மறையுரைச் சிந்தனைத் தொகுப்பு

Tamil Sunday Homily collection..

பாஸ்கா காலத்தின் 2-ஆம் ஞாயிறு
இரண்டாம் ஆண்டு

சாம்பல் புதன்
இன்றைய வாசகங்கள்:-
திருத்தூதர் பணிகள் 4:32-35 | 1 யோவான் 5:1-6 | யோவான் 20:19-31

உங்களுக்குத் தேவையான கட்டுரையைத் தேர்வு செய்யவும்












இறைவன்‌ மீது நம்பிக்கைக்‌ கொண்ட மக்கள்‌ அனைவரும்‌ ஒரே உள்ளமும்‌, ஒரே உயிருமாய்‌ இருந்தார்கள்‌. எல்லாம்‌ அவர்களுக்குப்‌ பொதுவாய்‌ இருந்தது என்று முதல்‌ வாசகம்‌ அறிவிக்கிறது. ஆதிக்‌ கிறிஸ்தவர்கள்‌ உண்மையான விசுவாசம்‌, ஒற்றுமை, அமைதி, தேவைக்கேற்ப பகிர்வு, தெளிவான சிந்தனை இவைகளை மையமாகக்‌ கொண்டு வாழ்ந்ததால்‌ அவர்கள்‌ அனைவரும்‌ பகிர்விலும்‌, நம்பிக்கையிலும்‌ நிலைத்திருந்தனர்‌. பகிர்வையும்‌ நம்பிக்கையையும்‌ இரு கண்களாகக்‌ கருதினார்கள்‌. செயலற்ற நம்பிக்கை பயனற்றதாகும்‌ (தொ நூ. 2:20), ஆதிக்‌ கிறிஸ்தவர்கள்‌ போட்டி, பொறாமை, சுயநலம்‌ போன்ற நஞ்சுக்‌ குணங்கள்‌ இல்லாமல்‌, பகிர்வும்‌, சகோதர வாஞ்சையும்‌, பொதுநோக்குப்‌ பார்வையும்‌ கொண்டு வாழ்ந்தனர்‌. அதுவே அவர்கள்‌ இறைவன்‌ மீது கொண்ட நம்பிக்கையை அதிகரித்தது. இயேசுவின்‌ உயிர்ப்பை முதலில்‌ நம்ப மறுத்தவர்‌ தோமா.

தோமா தனது நம்பிக்கையை இழக்கக்‌ காரணம்‌ அவர்‌ மற்ற சீடர்களிடமிருந்து விலகித்‌ தம்மைத்‌ தனிமைப்படுத்திக்‌ கொண்டார்‌. அவர்‌ மீண்டும்‌ சீடர்களுடன்‌ இணைந்தபோதுதான்‌ உயிர்த்த ஆண்டவர்‌ அவருக்குத்‌ தோன்றினார்‌. குழம்பிய நிலையில்தான்‌ தெளிந்த சிந்தனை பிறக்கும்‌. குழம்பிய குட்டையில்தான்‌ தெளிந்த நீர்‌ கிடைக்கும்‌. எனவே குழம்பிய நிலையில்‌ இருந்த தோமா இயேசுவைக்‌ கண்ட பிறகு தெளிவு பெற்றார்‌. நீரே என்‌ கடவுள்‌. நீரே என்‌ ஆண்டவர்‌ (யோவான் 20:29) என்றார்‌. தோமாவைத்‌ தவிர வேறு யாரும்‌ இயேசுவைக்‌ கடவுள்‌ என்று நேரடியாக அழைக்கவில்லை. அம்மா ஊட்டினால்தான்‌ சாப்பிடுவேன்‌ என்று அடம்‌ பிடிக்கும்‌ குழந்தையைப்போல, இயேசுவைப்‌ பார்த்தால்தான்‌ நம்புவேன்‌ என்று சொன்ன தோமா, காயத்தோடு காட்சி தந்த இயேசுவைக்‌ கண்டவுடன்‌, என்‌ ஆண்டவரே என்று கதறினார்‌. அதன்‌ விளைவு, நாடுகள்‌ கடந்து இந்தியாவுக்கு வந்து நற்செய்திக்காக உயிரைத்‌ தியாகம்‌ செய்தார்‌.

ஆபிரகாம்‌ லிங்கன்‌ ஒரு முறை நாட்டில்‌ மிக முக்கியமான அதிகாரிகளை அழைத்துப்‌ பேசும்போது, எல்லா அதிகாரிகளும்‌ என்னை விட்டுப்‌ போனாலும்‌, இந்த நாட்டிலுள்ள உயர்‌ மட்டமும்‌ என்னைக்‌ கைவிட்டாலும்‌, இறைவன்‌ மேல்‌ உள்ள உறுதியான நம்பிக்கையாலும்‌, என்னிடம்‌ உள்ள தன்னம்பிக்கையாலும்‌ இறுதிவரை நிலைத்து நின்று வெற்றிகரமாகச்‌ செயல்படுவேன்‌ என்றார்‌. தோமா இறை மனித நம்பிக்கையின்‌ அடித்தளமானவர்‌. நம்பிக்கையின்‌ நங்கூரம்‌. விசுவாசத்தின்‌ வித்து. தியாகத்தின்‌ திரு உருவம்‌. தெளிவு பெற்ற பின்‌ விசுவாசத்தில்‌ வைரமாகத்‌ திகழ்கின்றார்‌. முதலில்‌ மறுத்தவர்‌, நம்பிக்கை கொண்ட பிறகு, என்‌ ஆண்டவரே, என்‌ கடவுளே, என்று சொன்ன வார்த்தைகள்‌ மூலம்‌ கிறிஸ்தவர்களின்‌ விசுவாசக்‌ கண்களைத்‌ திறந்துவிட்டவர்‌ என்றே கூறலாம்‌.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

அச்சங்கள் பலவகை

சீடர்களின் அச்சத்தைத் தீர்த்து வைப்பவராக இன்றைய நற்செய்தியிலே இயேசு காட்சி அளிக்கின்றார். அன்று யூதர்களுக்கு அஞ்சி அவர்கள் தங்கியிருந்த வீட்டின் கதவுகளை மூடி வைத்திருந்தனர்.

பச்சை மரமாகிய இயேசுவுக்கே இந்த மக்கள் மரண தண்டனை அளித்து விட்டார்கள். நம்மை என்னச் செய்யப்போகின்றார்களோ? என்பதை எண்ணி சீடர்கள் பயந்தார்கள். இயேசு பட்ட பாடுகள் அனைத்தும் அவர்கள் கண் முன்னால் நின்று அவர்களை அச்சுறுத்தின.

அச்சம் அந்தச் சீடர்கள் மனத்திலிருந்ததால் அவர்களிடம் மகிழ்ச்சி இல்லை. அச்சமிருக்கும் இடத்திலே அமைதியிருக்காது. அமைதியில்லா இடத்திலே மகிழ்ச்சி இருக்காது.

நான் ஒரு நாள் மாலை நேரத்தில் வங்கக் கடலோரத்தில் நடந்து கொண்டிருந்தேன். அங்கே ஓர் அழகான ஆண் குழந்தை, அந்தச் சிறுவனுக்கு வயது நான்கு இருக்கும். அவனுடைய பெற்றோர் அந்தக் கடற்கரையிலிருந்த மணல் மேடுகளில் ஒன்றின் மீது அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். அந்தச் சிறுவனோ கடலைப் பார்த்தோ , கடலலைகளைப் பார்த்தோ பயப்படாமல் கடலோரத்தில் விளையாடிக்கொண்டிருந்தான். தாயும், தந்தையும் தன் அருகிலிருப்பதால், தனக்கு எந்த ஆபத்தும் நேராது ; அப்படியே நேர்ந்தாலும் தனது தாயும், தந்தையும் தன்னைக் காப்பாற்றிவிடுவார்கள் என்ற நம்பிக்கையில் அவன் அப்படி அச்சமின்றி விளையாடிக்கொண்டிருந்தான்.

நம்மை அன்பு செய்யும் ஒருவர் நம் அருகில் இருக்கும்போது, அதுவும் அன்போடு கலந்த ஆற்றல் மிக்க ஒருவர் நம்மோடு இருக்கும்போது நாம் எதற்கும் அஞ்சுவதில்லை.

இன்றைய நற்செய்தியில் சீடர்களை அன்பு செய்த இயேசு அவர்கள் அருகில் நின்றபோது சீடர்கள் மகிழ்ச்சி அடைந்தார்கள் என்பதைக் காண்கின்றோம்.

நம்பிக்கையில் உயிரை ஊற வைப்போம்!ஒரு மனிதனை இல்லாமை அச்சுறுத்தலாம்; இயலாமை அச்சுறுத்தலாம்;கல்லாமை அச்சுறுத்தலாம்; அறியாமை அச்சுறுத்தலாம்; நோய் அச்சுறுத்தலாம்; பேய் அச்சுறுத்தலாம்!

வாழ்க்கையிலே எத்தனையோ வகையான அச்சங்கள்!
வானம் இடிந்து போகுமோ என்ற அச்சம்!
பூமி தூர்ந்துபோகுமோ என்ற அச்சம்!
கடல் தொலைந்து போகுமோ என்ற அச்சம்!
சூரியன் சுண்டிப் போகுமோ என்ற அச்சம்!
சந்திரன் சரிந்து போகுமோ என்ற அச்சம்!
இதோ உயிர்த்த ஆண்டவர் நம்முன்னே நின்று நம் ஒவ்வொருவரையும் பார்த்து இவ்வாறு கூறுகின்றார்:

வறுமையிலிருந்து மக்களை நான் விடுவித்திருக்கின்றேன் (யோவா 2:1-11). பசியிலிருந்து மக்களை நான் விடுவித்திருக்கின்றேன் (யோவா 6:1-13). பாவத்திலிருந்து மக்களை நான் விடுவித்திருக்கின்றேன் (லூக் 7:36-50), மரணத்திலிருந்து மக்களை நான் விடுவித்திருக்கின்றேன் (யோவா 11:1-44). நான் உன்னோடு இருந்தால் அச்சம் தரக்கூடிய எதுவும் உன்னருகில் வராது. நீ எல்லா நம்பிக்கையையும் என் மீது வைத்து தொடக்க கால கிறிஸ்தவர்களைப் போல வாழ முற்படு (முதல் வாசகம்); உலகை வெல்வது நம்பிக்கையே என்ற என் அடியார் யோவானின் கூற்றுக்குச் செவிமடு (இரண்டாம் வாசகம்). அப்போது நீ துணிந்து நிற்பாய், நிமிர்ந்து நிற்பாய் !

மேலும் அறிவோம் :

அஞ்சாமை ஈகை அறிவுஊக்கம் இந்நான்கும்
எஞ்சாமை வேந்தற்(கு) இயல்பு (குறள் : 382).

பொருள் : அச்சம் எதுவுமில்லாத துணிவு, தேவைப்படுவோர்க்கு வேண்டியவற்றை வழங்கும் கொடைச் சிறப்பு, வருமுன் காக்கும் அறிவாற்றல், அயர்வில்லாத ஊக்கம் ஆகிய நான்கும் நாடாளும் வேந்தனுக்கு உரிய இயல்புகள் ஆகும்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

வித்தை காட்டுபவர் ஓர் ஊருக்குச் சென்று, இரண்டு இரும்புக் கம்பங்களை நீண்ட இடைவெளி விட்டுத் தரையில் ஊன்றி, இரு கம்பங்களுக்குமிடையே ஒரு பெரிய இரும்புக் கம்பியைக் கட்டி, பஜார் மக்களை வித்தைக்கு அழைக்க, அவர்களும் திரண்டு வந்தனர், அம்மக்களிடம், "நான் இந்த இரும்புக் கம்பியின் மீது ஒரு "சைக்கிளைத் தூக்கிக் கொண்டு நடக்கமுடியும் என்று நம்புகிறீர்களா?" என்று கேட்டபோது. அனைவரும், "உங்களால் முடியும்" என்று சொல்ல, அவரும் சைக்கிளைத் தூக்கிக் கொண்டு இரும்புக் கம்பியின் மீது நடக்க, அனைவரும் கரவொலி எழுப்பி அவரைப் பாராட்டினார். அடுத்து அவர் அவர்களிடம், "ஒரு குழந்தையைத் தூக்கிக் கொண்டு இந்த இரும்புக் கம்பியின் மீது நடக்கமுடியும் என்று நம்புகிறீர்களா?" என்று கேட்டபோது. அனைவரும், "உங்களால் நிச்சயமாக முடியும்" என்றனர். ஆனால் யாருமே அவரை நம்பித் தங்கள் குழந்தையை அவரிடம் கொடுக்க முன்வரவில்லை! அவர்கள் அவரை எண்ணத்தளவில் நம்பினாலும் மனத்தளவில் நம்பவில்லை!

நாமும் கடவுளைக் கொள்கையளவில் நம்பி, அவரை ஏற்றுக் கொள்கிறோம். ஆனால் மனத்தளவில் அவரிடம் நம்மை முழுமையாகக் கையளிக்க இன்னும் பக்குவமடையவில்லை. நமது கடவுள் நம்பிக்கை முழுமையடையவில்லை.

இயேசுவின் உயிர்ப்பை முதலில் நம்ப மறுத்தார் தோமா. ஆனால் உயிர்த்த இயேசுவை அவர் நேரில் கண்டபோது அவரது நம்பிக்கை உச்சக் கட்டத்தை அடைந்தது. உயிர்த்த ஆண்டவரைப் பார்த்து, "நீரே என் ஆண்டவர்! நீரே என் கடவுள்" (யோவா 20:29) என்றார், அவர் கூறியது உண்மையிலேயே விசுவாச அறிக்கையாகும். நற்செய்தியில் தோமாவைத் தவிர வேறு யாருமே இயேசுவைக் 'கடவுளே' என்று நேரடியாக அழைக்கவில்லை. இவ்வாறு தோமா நம்பிக்கைக்குச் சிறந்ததோர் எடுத்துக்காட்டு.

புனித தோமாவுடன் இணைந்து நாமும் உயிர்த்த ஆண்டவர் மீது நமக்குள்ள நம்பிக்கையை ஆழப்படுத்தி அவரிடம் சரணடைவோம். 'இயேசு ஆண்டவர்' என்று வாயினால் அறிக்கையிட்டு, கடவுள் அவரை உயிர்த்தெழச் செய்தார் என்று உள்ளத்தால் நம்பினால் நாம் மீட்படைவோம் (உரோ 10:9).

நம்பிக்கையைத் தொடங்கி வைப்பவரும் அதை நிறைவு செய்பவருமான இயேசுவின் மீது நமது கண்களைப் பதியவைத்து, மனந்தளராது எவ்வித இன்னல் இடையூறுகளையும் மேற்கொள்ள வேண்டும் (எபி 12:2-3). இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில் புனித யோவான் குறிப்பிடுவதுபோல, தமது நம்பிக்கைதான் உலகை வெல்லுகிறது (1யோவா 5:4). நம்பிக்கையைக் கேடயமாகக் கொண்டுதான் நாம் தீயோனை வெல்ல முடியும் (எபே 6:16).

நமது நம்பிக்கையைச் செயலில் காட்டவேண்டும், கிறிஸ்துவ. வாழ்வு என்பது, 'அன்பின் வழியாய்ச் செயலாற்றும் நம்பிக்கை' (கலா. 5:6), செயலற்ற நம்பிக்கை பயனற்றது (யாக் 2:20)...

இன்றைய முதல்வாசகம் இயேசுவின் சீடர்கள் எவ்வாறு தங்களது நம்பிக்கைக்குச் செயல் வடிவம் கொடுத்தனர் என்பதை விவரிக்கிறது. நம்பிக்கை கொண்டோர் அனைவரும் ஒரே உள்ளமும் ஒரே உயிருமாய் வாழ்ந்தனர். அவர்களுக்கு எல்லாமே பொதுவுடைமையாக இருந்தது, செபக்கூடத்தில் அப்பத்தைப் பிட்டுப் பகிர்ந்தது போலவே, வீட்டிலும் தங்களது உணவை மற்றவர்களுடன் கபடற்ற உள்ளத்துடன் பகிர்ந்தனர் (திப 4:32-35), அவர்களுடைய வழிபாட்டிற்கும் வாழ்க்கைக்கும் இடையே முரண்பாடில்லை, தொடக்கத் திருச்சபையில் நாம் காண்பது சமத்துவபுரம், சம்பந்தி.

ஒருவர் தனது நண்பர் வீட்டிற்குச் சென்றபோது, நண்பர் அவருக்குச் சுவையான சூப்புக் கொடுத்தார். அதில் கொஞ்சம் மீதி வைத்துக் கொண்டார். அந்த விருந்தினர் தொடர்ந்து மூன்று நாள் வத்தார். ஒவ்வொரு நாளும் முதல் நாளில் மீதியிருந்த சூப்பில் தண்ணீரைச் சேர்த்துச் சுட வைத்துக் கொடுத்தார். நான்காம் நாள். குப்பைக் குடித்த விருந்தினர் நண்பரிடம், "இதுஎன்ன! சூப்பா?" என்று கேட்டதற்கு, அவரிடம் நபர் கூறினார்: "இது சூப்பல்ல, சூட்பினுடைய சூப்பினுடைய சூப்பினுடைய சூப்பு."

நாம் இப்போது கடைப்பிடிப்பது நற்செய்தியில்லை, மாறாக, நற்செய்தியினுடைய, நற்செய்தியினுடைய, நற்செய்தியினுடைய நற்செய்தி, நற்செய்தியில் கலப்படம் செய்து அதன் வீரியத்தைக் குறைத்து விட்டோம். நாம் இன்று கடைப்பிடிக்கும் நற்செய்தி சாரமற்றச் சக்கை, எனவே, "நாம் சொல்லிலும் பேச்சிலும் அல்ல, செயலில் உண்மையான அன்பை விளங்கச் செய்வோம்" (1யோவா 3:18).

தோமா தனது நம்பிக்கையை இழக்கக் காரணம், அவர் மற்றச் சீடர்களிடமிருந்து விலகித் தம்மைத் தனிமைப்படுத்திக் கொண்டார், அவர் மீண்டும் மற்றச் சீடர்களுடன் இணைந்தபோதுதான் உயிர்த்த ஆண்டவர் அவருக்குத் தோன்றினார். இயேசு தோமாவுக்குத் தனிப்பட்ட முறையில் தோன்றவில்லை.

சிலர் இன்று தங்கள் நம்பிக்கையை இழப்பதற்குக் காரணம், அவர்கள் திருச்சபையின் உறவு ஒன்றிப்பிலிருந்து தங்களைத் தனிமைப்படுத்திக் கொள்கின்றார், தாயிறு திருவழிபாட்டிற்குக் கூட அவர்கள் வருவதில்லை. அவ்வாறு நடந்து கொள்ளக் கூடாது என்று எச்சரிக்கிறார் பிரேய திருமடலின் ஆசிரியர், "சிலர் வழக்கமாக நமது சபைக் கூட்டங்களில் கலந்து கொள்வதில்லை. நாம் அவ்வாறு செய்யலாகாது. ஒன்று கூடி ஒருவருக்கொருவர் ஊக்கமூட்டுவோமாக" (எபி 10:25).

எனவே, குறைந்த அளவு ஞாயிறு தோறும் திருவழிபாட்டில் கலந்து கொண்டு, * திருக்கட்டத்திலும் அருள்வாக்கிலும் திருப்பணியாளரிடத்திலும், சிறப்பாக அப்பம் பிடுதலிலும் கிறிஸ்துவை அடையாளம் கண்டு, நமது நம்பிக்கையும் அன்பும் வலிவும் பொலிவும் மிக்கதாக மாற்றுவோமாக.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

அடையாளப்படுத்தும் காயங்கள்

திருத்தூதர்களில் மூன்று பேருடைய கல்லறைகளின் மீது மட்டும் பேராலயங்கள் கட்டி எழுப்பப்பட்டிருக்கின்றன. இன்றும் அவை புகழ்பெற்று விளங்குகின்றன.

  1. இத்தாலியின் உரோமை மாநகரில் பேதுரு பேராலயம்
  2. ஸ்பெயினில் கம்பொஸ்டெல்லா மாநகரில் யாக்கோபு பேராலயம்
  3. இந்தியாவில் சென்னை மாநகரில் தோமா பேராலயம்.

சென்னை தூய தோமா பேராலயம் இன்று தேசியத் திருத்தலமாகித் திரள் திரளாகத் திருப்பயணிகளை - சுற்றுலாப் ஆர்வலர்களை ஈர்க்கிறது.

இந்தியத் திருநாட்டின் மீது இயேசு கொண்டிருக்கும் அன்புக்கு எடுத்துக்காட்டு தூய தோமா. தன் திருத்தூதர்களில் ஒருவரை - அதுவும் தூய தோமாவை இந்த நாட்டில் நம்பிக்கைத் தீபம் ஏற்ற அனுப்பினார் எனில், இயேசு நம்நாட்டை எவ்வளவு நேசித்திருக்க வேண்டும்! தோமாவை நினைத்தாலே நம் நெஞ்சமெல்லாம் பெருமிதத்தால் விம்மி எழும்.

உயிர்த்த இயேசு சீடர்களுக்குத் தோன்றினார். அப்போது தோமா அங்கு இல்லை. இயேசுவின் தழும்புகளைப் பார்த்து “ஆணிகள் இருந்த இடத்தில் என் விரலை விட்டால் ஒழிய நம்ப மாட்டேன்” என்றார். தோமாவின் ஐயப்பாட்டினை நீக்க இயேசு மீண்டும் தோன்றினார். தோமாவை அழைத்து “இதோ என் கைகள். இங்கே உன் விரலை விடு” என்று கூறினார். மகிமையான அந்தக் காயங்கள் தோமாவில் எத்தகைய மாற்றத்தை உண்டாக்கிச் சரணடைய வைத்தது! நம்பாத தோமாவை நம்ப வைத்தது இயேசு தன் காயங்களைக் காட்டித்தானே!

இயேசுவின் உயிர்ப்பை முதலில் நம்ப மறுத்தார் தோமார். ஆனால் உயிர்த்த இயேசுவை நேரில் கண்டதும் அவரது நம்பிக்கை உச்சத்தை அடைந்தது. "நீரே என் ஆண்டவர். நீரே என் கடவுள்" என்றார். நற்செய்தியில் தோமாவைத் தவிர வேறு எவருமே இயேசுவைக் கடவுள் என்று நேரடியாக அழைத்ததில்லை. இவ்வாறு தோமா நம்பிக்கைக்குச் சிறந்ததோர் எடுத்துக்காட்டு.

கோடி அற்புதர் தூய அந்தோனியாரின் பார்வையில் இயேசுவை அடையாளப்படுத்தும் தோமாவின் காயங்கள். ஒருநாள் அலகை இயேசுவின் உருவில் பதுவை அந்தோனியாருக்குத் தோன்றி, “எதற்கும் ஒருகாலம் உண்டு என்று விவிலியம் சொல்ல வில்லையா? இந்த இளம் வயதிலேயே இப்படி ஒரு கடும்தவம் தேவைதானா? முதிர்ந்த வயதில் அதில் முனைப்பைக் காட்டலாமே!" என்று சோதித்ததாம். இந்தக்காட்சியின் உண்மைத் தன்மையைச் சந்தேகித்த அந்தோனியார் கேட்டாராம்: “'நீ உண்மையில் இயேசு என்றால் உன் கைகளையும் கால்களையும் துளைத்திருக்கும் காயங்களைக் காட்டு", "நான் விண்ணிலிருந்து வருகிறேன் என் மகிமையான உடலில்" என்று அலகை சொல்ல, “சாத்தானே, அப்பாலே போ, வடுக்கள் இல்லாக் கிறிஸ்து, கிறிஸ்து அல்ல” என்றாராம் அந்தோனியார். சவாலைச் சந்திக்கச் சக்தியற்ற பேய் தலைதெறிக்க ஓடி மறைந்ததாம்.

இயேசுவின் காயங்கள் அடையாளப்படுத்துபவை மட்டுமல்ல. நமக்கு அடைக்கலம் தருபவை. தூய பெர்னார்து சொல்வார்: “நீங்கள் அவருடைய விலாவில் கையை விட்டால் மட்டும் போதாது நீங்கள் முழுவதும் நுழைய வேண்டும். அவருடைய விலாவில் உள்ள வாயில் வழியாக இயேசுவின் திரு இருதயத்துக்குள் தஞ்சம் புக வேண்டும்”. அவரது காயங்களில் நாம் புகலிடம் தேடும் போது, உயிர்த்த இயேசுவின் மீது வைக்கும் நம்பிக்கைக்கு இன்றைய வழிபாடு வாக்களிக்கின்ற பரிசுகள் மூன்று .

1. சமாதானம் (அமைதி) உறவின் முறிவு சாவில் வந்து முடிகிறது. உறவின் முறிவுக்கும் சாவுக்கும் உள்ள நெருங்கிய தொடர்பினை நாம் மறைநூலில் காணலாம். விலக்கப்பட்ட கனியை உண்டதால் இறைவனோடு உறவு முறிந்தது, அதனால் சாவு நுழைந்தது (தொ.நூல்.2:17) மனிதனுக்கும் மனிதனுக்கும் உள்ள உறவு முறிந்ததால் வந்ததும் சாவுதான். அதுதான் முதல் கொலை (தொ.நூ.4:8). இப்படி உறவுகள் முறிந்தாலேயே இறுதியாகக் கிறிஸ்து ஏற்றதும் சாவுதான். இயேசுவின் உயிர்ப்பால் புது உறவு, புது வாழ்வு. அதனால், தான் தோன்றும் போதெல்லாம் “உங்களுக்கு அமைதி உரித்தாகுக” என வாழ்த்துகிறார்.

2. ஒப்புரவு (பாவ மன்னிப்பு.) “மன்னிப்பைக் கொடு மன அமைதி பெறு” - இது திருத்தந்தை 2ம் அருள்சின்னப்பரின் 1997 உலக அமைதி நாள் செய்தி. இறைவனோடும் அயலாரோடும் இயற்கையோடும் என்னோடும் நான் ஒப்புரவாகிற போது அமைதி என்னில் நிலைபெறும். அமைதி நிலைபெற்றால் ஆனந்தம் என்னைத் தானே வந்தடையும். அது உயிர்ப்பின் மகிழ்ச்சி.

3. தோழமை (சகோதர அன்பு) ஒப்புரவாகி உறவைப் புதுப்பிக்கின்றோம். அன்பு என்பது ஒன்றிக்கும் ஆற்றல் என்கிறார் தூய அக்வினாஸ் தோமா. ஆக, குடும்பத்தில் பங்கில் சமுதாயத்தில் ஒற்றுமையும் சகோதரத்துவமும் நிலவும் போது நாம் உயிர்ப்பின் மக்கள் நேருகிறது ஆகிறோம். கிறிஸ்தவர்களை “அல்லேலூயா மக்கள்" என்பர், ஒரு தொடக்கக் காலக் கிறிஸ்தவர்கள் உண்மையிலேயே அல்லேலூயா மக்களாகத் தான் இருந்தார்கள் ஒரே உள்ளமும் ஒரே உயிருமாய் - விவிலியத்தில் பார்க்கிறோம். அதுவும் உடைமைகளைப் பொதுவாக்கிப் பகிர்ந்து கொள்ளும் அளவுக்கு (தி.ப.2:44). இதுதான் அல்லேலூயா கிறிஸ்தவம்.

இன்றைய நற்செய்தியின் இறுதிவாக்கியம் விவிலியத்தின் தெளிவான நோக்கத்தைக் கோடிட்டுக் காட்டுகிறது. "இயேசுவே இறைமகனாகிய மெசியா என நீங்கள் நம்புவதற்காகவும், நம்பி அவர் ஒரு பெயரால் வாழ்வு பெறுவதற்காகவுமே இந்நூலில் உள்ளவை எழுதப்பட்டன" (யோவான் 20:31). நம்புவதற்காகவும் அதனால் புதுவாழ்வு பெறுவதற்காகவும், அதாவது

-உயிர்ப்பால் வரும் நம்பிக்கை. நம்பிக்கையின் அடித்தளமே இயேசுவின் உயிர்ப்புத்தான். "கிறிஸ்து உயிருடன் எழுப்பப்படவில்லை என்றால்... நீங்கள் கொண்டிருக்கும் நம்பிக்கையும் பொருளற்றதாய் வார்த்தைகளில் மரியா வெளிப்படுத்தியதும் போராட்டமே! இருக்கும்” (1 கொரி.15:14)

- நம்பிக்கையால் வரும் புதுவாழ்வு. தொடக்க கால திருச்சபையின் வாழ்வுதான் அது. (தி.ப.2:42) பேதுரு சுட்டிக் காட்டும் புதுப்பிறப்பு (1 பேதுரு 1:3) கிறிஸ்தவ நம்பிக்கையே இயேசுவின் உயிர்ப்பில் வேரூன்றியது.

- தூய தோமாவுடன் இணைந்து நாமும் உயிர்த்த ஆண்டவர் மீது நம்முடைய நம்பிக்கையை ஆழப்படுத்தி அவரிடம் சரணடைவோம். "இயேசு ஆண்டவர் என்று வாயினால் அறிக்கையிட்டு, கடவுள் அவரை உயிர்த்தெழச் செய்தார் என்று உள்ளத்தால் நம்பினால் நாம் மீட்படைவோம்” (உரோமை 10:9) உங்களுக்கு அமைதி உரித்தாகுக! அல்லேலூயா!

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

கடவுளிடம் அன்புகூர்வோர் அவர் பிள்ளைகளிடமும் அன்புகூர்வர்

நிகழ்வு

இரண்டாம் உலகப்போர் மிகத்தீவிரமாக நடந்துகொண்டிருந்த நேரமது. ஒருநாள் யூதப் பெண்மணி ஒருவரைக் கொல்வதற்காக ஹிட்லரின் நாசிப்படையினர் துரத்திக்கொண்டு வந்தனர். இக்காட்சியைத் தன் வீட்டுச் சாளரத்தின் வழியாகப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த ஒரு கிறிஸ்தவக் கைம்பெண், அவரைத் தன் வீட்டிற்குள் வந்து ஒளிந்துகொள்ளுமாறு சொன்னார். அதற்கு அந்த யூதப் பெண்மணி, என்னைத் துரத்திக்கொண்டு வருபவர்களுக்கு நான் உங்களுடைய வீட்டில் ஒளிந்திருப்பது தெரிந்தால், அவர்கள் உங்களையும் சேர்த்துக் கொன்றுவிடுவார்கள்.” என்றார்.

“பரவாயில்லை. அப்படி நடந்தால் பார்த்துக்கொள்ளலாம்” என்று யூதப் பெண்மணியைத் தன்னுடைய வீட்டிற்குள் அழைத்த கிறிஸ்தவக் கைம்பெண், அவர் அணிந்திருத்த உடையை வாங்கித் தான் அணிந்துகொண்டு, “இங்கொரு வழி இருக்கின்றது. இந்த வழியாகச் சென்றால், நீங்கள் மிக எளிதாய்த் தப்பித்து விடலாம்” என்றார். தனக்கு இப்படியெல்லாம் உதவி செய்யும் அந்தக் கிறிஸ்தவக் கைம்பெண்ணை ஒரு வினாடி வியப்போடு பார்த்த யூதப் பெண்மணி, “எனக்காக உங்கள் உயிரையும் தரத் துணிந்திருக்கின்றீர்களே! இதற்குக் காரணமென்ன?” என்றார். “அது வேறொன்றுமில்லை. கிறிஸ்து எனக்காகவும் எல்லாருக்காவும் தன்னையே தந்தார். அந்த அன்புதான் உங்களுக்காக என் உயிரையும் தரக் காரணமாக இருக்கின்றது” என்றார்.

இதற்குப் பின்னர் யூத பெண்மணி, கிறிஸ்தவக் கைம்பெண் சுட்டிக்காட்டிய வழியில் சென்று, தன்னைக் கொல்வதற்காகத் துரத்திக்கொண்டு வந்தவர்களிடமிருந்து தப்பித்தார். மறுபக்கம், யூதப் பெண்மணியைத் துரத்திக்கொண்டு வந்தவர்கள் அவர் அணிந்திருந்த உடையை அணிந்திருந்த கிறிஸ்தவக் கைம்பெண்ணைச் சுட்டுக்கொன்றார்கள். இச்செய்தியை அறிந்த யூதப் பெண்மணி, ‘எனக்காகத் தன் உயிரையும் தந்த இவருடைய அன்புதான் எதுதுணைப் பெரியது! மேலும் இவர் தன் உயிரைத் தரச்செய்த இயேசுவின் அன்புதான் எத்துணை உயர்ந்தது’ என்று எண்ணிப் பார்த்துக் கிறிஸ்தவரானார்.

ஆம், இந்த நிகழ்வில் வருகின்ற கிறிஸ்தவக் கைம்பெண், இயேசுவின்மீது தான் கொண்டிருந்த அன்பின் வெளிப்பாடாக தனது உயிரையே தன்னை அண்டி வந்தவருக்குக் கொடுத்தார். இறை இரக்கத்தின் ஞாயிறு என்று அழைக்கப்படும் பாஸ்கா காலத்தின் இரண்டாம் ஞாயிறான இன்று நாம் வாசிக்கக்கேட்ட இறைவார்த்தை கடவுளிடம் அன்புகூர்வோர் அவரது பிள்ளைகளிடமும் அன்புகூர்கிறார் அல்லது அன்புகூரவேண்டும் என்ற செய்தியைத் தருகின்றது. அது குறித்து நாம் சிந்தித்துப் பார்ப்போம்.

கடவுளின் மன்னிக்கும் அன்பு

திருத்தூதர் புனித யோவான் எழுதிய முதல் திருமுகத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட இன்றைய இரண்டாம் வாசச்கத்தில், “நாம் கடவுள்மீது அன்புகொண்டு, அவர் கட்டளைகளைக் கடைப்பிடிக்கும்போது, கடவுளின் பிள்ளைகள்மீதும் அன்பு கொள்கின்றோம் என்பது நமக்குத் தெரிய வரும்” என்கின்றார். நாம் கடவுள்மீதும், அவரது பிள்ளைகள்மீதும் எத்தகைய அன்பு கொள்ளவேண்டும் என்பதைக் குறித்துச் சிந்தித்துப் பார்ப்பதற்கு முன்னர், கடவுள் அல்லது இயேசு நம்மீது எத்தகைய அன்பு கொண்டிருக்கின்றார் என்று சிந்தித்துப் பார்ப்போம்.

நற்செய்தியில் உயிர்த்த ஆண்டவர் இயேசு தன் சீடர்களுக்குத் தோன்றுவதைக் குறித்து வாசிக்கின்றோம். யூதர்கள் தன்னைக் கைதுசெய்தபொழுது, சீடர்களை தன்னை விட்டு ஓடிவிட்டார்கள் என்பதற்காகவோ அல்லது மறுதலித்ததற்காககோ ,காட்டிக் கொடுத்ததற்காகவோ இயேசு அவர்களைக் கடிந்துகொள்ளவில்லை. மாறாக, இயேசு அவர்களிடம், “உங்களுக்கு அமைதி உரித்தாகுக” என்கிறார். “எவருடைய பாவங்களை நீங்கள் மன்னிப்பீர்களோ, அவைமன்னிக்கப்படும்...” என்று அவர்களைத் தம் பணியைச் செய்ய அனுப்புகின்றார்.

“தனக்கிழைத்த தீங்கு அனைத்தையும் அன்பு மன்னித்து மறக்கும்” (நீமொ 10: 12) என்ற இறைவார்த்தைக்கேற்ப உயிர்த்த ஆண்டவர் இயேசு, தன் சீடர்கள் தனக்கெதிராகச் செய்த தீமைகளை மன்னித்து, அவர்களை மற்றவர்களையும் மன்னிக்கவும் அன்புசெய்யவும் அழைக்கின்றார்.

அன்பிற்குச் செயல்வடிவம் கொடுத்த தொடக்கக்காலக் கிறிஸ்தவர்கள்

“ஆண்டவர் எத்துணை இனியவர் என்று சுவைத்துப் பாருங்கள்” (திபா 34: 6) என்பார் திருப்பாடல் ஆசிரியர். உண்மையில் இயேசுவின் சீடர்கள் அவர் எத்துணை இனியவர், இரக்கமிக்கவர், பேரன்பு கொண்டவர், எளியவருக்கு இரங்குகின்றவர் என்பதை நன்றாகவே சுவைத்துப் பார்த்திருக்கவேண்டும். ஆகையால்தான் அவர்கள் இத்தகைய உயிர்த்த இயேசுவை மக்களுக்கு மிகுந்த வல்லமையோடு எடுத்துச் சொல்லிச் சான்று பகர்கின்றார்கள். மக்களும் அவர்களது போதனையை உள்வாங்கியவர்களாய், தங்களோடு வாழ்ந்தவர்களோடு அன்புகொண்டு, தங்களிடம் இருப்பதை அவர்களோடு பகிர்ந்துகொள்கின்றார்கள். இவ்வாறு அவர்கள் ஆண்டவர் இயேசுவின்மீதுகொண்ட அன்பிற்கும் நம்பிக்கைக்கும் செயல்வடிவம் கொடுக்கின்றார்கள். இதனாலேயே கிறிஸ்தவர்களின் எண்ணிக்கை பெருகியது. இதையொட்டி கொல்கொத்தா நகர்ப் புனித தெரசா கூறும்பொழுது, இவ்வாறு கூறுவார்: ‘இறைவனிடம் வேண்டுகின்ற நாம், அவரிடம் நம்பிக்கை கொள்ளவேண்டும். அந்த நம்பிக்கை நம்மை அடுத்தவரை உண்மையாக அன்புசெய்யத் தூண்டவேண்டும். அடுத்தவரை நாம் உண்மையாக அன்புசெய்யும்போது, அவர்களுக்குச் சேவை செய்யாமல் இருக்க முடியாது. இதுவே ஆண்டவர்மீது நாம் கொள்ளும் நம்பிக்கைக்குச் செயல்வடிவம் கொடுப்பதாகும்.” ஆம், தொடக்கக்காலக் கிறிஸ்தவர்கள் ஆண்டவர் இயேசுவிடம் கொண்டிருந்த அன்பை, அடுத்தவரிடம் கொண்டு, நம்பிக்கைக்குச் செயல்வடிவம் கொடுத்தார்கள். அடுத்தவரிடம் அன்புசெலுத்துகின்றபொழுது கடவுளின் பிள்ளைகளாகின்றோம்

ஆண்டவர் இயேசு சீடர்களிடம் எத்தகைய அன்பு கொண்டிருந்தார் என்பதையும், தொடக்கக்காலக் கிறித்தவர்கள் தங்களோடு வாழ்ந்தவரிடம் எத்தகைய அன்புகொண்டிருந்தார்கள் என்பதையும் சிந்தித்துப் பார்த்த நாம், நாம் நம்மோடு வாழக்கூடியவர்களிடம் எத்தகைய அன்பு கொண்டு வாழவேண்டும் என்பதையும், அதனால் நாம் பேற்றினையும் குறித்துச் சிந்தித்துப் பார்ப்போம்.

கடவுள் மறுப்புக் கொள்கையைப் பின்பற்றி வந்த அமெரிக்காவைச் சார்ந்த மடலின் முர்ரே ஓ’ ஹேர் (Madalyn Murray O’ Hair) என்பவர் 1995 ஆம் ஆண்டு இறந்தபோது, அவரது நாள்குறிப்பேட்டில், “எங்காவது, யாராவது தயவு செய்து என்னை அன்புசெய்யுங்கள்” என்ற வார்த்தைகள் மறுபடியும் மறுபடியும் எழுதப்பட்டிருந்ததைக் கண்டு பலரும் அதிர்ந்தார்கள். மடலின் முர்ரே ஓ’ ஹேரின் நாள்குறிப்பேட்டில் இடம்பெற்றிருந்த மேற்கண்ட வார்த்தைகள், மனிதர்கள் அன்பிற்காக ஏங்கிக் கொண்டிருக்கின்றார் என்ற உண்மையை உணர்த்துகின்றது.

இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில், “கடவுளின் கட்டளைகளைக் கடைப்பிடிப்பதில்தான் கடவுள் அன்பு அடங்கியுள்ளது” என்கிறார் யோவான். இறையன்பும் பிறரன்புமே கடவுளின் கட்டளை (மத் 22: 37-39). இக்கட்டளையை நாம் கடைப்பிடிக்கும்பொழுது, கடவுளிடமிருந்து பிறந்தவர்கள் ஆகின்றோம் (1யோவா 1:7). மட்டுமல்லாமல், நம்மால் உலகை வெல்ல முடியும். எனவே, நாம் இயேசு நம்மை அன்பு செய்வதுபோன்று, ஒருவர் மற்றவரை அன்புசெய்து, கடவுளின் அன்பு மக்களாகி, உலகை வெல்ல முயல்வோம்.

சிந்தனை

‘இவ்வுலகில் உள்ள ஒவ்வொரு கிறிஸ்தவரும் கிறிஸ்துவின் ஒளியாகவேண்டும்’ என்பார் திருத்தந்தை புனித இருபத்து மூன்றாம் யோவான். இயேசு எல்லாரையும் அன்புசெய்து உலகின் ஒளியானார். நாமும் எல்லாரையும் அன்புசெய்து, கிறிஸ்துவின் ஒளியாவோம். அதன்வழியாக இறையருளை நிறைவாகப் பெறுவோம்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

நம்பிக்கையின் கனிகள்

ஈஸ்டர் பெருவிழா அன்று நாம் முட்டையை அடையாளமாகப் பரிசளிப்பதுண்டு. முட்டை அல்லது முயல் உயிர்ப்பின் அடையாளமாக உள்ளது. முயல் என்பது வளமை அல்லது வசந்தத்தைக் குறிக்கிறது. முட்டை இரு நிலைகளில் உயிர்ப்பின் அடையாளமாகத் திகழ்கிறது: ஒன்று, ஓர் உயிர் முட்டையை உடைத்துக்கொண்டு வெளியே வருவதுபோல இயேசு கல்லறையை உடைத்துக்கொண்டு வெளியே வருகின்றார். இரண்டு, திருத்தூதர்கள் பூட்டிய கதவுகள் என்னும் முட்டையிலிருந்து வெளியே வருகின்றனர். முதல் செயலை இயேசு செய்கின்றார். இரண்டாம் செயலையும் இயேசுவே செய்கின்றார். ஒரு தாய்க்கோழி தன் முட்டைகளைச் சில நேரங்களில் மெதுவாகக் கொத்தி தன் குஞ்சுகள் முட்டைகளிலிருந்து வெளியேற உதவி செய்வது போல, இயேசுவும் உதவி செய்கின்றார். இன்றைய ஞாயிறு, 'இறை இரக்கத்தின் ஞாயிறு' என்றும் அழைக்கப்படுகின்றது. ஆண்டவராகிய கடவுள், நம் முட்டைகளிலிருந்து நாம் வெளியே புத்துயிர் பெற்றவர்களாக வர உதவுகிறார். இதுவே அவர் நம்மேல் காட்டும் இரக்கம். முட்டைக்குள்ளே இருப்பது சுகம்தான். ஆனால், காலப்போக்கில் அதுவே ஆபத்தாகிவிடும். முட்டையை விட்டு வெளியே வருவது துன்பம்தான். ஆனால், அந்தத் துன்பம்தான் வாழ்வைச் சாத்தியமாக்குகிறது.

இன்றைய மூன்று வாசகங்களிலும் நம்பிக்கை என்ற வார்த்தை முக்கியமான வார்த்தையாக இருக்கிறது. முதல் வாசகத்தில், 'நம்பிக்கை கொண்ட மக்கள் அனைவரும் ஒரே உள்ளமும் ஒரே உயிருமாய் உள்ளனர்.' அனைத்தையும் பொதுமைப்படுத்தும் வாழ்க்கை முறையைக் கொண்டு கிறிஸ்துவின் உயிர்ப்புக்குச் சான்று பகர்கின்றனர். இரண்டாம் வாசகத்தில், 'உலகை வெல்வது நம்பிக்கையே' எனத் தன் குழுமத்துக்கு எழுதுகின்ற யோவான், 'இயேசுதான் மெசியா என ஏற்று அறிக்கையிடுவதே' நம்பிக்கை என வரையறுக்கிறார். மேலும், நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் அன்புக் கட்டளைகளைக் கடைப்பிடிப்பதன் வழியாக தங்கள் நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்த அல்லது அறிக்கையிட வேண்டும் என அறிவுறுத்துகின்றார் யோவான். நற்செய்தி வாசகத்தில், இரு நிகழ்வுகள் உள்ளன. முதல் நிகழ்வு இயேசுவின் உயிர்ப்பு நாளன்றும், இரண்டாம் நிகழ்வு எட்டாம் நாளன்றும் நடக்கிறது. முதல் நிகழ்வில் உயிர்த்த ஆண்டவரைச் சந்தித்தாலும் திருத்தூதர்கள் தங்கள் பயத்திலிருந்து வெளியேறவில்லை. முன்பை விட இரண்டாம் முறை இன்னும் அதிகக் கவனத்துடன் கதவுகளைப் பூட்டுப் போட்டுப் பூட்டிக்கொள்கின்றனர். அங்கே மீண்டும் அவர்களுக்குத் தோன்றுகிற இயேசு, தோமாவுக்குத் தன்னையே நெருக்கமாகக் காட்ட முன்வர, அவரும், 'நீரே என் ஆண்டவர்! நீரே என் கடவுள்!' என இறைவனிடம் சரணாகதி அடைகின்றார்.

இன்றைய நற்செய்தி வாசகத்தில் இயேசு தன் சீடர்களுக்கு மூன்று கொடைகளை வழங்குகின்றார்:

ஒன்று, அமைதி.

இயேசு தன் சீடர்களுக்குச் சொல்லும் முதல் வார்த்தையே 'அமைதி' என்பதுதான். எபிரேயத்தில் 'ஷலோம்' என்றால் 'கீறல் இல்லாத பானை' என்பது அடையாளப் பொருள். கீறல் இல்லாத பானை போல, எந்தவொரு ஆற்றல் வெளியேற்றமும் இல்லாமல் நம் உள்ளம் இருக்கும்போது அங்கே அமைதி குடிகொள்கிறது. அமைதியின் முக்கியமான எதிரி நம்பிக்கையின்மை. நம்பிக்கையின்மை குணமாக வேண்டுமெனில் நாம் இயேசுவின் காயங்களைத் தொட வேண்டும். தன் காயங்களை இயேசு தோமாவுக்குக் காட்டுகின்றார். அவற்றைத் தொட அனுமதிக்கின்றார். அமைதியின் முரண் என்னவென்றால், நம் வாழ்வு கீறலற்ற பானை போல இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக, ஆண்டவராகிய இயேசு தன் உடலில் அனைத்துக் கீறல்களையும் ஏற்றுக்கொண்டார்.

இரண்டு, மகிழ்ச்சி.

'ஆண்டவரைக் கண்டதால் சீடர்கள் மகிழ்ச்சி கொண்டார்கள்' என எழுதுகின்றார் நற்செய்தியாளர். மகிழ்ச்சி மிகுதியால்கூட நம்மால் சில நேரங்களில் வாழ்வின் நிகழ்வுகளை நம்ப முடிவதில்லை. லாக்டவுனில் சிக்கிக்கொண்ட தன் கணவர் திடீரென்று தன் கண்முன் வந்து நின்றபோது மகிழ்ச்சி மிகுதியால், அதை நம்ப முடியாமல் மயங்கிப் போன மனைவி ஒருவரைப் பற்றிக் கடந்த வருடம் செய்தித்தாளில் நாம் வாசித்தோம். பயம், குற்றவுணர்வு, மற்றும் மன்னிக்க இயலாத நிலை நம் மகிழ்ச்சிக்குத் தடைகளாக இருக்கின்றன. ஆகையால்தான், 'மன்னிப்பு' பற்றி தன் சீடர்களுக்குச் சொல்கின்றார் இயேசு.

மூன்று, பணி.

'தந்தை என்னை அனுப்பியது போல நானும் உங்களை அனுப்புகிறேன்' என்கிறார் இயேசு. இயேகவின் உயிர்ப்பு அனுபவம் பெற்ற ஒருவர் தன் ஒளியைத் தனக்குள்ளோ, தன் கூடைக்குள்ளோ, தன் கட்டிலுக்குக் கீழேயோ வைத்துக்கொள்ள இயலாது. அவர் அதை மற்றவர்களுக்குப் பயன்படுமாறு ஏற்றி வைத்தல் வேண்டும். அப்படி ஏற்றி வைக்கும் நிகழ்வாகவே இன்றைய முதல் வாசகம் அமைகின்றது. நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் அனைவரும் நிறைவுமனம் கொண்டவர்களாக அனைத்தையும் அனைவரோடும் பகிர்ந்துகொள்கின்றனர்.

இயேசுவின் உயிர்ப்பு நம் நம்பிக்கையின் அடித்தளம்.

அந்த நம்பிக்கை, 'அமைதி,' 'மகிழ்ச்சி', மற்றும் 'பணி' எனக் கனிந்தால், இன்றைய திருப்பாடலின் ஆசிரியர் போல, 'என்றென்றும் உள்ளது ஆண்டவருடைய பேரன்பு' (காண். திபா 118) என்று நாமும் அறிக்கையிட முடியும்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

நம்பிக்கைக்கு சான்று பகர்வோம்!

துடிப்புள்ள கிறிஸ்தவர்களாக வாழ்வதற்கு நம்பிக்கை மிக அவசியம். உயிர்த்த இயேசுவிடம் நாம் கொண்டுள்ள நம்பிக்கையே நம்மை உயிரோட்டமுள்ள கிறிஸ்தவர்களாக வாழ வைக்கிறது என்பதை நாம் ஒருபோதும் மறுக்க முடியாது. இந்த நம்பிக்கையைப் பற்றி நாம் பலமுறை சிந்தித்திருக்கிறோம். விவாதித்திருக்கிறோம். நம்பிக்கையில் வளர ஜெபித்திருக்கிறோம். இருப்பினும் நமக்குள் ஏதோ ஒரு சந்தேகமும் தயக்கமும் இருக்கத்தான் செய்கிறது. அது மனித இயல்புதான். ஆயினும் அம்மனித இயல்பை வென்றெடுக்கவே இன்றைய வாசகங்கள் நம்மைத் தூண்டுகின்றன.

ஒருவீட்டில் குறும்புக்கார பையன் ஒருவன்இருந்தான். ஒருநாளும் அவன் வீட்டில் அமர்ந்து வீட்டுப்பாடங்களை ஒழுங்காகப் படிப்பதில்லை. எப்போதும் தெருவிலே சுற்றிக்கொண்டு அவனைப் போன்ற மற்ற பையன்களுடன் விளையாடிக்கொண்டு இருப்பான். இதனால் மற்ற பையன்களின் பெற்றோர்கள் அந்த குறும்புக்காரனின் பெற்றோரிடம் "எங்கள் குழந்தைகளை உங்கள் பையன் படிக்க விடாமல் தடுக்கிறான் என குற்றச் சாட்டு வைத்தனர்.". இந்நிலையில் பத்தாம் வகுப்பு தேர்வு நெருங்கியது. எப்படியும் தங்கள் மகன் தேர்வில் தோற்றுவிடுவான் என எண்ணிக்கொண்டிருந்தனர் அந்தப் பையனின் பெற்றோர். தேர்வும் முடிந்து முடிவுகள் வெளியிடப்பட்டது. அந்தக் குறும்புக்கார பையன் நல்ல மதிப்பெண்கள் பெற்றிருந்தான். ஆனால் அவனுடைய பெற்றோர்கள் அதை முற்றிலும் நம்பவில்லை. தங்கள் மகன் பொய் சொன்னதாகவே எண்ணினார்கள். அவனுடைய மதிப்பெண் சான்றை அவர்கள் பார்க்கும் வரை நம்பவில்லை. அவர்களைப் பொறுத்தவரை பையன் அவர்கள் கண்முன் அமர்ந்து படிக்கவில்லை. எனவே அவன் தேர்ச்சி பெற முடியாது என்ற எண்ணம் ஆழமாகப் பதிந்திருந்தது.

அந்த பையனோ தான் நல்முறையில் தேர்ச்சி அடைந்ததை தன் பெற்றோர்கள் நம்பவில்லையே என மிகவும் வருத்தமுற்றான்.

இப்படிப்பட்ட நிகழ்வுகள் பலருடைய வாழ்வில் நடந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது. நம்மிலே பலர் நம் கண்களால் காணும் வரை எப்படிப்பட்ட நல்ல செய்தியாயிருந்தாலும் அதை ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. நம்புவதில்லை இத்தகைய மனநிலைதான் புனித தோமாவிடமும் இருந்தது. இயேசு உயிர்த்ததற்கு முதல் சாட்சி மகதலா மரியா. அவருடைய சாட்சியை சீடர்கள் முற்றிலும் நம்பவில்லை. அதே போல எம்மாவுஸ் சென்ற சீடர்களும் உயிர்த்த இயேசுவைக் கண்டுணர்ந்து உடனடியாக அச்செய்தியை பகிர்ந்து கொண்டனர். அதையும் சீடர்கள் முழுமையாக நம்பில்லை. பின் சீடர்கள் அனைவருக்கும் தோன்றி தன்னை இயேசு வெளிப்படுத்தி அவர்களோடு உணவருந்தி நான் உயிர்த்துவிட்ட செய்தியை சீடர்கள் நம்புமாறு செய்தார். இவ்வாறாக எல்லா சீடர்களுமே இயேசு உயிர்த்ததை நம்ப முதலில் மறுத்தனர். அதற்கு தோமா விதிவிலக்கில்லை.

தன்னுடனுடைய நண்பர்கள் அனைவரும் தாங்கள் இயேசுவைக் கண்டதாகக் கூறிய போதும் தோமா நம்ப மறுத்தார். இந்த நம்பிக்கையின்மை எதனால் வந்தது என நாம் ஆழ்ந்து சிந்தித்தால், உயிர்த்த இயேசுவைக் காண தனக்கு மட்டும் வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லையே என்ற ஒரு ஏமாற்றமே . அந்த ஏமாற்றத்தினாலேயே அல்லது நேர்மறையாக சிந்திக்கும் போது இயேசுவைத் தானும் காண வேண்டும் என்ற ஆர்வமே இப்படிப்பட்ட நம்பிக்கையற்ற வார்த்தைகளாய் வெளிப்பட்டது.தோமாவின் நம்பிக்கையற்ற நிலையே இன்று இயேசுவைக் காணமலேயே நம்பும் நமக்கு பேறுபெற்ற நிலையைப் பெற்றுத்தந்தது. ஆயினும் இயேசுவைக் கண்டபின் "நீரே என் ஆண்டவர். நீரே என் கடவுள் " என்று கூறிய வார்த்தைகள் மிகச் சிறந்த நம்பிக்கை அறிக்கையாய் விளங்குகிறது.

இன்றைய முதல் வாசகமானது நம்பிக்கை கொண்டோர் அனைவரும் ஒற்றுமையாய் பகிர்ந்து வாழ்ந்தார்கள் என தொடக்ககால திருஅவை வாழ்க்கை முறையை எடுத்துக்கூறுகிறது. மேலும் இரண்டாம் வாசகமும் இயேசுவின் மீது நம்பிக்கை கொண்டோர் கடவளிடமிருந்து பிறந்தவர்கள் எனவும் நம்பிக்கை உலகை வெல்லும் எனவும் சுட்டிக் காட்டுகிறது. இங்கு உலகு என்பது உலக மாயைகள்,கவர்ச்சிகள் அதனால் நமக்கு வரும் துன்பங்களைக் குறிக்கிறது. ஆனால் நமது நம்பிக்கை அவை அனைத்தையும் வெல்ல நமக்கு சக்தியைக் கொடுக்கிறது.

எனவே நாமும் தோமாவைப் போல ஆண்டவரே நீரே என் கடவுள் என நமது நம்பிக்கையை அறிக்கையிட்டு அந்த நம்பிக்கையால் இவ்வுலகை வெல்லுவோம்.

இறைவேண்டல்
ஆண்டவரே உம் மீது எங்களுக்கு ஆழமான நம்பிக்கையை அறிக்கையிடத் துணிச்சலைத் தாரும். இதன் மூலம் உலகக் கவர்ச்சிகளை வென்றிட அருள் தாரும். ஆமென்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

பொதுவுடமைச் சமூகம் படைப்போம்…

இறைஇயேசுவில் அன்புக்குரிய சகோதரர்களே சகோதரிகளே! உயிர்த்த இயேசு தரும் அமைதியும் அருளும் உங்களுடன் குடிகொள்வதாக…

இந்த பாஸ்கா கால இரண்டாம் ஞாயிறை அகில உலகத் திருஅவையானது இறை இரக்க ஞாயிறாகக் கொண்டாடுகிறது. எனினும் இன்றைய இறைவாக்கு வழிபாட்டை வேறொரு கோணத்தில் பார்க்க அழைக்கிறேன்.

நாம் வாழும் சமூகம் (நாடு) கார்ப்ரேட் சமூகமாக மாறிவருகிறது. பணம், சொத்து வைத்திருக்கிறவன் வாழலாம். மற்றவர்கள் வாழத் தகுதியற்றவர்கள் எனும் நிலை நோக்கி கடந்து சென்று கொண்டிருக்கிறது. அதன் வெளிப்பாடே அனைத்துப் பொதுத்துறை நிறுவனங்களும் தனியாருக்கு தாரை வார்க்கப்படுகிறது. 5 ரூபாயாக இருந்த புகை வண்டி நிலைய அனுமதிச்சீட்டுக் கட்டணம் இன்று 50 ரூபாய் ஆகும் நிலைக்கு காரணம் என்ன? இதுபோல எல்லா நிலையிலும் பார்க்கலாம். எல்லா விதத்திலும் கையில் பணம், காசுடன் இருப்பவன் மட்டுமே வாழலாம் என்பததால்தான் ஊழல், இலஞ்சம், திருட்டு போன்ற சீர்கெட்ட வாழ்வுமுறைகள் நாளுக்கு நாள் கூடிக் கொண்டே வருகின்றன. விளைவு சமத்துவ சமூகம் உருவாக முடியா நிலை. சாதிய தீண்டாமையானது இருப்பவன் - இல்லாதவன் எனும் தீண்டாமை நிலை நோக்கி நகரும் நிலை. இது நமக்கு ஒரு அபாய எச்சரிக்கை. இன்று விழித்திருந்து செயலாற்றி மாற்று, மாதிரி சமூகத்தை உருவாக்க நமக்கு அழைப்பு விடுக்கிறது.

இயேசுவின் உயிர்ப்புக்கு பின் உருவான மாற்று சமூகமே கிறித்தவம் வேகமாகப் பரவ உதவியது. அப்படியென்ன மாற்று சமூகத்தில் இருந்தது? முதல் கிறித்தவர்கள் சமூகமானது உணவு மட்டுமல்ல உடமைகளையும் அவர்கள் பொதுவாக வைத்திருந்தனர். எவற்றையெல்லாம் பொதுவாக வைத்திருந்தார்களோ அவை அனைத்தையும் அவர்கள் பகிர்ந்து வாழ்ந்தார்கள். இதுதான் பொதுவுடமை சமூகம். இயேசு விரும்பிய இறையாட்சி சமூகமும் இதுதான்.

முதல் கிறித்தவர்களின் சமூக வாழ்வானது இன்று நாம் எதிர்பார்க்கும் சமூக வாழ்வுக்கு ஓர் அடிப்படை. அவர்கள் இந்த பொதுவுடமை சமூகத்தால் அவர்கள் தங்கள் வாழ்வில் பல்வேறு மாற்றத்தை உணர்ந்திருந்தார்கள். தங்களுக்குள் அவர்கள் அடிமைகள் - உரிமைக் குடிமக்கள், யூதர் - புறவினத்தான், ஏழை – பணக்காரண் போன்ற பல்வேறுபட்ட சமூகத்தின் கறைபடிந்த நிலைகளை கடந்திருந்தார்கள். இவற்றையெல்லாம் கடந்திருந்ததால் மட்டுமே அவர்களால் ஒரே உள்ளமும் உயிருமாய் இருக்க முடிந்தது. அவ்வாறு அவர்கள் மாற அடிப்படை காரணம் எதுவாக இருந்திருக்க முடியும்?

இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில் திருத்தூதர் யோவான் நமக்கு சுட்டிக் காட்டுவதுதான். அதுவென்ன? அது “அன்பு”தான். இந்த யோவான்தான் நான் கடவுளை அன்பு செய்கிறென் என்று சொல்லிவிட்டு நம்முடன் வாழும் சகோதர சகோதரிகளை நாம் அன்பு செய்யாவிட்டால் நாம் பொய்யர் ஆவோம் என்கிறார். இயேசுவின் கட்டளையும் என்ன? உன் மீது அன்பு கூர்வதுபோல உனக்கு அடுத்திருப்பவர் மீதும் அன்பு கூர்வாயாக என்பதுதானே. அதைத்தான் யோவானும் இந்த வழியில் உணர்த்துகிறார். அதாவது கடவுளின் கட்டளைகளைக் கடைபிடிப்பதில்தான் அன்பு உள்ளது என்றும் உரைக்கிறார் யோவான். அப்படியெனில் தொடக்கக் கால திருஅவைச் சமூகமானது இயேசு போதித்த, செயல்பாட்டில் காட்டி அதே அன்பை இவர்களும் செயல்பாட்டில் காட்டி சான்று பகர்ந்து பொதுவுடமைச் சமூகம் அமைத்தனர். எனவே திருஅவை விரைவாகப் பரவ நேர்ந்தது. இவ்வாறு பொதுவுடமைச் சமூகம் படைப்பதால் என்ன பயன் பெறப் போகிறோம்?

இயேசு விரும்பிய இத்தகையப் பொதுவடமைச் சமூகம் படைப்பதால் இன்றைய நற்செய்தி வாசகத்தில் இயேசு வாழ்த்தும் அமைதியை நாம் பெற்றுக் கொள்ளலாம். அமைதியுடன் வாழலாம். அப்படியெனில் நமது இன்றைய சமூகத்திற்கு எது தேவையோ அதற்காக உழைப்பது முக்கியம். அனைத்தையும் தங்களின் சகவாசிகளுக்கு தாரைவார்த்துவிட்டு பின் இல்லாதவனிடமிருந்து உள்ளதையும் பிடுங்குவதால் அமைதி வரப்போகிறதா? இல்லையே. கிடைப்பது துன்பமும், துயரமுமே. அமைதி வேண்டுமா? அமைதியான வாழ்வு வேண்டுமா? இன்றைய முதல் வாசகம் சொல்வது போல அன்பினால் உந்தப்பட்ட பொவுடமைச் சமூகம் படைப்போம். இதைத்தான் வள்ளுவர்,
பகுத்துண்டு பல்லுயிர் ஓம்புதல் நூலோர்
தொகுந்த வற்றுளெல்லாம் தலை
என்கிறார்.

இதையே பாரதியாரும் தனது பாடலில்
நிதி மிகுந்தோர் பொற்குவை தாரீர்
நிதி குறைந்தோர் காசுகள் தாரீர்
அதுவு மற்றவர் வாய்ச்சொல் அருளீர்
ஆண்மையாளர் உழைப்பினைத் நல்கீர்.

என்கிறார் என்றால் இதுவே அன்றைய அறைகூவலும். இன்றைய அறைகூவுலும். அப்படியெனில் இன்றைய ஏற்ற தாழ்வு நிலை மாற நமது உழைப்பு என்பது மிக முக்கியம். நாமும் விழிபாயிருந்து அனைத்து நிலைகளிலும் சிந்திப்போம். எந்தெந்த நிலைகளில் நமது உரிமைகள் பறிக்கப்படுகிறது, சொத்துக்கள் களவாடப்படுகிறது என்று ஆய்ந்து பார்த்து அடியெடுத்த வைப்போம். நாம் விழித்து சமூகத்தைப் பார்த்தால் பொதுவுடமைச் சமூகம் சாத்தியமே…

ser
மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு