மறையுரைச் சிந்தனைத் தொகுப்பு

Tamil Sunday Homily collection..

ஆண்டவரின் திருக்காட்சிப் பெருவிழா
மூன்றாம் ஆண்டு


இன்றைய வாசகங்கள்:-
எசாயா 60:1-6 | எபேசியர் 3:2-3, 5-6 | மத்தேயு 2:1-12

உங்களுக்குத் தேவையான கட்டுரையைத் தேர்வு செய்யவும்




இயேசு ஒரு குறிப்பிட்ட இனத்தார்க்கு மட்டும் சொந்தமல்ல. அவர் எல்லார்க்கும் சொந்தமானவர் என்பதைச் சுட்டிக் காட்டுகிறது இன்றையப் பெருவிழா.

எட்டுத் திக்கு மக்களும் இறைவனின் மக்களே என்பதைச் சுட்டிக்காட்டவே கிழக்கிலிருந்து (மத். 2:1) மூன்று ஞானிகள் புறப்பட்டு இயேசுவைக் காணச் சென்றார்கள் என்று திருவிவிலியம் கூறுகிறது.

இயேசு எல்லார்க்கும் மகிழ்ச்சியூட்டும் நற்செய்தியைக் கொண்டு வந்தவர். இதனால்தான் அவர் பிறந்தபோது விண்ணகத் தூதர் பேரணி, உன்னதத்தில் கடவுளுக்கு மாட்சி உரித்தாகுக! உலகில் அவருக்கு உகந்தோருக்கு அமைதி உண்டாகுக! (லூக். 2:13-14) எனக் கடவுளைப் புகழ்ந்த து! ஆம். இயேசு நன்மனம் படைத்த அனைவருக்கும் சொந்தமானவர்.

அவர் வாழ்ந்தபோது எந்த இனத்தாரையும் அவர் புறக்கணிக்க வில்லை! பெருஞ்சுமை சுமந்து சோர்ந்திருப்பவர்களே, எல்லாரும் என்னிடம் வாருங்கள், நான் உங்களுக்கு இளைப்பாறுதல் தருவேன் (மத். 11:28) என்றார்.

அவர் சாகும்போது, தந்தையே இவர்களை மன்னியும் (லூக். 23:34) எனச் சொல்லி பாவிகள் எல்லாருக்காகவும் செபித்தார்.

இன்றும் கேட்பவர்கள் அனைவருக்கும் தூய ஆவியைத் தந்து (லூக். 11:9-13) அருங்கொடைகள் அனைத்திற்கும் ஆதி காரணமாக விளங்கி வருகிறார்.

நமது ஆண்டவர் அனைவரையும் அன்பு செய்யும் ஆண்டவராக விளங்குவதால், நாம் எந்த வேற்றுமையும் பாராட்டாது அனைவருக்கும் அன்பு நண்பர்களாக விளங்க வேண்டும். பிற இனத்தாரும் நமது பங்காளிகளே என்கிறார் புனித பவுல் (எபே. 3:6).

ஒளிவீசும் ஞாயிறைப் பார்க்கிறோம். அது வேற்றுமை பாராட்டுவதில்லை !

குளிர் சிந்தும் திங்களைப் பார்க்கிறோம். அது வேற்றுமை பாராட்டுவதில்லை!

ஆடி வரும் தென்றலைப் பார்க்கிறோம். அது வேற்றுமை பாராட்டுவதில்லை.

ஓடி வரும் அருவியைப் பார்க்கிறோம். அது வேற்றுமை பாராட்டுவதில்லை.

மலர், மணம், தேன், சுவை, கடல், கரை இவை யாவும் வேற்றுமை பாராட்டுவதில்லை! நாம் மட்டும் ஏன் வேற்றுமை பாராட்ட வேண்டும்? நாம் இயற்கையின் மணி மகுடமல்லவா?

அன்று ஒளியாய்ப் பிறந்து (எசா. 6:1) ஞான ஒளி வீசி பிற இனத்தாரை தம்மை நோக்கி ஈர்த்தார் இயேசு! வந்தவர் அனைவரும் அவரைக் கண்டு அவரிடமிருந்து அமைதியும், மகிழ்ச்சியும், நம்பிக்கையும் பெற்று வீடு திரும்பினர். அதேபோல கிறிஸ்தவர்களாகிய நாம் மற்றவர்களை நம்பால் ஈர்க்கும், வாழ்வளிக்கும் ஒளி விளக்காகத் திகழ வேண்டும்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

இயேசு நமக்குக் காட்சி தருவாரா?

கடவுள் யாருக்குக் காட்சி கொடுப்பார் என்பதை இன்றைய விழா நமக்குக் கற்பிக்கின்றது!

இயேசு பிறந்தபோது அவரை இடையர்கள் தேடிச் சென்றனர்; ஞானிகள் தேடிச் சென்றார்கள்; ஏரோது மன்னன் தேடினான்; அவனுடைய ஆள்கள் தேடினார்கள்.

ஆனால் முதல் இரண்டு பிரிவினருக்கு மட்டும்தான் இயேசு காட்சித் தந்தார். ஏரோதிற்கும், அவனுடைய ஆள்களுக்கும் இயேசு காட்சி தரவில்லை ! காரணம், இடையர்களும் ஞானிகளும் தங்களிடமுள்ளதை இயேசுவுக்கு கொடுக்கச் சென்றார்கள். ஆனால் நரரோதும் அவனுடைய ஆள்களும் இயேசுவின் உயிரை எடுக்க அவரைத் தேடினார்கள் (மத் 2:16-18).

இடையர்கள் தங்களது பாராட்டையும், மகிழ்ச்சியையும், பாடலையும் இயேசுவுக்குக் காணிக்கையாகக் கொடுக்க அவரைத் தேடினார்கள் (லூக் 2:20).

ஞானிகள் தங்கள் வணக்கத்தையும் (மத் 2:2) பொன்னையும் சாம்பிராணியையும் வெள்ளைப் போளத்தையும் காணிக்கையாகக் கொடுக்க இயேசுவைத் தேடினார்கள் (மத் 2:11).

எடுக்க நினைத்தவர்களுக்குக் குழந்தை இயேசு காட்சிக் கொடுக்கவில்லை; கொடுக்க நினைத்தவர்களுக்கே அவர் காட்சி கொடுத்தார்!

கடவுள் நமக்குக் காட்சி தர வேண்டுமானால், அவரது ஆசியை நாம் பெற விரும்பினால், நாம் நம்மிடம் உள்ளதை மற்றவர்களோடு பகிர்ந்துகொள்ளவேண்டும்!

கொடுப்பவர்களுக்கு இறைவனின் ஆசி கிட்டும் என்பதற்கு விவிலியத்திலிருந்து இதோ இரண்டு உதாரணங்கள்.

ஆபிரகாமுக்கு வயது தொண்ணூற்றொன்பது (தொநூ 17:1). ஆனால் அவருக்குக் குழந்தை இல்லை! அவரது மனைவி ஒரு கிழவி (தொநூ 18:12). ஆபிரகாம் கடவுள் மீது முழு நம்பிக்கை வைத்து வாழ்ந்தவர்! ஆனால் அவர் கேட்ட பிள்ளை வரம் அவருக்குக் கிடைக்கவில்லை. உயர்ந்த, உன்னதமான இறை நம்பிக்கையாளருக்குக் கடவுளுடைய ஆசி கிடைக்கவில்லை!

எப்போது அவருக்கு ஆசி கிடைத்தது தெரியுமா? அவர் முன்பின் தெரியாத மூன்று மனிதர்களுக்கு உணவும் தண்ணீரும் கொடுத்து உபசரித்தபோதுதான் அவருக்குக் குழந்தை வரம் கிடைத்தது (தொநூ 18:1-15).

புதிய ஏற்பாட்டில் பெரும்பாவியான சக்கேயு இயேசுவைப் பார்த்து, ஆண்டவரே, என் உடைமைகளில் பாதியை ஏழைகளுக்குக் கொடுத்துவிடுகின்றேன்; எவர் மீதாவது பொய்க் குற்றம் சுமத்தி எதையாவது கவர்ந்திருந்தால் நான் அதை நான்கு மடங்காகத் திருப்பிக் கொடுத்துவிடுகின்றேன் (லூக் 19:8) என்று கூறியபோதுதான் சக்கேயுவுக்கு இயேசு மீட்பராகக் காட்சியளிக்கின்றார்.

இயேசுவுக்கு ஒருவர் எந்த நாட்டைச் சேர்ந்தவர் என்பது முக்கியமில்லை. ஞானிகள் கிழக்கிலிருந்து எருசலேமுக்கு வந்தார்கள். இயேசுவுக்கு ஒருவர் எந்த இனத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதும் முக்கியமல்ல (முதல், இரண்டாம் வாசகங்கள்). ஞானிகள் யூத இனத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் அல்ல.

இயேசுவுக்கு வேண்டியதெல்லாம் அவர்களுக்குக் கொடுக்கும் மனம் உள்ளதா என்பதுதான். நாம் கடவுள் மீது நம்பிக்கை வைத்திருப்பது பாராட்டுக்குரிய ஒன்றாகும். ஆனால் அதே நேரத்தில் புனித யாக்கோபு சொல்வதையும் நம் நினைவில் கொள்ளவேண்டும். கடவுள் ஒருவரே என்பதை நீங்கள் நம்புகின்றீர்கள்; நல்லதுதான். பேய்களும்கூட அவ்வாறு நம்பி அச்சத்தால் நடுங்குகின்றன (யாக் 2:19). நம்மிடம் நம்பிக்கை உண்டு என்றால் அதைச் செயலில் காட்ட வேண்டும் (யாக் 2:14) என்கின்றார் புனித யாக்கோபு.

செயல்களிலெல்லாம் சிறந்த செயல் நம்மிடம் உள்ளதை மற்றவர்களுக்குக் கொடுத்தலாகும் (1 கொரி 13:13).

ஞானிகளிடமிருந்தது போல, நம்மிடம் பொருளிருந்தால் பெட்டியைத் திறந்து மற்றவர்க்குப் பொருளைக் கொடுப்போம்; அது இல்லையென்றால் இடையர்களைப் போன்று நமது அர்த்தமுள்ள வார்த்தைகளை சிறப்பாக வறியோருக்கு வாரி வழங்குவோம்!

அப்போது எந்தக் குழந்தை இயேசு ஞானிகளுக்கு காட்சியளித்தாரோ அதே குழந்தை இயேசு நமக்கும் காட்சியளித்து நமக்கு ஆசியளிப்பார்.

மேலும் அறிவோம்:

இரத்தலின் இன்னாது மன்ற நிரப்பிய
தாமே தமியர் உணல் (குறள் : 229).

பொருள் : பெரிதும் தேடித் திரட்டிய பொருள் அனைத்தையும் பிறருக்குக் கொடுத்தால் குறையுமோ என்று தாமே சுவைப்பது, பிறரிடம் கையேந்திக் கெஞ்சிக் கேட்பதைக் காட்டிலும் கொடிய செயலாகும்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

கத்தோலிக்கர் ஒருவர் விண்ணகம் சென்றார். விண்ணகத்தின் நடுவே ஒரு பெரிய குறுக்குச் சுவரைக் கண்டு பேதுருவிடம், “இந்தக் குறுக்குச் சுவருக்கு மறுபுறம் யாராவது இருக்கின்றார்களா?" என்று அவர் கேட்டதற்கு, பேதுரு அவரிடம், "நீங்கள் விண்ணகத்துக்கு வரமாட்டார்கள் என்று நினைத்த மற்ற மதத்தைச் சார்ந்தவர்களெல்லாம் மறுபுறத்தில் இருக்கின்றனர்” என்றார்! கிறிஸ்தவர்கள் மட்டும்தான் மீட்படைவார்கள், மற்ற மதத்தினர் எல்லாம் நரகத்துக்குச் செல்வார்கள் என்று ஒரு சிலர் நினைக்கின்றனர். அவ்வாறே யூதர்களும் நினைத்தனர், யூதர்கள் தான் மீட்படைவர்; பிற இனத்தவர் நரகத்தை எரியூட்டும் மரக்கட்டைகளாகக் கடவுளால் பயன்படுத்தப்படுவர் என்று அவர்கள் தப்பாக நினைத்தனர். ஆனால், கடவுள் எல்லா மனிதரும் மீட்படைய விரும்புகிறார் (1 திமொ 2:4). எந்த இனத்தவரும் கடவுளுக்கு அஞ்சி, அவருக்கு ஏற்புடையதைச் செய்தால் அவர்களும் மீட்படைவர் (திப் 10:35). மீட்பு என்பது யூதர்களுக்கு மட்டும் உரிய தனியுடைமையன்று, மாறாக அது எல்லா இனத்தாருக்கும் உரிய பொதுவுடைமை என்பதை இன்றைய பெருவிழாவும், இன்றைய அருள்வாக்கு வழிபாடும் தெளிவாக உணர்த்துகின்றன. மக்களினத்தார் அனைவரும் உன் ஒளியை நோக்கி வருவர் (முதல் வாசகம்). மக்களினத்தார் அனைவரும் அவரை வணங்குவர். அவருக்கு ஊழியம் புரிவர் (பதிலுரைப் பாடல்), நற்செய்தியின் வழியாகப் பிற இனத்தவரும் சுவாக்குறுதியின் உடன்பங்காளிகள் (இரண்டாம் வாசகம்). பிற இலாத்தைச் சார்ந்த ஞானிகள் கீழ்த்திசையிலிருந்து பெத்லகேம் வந்து குழந்தை இயேசுவை ஆராதித்துக் காணிக்கை செலுத்தினர் (நற்செய்தி).

இன்றைய விழா பிற இனத்தைச் சார்ந்த நம்முடைய விழா. பிற இனத்தவராகிய நம்மையும் கடவுள் இருளிலிருந்து தமது வியத்தகு ஒளிக்கு அழைத்துள்ளார். நாம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இனம்; அரச | குருக்களின் திருக்கூட்டம்: தூய மரபினர்; கடவுளின் உரிமைச் சொத்தான மக்கள் (1 பேது 2:9), எனவே, நாம் கடவுளுக்கு நன்றி செலுத்துவோம். பொன்னையும், தூபத்தையும், வெள்ளைப் போளத்தையுமல்ல, நம்மையே கடவுளுக்குக் காணிக்கையாக ஒப்புக் கொடுப்போம். மற்றவர்களை நமது ஒளிமயமான அன்பு வாழ்வால் கிறிஸ்துவிடம் கொண்டு வரும் விண்மீனாகச் செயல்படுவோம், கீழ்த்திசை ஞானிகள் நமக்குக் கற்றுக் கொடுக்கும் பாடம் என்ன ? எத்தகைய தடைகள் வந்தாலும் நமது குறிக்கோளை அடைய வேண்டும். நாம் எண்ணுவது திண்ணமாக இருந்தால் நாம் எண்ணுவதைக் கட்டாயம் அடைவோம் என்பதில் ஐயமில்லை .

எண்ணிய எண்ணியாங்கு எய்துப எண்ணியார்
திண்ணியர் ஆகப் பெறின் (குறள் 666)

எந்த விண்மீனை நம்பி ஞானிகள் தங்கள் பயணத்தைத் தொடங்கினரோ அந்த விண்மீன் மறைந்துவிட்டது. ஆனால் அவர்கள் அதனால் மனமுடைந்து போகவில்லை, முன்வைத்த காலைப் பின்வைக்கவில்லை. மன்னன் ஏரோது ஒரு கொடுங்கோலன் என்பதை அவர்கள் அறிந்திருந்தும் அவர்கள் அவனிடம் சென்று தேவையான தடயங்களைப் பெற்று, தங்கள் பயணத்தைத் தொடர்ந்தனர். மறைந்த விண்மீன் மீண்டும் தோன்றியது. அதன் துணையுடன் பெத்லகேம் சென்று குழந்தை இயேசுவை அதன் தாய் மரியாவுடன் கண்டு ஆராதித்து, காணிக்கை செலுத்தினர். "கலப்பையில் கைவைத்தபின் திரும்பிப் பார்ப்பவர் எவரும் இறையாட்சிக்கு உட்படத் தகுதியுள்ளவர் அல்ல" (லூக் 9:62) என்று ஆண்டவர் கூறிய அருள்வாக்கிற்கு அவர்கள் சிறந்ததோர் இலக்கணமாகத் திகழ்கின்றனர்.

நமது வாழ்க்கையில் நமக்கென்று ஓர் இலட்சியம் வேண்டும். ஒரு மாணவன் ஒரு பாடப் புத்தகத்தைப் படித்துக் கொண்டிருந்தான். ஒரு பெரியவர் அவனிடம், "படித்து முடித்தவுடன் என்ன செய்வாய்?” என்று கேட்டதற்கு, "புத்தகத்தை மூடிவிடுவேன்” என்றான். இன்று எத்தனையோ இளைஞர்கள் தங்கள் வாழ்வில் எத்தகைய கொள்கைப் பிடிப்போ இலட்சியமோயின்றித் தங்கள் பொன்னான வாழ்வை வீணாக்கிக் கொண்டிருக்கின்றனர், அவர்களைப் பார்த்துக் குடியரசுத் தலைவர் "கனவு காணுங்கள்" என்று அறிவுறுத்துகிறார். ஆனால், அவர்களோ "தாவணிக் கனவுகள்” காண்கின்றனர். "ஆடிக்குப் பின் ஆவணி, தாடிக்குப் பின் தாவணி” என்ற புதிய பழமொழி உருவாகியுள்ளது; வேடிக்கையாகவும் வேதனையாகவும் உள்ளது. ஒரு சிலர் வாழ்வில் ஏற்பட்ட தோல்விகளைத் தாங்கிக் கொள்ள இயலாது. தற்கொலை முயற்சியில் இறங்குகின்றனர். தற்கொலை செய்ய முடிவு கட்டிய ஓர் இளைஞன் ஒருவருடைய, ஒரு மணி நேரச் சொற்பொழிவைக் கேட்ட பின்பு அவரிடம், "உங்களின் சொற்பொழிவு எனது தற்கொலை முயற்சியைத் தடுத்து நிறுத்தி விட்டது" என்றான். சொற்பொழிவாளர் அவனிடம், "எவ்வாறு?" என்று கேட்டார். அவன் அவரிடம், "இவ்வளவு மோசமான சொற்பொழிவு ஆற்றுகிறவர்கள் எல்லாம் உயிரோடு இருக்கும் போது, நான் ஏன் தற்கொலை செய்யவேண்டும்?" என்று பதில் சொன்னான்.

. நமது வாழ்வில் நமக்குப் பெரிய எதிரி தாழ்வு மனப்பான்மை, நம்மை மற்றவர்களுடன் ஒப்பிட்டு நம்மைக் குறைவாக எடைபோடக் கூடாது. தாழ்வு மனப்பான்மை கொண்ட பெண்கள் இங்கிலாந்து பிரதமராக இருந்த மார்கரெட் தாட்சர் கூறியுள்ளதை நினைவில் நிறுத்த வேண்டும், "காலையில் கூவுவது சேவலாக இருக்கலாம், ஆனால் முட்டையிடுவது, பெட்டைக் கோழி மட்டும்தான்”. வாழ்க்கை என்பது ஒரு தொடர் தேடல். 'தேடல் உள்ளவர்களுக்கே வாழ்க்கையில் பசி இருக்கும், தேடல் உள்ளவரை வாழ்வில் ருசியிருக்கும்", ஞானிகள் தேடினர்; தாங்கள் தேடியதைக் கண்டடைந்தனர், நாமும் தேட வேண்டும்; நல்லவற்றைத் தேடவேண்டும். "தேடுங்கள், நீங்கள் கண்டடைவீர்கள்” (லூக் 11:9) என்று கிறிஸ்து நமக்கு உறுதி மொழி அளித்துள்ளார். வாழ்க்கை என்பது ஒரு கடல், கொந்தளிக்காத கடல் உண்டா? வாழ்க்கை என்பது ஒரு போர்க்களம். காயமில்லாத போர்க்களம் உண்டா? வாழ்க்கை என்பது ஒரு வேள்வி. தீ இல்லாத வேள்வி உண்டா? வாழ்க்கை என்றால் என்ன என்று ஒரு மலையைக் கேட்டதற்கு, "ஏறிப் பார் என்றது". வாழ்க்கை என்றால் என்ன என்று ஒரு ஆற்றைக் கேட்டதற்கு, "குதித்துப் பார்” என்றது. ஒருவர் ஓர் எறும்பைப் பார்த்து, "நீ எப்படி இவ்வளவு சுறுசுறுப்பாய் இருக்கின்றாய்?" என்று கேட்டதற்கு அந்த எறும்பு, "உன்னைப்போல் வீண்பேச்சுப் பேச எனக்கு நேரமில்லை. வாழ்வில் முன்னேற வேண்டுமென்றால், என்னோடு தரையில் ஊர்ந்து வா" என்றது. புலர்ந்துள்ள புத்தாண்டில், ஞானிகளைக் கண்முன் கொண்டு, புத்தொளி பெறுவோம், தடைக்கற்களைப் படிக்கற்களாகக் கொண்டு புதிய சாதனை படைப்போம்.

வாழ்க்கை கவிதை வாசிப்போம்
வானம் அளவு யோசிப்போம்
முயற்சி என்ற ஒன்றை மட்டும்
மூச்சுப் போல சுவாசிப்போம்.- திரைப்படப்பாடல்

அமெரிக்காவில் மூலதனம் இருக்கலாம். ஆனால் இந்தியாவில் மூளைதனம் இருக்கிறது. சிந்திப்போம்! செயல்படுவோம்!

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

நான்காவது ஞானி - திருக்காட்சிப் பெருவிழா

ஒருநாள் வான்வெளியில் சூரியன், சந்திரன், விண்மீன்களுக்கு இடையே காரசாரமாக விவாதம் நடந்தது. “நானே பெரியவன். நான் இல்லாமல் ஒளியேது? உயிரேது? நிலவு கூட என்னிடமிருந்துதான் ஒளியைப் பெறுகிறாய்" என்றது சூரியன். “அழகு என்றாலே நான் தானே. கவிஞனின் கண்ணில் படுகிறேன். கனவாக என்னை நினைத்த மனிதனே தேடிவந்து என்னில் கால் பதித்து விட்டான்” என்றது சந்திரன். மௌனமாக இருந்த விண்மீன் வாய்திறந்து சொன்னது: “இறைவன் குழந்தையாகப் பிறந்த போது என் ஒளிதானே அவரது பிறப்பை அறிவித்தது. கீழ்த்திசை ஞானிகளை வழிநடத்தி அவரைக் கண்டடையச் செய்தது. இன்று கூட அவருடைய பிறப்பு விழாவுக்குக் கிறிஸ்மஸ் நட்சத்திரமாக எவ்வளவு சிறப்புச் சேர்க்கிறேன்..." அதற்கு மேல் சூரியனால், சந்திரனால் எதுவும் பேச முடியவில்லையாம்!

அந்த விண்மீன் “யாக்கோபிலிருந்து விண்மீன் ஒன்று உதிக்கும். இஸ்ரயேலிலிருந்து செங்கோல் என்று எழும்பும்" எனத் தூய ஆவியால் ஏவப்பட்டு பிலயாம் உரைத்த யாக்கோபின் குலக்கொழுந்தாக இருக்கலாம் (எண்.2417). இறைவாக்கினர் எசாயா குறிப்பிட்டது போல் “எழு! ஒளி வீசு! உன் ஒளி தோன்றியுள்ளது. ஆண்டவரின் மாட்சி உன் மேல் உதித்துள்ளது. பிற இனத்தார் உன் ஒளி நோக்கி வருவர்” (எசா. 60:1-3). இஸ்ரயேல் மக்கள் மேல் பெருமளவில் தோன்றிய இறைமாட்சிமையாக இருக்கலாம். கீழ்த்திசை ஞானிகள் கண்டது அந்த மாட்சிமையின் வெளிப்பாடு.

கிறிஸ்துதான் உலகை மீட்கும் உன்னத ஒளி என்ற இறைவெளிப்பாட்டினைத் தொடக்ககாலத் திருச்சபையில் பவுல் எபேசியரோடு எப்படியெல்லாம் பகிர்ந்து கொள்கிறார்! “நற்செய்தியின் வழியாக, பிற இனத்தாரும் கிறிஸ்து இயேசுவின் மூலம் உடன் உரிமையாளரும் வாக்குறுதியின் உடன் பங்காளிகளும் ஆகியிருக்கிறார்கள் என்பதே அம்மறைபொருள்” (எபே.3:6)

ஒளியானது பாவ இருளைச் சுட்டெரிக்கும் தீப்பிழம்பாகும். இருளைப் புறங்காணச் செய்யும். இருண்ட இதயத்தில் நம்பிக்கைத் தீபத்தை ஏற்றும். பகைமையை நீக்கும். பாசத்தைப் பெருக்கும். அப்படிப் பட்ட ஒளியாய் இயேசுவைக் கண்டு வணங்கி மகிழ்ந்தனர். பிற இனத்து ஞானிகள். ஆனால் இயேசுவின் பிறப்பைக் கேட்டதும் "ஏரோது அரசன் கலங்கினான். அவனோடு எருசலேம் முழுவதும் கலங்கிற்று'' (மத்.2:3) பிறருடைய அரசை வீழ்த்தவா இயேசு வந்தார்? எல்லா மக்களும் வாழ்வு பெற வேண்டும் என்றுதானே அவர் பிறப்பெடுத்தார்!

திறந்த மனம், தேடும் ஏக்கம் இருந்தால் எந்த நிலையிலும் அந்தத் தெய்வத்தைக் காணலாம்.

"நான்காவது ஞானி” (The fourth magi) என்பது ஒரு கற்பனைக் கதை. அருத்தாபன் என்ற நான்காவது ஞானி மற்ற மூவருடன் தொடர்பு கொண்டு மெசியாவைத் தரிசிக்கச் செல்ல ஏற்பாடாகி இருந்தது. குறிப்பிட்ட இடத்திற்கு வருமாறு அறிவிக்கப் பட்டிருந்தார். ஆனால் இவர் தாமதமாகிவிடவே, மற்ற மூவரும் மூன்று திசைகளிலிருந்து புறப்பட்டு விண்மீன் வழியே நடக்க ஆரம்பித்து விட்டனர். அருத்தாபன் வந்த போது ஞானிகளைக் காணவில்லை. அவர் கையில் விலையுயர்ந்த மூன்று முத்துக்கள். அவர்கள் சென்ற பாதையைக் கேட்டறிந்தார். அதுவோ மிகப் பெரிய பாலைவனம். தன் குதிரையால் கடக்க முடியாது. ஆனால் மெசியாவைத் தரிசிக்க வேண்டும். என்ன செய்வது? மெசியாவுக்கென வைத்திருந்த மூன்று முத்துக்களில் ஒன்றை விற்று ஒட்டகம் வாங்கினார். பாலைவனம் கடந்தார். பல ஆண்டுகளாயின. மெசியாவை மட்டும் பார்க்க முடியவில்லை. அங்கு விசாரித்தார். ஒருவருக்கும் தெரியவில்லை. தான் இருப்பது பாலஸ்தீன் நாடு என்பது மட்டும் தெரிந்தது. இரண்டு முத்துக்களைப் பொக்கிஷம் போல் பாதுகாத்து மெசியாவுக்கென வைத்திருந்தார்.

அதோ, தொலைவில் ஒரு பெண் தலைவிரி கோலமாக ஒடி வருகிறாள். பின்னால் ஒரு பெரிய யூதக் கூட்டமே அவளைத் துரத்தி வருகிறது. அந்தப் பெண் ஓடிவந்து இவர் காலில் விழுந்து கதறுகிறாள். விபச்சாரத்தில் பிடிபட்டவளாம், கல்லால் எறிந்து கொல்லப் போகிறார்களாம். புரிந்தது அருத்தாபனுக்கு. அவளைப் பின்னுக்குத் தள்ளி, தலைமைக் குருவைத் தனியே அழைத்துப் பேசி அவர் கையில் இரண்டாவது முத்தை அழுத்தினார். கற்கள் எல்லாம் கீழே விழுந்தன. கண்ணீரோடு நன்றி சொன்னாள் அந்தப் பெண்.

சில ஆண்டுகள் கழிந்தன. அருத்தாபனுக்கு வயதாகிவிட்டது. சாவதற்கு முன்பாவது மெசியாவை நான் பார்க்க முடியுமா? என்ற கேள்வியை நெஞ்சத்திலும் எஞ்சிய ஒரு முத்தைக் கையிலும் வைத்துக் கொண்டு கூனிக்கூனிச் சென்ற அர்த்தாபனுக்கு அந்தக்கூட்டம் புரிபடவில்லை. கேட்டார். யாரோ மெசியாவாம். தெய்வ நிபந்தனைக்காக அந்த மனிதனைக் கொல்லப் போகிறார்களாம். ஒடினார். எங்கும் கூட்டம் காவலர்கள் தடுத்தனர். வீட்டின் தாழ்வாரத்தில் நின்று மெசியாவைப் பார்க்க கடைசி முத்தையும் கொடுத்து விட்டு ஏறி நின்றார். மெசியாவின் பின்புறம் மட்டும் அவர் கண்ணில் பட்டது. அப்போது கூட்ட நெரிசலில் கூரை சரிய ஒடுகள் அருத்தாபனின் தலையைத் தாக்க, ரத்தம் வழியக் கீழே விழுகிறார். அருத்தாபன் சாகும் தறுவாயில் நினைவற்று அவர் முனகுவதை அருகிலிருந்த காவலர்கள் கேட்கின்றனர்: “எப்போது ஆண்டவரே நான் உம்மைப் பார்த்தேன்? எப்போது ஆண்டவரே நான் உமக்கு உதவி செய்தேன்?..

இறைவன் ஏதோ ஒரு விதத்தில் தன்னை வெளிப்படுத்தத்தான் செய்கிறார். மிகச்சிறியவற்றிலும் மிக எளியவற்றிலும் தன் முகத்தைக் காட்டக் கூடும். அதைக் கண்டுபிடிக்கும், உணர்ந்து அறியும் ஞானம் நமக்கு வேண்டும். கனவுகள், நிகழ்வுகள், உள்மன எச்சரிப்புகள், அனுபவ உணர்வுகள் இவை எல்லாவற்றையும் புரிந்து வாழ்க்கையில் உண்மையையும் நன்மையையும் தேடிக் கண்டுபிடிப்பவர்களாக நாம் இருக்க வேண்டும். அப்போது நாமும் ஞானிகளே!

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

“எழு! ஒளிவீசு”

இருள் நடுவேதான் விளக்கு ஏற்றி வைக்கப்படும்:

ஞாயிறு திருப்பலி முடிந்ததும், பங்குப் பணியாளரைப் பார்க்க வந்த இளம்பெண் ஒருத்தி, “சுவாமி! எனக்கு வேறு எங்காவது வேலை இருந்தால் சொல்லுங்கள்; இப்போது நான் பார்க்கும் வேலை எனக்குப் பிடிக்கவில்லை” என்றார். இந்த இளம்பெண்ணை பங்குப் பணியாளர் நன்கு அறிவார். இவள் ஒரு பன்னாட்டு நிறுவனத்தில் மிகச் சிறப்பான முறையில் பணியாற்றி வந்தாள். இந்நிலையில் இவள் தனக்கு வேறோர் இடத்தில் வேலை இருந்தால் சொல்லுங்கள் என்று சொன்னதுதான் பங்குப் பணியாளருக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது.

“இப்போது நீ நல்லதொரு நிறுவனத்தில்தானே பணியாற்றுகின்றாய், பிறகு எதற்கு இன்னொரு இடத்தில் வேலை இருந்தால் சொல்லுங்கள் என்கிறாய். உனக்கு என்ன ஆயிற்று?” என்று பங்குப் பணியாளர் அவளிடம் கேட்டபோது, “நான் பணியாற்றும் இடத்தில் எல்லாரும் பிற சமயத்தவர்; நான் மட்டும் கிறிஸ்தவள். இதனால் நான் கேலிக்கும் கிண்டலுக்கும் உள்ளாகின்றேன்” என்று வருத்தத்தோடு சொன்னாள் அவள்.

“சரி, உன்னிடத்தில் நான் ஒரு கேள்வி கேட்கிறேன்” என்று சொல்லிவிட்டுப் பங்குப் பணியாளர் அவளிடம், “விளக்கை எங்கு ஏற்றி வைப்பார்கள்?” என்றார். “நான் சொன்னதற்கும் நீங்கள் கேட்கும் கேள்விக்கும் என்ன சம்பந்தம்?” என்று அவள் கேட்டபோது, பங்குப் பணியாளர் அவளிடம், “சம்பந்தம் இல்லாமல் கேள்வி கேட்பேனா, நான் கேட்டதற்குப் பதில் சொல்” என்றார். அதற்கு அவள், “இருள் நிறைந்த இடத்தில்தான் விளக்கேற்றி வைப்பர்” என்றாள்.

“மிகச் சரியாகச் சொன்னாய். இருள் நிறைந்த இடத்தில்தான் விளக்கேற்றி வைப்பார்கள். அதுபோன்று கிறிஸ்தவர்களே இடத்தில் ஒரு நல்ல கிறிஸ்தவராக வாழ்வதுதான் சிறந்தது. பிறர் உன்னைக் கேலியும் கிண்டலும் செய்கிறார்கள் என்பதற்காக நீ வேறோர் இடத்திற்கு வேலைக்குச் செல்வது நல்லதல்ல. நீ இருக்கின்ற இடத்திலேயே நல்லதொரு கிறிஸ்தவளாக வாழ். அதன்பிறகு என்ன நடக்கின்றது என்று பார்” என்று பங்குப் பணியாளர் அவளிடம் நம்பிக்கை நிறைந்த வார்த்தைகளைக் கூறி அனுப்பி வைத்தார். இதன்பிறகு அந்த இளம்பெண் தான் பணியாற்றி வந்த இடத்தில் நல்லதொரு கிறிஸ்தவளாக வாழ்ந்து வந்தாள். இதனால் அவளோடு பணி செய்த ஒன்பது பேர் கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்டார்கள்.

ஆம், பிற சமயத்தவர் மிகுதியாகப் பணியாற்றிய ஒரு நிறுவனத்தில், தன்னுடைய எடுத்துக்கட்டான வாழ்வால் எழுந்து ஒளிவீசி, பலரும் கிறிஸ்துவின்மீது நம்பிக்கைக் கொள்ளக் காரணமாக இருந்தாள் அந்த இளம்பெண். இன்று நாம் ஆண்டவருடைய திருக்காட்சிப் பெருவிழாவைக் கொண்டாடுகின்றோம். மகிழ்ச்சி பொங்கும் இப்பொன்னாளில் இப்பெருவிழா நமக்கு “எழுந்து ஒளிவீசு” என்ற செய்தியைத் தருகின்றது. நாம் எப்படி எழுந்து ஒளிவீசுவது என்று சிந்திப்போம்.

எழுந்தார்; ஒளிவீசினார்:
ஆண்டவர் இயேசு பிற இனத்தாராகிய மூன்று ஞானிகளுக்கும் தன்னை வெளிப்படுத்தியதை இன்று நாம் ‘ஆண்டவருடைய திருக்காட்சிப் பெருவிழா’ என்று கொண்டாடுகின்றோம். இயேசு தன்னை மூன்று ஞானிகளுக்கும் வெளிப்படுத்தியதை வேறு வார்த்தைகளில் சொல்லவேண்டும் என்றால், அவர் விண்மீனாய் எழுந்தார்; ஒளி வீசினார் என்று சொல்லலாம். அதனாலேயே அவரைக் காண மூன்று ஞானிகளும் பெத்லேகிமிற்கு வந்தார்கள். இதை உறுதி செய்வதாய் இருக்கின்றது மூன்று ஞானிகளும் ஏரோதிடம் சொல்லும், “அவரது விண்மீன் எழக் கொண்டோம்” என்ற வார்த்தைகள். மேலும், இவ்வார்த்தைகள், “யாக்கோபிலிருந்து விண்மீன் ஒன்று உதிக்கும்” (எண் 24:17) என்ற பாலாமின் இறைவாக்கை நிறைவு செய்கின்றன.

முன்னதாக, இயேசு இடையர்களுக்குத் தன்னை வெளிப்படுத்தினார். இப்பொழுது அவர் பிற இனத்தாராகிய மூன்று ஞானிகளுக்கும் வெளிப்படுத்துகிறார். தனது திருமுழுக்கின்போது தன்னை அவர் உலகிற்கு வெளிப்படுத்துவார். தனது பணிவாழ்வு முழுவதும் தன்மீது நம்பிக்கைகொண்ட ஏழைகள், பாவிகள், வரிதண்டுவோர், நூற்றுவத் தலைவர், கானானியப் பெண்மணி, சமாரியப் பெண்மணி, கிரேக்கர் போன்ற பிற இனத்தவர் பலருக்கும் தன்னை வெளிப்படுத்தினார். இவ்வாறு இயேசு விண்மீனாய், உலகின் ஒளியாய் (யோவா 8:12) எழுந்து ஒளிவீசினார். இவை எல்லாவற்றிற்கும் அவர் இறந்து உயிர்த்து எழுந்து ஒளிவீசினார். இதன்மூலம் இயேசு நாம் ஒவ்வொருவரும் நம்முடைய வாழ்வாலும் வார்த்தையாலும் எழுந்து ஒளிவீசுவதற்கு முன்மாதிரி காட்டியிருக்கின்றார்.

எழுந்து ஒளிவீச அழைப்பு
ஆண்டவரின் திருநகராம் எருசலேமை முன்னிட்டு இறைவாக்கினர் எசாயா கூறும், “எழு! ஒளிவீசு!” என்ற வார்த்தைகள், பாபிலோனியர்களால் நாடு கடத்தப்பட்டு, எல்லாமே முடிந்துவிட்டு என்றிருந்த யூதா நாட்டிற்கு புதிய நம்பிக்கையையும், உத்வேகத்தையும் தரக்கூடிய வார்த்தைகள். என்றாலும், எழுந்து ஒளிவீசு என்ற அழைப்பானது, ஆண்டவரால் முதுபெரும் தந்தை ஆபிரகாம் மூலம் இஸ்ரயேல் மக்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது (தொநூ 12:3). இஸ்ரயேல் மக்கள் அனைவரும் எழுந்து ஒளிவீசுப் பிற இனத்தாருக்கு ஒளியாக, ஆசியாக இருந்திருக்க வேண்டும் (எசா 49:6). அவர்ரகள் அவ்வாறு இல்லாமல் அல்லது உண்மைக் கடவுளை வழிபடாமல், வேற்று தெய்வத்தை வழிபட்டு பிற இனத்தருக்குத் துன்மாதிரியாய் இருந்ததால், கடவுள் மீண்டுமாக அவர்களிடம், “எழுந்து, ஒளிவீசு” என்ற அழைப்பினைத் தருகின்றார்.

மண்ணாக எருசலேமில் இருந்தவர்களுக்கு எழுந்து ஒளிவீச அழைப்புத் தரப்பட்டிருக்கின்றது என்பதால், விண்ணக எருசலேமில் இடம்பெறப் போகும் நாம் எழுந்து ஒளி வீசுவது தேவையான ஒன்றாக இருக்கின்றது.

எப்படி நாம் எழுந்து ஒளிவீசுது?
இயேசு தமது வாழ்வாலும் வார்த்தையாலும் எழுந்து ஒளிவீசி இருக்கையில், அவரது முன்மாதிரியைப் பின்பற்றி, அவர் வழிநடக்கும் ஒவ்வொருவரும் எழுந்து ஒளிவீசுவது இன்றியமையாதது. எப்படி எழுந்து ஒளிவீசவது என்பதற்கான தெளிவினை இன்றைய இரண்டாம் தருகின்றது.

இரண்டாம் வாசகத்தில், “நற்செய்தியின் வழியாக, பிற இனத்தாரும் கிறிஸ்து இயேசுவின் மூலம் உடன் உரிமையாளர் ஆகியிருக்கின்றார்” என்கிறார் பவுல். அப்படியெனில், ஒருவர் பணக்காரராக, உயர்குடியினராக, குறிப்பிட்ட இனத்தில் பிறந்தவர் என்பதற்காக அவர் இயேசுவின் உடன் உரிமையாளர் ஆகிவிட முடியாது. மாறாக, அறிவிக்கப்பட்ட நற்செய்தியைக் கேட்டு, அதன்மீது, ஆண்டவர்மீது நம்பிக்கை கொள்வதன் மூலமாகவே ஒருவர் கிறிஸ்துவின் உடன் உரிமையாளர் ஆக முடியும்.

இயேசுவைக் காணவந்த மூன்று ஞானிகளும் பிற இனத்தாராக இருந்தாலும், இயேசுவின்மீது நம்பிக்கை கொண்டு அவரைத் தேடி வந்ததால், அவர்கள் கடவுளுக்கு உரியவர்கள் ஆனார்கள். இயேசு எந்த இடத்தில் பிறப்பார் என்று தெரிந்திருந்தும், அவர் பிறந்தபோது, அவர்மீது நம்பிக்கை கொள்ளாமல், அவரைக் காணச் செல்லாத மறைநூல் அறிஞர்கள் பிறப்பால் யூதர்களாக இருந்தாலும் அவர்கள் பிற இனத்தவர் ஆகின்றார்கள். ஆதலால், நமது பிறப்பு அல்ல, நாம் வைத்திருக்கும் பணமும் அதிகாரமும் அல்ல, ஆண்டவர்மீது நாம் கொள்ளும் நம்பிக்கையும் அதற்கான தேடலுமே நம்மை ஆண்டவருக்கு உரியவர்கள் ஆக்கும்; அப்பொழுது நம்மால் ஒளிந்து ஒளிவீச முடியும். நாம் ஆண்டவர்மீது நம்பிக்கை கொண்டு, எழுந்து ஒளிவீசத் தயாரா? சிந்திப்போம்.

சிந்தனைக்கு:
‘பலரை நல்வழிக்குக் கொணர்ந்தவர் விண்மீன்களைப் போல என்றென்றும் முடிவில்லாக் காலத்திற்கும் ஒளிவீசித் திகழ்வர்’ (தானி 12:3) என்கிறது இறைவார்த்தை. எனவே, நாம் இயேசுவின் முன்மாதிரியைப் பின்பற்றி எழுந்து, ஒளிவீசுவோம். அதன்வழியாக இறையருளை நிறைவாகப் பெறுவோம்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

அவரது விண்மீன்!

கடைசியா எப்போ நட்சத்திரம் பார்த்தீங்க? தன் வீட்டுக்கு வெளியே கட்டிலில் படுத்துக்கொண்டு அண்ணாந்து பார்க்கும் திருப்பாடல் ஆசிரியர், 'உமது கைவேலைப்பாடாகிய வானத்தையும் அதில் நீர் பொருத்தியுள்ள நிலாவையும் விண்மீன்களையும் நான் நோக்கும்போது, மனிதரை நீர் நினைவில் கொள்வதற்கு அவர்கள் யார்?' (திபா 8:3) என்று வியந்து பாடுகின்றார். எபிரேயத்தில் 'கோகாவ்,' கிரேக்கத்தில் 'அஸ்டேர்' என அழைக்கப்படும் விண்மீன் அல்லது நட்சத்திரம் விவிலியத்தில் பல இடங்களில் வருகிறது. பண்டைக்காலத்தில் வானுடல்கள் (கதிரவன், நிலா, நட்சத்திரங்கள்) கடவுளர்களாக வணங்கப்பட்டன. பகலில் ஒளி கொடுக்கின்ற கதிரவன் மண்ணுலகில் வாழும் தாவரங்களுக்கு உயிர் கொடுக்கிறது. இரவில் வலம் வரும் நிலா பயணத்திற்கும் ஓய்வுக்கும் வெளிச்சம் தருகிறது. ஆனால், விண்மீன்களே அன்று முதல் இன்று வரை மனிதர்களுக்குப் பெரிய ஈர்ப்பாக இருக்கின்றன. இவற்றைச் சுற்றி நிறைய புனைகதைகளும் மரபுக் கதைகளும் உள்ளன. மின்சாரம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு மின்விளக்குகள் வந்தவுடன் வான் பார்க்கும் பழக்கம் வெகுவாகவே குறைந்துவிட்டது. சிறிய வயதில் நிலாவுடன் ஓடிய பொழுதுகள், நம் அன்புக்குரியவரின் முதலெழுத்தை நட்சத்திரக் கூட்டங்களில் தேடிய பொழுதுகள் மறக்க முடியாதவை.

எகிப்தியர்கள், அசீரியர்கள், மற்றும் பாபிலோனியர்கள் வானவியலை மிகவே வளர்த்தனர். நட்சத்திரங்களின் நகர்வை அறிவதற்கான நுணுக்கத்தைக் கற்றிருந்தனர். விண்மீன்களை வழிபடவும் செய்தனர். இறந்த நம் முன்னோர்கள் வானத்தைக் கிழித்துக்கொண்டு மறு உலகிற்குச் சென்றனர். மறுவுலகின் ஒளி இந்த உலகத்திற்கு வருகின்ற துவாரமே நட்சத்திரம் என்கின்றனர் செல்டிக் நாகரீக மக்கள். விவிலியம் வான்கோள்கள் வழிபாட்டை எதிர்க்கிறது. இஸ்ரயேல் மக்கள் தங்கள் சமகாலத்தில் வழிபடப்பட்ட வான்கோள்கள் மேல் அதிகம் நாட்டம் கொண்டிருந்தனர். இதைத் தடுக்கவே, ஆண்டவராகிய கடவுளால் படைக்கப்பட்டவையே வான்கோள்கள் என்றும், அனைத்துக் கடவுளர்களும் தங்கள் கடவுளுக்குக் கட்டப்பட்டவர்கள் என்றும் படைப்புக் கதையாடலை உருவாக்குகின்றனர்.

ஏன் இவ்வளவு நீளமான முன்னுரை? 'விண்மீன்' - இதுதான் இன்றைய திருநாளின் மையமாக இருக்கிறது. 'விண்மீன் வழிநடத்த, உம் திருமகனை இன்று பிற இனத்தாருக்கு வெளிப்படுத்திய நீர்' என்று இன்றைய நாளின் சபை மன்றாட்டு தொடங்குகிறது. 'அவரது விண்மீன் எழக் கண்டோம். அவரை வணங்க வந்தோம்' என்று தங்களின் தொடக்கத்தையும் இலக்கையும், 'கண்டோம், வந்தோம்' என்னும் இரு சொற்களில் பதிவு செய்கின்றனர் கீழ்த்திசை ஞானியர். 'விண்மீன்' அவர்களுக்கு முன்னே செல்கின்றது. 'விண்மீன்' அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தருகின்றது.

ஞானியருக்கு வழிகாட்டிய விண்மீனைப் புரிந்துகொள்வதற்குப் பின்புலமாக முதல் ஏற்பாட்டில் உள்ள மூன்று விண்மீன் பாடங்களைப் புரிந்துகொள்வோம்: (அ) ஆபிரகாமின் விண்மீன், (ஆ) யோசேப்பின் விண்மீன், மற்றும் (இ) பிலயாமின் விண்மீன்.

(அ) ஆபிரகாமின் விண்மீன் (தொநூ 15:5). நிகழ்வின்படி ஆபிராம் (ஆபிரகாம்) தன் சொந்த ஊரை விட்டு வெளியேறி ஆண்டவர் கட்டளையிட்டபடி கானானில் குடியேறுகின்றார். 'உனக்கு ஒரு மகன் பிறப்பான்' என்னும் வாக்குறுதியை நிறைவேற்ற ஆண்டவர் காலம் தாழ்த்துவதாக எண்ணி, தானே தன் அடிமை எலியேசரை உரிமை மகனாக எடுத்துக்கொள்ளலாம் எனத் திட்டம் தீட்டுகின்றார். அந்த நேரத்தில் ஆண்டவர் ஆபிராமுக்குக் காட்சி தருகின்றார். கூடாரத்திலிருந்து ஆபிராமை வெளியே அழைத்து வருகின்ற கடவுள், 'வானத்தை நிமிர்ந்து பார். முடியுமானால், விண்மீன்களை எண்ணிப்பார். இவற்றைப் போலவே உன் வழிமரபினரும் இருப்பர்' என்று மொழிகின்றார். 'ஆபிராம் ஆண்டவர்மீது நம்பிக்கை கொண்டார். அதை ஆண்டவர் அவருக்கு நீதியாகக் கருதினார்' (15:6) எனப் பதிவு செய்கின்றார் ஆசிரியர். இந்த நிகழ்வு பகலில் நடந்ததாகவும், பகலிலும் ஆபிராம் விண்மீனைக் கண்டது நம்பிக்கையால்தான் எனப் பதிவு செய்கின்றது தால்முத் இலக்கியம். ஆபிரகாமின் விண்மீன் அவருக்கு நம்பிக்கை தருகிறது.

(ஆ) யோசேப்பின் விண்மீன் (தொநூ 37:9). நிகழ்வில் யாக்கோபு மிகவும் நேசித்த யோசேப்பு என்னும் இளவல் தன் வீட்டில் உள்ள அனைவரிடமும் தான் கண்ட இரண்டாவது கனவை இப்டிப் பகிர்கின்றார்: 'நான் மீண்டும் ஒரு கனவு கண்டேன். அதில் கதிரவனும் நிலவும் பதினொரு விண்மீன்களும் என்னை வணங்கக் கண்டேன்.' இக்கனவுக்கு விளக்கம் தருவது போல கேள்வி ஒன்றைக் கேட்கின்றார் யாக்கோபு: 'நானும், உன் தாயும் உன் சகோதரர்களும் தரை மட்டும் தாழ்ந்து உன்னை வணங்க வேண்டுமா?' எனக் கேட்கின்றார். இக்காரியத்தை தம் மனத்தில் கொள்கின்றார் (37:10-11). யோசேப்பின் விண்மீன் யோசேப்புக்கு எதிர்நோக்கைத் தருகிறது.

(இ) பிலயாமின் விண்மீன் (எண் 24:17). இஸ்ரயேல் மக்களின் பாலைவனப் பயணத்தில் அவர்களை மோவாபு அரசர் பாலாக்கு எதிர்கொள்கின்றார். மக்கள்மேல் வெற்றி கொள்வதற்கு கடவுளர்களின் ஆற்றலைப் பயன்படுத்தினால்தான் இயலும் என நினைக்கின்ற அவர், பிலயாம் என்னும் இறைவாக்கினரை அழைத்து இஸ்ரயேல் மக்களைச் சபிக்கும்படி கட்டளையிடுகின்றார். ஆனால், ஆண்டவரால் தடுத்தாட்கொள்ளப்பட்ட பிலயாம், இஸ்ரயேல் மக்களை சபிப்பதற்குப் பதிலாக, அவர்களுக்கு ஆசி கூறுகின்றார்: 'யாக்கோபிலிருந்து விண்மீன் ஒன்று உதிக்கும்! இஸ்ரயேலிலிருந்து செங்கோல் ஒன்று எழும்பும். அது மோவாபின் நெற்றிப் பிறையை நசுக்கும்!' மெசியா பற்றிய முதல் முன்னறிவிப்பாக இந்த இறைவாக்கு புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது. பிலயாமின் விண்மீன் பிறையை நசுக்கும் அடையாளமாக முன்னுரைக்கப்படுகின்றது.

மேற்காணும் மூன்று நிகழ்வுகளை ஒருங்கே இணைத்துப் பார்க்கும்போது, ஆபிராமின் விண்மீன் நேரடியாக் காண்கின்ற ஒன்றாக இருக்கிறது. யோசேப்புக்கு அது கனவில் தோன்றும் ஒரு வார்த்தைப் படமாக இருக்கிறது. பிலயாமுக்கு அது ஓர் உருவகமாக உள்ளது.

நற்செய்தி வாசகத்தில் (காண். மத் 2:1-12), கீழ்த்திசை ஞானியருக்குத் தோன்றுகின்ற விண்மீன் முதலில் வார்த்தைப் படமாக, உருவகமாக ஞானியரின் உள்ளத்தில் தோன்றுகிறது. பின்புதான் நேரடியாக அவர்கள் அந்த விண்மீனைக் கண்டுகொள்கின்றனர். ஆக, உள்ளத்தில் விண்மீன் தோன்றாதவரை வெளியில் உள்ள விண்மீனை நாம் அடையாளம் காண இயலாது. அன்றைய நாளில் எல்லாரும் வானில் தோன்றிய அந்த வித்தியாசமான விண்மீனைக் கண்டிருப்பார்கள். ஏரோது, மறைநூல் அறிஞர்கள், எருசலேம்வாழ் மக்கள் என அனைவரும் விண்மீனைக் கண்டனர். ஆனால், 'அவரது விண்மீன்' அவர்கள் உள்ளத்தில் தோன்றாததால், வெளியே உள்ள விண்மீனை அவர்களால் அடையாளம் காண இயலவில்லை.

'அவரது விண்மீனை' அடையாளம் காண நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?

(அ) பயன்பாட்டு மனநிலையிலிருந்து விடுபடுவது
அது என்ன பயன்பாட்டு மனநிலை? கதிரவன் பகலில் ஒளி கொடுக்கிறது. இரவில் நிலா ஒளி கொடுக்கிறது. ஆக, இவற்றால் நமக்குப் பயன் உண்டு. ஆனால் விண்மீன்கள் இவற்றைப் போல ஒளி தருவதில்லை. விண்மீன் ஓர் அழகுப் பொருளே அன்றி, பயன்பாட்டுப் பொருள் அல்ல. பயன்படாத எதையும் உன்னுடன் வைத்துக்கொள்ளாதே! எனக் கற்பிக்கிறது இன்றைய உலகம். அதனால்தான், உறவுகளும் பயன்தரவில்லை என்றால் தூக்கி எறியப்பட்டு மறந்து போகப்படுகின்றன. வானில் தோன்றிய விண்மீனைக் கண்டதாலும், அதைக் கண்டு புறப்பட்டு வந்ததாலும் ஞானியருக்கு என்ன கிடைத்தது? வாழ்வின் முக்கியமானவை பயன்பாட்டையும் கடந்தவை என்று உணர்ந்தனர் இந்த ஞானியர். ஏரோது, மறைநூல் அறிஞர்கள், மற்றும் எருசலேம்நகர் மக்கள் பயன்பாட்டு மனநிலையில் இருந்ததால்தான், விண்மீனை அவர்கள் கண்டுகொள்ளவில்லை.

(ஆ) லாஜிக் இல்லா மேஜிக்
நம் வாழ்வின் இயக்கங்கள் அனைத்தும் 'லாஜிக் படியே நடக்க வேண்டும்' என நாம் நினைக்கின்றோம். ஒரு சிறிய நட்சத்திரத்தில் விண்மீனைக் காண்பதும், ஒரு குழந்தையில் யூதர்களின் அரசரைக் காண்பதும் லாஜிக்குக்குள் அடங்குவதில்லை. இவர்களது நீண்ட பயணத்தையும் விந்தையான ஆர்வத்தையும் கண்டு ஏரோது சிரித்திருப்பார். அனைத்தையும் லாஜிக் கொண்டு பார்ப்பவர்கள், லாஜிக்குக்குப் புறம்பாக ஒன்று நடக்கும்போது, அதைத் தடுத்து நிறுத்தி, தங்கள் லாஜிக்கைத் தக்க வைக்க நினைப்பர். அதைத்தான் ஏரோதும் செய்கின்றார். குழந்தையில் அரசரைக் காண்பதற்குப் பதிலாக, குழந்தையைக் கொன்றுவிட்டால் தானே அரசர் என்பதை உறுதி செய்துவிடலாம் என நினைக்கின்றார். ஞானியர் புத்திசாலிகள்! அவர்கள் விண்மீனின் நகர்வை அறிந்திருந்ததுபோல, தங்கள் உள்ளுணர்வையும் அறிந்தவர்களாக இருந்தனர். ஆகையால்தான், கனவு போல எழுந்த உள்ளுணர்வால் எச்சரிக்கப்பட்டு வேறு வழியாக நாடு திரும்புகின்றனர். உள்ளுணர்வு லாஜிக்கிற்குள் வருவதில்லை. அது மேஜிக் என்னும் தளத்தில் செயல்படுகிறது.

(இ) உறுதியற்றவற்றைத் தழுவிக்கொள்வது
உறுதியான தங்கள் பாதுகாப்பு மற்றும் ஊரை விட்டு, உறுதியற்ற, நகரும் விண்மீனைத் தொடர்கின்றனர் ஞானியர். உறுதியான ஏரோதுவைக் கண்டு, 'நீரே யூதர்களின் அரசர்!' என்று பாடிப் பரிசில் பெற்று தங்கள் நாடு திரும்புவதை விட்டு, வலுவற்ற குழந்தையைக் கண்டு, நெடுஞ்சாண்கிடையாய் விழுந்து வணங்குகிறார்கள். நம் வாழ்வில் நாம் அனைத்தையும் உறுதிசெய்துகொள்ளவே விரும்புகிறோம். 'இன்று நான் இப்படி இருக்கிறேன். நாளை இப்படி இருப்பேன் அல்லது இருக்க வேண்டும். நாளை நான் இப்படி இருக்க வேண்டும் என்றால், நான் இன்று இப்படி இருக்க வேண்டும்' என்று அனைத்தையும் உறுதியாக்கிக்கொள்ள நினைக்கின்றோம். கதிரவன் போல, நிலா போல அனைத்தும் உறுதியாக இருக்க வேண்டும் என்று நினைப்பதால்தான், பகலிலும் பார்க்க இயலும் விண்மீன்களை நம்மால் காண இயலாமல் போய்விடுகிறது.

'அவரது விண்மீனை' அடையாளம் கண்டவுடன் என்ன ஆகும்? நாம் அவரது விண்மீனாக மாறிவிடுவோம். என்ன ஆச்சர்யம்! கீழ்த்திசை ஞானியர் அவரது விண்மீனைக் கண்டவுடன் அவரது விண்மீனாக மாறுகின்றனர். எப்படி? குழந்தையின் முன் படிந்த தங்கள் கால்கள் அரசன்முன் படியக் கூடாது என்றும், அமைதியின் அரசருக்கு வணங்கிய தலை, பொறாமை உள்ளம் கொண்ட ஏரோதுவை வணங்கக் கூடாது என்று வேறு வழி செல்கின்றனர். இதுவே அவர்கள் பெற்ற மாற்றம்.

முதல் வாசகத்தில் (காண். எசா 60:1-6) அப்படியொரு மாற்றத்தையே வாசிக்கின்றோம். 'எருசலேமே! எழு! ஒளி வீசு! உன் ஒளி தோன்றியுள்ளது. ஆண்டவரின் மாட்சி உன்மேல் உதித்துள்ளது!' என்று எருசலேமைத் தட்டி எழுப்புகின்றார் இறைவாக்கினர் எசாயா. பாபிலோனிய அடிமைத்தனத்தின் இருளிலும், குளிரிலும், இறப்பிலும் நின்ற மக்கள், அடிமைகளாக வழிகளில் இழுத்துச் செல்லப்பட்ட மக்கள், தங்கள் பொன்னும், வெள்ளியும், வீடுகளும், கால்நடைகளும், விளைநிலங்களும் எதிரிகளால் சூறையாடப்பட்டுப் பறித்துக்கொள்ளப்பட்ட மக்கள், ஆண்டவரின் தலையீட்டால், 'அவரது விண்மீனாக' மாறுகின்றனர். இருள் ஒளியாக மாறுகின்றது. இழுத்துச் செல்லப்பட்டவர்கள் தூக்கி வரப்படுகின்றனர். சொத்துகள் மீண்டும் வருகின்றனர். மாடுகளுக்கும் ஆடுகளுக்கும் பதிலாக ஒட்டகத்திரள் கிடைக்கின்றது. சேபா நாட்டும் பொன்னும் நறுமணப் பொருளும் எருசலேம் நோக்கி வருகின்றது. என்ன ஒரு தலைகீழ் மாற்றம்!

'அவரது விண்மீனை' தமஸ்கு நகர் செல்லும் வழியில் கண்ட பவுல் (சவுல்), தானே 'அவரது விண்மீனாக' மாறிய நிகழ்வை எபேசு நகரத் திருச்சபைக்கு எடுத்துச் சொல்கின்றார். தான் மட்டுமல்ல, யூதர்கள் மட்டுமல்ல, மாறாக, புறவினத்தாரும் - அதாவது, எபேசு நகர மக்களும் - இறைவெளிப்பாட்டின் வழியாக, கிறிஸ்து இயேசுவின் வழியாக, உடன் உரிமையாளரும் ஒரே உடலின் உறுப்பினருமாக மாறினர் என எழுதுகின்றார். ஆக, கிறிஸ்து வழியாக நாம் அனைவரும் 'ஆண்டவரின் விண்மீனாக' மாறியுள்ளோம்.

ஆபிரகாம் எண்ணற்ற விண்மீன்களைக் கண்டார். யோசேப்பு பதினொரு விண்மீன்களைக் கண்டார். பிலயாம் ஒரே விண்மீனைக் கண்டார். கீழ்த்திசை ஞானியரோ, அந்த ஒற்றை விண்மீனே பெத்லகேம் குழந்தை என்று கண்டனர். இன்றும் 'அவரது விண்மீன்' தோன்றுகிறது. நாம்தான் மின்விளக்குகளைப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்துவிட்டு, மெழுகுதிரிகளைப் பார்த்து அழுதுகொண்டே விண்மீனைப் பார்க்கத் தவறிவிடுகின்றோம். 'அவரது விண்மீனை' காணும் அனைவரையும் அவர், 'அவரது விண்மீனாகவே' மாற்றுகிறார். ஏனெனில், அவரே நம் அரசர்! (பதிலுரைப்பாடல், காண். திபா 72).

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

திருக்குடும்பங்களாக மாறுவோம்

மனித வாழ்வில் குடும்பம் மிக முக்கியமான ஒன்றாகும். குடும்பத்தில் தான் அனைத்து நன்மைகளும் ஊற்றெடுக்கிறது. குடும்ப வாழ்வு இல்லையென்றால் மனுக்குலமே இல்லை. எனவேதான் குடும்பத்தை ஒரு குட்டித் திருச்சபை என்று அழைக்கின்றனர். ஒவ்வொரு குடும்பமும் கடவுளுக்கு உகந்த வாழ்வு வாழும் பொழுது அந்த குடும்பம் சிறந்த திருஅவையாக மாறுகிறது. இந்த நாளில் நம்முடைய தாய்த்திருஅவையோடு இணைந்து திருக்குடும்ப விழாவைக் கொண்டாடுகிறோம். இயேசு மரி சூசை மூவரும் ஒரு குடும்பம் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதற்கு முன்னுதாரணமாக இருக்கின்றனர். குடும்ப வாழ்வில் குடும்பத்தலைவர் சூசையப்பரின் மனநிலை கொண்டவராக இருக்க வேண்டும்.

சூசையப்பர் தன்னுடைய வாழ்விலே கடவுளின் வார்த்தைகளை முழுவதுமாக நம்பி ஏற்றுக் கொண்டவராக வாழ்ந்தார். கடவுளின் திருவுளத்திற்குத் தன்னையே முழுவதுமாகக் கையளித்தார். ஒவ்வொரு குடும்பத் தலைவரும் கடவுள் மீது ஆழமான நம்பிக்கை கொள்ள வேண்டும். யூத சமூகத்தில் குடும்பத்தலைவர் தனக்காகவும் தன்னுடைய குடும்பத்திற்காகவும் பலி செலுத்துவதாக குறிப்புகள் இருக்கின்றன. இது எதை சுட்டிக்காட்டுகிறது என்றால் ஒவ்வொரு குடும்பத் தலைவரும் அந்த குடும்பத்தின் ஆன்மீக வளர்ச்சிக்கு பொறுப்பாவார் என்பதையே. ஆண்டவர் இயேசு இறைமகனாக இருந்தாலும் அவருக்கு வழிகாட்ட கடவுள் சூசையப்பரைத் தான் தேர்ந்தெடுத்தார். எனவே ஒரு குடும்பம் திருக்குடும்பமாக மாற ஒவ்வொரு குடும்பத் தலைவரும் சூசையப்பராக மாற வேண்டும். சூசையப்பர் கொண்டிருந்த இறைநம்பிக்கை, கடவுளின் திருவுளத்திற்குத் தன்னையே கையளிக்கும் மனநிலை, தன்னுடைய மனைவி மரியாவை அன்போடு ஏற்கும் மனநிலை, தன்னுடைய மனைவியின் துன்பத்தில் முழுமையாக உடனிருக்கும் மனநிலை போன்றவற்றை வாழ்வாக்க முயற்சி செய்யவேண்டும். திருமணத்திற்கு முன்பாக மரியா கருவுற்றிருந்தார் என்ற செய்தியைக் கேள்விப்பட்டதும் சூசையப்பர் மரியாவை இகழ்ச்சிக்கு உள்ளாக்க விரும்பாமல் மறைவாக விலக்கிவிடத் திட்டமிட்டார். இதை சுட்டிக் காட்டுகிறது என்றால், பெண்மையை எந்தளவுக்கு அவர் மதித்தார் என்பதைச் வெளிப்படுத்துகிறது. எனவே சிறப்பாக குடும்ப வாழ்வில் திருக்குடும்பமாகத் திளைத்திட ஒவ்வொரு குடும்பத் தலைவரும் மற்றொரு சூசையப்பராக மாற வேண்டும்.

குடும்ப வாழ்வில் குடும்பத் தலைவியின் பொறுப்பு முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. ஒரு குழந்தை கடவுளுக்கு உகந்த குழந்தையாக மாற வேண்டும் எனில் தாயின் வளர்ப்பு மிகவும் அவசியம். நம்முடைய குடும்ப வாழ்வில் திருக்குடும்பத்தின் மதிப்பீடுகளை பெறவேண்டுமென்றால் ஒவ்வொரு குடும்பத் தலைவியும் அன்னை மரியாவைப் போல மாற வேண்டும். அன்னை மரியாள் தன்னுடைய கணவருக்குக் கீழ்படிந்தார். எகிப்துக்கு குழந்தையை கூட்டிக் கொண்டு செல்ல வேண்டுமென்று சூசையப்பருக்கு கடவுளின் தூதர் கனவில் வெளிப்படுத்திய பின்பு தன்னுடைய மனைவியை எகிப்துக்கு செல்ல அழைக்கின்றார். ஒரு குழந்தையை பெற்ற தாய்க்கு உடனே பயணம் செய்வதென்பது மிகவும் கடினமான ஒன்று. ஆனால் தன் கணவரின் வார்த்தையை மதித்து கீழ்ப்படியக் கூடியவராக மாறுகிறார். இறுதியில் எகிப்துக்கு கணவரோடு நடந்து செல்கிறார். இப்படிப்பட்ட கீழ்ப்படிதல் ஒவ்வொரு மனைவிக்கும் இருக்க வேண்டும். கணவன் மீது நம்பிக்கை இருக்க வேண்டும். கணவரும் மனைவியின் நம்பிக்கைக்கு உண்மை உள்ளவராக இருக்க வேண்டும். அப்பொழுது நம்முடைய குடும்பம் திருக்குடும்பமாக மாறும். அன்னை மரியாள் தான் பெற்ற மகனுக்குச் சிறந்த தாயாக விளங்கினார். அதிலும் குறிப்பாக கருவில் சுமந்தது முதல் கல்வாரியில் பாவக்கழுவாயாக கையளித்தது வரை தன் மகனோடு உடனிருந்து திடப்படுத்தினார். தாய் என்பவர் தான் பெற்ற பிள்ளைகளோடு உடனிருப்பவர். துன்பத்தைக் கண்டு துவண்டு விடாமல் துணிவோடு பயணிக்க வழிகாட்டுபவர். அப்படிப்பட்ட தாயாகத் தான் அன்னை மரியாள் விளங்கினார். அன்னை மரியா கொண்டிருந்த இறை நம்பிக்கை, இறைத்திருவுளத்திற்காக தன்னையே கையளிக்கும் மனநிலை, பிறருக்கு உதவி செய்யும் மனநிலை, கணவருக்கு கீழ்படியும் மனநிலை போன்ற நல்ல மதிப்பீடுகளை ஒவ்வொரு குடும்ப தலைவியும் வாழ்வாக்கினால் அந்த குடும்பம் ஒரு திருக்குடும்பமாக மாறும்.

குழந்தைகள் பெற்றோர்களுக்கு கீழ்ப்படிய கூடிய பிள்ளைகளாக வாழும் பொழுது, அந்த குடும்பம் திருக்குடும்பமாக மாறும். இயேசு இறைமகனாக இருந்தபோதிலும் ஒரு சிறந்த மனிதராக பெற்றோருக்கும் பெரியோர்க்கும் கீழ்ப்படிந்த பிள்ளையாக வாழ்ந்தார். அறிவிலும் ஞானத்திலும் சிறந்து விளங்கத் தன்னை தந்தையாம் கடவுளிடத்தில் ஒப்படைத்தார். எனவே குடும்பத்திலுள்ள பிள்ளைகள் பெற்றோருக்கும் பெரியோருக்கும் கீழ்படிந்து இறை நம்பிக்கையில் நிலைத்திருக்கும் பொழுது அந்த குடும்பம் திருக்குடும்பமாக மாறும். நாம் வாழுகின்ற இந்த சமூகத்தில் கடினப்பட்டு பெற்று வளர்த்து ஆளாக்கிய பிள்ளைகள் கடைசி காலத்தில் தன் பெற்றோரைக் கண்டுகொள்ளாமல், முதியோர் இல்லத்திலும் சாலையோரத்திலும் கைவிடுவது வழக்கமாய் வருகிறது. இத்தகைய நிலை மனிதநேயத்திற்கும் மனித மாண்புக்கும் எதிரானது. இப்படிப்பட்ட தவறை செய்கின்ற பிள்ளைகள் தங்கள் பெற்றோரின் வயதை அடையும் பொழுது, இதே கைமாறைத்தான் பெறுவார்கள். ஏனெனில் கடவுள் நம்மைப் பார்க்கிறார். எனவே ஆண்டவர் இயேசுவைப் போல பெற்றோரை மதிக்கக் கூடியவர்களாக வாழ வேண்டும். அப்பொழுது அந்த குடும்பம் திருக்குடும்பமாக உருமாறும்.

எனவே திருக்குடும்ப விழாவில் சூசையப்பரைப் போல ஒவ்வொரு குடும்பத் தலைவரும் அன்னை மரியாவை போல ஒவ்வொரு குடும்ப தலைவியும் ஆண்டவர் இயேசுவைப் போல ஒவ்வொரு குழந்தையும் வாழும் பொழுது நமது குடும்பம் திருக்குடும்பமாக மாறும். அத்தகைய மனநிலையைப் பெற்றுக் கொள்ளத் தேவையான அருளை வேண்டுவோம்.

இறைவேண்டல்
வல்லமையுள்ள இறைவா! எங்கள் அன்றாட வாழ்க்கையில் சிறந்த குடும்ப வாழ்க்கை வாழ்ந்திட, திருக்குடும்பத்தில் வாழ்ந்த இயேசு மரி சூசையின் நல்ல மதிப்பீடுகளை நாங்கள் பெற்றுக் கொள்ள உமது அருளைத் தாரும். ஆமென்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு