தெரியப்படுத்த விரும்பியது! ஆயன்‌ காதில்‌ சத்தம்‌ விழுந்தது! சந்திப்பு நிகழ்ந்தது. அந்த ஆடு காப்பாற்றப்பட்டது! அந்த ஆட்டை தன்‌ தோளில்‌ சுமந்து அந்த ஆயன்‌ மந்தைக்குத்‌ திரும்பினான்‌! இந்தக்‌ கதையில்‌ வந்த ஆட்டைப்போன்று வாழ நாம்‌ முன்‌ வந்தால்‌ நாம்‌ எவ்வளவு பெரிய பாவியாக இருந்தாலும்‌ இயேசு நம்மைத்‌ தேடிவந்து மன்னித்து அவரது மந்தையிலே நம்மைச்‌ சேர்த்துக்கொள்வார்‌.
மேலும்‌ அறிவோம்‌ :

தனக்குவமை கல்லாதான்‌ தாள்‌சேர்ந்தார்க்‌(கு) அல்லால்‌
மனக்கலலை மாற்றல்‌ அரிது குறள்‌ (7).

பொருள்‌ : தன்னிகரற்ற அருளாளனாகிய இறைவன்‌ திருவடி சரவோர்‌ உள்ளத்தில்‌ துன்ப துயரங்கள்‌ நீங்கிவிடூம்‌. ஏனையோர்‌ மனக்கவலை மாறாது.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

ஒரு தம்பதியர் தங்களுடைய ஒரே மகளின் எதிர்காலம் ஒளிமயமாக இருக்க வேண்டுமென்று அல்லும் பகலும் அயராது உழைத்தனர். ஆனால் தங்களுடைய மகளுடன் பேசிச் சிரித்து விளையாட அவர்களுக்கு நேரமில்லை. ஒருநாள் அச்சிறுமி அழுது கொண்டு, "இந்த வீட்டில் நான் ஓர் அனாதை" என்றாள். இன்றைய உலகைப் பீடித்துள்ள மாபெரும் சாபக்கேடு ஒருவன் தன் சொந்த வீட்டிலேயே அன்னியனாக வாழும் அவலநிலை. அன்னை தெரசா அடிக்கடி கூறியது: "இவ்வுலகில் பெரிய சாபம். எவராலும் விரும்பப்படாமல் புறக்கணிக்கப்படும் நிலை." எனவேதான் அவர் சமுதாயத்தில் புறக்கணிக்கப்பட்டவர்களுக்கு ஆதரவு மட்டுமல்ல அன்பையும் வழங்கினார். "சாக்கடையில் தள்ளப்பட்டோரின் புனிதர்" Saint of the Gutters) என்று அவர் அழைக்கப்பட்டார்.

இன்றைய நற்செய்தியில் நாம் சந்திக்கும் சக்கேயு. தான் வாழ்ந்த சமுதாயத்தில் அன்னியமாக்கப்பட்டிருந்தார். அவருக்குப் பணமும் மற்ற எல்லா வசதிகளும் இருந்தன. இருப்பினும் அவர் சமுதாயத்தில் தனிமைப்படுத்தப்பட்டார். அவர் எல்லாராலும் புறக்கணிக்கப்பட்டு, "பாவி" என்று முத்திரை குத்தப்பட்டார். ஏனெனில், அவர் உரோமைப் பேரரசின் கைக்கூலியாகச் செயல்பட்டார். அவர் வரிதண்டுபவர். மக்களைக் கசக்கிப் பிழிந்த சமுதாய விரோதி. இருப்பினும் கிறிஸ்து அவரையும் அன்பு செய்தார்; கடவுள் அவருக்கும் அந்நியர் அல்ல. நெருக்கமானவர். ஏனெனில் கடவுள் பாவத்தை வெறுத்தாலும் பாவிகளை அன்பு செய்கிறார்.

இன்றைய முதல் வாசகம் கூறுகிறது: கடவுள் தாம் படைத்த அனைத்தையும் அன்பு செய்கிறார்; அவற்றில் எதையும் அவர் வெறுப்பதில்லை; கடவுள் ஒருவரை வெறுத்தால் அவரைப் படைத்திருக்கவே மாட்டார் (சாஞா 11:24). இன்றைய பதிலுரைப் பாடலும் கூறுகிறது; "ஆண்டவர் இரக்கமும் கனிவும் உடையவர்; எளிதில் சினம் கொள்ளாதவர்; பேரன்பு கொண்டவர்... தடுக்கி விழும் யாவரையும் ஆண்டவர் தாங்குகின்றார்; தாழ்த்தப்பட்ட யாரையும் தூக்கிவிடுகிறார் " (திபா 145:8,14).

கிறிஸ்து இவ்வுலகிற்கு வந்தது, எவரையும் அழிக்காமல் எல்லாரையும் மீட்கவே (யோவா 3:16) கிறிஸ்துவைப் பார்த்தாலே போதும் என்று ஒரு முசுக்கட்டை மரத்தில் ஏறிய சக்கேயுவைப் பார்த்து கிறிஸ்து கூறியது: "சக்கேயு, விரைவாய் இறங்கி வாரும். இன்று உமது வீட்டில் நான் தங்க வேண்டும்" (லூக் 19:5). நாம் கடவுளுக்கு அன்னியராய் வாழ்ந்தாலும் கடவுள் நமக்கு நெருக்கமாய் இருக்கிறார். நம் உள்ளத்தில் குடிகொள்ள விரும்புகிறார். "என்மீது அன்பு கொண்டுள்ளவர் நான் சொல்வதைக் கடைப்பிடிப்பார். என் தந்தையும் அவர்மீது அன்பு கொள்வார். நாங்கள் அவரிடம் வந்து அவருடன் குடிகொள்வோம்" (யோவா 14:23).

திருமணமான ஒரு பெண் ஒரு வாடகை வீட்டில் குடியிருந்தாள், அவ்வீட்டின் உரிமையாளரைப் பார்த்து, "இவர்தான் என் வீட்டுக்காரர்" என்று அவர் கேலியாகச் சொன்னது பெரிய சண்டையில் முடிந்தது. "வீட்டுக்காரர்" என்று அவர் கூறியதின் பொருள்: இவர் இந்த வீட்டின் சொந்தக்காரர்; ஆனால், "வீட்டுக்காரர்" என்ற சொல்லைக் "கணவர்" என்ற பொருளில் எடுத்துக் கொண்டதால் பெரிய புயல் கிளம்பிவிட்டது!

நமது வீட்டுக்காரர் யார்? கிறிஸ்துவே நமது வீட்டுக்காரர். நமது உள்ளத்தில் குடியிருக்க வேண்டியவர். கிறிஸ்து நமது உள்ளத்தில் குடியிருக்க வேண்டுமென்றால், சக்கேயு மரத்திலிருந்து கீழே இறங்கி வந்தது போல நாமும் நமது ஆணவம், பணம், பதவி, பட்டம் ஆகியவற்றிலிருந்து கீழே இறங்கி வர வேண்டும். அதற்கு நாம் தயாராய் இருக்கின்றோமா?

சக்கேயு கிறிஸ்துவைச் சந்தித்தபின் அவர் புது மனிதராக மாறிவிட்டார். கிறிஸ்துவின் பிரசன்னம் அவரை முற்றிலுமாக மாற்றி விட்டது. தனது உடைமைகளில் பாதியை ஏழைகளுக்கு கொடுக்கவும், தான் செய்த அநீதங்களுக்கு நான்கு மடங்காகப் பரிகாரம் செய்யவும் அவர் முன்வந்தார். "ஒருவர் கிறிஸ்துவோடு இணைந்திருக்கும்போது அவர் புதிதாகப் படைக்கப்பட்டவராய் இருக்கிறார். பழையன கழிந்து புதியன புகுந்தன அன்றோ" (2கொரி 5:17).

கிறிஸ்துவின் பிரசன்னமும் அவருடைய அருள்வாக்கும் நம்மை முற்றிலுமாக மாற்ற வேண்டும். ஆனால் நாமோ பழைய குட்டையிலே ஊறிய மட்டைகளாக இருக்கின்றோம்.

தூக்கத்தில் நடக்கும் வியாதியால் துன்புற்ற ஒருவர் ஒரு மருத்துவரிடம் ஆறு மாதங்கள் சிகிச்சை பெற்றார். அதன் பிறகு அவர் மருத்துவரிடம் கூறியது: "டாக்டர், உங்களிடம் சிகிச்சை பெறும் முன் நான் தூங்கிக்கொண்டே நடந்தேன். இப்போது நடந்துகொண்டே தூங்குகிறேன்." ஒரு முன்னேற்றமும் இல்லை. அவ்வாறே நாமும் தவறு செய்துகொண்டே திருப்பலிக்கு வருகின்றோம். திருப்பலி முடிந்த பின் மீண்டும் மீண்டும் அதே தவறுகளைச் செய்ய வீடு திரும்புகிறோம்.

கிறிஸ்துவை நாம் உண்மையிலேயே சந்தித்தோம் என்றால், நாம் பழைய மனிதராக இருக்க முடியாது. கிறிஸ்துவைச் சந்தித்த பிறகு நாம் நாமாக இருக்க முடியாது. திருத்தூதர் பவுலைப் போல. "இனி வாழ்பவன் நானல்ல: கிறிஸ்துவே என்னுள் வாழ்கிறார்" (கலா 2:20) என்று கூறக்கூடிய மனமாற்றம் நம்மில் நிகழ வேண்டாமா?

"இன்று இந்த வீட்டிற்கு மீட்பு உண்டாயிற்று" (லூக் 19:9) என்று இயேசு சக்கேயுவிடம் கூறினார். அதே இயேசு நம்மிடம் கூறுவதென்ன? "இதோ. நான் கதவு அருகில் நின்று தட்டிக் கொண்டிருக்கிறேன். யாராவது எனது குரலைக் கேட்டுக் கதவைத் திறந்தால், நான் உள்ளே சென்று அவர்களோடு உணவு அருந்துவேன். அவர்களும் என்னோடு உணவு அருந்துவார்கள்" (திவெ 3:20).

நமது இதயக் கதவை ஆண்டவருக்கு அகலத் திறந்து விடுவோம். இழந்து போனதைத் தேடி மீட்க வந்த ஆண்டவர் (லூக் 19:10) நமக்குள் வந்து, அவரது பிரசன்னத்தால் நம்மை முற்றிலும் மாற்றிப் புதுவாழ்வு அளிப்பாராக. இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில் திருத்தூதர் பவுல் கூறுவது போல, கடவுள் நம்மை அவர் விடுக்கும் அழைப்புக்குத் தகுதியுள்ளவர்களாக்கி, நம் நல்லெண்ணம் ஒவ்வொன்றையும், நம்பிக்கையால் தூண்டப்படும் ஒவ்வொரு செயலையும் தம் வல்லமையால் நிறைவுறச் செய்வாராக (2 தெச 1:11).

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

மீட்பு என்பத பகிர்தலே

அந்த இளைஞன் விரக்தியாலும் வேதனையாலும் மனம் தளர்ந்து பாதையோரத்தில் உட்கார்ந்திருக்கிறான். அவன் கண்முன்னே ஒரு கூழாங்கல். அது சேறாகி அழுக்கேறிக் கிடக்கிறது. அதைப் பார்த்த இளைஞன் தனக்குள்ளே சொல்லிக் கொள்கிறான்: "எனக்கும் அந்தக் கூழாங்கல்லுக்கும் என்ன வேறுபாடு? இரண்டுமே கேட்பாரற்றவை, கவனிப்பாரற்றவை. எதற்கும் பயனற்றவை". இப்படி அவன் மனம் அலைந்து கொண்டிருந்தபோது ஒருவன் அலறிப் பதறி ஓடி வருகிறான். அவனை விரட்டித் துரத்துகிறது வெறிநாய். அரண்டு மீரண்டு ஓடி வந்தவன் கண்ணில் அந்தக் கூழாங்கல் பட அவன் அதை எடுத்து நாயின் மீது வீசி எறிகிறான். நாயும்பயந்து திரும்பி ஓடுகிறது. பயனற்றது என்று தான் நினைத்த சிறிய கல்கூட நாயை விரட்ட, மனிதனைக் காக்க எப்படியெல்லாம் பயன்படுகிறது! தானும் இந்த சமுதாயத்துக்குப் பயன்பட முடியும் என்ற தன்னம்பிக்கை தந்த புதிய தெம்போடு, ஒருவித வாழ்க்கைப் பிடிப்போடு எழுந்து நடக்கிறான்.

சக்கேயுவின் மனநிலையும் அப்படியே. இயேசு அவன் வாழ்வுக்கு அர்த்தம் ஊட்டுகிறார்.

இயேசுவோடு ஒரு சிறு சந்திப்பு, மார்த்தாவை, மரிய மதலேனை, யாக்கோபின் கிணற்றடியில் சமாரியப் பெண்ணை, திருத்தூதர் தூய பவுலை... இப்படி ஒரு பெரிய பட்டியலில் ... சக்கேயு தொடங்கி புனித அகுஸ்தீன் தொடர இன்று வரை எத்தனை பேருடைய வாழ்க்கையில் மாற்றத்தை மாபெரும் திருப்பத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது!

சக்கேயுவின் மனமாற்றம் அற்புதமான வரலாற்று நிகழ்வு.
சக்கேயு - இயேசு சந்திப்பில் மூன்று படிகள்:
முதல்படி – இயேசு தேவை என்ற ஏக்கமும் தாகமும். செப வாழ்வுக்கு இறைமனித உறவுக்கு இன்றியமையாதது இந்தத் தவிப்பு விவிலியத்தில் திருப்பாடல்கள் சிறந்த செபம் என்றால் காரணம் இறைவன் தேவை என்ற ஏக்கமும் உணர்வும் இழையோடுவதுதான். எடுத்துக்காட்டாக தி.பா. 42:1 கலைமான் நீரோடைகளுக்காக ஏங்கித் தாவுவதுபோல, தி.பா. 63:1 வரண்ட நிலம் வான்மழைக்காகத் தவிப்பது போல, தி.பா. 123:2 பணியாளனின் கண்கள் தலைவனின் கையை நோக்குவது போல, இறைவா, என் உடலும் உள்ளமும், கண்களும் உம்மை நோக்குகின்றன என்றுதானே திருப்பாடல் ஆசிரியர் சொல்கிறார்!

வங்கக் கவி தாகூர் சொன்ன கதை இது. கங்கை நதிக்கரையில் முனிவர் ஒருவர் கண்களை மூடி ஆழ்ந்த செபத்தில் மெய்மறந்து இருந்தார். அதனைக் கண்ட இளைஞன் ஒருவன் அவரை அணுகி “சுவாமி, எனக்கும் செபிக்கக் கற்றுத் தாரும்" என்றான். குரலைக் கேட்டதும் முனிவர் கண்களைத் திறந்து நிமிர்ந்து பார்த்தார். திரும்பவும் கண்களை மூடிக்கொண்டார். மறுநாளும்... அதற்கு அடுத்த நாளும்... என்று பலநாள்கள் இதே கதை தொடர்ந்தது. ஒரு நாள் செபிக்கக் கற்றுத்தர இளைஞன் கேட்டதும், முனிவர் எழுந்தார் இளைஞனின் கையை இறுகப்பிடித்து தண்ணீருக்குள் இழுத்துச் சென்றார். இடுப்பளவு நீருக்குள் இறங்கியதும் தண்ணீருக்குள் மூழ்குமாறு சொன்னார். முழுமையாக இளைஞன் மூழ்கிய நிலையில், முனிவர் குனிந்து அவன் முதுகில் கைவைத்து அமுக்க அமிழ்த்த அவனுக்கு மூச்சு முட்டியது. திணறினான். அவர் விடவில்லை. இளைஞனே திமிறிக்கொண்டு நிமிர்ந்தான். மேல்மூச்சு, கீழ்மூச்சு வாங்கியது. அப்போது முனிவர் சொன்னார்: “இப்போது மூச்சு வாங்க எப்படி ஏங்குகிறாயோ, அப்படிக் கடவுளுக்காக ஏங்கும்போதுதான் உன்னால் செபிக்க முடியும்.

மூன்று விதங்களில் இருள் மண்டிக் கிடந்த சக்கேயுவின் வாழ்வில் இயேசு ஒளியேற்றி ஏக்கத்தைப் போக்குகிறார்.

1. வெறுமையான குறிக்கோளற்ற வாழ்க்கை (The dark- ness of empty and aimless life)
எல்லாமே விதி, தலையெழுத்து என்ற உணர்வு. எங்கே போகிறோம் என்ற நோக்கம் இல்லாமை. தன்னைப் பாவி என்றும் இனத்துரோகி என்றும் தன் இனமே முத்திரை குத்தி சமுதாயத்திலிருந்து தள்ளி வைத்துவிட்டது. தன் தவறுகள் கூட உண்மை என்றாலும் அதற்காக இப்படி ஒரு புறக்கணிப்பா? வாழ்க்கையே வெறுத்துப் போய் விட்டது சக்கேயுவுக்கு.

2. பிளவுபட்ட இரட்டை வாழ்க்கை (The darkness of di- vided living)
இனவெறி, மொழிவெறி, தன்னலப்போக்கு, சமூக ஏற்ற தாழ்வுகள் இவைகள் எல்லாம் மக்களை எந்த அளவுக்குப் பாதிக்கின்றன! சமத்துவம் சகோதரத்துவம் சமாதானம் என்று இறையாட்சிக் குடும்பமாக வாழத் தடைகள்.
பாரதம் எங்கும் ஆறுமாதம் சுற்றிப் பார்த்த அயல்நாட்டினர் ஒருவர் சொன்னார்: "நான் இங்கே நிறைய வங்காளிகளைப் பார்க்கிறேன். மலையாளிகளைப் பார்க்கிறேன், தமிழர்களைப் பார்க்கிறேன்... இந்தியர்களை எங்குமே காணோம்" இந்தியா இந்தியர்களை இழந்து கொண்டிருக்கிறது. இயேசுவின் மறையுடலில் தலையும் கழுத்தும் வாயும் வயிறும், கையும் காலும் ஒன்றோடு ஒன்று முட்டிமோதிக் கொண்டிருக்கின்றன!

3. நம்பிக்கை இழந்த அமைதியற்ற வாழ்க்கை (The darkness of restless and hopeless living)
எங்கும் எதிலும் அதிருப்தி. பொருளிலும் பணத்திலும்தான் எல்லாமே என்பது போல ஓர் அலைச்சல். விரும்பியது கிடைக்கவில்லை என்றால் விரக்தி. கிடைத்தாலும் பேராசை. ஆயிரம் வசதிகள் இருந்தும் சக்கேயுவின் வாழ்வில் ஒரு வெற்றிடம். அதை யார் நிரப்புவது?

இரண்டாவது படி: அந்தத் தேவை உணர்வில் ஒரு தேடல் முயற்சி. பிறர் என்ன நினைப்பார்கள், எள்ளி நகைக்க மாட்டார்களா? சக்கேயு கவலைப்படவில்லை. ஒரு காட்டு அத்திமரத்தில் ஏறுகிறார். இறையரசுக்காக எதையும் விலையாகக் கொடுக்கலாம். (மத். 13:44-46). எதையும் பலியாகக் கொடுக்கலாம் (மத். 18:9). எந்த முயற்சியிலும் இறங்கலாம் (லூக். 16:16).

மூன்றாவது படி:
முயற்சியின் பயனாக செயல்பாடு. சக்கேயு தெருவுக்கு வந்தார் தெய்வ தரிசனத்துக்காக. "வீதிக்கு அல்ல, வீட்டுக்கு வா" என்கிறார் இயேசு. "சக்கேயு, விரைவாய் இறங்கி வாரும். இன்று உமது விட்டில் நான் தங்க வேண்டும்” (லூக். 19:5) திரு இருதயம் அரியணை ஏறிய முதல் இல்லம்!

"வீட்டிலும் அல்ல. உன் வாழ்வுக்குள் பார்" என்கிறார் இயேசு. தெய்வ தரிசனம் சுய தரிசனத்துக்கு அன்றோ இட்டுச் செல்கிறது! அந்த சுய தரிசனத்தில் அவரது வாழ்வின் அவலங்கள் கண்ணில் படுகின்றன. உடனடித்தேவை வாழ்வில் ஒரு மாற்றம். ஒரு திருப்பம். செயல்பாடு நிறைவு கண்ட நிலைப்பாடு. "ஆண்டவரே என் உடைமைகளில் பாதியை ஏழைகளுக்குக் கொடுத்துவிடுகிறேன். எவர் மீதாவது பொய்க் குற்றம் சுமத்தி எதையாவது கவர்ந்திருந்தால், நான் அதை நான்கு மடங்காகத் திருப்பிக் கொடுத்துவிடுகிறேன்" (லூக். 19:8).

ஈடு தருதல் பற்றிய பழைய ஏற்பாட்டுச் சட்டங்கள்:

  1. சூழ்ச்சியும் வன்முறையும் கையாண்ட கொள்ளையில் கையும் மெய்யுமாகப் பிடிபட்டால் ஒன்றுக்கு நான்காக (வி.ப. 21:1).
  2. சிறு திருட்டு என்றால் ஒன்றுக்கு இரண்டாக (வி.ப. 22:4).
  3. உள்ள உறுத்தலால் தானே முன்வந்து குற்றத்தை அறிக்கையிட்டால் எடுத்த பொருளோடு ஐந்தில் ஒரு பங்கு இணைத்து (லேவி. 6:5, எண் 5:7).

கிறிஸ்தவ வாழ்வு கட்டளைகளுக்,கு அப்பாலானது. சக்கேயு கட்டளைகளை கடந்து ஈடுகட்டுகிறார். அதனால் மீட்பால் வரும் மகிழ்ச்சியால் நிரப்பப்படுகிறார். "இன்று இந்த வீட்டிற்கு மீட்பு உண்டாயிற்று" (லூக். 19:9). இதுவன்றோ திருப்பாடல் குறிப்பிடும் "மீட்பின் மகிழ்ச்சி" (தி.பா. 51:12) சக்கேயுக்குச் சொந்தமானது நமக்குச் சொந்தமாகட்டும்!
"இவரும் ஆபிரகாமின் மகன்தானே! இழந்து போனதைத் தேடி மீட்கவே மானிட மகன் வந்திருக்கிறார்" (லூக். 19:9-10). சக்கேயுவைக் குறித்து இயேசு சொன்ன இவ்வார்த்தைகளைக் கேட்டு மக்கள் அதிர்ச்சி அடைந்திருப்பார்கள். வரி தண்டும் ஒருவரை அவர்கள் ஆபிரகாமின் மகனாக மதிப்பதில்லை. உரோமையரின் கைக்கூலிகள் என்று இழிவாகக் கருதப்பட்டார்கள். இயேசுவைச் சந்தித்த சக்கேயுவில் எத்தகைய மாற்றங்கள்! இயேசுவை இதயத்தில் ஏற்றால் மனித வாழ்வு மாற வேண்டும் என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

தீமையிலிருந்து விடுபடு; ஆண்டவர்மீது நம்பிக்கைகொள்

அரசனின் மனமாற்றம்:
நிறையப் போர்கள் செய்து, ஆயிரக்கணக்கான மக்களைக் கொன்றொழித்த அரசன் ஒருவன் தன்னுடைய பாவத்தை உணர்ந்து, மனம் வருந்தி, நற்செயல்கள் புரிவதில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டான்.

அதைப் பார்த்துவிட்டு அரசருக்கு மிக நெருக்கமாக இருந்த ஓர் அமைச்சர், “அரசே! நீங்கள் கடந்த காலத்தில் செய்த பாவங்களெல்லாம் இப்போது செய்யும் நற்செயல்கள் போக்கிவிடுமா?” என்றார். இதற்கு அரசன் பதில் எதுவும் சொல்லாமல், அங்கிருந்த வீரர்களிடம், ஒரு பெரிய பாத்திரத்தில் நீர் நிரப்பி, அதற்குக் கீழ் ஏழு நாள்கள் தீமூட்டச் சொன்னான். ஏழு நாள்களுக்குப் பிறகு அரசன் தன்னுடைய மோதிரத்தைக் கழற்றிப் பாத்திரத்தில் கொதித்துக்கொண்டிருந்த நீரில் தூக்கி எறிந்தான்.

பின்னர் அவன் அமைச்சரிடம், “பாத்திரத்தினுள்ளே கிடக்கும் என்னுடைய மோதிரத்தை எடுத்துத் தாருங்கள்” என்றார். அமைச்சர் தண்ணீர் கொதித்துக்கொண்டிருந்த பாத்திரத்தைப் பார்த்துவிட்டு, “இதற்கு நீங்கள் எனக்கு மரண தண்டனையே விதித்திருக்கலாம்” என்றார். “அப்படியானால் இந்தப் பாத்திரத்திலிருந்து என்னுடைய மோதிரத்தை எடுக்க முடியாது என்று சொல்கிறீர்களா?” என்று அரசன் அமைச்சரிடம் கேட்க, “ஆமாம்” என்பதுபோல் அவர் தலையாட்டினார்.

உடனே அரசன் வீரர்களை அழைத்து, பாத்திரத்திற்குக் கீழே இருந்த விறகுக் கட்டைகளை அகற்றிச் சொல்லிவிட்டு, பாத்திரத்தில் குளிர்ந்த நீரை ஊற்றச் சொன்னான். அவர்களும் அவ்வாறே செய்தார்கள். “அமைச்சரே! இப்போது பாத்திரத்தினுள்ளே கிடக்கும் என்னுடைய மோதிரத்தை எடுங்கள்” என்று அரசன் ஆணையிட்டபோது, அமைச்சர் மோதிரத்தை மிக எளிதாக எடுத்தார். அப்போது அரசன் அமைச்சரிடம், “கீழே மூட்டப்பட்டிருந்த தீதான் என்னுடைய பாவங்கள் என்றால், மேலே ஊற்றப்பட்ட குளிர்ந்த நீர்தான் நான் புரியும் நற்செயல்கள். கொதித்துக் கொண்டிருந்த நீரைக் குளிர்ந்த நீர் எப்படி முன்னைய நிலைக்குக் கொண்டு வந்ததோ, அப்படி என்னுடைய பாவங்களை நான் புரியும் நற்செயல்கள் போக்கி, என்னை நல்லவனாக்கும்” என்றான்.

ஆம், அறியாமையினால் நாம் செய்த தீமைகளை விட்டுவிட்டு விலகி, நன்மைகளைச் செய்கின்றபோது நன்மைகளின் நாயகனாம் ஆண்டவர் நமக்கு நற்பலன் அளிப்பார். பொதுக்காலத்தின் முப்பத்து ஒன்றாம் ஞாயிறான இன்று நாம் வாசிக்கக்கேட்ட இறைவார்த்தை “தீமையிலிருந்து விடுபடு; ஆண்டவர்மீது நம்பிக்கை கொள்” என்ற சிந்தனையைத் தருகின்றது. அது குறித்து நாம் சிந்திப்போம்.

எல்லார்மீதும் இரங்கும் ஆண்டவர்:

மனிதர்களைப் பொறுத்தளவில் ஒருவர் நல்லவர் என்றால், அதிகாரத்தில் உள்ளவர் என்றால் அவர்மீது அன்பு காட்டுவதுண்டு; அவரோடு நட்பு கொள்வதற்கு ஏங்குவதுண்டு. ஒருவேளை அதே மனிதர் தீயவர் என்றால், வறியவர் என்றால் எத்தனை பேர் அவர்மீது அன்பு கொள்வதற்கும், அவரோடு நட்பு கொள்வதற்கும் முன் வருவார்கள்? என்பது மிகப்பெரிய கேள்விக் குறி.

மனிதர்கள் நல்லவர்களோடும் அதிகாரத்தில் உள்ளவர்களோடும் மட்டும் அன்பு பாராட்டலாம், அவர்கள்மீது இரக்கம் கொள்ளலாம். ஆண்டவரோ எல்லார்மீதும் இரங்குகின்றார்; எல்லாருக்கும் அன்பு காட்டுகின்றார். அவர் யாரையும் வெறுப்பதே இல்லை. இத்தகைய சிந்தனையைத்தான் சாலமோனின் ஞான நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட இன்றைய முதல் வாசகம் நமக்கு எடுத்துக்கூறுகின்றது.

கடவுள் எல்லார்மீதும் இரங்குவதற்கும், எல்லார்மீதும் அன்பு காட்டுவதற்கும் இரண்டு முக்கியமான காரணங்கள் இருக்கின்றன. ஒன்று, எல்லாரிலும் ஆண்டவரின் அழியா ஆவி இருக்கின்றது. இரண்டு, யாருமே அழிவுறாமல், எல்லாரும் வாழ்வு பெறவேண்டும் என்பது அவரது விருப்பம். இதற்காகவே கடவுள் வழிதவறிச் செல்வோரை சில நேரங்களில் கண்டித்துத் திருத்துகின்றார்; அவர்களை எச்சரிக்கின்றார். இதையும் இன்றைய முதல் வாசகம் நமக்கு எடுத்துக் கூறுகின்றது.

பெரும்பாவியின் வீட்டில் இயேசு:

பிறப்பால் வரிதண்டுபவர்கள் யூதர்களாக இருந்தாலும், அவர்கள் உரோமையர்களுக்குக்குக் கீழ் பணிபுரிந்ததாலும், நிர்ணயிக்கப்பட்ட தொகையைவிடவும் கூடுதலான தொகையை மக்களிடமிருந்து வசூலித்ததாலும் யூதர்களால் வரிதண்டுபவர்கள் பாவிகளாகவே கருதப்பட்டு, வெறுத்து ஒதுக்கப்பட்டார்கள். இன்றைய நற்செய்தியில் வரும் சக்கேயு சாதாரண வரிதண்டுபவர் மட்டுமல்லர். அவர் வரிதண்டுபவர்களின் தலைவர். அப்படியானால் அவர் மக்களிடமிருந்து எவ்வளவு வெறுப்பைச் சம்பாதித்திருப்பார் என்பதை நாம் கற்பனை செய்து பார்த்துக் கொள்ளலாம்! இந்நிலையில் இயேசு, பாவிகளை வரவேற்கிறார் என்பதைக் கேள்விப்படும் சக்கேயு, அவரைக் காணச் செல்கின்றார்.

எரிகோ நகர் அந்தக்காலத்தில் இருந்த மிகப்பெரிய வணிகத்தளம். அதனால் மக்கள் அங்கே திரளாக இருந்திருப்பார்கள் அதைவிடவும், இதற்கு முன்பு இயேசு இலாசரை உயிர்த்தெழச் செய்திருந்தால் (யோவா 11), அவரைச் சூழ்ந்து பலரும் இருந்திருப்பார்கள். இவற்றுக்கு நடுவில்தான் சக்கேயு இயேசுவைக் காண விழைகின்றார். திருப்பாடல் ஆசிரியர் தாவீது சொல்வது போல், நாம் அமர்வதையும் எழுவதையும் ஆண்டவர் அறிந்திருக்கின்றார் என்பதால் (திபா 139:2), சக்கேயு தன்னைக் காண விரும்பியதை அறிந்த இயேசு அவரிடம், “சக்கேயு, விரைவாய் இறங்கி வாரும்; இன்று உமது வீட்டில் நான் தங்கே வேண்டும்” என்கிறார்.

இயேசு தாமாகவே யாருடைய வீட்டிற்கும் சென்றதில்லை; விரும்பி அழைத்தவர்களின் வீட்டிற்குச் சென்றிருக்கின்றார். அப்படியிருக்கும் அழைக்காமலேயே, அதுவும் ஒரு பெரும்பாவின் வீட்டிற்கு இயேசு செல்ல விரும்பினார் என்றால் அது சக்கேயுவின் வீட்டிற்குத்தான். இதைச் சற்றும் எதிர்பாராத சக்கேயு, என் உடைமைகளில் பாதியை ஏழைக்குக் கொடுத்துவிடுகிறேன் என்றும்; எவர் மீதாவது பொய்க்குற்றம் சுமத்தி எதையாவது கவர்ந்திருந்தால் நான் அதை நான்கு மடங்காகத் திரும்பிக் கொடுத்துவிடுகிறேன் என்கிறார்.

யூதச் சட்டம், ஒருவர் மற்றவரிடமிருந்து எதையாவது கவர்ந்திருந்தால், கவர்ந்த பொருளோடு அதன் ஐந்தில் ஒரு பகுதியைக் கொடுக்கவேண்டும் என்று சொல்லியிருந்தது (லேவி 6:5). சக்கயுவோ அதை நான்கு மடங்காகத் திரும்பி தருவேன் என்றும், உடைமைகளில் பாதியை ஏழைகளுக்குத் தருவேன் என்றும் கூறுகின்றார். இதற்கு முந்தைய பகுதியில் வரும் செல்வரான தலைவர் தன்னிடம் உள்ளதை ஏழைகளுக்கு பகிருந்து கொடுக்க முன்வராதபோது (லூக் 18:22,23) சக்கேயு தன்னிடமுள்ளதில் பாதியை ஏழைகளுக்கு கொடுத்து, தன்னுடைய உண்மையான மனமாற்றத்தை வெளிப்படுத்தி, இறைவன் அளிக்கும் மீட்பைப் பெறுகின்றார்.

பாவிகளுக்காக இறைவனிடம் வேண்டுவோம்:

இயேசு பாவிகளைத் தேடி மீட்க வந்தார் என்பதால், பாவிகள் தீமையிலிருந்து விடுபட்டு, அவர்மீது நம்பிக்கை கொள்ளவேண்டும் என்பது ஒரு பக்கம் இருக்கையில், இன்னொரு பக்கம் நாம் பாவிகளுக்காக மன்றாடவேண்டும். இது நம் ஒவ்வொருவருடைய கடமை.

இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில் பவுல், “நாங்கள் உங்களுக்காக என்றும் இறைவனிடம் வேண்டுகிறோம். நம் கடவுள் தாம் விடுத்த அழைப்புக்கு உங்களைத் தகுதியுள்ளவராக்குவாராக!” என்கிறார் மனிதர்கள் தங்கள் சொந்த வல்லமையால் கடவுளுக்கு ஏற்புடையவர்களாக முடியாது. கடவுளின் வல்லமையால்தான் அவர்கள் அவருக்கு ஏற்புடையவராக முடியும். இதற்கு இறைவேண்டல் மிகவும் அவசியமாக இருக்கின்றது. அதனால் நாம் பாவிகள் மனம்மாற மன்றாடுவோம். நாமும் தீமையிலிருந்து விடுபட்டு ஆண்டவரில் நம்பிக்கை கொண்டு வாழ்வோம். அப்போது நற்பலனை ஆண்டவரிடமிருந்து நம்மால் பெற முடியும்.

சிந்தனைக்கு:
‘பழைய பாவ வாழ்விலிருந்து ஒருவர் மனம்மாறாமல், புதிய வாழ்வினைத் தொடங்க முடியாது’ - இது புனித அகுஸ்தினின் வாயிலிருந்து வந்த அற்புத மொழிகள் எனவே, நாம் மனம்மாறி, ஆண்டவர்மீது நம்பிக்கை வைத்து வாழ்வோம். அதன்வழியாக இறையருளை நிறைவாகப் பெறுவோம்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

செல்ஃபி வித் சக்கேயு!

அவன் ஒரு மெழுகுதிரி வியாபாரி. ஆலயத்திற்குத் தேவையான தேன் மெழுகுதிரிகளைச் செய்து விற்றான் அவன். அவனை யாருக்கும் பிடிப்பதில்லை. 'அவன் மீதமான மெழுகைத் திருடி புதிய மெழுகோடு கலக்கிறான்' என்றும், 'அவன் விலையைக் கூட்டி விற்கிறான்' என்றும், 'அவன் தனக்குக் கீழிருப்பவர்களின் உழைப்பைச் சுரண்டுகிறான்' என்றும் சொல்லி மக்கள் அவனை வெறுத்தார்கள். அவனுடைய பங்கு ஆலயத்திற்கு திருத்தந்தை பிரான்சிஸ் வருவதாகச் சொல்லப்பட்டது. திருத்தந்தையைப் பார்க்க இவனுக்கு ஆசை. எப்படியாவது அவரைப் பார்த்துவிடலாம் என நினைக்கிறான். ஆனால், நாள்கள் நெருங்க நெருங்க நிறையக் கூட்டம் வந்து சேர்கிறது. 'பார்க்க முடியாமல் போய்விடுமோ?' என்ற அச்சம் இவனுக்கு வர ஆரம்பிக்கிறது. பாதுகாப்பு காரணங்களுக்காக ஆலயத்திற்குள் வெகுசிலரே அனுமதிக்கப்படுவர் என்றும், அதற்கான முன்பதிவு செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லப்பட்டது. சொல்லப்பட்ட சில நொடிகளில் முன்பதிவும் முடிந்தது. பங்குத்தந்தையிடம் சென்று முறையிட்டான். கெஞ்சிக் கேட்டான். ஆலயத்திற்குள் எப்படியாவது சென்றுவிட வேண்டும் என நினைக்கிறான். திருத்தந்தை வரும் நாள் வந்தது. சட்டென்று ஒரு முடிவு எடுக்கிறான். திருத்தந்தைக்கான ஆளுயர மெழுகுவர்த்தி என்று ஒன்றை உருவாக்கி, அந்த மெழுகுதிரிக்குள் தானே நின்றுகொள்கின்றான். பவனியில் வந்த திருத்தந்தையைக் கவர்கிறது மெழுகுதிரி. ஒரு நிமிடம் நிற்கின்றார். 'இதை யார் செய்தது?' எனக் கேட்கிறார். 'நான்தான்!' எனத் துள்ளிக்குதித்து அதிலிருந்து வெளியே வருகிறான் வியாபாரி. 'இங்கே என்ன செய்கிறாய்?' 'நான் உங்களைப் பார்க்க வேண்டும்' 'நானும் உன்னைப் பார்க்க வேண்டும்.'

ஏறக்குறைய இக்கற்பனை நிகழ்வைப் போலத்தான் அரங்கேறுகிறது இன்றைய நற்செய்தி வாசகத்தின் (காண். லூக் 19:1-10) கதையாடல். 'இயேசுவைத் தன்னுடைய குட்டிக் கேமராவில் எப்படியாவது ஃபோட்டோ எடுத்துவிட வேண்டும்!' என்று நினைக்கின்ற சக்கேயுவின் அருகில் வருகின்ற இயேசு, 'நான் உன்னோடு ஒரு செல்ஃபி எடுக்க வேண்டும்!' எனக் கேட்கின்றார். சக்கேயுவின் மனதில் எவ்வளவு ஆனந்தம்! 'என்னோடவா?' 'செல்ஃபியா?' 'ஐயோ! என்னால் தாங்க முடியவில்லையே! நான் இந்த செல்ஃபியை வாட்ஸ்ஆப் டிபியாக வைத்துக்கொள்வேன்! ஸ்டேடஸ் போடுவேன்! ஃபேஸ்புக்கில் பதிவேற்றுவேன்! இயேசுவுடைய ஃபோன் நம்பர் வாங்கி அவருடைய கான்டக்ட் ப்ரொஃபைலாக வைத்துக்கொள்வேன் ... இல்லை! இல்லை! என் ஃபோனில் வால்பேப்பராக வைத்துக்கொள்வேன்!' என்று சக்கேயுவின் மனத்தில் கம்பி மத்தாப்பு ஆயிரம் எரிகிறது.

'சக்கேயு' என்ற இடத்தில் உங்களையோ என்னையோ வைத்துப் பார்ப்போம்.

'செல்ஃபி வித் சக்கேயு' என்று இயேசு சொல்வதுபோல, நம்மை நினைத்து அவர், 'செல்ஃபி வித் எக்ஸ்,' 'செல்ஃபி வித் ஒய்' என்று சொன்னால் நமக்கு எவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்?

1. சக்கேயு என்றால் யார்?
'சக்கேயுஸ்' என்றால் அரமேயம் மற்றும் எபிரேயத்தில் 'புனிதம்' அல்லது 'தூய்மை' அல்லது 'குழந்தையுள்ளம்' என்று பொருள். லூக்கா இந்தப் பெயரைத் தெரிந்தெடுத்தாரா? அல்லது கதைமாந்தரின் இயல்பான பெயரே இதுவா? என்பது நமக்குத் தெரியவில்லை.

இவரை மூன்று வார்த்தைகளால் வர்ணிக்கிறார் லூக்கா: (அ) சக்கேயு என்பவர் செல்வர் - வரிதண்டுபவர்களுக்குத் தலைவர், (ஆ) சக்கேயு இயேசுவைக் காண விரும்பினார், (இ) சக்கேயு குட்டையாய் இருந்தார்.

(அ) சக்கேயு என்பவர் செல்வர் - வரிதண்டுபவர்களுக்குத் தலைவர்
லூக்கா நற்செய்தியைப் பொருத்தவரையில் செல்வமும் கடவுளும் நேர்-எதிராக இருப்பவை(வர்). செல்வர் விண்ணரசில் நுழைவதில்லை (காண். 16:19-31), செல்வர் இயேசுவைப் பின்பற்றத் தயங்குகின்றனர் (காண். 18:18-27). இங்கே, சக்கேயுவை செல்வர் என்று சொல்வதோடல்லாமல், அவரை 'வரிதண்டுபவர்களின் தலைவர்' என அறிமுகம் செய்கிறார் லூக்கா. சக்கேயுவின் செல்வம் மட்டுமல்ல, அவர் அச்செல்வத்தை எப்படி ஈட்டினார் என்பதும் இங்கே சொல்லப்படுகிறது. சக்கேயு யூதராக இருந்தும், தன் யூத மக்களிடம் வரிவசூலிக்கும் உரோமை அரசின் கைக்கூலியாக இருக்கின்றார். ஆக, உரோமைக்கும் இவர் அடிமையாக இருக்க வேண்டும், வரி தராவிட்டால் தன் இனத்து மக்களையும் கொடுமைப்படுத்த வேண்டும். மேலும், வரிதண்டுபவர்கள் சரியாகக் கணக்குக் கொடுப்பதில்லை. இவ்வாறு, இவர் அநீத செல்வத்திற்குச் சொந்தக்காரராக இருக்கின்றார். தன்னுடைய சொந்த மக்களால் புறக்கணிக்கப்படுகின்றார். இவ்வாறு, செல்வர் என்ற நிலையில் கடவுளிடமிருந்தும், வரிவாங்குபவர் என்ற நிலையில் தன் சொந்த மக்களிடமிருந்தும் அந்நியப்பட்டு நிற்கின்றார் சக்கேயு.

(ஆ) சக்கேயு இயேசுவைக் காண விரும்பினார்
லூக் 17:15ல் தான் நலம் பெற்றதை உடலில் 'காண்கின்ற' சமாரியத் தொழுநோயாளர் உடனடியாக இயேசுவிடம் திரும்புகின்றார். இதற்கு முந்தைய பகுதியில் (காண். 18:35-43) பார்வையற்ற ஒருவர் பார்வை பெறுகிறார். இங்கே சக்கேயு இயேசுவைக் 'காண' விரும்புகிறார். 'காணுதல்' என்பது லூக்காவின் ஒரு முக்கியமான கருத்துரு. இயேசு காணிக்கையாக ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்ட நிகழ்வில் இதை சிமியோன் வழியாக மிக அழகாக அறிமுகம் செய்கிறார் லூக்கா: 'மக்கள் அனைவரும் காணுமாறு நீர் ஏற்பாடு செய்துள்ள உமது மீட்பை என் கண்கள் கண்டுகொண்டன' (2:30-31). சக்கேயு நிகழ்விலும் 'மக்கள் அனைவரும் காணுமாறு மரத்தில் ஏறி நின்ற சக்கேயுவின் கண்கள் இயேசுவைக் கண்டுகொள்கின்றன.' இயேசுவும் நிகழ்வின் இறுதியில், 'இந்த வீட்டிற்கு மீட்பு உண்டாயிற்று' என்கிறார். ஆக, காணுதல் என்பது மீட்பைத் தேடுதல் அல்லது தேடிக் கண்டடைதல் என்றும் பொருள்கொள்ளப்படுகிறது.

இ. சக்கேயு குட்டையாய் இருந்தார்
இது அவருடைய உடல்தன்மையை மட்டும் குறிப்பது அல்ல. மாறாக, அவர் அனுபவித்த உள்ளத்து உணர்வுகளான வெட்கம், பொய், போலித்தன்மை, அவமானம் ஆகியவற்றையும் குறிக்கின்றன. நாமே இதை அனுபவித்திருப்போம். தவறு செய்யாதபோது நம்மை அறியாமலேயே நாம் நேராக நிற்போம், நெஞ்சம் நிமிர்ந்து நிற்கும். நாம் எல்லாரையும் விட பெரியவர்களாகத் தெரிவோம். ஆனால், ஏதாவது பொய் அல்லது களவு செய்யும்போது, தவறு செய்யும்போது நாம் என்னதான் நம் மனச்சான்றைச் சாந்தப்படுத்த நினைத்தாலும் நம் உடலின் தன்மையையை அது கூனாக்கிவிடும். அடுத்தவர் முன் நாம் மிகச்சிறியவர்களாகத் தெரிவது போல உணர்வோம். ஆக, சக்கேயு உடல் அளவில் குட்டையாக இருந்தாலும், உள்ளத்து அளவிலும் குட்டையாக உணர்கின்றார். மற்றவர்கள் முன் சேர்ந்து நிற்பதற்குப் பதிலாக - அவர்கள் ஒருவேளை அவரை விரட்டிவிடக் கூடும் - மரத்தில் ஏறி நின்றுகொள்கின்றார். அல்லது, தன்னுடைய தாழ்வு மனப்பான்மையை இப்படிப் போலியாக உயர்வு மனப்பான்மையாக ஈடுகட்டிக்கொள்ள விரும்புகின்றார்.

2. மற்றவர்கள் சக்கேயுவை எப்படிப் பார்த்தார்கள்?
முதலில் கூட்டத்தினர். கூட்டத்தினர் இவரை வெறுத்தார்கள். சிலர் கண்டுகொள்ளாமல் இருந்தார்கள். சிலர் அவரிடம் இணக்கமாக இருந்தால் தங்களுக்கு இவர் உதவி செய்வார் என்று போலியாக அன்பு காட்டினர். இவ்வாறாக, மற்றவர்களிடமிருந்து இவர் வெறுப்பையும், கண்டுகொள்ளாத்தன்மையையும், போலியான அன்பையும் மட்டுமே பெற்றார். மேலும், கூட்டத்தினர், 'பாவியோடு தங்கப்போயிருக்கிறாரே இவர்' என்று இயேசுவையும் வெறுக்கின்றனர்.

இரண்டாவது இயேசு. ஆனால், இயேசு அவரை 'ஆபிரகாமின் மகன்' என்றும், 'இழந்து போனதைத் தேடி மீட்டவர்' என்றும், 'குட்டையாக இருக்கும் உயர்ந்த உள்ளத்தினர்' என்றும் காண்கின்றார். மத்தேயு நற்செய்தியாளர் இயேசுவை மட்டுமே 'ஆபிரகாமின் மகன்' என அழைக்கிறார் (காண். 1:1). இங்கே, அதே தலைப்புடன் சக்கேயு அழைக்கப்படுகின்றார். 'ஏழை லாசர்' ஆபிரகாமின் மடியில் இளைப்பாறுகிறார். சக்கேயு தன்னுடைய பெயரின்படி தூய்மையாக இருந்ததால் கடவுளைக் கண்டுகொள்கிறார். நேர்மையாளர்களுக்கும் நீதிமான்களுக்கும் என ஒதுக்கிவைக்கப்பட்டிருந்த தலைப்பை கடவுளின் இரக்கத்தைப் பெற்ற சக்கேயுவுக்கும் தருகின்றார் இயேசு. அடுத்ததாக, தான் பெற்றபோது அல்லது தான் இழந்தபோதே சக்கேயு மீட்பைக் கண்டுகொள்கின்றார். இதில் கடவுளின் லாஜிக்கைப் பார்க்கிறோம். இவ்வுலகின் பார்வையில் நம்முடைய சேமிப்புக் கணக்கில் முதலில் எண்ணும் தொடர்ந்து நிறைய பூஜ்யமும் இருந்தால்தான் பணக்காரர் அல்லது ஆசிர்வதிக்கப்பட்டவர் என்ற பட்டம் கிடைக்கிறது. ஆனால், கடவுளின் பார்வையில் இழப்பவரே - ஜீரோ பேலன்ஸ் வைத்திருப்பவரே - ஆசிர்வதிக்கப்பட்டவர் என அழைக்கப்படுகின்றார். தொடர்ந்து, 'தன்னிடம் உள்ளதன் பாதியை ஏழைகளுக்குக் கொடுப்பதன் வழியாகவும், தான் ஏமாற்றியவர்களுக்கு நான்கு மடங்கு திருப்பிக் கொடுப்பதாகவும்' சொல்லும்போது, குட்டையான அவரில் உயர்ந்த மனிதரைப் பார்க்கிறார் இயேசு.

ஆக, மக்களின் பார்வையும் இயேசுவின் பார்வையும் ஒன்றிற்கொன்று முரண்படுவதாக இருக்கிறது.

3. சக்கேயு எடுத்த செல்ஃபி
'செல்ஃபி வித் சக்கேயு' என்று தலைப்பு கொடுத்துவிட்டு, 'சக்கேயு எடுத்த செல்ஃபி' என்று எழுதுவது முரணாகத் தெரியலாம். செல்ஃபி எடுக்க அழைத்தவர் என்னவோ இயேசுதான். ஆனால், இயேசுவோடு செல்ஃபி எடுத்தவர் சக்கேயுதான்.

எப்படி?
செல்ஃபியை முதலில் புரிந்துகொள்வோம். நான் இதை எழுதிக்கொண்டிருக்கும் இந்நிமிடத்தில் ஏறக்குறைய 17000 செல்ஃபிகள் சமூக வலைதளங்களில் பதிவேற்றம் செய்யப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும் என்பது கூகுள் கணக்கு. ஏன் நாம் செல்ஃபி எடுக்கிறோம்? யோசித்துப் பார்த்தால் மூன்று காரணங்கள் தெரிகின்றன: (அ) 'நானும் அழகுதான்' - நம்முடைய அழகியல் புரிதலைப் புரட்டிப்போட்டது செல்ஃபி எனலாம். கொஞ்ச வருடங்களுக்கு முன்னால் சின்னத்திரையிலும், வண்ணத்திரையிலும் காட்டப்பட்ட சிகப்புத் தோல் அல்லது வெள்ளைத் தோல், நீண்ட முகம் அல்லது சதுர முகம் அல்லது வட்டமுகம்தான் அழகு என்று காட்டப்பட்டது. இவர்கள்தாம் அழகின் 'மாடல்கள்' என்றும் அழைக்கப்பட்டனர். ஆனால், 'நானும் அழகுதான்' என்று எல்லாரையும் சொல்ல வைத்தது செல்ஃபி. (ஆ) 'எந்த இரண்டு செல்ஃபிக்களும் ஒன்றல்ல' - நான் அடுத்தடுத்து என்னை இரண்டுமுறை எடுத்தாலும் அவற்றை ஒப்பிட்டுப்பார்த்தால் இரண்டும் ஒன்றல்ல. ஏனெனில், நான் மாறுகிறேன் அல்லது மாற்றிக்கொள்கிறேன் என்று எனக்கு உணர்த்துவது செல்ஃபி. (இ) 'செல்ஃபி ஓர் உறைந்த கண்ணாடி' - கண்ணாடியில் நாம் பார்க்கும் உருவம் நாம் மறைந்தவுடன் மறைந்துவிடுகிறது. ஆனால், செல்ஃபி அந்தப் பிம்பத்தை உறைய வைக்கிறது. என்னை என்னோடு ஒப்பிட அழைக்கிறது செல்ஃபி.

இந்த செல்ஃபியை இயேசுவோடு சக்கேயுவும் நானும் எடுக்க என்ன செய்ய வேண்டும்?

அ. 'எழுந்து நிற்க வேண்டும்'
'எழுந்து நிற்றல்' என்பது 'நான் அடிமையல்ல' என்பதைக் குறிக்கிறது. இதுவரை தன்னுடைய கள்ளத்தனத்திற்கும், பொய்மைக்கும், ஏமாற்று வேலைக்கும், பணத்திற்கும் அடிமையாய் இருந்த சக்கேயு எழுந்து நிற்கிறார். ஆக, தீமையை வெறுத்தவுடன் நம்மை அறியாமலேயே நம்முடைய கான்ஃபிடன்ஸ் லெவல் கூடுகிறது. நாம் நம் உள்ளத்திலும் உடலிலும் உயர்ந்தவராகின்றோம். இன்று நான் அமர்ந்திருக்க அல்லது படுத்திருக்கக் காரணமான தீமை எது? இயேசுவை அன்றாடம் எதிர்கொள்ளும் நான், அவரை நற்கருணையில் என் உள்ளத்தில் வரவேற்கும் நான் ஏன் இன்னும் எழுந்து நிற்க முடியவில்லை?

ஆ. 'இயேசுவுக்காக இடத்தை க்ளியர் செய்ய வேண்டும்'
செல்ஃபிக்குள் எதுவெல்லாம் வரக்கூடாதோ அதை நான் அகற்ற வேண்டும். தன்னிடமிருந்த நிறையச் சொத்து இயேசுவின் இடத்தை அடைத்துக்கொள்வதாக நினைக்கின்ற சக்கேயு உடனடியாக அவற்றை அகற்றுகின்றார். இயேசுவுக்கும் இடம் ஒதுக்குவதற்கு நான் என்னிடம் உள்ள சிலவற்றைக் க்ளியர் செய்ய வேண்டும். 'இதுவும் வேண்டும் அவரும் வேண்டும்' என்று சொன்னால் இயேசு 'அவுட் ஆஃப் ஃபோகஸ்' ஆகிவிடுவார்.

இ. 'வரிசையைச் சரி செய்ய வேண்டும்'
'இது இங்கே ... அது அங்கே' என்று சரி செய்ய வேண்டும். சரி செய்யும்போது தவற்றை நிவர்த்தி செய்ய வேண்டும், ஈடுகட்ட வேண்டும். களவை இரண்டு மடங்கு சரிசெய்ய வேண்டும் என்று சட்டமுறைமை சொன்னாலும், சக்கேயு 'நான்கு மடங்கு' சரிசெய்ய நினைக்கின்றார். இன்று நான் யாரையாவது ஏமாற்றினால் அவற்றுக்கு ஈடு செய்கிறேனா? எத்தனை மடங்கு?

இம்மூன்றும் நான் செய்தால், இயேசுவும் இன்று என்னோடு செல்ஃபி எடுப்பார். என்னோடு இறங்கி நிற்கும் கடவுள் அவர் என்றும், அவர் என்னை வெறுப்பதில்லை என்றும், எனக்கு அவர் இரங்குகிறார் என்றும் என் கடவுளைப் பற்றிய புதிய புரிதலைத் தருகிறது இன்றைய முதல் வாசகம் (காண். சாஞா 11:22-12:2). என்னோடு இறங்கி நிற்கும் அவர், என்மேல் இரங்கி, என் 'நல்லெண்ணத்தையும் நம்பிக்கையால் தூண்டப்படும் நற்செயலையும் நிறைவுசெய்து,' 'என் அழைப்புக்கு என்னைத் தகுதியுள்ளவராக்குகிறார்' என்று இரண்டாம் வாசகமும் (காண். 2 தெச 1:11-2:2) என்னை அழைக்கிறது. அவரருகில் செல்லும்போது, 'செல்ஃபி வித் ...' என்று அவர் நம்மைத் தழுவிக்கொள்வார். அப்போது திருப்பாடல் ஆசிரியர் போல, நாமும், 'ஆண்டவர் இரக்கமும் கனிவும் உடையவர். எளிதில் சினம் கொள்ளாதவர். பேரன்பு கொண்டவர் ... தடுக்கி விழும் யாவரையும் அவர் தாங்குகின்றார், தாழ்த்தப்பட்ட யாவரையும் தூக்கிவிடுகின்றார்' (திபா 145) என்று பாட முடியும்.

செல்ஃபி எடுக்கத் தயாரா? ஸ்மைல் ப்ளீஸ்! க்ளிக்!

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

மரத்தில் ஏறி, இறைவனைக் கண்டவர்...

என் மனதுக்கு நெருக்கமான நற்செய்தி லூக்கா நற்செய்தி. இந்தத் திருவழிபாட்டு ஆண்டின் அனைத்து ஞாயிறுகளிலும் இந்த நற்செய்தியின் வாசகங்களை நாம் சிந்தித்து வந்துள்ளது நமக்குக் கிடைத்த பெரும் பேறு. லூக்கா நற்செய்தியைக் கருணையின் நற்செய்தி என்றும் இயேசுவின் மனிதத்தை மையப்படுத்திய நற்செய்தி என்றும் சொல்வார்கள்.

இந்த நற்செய்தியில் ஒரு சில பகுதிகள் என் மனதின் ஆழத்தில் இடம் பிடித்துள்ளன. மரியாவின் புகழ் பாடல், இயேசு தன் பணியின் உட்கருத்தை நாசரேத்து தொழுகைக் கூடத்தில் அறிவித்த பகுதி, நல்ல சமாரியன் உவமை, காணாமற்போன மகன் உவமை என்ற ஒரு சில அற்புதமான பகுதிகள் வேறு எந்த நற்செய்தியிலும் காணக் கிடைக்காத பகுதிகள். லூக்கா தனக்கே உரித்தான முத்திரையைப் பதித்தப் பகுதிகளில் ஒன்று இன்றைய ஞாயிறன்று நமக்குத் தரப்பட்டுள்ள நிகழ்வு. இயேசு சக்கேயுவைச் சந்தித்த இந்த நிகழ்வு. லூக்கா நற்செய்தி 19ம் பிரிவின் துவக்கத்தில் உள்ள அந்த 10 இறை வசனங்கள் எத்தனை முறை வாசித்தாலும் புதுமையான அனுபவம் தான்.

லூக்கா 19: 1-10
‘இயேசு எரிகோ நகரில் நடந்து போய்க் கொண்டிருந்தார்’ என்று இன்றைய நற்செய்தி ஆரம்பமாகிறது. பொதுவாகவே, விவிலியத்தில் வரும் ஒவ்வொரு ஊரும் பல பொருள்களைத் தரும் இடங்களாகக் கருதப்படும். சோதோம், கொமோரா, பெத்லகேம், நாசரேத்து, எருசலேம் என்று பல ஊர்கள் பல எண்ணங்களைத் தருகின்றன. எரிகோ நகரும் பலவகைகளில் தனித்துவம் பெற்றது. கடல் மட்டத்திற்குக் கீழ் அமைத்துள்ள ஒரு நகர் இது. மக்கள் வாழும் நகரங்களில் உலகத்திலேயே மிகத் தாழ்ந்த நிலப்பகுதி இதுதான். பெரும் அழிவுகளுக்கு உள்ளாகாமல் மக்கள் தொடர்ந்து வாழும் ஒரு மிகப் பழமையான நகர் இது. இதன் வரலாறு 11,000 ஆண்டுகளுக்கும் மேல் இருக்கும். இஸ்ரயேலர் மத்தியில் மிகப் புகழ் பெற்ற எருசலேம் கூட 4,000 ஆண்டு வரலாறே கொண்டது. செல்வச் செழிப்புடன் இருந்த ஒரு நகரம் எரிகோ.

லூக்கா நற்செய்தியில் எரிகோ நகரம் மூன்று முறை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. நல்ல சமாரியன் உவமையில் இயேசு இந்நகரின் பெயரைப் பயன்படுத்தியுள்ளார். (10: 30) பார்வை இழந்த ஒருவரை இயேசு குணமாக்கியது எரிகோ நகருக்கருகே என்று கூறப்பட்டுள்ளது. (18: 35-43) இன்று இயேசு எரிகோ நகரில் சக்கேயுவைச் சந்திக்கிறார். இந்த சம்பவத்தை ஒரு கற்பனைக் காட்சியாக உங்கள் முன் படைக்க நான் விரும்புகிறேன்.

இயேசு எரிகோ நகரில் நடந்து போய்க் கொண்டிருந்தார். அவரது புகழ் பரவி வந்ததால், அவரைச் சுற்றிக் கூட்டம் வழக்கம் போல் அலை மோதியது. இந்தக் கூட்டத்தைப் பல்வேறு வழிகளில் சமாளித்து, இயேசுவிடம் புதுமைகள் பெற்றவர்கள் உண்டு. கூட்டத்தில் துணிந்து புகுந்து இயேசுவின் ஆடையைத் தொட்ட பெண், கூரையைப் பிரித்து இறக்கப்பட்ட முடக்குவாத நோயாளி, தூரத்தில் இருந்து கத்தி இயேசுவின் கருணைப் பார்வையைப் பெற்ற பார்வைத்திறன் அற்றவர்... இப்படி பலர் இயேசுவைச் சுற்றி இருந்த கூட்டத்தைப் பல வழிகளில் சமாளித்தனர். இன்று இயேசுவிடம் எந்தப் புதுமையும் எதிர்பார்க்காமல் வந்தவர் சக்கேயு. ஒரு ஆர்வக் கோளாறு அவரை அந்தக் கூட்டத்திற்கு இழுத்து வந்தது. கூட்டத்தைச் சமாளிக்க சக்கேயு வேறொரு வழியைத் தேடுகிறார். சக்கேயுவை முதலில் அறிமுகப்படுத்துகிறேன்.

அவர் செல்வந்தர், வரி வசூலிப்பவர்களின் தலைவர், குள்ளமான மனிதர்... நான் சக்கேயுவை அவர், இவர் என்று அழைப்பதை இஸ்ரயேலர்கள் கொஞ்சமும் விரும்ப மாட்டார்கள். அவர்களைப் பொறுத்தவரை, சக்கேயு அவர் அல்ல, அவன். அவன் ஒரு பாவி, துரோகி.

இஸ்ரயேலர் உரோமை அரசின் அடிமைகள். வாழ்வது தங்கள் சொந்த நாடானாலும், உரோமையர்களுக்குத் தொடர்ந்து வரி செலுத்த வேண்டிய கட்டாயம். சொந்த நாட்டிலேயே அந்நியனுக்கு வரி செலுத்தி வந்ததால் உரோமையர் மீது ஆழ்ந்த வெறுப்பு. அதைவிட, உரோமையருக்கு வரி வசூல் செய்து கொடுத்த யூதர்களைக் கண்டு மிக அதிக வெறுப்பு. அவர்களை அவலச் சொற்களால் தினமும் அர்ச்சித்தனர். பாவிகள், துரோகிகள், புல்லுருவிகள், நாசக் காரர்கள்... ப்ரூட்டஸ்கள்... இந்தப் பட்டியல் மிகவும் நீளமானது. நேரம் கருதி இதோடு நிறுத்திக்கொள்கிறேன்.

சக்கேயு வரி வசூலிக்கும் குடும்பத்தில் பிறந்திருக்க வேண்டும். இந்தத் தொழிலை அவர் தானாகவே தேர்ந்தெடுத்திருக்கலாம் அல்லவா? என்னைப் பொறுத்தவரை, சக்கேயு இந்தக் குடும்பத்தில் பிறந்தவர். ஏன் அப்படிக் கூறுகிறேன்? காரணம்...சக்கேயு குள்ளமாய் இருந்தார். வரி வசூலிப்பவர் குடும்பத்தில் பிறப்பதற்கும், குள்ளமாய் இருப்பதற்கும் என்ன தொடர்பு? சக்கேயு பிறந்தது முதல் மற்றவர்களின் வெறுப்புக்கும், கேலிக்கும் ஆளானவர். அதனால், அவரால் வளர முடியவில்லை. சமுதாயம் அவரைப் பாவி என்றும், துரோகி என்றும் குட்டிக் கொண்டே இருந்ததால், குனிந்து போனார், குள்ளமாய்ப் போனார்.

“இயேசு யார் என்று பார்க்க சக்கேயு விரும்பினார்” என்று நற்செய்தி கூறுகிறது. வெறும் ஆர்வக் கோளாறு. ஒரு பார்வையாளரின் மன நிலைதான். சக்கேயு வாழ்ந்த மாடி வீட்டு பக்கம் இயேசு வந்திருந்தால், மாடியில் நாற்காலி போட்டு, அதில் கால் மேல் கால் போட்டு அமர்ந்து, இயேசு தன் வீட்டைக் கடந்து போவதைப் பார்த்திருக்கலாம். மாடியிலிருந்து பார்த்திருந்தால், இயேசுவும், அந்தக் கூட்டமும் குள்ளமாகத் தெரிந்திருக்கும். ஊர் மக்களைக் குள்ளமாய் பார்ப்பதில் சக்கேயுவுக்கு ஒரு தனி திருப்தி இருந்திருக்கும். ஆனால், அதற்கு வழி இல்லை. இயேசு சுற்றி வந்த வீதிகள் எல்லாம் ஏழைகள் வாழும் பகுதியாக இருந்தது. தன் வீட்டுப் பக்கம் இயேசு வரமாட்டார் என்று தீர்மானித்த சக்கேயு, தன்னுடை தன்மானத்தை, தற்பெருமையைக் கொஞ்சம் ஓரம் கட்டிவிட்டு, இயேசுவைத் தேடி வருகிறார். வெறும் ஆர்வம்தான் அவரை இயேசுவிடம் கொண்டு வந்தது என்றாலும், மீட்பின் முதல் படிகளில் சக்கேயு ஏற ஆரம்பித்துவிட்டார். தற்பெருமைக்கு மீண்டும் ஒரு மூட்டை கட்டி விட்டு, ஒரு மரமேறி அமர்ந்தார். இது சக்கேயுவின் பயணம்.

இனி இயேசுவின் பயணம்.
எரிகோ வீதிகளில் இயேசு நடந்து வரும் போது, நிமிர்ந்து பார்க்கிறார். தூரத்தில் ஒரு மரத்தின் மீது நடுத்தர வயதுள்ள ஒருவர் அமர்ந்திருப்பதைப் பார்க்கிறார். இயேசுவுக்கு வியப்பு. சிறுவர்கள் மரமேறி அமர்வது சாதாரண விஷயம். இந்த ஆள், ஏறக்குறைய, 30 அல்லது 40 வயதானவர்... இவர் ஏன் மரமேறியிருக்கிறார்? ஒருவேளை மன நிலை சரியில்லாதவரோ? அப்படியும் தெரியவில்லை. அவர் உடையைப் பார்த்தால், நல்ல வசதி படைத்தவர் போல் தெரிகிறது. பின் ஏன் மரமேறியிருக்கிறார்? இயேசுவுக்கு அவரைப் பற்றி அறிய ஆர்வம். அருகில் இருந்தவர்களிடம் கேட்கிறார், அவர் யார் என்று. கூட்டத்தில் ஒரு சிலர் இயேசு காட்டிய மனிதரைப் பார்க்கின்றனர். கோபம், வெறுப்பு, கேலி அவர்கள் பதிலில் தொனிக்கின்றன. "ஓ, அவனா? அவன் ஒரு பாவி... துரோகி." அவரைப் பற்றியக் குற்றப் பட்டியல்தான் அவர்களிடம் எப்போதும் கைவசம் இருந்ததே. இயேசு அந்தப் பட்டியலை ஒதுக்கிவிட்டு, அவர் பெயரைக் கேட்கிறார். யாருக்கும் அவர் பெயர் தெரியவில்லை. பாவி, துரோகி என்று அடை மொழிகளாலேயே அவரை இதுவரை அழைத்து வந்ததால், அவருடையப் பெயர் யாருக்கும் நினைவில் இல்லை. இயேசு விடுவதாக இல்லை. மீண்டும், மீண்டும் பெயரைக் கேட்கிறார். தங்கள் ஞாபகச் சக்தியைக் கசக்கிப் பிழிந்து, இறுதியாக, "சக்கேயு" என்று சொல்கின்றனர். இயேசு அந்த மரத்திற்கு கீழ் வந்தவுடன், மேலே பார்த்து, அவரிடம், "சக்கேயு, விரைவாய் இறங்கி வாரும். இன்று உமது வீட்டில் நான் தங்க வேண்டும்." என்றார்.

புதுமை ஆரம்பமானது. மக்கள் தன்னை வெறுப்போடு அழைத்த அடைமொழிகளைக் கேட்டுக் கேட்டு, தன் பெயரைத் தானே மறந்து போயிருந்த சக்கேயுவுக்கு முதலில் ஒன்றும் விளங்கவில்லை. இன்னொரு யூதர் தன்னைப் பெயர் சொல்லி அழைத்ததும், சக்கேயுவின் மனதைப் பூட்டியிருந்த சிறைகள் திறந்தன. சங்கிலிகள் அறுந்தன.

முன் பின் தெரியாத ஒருவர், அதுவும் தான் பிறந்த நேரம் முதல் தன்னைப் பழி சொற்களால் வதைத்து வந்த தன் யூத குலத்திலிருந்து வந்த ஒருவர், தன்னைப் பெயர் சொல்லி அழைத்ததும், சக்கேயு உருமாற்றம் அடைந்தார். உடல் மாறியதா? தெரியவில்லை. மனம் வெகுவாக மாறியது. இந்த மன மாற்றத்தைப் பற்றி சிறிது சிந்திப்போம்.

அன்பர்களே, விவிலியம், கிறிஸ்தவ பாரம்பரியம் இவற்றில் மனம் மாறியவர்களைப் பற்றி பல கருத்துக்கள் கேட்டிருக்கிறோம். சக்கேயுவின் மன மாற்றத்தில் ஒரு தனி சிறப்பு உண்டு. "ஆண்டவரே, இனி நான் நல்லவனாக இருப்பேன். யாரையும் ஏமாற்ற மாட்டேன். தான தர்மம் செய்வேன்." என்று பொதுவாகச் சொல்லியிருக்கலாம் சக்கேயு. அதையும் மன மாற்றம் என்று சொல்லியிருப்போம். ஆனால், சக்கேயுவின் கூற்று இவற்றை விட, மிகத் தெளிவாக இருந்தது. "ஆண்டவரே, என் உடமைகளில் பாதியை நான் எழைகளுக்குக் கொடுத்து விடுகிறேன். யாரையாவது ஏமாற்றி, எதையாவது பறித்திருந்தால், நான்கு மடங்காகத் திருப்பி கொடுத்து விடுகிறேன்." பாதி சொத்து ஏழைகளுக்கு... ஏமாற்றியதற்கு நான்கு மடங்கு பரிகாரம்.

இந்த சொற்களைச் சக்கேயு விருந்தின் போது 'எழுந்து நின்று' சொன்னதாக நற்செய்தி சொல்கிறது. இயேசுவிடம் தனிப்பட்ட விதத்தில் முணுமுணுக்கப்பட்ட வார்த்தைகள் அல்ல... ஏறக்குறைய, கூரை மீது ஏறி நின்று கொடுக்கப்பட்ட வாக்குறுதி. சக்கேயு இந்த வார்த்தைகளை 'எழுந்து நின்று' சொன்ன போது உடல் அளவில் இன்னும் குள்ளமாய்த் தான் இருந்தார். ஆனால், மனதளவில் உயர்ந்திருந்தார். முற்றிலும் உரு மாற்றம் பெற்றார். இந்த மாற்றத்தை உருவாக்கியது இயேசு. அவருடைய பெயரைச் சொல்லி அழைத்த அந்த பரிவு, அன்பு... புதுமை. இயேசுவின் மனதில் உயர்ந்த ஓர் இடம் பிடித்தார். எனவே தான் இயேசு "இன்று இந்த வீட்டுக்கு மீட்பு உண்டாயிற்று." என்று ஆணித்தரமாகக் கூறினார்.

கடவுள் பாவிகள் மீது கொள்ளும் இரக்கத்தை இன்றைய முதல் வாசகம் அழகாகக் கூறியுள்ளது: சாலமோனின் ஞானம் 11: 22-12: 2
ஆண்டவரே, தராசில் மிக நுண்ணிய எடை வேறுபாடு காட்டும் தூசிபோலவும் நிலத்தின் மீது விழும் காலைப்பனியின் ஒரு சிறு துளி போலவும் உலகம் முழுவதும் உம் கண்முன் உள்ளது. நீர் எல்லாம் வல்லவராய் இருப்பதால் எல்லார் மீதும் இரங்குகின்றீர்: மனிதர்கள் தங்களுடைய பாவங்களை விட்டு மனந்திரும்பும் பொருட்டே நீர் அவற்றைப் பார்த்ததும் பாராமல் இருக்கின்றீர். படைப்புகள் அனைத்தின் மீதும் நீர் அன்புகூர்கிறீர். நீர் படைத்த எதையும் வெறுப்பதில்லை. ஏனெனில் நீர் எதையாவது வெறுத்திருந்தால் அதைப் படைத்திருக்கவே மாட்டீர்! உமது திருவுளமின்றி எதுதான் நீடித்திருக்க முடியும்? அல்லது, உம்மால் உண்டாக்கப்படாதிருந்தால் எதுதான் காப்பாற்றப்படக்கூடும்? ஆண்டவரே, உயிர்கள்மீது அன்புகூர்கின்றவரே, நீர் எல்லாவற்றையும் வாழவிடுகின்றீர்: ஏனெனில் அவை யாவும் உம்முடையன.

உம்முடைய அழியா ஆவி எல்லாவற்றிலும் உள்ளது. ஆகையால் தவறு செய்பவர்களைச் சிறிது சிறிதாய்ச் திருத்துகின்றீர்: அவர்கள் எவற்றால் பாவம் செய்கிறார்களோ அவற்றை நினைவுபடுத்தி அவர்களை எச்சரிக்கின்றீர்: ஆண்டவரே, அவர்கள் தீமையிலிருந்து விடுபடவும் உம்மேல் நம்பிக்கை கொள்ளவுமே இவ்வாறு செய்கின்றீர்.

அன்பு, மன்னிப்பு ஆகியவை நிரந்தரமான அழகுள்ளவை. "A thing of beauty is a joy forever." "அழகானது என்றென்றும் ஆனந்தம் தருவது." என்று John Keats என்ற கவிஞர் எழுதினார். வேறொருவர் எழுதியது இது: "கிறிஸ்தவர்கள் அழகை விரும்ப வேண்டும். எங்கெங்கு அழகு வெளிப்படையாகத் தெரிகிறதோ, அதை மதிக்க வேண்டும். எங்கெங்கு அழகு மறைக்கப்பட்டுள்ளதோ, அதை வெளிக் கொணர வேண்டும். எங்கெங்கு அழகு அழிக்கப்பட்டுள்ளதோ, அங்கெல்லாம் அதை மீண்டும் உருவாக்க வேண்டும். எங்கெங்கு அழகு இல்லையோ, அங்கெல்லாம் அழகைப் படைக்க வேண்டும்."

இதைத்தான் இயேசு இன்று நற்செய்தியில் செய்திருக்கிறார். நேர்மையற்ற மனிதராய் சக்கேயு மரம் ஏறினார். புனிதராய் அவரை மரத்தினின்று இறக்கினார் இயேசு.

பாடம் ஒன்றைக் கற்றுக் கொள்ளலாம்: ஒருவரை உண்மையில் மாற்ற வேண்டுமானால், ஒருவரது உண்மை அழகைப் பார்க்க வேண்டுமானால், அவர் மீது நாம் வழக்கமாகச் சுமத்தும் அடைமொழிகளை, கண்டன அட்டைகளை கிழித்துவிட்டு அவரது பெயர் சொல்லி அழைப்போம். அவர் உருமாறும் அழகை, புதுமையைக் காண்போம்.

என் மனதுக்கு நெருக்கமான நற்செய்தி லூக்கா நற்செய்தி. இந்தத் திருவழிபாட்டு ஆண்டின் அனைத்து ஞாயிறுகளிலும் இந்த நற்செய்தியின் வாசகங்களை நாம் சிந்தித்து வந்துள்ளது நமக்குக் கிடைத்த பெரும் பேறு. லூக்கா நற்செய்தியைக் கருணையின் நற்செய்தி என்றும் இயேசுவின் மனிதத்தை மையப்படுத்திய நற்செய்தி என்றும் சொல்வார்கள்.

இந்த நற்செய்தியில் ஒரு சில பகுதிகள் என் மனதின் ஆழத்தில் இடம் பிடித்துள்ளன. மரியாவின் புகழ் பாடல், இயேசு தன் பணியின் உட்கருத்தை நாசரேத்து தொழுகைக் கூடத்தில் அறிவித்த பகுதி, நல்ல சமாரியன் உவமை, காணாமற்போன மகன் உவமை என்ற ஒரு சில அற்புதமான பகுதிகள் வேறு எந்த நற்செய்தியிலும் காணக் கிடைக்காத பகுதிகள். லூக்கா தனக்கே உரித்தான முத்திரையைப் பதித்தப் பகுதிகளில் ஒன்று இன்றைய ஞாயிறன்று நமக்குத் தரப்பட்டுள்ள நிகழ்வு. இயேசு சக்கேயுவைச் சந்தித்த இந்த நிகழ்வு. லூக்கா நற்செய்தி 19ம் பிரிவின் துவக்கத்தில் உள்ள அந்த 10 இறை வசனங்கள் எத்தனை முறை வாசித்தாலும் புதுமையான அனுபவம் தான்.

லூக்கா 19: 1-10
‘இயேசு எரிகோ நகரில் நடந்து போய்க் கொண்டிருந்தார்’ என்று இன்றைய நற்செய்தி ஆரம்பமாகிறது. பொதுவாகவே, விவிலியத்தில் வரும் ஒவ்வொரு ஊரும் பல பொருள்களைத் தரும் இடங்களாகக் கருதப்படும். சோதோம், கொமோரா, பெத்லகேம், நாசரேத்து, எருசலேம் என்று பல ஊர்கள் பல எண்ணங்களைத் தருகின்றன. எரிகோ நகரும் பலவகைகளில் தனித்துவம் பெற்றது. கடல் மட்டத்திற்குக் கீழ் அமைத்துள்ள ஒரு நகர் இது. மக்கள் வாழும் நகரங்களில் உலகத்திலேயே மிகத் தாழ்ந்த நிலப்பகுதி இதுதான். பெரும் அழிவுகளுக்கு உள்ளாகாமல் மக்கள் தொடர்ந்து வாழும் ஒரு மிகப் பழமையான நகர் இது. இதன் வரலாறு 11,000 ஆண்டுகளுக்கும் மேல் இருக்கும். இஸ்ரயேலர் மத்தியில் மிகப் புகழ் பெற்ற எருசலேம் கூட 4,000 ஆண்டு வரலாறே கொண்டது. செல்வச் செழிப்புடன் இருந்த ஒரு நகரம் எரிகோ.

லூக்கா நற்செய்தியில் எரிகோ நகரம் மூன்று முறை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. நல்ல சமாரியன் உவமையில் இயேசு இந்நகரின் பெயரைப் பயன்படுத்தியுள்ளார். (10: 30) பார்வை இழந்த ஒருவரை இயேசு குணமாக்கியது எரிகோ நகருக்கருகே என்று கூறப்பட்டுள்ளது. (18: 35-43) இன்று இயேசு எரிகோ நகரில் சக்கேயுவைச் சந்திக்கிறார். இந்த சம்பவத்தை ஒரு கற்பனைக் காட்சியாக உங்கள் முன் படைக்க நான் விரும்புகிறேன்.

இயேசு எரிகோ நகரில் நடந்து போய்க் கொண்டிருந்தார். அவரது புகழ் பரவி வந்ததால், அவரைச் சுற்றிக் கூட்டம் வழக்கம் போல் அலை மோதியது. இந்தக் கூட்டத்தைப் பல்வேறு வழிகளில் சமாளித்து, இயேசுவிடம் புதுமைகள் பெற்றவர்கள் உண்டு. கூட்டத்தில் துணிந்து புகுந்து இயேசுவின் ஆடையைத் தொட்ட பெண், கூரையைப் பிரித்து இறக்கப்பட்ட முடக்குவாத நோயாளி, தூரத்தில் இருந்து கத்தி இயேசுவின் கருணைப் பார்வையைப் பெற்ற பார்வைத்திறன் அற்றவர்... இப்படி பலர் இயேசுவைச் சுற்றி இருந்த கூட்டத்தைப் பல வழிகளில் சமாளித்தனர். இன்று இயேசுவிடம் எந்தப் புதுமையும் எதிர்பார்க்காமல் வந்தவர் சக்கேயு. ஒரு ஆர்வக் கோளாறு அவரை அந்தக் கூட்டத்திற்கு இழுத்து வந்தது. கூட்டத்தைச் சமாளிக்க சக்கேயு வேறொரு வழியைத் தேடுகிறார். சக்கேயுவை முதலில் அறிமுகப்படுத்துகிறேன்.

அவர் செல்வந்தர், வரி வசூலிப்பவர்களின் தலைவர், குள்ளமான மனிதர்... நான் சக்கேயுவை அவர், இவர் என்று அழைப்பதை இஸ்ரயேலர்கள் கொஞ்சமும் விரும்ப மாட்டார்கள். அவர்களைப் பொறுத்தவரை, சக்கேயு அவர் அல்ல, அவன். அவன் ஒரு பாவி, துரோகி.

இஸ்ரயேலர் உரோமை அரசின் அடிமைகள். வாழ்வது தங்கள் சொந்த நாடானாலும், உரோமையர்களுக்குத் தொடர்ந்து வரி செலுத்த வேண்டிய கட்டாயம். சொந்த நாட்டிலேயே அந்நியனுக்கு வரி செலுத்தி வந்ததால் உரோமையர் மீது ஆழ்ந்த வெறுப்பு. அதைவிட, உரோமையருக்கு வரி வசூல் செய்து கொடுத்த யூதர்களைக் கண்டு மிக அதிக வெறுப்பு. அவர்களை அவலச் சொற்களால் தினமும் அர்ச்சித்தனர். பாவிகள், துரோகிகள், புல்லுருவிகள், நாசக் காரர்கள்... ப்ரூட்டஸ்கள்... இந்தப் பட்டியல் மிகவும் நீளமானது. நேரம் கருதி இதோடு நிறுத்திக்கொள்கிறேன்.

சக்கேயு வரி வசூலிக்கும் குடும்பத்தில் பிறந்திருக்க வேண்டும். இந்தத் தொழிலை அவர் தானாகவே தேர்ந்தெடுத்திருக்கலாம் அல்லவா? என்னைப் பொறுத்தவரை, சக்கேயு இந்தக் குடும்பத்தில் பிறந்தவர். ஏன் அப்படிக் கூறுகிறேன்? காரணம்...சக்கேயு குள்ளமாய் இருந்தார். வரி வசூலிப்பவர் குடும்பத்தில் பிறப்பதற்கும், குள்ளமாய் இருப்பதற்கும் என்ன தொடர்பு? சக்கேயு பிறந்தது முதல் மற்றவர்களின் வெறுப்புக்கும், கேலிக்கும் ஆளானவர். அதனால், அவரால் வளர முடியவில்லை. சமுதாயம் அவரைப் பாவி என்றும், துரோகி என்றும் குட்டிக் கொண்டே இருந்ததால், குனிந்து போனார், குள்ளமாய்ப் போனார்.

“இயேசு யார் என்று பார்க்க சக்கேயு விரும்பினார்” என்று நற்செய்தி கூறுகிறது. வெறும் ஆர்வக் கோளாறு. ஒரு பார்வையாளரின் மன நிலைதான். சக்கேயு வாழ்ந்த மாடி வீட்டு பக்கம் இயேசு வந்திருந்தால், மாடியில் நாற்காலி போட்டு, அதில் கால் மேல் கால் போட்டு அமர்ந்து, இயேசு தன் வீட்டைக் கடந்து போவதைப் பார்த்திருக்கலாம். மாடியிலிருந்து பார்த்திருந்தால், இயேசுவும், அந்தக் கூட்டமும் குள்ளமாகத் தெரிந்திருக்கும். ஊர் மக்களைக் குள்ளமாய் பார்ப்பதில் சக்கேயுவுக்கு ஒரு தனி திருப்தி இருந்திருக்கும். ஆனால், அதற்கு வழி இல்லை. இயேசு சுற்றி வந்த வீதிகள் எல்லாம் ஏழைகள் வாழும் பகுதியாக இருந்தது. தன் வீட்டுப் பக்கம் இயேசு வரமாட்டார் என்று தீர்மானித்த சக்கேயு, தன்னுடை தன்மானத்தை, தற்பெருமையைக் கொஞ்சம் ஓரம் கட்டிவிட்டு, இயேசுவைத் தேடி வருகிறார். வெறும் ஆர்வம்தான் அவரை இயேசுவிடம் கொண்டு வந்தது என்றாலும், மீட்பின் முதல் படிகளில் சக்கேயு ஏற ஆரம்பித்துவிட்டார். தற்பெருமைக்கு மீண்டும் ஒரு மூட்டை கட்டி விட்டு, ஒரு மரமேறி அமர்ந்தார். இது சக்கேயுவின் பயணம்.

இனி இயேசுவின் பயணம்.
எரிகோ வீதிகளில் இயேசு நடந்து வரும் போது, நிமிர்ந்து பார்க்கிறார். தூரத்தில் ஒரு மரத்தின் மீது நடுத்தர வயதுள்ள ஒருவர் அமர்ந்திருப்பதைப் பார்க்கிறார். இயேசுவுக்கு வியப்பு. சிறுவர்கள் மரமேறி அமர்வது சாதாரண விஷயம். இந்த ஆள், ஏறக்குறைய, 30 அல்லது 40 வயதானவர்... இவர் ஏன் மரமேறியிருக்கிறார்? ஒருவேளை மன நிலை சரியில்லாதவரோ? அப்படியும் தெரியவில்லை. அவர் உடையைப் பார்த்தால், நல்ல வசதி படைத்தவர் போல் தெரிகிறது. பின் ஏன் மரமேறியிருக்கிறார்? இயேசுவுக்கு அவரைப் பற்றி அறிய ஆர்வம். அருகில் இருந்தவர்களிடம் கேட்கிறார், அவர் யார் என்று. கூட்டத்தில் ஒரு சிலர் இயேசு காட்டிய மனிதரைப் பார்க்கின்றனர். கோபம், வெறுப்பு, கேலி அவர்கள் பதிலில் தொனிக்கின்றன. "ஓ, அவனா? அவன் ஒரு பாவி... துரோகி." அவரைப் பற்றியக் குற்றப் பட்டியல்தான் அவர்களிடம் எப்போதும் கைவசம் இருந்ததே. இயேசு அந்தப் பட்டியலை ஒதுக்கிவிட்டு, அவர் பெயரைக் கேட்கிறார். யாருக்கும் அவர் பெயர் தெரியவில்லை. பாவி, துரோகி என்று அடை மொழிகளாலேயே அவரை இதுவரை அழைத்து வந்ததால், அவருடையப் பெயர் யாருக்கும் நினைவில் இல்லை. இயேசு விடுவதாக இல்லை. மீண்டும், மீண்டும் பெயரைக் கேட்கிறார். தங்கள் ஞாபகச் சக்தியைக் கசக்கிப் பிழிந்து, இறுதியாக, "சக்கேயு" என்று சொல்கின்றனர். இயேசு அந்த மரத்திற்கு கீழ் வந்தவுடன், மேலே பார்த்து, அவரிடம், "சக்கேயு, விரைவாய் இறங்கி வாரும். இன்று உமது வீட்டில் நான் தங்க வேண்டும்." என்றார்.

புதுமை ஆரம்பமானது. மக்கள் தன்னை வெறுப்போடு அழைத்த அடைமொழிகளைக் கேட்டுக் கேட்டு, தன் பெயரைத் தானே மறந்து போயிருந்த சக்கேயுவுக்கு முதலில் ஒன்றும் விளங்கவில்லை. இன்னொரு யூதர் தன்னைப் பெயர் சொல்லி அழைத்ததும், சக்கேயுவின் மனதைப் பூட்டியிருந்த சிறைகள் திறந்தன. சங்கிலிகள் அறுந்தன.

முன் பின் தெரியாத ஒருவர், அதுவும் தான் பிறந்த நேரம் முதல் தன்னைப் பழி சொற்களால் வதைத்து வந்த தன் யூத குலத்திலிருந்து வந்த ஒருவர், தன்னைப் பெயர் சொல்லி அழைத்ததும், சக்கேயு உருமாற்றம் அடைந்தார். உடல் மாறியதா? தெரியவில்லை. மனம் வெகுவாக மாறியது. இந்த மன மாற்றத்தைப் பற்றி சிறிது சிந்திப்போம்.

அன்பர்களே, விவிலியம், கிறிஸ்தவ பாரம்பரியம் இவற்றில் மனம் மாறியவர்களைப் பற்றி பல கருத்துக்கள் கேட்டிருக்கிறோம். சக்கேயுவின் மன மாற்றத்தில் ஒரு தனி சிறப்பு உண்டு. "ஆண்டவரே, இனி நான் நல்லவனாக இருப்பேன். யாரையும் ஏமாற்ற மாட்டேன். தான தர்மம் செய்வேன்." என்று பொதுவாகச் சொல்லியிருக்கலாம் சக்கேயு. அதையும் மன மாற்றம் என்று சொல்லியிருப்போம். ஆனால், சக்கேயுவின் கூற்று இவற்றை விட, மிகத் தெளிவாக இருந்தது. "ஆண்டவரே, என் உடமைகளில் பாதியை நான் எழைகளுக்குக் கொடுத்து விடுகிறேன். யாரையாவது ஏமாற்றி, எதையாவது பறித்திருந்தால், நான்கு மடங்காகத் திருப்பி கொடுத்து விடுகிறேன்." பாதி சொத்து ஏழைகளுக்கு... ஏமாற்றியதற்கு நான்கு மடங்கு பரிகாரம்.

இந்த சொற்களைச் சக்கேயு விருந்தின் போது 'எழுந்து நின்று' சொன்னதாக நற்செய்தி சொல்கிறது. இயேசுவிடம் தனிப்பட்ட விதத்தில் முணுமுணுக்கப்பட்ட வார்த்தைகள் அல்ல... ஏறக்குறைய, கூரை மீது ஏறி நின்று கொடுக்கப்பட்ட வாக்குறுதி. சக்கேயு இந்த வார்த்தைகளை 'எழுந்து நின்று' சொன்ன போது உடல் அளவில் இன்னும் குள்ளமாய்த் தான் இருந்தார். ஆனால், மனதளவில் உயர்ந்திருந்தார். முற்றிலும் உரு மாற்றம் பெற்றார். இந்த மாற்றத்தை உருவாக்கியது இயேசு. அவருடைய பெயரைச் சொல்லி அழைத்த அந்த பரிவு, அன்பு... புதுமை. இயேசுவின் மனதில் உயர்ந்த ஓர் இடம் பிடித்தார். எனவே தான் இயேசு "இன்று இந்த வீட்டுக்கு மீட்பு உண்டாயிற்று." என்று ஆணித்தரமாகக் கூறினார்.

கடவுள் பாவிகள் மீது கொள்ளும் இரக்கத்தை இன்றைய முதல் வாசகம் அழகாகக் கூறியுள்ளது: சாலமோனின் ஞானம் 11: 22-12: 2
ஆண்டவரே, தராசில் மிக நுண்ணிய எடை வேறுபாடு காட்டும் தூசிபோலவும் நிலத்தின் மீது விழும் காலைப்பனியின் ஒரு சிறு துளி போலவும் உலகம் முழுவதும் உம் கண்முன் உள்ளது. நீர் எல்லாம் வல்லவராய் இருப்பதால் எல்லார் மீதும் இரங்குகின்றீர்: மனிதர்கள் தங்களுடைய பாவங்களை விட்டு மனந்திரும்பும் பொருட்டே நீர் அவற்றைப் பார்த்ததும் பாராமல் இருக்கின்றீர். படைப்புகள் அனைத்தின் மீதும் நீர் அன்புகூர்கிறீர். நீர் படைத்த எதையும் வெறுப்பதில்லை. ஏனெனில் நீர் எதையாவது வெறுத்திருந்தால் அதைப் படைத்திருக்கவே மாட்டீர்! உமது திருவுளமின்றி எதுதான் நீடித்திருக்க முடியும்? அல்லது, உம்மால் உண்டாக்கப்படாதிருந்தால் எதுதான் காப்பாற்றப்படக்கூடும்? ஆண்டவரே, உயிர்கள்மீது அன்புகூர்கின்றவரே, நீர் எல்லாவற்றையும் வாழவிடுகின்றீர்: ஏனெனில் அவை யாவும் உம்முடையன.

உம்முடைய அழியா ஆவி எல்லாவற்றிலும் உள்ளது. ஆகையால் தவறு செய்பவர்களைச் சிறிது சிறிதாய்ச் திருத்துகின்றீர்: அவர்கள் எவற்றால் பாவம் செய்கிறார்களோ அவற்றை நினைவுபடுத்தி அவர்களை எச்சரிக்கின்றீர்: ஆண்டவரே, அவர்கள் தீமையிலிருந்து விடுபடவும் உம்மேல் நம்பிக்கை கொள்ளவுமே இவ்வாறு செய்கின்றீர்.

அன்பு, மன்னிப்பு ஆகியவை நிரந்தரமான அழகுள்ளவை. "A thing of beauty is a joy forever." "அழகானது என்றென்றும் ஆனந்தம் தருவது." என்று John Keats என்ற கவிஞர் எழுதினார். வேறொருவர் எழுதியது இது: "கிறிஸ்தவர்கள் அழகை விரும்ப வேண்டும். எங்கெங்கு அழகு வெளிப்படையாகத் தெரிகிறதோ, அதை மதிக்க வேண்டும். எங்கெங்கு அழகு மறைக்கப்பட்டுள்ளதோ, அதை வெளிக் கொணர வேண்டும். எங்கெங்கு அழகு அழிக்கப்பட்டுள்ளதோ, அங்கெல்லாம் அதை மீண்டும் உருவாக்க வேண்டும். எங்கெங்கு அழகு இல்லையோ, அங்கெல்லாம் அழகைப் படைக்க வேண்டும்."

இதைத்தான் இயேசு இன்று நற்செய்தியில் செய்திருக்கிறார். நேர்மையற்ற மனிதராய் சக்கேயு மரம் ஏறினார். புனிதராய் அவரை மரத்தினின்று இறக்கினார் இயேசு.

பாடம் ஒன்றைக் கற்றுக் கொள்ளலாம்: ஒருவரை உண்மையில் மாற்ற வேண்டுமானால், ஒருவரது உண்மை அழகைப் பார்க்க வேண்டுமானால், அவர் மீது நாம் வழக்கமாகச் சுமத்தும் அடைமொழிகளை, கண்டன அட்டைகளை கிழித்துவிட்டு அவரது பெயர் சொல்லி அழைப்போம். அவர் உருமாறும் அழகை, புதுமையைக் காண்போம்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

கடவுளிடம் திரும்புவோம். ஏனெனில் அவராலே நம் அனைவருக்கும் மீட்பும் உண்டு!

ஒரு தாய் தந்தைக்கு ஒரே ஒரு மகன்.
தன்னுடைய ஒரே மகன் பல முறை தவறுகள் செய்து பிரச்சனையோடு வரும்போது தாயானவள் கண்டுகொள்ளாமலேயே இருந்தார். தந்தையோ தன் மகனோடு பேசுவதைக் கூட நிறுத்திவிட்டார். இதனால் தாய் தந்தை இருவருக்கும் சண்டைகள் வந்த வண்ணம் இருந்தன. தாய் தன் மகனுக்கு ஆதரவாக கண்டிப்பாக திருந்திவிடுவான் அதுவரை பொறுத்திருப்போம் என்று கூறினார். இவை பலமுறை நடந்தேறின. மகனும் வளர வளர தன் பெற்றோரின் பொறுமையையும் பாசத்தையும் உள்வாங்கி மனந்திரும்பி அவர்கள் விரும்பும் நல்ல மகன் ஆனார்.

இது மிகச் சாதாரணமாக பலருடைய வீட்டில் நடக்கும் நிகழ்வுகள் தான்.சிலர் மனம்திரும்ப நாட்கள் ஆகும். சிலர் மனம்திரும்ப வருடங்களாகும். ஆனாலும் பொறுத்துக்கொள்ள யாராவது ஒருவர் இருப்பார்கள்.

மனிதர்கள் பொறுமையை இழக்கலாம். ஆனால் கடவுள் ஒருபோதும் பொறுமையை இழப்பதில்லை.இன்றைய முதல் வாசகத்தில் சாலமோன் கடவுளின் பொறுமையையும் பேரிரக்கத்தையும் பற்றி மிக மிக உயர்வாகப் பேசுகிறார். எல்லாரும் மனம் திரும்ப வேண்டும் என்பதற்காக நம் குற்றங்களைப் பார்த்தும் பாராமல் இருக்கிறார் கடவுள் எனக் கூறுகிறார். அவர் படைத்த படைப்புகளை வெறுப்பதில்லை. அப்படி அவர் வெறுத்திருந்தால் படைத்திருக்கவே மாட்டார் என்ற வார்த்தைகள் நம்மீது கடவுள் கொண்ட அன்பையும் நமக்காக அவர் காத்திருக்கிறார் என்பதையும் காட்டுகிறது அல்லவா!.நம்மை அவர் வெறுக்காமல் இருக்கும் போது நமக்கு மீட்பு இல்லாமல் போய்விடுமா? ஆம் நம் அனைவருக்கும் மீட்பு உண்டு. என்றாலும் நாம் குற்றங்களைத் திருத்திக்கொள்ள வேண்டும்.அவரிடம் திரும்பி வர வேண்டும்.

இன்றைய நற்செய்தியில் நாம் காணும் சக்கேயுவின் நிகழ்வு இச்செய்தியை நமக்கு இன்னும் ஆழமாக விளக்குகிறது.இன்று இவ்வீட்டிற்கு மீட்பு உண்டாயிற்று என்று இயேசு சக்கேயுவைப் பார்த்து கூறுகிறார். அத்தனை காலம் பாவத்திலே வாழ்ந்து வந்த சக்கேயுவை மனிதர் ஒதுக்கினாலும் இறைவன் ஒதுக்கவில்லை. வெறுக்கவுமில்லை.அவருடைய குற்றங்களைக் கண்டும் காணாது இருந்த இறைவன் இயேசுவின் வார்த்தைகளைக் கேட்க தன் மனதை சக்கேயு ஆயத்தம் செய்த அந்த நொடியில் கண்டு கொண்டு மீட்பை அருளினார். அங்கே சக்கேயுவின் மனமாற்றம் நிறைவடைந்தது. வாழ்வும் புதுமையானது.

அன்புக்குரியவர்களே அறிந்தும் அறியாமலும் நாம் செய்கின்ற குற்றங்களையெல்லாம் கடவுள் பார்த்தும் பாராமலும் இருப்பது நாம் மீட்படைய வேண்டும் என்பதற்காகவே. அவர் நம் மனமாற்றத்திற்காக காத்திருக்கிறார். நம்மை அவ்வப்போது எச்சரிக்கிறார். எனவே நம் அனைவருக்கும் மீட்பு உண்டு என உணர்ந்தவர்களாய் சக்கேயுவைப் போல மனம் மாறி இறைவனிடம் திரும்புவோம்.

இறைவேண்டல்
பொறுமையுடன் எமக்காய் காத்திருக்கும் கடவுளே! எம் அனைவருக்கும் உம்மால் மீட்பு உண்டு என உணர்ந்து உம்மிடம் திரும்பி வர வரமருளும். ஆமென்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு
மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு
ser