மறையுரைச் சிந்தனைத் தொகுப்பு

Tamil Sunday Homily collection..

பாஸ்கா காலத்தின் 5-ஆம் ஞாயிறு
இரண்டாம் ஆண்டு


இன்றைய வாசகங்கள்:-
திருத்தூதர் பணிகள் 9: 26-31 | 1 யோவான் 3: 18-24 | யோவான் 15: 1-8

உங்களுக்குத் தேவையான கட்டுரையைத் தேர்வு செய்யவும்












நானே உண்மையான திராட்சைச்‌ செடி

ஒவ்வொரு மதமும்‌ இந்த உலகிலே சில அடையாளங்களால்‌, குறிக்கப்படுகின்றன. இனம்‌ கண்டு கொள்ளப்‌ படுகின்றன. சிலுவை என்றால்‌ கிறிஸ்தவம்‌, திரிசூலம்‌ என்றால்‌ இந்து மதம்‌, வளர்பிறை (பிறைச்சந்திரன்‌) என்றால்‌ இஸ்லாமிய மதம்‌ என அடையாளம்‌ காட்டப்படுகின்றன. அதேபோல்‌ காவி உடை என்றால்‌ இந்து, வெள்ளை தொப்பி என்றால்‌ முஸ்லீம்‌, வெள்ளை அங்கி என்றால்‌ கிறிஸ்தவம்‌ எனவும்‌ அடையாளம்‌ காண்கிறார்கள்‌. அதேபோல்‌ ஆறுமுகம்‌ என்றால்‌ இந்து, அப்துல்‌ என்றால்‌ முஸ்லீம்‌, அந்தோணி என்றால்‌ கிறிஸ்தவன்‌ எனவும்‌ மக்கள்‌ நினைக்கிறார்கள்‌. ஆனால்‌ அன்பார்ந்த சகோதரர்களே! சகோதரிகளே! நீ ஒரு கிறிஸ்தவன்‌. நான்‌ ஒரு கிறிஸ்தவன்‌ என்பதற்கு உண்மையான அடையாளம்‌ என்ன என்பதை உணர வேண்டும்‌. இது ஆடையாலோ, பெயராலே அல்லது அடையாளங்களாலோ அமைவது மட்டும்‌ அல்ல. மாறாக எந்த நிலையில்‌ ஒருவன்‌ வாழ்கிறான்‌, எந்த நிலையில்‌ இறைவனோடு உறவு கொண்டிருக்‌ கிறான்‌? எந்த நிலையில்‌ இறைவனின்‌ கட்டளையைக்‌ கடைப்பிடிக்கிறானோ அந்த நிலையில்தான்‌ அவன்‌ உண்மையான இறை பக்தன்‌ என்பதை வெளிப்படுத்த முடியும்‌. இன்று வாசித்த வாசகங்களில்‌ இவைதான்‌ நமக்குப்‌ பதிலாக அமைந்துள்ளன.

புனித பவுல்‌ வாழ்க்கையைப்‌ பற்றி வாசிக்கக்‌ கேட்டோம்‌. ஆரம்பத்தில்‌ ஆதி கிறிஸ்தவர்கள்‌ புனித பவுலை இயேசுவின்‌ சீடனாக ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்தார்கள்‌. ஏனெனில்‌ அவர்‌ வேத விரோதியாக இருந்தார்‌. பர்னபாஸ்‌ பவுலைத்‌ திருத்தூதர்களிடம்‌ - கூட்டிச்‌ சென்ற போதும்கூட ஏற்றுக்கொள்ளத்‌ தயங்கினார்கள்‌. ஆனால்‌ பவுலின்‌ புதிய வாழ்வும்‌, அவர்‌ வீரத்தோடும்‌, துணிவோடும்‌ போதித்த நிலையும்தான்‌ திருச்சபையை வளரச்‌ செய்தது.

புனித யோவான்‌ தான்‌ எழுதிய திருமடலிலே கூறுவதுபோல்‌ சொல்லிலும்‌, பேச்சிலும்‌ அல்ல. மாறாக செயலில்‌, கடவுளின்‌ கட்டளையைக்‌ கடைப்பிடிப்பதில்தான்‌ உண்மை அன்பை விளங்கச்‌ செய்ய முடியும்‌ (1 யோவா. 3:18, 19) என்கிறார்‌.

இந்த உண்மையான வாழ்வை, உறவை மிக அழகாக ஆண்டவர்‌ இயேசு உவமை மூலமாக, அடையாளம்‌ மூலமாகத்‌ தருகின்றார்‌.

நானே உண்மையான திராட்சைச்‌ செடி, நீங்கள்‌ அதன்‌ கொடிகள்‌ (யோவா. 15:1) என்கிறார்‌. ஒரு மரத்தின்‌ கிளைகள்‌ அந்த மரத்தோடு இணைந்திருந்தால்தான்‌ அது வளரும்‌. மலரும்‌, கனியும்‌ தர முடியும்‌.

ஒருநாள்‌ ஒரு மகன்‌ தன்‌ தாயைப்‌ பார்த்து கோபத்தில்‌ கேட்டான்‌. உனக்கும்‌ எனக்கும்‌ என்ன உறவு என்றான்‌. தாயோ அமைதியாக தொப்புழ்‌ கொடி உறவு என்றாள்‌. தொப்புழ்‌ கொடிதான்‌ தாயையும்‌ சேயையும்‌ இணைக்கிறது. தாயோடு அக்கொடி இணைந்திருந்தால்தான்‌ குழந்தை வயிற்றில்‌ உயிரோடு இருக்க முடியும்‌. அது அறுந்துவிட்டால்‌ குழந்தை உயிரோடு இருக்காது. , இதேபோல்‌ நாம்‌ ஆடை அலங்காரம்‌ செய்து பொட்டு இன்றி, பூவின்றி வந்தும்‌, கிறிஸ்துவோடு இணைந்திராவிட்டால்‌ என்ன பயன்‌? எனவேதான்‌ இயேசு சொன்னார்‌ ஒருவன்‌ என்னுள்ளும்‌ நான்‌ அவனுள்ளும்‌ இணைந்திருந்தால்‌ அவன்‌ மிகுந்த கனி தருவான்‌. _ என்னை விட்டுப்‌ பிரிந்து உங்களால்‌ ஒன்றும்‌ செய்ய முடியாது (யோவா. 15:5).

இந்த இணைந்து வாழ்விற்கு நாம்‌ என்ன செய்ய வேண்டும்‌.

ஆண்டவர்‌ இயேசு: நான்‌ உங்களை அன்புசெய்தது போல, நீங்களும்‌ ஒருவர்‌ மற்றவரிடம்‌ அன்பு செய்யுங்கள்‌ (யோவா. 13:34) _ என்ற கட்டளையைத்‌ தருகிறார்‌.

கொடுங்கள்‌ உங்களுக்குக்‌ கொடுக்கப்படும்‌ (லூக்‌. 6:38) என்கிறார்‌ இயேசு. இதை விளக்கும்‌ வகையில்தான்‌ அன்னை தெரசா அழகாகச்‌ சொன்னார்கள்‌: அமைதியின்‌ கனி செபம்‌ - செபத்தின்‌ கனி அன்பு. அன்பின்‌ கனி சேவை, கொடுத்தல்‌. கொடுத்தலின்‌ கனி மகிழ்ச்சி என்றார்கள்‌. இது ஆழமான, அழகான வாழ்க்கை நெறி.

இதைத்தான்‌ தாயுமானவர்‌ சொன்னார்‌:

அன்பர்‌ பணி செய்ய என்னை ஆளாக்கி விட்டுவிட்டால்‌ இன்ப நிலை தானே வந்து எய்தும்‌ பராபரமே

அன்பு இல்லாமல்‌ பிறருக்குக்‌ கொடுக்க முடியும்‌. ஆனால்‌ கொடுக்காமல்‌ அன்பு செய்ய முடியாது. எனவேதான்‌ அன்பே உருவான இறைவன்‌ நம்‌ வாழ்வுக்குத்‌ தேவையான அனைத்தையும்‌ கொடுப்பதோடு, நமது மீட்புக்காகத்‌ தன்‌ ஒரே மகனையே கொடுத்தார்‌ (யோவா. 3:16).

பசுவின்‌ பால்‌ முழுமையாக கன்றிற்கில்லை பூவின்‌ நறுமணம்‌ முழுவதும்‌ சோலைக்கில்லை குளத்து நீர்‌ முழுவதும்‌ குளத்திற்கில்லை ' மரத்தின்‌ கனி முழுவதும்‌ மரத்திற்கில்லை யாழின்‌ இசை முழுவதும் யாழிற்கில்லை

இவ்வாறு இயற்கையே பிறருக்காகப்‌ பயன்படும்போது நாம்‌ மட்டும்‌ நமக்காக வாழ்ந்தால்‌ பயன்‌ என்ன?
தனக்காக வாழ்பவன்‌ மிருகம்‌
தனக்காகப்‌ பிறருக்காக வாழ்பவன்‌ மனிதன்‌

பிறருக்காகவே வாழ்பவன்‌ - தெய்வம்‌

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

நாம் புல்லாங்குழல் ஆவோம்.

இன்றைய நற்செய்தியிலே, நீங்கள் என்னுள்ளும் என் வார்த்தைகள் உங்களுள்ளும் நிலைத்திருந்தால் நீங்கள் விரும்பிக் கேட்பதெல்லாம் கிடைக்கும் (யோவா 15:7) என்கின்றார் இயேசு. இயேசுவின் வார்த்தைகளைக் கூட்டி, பெருக்கி, வகுத்து, கழித்துப் பார்த்தால் மூன்றெழுத்து மிஞ்சும். இயேசுவுக்கு மூன்றெழுத்து; அவர் போதித்த வேதத்திற்கும் மூன்றெழுத்து. அந்த மூன்றெழுத்துதான் அன்பு என்னும் மூன்றெழுத்து. இந்த அன்பு நமக்குள்ளிருந்தால் நாம் விரும்பிக் கேட்பதையெல்லாம் அன்பே உருவான கடவுள் (1 யோவா 4:8) நமக்குத் தருவார்.

அன்பு என்றால் என்ன? என்பதற்கு இதோ ஒரு சிறு விளக்கம்.

அப்போது நான் 9-ஆம் வகுப்புப் படித்துக்கொண்டிருந்தேன். ஆண்டுத் தேர்வு எழுதும் நேரம். திடீரென டைஃபாய்ட் காய்ச்சல். படுத்த படுக்கையானேன். 21 நாள்கள். நிலமை மோசமாகிக்கொண்டே சென்றது. ஒரு நாள் இரவு! அது மறக்கமுடியாத இரவு! மணி 12 இருக்கும். என்னால் மூச்சுவிட முடியவில்லை! நான் செத்துவிடுவேனோ என்று பயந்தேன். அஞ்சி, அம்மா என்றேன். உடனே என்னப்பா? என்ற பதில் வந்தது! எல்லாரும் உறங்கிக்கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால் என்னுடைய அன்னை மட்டும் உறங்கவில்லை. என் பக்கத்திலேயே படுத்திருந்தார்கள். நான், செத்துவிடுவேனோ என்று பயமாக இருக்கின்றது என்றேன். என் தாயோ, நீ சாகமாட்டாய் பயப்படாதே என்றார்கள்.

அமைதியாக குழந்தை உறங்க தாய் உறங்காமலிருப்பதற்குப் பெயர்தான் அன்பு! அஞ்சுகின்றவர்களைப் பார்த்து, அஞ்சாதே! என்று சொல்வதற்குப் பெயர்தான் அன்பு! ஆறுதல் தேடுகின்றவர்களின் அருகிலிருப்பதற்குப் பெயர்தான் அன்பு!

அச்சப்பட்ட இடையர்களைப் பார்த்து, அஞ்சாதீர்கள் (லூக் 2:10) என்ற வானதூதரைப் போல வாழ முன்வருவதற்குப் பெயர்தான் அன்பு!

தம்மை நோக்கி மன்றாடுகின்றவர் அனைவரின் பக்கத்திலும் இருக்கும் ஆண்டவரைப் போல வாழ முன்வருவதற்குப் பெயர்தான் அன்பு!

யாரால் அன்பு செய்ய முடியும்? ஒரு கோழையால் ஒருபோதும் அன்பு செய்யமுடியாது! அன்பு செய்ய ஆசைப்படுகின்றவர்களுக்கு சவுலிடமும், பர்னபாவிடமும் நின்று நிலவிய துணிச்சல் வேண்டும்.

கடவுளிட மிருந்து நமக்கு வேண்டிய அருளாதாரத்தையும், பொருளாதாரத்தையும் நாம் பெற்று வாழ ஓர் அழகான வழி அன்பு வழி (1 யோவா 3:22-23).

நாம் அன்பினால்
வார்க்கப்பட்ட புல்லாங்குழலாவோம்!
இறைவன் அவரது தெய்வீகக் கீதத்தை
அதன் வழியாக இசைக்கட்டும்!

மேலும் அறிவோம் :

அன்பின் வழியது உயிர்நிலை அஃதிலார்க்(கு)
என்புதோல் போர்த்த உடம்பு (குறள் : 80).
பொருள் : அன்பு நிறைந்த உள்ளத்துடன் இயங்குவதே உயிருடன் கூடிய உடலாகும். அன்பு நெஞ்சம் இல்லாத உடல், உயிரற்ற எலும்புக்கூட்டைத் தோலால் போர்த்திய வெற்றுடல் ஆகும்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

பெறுவதை விட தருவதே இன்பம்

ஓர் ஊரில் விவசாயி ஒருவர் வேளாண்மையில் தலைகீழ் புரட்சியை ஏற்படுத்த விரும்பினார் வெங்காயத்தை நறுமணமிக்க வாசனைப் பொருளாக மாற்ற நினைத்தார். எனவே கற்பூரத்தினால் பாத்திகட்டி, கஸ்தூரியை உரமாகப்போட்டு, பன்னீரைப் பாய்ச்சி வெங்காயத்தை நட்டார். வெங்காயம் தனக்குரிய நாற்றத்தை இழந்து விட்டு, கற்பூரம், கஸ்தூரி, பன்னீர் ஆகியவற்றின் வாசனைகளை ஈர்த்து ஒருவாசனைப் பொருளாக அது உருவெடுக்கும் என்று கனவுகண்டார். வெங்காயம் நன்றாக உருண்டு, திரண்டு வளர்ந்தது. ஆனால், அதைப்பிடுங்கி முகர்ந்து பார்த்தபோது, அதில் கற்பூரத்தின் வாசனையோ கஸ்தூரியின் வாசனையோ பன்னீரின் வாசனையோ கடுகளவும் காணப்பட வில்லை, மாறாக, வெங்காயத்தின் இயல்பான நாற்றம் இம்மியளவும் குறையவில்லை. 'சென்மப் புத்தியைச் செருப்பால் அடித்தாலும் போகாது' என்ற பழமொழி உண்மையானது.

கடவுளால் தெரிந்து கொள்ளப்பட்ட இஸ்ரயேல் மக்களுக்குக் கடவுள் எவ்வளவோ செய்தும் அவர்களது திமிர்பிடித்த குணம் சிறிதளவும் மாறவில்லை , இந்த அவலநிலையைக் கடவுள் திராட்சைத் தோட்டக் கவிதை வாயிலாக இறைவாக்கினர் எசாயா நூலில் எடுத்துரைக்கிறார். ஒருவர் தனது திராட்சைத் தோட்டத்தை நன்றாகப் பண்படுத்தி, நல்ல இனத் திராட்சைக் கொடியை நட்டு, அது நற்கனிகளைத் தரும் என்று எதிர்பார்த்தார், ஆனால் திராட்சைக் கொடியோ காட்டுக் கனிகளைக் கொடுத்தன. இஸ்ரயேல் மக்கள்தான் அத்திராட்சைத் தோட்டம், கடவுள் அவர்களிடம் எதிர்பார்த்த கனிகள் நீதியும் நேர்மையும்; ஆனால் அவர்கள் கொடுத்த கனிகளோ இரத்தப்பழியும் முறைப்பாடு(எசா 5:1-7).

இப்பின்னணியில் நாம் இன்றைய நற்செய்திக்கு விளக்கம் காணவேண்டும். இஸ்ரயேல் மக்கள் உண்மையான திராட்சைக் கொடி அல்ல. இயேசு, “நானே உண்மையான திராட்சைச்செடி" என்கிறார். (யோவா 15:1). அவர் தான் கடவுளுடைய விருப்பத்தை நிறைவேற்றி, மீட்பின் கனியை வழங்கினார், இயேசுவின் சீடர்கள் அவரில் நிலைத்திருந்து, அவரோடு இணைந்திருந்து நற்கனி தரவேண்டும். அவரை விட்டுப் பிரிந்து அவர்களால் ஒன்றும் செய்ய இயலாது.

இயேசுவின் சீடர்களாகிய நாம் அவருடைய அன்பில் நிலைத்திருந்து, அவருடைய வார்த்தைகள் நமக்குள் நிலைத்திருந்து மிகுந்த கனிதர வேண்டும். அக்கனி நிலைத்திருக்க வேண்டும். இவ்வாறு நாம் கடவுளை மாட்சிமைப்படுத்த வேண்டும் என்பதே இயேசுவின் விருப்பமாகும்.

நாம் தரவேண்டிய கனியோ அன்பின் கனியாகும். “நீங்கள் ஒருவர் மற்றவரிடம் அன்பு கொள்ள வேண்டும் என்பதே எள் கட்டளை” (யோவா 15:17). இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில் திருத்தூதர் யோவான் கூறுவது போல, நாம் இயேசுவில் நம்பிக்கை வைத்து, அவருடைய அன்புக் கட்டளையைக் கடைப்பிடித்தால் நாம் கடவுளோடு இணைந்து வாழ முடியும், கடவுளும் நம்மோடு இணைந்திருப்பார் (1 யோவா 3:23-24).

நாம் இயேசுவோடும் இயேசு நம்மோடும் நாம் விண்ணகப் புனிதர்களுடனும் ஒருவர் மற்றவருடனும் இணைந்திருப்பது தான் 'புனிதர்களின் தோழமை' என்னும் கோட்பாடாகும். திராட்சைக் கொடி உருவகமானது புனிதர்களின் தோழமைக்கு இறையியல் அடிப்படையாகும். திராட்சைக் கொடியின் உயிர்தான் அதன் எல்லாக் கிளைகளிலும் உள்ளது. எனவே நாமனைவரும் கிறிஸ்துவோடு இணைந்து ஒரே திருச்சபையின் உறுப்பினர்கள். நாம்! இறைமக்கள் சமுதாயத்தின் உடன் குடிமக்கள். கடவுளின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்" (எபே 2:19), எனலே மனிதநேய அடிப்படையில் மட்டுமல்ல, புனிதர்களுடைய தோழமையின் அடிப்படையிலும் ஒருவர் மற்றவர்க்கு உதவிசெய்ய அழைக்கப்பட்டிருக்கிறோம். "எல்லாருக்கும். சிறப்பாக, நம்பிக்கைக் கொண்டோரின் குடும்பத்தினருக்கும் நன்மை செய்ய முன் வருவோம்" {கலா 6:10).

மகிழ்ச்சியாக வாழ்வதற்கு வழி என்ன என்பதை அன்னைத் தெரசா பின்வருமாறு கூறியுள்ளார்; "மெளனத்தின் கனி செபம்; செபத்தின் கனி அன்பு; அன்பின் கனி சேவை; சேவையின் கனி மகிழ்ச்சி." அழகான, ஆழமான வாழ்க்கை நெறி!

தாயுமானவரும் பிறரன்புப் பணியில்தான் இன்பநிலை அடங்கியுள்ளது எனக்குறிப்பிட்டுள்ளார்.

“அன்பர் பணிசெய்ய என்னை ஆளாக்கி விட்டுவிட்டால்
இன்பநிலைதானே வந்து எய்தும் பராபரமே."
“பெறுவதைவிடதருவதே இன்பம்" (திப 20:25)

பிறர்க்குக் கொடுத்துக் கொடுத்து இன்பம் பெறத் தெரியாத சுல்நெஞ்சம் உடையவர்கள், தமது உடமையை வைத்து வைத்து இறுதியில் இழந்து விடுவர் என எச்சரிக்கிறார் வள்ளுவர்,

”கத்துலக்கும் இன்பம் அறியார்கொல் தாம் உடமை
வைத்து இழக்கும் வன் கணவர்” (குறள் 228)

அன்பு இல்லாமல் பிறர்க்குக் கொடுக்கமுடியும். ஆனால் கொடுக்காமல் அன்பு செய்ய முடியாது. எனவேதான் அன்பே உருவான கடவுள் நம்வாழ்வுக்குத் தேவையான அனைத்தையும் கொடுப்பதோடு, நமது மீட்புக்காகத் தமது ஒரே மகனையும் கொடுத்தார் (யோவா 3:18) அம்மகன் தம்மையே நமக்காகப் பலியாக்கித் தமது உடலையும் இரத்தத்தையும் நமக்குப் பிட்டுக் கொடுத்தார், பிழிந்து கொடுத்தார்.

”பசுவின்பால் முழுவதும் கன்றிற்கில்லை;
பூவின் நறுமணம் முழுவதும் சோலைக்கில்லை ,
நெற்கதிர் முழுவதும் வயலுக்கில்லை,
குளத்துநீர் முழுவதும் குளத்திற்கில்லை,
மரத்தின் கனி முழுவதும் மரத்திற்கில்லை,
யாழின் இசை முழுவதும் யாழிற்கில்லை”
இவ்வாறு இயற்கையிலே எல்லாமே தனக்காக மட்டும் பயன்படாது பிறர்க்காகப் பயன்படும்போது, நாம் மட்டும் நமக்காகவே வாழ்வது முறையா?

பிறரிடம் வாங்கி வாங்கி வாழ்ந்தார் என்ற நிலைமாறி, பிறர்க்குக் கொடுத்துக் கொடுத்துச் செத்தார் என்ற நிலையை அடைவோமாக. நாளை அல்ல, இன்றே அன்பென்னும் நற்கனி தருவோம், "நாம் சொல்லிலும் பேச்சிலும் அல்ல, செயலில் உண்மையான அன்பை விளங்கச் செய்வோம்" (1 யோவான் 3:18)

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

சாலையோரம் ஒரு தடாகம்.

சாலையோரத்தில் ஒரு தடாகம். தடாகம் முழுவதும் பூத்துக் குலுங்கும் தாமரை மலர்கள். இந்த மலர்களுக்கு உயிர் அளிப்பது எது? ஒளி. உயிர் வளர்ப்பது எது? நீர். ஒருவர் தடாகத்தில் இறங்குகிறார். தண்டோடு இரு மலர்களைக் கொய்கிறார். ஒன்றைத் தண்ணீரிலும் இன்னொன்றைத் தரையிலும் வீசி எறிந்து விட்டுப் போய் விடுகிறார். மறுநாள் அதேவழியில் திரும்பும்போது பார்க்கிறார். தண்ணீரில் போட்ட மலர் அழுகிக் கிடக்கிறது. தரையில் வீசிய மலர் உலர்ந்து கிடக்கிறது. அதை அழுகச் செய்தது எது? நீர்தான். உலரச் செய்தது எது? ஒளி தான். உயிர் அளிக்கும் ஒளியே உலரச் செய்யுமா? உயிர் வளர்க்கும் நீரே அழுகச் செய்யுமா?

தடாகத்தில் வேரூன்றி நிற்கும் போது உயிர் வளர்க்கும் ஒளியே தடாகத்தோடு தொடர்பற்றுப் போகிறபோது மலரை உலரச் செய்கிறது. அதேபோல் உயிர் வளர்க்கும் நீரே, மலரை அழுகச் செய்கிறது. அவ்வாறே இறைவனை நினைப்பதும், இறைவனில் நிலைப்பதும்.

இறைவனை நினைப்பது, இறைவனில் நிலைப்பது என்பதுதான் எவ்வளவு கடினம்! கல்லூரி மாணவன் ஒருவன் இப்படிச் செபிப்பானாம்: "இறைவா, என்னால் உன்னை எங்கே நினைக்க முடிகிறது? தெருவெல்லாம் ஒரே சந்தடி ஆலயத்திற்குள் நுழைந்தாலோ பார்வையை இழுக்கும் பாவையர்!... இந்நிலையில் நான் உன்னை நினைக்கா விட்டால் என்ன, பொருட்படுத்தாதே. ஆனால் நீ மட்டும் என்னை நினைக்கத் தவறாதே".

வறுமையில், பிணியில், வாழ்க்கையின் மாயக் கவர்ச்சியில் கடவுளை நினைப்பது, கடவுளில் நிலைப்பது கடினம்தான். ஆனால் அந்தக் கடவுள் நம்மை நினைத்தால்...

படுக்கையிலிருந்து எழுந்ததும் புனித பிலிப்பு நேரி சொன்ன காலைச் செபம் என்ன தெரியுமா? “இறைவா, உன் கைகள் இன்று முழுவதும் என் தோள் மேல் இருக்கட்டும். இல்லையெனில் நான் உன்னைக் காட்டிக் கொடுத்து விடுவேன்" இது கடவுளுக்கு விடுத்த சவால் அல்ல. தனக்குத்தானே விடுத்துக் கொண்ட எச்சரிக்கை.

'Nothing good without God' என்பார்கள். GOOD என்ற நான்கெழுத்தில் GOD என்ற மூன்றெழுத்தை நீக்கினால் எஞ்சி இருப்பது என்ன? வெறும் '0'.

With Christ you are a hero. Without him just a zero. கிறிஸ்து இன்றி நமது வாழ்க்கை வெறும் சீரோ, சைபர், கூமுட்டை. கிறிஸ்து ஒருவரே மதிப்புள்ளவர். நமக்கு மதிப்பு ஊட்டுபவர். யார் முதலில் என்பதைப் பொருத்தது அது. எத்தனை பூஜ்யங்களை முதலில் அடுக்கிக் கடைசியில் இறைவன் என்ற ஒன்றை வைத்தால் அந்த ஒன்றுக்கு மட்டுமே மதிப்பு. பூஜ்யங்கள் வெறும் பூஜ்யங்களே! முதலில் ஒன்றை வைத்து அடுத்துப் பூஜ்யங்களை அடுக்கினால் ஒவ்வொரு பூஜ்யமும் மதிப்புப் பெறும், அந்த ஒன்றுக்கும் கூட மதிப்பூட்டும் - ஒன்று பத்தாக, ஒன்று நூறாக, ஒன்று ஆயிரமாக, ஒன்று இலட்சமாக, ஒன்று கோடியாக.

பம்பலூனா போரில் காயமுற்று இஞ்ஞாசியார் மருத்துவமனை யில் இருந்தபோது பொழுது போக்குக்காகப் படிக்க வீரர் வரலாறு கேட்டார். கிடைத்ததோ புனிதர் வரலாறு. "இவர்களால் முடிந்தால் என்னால் ஏன் முடியாது?' அப்பொழுது உணர்ந்தார்: “Nothing good without God", இறைவனிலன்றி நன்மையானது எதுவும் இல்லை . எல்லாம் தீமைகளே! இறைவனிலன்றி புனிதமானது எதுவும் இல்லை. எல்லாம் பாவங்களே! இறைவனிலன்றி வீரமானது எதுவும் இல்லை. எல்லாம் கோழைத்தனங்களே! “இறைவனின் அதிமிக மகிமைக்காகத்" தன்னையே அர்ப்பணித்தார். அவர் எழுதிய "மன்ரேசா' என்ற தியான நூலைப் பற்றிப் புனித சலேசியார் சொல்கிறார்: "அந்த நூலில் எத்தனை எழுத்துக்கள் உள்ளனவோ அதற்கும் அதிகமான புனிதர்களை உருவாக்கியுள்ளது".

மனித வாழ்க்கையில் இன்பங்களும் துன்பங்களும் ஒரு நாணயத்தின் இருபக்கங்கள் போல, தவிர்க்க முடியாதவை. இன்பங்கள் சூழும் நேரம் கடவுள் நம்மை அன்பு செய்கிறார் என நினைக்கும் நாம், துன்பங்கள் வந்தால் மட்டும் கடவுள் நம்மை நாம் செய்யாத தவறுகளுக்காகத் தண்டிக்கிறார் என நினைத்து வருந்துகிறோம். திராட்சைக் கொடிக்கு உரமிட்டுத் தண்ணீர் ஊற்றும் போது மட்டுமல்ல, அதைக் கழித்துவிடும் போது கூட அதன் முழுமையான பலனை எதிர்பார்த்துத்தான் அவ்வாறு செய்கிறார். "கனி தரும் அனைத்துக் கிளைகளையும் மிகுந்த கனிதருமாறு கழித்து விடுவார் (யோவான் 15:2). கழிப்பதும் தறிப்பதும் திராட்சைக் கொடியின் நன்மைக்கே, ஆகவே இன்பங்களிலும் துன்பங்களிலும் இறைவன் நம்மைச் சமமாகவே அன்பு செய்கிறார் என்பதை உணர்ந்து இறைவனில் நிலைத்து நற்கனிகள் கொடுப்போம்.

திராட்சைக் கொடி செடியோடு இணைந்திருக்கவும், கனிதரவும் வேண்டும் என்ற இரு கருத்துக்கள் உவமையில் வலியுறுத்தப்படுகின்றன.

கனி தருவது இன்றியமையாதது. "கனிகொடாத கொடிகள் அனைத்தையும் அவர் தறித்து விடுவார் . கொடி கனி தருவதற்குச் செடியோடு இணைந்திருத்தல் வேண்டும். இவ்வாறு கனி தருதல், இணைந்திருத்தல் இரண்டும் முக்கியமானவை. எனினும் கனி தருவதே முதன்மையானது. ஆக, கொடியின் குறிக்கோள் செடியோடு இருப்பதல்ல, மாறாகக் கனி கொடுப்பதே! கிறிஸ்தவச் செயல்பாட்டை முதன்மைப்படுத்தாது, கிறிஸ்தவராய்ப் பெயரளவில் இருப்பதிலே நிறைவு காண்பவர் இயேசுவின் சீடரல்லர்.

கிளைகளாகிய நாம் திராட்சைச் செடியான இயேசுவோடு மூன்று வழிகளில் இணையலாம்.

1. இயேசுவின் பெயரால் ஒன்று கூடும் போது, அவர் நம்மோடு, நம் மத்தியில் இருப்பதாக வாக்களித்திருக்கிறார். "இரண்டு அல்லது மூன்று பேர் என் பெயரின் பொருட்டு எங்கே ஒன்றாகக் கூட்டியிருக்கிறார்களோ, அங்கே அவர்களிடையே நான் இருக்கிறேன்” (மத்-18:20)

2. இயேசுவின் வார்த்தைக்குச் செவி மடுக்கும் போது, நாம் கேட்பதையெல்லாம் தருவதாக வாக்களிக்கிறார். “நீங்கள் என்னுள்ளும் என் வார்த்தைகள் உங்களுள்ளும் நிலைத்திருந்தால் நீங்கள் விரும்பிக் கேட்பதெல்லாம் நடக்கும்" (யோவான் 15:7) காண்க லூக்.10:16.

3. இயேசுவின் திரு உடலையும் தீரு இரத்தத்தையும் பகிர்ந்திடும் போது, "எனது சதையை உண்டு என் இரத்தத்தைக் குடிப்போர் என்னோடு இணைந்திருப்பர். நானும் அவர்களோடு இணைந்திருப்பேன்' (யோவான் 6:56). நாம் இயேசுவின் மறையுடலின் உறுப்புக்கள். உடலை பிரிந்து உறுப்புக்கள் ஒன்றும் செய்ய இயலாது. அதுபோல் இயேசுவில் இணைந்து நாம் நற்கனிகள் தர வேண்டும் என்பதே தந்தையின் விருப்பம்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு
நிகழ்வு

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

இணைந்திருத்தல்

இன்று மனித வாழ்வியல் கோட்பாடுகளில் பரவலாகப் பேசப்படும் ஒரு கருத்துரு, 'தனி ஓநாயாக இருத்தல்' ('being a loner' or 'being a lone wolf') அது என்ன தனி ஓநாய்? சர்க்கஸ் விளையாட்டுகளில் சிங்கம் பழக்கப்படுத்தப்பட்டு நிறைய விளையாட்டுகள் விளையாடுவதை நாம் பார்த்திருப்போம். அவ்வாறே, புலி, குரங்கு, யானை என நிறைய விலங்குகள் மனிதர்களால் பழக்கப்படுகின்றன. ஆனால், பழக்கப்படுத்திவிட முடியாத ஒரு விலங்கு ஓநாய். எந்த ஒரு சர்க்கஸ் விளையாட்டிலும் நாம் இதைப் பார்த்திருக்கவே முடியாது. ஏனெனில், ஓநாய் தனக்கென்று உள்ள இயல்பை எந்தச் சூழலிலும் மாற்றிக்கொள்ளாது. 'தனி ஓநாயாக இருத்தல்' என்னும் கருத்துருவைப் பின்பற்றுபவர் யாரையும் சாராமல், தன் இயல்பின்படி தனித்திருப்பார். பிறருடன் வெறும் வணிகத்திற்காக மட்டுமே உறவாடுவாரே தவிர மற்ற எந்த உறவையும் வளர்த்துக்கொள்ள மாட்டார். 'நாம் யாருடைய துணையும் இல்லாமல் வாழ முடியும்' என்பதும், 'சமூகம் என்பது ஒரு பொய். அது புறக்கணிக்கப்பட வேண்டியது. அதன் கொள்கைகள் இடத்திற்கும் நேரத்திற்கும் ஏற்ப மாறக்கூடியவை' என்பதும் இவர்களுடைய வாதம். மொத்தத்தில், மற்றவர்களோடு இணைந்திருத்தல் என்பது நேர விரயம் என்பதும், பயனற்றது என்பதும் இவர்களுடைய கருத்து. இக்கருத்துரு மிக வேகமாக தன் தாக்கத்தை இன்றைய இளவல்கள் நடுவில் ஏற்படுத்திக்கொண்டு வருகிறது.

'இணைந்திருத்தல்' என்பது தேவையற்றது என்று முன்மொழியப்படும் இவ்வுலகிற்கு, 'என்னோடு இணைந்திருங்கள்' என்று இயேசு சொல்வது ஏற்புடையதாக இருக்குமா?

'இணைந்திருத்தல்' என்னும் சொல்லை மையமாக வைத்து இன்றைய நற்செய்தி வாசகத்தை மூன்று கேள்விகளாகப் பிரிக்கலாம்: (அ) யாரோடு இணைந்திருத்தல்? (ஆ) எப்படி இணைந்திருத்தல்? (இ) எதற்காக இணைந்திருத்தல்?

(அ) யாரோடு இணைந்திருத்தல்?
'நான் உங்களோடு இணைந்திருப்பது போல நீங்களும் என்னோடு இணைந்திருங்கள்' என்று தன் சீடர்களிடம் சொல்கின்றார் இயேசு. 'உங்களோடு நான் இணைந்திருப்பது போல' என்று இயேசு சொல்வதை இயேசுவின் மனுவுருவாதலின் பின்புலத்தில் நாம் புரிந்துகொள்ள முடியும். புனித பவுல் குறிப்பிடுவது போல, 'கடவுள் வடிவில் விளங்கிய அவர், கடவுளுக்கு இணையாயிருக்கும் நிலையை வலிந்து பற்றிக்கொண்டிருக்க வேண்டியதொன்றாகக் கருதாமல் ... தம்மையே வெறுமையாக்கி அடிமையின் வடிவை ஏற்று மனிதருக்கு ஒப்பாகி' (காண். பிலி 2:6-7) மனுக்குலத்தோடு தன்னையே இணைத்துக்கொள்கின்றார் இயேசு. ஆக, இயேசுவின் இணைந்திருத்தலில் விருப்பம் இருக்கின்றது. ஏனெனில், அவரே விரும்பி, எந்தவொரு வற்புறுத்தலுமின்றி, இணைந்திருக்குமாறு நம் நடுவில் வருகின்றார். அதில் இயல்பு விடுத்தல் அல்லது துறத்தல் இருக்கின்றது. மேலும், அதில் இன்னொரு இயல்பு ஏற்றல் அல்லது அந்த இயல்பு எடுப்பதில் உள்ள துன்பம் ஏற்றல் இருக்கின்றது. சீடர்கள் இயேசுவோடு இணைந்திருத்தல் என்பதும் அப்படியே இருக்க வேண்டும்: தாங்களாகவே விரும்பி, தங்கள் இயல்பை விடுத்து, இயேசுவின் இயல்பை எற்பதன் வழியாக. இன்றைய முதல் வாசகத்தில், தமஸ்கு நகருக்குச் செல்லும் வழியில் தடுத்தாட்கொள்ளப்பட்ட பவுலை (சவுலை) தொடக்கத் திருஅவையினர் ஏற்றுக்கொள்ள அஞ்சுகின்றனர். ஆண்டவரோடு அவர் இணைந்துள்ள நிலையை அவர்களுக்கு எடுத்துச் சொல்லி, சீடர்களோடு இணைக்க முன்வருகின்றார் பர்னபா. ஆகையால்தான் இந்த நிகழ்வை, பவுலின் மூன்றாவது அழைத்தல் என்று அறிஞர்கள் சொல்கின்றனர். முதலில், தாயின் வயிற்றில் பவுலை அழைக்கின்றார் கடவுள் (காண். கலா 1:15). இரண்டு, தமஸ்கு வழியில் (காண். திப 7), மூன்று, பர்னபா வழியாக. ஆக, இயேசுவோடு இணைந்திருக்கும் எவரும் ஒருவர் மற்றவரை அந்நியப்படுத்தவோ, அச்சம் கொண்டு விலக்கி வைக்கவோ இயலாது.

(ஆ) எப்படி இணைந்திருத்தல்?
தனக்கும் தன் சீடர்களுக்கும் உள்ள இணைந்திருத்தல் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதை இயேசு ஓர் உருவகம் வழியாக விளக்குகின்றார். கிளைகள் திராட்சைக் கொடியோடு இணைந்திருப்பது போல இணைந்திருக்க வேண்டும். இங்கே இயேசு முதலில், 'நானே திராட்சைக் கொடி' என்று தன்னறிக்கை செய்கின்றார். முதல் ஏற்பாட்டில், இறைவாக்கினர் எசாயா, இஸ்ரயேல் மக்களை, 'அன்பரின் திராட்சைத் தோட்டம்' என வர்ணித்து, இஸ்ரயேல் என்னும் திராட்சைத் தோட்டம் கனி தர மறுத்ததைக் குறித்துப் புலம்பி, திராட்சைத் தோட்டம் அழிக்கப்படும் என எச்சரிக்கின்றார் (காண். எசா 5:1-7). கிளைகள் கொடியோடு இணைந்திருக்கும்போது, தங்களுடைய இருத்தலையும், பாதுகாப்பையும், ஊட்டத்தையும் கிளைகளிடமிருந்து பெற்றுக்கொள்கின்றன. கொடியின் இயல்பு ஒன்றாகவும் கிளையின் இயல்பு இன்னொன்றாகவும் இருந்தால் இரண்டும் அழிந்துவிடுவதற்கான வாய்ப்பு இருக்கிறது. ஆகையால்தான், பூச்சியால் ஒரு கிளை அரிக்கப்பட்டாலும் ஒட்டுமொத்த மரமும் அரிக்கப்பட்டுவிடுகிறது. கிளைகள் திராட்சைக் கொடியோடு இணைந்திருத்தல் அவர்கள் பெறும் உரிமை மட்டுமல்ல. மாறாக, அதில் நிறைய பொறுப்புணர்வும் உள்ளது. இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில், 'கட்டளைகளைக் கடைப்பிடித்தல் என்பது கடவுளை அன்பு செய்வது என்றும், அன்புக் கட்டளையைப் பின்பற்றுவதன் வழியாக நாம் அவரோடும் அவர் நம்மோடும் இணைந்திருக்கிறார்' எனத் தன் குழுமத்திற்கு எழுதுகின்றார் யோவான். ஆக, அன்பு செய்வதன் வழியாக நாம் ஒருவர் மற்றவரோடும் இறைவனோடும் இணைந்திருக்கின்றோம்.

(இ) எதற்காக இணைந்திருத்தல்?
இணைந்திருத்தல் என்பதில் ஒரு நோக்கம் இருக்கிறது. நோக்கம் இல்லாமல் இணைந்திருத்தல் சுமையாக மாறிவிடும். எடுத்துக்காட்டாக, குழியில் ஒருவர் விழுந்து கிடக்கிறார் என்றால், அவரைத் தூக்கிவிடுவதற்காக நான் என் கரங்களை அவருடைய கரங்களோடு இணைக்கின்றேன். கரங்களின் இணைந்திருத்தலால் அவர் காப்பாற்றப்படுகின்றார். அவர் குழியை விட்டு மேலே வந்த பின்னரும் கரங்களை இணைத்துக்கொண்டே இருந்தால் நாங்கள் ஒருவர் மற்றவருக்குச் சுமையாகிவிட வாய்ப்பு உள்ளது. கிளைகள் கொடியோடு இணைந்திருத்தல் கனி தருதல் என்னும் நோக்கத்திற்காகவே. இந்த நோக்கம் நிறைவேறவில்லை என்றால், கிளைகள் கொடிக்கு அல்லது மரத்திற்குப் பாரமாகிவிடும். 'ஒருவர் என்னுடனும் நான் அவருடனும் இணைந்திருந்தால் அவர் மிகுந்த கனி தருவார். என்னை விட்டுப் பிரிந்து உங்களால் எதுவும் செய்ய இயலாது' என்கிறார் இயேசு. இங்கே, இணைந்திருத்தல் கனி தருவதற்காக என்று சொல்வதோடு, இணைந்திருக்க மறுத்து, பிரிந்து நிற்றல் அழிவுக்காக என்று மறைமுமாக எச்சரிக்கின்றார். ஏதென்ஸ் நகரில் உரையாற்றுகின்ற பவுல், இதையே, 'அவர் நம் ஒவ்வொருவருக்கும் அருகிலேயே உள்ளார். அவரைச் சார்ந்துதான் நாம் வாழ்கின்றோம், இயங்குகின்றோம், இருக்கின்றோம்' (காண். திப 17:28) என மொழிகின்றாhர். கனி தருதல் என்பதில் மரம் ஒரு பேறுகால வேதனை அடைகிறது என்று சொல்ல முடியும். எடுத்துக்காட்டாக, தென்னை மரம் தான் உறிஞ்சுகின்ற தண்ணீரை, எடுத்துக்கொள்கின்ற உரத்தை அப்படியே தேங்காய் அல்லது இளநீர் என மாற்றித் தருகின்றது. தேங்காயாக மரம் அவற்றை மாற்றவில்லை என்றால், அது 'வெற்று மரம்' என்று கருதப்பட்டு, இடத்தை அடைத்துக்கொள்ளாமல் இருக்குமாறு அகற்றப்படுகிறது.

இறுதியாக,

இன்றைய நம் உலகம் சொல்வது போல, 'தனி ஓநாயாக இருத்தலா?' அல்லது

இன்று நம் இயேசு சொல்வது போல, 'அவரோடு இணைந்திருத்தலா?'

என்ற கேள்வி நம் முன் எழுகின்றது.

தனித்திருத்தலில் ஒருவர் தனக்காக என்று சுருங்கிவிடுகின்றார்.

இணைந்திருத்தலில் ஒருவர் மற்றவருக்காக என்று விரித்துக் கொடுக்கின்றார்.

இன்று பாதுகாப்பு மற்றும் உடல்நலம் காரணங்களுக்காக, 'தனித்திருத்தலும், தள்ளி இருத்தலும்' அறிவுரையாக முன்மொழியப்படுகின்றன. நாம் தனித்திருக்கக் காரணம் நாம் எல்லாரும் இணைந்திருக்கவே என்பது நமக்கு வியப்பூட்டுகிறது.

இணைத்திருத்தல் இனிமை.

அது இறைவன் எடுக்கும் முயற்சி. இதையே இன்றைய பதிலுரைப்பாடலில் (காண். திபா 22), 'இதை அவரே செய்தார்' என அறிக்கையிடுகின்றார்.
மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

"மிகுந்த கனி தர வேண்டுமா!"

மனித வாழ்வு என்பது பிறருக்குக் கனி கொடுக்க வேண்டும். இந்த உலகத்தில் படைக்கப்பட்ட எல்லாப் படைப்புகளுமே பிறருக்குக் கனி தரும் இலக்கை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. விவசாயி விவசாயம் செய்யும் பொழுது தனக்கு நல்ல பலன் கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கையில் தான் தன் வியர்வையை மண்ணில் சிந்துகிறார். ஆசிரியர் தங்கள் மாணவர்கள் படித்து நல்ல பலன் கொடுப்பார்கள் என்ற நம்பிக்கையில்தான் பாடம் கற்பிக்கின்றனர். பெற்றோர் தங்கள் பிள்ளைகள் இந்த சமூகத்தில் சிறந்தவர்களாக பலன் கொடுப்பார்கள் என்ற நம்பிக்கையில்தான் பாசத்தோடு வளர்த்து உருவாகிறார்கள். மரஞ் செடிகள் பருவகாலத்தில் தன்னிடமிருக்கும் பலனை விளைச்சல் வழியாக கொடுக்கின்றன.இவ்வாறாக எல்லா படைப்புகளுமே அதன் பயனையும் பலனையும் பிறருக்குக் கொடுத்து வருகின்றன. அதேபோல நாம் ஒவ்வொருவருமே மிகுந்த கனி தந்து பலன் கொடுக்க அழைக்கப்பட்டுள்ளோம். இன்றைய திருவழிபாட்டு வாசகங்கள் மிகுந்த கனி கொடுப்பவர்களாக வாழ நமக்கு அழைப்பு விடுக்கின்றன.

இன்றைய நற்செய்தியில் ஆண்டவர் இயேசு திராட்சைச் செடியும், கிளைகளும் பற்றி பேசுகிறார். தன்னை திராட்சை செடியாகவும் நம்மை அதன் கிளைகளாகவும் இயேசு உருவகப்படுத்தியுள்ளார். திராட்சை செடியின் பலன் அதன் கொடியில் தான் தெரியும். கொடியானது மிகுந்த பலன் கொடுக்க வேண்டுமெனில் அதன் செடியோடு இணைந்து இருக்க வேண்டும். இல்லையென்றால் கொடியின் வழியாக மிகுந்த விளைச்சலைக் காணமுடியாது. நம்மைப் படைத்த கடவுள் நாம் மிகுந்த பலன் கொடுப்பவர்களாக வாழ அழைப்பு விடுக்கிறார். எனவேதான் ''இயேசு, 'நீங்கள் மிகுந்த கனி தந்து என் சீடராய் இருப்பதே என் தந்தைக்கு மாட்சி அளிக்கிறது' என்றார்'' (யோவான் 15:8). நம்மைப் படைத்த தந்தையின் விருப்பம் நாம் இயேசுவின் சீடராய் வாழ்ந்து அவரின் திருவுளத்தை நிறைவேற்றுவதாகும். நாம் மிகுந்த கனி தர வேண்டுமெனில் எப்படிப்பட்ட வாழ்வை வாழ வேண்டும் என்பதை இன்றைய வாசகங்கள் நமக்கு அறிவுறுத்துகின்றன.

முதலாவதாக, கடவுளோடு இணைந்து இருக்க வேண்டும். இணைந்திருத்தல் என்பது நம்முடைய மனித வாழ்வில் அவசியமான ஒன்றாகும். இந்த உலகத்தில் படைக்கப்பட்ட எந்த படைப்புகளுமே தனித்துக் கனி தர இயலாது. மாறாக, இணைந்திருத்தலின் வழியாகத்தான் கனி தர இயலும். தொடக்கத்தில் கடவுள் ஆணைப் படைத்த பொழுது அவருக்கு துணையாக பெண்ணை படைத்தார். இதற்கு முக்கிய காரணம் இணைந்திருத்தலின் வழியாக தான் மனித குலம் இன்னும் பெருகி மண்ணுலகை நிரப்பும் என்பதற்காக ஆகும். அதேபோல ஒரு மரம் கனி தர வேண்டுமெனில் மற்றொரு மரத்தின் மகரந்தச் சேர்க்கைத் தேவை. அதேபோலத் தான் ஒரு மனிதன் வாழ்வில் கனி தரவேண்டுமமெனில் கடவுளோடு இணைந்திருக்க வேண்டும். கடவுளோடு இணைந்திருந்த அனைவருமே வாழ்வில் வெற்றியை பெற்றுள்ளனர். கடவுளோடு இணைந்திராதவர்கள் கடவுளின் அருளை இழந்துள்ளனர். இதற்கு மிகச்சிறந்த உதாரணம் நம் முதல் பெற்றோராகிய ஆதாம் ஏவாள் ஆவர். கடவுளோடு இணைந்து இருந்ததற்கு மிகச்சிறந்த உதாரணம் அன்னை மரியாள். கடவுளோடு இணைந்து தூய்மையான வாழ்வு வாழ்ந்ததால் தான் 'அருள் நிறைந்த மரியே' என்ற பெயரைப் பெறும் அளவுக்கு பாக்கியம் பெற்றார். இதைத்தான் இன்றைய நற்செய்தியில் ஆண்டவர் இயேசு "நானே திராட்சைக் செடி; நீங்கள் அதன் கொடிகள். ஒருவர் என்னுடனும் நான் அவருடனும் இணைந்திருந்தால் அவர் மிகுந்த கனி தருவார்" என்று கூறியுள்ளார். நம்முடைய அன்றாட வாழ்வில் பல நேரங்களில் வாழ்வில் வருகின்ற துன்பங்களையும் இடையூறுகளையும் சந்திக்க முடியாமல் துன்பப்படுகிறோம். இதற்கு முக்கிய காரணம் பல நேரங்களில் நாம் கடவுளோடு இணைந்திருப்பதில்லை. நாம் கடவுளோடு இணைந்திருந்தால் எத்தகைய இடையூறுகளும் தடைகளும் துன்பங்களும் நம் வாழ்வில் வந்தாலும், அவற்றை நாம் முறியடிக்க முடியும். அதற்கு கடவுளோடு நம்முடைய செபத்தின் வழியாகவும் நற்செயல்களின் வழியாகவும் அறச்செயல்களின் வழியாகவும் இணைந்திருக்க முயற்சி செய்வோம்.

இரண்டாவதாக, கடவுளோடு இணைந்த பிறகு நாம் அவரோடு நிலைத்திருக்க வேண்டும். எனவேதான் நம் ஆண்டவர் இயேசு "என்னைவிட்டுப் பிரிந்து உங்களால் எதுவும் செய்ய இயலாது. என்னோடு இணைந்து இராதவர் கொடியைப் போலத் தறித்து எறியப்பட்டு உலர்ந்து போவார்" என்று கூறியுள்ளார். கடவுளோடு இணைந்திருந்த பிறகு நம்முடைய உறவைப் பிளவுபடுத்திக் கொள்ளாமல் இறுதிவரை அவரது உறவில் நிலைத்திருக்க அழைக்கப்பட்டுள்ளோம். கடவுளோடு கூடிய உறவில் நிலைத்திருக்கும் பொழுது எண்ணற்ற துன்பங்களும் தடைகளும் இடையூறுகளும் வரும். அவற்றை கண்டு மனம் தளராமல் துணிவோடு வாழ அழைக்கப்பட்டுள்ளோம். இயேசுவை காட்டிக் கொடுத்த யூதாசு தொடக்கத்தில் இயேசுவோடு இணைந்திருந்தார். ஆனால் அவர் இயேசுவோடு நிலைத்திருக்கவில்லை. எனவேதான் மிகப்பெரிய பாவத்தைச் செய்தார். ஆனால் இயேசுவோடு நிலைத்திருந்த மற்ற சீடர்கள் தூய ஆவியின் வல்லமையைப் பெந்தகோஸ்தே நாளிலே பெற்ற பிறகு மிகுந்த வல்லமையோடு நற்செய்தியைப் பறைசாற்றுவதன் வழியாகக் கனி தந்தனர். நம்முடைய அன்றாட வாழ்விலும் கடவுளோடு இணைந்திருந்து அதிலேயே முழுவதும் நிலைத்திருக்க அழைக்கப்பட்டுள்ளோம். அப்பொழுதான் வாழ்விலே மிகுந்த கனி தந்து மகிழ்ச்சியையும் நிறைவையும் காணமுடியும்.

மூன்றாவதாக மிகுந்த கனி தர செயல்பாடு மிக அவசியம்."நாம் சொல்லிலும் பேச்சிலும் அல்ல, செயலில் உண்மையான அன்பை விளங்கச் செய்வோம்" இன்று இரண்டாம் வாசகத்தில் யோவான் கூறுவதுபோல நம்முடைய சொல்லிலும் செயலிலும் உண்மையான அன்பு இருக்கின்ற பொழுது நான் மிகுந்த கனி தரமுடியும். உண்மையான அன்பு இருந்தால் தான் இயேசுவின் மனநிலையை நம்மால் பிரதிபலிக்க முடியும். புனித அன்னை தெரசாவை போல எண்ணற்ற புனிதர்கள் மனிதம் சார்ந்த பணிகளைச் செய்தனர். இதற்கு முக்கிய காரணம் இயேசுவின் மனநிலையில் உண்மையான அன்பை வாழ்ந்ததேயாகும். எனவே உண்மையான அன்போடு நம் வாழ்வில் செயல்பட கடவுளோடு இணைந்திருந்து நிலைத்திருக்க முயற்சி செய்வோம். அப்பொழுது நாம் மிகுந்த கனி தரமுடியும். மிகுந்த கனி தர தயாரா?

இறைவேண்டல் :
வல்லமையுள்ள இறைவா! எங்களுடைய அன்றாட வாழ்வில் நாங்கள் உம்மோடு எந்நாளும் இணைந்திருந்து உமது அன்பில் நிலைத்திருக்க அருளைத் தாரும். அதன்வழியாக உண்மையான அன்போடு பிறருக்குப் பலன் கொடுக்க ஆற்றலையும் வல்லமையையும் தாரும். ஆமென்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு
ser
மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு