மறையுரைச் சிந்தனைத் தொகுப்பு

Tamil Sunday Homily collection..

மரியா இறைவனின் அன்னை
இரண்டாம் ஆண்டு


இன்றைய வாசகங்கள்:-
எண்ணிக்கை 6: 22-27 | கலாத்தியர் 4: 4-7 | லூக்கா 2: 16-21

ser

இறைவனின் அன்னையாகிய தூய கன்னி மரியா பெருவிழா

ஆண்டின் முதல் நாளாம் இன்று நாம் மரியாவை கடவுளின் தாய் என்ற மகிமையில் உயர்த்தி இந்தப் புதிய ஆண்டையே தொடங்குகின்றோம். நாசரேத் என்ற சிற்றூரிலே வாழ்ந்த சாதாரண ஏழைப் பெண் மரியாவை ஏன் உயர்ந்த நிலையிலே இன்று திருச்சபை முன் நிறுத்துகின்றது? கடந்த வாரத்தில் சரித்திர நாயகனாகப் பிறந்த இயேசுவின் சரித்திரப் பிறப்பை கிறிஸ்மஸ் விழா என்று அழைத்துக் கொண்டாடினோம். ஆனால் இன்று உண்மையாகவே கிறிஸ்மஸ் கொண்டாடிய முதல் படைப்பை திருச்சபை முன் வைக்கின்றது.

கிறிஸ்மஸ் என்றாலே நம் நினைவுக்கு வருபவை கிறிஸ்மஸ் வாழ்த்துக் கடிதம், கோயில் மின் அலங்காரம், கேரல், குடில், புதுப்புதுப் பாடல்கள் - புத்தாடை உடுத்திப் பாதித் தூக்கத்தில் நல்லிரவு பூசை, விருந்து இன்னும் பல. ஆனால் குடிலில் பிறந்த இயேசுவை மறந்தே கிறிஸ்மஸ் கொண்டாடினால் என்ன அர்த்தம்? கிறிஸ்து நம்மில் பிறக்கின்ற நாள் தான் நமக்குக் கிறிஸ்மஸ். கிறிஸ்து முதன் முதலில் பிறந்தது மரியா மூலமாக - இதற்குக் காரணமாக மரியாவில் விளங்கியவை இரண்டு, ஒன்று, மரியா ஆண்டவருக்கு அடிமையானாள் (லூக். 1:38). இரண்டு, ஆவியானவரின் ஓவியம் ஆனாள் - பரிசுத்த ஆவி அவள் மீது நிழலிட்டார். இந்த இரண்டு நிகழ்ச்சியும் மரியா வாழ்க்கையில் மட்டுமல்ல ஒவ்வொரு மனிதனிடத்திலும் நடைபெறாமல் கிறிஸ்து பிறக்க முடியாது. வேறு எந்தக் குறுக்கு வழியும் (Short cut way) கிடையாது. முதலாவதாக இயேசுவை நம் சொந்த இரட்சகராக ஏற்றுக்கொண்டு மனம் திரும்பி அவருக்கு அடிமையாக வேண்டும். உலகத்திலே பணம், பதவி, பட்டம், ஆடை, ஆபரணம், குடி, சூதாட்டம், சிற்றின்பம், மோகம், காமம், இச்சை, சினிமா போன்ற பலவற்றுக்கு அடிமையாக வாழ்வதிலிருந்து விடுதலை பெற்றால் நம்மில் கிறிஸ்து பிறப்பார். அன்றிலிருந்து நம் எண்ணங்களில், உணர்வுகளில், அறிவுகளில், திறமைகளில், பேச்சில், செயலில், பழக்க வழக்கங்களில் எல்லாம் இயேசு இருப்பார். மரியா கடவுளின் வார்த்தையைக் கேட்டாள், விசுவசித்தாள். அதை உள்ளத்தில் இருத்தினாள் - சிந்தித்து வந்தாள், கீழ்ப்படிந்தாள். அதன்படி நடந்தாள். இதைத் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் தொடர்ந்தாள்.

எனவே மரியாவின் வாழ்வு ஒரு விசுவாசப் பயணம் என அழைத்தால் மிகையாகாது. துன்பம், துயரம், கலக்கம் எத்தனையோ வந்தன. அத்தனையும் அவள் உள்ளத்தில் இருத்திச் சிந்தித்து வந்தாள் (லூக். 2:19). ஏனெனில் இறைவனாகிய எசமானுக்குத் தன்னையே அடிமையாக்கிக் கொண்டவள். எனவே ஆவியானவர் தான் விரும்பும் வழியில் உருவாக்கும் ஓவியமாக படைக்கப்பட்டவள் மரியா. ஆம்! மரியாவை ஒரு புதுமைப் பெண்ணாக, புரட்சிப் பெண்ணாக, புத்துலகுப் பெண்ணாக, புத்தெழுச்சிப் பெண்ணாக, புதிய ஏற்பாட்டுப் பெண்ணாக ஏற்றிப் போற்றுகின்றோம். அதே நேரத்திலே இன்றைய சமுதாயத்திலே பெண்களின் நிலைமையை எண்ணிப் பார்க்கின்றோமா? இன்றைய விஞ்ஞான முன்னேற்ற நிலையிலே இன்றையப் பெண்கள் விலை பொருளாக வெளி மார்க்கெட்டிலே விற்கப்படும் கால்நடைகளைப் போல் வரதட்சணைக்கு அடிமையாக்கப்பட்டவர்களாக, ஆண்களுக்குப் பெண்கள் அடிமை என்ற நிலையிலே, ஆண்களின் காமக் கண்களில் அகப்பட்டு கற்பிழந்து தவிக்கும் நிலையைச் சிந்திக்கிறீர்களா? கடவுள் மனிதனை ஆணும் பெண்ணுமாகப் படைத்தார். இருவரும் இறைவனின் சாயல் என்பதை மறந்து விடாதீர்கள்.

2011ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் இந்திய நாட்டில் ராஜஸ்தான் மாநிலத்தில் தியோரலா கிராமம். P.U.C படித்த ரூப் கன்வர் என்ற பெண்மணி கல்யாணம் முடித்து எட்டு மாதம் வாழ்ந்து இறந்த தன் கணவன் பால்சிஸ்கோடு உடன்கட்டை ஏற - அவளை விறகு கட்டையில் ஏற்றி உயிரோடு எரித்த போது 4000 பேர் கூடி நின்று 'சதி மாதா ஹீ ஜெய்' என்று ஆவேசத்துடன் கோசமிட்டது கொடுமையில்லையா?

கடவுள் நம்மோடு இருக்கின்றார்

  • குடிலில் குழந்தை இயேசுவைக் கண்ட ஒரு சிறுவன் கேட்ட கேள்வி. ஏன் அப்பா இந்த குழந்தை அழாமல் இருக்கிறான்? நம்ம தம்பி தினமும் அழுகிறானே - இவன் கையையும், காலையும் ஆட்டக் காணோமே. தகப்பனுக்கு என்ன பதில் சொல்வது என்று தெரியவில்லை . அப்பா இது சுரூபம் என்றார். இவன் செத்துவிட்டானா? என்ன பதில் நீங்கள் சொல்லுவீர்கள்?
  • கடலில் சந்தித்த இரு மீன்கள். சிறிய மீன் கேட்டது: "கடல், கடல் என்று சொல்லுகிறார்களே அது எங்கே இருக்கிறது? உனக்குத் தெரிந்தால் சொல்.' 'நீ இருப்பதுதான் கடல்.' 'இல்லை நான் இருப்பது தண்ணீர். நான் கடலை அல்லவா தேடுகிறேன்.'

தாயின் இதயத்தை வெட்டித் தரும்படி காதலி கேட்கிறாள் தன் காதலனிடம். அவனும் அதை வெட்டி எடுத்துக்கொண்டு வருகிறான். கீழே அவன் விழ, மகனே பாதையைப் பார்த்து போ என்று அந்த இதயம் பேசுகிறது.

ser ser

மரியா: கருணை மழை

நாம் வளமுடன் வாழ வழி என்ன?
அவன் ஓர் அற்புத ஆயன், ஆட்டு இடையன். அவனிடமிருந்த ஒவ்வோர் ஆடும், என் ஆயன் நல்லவன். எனக்கென்ன குறைவு? நீண் ட பசும்புல் வெளி சேர்ப்பான் ; நீர்நிலைகளுக்கெல்லாம் என்னை அழைத்துச் செல்வான்; காரிருள் சூழும் பள்ளத்தாக்கில் நான் நடந்தாலும் எனக்குப் பயமே இல்லை! என்று பாடியது.

இப்படிப்பட்ட ஆயன் ஒருநாள் பொழுது சாயும் வேளையிலே மேய்ச்சலுக்குப்பின் தன் ஆடுகளை ஓட்டிக்கொண்டு வீடு திரும்பினான். ஓர் ஆற்றங்கரை ஓரமாக ஆடுகள் வரிசையாகச் சென்றுகொண்டிருந்தன. ஆறு நிறைய வெள்ளம் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. அப்பொழுது நடக்கக்கூடாத ஒன்று நடந்தது. திடீரென ஒரு தாய் ஆடு தவறி ஆற்றுக்குள் விழுந்துவிட்டது. அது ஆற்று வெள்ளத்திலே அடித்துச் செல்லப்பட்டது. பாவம் அந்த ஆடு! ஆற்று நீரை எதிர்த்து நீந்தியது ; அதனால் எதிர்நீச்சல் போட முடியவில்லை ! அதன் உயிருக்கு ஆபத்து அதிகரித்துக்கொண்டே சென்றது. அதைக் காப்பாற்ற ஆயனின் மனம் வழிதேடி அலைந்தது. அவனுக்கு நீச்சல் தெரியாது.

நிலைகுலைந்து நின்ற அந்த ஆயனின் மனத்திலே ஓர் அருமையான எண்ணம் எழுந்தது. பக்கத்தில்தான் அவன் வீடு இருந்தது. வீட்டுக்கு ஓடினான். அந்த ஆடு குட்டிகளை ஈன்று சிலநாள்கள்தான் ஆகியிருந்தன. அதன் குட்டிகளில் ஒன்றைத் தூக்கிக்கொண்டு ஆற்றங்கரைக்கு ஓடிவந்தான். கரையிலே நின்றவண்ணம் அந்த ஆட்டுக்குட்டியைக் கத்தவிட்டான்! குட்டியின் கதறல் சத்தம் தாய் கட்டிகள் செவிகளில் விழுந்தது. அவ்வளவுதான்! அதற்கு எங்கிருந்துதான் ஆற்றல் வந்ததோ! அவ்வளவு பெரிய ஆற்றின் தண்ணீரை எதிர்த்து நீந்தி ஓரிரு நிமிடங்களில் கரையை அடைந்துவிட்டது.

இந்த உவமை நமக்கு உணர்த்தும் உண்மை என்ன?

ஒரு குழந்தையின் அழுகைக்கு அதன் தாயை தன் பக்கத்தில் கொண்டு வரும் ஆற்றல், சக்தி, வல்லமை உண்டு! -நமது அனுபவத்தைச் சற்று அலசிப்பார்ப்போம். நாம் குழந்தைகளாக இருந்தபோது, நமது தாயை நம் பக்கம் கொண்டுவரப் பயன்படுத்திய பயங்கர ஆயுதம் எது? - அழுகை! எங்கெல்லாம் குழந்தையின் அழுகுரல் கேட்கின்றதோ அங்கெல்லாம் தாய் இருப்பாள்! தாய்க்கெல்லாம் தாயாக விளங்குபவர் கடவுளின் தாய் - நமது அன்னை கன்னிமரியா! இவர் ஒருபொழுதும் கடவுளின் குழந்தைகள் (இரண்டாம் வாசகம்) அழுதபோது கைகட்டி நின்றவர் இல்லை!

லூக் 1:26-38 : அன்று உலகம் அழுதது ! உலக மக்கள், எங்களை நோயிலிருந்து காப்பாற்ற எங்களுக்கொரு மீட்பர் வேண்டும்! எங்களைப் பாவத்திலிருந்து காப்பாற்ற எங்களுக்கொரு மீட்பர் வேண்டும். எங்களை இயற்கையின் சீற்றத்திலிருந்து காப்பாற்ற எங்களுக்கொரு மீட்பர் வேண்டும் என அழுதனர்.

அங்கே மரியா தோன்றி உலக மீட்பராம் இயேசுவின் தாயானார் (நற்செய்தி).

யோவா 2:1-11 : கானாவில் திருமண வீட்டார் அழுதனர். அங்கே அன்னை மரியா தோன்றி தம் மகன் இயேசுவின் வழியாகப் புதுமை செய்து அந்தக் கல்யாண வீட்டாரின் கண்ணீரைத் துடைத்து, அனைவருக்கும் அருளும், அமைதியும் கிடைக்க வழி வகுத்தார் (முதல் வாசகம்).

யோவா 19:25-27 : மீண்டும் உலக மக்கள் அழுதார்கள் ! எங்கள் அம்மையும், அப்பனுமாயிருந்த இயேசு இறந்து விட்டாரே! இனி எங்களை வாழவைக்கப் போவது யார்? என்று அழுதனர். அன்னை மரியாவோ : இதோ நான் உங்கள் தாய் - நானிருக்கப் பயமேன் என்றார்.

மன்றாட்டுக்களில் பலவகை உண்டு! அதில் ஒருவகை அழுது மன்றாடுவது, அழுது செபிப்பது. அழுகைக்கு நமது தேவைகளை ஆணித்தரமாக மாதாவிடம், கடவுளின் தாயிடம். நமது அன்னை மரியாவிடம் எடுத்துச் சொல்லும் ஆற்றல் உண்டு.

அழுது மன்றாடுவோம் : அன்னைமரியிடமிருந்து அனைத்து வரங்களையும் பெற்று வளமுடன் வாழ்வோம்.

மேலும் அறிவோம் :

அன்புநாண் ஒப்புரவு கண்ணோட்டம் வாய்மையொ(டு)
ஐந்துசால்(பு) ஊன்றிய தூண் ( குறள் : 983).

பொருள் : அனைவரிடமும் அன்பு பாராட்டுதல், இழிந்த செயல்புரிய நாணுதல், பொதுநலத் தொண்டில் ஈடுபடுதல், பிறரிடம் பரிவு இரக்கம் கொள்ளுதல், உண்மையே பேசுதல் ஆகிய ஐந்து செயல்களும் சால்பு என்னும் நிறை பண்பாகிய மாளிகையைத் தாங்கும் பெரிய தூண்களாகும்.

ser ser

ஒரு தாய் ஒரு கிராமத்தில் ஒரு குடிசை வீட்டில் தனது இரண்டு வயது குழந்தையுடன் தூங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, அவரைக் கருந்தேள் ஒன்று கொட்ட, அவர் வலியால் துடித்தார். வலி நின்றவுடன் தன் இரண்டு கைகளையும் மேலே உயர்த்தி, “கடவுளே! இக்கருந்தேள் என் குழந்தையைக் கொட்டாமல் என்னைக் கொட்டியதற்காக உமக்கு நன்றி செலுத்துகிறேன் ” என்றார். இந்நிகழ்வு ஒரு தாயின் ஈடு இணையற்ற அன்பை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

தாயன்புக்கு நிகரான அன்பு இவ்வுலகில் வேறெதுவும் இல்லை. "ஆசைப்பட்ட எல்லாத்தையும் காசு இருந்தா வாங்கலாம்; அம்மாவை வாங்க முடியுமா?” என்று கேட்கின்ற திரைப்படப் பாடல். ஒரு சாதாரண தாயின் மகிமை இவ்வளவு என்றால், கடவுளையே ஈன்றெடுத்த தூய கன்னிமரியாவின் மகிமையை என்னவென்பது! புனித பொனவெந்தூரா என்பவர் மரியாவின் மகிமையைப் பின்வருமாறு கூறியுள்ளார்: “கடவுள் விரும்பியிருந்தால் இப்பொழுது நாம் காணும் விண்ணகத்தைவிட மேலான விண்ணகத்தையும் இப்போதுள்ள மண்ணகத்தைவிட மேலான மண்ணகத்தையும் அவரால் படைத்திருக்க முடியும். ஆனால் கன்னி மரியாவைவிட மேலான ஒரு தாயை அவரால் படைக்க முடியாது.” மரியன்னை அழகின் முழுமை; அருளின் நிறைவு; மாசுபடிந்த மனித குலத்தின் மங்காத மகிமை.

புத்தாண்டின் முதல் நாளாகிய இன்று திருச்சபை, “தூய கன்னி மரியா இறைவனின் அன்னை” என்ற பெருவிழாவைக் கொண்டாடுகிறது. கிறிஸ்துவிடம் மனித இயல்பு, இறை இயல்பு ஆகிய இரண்டு இயல்புகள் இருப்பினும், அவர் ஒரே ஆள். தொடக்கத்திலிருந்தே கடவுளுடன் கடவுளாக இருந்த அவர் வரலாற்றில் மனிதராகப் பிறந்தார். இந்த ஒரே ஆளாகிய கிறிஸ்து கடவுளாக இருப்பதால், அவரை ஈன்றெடுத்த அன்னை கன்னி மரியா உண்மையிலே கடவுளின் தாய் என்பதை விசுவாச கோட்பாடாக கி.பி. 431-ஆம் ஆண்டு எபேசு பொதுச்சங்கம் அறிக்கையிட்டுள்ளது.

இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில், திருத்தூதர் பவுல் கலாத்தியருக்கு எழுதிய திருமடலில்,”காலம் நிறைவேறியபோது ... கடவுள் தம் மகனைப் பெண்ணிடம் பிறந்தவராக ... அனுப்பினார்” (கலா 4:4-5) என்று கூறுகிறார். மரியாவைப் பெண்' என்று குறிப்பிடுகிறார். கானாவூர் திருமணத்தில் கிறிஸ்து மரியாவைப் பெண்மையின் மேன்மையைச் சுட்டிக்காட்டும் 'அம்மா' (யோவா 2:3) என்று அழைக்கிறார். அவ்வாறே அவர் சிலுவையில் தொங்கியபோதும் சிலுவை அடியில் நின்று கொண்டிருந்த மரியாவை ' பெண்ணே' (யோவா 19:26) என்று அழைக்கிறார். கிறிஸ்து தமது தாயை 'அம்மா' என்று என அழைத்தார்?

புகழ்பெற்ற பேச்சாளர் ஒருவரின் பேச்சைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த ஒருவர் அடிக்கடி தும்மிக் கொண்டிருந்தார். “ஏன் அவர் அடிக்கடி தும்முகிறார்?” என்று அவர் பக்கத்தில் இருந்த ஒருவர் அவரைக் கேட்டதற்கு அவர் கூறிய பதில் : "பேச்சாளர் சும்மாவா பேசுகிறார்? பொடிவைத்துப் பேசுகிறார்.” கிறிஸ்துவும் தமது தாயை 'அம்மா' என்று பொடி வைத்து அழைத்தார். இவ்வாறு அழைத்ததன் மூலம் கிறிஸ்து மனித குலத்தின் முதல் பெண்ணாகிய ஏவாளுடன் மரியாவை ஒப்பிட்டு அவரைப் புதுமைப் பெண்ணாக, புதிய ஏவாளாகக் காட்டுகிறார்.

ஏவாளை ஏமாற்றிய அலகையிடம் கடவுள் கூறினார்: “உனக்கும் பெண்ணுக்கும், உன் வித்துக்கும் அவள் வித்துக்கும் பகையை உண்டாக்குவேன். அவள் வித்து உன் தலையைக் காயப்படுத்தும்” (தொநூ 3:15). தொடக்க நூலில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள இப்பெண்ணாகிய ஏவாவுடன் மரியாவை ஒப்பிட்டு அவரைப் புதிய ஏவாள் என்றழைப்பது திருமறைத் தந்தையர்களின் மரபு.

புனித பெர்னார்து கூறுகிறார்: “பழைய பாம்பு தன் சாவுக்குரிய நஞ்சை ஏவாள் வழியாக மனிதருக்குள் புகுத்தியது. மீட்புத்தரும் மாற்றுமருந்தை மனிதருக்குத் தயாரித்துத் தந்தார் மரியா. ஏவாள் நம்மைக் கெடுத்தாள். மரியா நம்மை உய்வித்தார்."

ஏவாள் கடவுளுடைய வார்த்தையை நம்பவில்லை. ஆனால் மரியா கடவுளுடைய வார்த்தையை நம்பி, கடவுளுக்கு முற்றிலுமாகத்தம்மை ஒப்புவித்தார். மரியாவின் வாழ்வு முழுவதும் துணிச்சலான ஒரு நம்பிக்கைத் திருப்பயணம். மரியாவின் வாழ்வை நிர்ணயித்த இறையியல் சூத்திரம்: “கடவுளால் இயலாதது ஒன்றுமில்லை ” (லூக் 1:37). மரியன்னையின் அடிச்சுவடுகளில் நடந்து, அவரின் கரம்பிடித்து, இப்புத்தாண்டில் நமது நம்பிக்கைப் பயணத்தைத் தொடர்வோம். இறை நம்பிக்கையால் மட்டுமே நாம் இவ்வுலகை வெல்ல முடியும். “கடவுளிடமிருந்து பிறந்த அனைத்தும் உலகை வெல்லும். உலகை வெல்லுவது நம் நம்பிக்கையே” (1 யோவா 5:4)./p>

ஓர் அறிஞரிடம் எந்தப் பிரச்சினையைச் சொன்னாலும் அவர் கூறிய ஒரே தீர்வு: “இதுவும் கடந்து போகும்.” புனித அவிலா தெரசாவின் அறிவுரை: “எதைப்பற்றியும் கவலைப்படாதீர்கள்; எல்லாம் கடந்துபோகும்; கடவுள் ஒருவரே என்றும் மாறாதவர்.” எனவே துணிவு கொள்வோம்; துன்பத்தை விரட்டி அடிப்போம். துன்பத்தைக் கண்டு கலங்காதவர்கள் துன்பத்தையே கலங்கடிக்கச் செய்வர் என்கிறார் வள்ளுவர்.

இடும்பைக்க இடும்பை படுப்பர் இடும்பைக்கு
இடும்பை படாஅ தவர் (குறள் 623).

இயேசு பிறந்த எட்டாம் நாள் அவருக்கு இயேசு என்று பெயரிட்டார்கள் (லூக் 2;21) என்று இன்றைய நற்செய்தி கூறுகிறது. நாம் மீட்படைய இயேசுவின் பெயரைத்தவிர வேறு எப்பெயரும் அருளப்படவில்லை (திப 4:12). இயேசுவின் பெயரைச் சொல்லி இப்புத்தாண்டைத் தொடங்குவோம். “ஆண்டவரின் பெயரே நமக்குத் துணை! விண்ணையுைம் மண்ணையும் உண்டாக்கியவர் அவரே” (திபா 124:8). இந்த ஆண்டு முழுவதும் கடவுள் நம்மைக் கண்ணின் மணியெனக் காப்பாராக. அவரது பிரசன்னம் நமக்கு முன்னும் பின்னும் அரணாக அமைவதாக. இந்த ஆண்டு முழுவதும் நம்மை வழிநடத்த வேண்டிய அருள்வாக்கு: “கடவுளால் இயலாதது ஒன்றுமில்லை.” இனிய நல் புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்!

ser ser

முயற்சியும் வெற்றியும்

ஒருநாள் கடவுள் உலகைப் பார்க்க வந்தார். ஒரே ஏமாற்றம், "மகிழ்ச்சியோடு இருப்பதற்கன்றோ மனிதர்களைப் படைத்தோம். ஆனால் எவர் முகத்திலும் மலர்ச்சி இல்லையே ஏன்?"

தொடங்கினார் கடவுள், செயலில் இறங்கினார். “இனி வெற்றியைத் தவிர மனித முயற்சிகள் வேறு எதையும் சந்திக்காதபடி புதிய உலகை - இப்போதையதை விடச் சிறந்த உலகைப் படைத்தார். அங்கே இரவு பகல் என்றில்லாமல் எப்போதும் சூரிய ஒளி. எங்கும் ஒளிமயம். மரமெல்லாம் பூ, காய், கனி... பூவிலிருந்து காய், காயிலிருந்து கனி என்றெல்லாம் இனி காத்திருக்கத் தேவையில்லை. எங்கும் கனி மயம். எங்கும் மலர் மயம். ஆண் பெண் அத்தனைபேர் உள்ளத்திலும் கரைபுரண்டது உற்சாகம்.

கொஞ்ச காலம்தான். கடவுள் மீண்டும் வந்தார். திரும்பவும் மனிதர் முகமெல்லாம் சோக இரேகைகள்! காரணம்? உறக்கமின்றித் தவிப்பு. 24 மணி நேரமும் சூரிய ஒளி என்றால் எப்படித் தூக்கம் வரும்? ஆளுக்கு ஒரு போர்வையைக் கொடுத்து அதற்குள் புகுந்து தூங்குங்கள் என்று சொன்னார் கடவுள்.

மனிதனுக்கு உறக்கமும் வரவில்லை. மகிழ்ச்சியும் வரவில்லை. "ஓடி ஆடி விளையாடுங்கள். உற்சாகம் பிறக்கும்” என்ற போது உலகக் கோப்பைக் கால்பந்துப் போட்டி கடவுளின் நினைவுக்கு வந்தது. ஜப்பான் தென் கொரியா என்று புறப்பட்டு விட்டார். அங்கோ விளையாட்டு மைதானங்களில் இரசிகர்கள் தலையில் வைத்த கையோடு எதையோ வெறிக்கப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். வீரர்களோ முழங்காலில் முகத்தைப் புதைத்து எதையோ முணுமுணுத்துக் கொண்டிருந்தனர். “எல்லாருக்கும் என்ன ஆச்சு?” கடவுள் குழம்பிப் போனார். அப்போது வீரன் ஒருவன் முறுமுறுத்தது கடவுளின் காதில் விழுந்தது: “எதிரி தோற்கவில்லையென்றால் நான் எப்படி வெற்றி பெறுவது?".

தோல்வியினால்தான் விளையாட்டுக்கு அழகு
இரவினால்தான் விடியலுக்கு அழகு
போராட்டத்தினால்தான் வெற்றிக்கு அழகு

வெற்றியைத் தவிர மனித முயற்சிகள் வேறு எதையும் சந்திக்காதபடி... அப்படி ஓர் உலகம்... இலட்சியமானதன்று.
வெற்றி அடைவதல்ல மகிழ்ச்சி
மகிழ்ச்சியாக இருப்பதே வெற்றி.

எனவே பலவீனமான உன்னை ஏற்றுக்கொள். பாவியான உன் அயலானை ஏற்றுக்கொள். துன்பமான சூழலை ஏற்றுக்கொள். அதுதான் கடவுளுக்குக்கூட மகிமை சேர்க்கும்!

“என் அருள் உனக்குப் போதும் ஏனெனில் மனித வலுவின்மையில்தான் என் வல்லமை சிறந்தோங்கும்” என்ற ஆண்டவரின் வாக்குறுதிக்கோ “என் வலுவின்மையிலும் இகழ்ச்சியிலும் இடரிலும் இன்னலிலும் நெருக்கடியிலும் கிறிஸ்துவை முன்னிட்டு நான் அகமகிழ்கின்றேன். ஏனெனில் நான் வலுவற்றிருக்கும் போது வல்லமை பெற்றவனாய் இருக்கிறேன்” என்ற திருத்தூதர் பவுலின் வாழ்க்கை அனுபவத்துக்கோ (2 கொரி.12:9,10) வேறு எப்படி விளக்கம் காண்பது?

டென்னிஸ் விளையாட்டு வீராங்கனை ஸ்டெஃபி கிராபிடம் செய்தியாளர் ஒருவர்: “நீங்கள் ஆடிய ஆட்டங்களிலேயே எதைச் சிறப்பானதாகக் கருதுகிறீர்கள்? அவர் சொன்ன பதில்: “மார்ட்டினா நவரத்திலோவாவோடு விளையாடிய ஓர் ஆட்டம்தான் மிகச்சிறப்பாக அமைந்தது. ஆனால் அதில் நான் தோற்றிருந்தேன்". தோல்வியில் கூட சிறப்பை, அழகைக் காணும் இரசனை. அழகான தோல்வி!

தோல்வி என்பது இழிவானது அல்ல. பாடம் புகட்டுவது. ஒருவர் தன்னுடைய நண்பரைப் பார்க்க ஆர்வத்தோடு புறப்பட்டுப் போனார். ஒரே மழை - சேறு - சகதி.... தரையில் வழுக்கி வழுக்கி விழுறாப்போல ஆயிட்டுது. எப்படியோ ஒரு மாதிரியாப் போய்ச் சேர்ந்தார். சேர்ந்ததும் சொன்னார்: “இங்கே வந்து சேருவதற்குள்ளே படாதபாடு பட்டுட்டேன். ஓர் அடிமுன்னே போனா நாலு அடி பின்னாலே சறுக்குது”.

அதைக் கேட்டதும் நண்பருக்கு ஆச்சரியம் “அது எப்படிங்க..... ஒரு அடி முன்னேறினால் நாலு அடி சறுக்கிட்டுது என்கிறீங்க.... அப்புறம் எப்படி இங்கே வந்து சேர்ந்தீங்க?” என்று கேட்டார்.

“அது ஒண்ணும் பெரிது இல்லீங்க... நான் உடனே திரும்பி எங்க வீட்டுக்குப் போறதுக்கு முயற்சி பண்ணினேன்..... அதனாலே இங்கே வந்து சேர்ந்திட்டேன்” என்றார்.

ஒருவர் புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கூற எப்போதும் தயங்குவார். காரணம் கேட்டால் “புதிய ஆண்டு வருகிறது என்றாலே நம் ஆயுளில் ஓர் ஆண்டு குறைகிறது என்றுதானே பொருள். உங்கள் ஆயுளில் ஓர் ஆண்டு குறைய வாழ்த்துகிறேன் என்றால் எப்படி?" என்பார்.

நமது பார்வைதான் பொருள் கொடுக்கும் “முன்பு நடந்தவற்றை மறந்து விடுங்கள். முற்கால நிகழ்ச்சி பற்றி சிந்திக்காதிருங்கள். இதோ புதுச்செயல் ஒன்றை நான் செய்கிறேன். இப்பொழுதே அது தோன்றிவிட்டது. நீ அதைக் கூர்ந்து கவனிக்க வில்லையா? பாலை நிலத்தில் நான் பாதை ஒன்று அமைப்பேன். பாழ்வெளியில் நீரோடைகளைத் தோன்றச் செய்வேன்” (எசா.43:18,19).

29.12.2003 புதுதில்லியில் 2002ம் ஆண்டுக்கான தேசிய திரைப்பட விருது வழங்கும் விழா நடந்தது. அதில் “கன்னத்தில் முத்தமிட்டால்” என்ற திரைப்படத்தில் சிறந்த பாடலுக்காக வைரமுத்து விருது பெற்றார். அவர் சொன்னது: “விருதுகளால் நான் என்றும் நிறைந்து போக மாட்டேன். இன்னும் நான் கேட்பதெல்லாம் கடக்க நிறையத் தூரங்களும், பறக்கப் புதிய சிறகுகளும் தான்!”

ஆம், நல்லார்க்கு நன்மைகள், வல்லார்க்கு வாய்ப்புகள், எல்லார்க்கும் இன்பங்கள் ஏந்தி வரட்டும் புத்தாண்டு!

ser ser

அன்னையின் வழியாக ஆண்டவரின் ஆசி

நிகழ்வு
ஜார்ஜியா நாட்டில், ஒரு மலைப்பாங்கான பகுதியில் கைம்பெண் ஒருவர் இருந்தார். இவருக்கு ஒரு மகன் இருந்தான். இந்த மகனை இவர் தன் வீட்டை ஒட்டியிருந்த பகுதியில் கோழி வளர்ந்து, அதிலிருந்து கிடைத்த சொற்ப வருமானத்தைக் கொண்டு, நகரில் இருந்த ஒரு கல்லூரியில் சேர்த்துப் படிக்க வைத்தார். மகனும் தன் தாய் தனக்காகப் படுகின்ற துன்பங்களை உணர்ந்து, நல்லமுறையில் படித்து, அந்தக் கல்லூரியிலேயே முதல் மாணவனாகத் தேறினான். இதைத் தொடர்ந்து கல்லூரியில் பட்டமளிப்பு விழாவானது ஏற்பாடானது. விழாவிற்கு மாணவர்கள் தங்கள் பெற்றோரைக் கட்டாயம் அழைத்து வரவேண்டும் என்று கல்லூரி நிர்வாகம் சொல்லியிருந்தது. இதனால் இவன், கல்லூரியில் இருந்து, மலைப்பாங்கான பகுதியில் இருந்த தன் வீட்டிற்கு வந்து, தாயிடம் எல்லாவற்றையும் சொல்லி, அவரைக் கல்லூரிக்கு வருமாறு சொன்னான்.

“பெரிய பெரிய மனிதர்கள் வரக்கூடிய பட்டமளிப்பு விழாவிற்கு, சாதாராண பெண்மணியாகிய நான், அதுவும் உடுத்துவதற்கு நல்லதோர் ஆடையில்லாத நான் எப்படி வருவது? அப்படி நான் வந்தால், அது உனக்கு அவமானமாக இருக்காதா?” என்று தயங்கினார் தாய். “என்னைப் பெற்று வளர்த்து, ஆளாக்கிய தாயாகிய நீங்கள் வருவது எனக்கு எப்படி அவமானமாய் இருக்கும்? நீங்கள் கட்டாயம் பட்டமளிப்பு விழாவிற்கு வரவேண்டும். இல்லையென்றால், நான் பட்டமளிப்பு விழாவில் கலந்துகொள்ளமாட்டேன்” என்று மகன் உறுதியாகச் சொன்னதால், தாய் அதற்குச் சம்மதித்தார்.

பட்டமளிப்பு விழா நாள் வந்தது. பட்டம் பெறவிருந்த மாணவர்கள் மிகவும் ஆடம்பரமாக உடையணிந்த தங்கள் பெற்றோரோடு அரங்கில் அமர்ந்திருந்தபொழுது, இந்த மாணவன் மட்டும் மிகவும் சாதாரண உடையணிந்த தன் தாயோடு அமர்ந்திருந்தான். எல்லா மாணவர்களுடைய பெயர்களும் வாசிக்கப்பட்டு, அவர்களுக்குப் பட்டமளிக்கப்பட்ட பிறகு, கல்லூரில் முதல் மாணவனாகத் தேர்ச்சிபெற்ற இந்த மாணவனுடைய பெயர் வாசிக்கப்பட்டு, இவனுக்குப் பரிசும் பட்டமும் அளிக்கப்பட்டன. அப்பொழுது இந்த மாணவன், “இந்த பட்டத்தையும் பரிசையும் நான் பெற்றுக்கொள்வதை விடவும், மிகவும் வறிய நிலையில் என்னைப் படிக்கவைத்து, ஆளாக்கிய என் தாய் பெற்றுக்கொண்டால், நான் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைவேன்” என்று சொன்னதும், இவருடைய தாய் மேடைக்கு அழைக்கப்பட்டார். பின்னர் கல்லூரி முதல்வர் இந்தத் தாய்க்குப் பரிசையும் பட்டத்தையும் கொடுத்தபொழுது, அரங்கமே கைதட்டலால் அதிர்ந்தது.

தன்னை வளர்த்து ஆளாக்கிய தன் தாயை எல்லார் முன்பாகவும் பெருமைப்படுத்திய அந்த மகனைப் போன்று, மீட்பில் வரலாற்றிலும் இயேசுவின் வாழ்விலும் மிகப்பெரிய பங்காற்றிய மரியாவுக்கு, திருஅவை இன்று ‘கடவுளின் தாய் புனித கன்னி மரியா’ என்ற விழா எடுத்துக் கொண்டாடுகின்றது. இவ்விழா நமக்கு உணர்த்தும் செய்திகள் என்ன என்பதைக் குறித்து நாம் சிந்தித்துப் பார்ப்போம்.

ஆண்டின் முதல்நாளில் அன்னைக்கு விழா
பொதுவாக நாம் தொடங்குகின்ற எந்தவொரு செயலும் நல்லபடியாக இருக்க, ஆண்டவரின் அருள்வேண்டி நிற்போம். அதுபோன்று பிறக்கின்ற ஒவ்வோர் ஆண்டும் நல்லபடியாக இருக்கத் திருஅவை ஆண்டின் முதல் நாளில் கடவுளின் தாய் புனித கன்னி என்ற விழாவை வைத்து, ஆண்டவரின் அருளை புனித கன்னி மரியா வழியாக இறைஞ்சி நிற்கின்றது.

மரியா, கடவுளின் திருவுளம் நிறைவேறத் தன் வாழ்வு முழுவதையும் அர்ப்பணித்தார். இதனால் கடவுள் அவரை எல்லாத் தலைமுறையினரும் பேறுபெற்றவர் – கடவுளின் தாய் – என்று அழைக்கும் சிறப்பினைத் தந்தார் (லூக் 1: 10). அப்படிப்பட்ட அன்னையின் அடிதொட்டு ஆண்டினைத் தொடங்குவது என்பது நமக்குக் கிடைத்திருக்கின்ற ஆசிதான்.

அன்னையின் விழாவில் ஆண்டவர் தரும் ஆசி
எருசலேம் திருக்கோயிலில் பலி ஒப்புக்கொடுத்த பின், குருக்கள் மக்களுக்கு ஆசி வழங்குவதுண்டு. அன்னையின் அடிதொட்டு இந்த ஆண்டைத் தொடங்கியிருக்கும் நமக்கு ஆண்டவர் நமக்கு ஆசி வழங்குகின்றார். அவர் எத்தகைய ஆசிகளை வழங்குகின்றார் என்று இன்றைய முதல் வாசமும், நற்செய்தி வாசகமும் நமக்கு எடுத்துக் கூறுகின்றன.

ஆண்டவராகிய கடவுள், மோசே வழியாக ஆரோனுக்கும் அவருடைய புதல்வர்களுக்கும் வழங்கும் ஆசிகளில் வருகின்ற ஒரு சொற்றொடர்: “ஆண்டவர் தம் திருமுகத்தை உன் மேல் ஒளிரச் செய்து, உன்மீது அருள் பொழிவாராக” (எண் 6: 25) என்பதாகும். யூதர்கள் நடுவில் ஆண்டவரின் திருமுகத்தைக் கண்டால், இறந்துவிடுவோம் என்ற எண்ணமானது இருந்தது (தொநூ 32: 31; விப 33: 11; இச 34: 10). இந்நிலையில் ஆண்டவரே தம் திருமுகத்தை நம்மேல் திருப்பி, நம்மீது அருள்பொழிவது எல்லாம் மிகப்பெரிய பேறு என்றுதான் சொல்லவேண்டும்.

அடுத்ததாக, இன்றைய நற்செய்தி வாசகத்தில், வயல்வெளியில் ஆடுகளைக் காவல் காத்துக்கொண்டிருந்த இடையர்களுக்குத் தோன்றுகின்ற ஆண்டவரின் தூதர் அவர்களிடம், “அஞ்சாதீர்கள்” என்கின்றார். இதுவும் ஆண்டவராகிய கடவுள், அன்னையின் விழாவில் நமக்குத் தருகின்ற மிகப்பெரிய ஆசி என்றுதான் சொல்லவேண்டும். இன்றைக்கு நம்முடைய வாழ்வில் நடக்கும் பல்வேறு சம்பவங்கள் நமக்கு அச்ச மூட்டுபவையாகும், திகிலூட்டுபவையாகவும் இருக்கின்றன. இத்தகைய சூழ்நிலையில் “அஞ்சாதீர்கள்” என்று ஆண்டவர் சொல்வது, நாம் நம்முடைய வாழ்க்கையை நம்பிக்கையோடு எதிர்கொள்வதற்கான ஆற்றலைத் தருகின்றது.

இயேசுவின் வழியில் நடந்து, அன்னைக்குப் பெருமை சேர்ப்போம்
மரியா கடவுளின் திருவுளத்திற்குக் கீழ்ப்படிந்து நடந்ததால், கடவுளின் தாயாகும் பேற்றினைப் பெற்றார். நாமும் மரியாவைப் போன்று கடவுளின் திருவுளத்திற்குக் கீழ்ப்படிந்து அல்லது இயேசு சொல்வதன்படி நடக்க வேண்டும். (யோவா 2: 5) அப்பொழுதுதான் நாம் கடவுளின் ஆசியைப் பெற்றுக்கொள்ள முடியும். அப்படி நாம் கடவுளுக்குக் கீழ்ப்படிந்து வாழ்வது அல்லது இயேசு சொல்வதன்படி நடப்பதே மரியாவிற்குப் பெருமை சேர்ப்பதாக இருக்கின்றது. எவ்வாறெனில், மரியா இயேசுவின் தாயாக இருப்பது மட்டுமல்லாமல், எல்லாருக்கும் தாயாக இருக்கின்றார். அதனால் அவருடைய திருமகனுடைய வழிகளில் நாம் நடக்கின்றபொழுது, நாம் அன்னைக்குப் பெருமை சேர்ப்பவர்களாக இருக்கின்றோம்.

எனவே, ‘கடவுளின் தாய் புனித கன்னி மரியா’ என்ற விழாவைக் கொண்டாடும் இந்த நாளில், மரியாவை நம் முன்மாதிரியாகக் கொண்டு, கடவுளின் வழியில் நடந்து, அன்னை வழியாகக் கடவுள் தருகின்ற ஆசிகளைப் பெற்று மகிழ்வோம்.

சிந்தனை
‘இயேசுவைப் பின்தொடர்வதில் நம் அனைவருக்கும் முன்னோடியாகச் செல்பவர் அன்னை மரியா’ என்பார் திருத்தந்தை பிரான்சிஸ். ஆகையால், நம் அனைவருக்கும் இயேசுவைப் பின்தொடர்வதில் முன்னோடியாகச் செல்லும் கடவுளின் தாயாம் புனித கன்னி மரியாவின் வழியில் நடந்து, அவரைப் போன்று நாமும் கடவுளுக்குப் பெருமை சேர்ப்போம். அதன்வழியாக இறையருளை நிறைவாகப் பெறுவோம்.

ser ser

தாய் மூவர்

இன்றைய நாள் நான்கு நிலைகளில் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது: (அ) கிரகோரியன் காலண்டர் படி இன்று ஆண்டின் முதல் நாள் - புத்தாண்டுப் பெருநாள், (ஆ) கன்னி மரியாள் இறைவனின் தாய் - திருஅவைத் திருநாள், (இ) கிறிஸ்து பிறப்பின் எட்டாம் திருவிழா - கிறிஸ்து பிறப்பின் எண்கிழமை நிறையும் நாள், (ஈ) மரியாளும் யோசேப்பும் தங்களுடைய குழந்தைக்கு 'இயேசு' என்று பெயரிட்ட நாள் - இயேசுவின் பெயர் விழா.

புதியது எதுவும் ஒருசேர நமக்கு வியப்பையும் பயத்தையும் தருகிறது என்பது நம் வாழ்வியல் அனுபவம். புதிய உறவு, புதிய உடை, புதிய உறைவிடம், புதிய பணி, புதிய முயற்சி என அன்றாடம் பல புதியவற்றை, புதியவர்களைக் கடந்து வருகின்றோம். புதிய ஆண்டுக்குள் நாம் நுழைகின்றோம் இன்று. புதிய நாள்காட்டி, புதிய டைரி, புதிய காலக்கட்டகம் என நாம் உற்சாகமாக புதிய ஆண்டைத் தொடங்குகின்றோம். கடந்த ஆண்டு நமக்கு இனிய ஆண்டாக இருந்திருக்கலாம், அல்லது சோகமான ஆண்டாக இருந்திருக்கலாம். நாம் போற்றிப் பாதுகாத்த உறவு நம்மை விட்டுப் போயிருக்கலாம். அல்லது புதிய உறவு உற்சாகம் தந்துகொண்டிருக்கலாம். ஒவ்வொன்றும் நம் தனிப்பட்ட அனுபவமே..

ஆனால், இன்று நாம் இந்தப் புதிய ஆண்டுக்குள் நுழைவதே மகிழ்ச்சி..

ஏனெனில், 'காலங்கள் அவருடையன. யுகங்களும் அவருடையன' என்பது நம் திருவழிபாட்டில் நாம் கற்கும் பாடம். 'என் வாழ்வின் ஒவ்வொரு கட்டமும் உம் கையில் உள்ளன' எனத் திருப்பாடல் ஆசிரியர் ஆண்டவரிடம் சரணாகதி அடைகின்றார். இன்று நாம் இந்த நாளில் இருப்பது இறைவனின் கொடை. இன்று நான் எங்கே இருக்க வேண்டும் என்பதை நான் முடிவு செய்யலாம். ஆனால், இன்று நான் இருக்க முடியுமா என்பதை முடிவுசெய்வது அவரே. ஆகவே, 'காலம் என்றும் அவருடையது.' அவரே, 'ஒவ்வொன்றையும் அதனதன் காலத்தில் செம்மையாகச் செய்துமுடிக்கின்றார்' (காண். சஉ 3:11)..

காலத்தைப் பற்றி அதிகம் பேசும் விவிலிய நூல் 'சபை உரையாளர்.' 'ஒன்றின் தொடக்கமல்ல. அதன் முடிவே கவனிக்கத்தக்கது' (காண். சஉ 8:7) என்ற அழகிய வாக்கியத்தை நாம் இந்நூலில் பார்க்கிறோம். ஆக, சபை உரையாளரைப் பொருத்தவரையில், 'ஜனவரி' அல்ல, மாறாக 'டிசம்பர்' தான் முக்கியம் என்று பொருளா? இல்லை. அப்புறம்? 'உன் ஜனவரி நன்றாக இருக்க வேண்டுமென்றால், உன் டிசம்பரை மனத்தில் வைத்துத் தொடங்கு' என்கிறார் சபை உரையாளர். 'உன் இளமைக்காலம் நன்றாக இருக்க வேண்டுமென்றால் உன் முதுமைக்காலத்தை மனத்தில் வைத்துத் தொடங்கு!' முடிவை மனத்தில் வைத்துத் தொடங்குவதே நல்ல தொடக்கம். இதையே, ஸ்டீபன் கோவே என்ற மேலாண்மையியல் ஆசிரியர், 'முடிவை மனத்தில் வைத்துத் தொடங்குவது' ('begin with the end in mind') மேன்மையான மக்களின் இரண்டாவது பண்பு என்கிறார்..

மரியாவை இறைவனின் தாயாகக் கொண்டாடுதல் இன்று மிகவும் பொருத்தமாக இருக்கிறது..

மரியா இறைவனின் தாயாக எப்படி இருக்கிறார் என்றும், அவருடைய இந்தத் தாய்மையின் பிறப்பிடம் எது என்றும், அவரின் தாய்மை நமது புத்தாண்டுப் பயணத்திற்கு எப்படித் தூண்டுதலாக இருக்கிறது என்றும் சிந்திப்போம்..

விவிலியம் எண்ணற்ற தாய்மார்களின் பெயர்களைத் தாங்கியுள்ளது. எனினும், அவர்களில் மூன்று தாய்மார்கள் நம் கவனத்தை ஈர்க்கிறார்கள். முதலில், 'உயிருள்ளோர் அனைவருக்கும் தாய்' என்று விவிலியம் வர்ணிக்கின்ற ஏவா. இரண்டாவதாக, 'விடுதலைப்பயணத்தின் தாய்' என்று யூத ரபி மித்ராஷ் இலக்கியங்கள் வர்ணிக்கின்ற மிரியம், மூன்றாவதாக, 'இறைவனின் தாய்' என்று நம் திருஅவை அழைத்து மகிழ்கின்ற மரியா..

முதலில், ஏவா என்னும் தாயை நம் சிந்தனைக்கு எடுத்துக்கொள்வோம்..

படைப்பின் முதற்பெண்ணாகிய இவருக்கு விவிலியம் இரு பெயர்களைத் தருகிறது. முதலில், 'ஆணிடமிருந்து (ஈஷ்) இவள் எடுக்கப்பட்டதால் இவள் பெண் (ஈஷா)' என்கிறது விவிலியம். தொடர்ந்து, முதற்பெற்றோர் விலக்கப்பட்ட கனியை உண்டு, கண்கள் திறக்கப்பட்டு, கடவுளின் சாபத்துக்கு ஆளானபின், 'மனிதன் தன் மனைவிக்கு 'ஏவாள்' என்று பெயரிட்டான். ஏனெனில், உயிருள்ளோர் அனைவருக்கும் அவளே தாய்' என்று மொழிவது போல, அவர் 'ஏவாள்' (தாய்) என அழைக்கப்படுகின்றார். பெண்ணாக இருந்த அவர் தாயாக மாற அவர் ஒரு நீண்ட பயணம் செய்ய வேண்டியிருந்தது. அந்தப் பயணம், அவரது கணவனிடமிருந்து தொடங்கி, விலக்கப்பட்ட மரம் நோக்கி நகர்ந்து, மீண்டும் கணவரிடம் வந்து, இறுதியாகக் கடவுள் முன் முடிகிறது. .

ஆண்-பெண் உறவுநிலையைப் புரிந்துகொள்வதற்கான அழகான பாடமாக தொநூ 1-3 இருக்கிறது. பெண்களை எளிதாகத் திருப்திப்படுத்த முடியாது. ஏதேன் தோட்டத்தில் அவர்கள் கடவுளைப் போல இருந்தாலும், 'இன்னும் அந்தக் கனி எப்படி இருக்குமோ?' என்ற ஏக்கம் அவர்களுக்கு இருந்துகொண்டே இருக்கும். பெண்ணைப் பொருத்தவரையில் விலக்கப்பட்ட ஒன்றுதான் அவளுக்கு அதிகம் ஈர்ப்பைத் தரும். மேலும், பெண்கள் இயல்பாக அனைத்தையும் மிகைப்படுத்திப் பேசுபவர்கள். நிகழ்வின்படி, பாம்பு, 'இக்கனியை நீங்கள் உண்ணக்கூடாது என்று கடவுள் சொன்னாரா?' எனக் கேட்க, 'ஆம்' அல்லது 'இல்லை' என்று பதில் மொழிவதற்குப் பதிலாக, 'தொடவும் கூடாது!' எனச் சொல்கிறார் பெண். இதுவே மிகைப்படுத்துதல். பெண்ணின் இதயத்திற்குள் ஒருவர் செல்ல வேண்டுமெனில் அவரது வாய் வழியே நாம் பயணம் செய்ய வேண்டும். ஆணின் இதயத்திற்குள் ஒருவர் செல்ல வேண்டுமெனில் அவரது வயிறு வழியே நாம் பயணம் செய்ய வேண்டும். பாம்பு இதை அறிந்திருந்தது. அதனால்தான், பாம்பு பெண்ணிடம் பேச்சு கொடுக்கிறது. முதல் கேள்வியே, பெண்ணின் அறிவுக்கு எட்டாத ஒரு கேள்வியாக இருக்கிறது. 'உண்மையா?' என்று கேட்கிறது பாம்பு. 'உண்மையா? பொய்யா?' என்பது பெண்களுக்கும் ஆண்களுக்கும் வௌ;வேறு பொருளைத் தரக்கூடியது. பெண்களைப் பொருத்தவரையில் உண்மை என்பது இடத்திற்கும் நேரத்திற்கும் ஏற்ப மாறுபடுவது. ஆண்களைப் பொருத்தவரையில் அது என்றும் பொதுவானது. ஆக, மெய்யியல் கேள்வி ஒன்று தன்னிடம் வைக்கப்பட்டவுடன் மெய்மறந்து போகின்றார் முதல் பெண். ஆணிடம் இதே கேள்வி கேட்கப்பட்டிருந்தால், 'ஆமாம்! அதற்கென்ன?' என்று உரையாடல் முடிந்திருக்கும். பெண் ஆணிடம் வந்து பாம்பின் உரையாடல் பற்றிப் பேசவில்லை. கனியை மட்டும் நீட்டுகிறாள். ஏனெனில், ஆணின் இதயத்துக்குள் அவனது வாய் வழியே நுழைய முடியாது எனப் பெண்ணுக்குத் தெரியும். ஆக, வயிற்றின் வழியே நுழைகிறாள். எந்த ஓர் உரையாடலுமின்றி ஆண், பெண் தந்த கனியை உண்கிறார். கடவுள் ஆதாமைத் தேடி வருகிறார். ஆணும் பெண்ணும் ஒளிந்துகொள்கின்றனர். கடவுள், ஆதாம், ஏவாள், மற்றும் பாம்பு என்று மூவரையும் சபிக்கின்றார். நிகழ்வு சோகமாக முடிகிறது. அந்தச் சோகத்தில்தான் பெண் தாய் ஆகிறாள். தீமையை எதிர்கொண்டதால், தவறு இழைத்தாலும் அத்தவற்றை ஏற்றுக்கொண்டதால், கடவுளிடமிருந்து வெளியேற்றப்பட்டதால் அவள் தாய் ஆகின்றாள். இனி அவள் ரொமான்ட்டிக் பெண் அல்ல. பொறுப்புணர்வுள்ள தாய். .

ஏவாளின் மேல்வரிச்சட்டம் என்ன?.

'நான் தலைவர். என் சொற்படி நீ செய்யும்!' என்ற மனநிலையில் வாழ்கிறார். அதாவது, தான் ஏற்கெனவே கடவுளைப் போல இருந்தாலும், 'கடவுளைப் போல ஆக வேண்டும்' என்ற ஒரு எண்ணம் கொண்டிருக்கிறார். அந்த எண்ணத்தில் அவருடைய துணைவரும் பங்கேற்கிறார்..

இப்படி வாழ்கின்ற மனநிலை நம்மில் தூண்டுகின்ற உணர்வின் பெயர், 'என் வாழ்வு என் உரிமை' என்ற மனநிலை ('sense of entitlement'). இந்த உணர்வில் ஒருவர் தனக்கு எல்லாம் தான் நினைப்பது போலக் கிடைக்க வேண்டும் என்று தன்முனைப்புடன் செயல்பட்டு விரக்திக்கு ஆளாவார். இந்த உணர்வு நாம் பெற்றிருக்கின்ற நல்லது அனைத்தையும் நம் கண்களிலிருந்து மறைத்துவிட்டு, நம் குறையை மட்டுமே பெரிதாகக் காட்டும். 'நான் ஒரு பங்குத்தந்தை. நான் வரும்போது கேட் திறக்கின்ற வாட்ச்மேன் எனக்கு சல்யூட் அடிக்கவில்லை! என்று மனம் சலனப்படும். 'நான் வந்தவுடன் கேட் திறக்க ஒருவர் இருக்கிறாரே என்று மகிழ்வதற்குப் பதிலாக, கேட் திறந்தவர் சல்யூட் அடிக்கவில்லையே என்று நாம் வருந்தக் காரணம், 'என் சல்யூட் என் உரிமை' என்று நாம் நினைப்பதால்தான்..

'என் கனி, என் உரிமை!' என நினைத்தார் நம் முதல் தாய்..

இரண்டாவதாக, மிரியம்.இவர் ஆரோன் மற்றும் மோசேயின் சகோதரி. மோசேயின் அம்மா பார்வோனுக்குப் பயந்து, தன் ஆண்குழந்தையை ஒரு பேழையில் வைத்து நைல் ஆற்றில் விட, அந்த ஆற்றின் குளிர்நீரில் கால்கடுக்க நின்று பேழைக்குக் காவல் காத்தவரும், பேழை பார்வோனின் மகளை அடைந்தவுடன் அவளிடம் துணிச்சலாகச் சென்று உரையாடியவரும் இவரே. இஸ்ரயேல் மக்கள் செங்கடலைக் கடந்தவுடன், வெற்றிப்பாடல் இசைக்கும் மிரியம் அங்கே இறைவாக்கினர் என அறியப்படுகின்றார். ஆனால், மோசே வேற்றினத்துப் பெண்ணை மனைவியாக்கிக் கொண்டதைப் பற்றி இடறல்படுகின்ற மிரியம் ஆரோனுடன் இணைந்து, மோசேக்கு எதிராக முணுமுணுக்கின்றார். 'ஆண்டவர் மோசே வழியாகத்தான் பேசினாரா? எங்கள் வழியாகப் பேசவில்லையா?' என்று அவருடைய முணுமுணுப்பு கடவுளுக்கு கோபத்தை வரவழைக்க, மிரியாமுக்கு தொழுநோய் பிடிக்கின்றது (காண். எண் 12:1-16). .

விடுதலைப் பயணத்தின் தாயாக உடன்வந்த மிரியம் ஏன் ஆண்டவருக்கு எதிராக முணுமுணுத்தார்?.

'நான் பயனர். நீர் எனக்குப் பரிசளிப்பவர்' என்ற மனநிலையில் வாழ்ந்தார் மிரியம் ('sense of business'). அதாவது, தான் செய்த செயல் அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டும் என்று நினைத்ததோடு மட்டுமல்லாமல், தன்னை ஒரு 'வாடிக்கையாளர்' என நினைத்து, இறைவனின் முன் தனக்குக் கிடைக்க வேண்டியது கிடைக்கவில்லை என்றவுடன் கிளர்ச்சி செய்கின்றார். இது ஒரு வியாபார மனநிலை. வியாபாரத்தில்தான் நாம் ஒன்றை மற்றொன்றோடு பண்டமாற்றம் செய்வோம் அல்லது மதிப்பை பரிமாறிக்கொள்வோம்.

கடவுள் மிரியமை மகள்போல நடத்த, மிரியம் என்னவோ ஒரு வியாபாரியாகவே இருக்க நினைத்தார்.

மூன்றாவது, அன்னை கன்னி மரியா.

இவருடைய மிஷன் ஸ்டேட்மெண்ட் (mission statement) ரொம்ப சிம்ப்பிள்: 'நான் அடிமை. உம் சொற்படியே ஆகட்டும்'. அவ்வளவுதான்! அடிமை தனக்கென்று எந்தவொரு திட்டமும் வைத்துக்கொள்வதில்லை. தலைவரின் திட்டமே அடிமையின் திட்டம். தலைவரின் கைகளை நோக்கியே இருக்கும் அடிமையின் கண்கள் .

இந்த வகை உணர்வில் 'பிளவுபடாத அர்ப்பணம்' இருக்கும் ('sense of commitment'). மரியாவால் இப்படிச் சொல்ல இயன்றது எப்படி? 'கடவுளால் ஆகாதது ஒன்றுமில்லை' என்று வானதூதர் கபிரியேல் சொன்னவுடன் அப்படியே சரணாகதி அடைகின்றார் மரியா. அவரால் எல்லாம் ஆகும் என்றால், அவருடைய கரம் பிடித்தால் என்னாலும் எல்லாம் ஆகும் என்பது அவருடைய எளிமையான நம்பிக்கையாக இருந்தது.

மேற்காணும் மூன்று நபர்களையும் நம் புத்தாண்டு வாழ்க்கைப் பயணத்திற்குப் பொருத்திப் பார்ப்போம்.

ஏவா, 'மாஸ்டர் ப்ளான்' (Master Plan) கொண்டு வாழ்கின்றார். கடவுளைப் போல ஆக வேண்டும் என்ற மாஸ்டர் ப்ளானால் அவரும், அவருடைய கணவரும் மிகப் பெரிய தோல்வியைத் தழுவுகின்றனர்.

மிரியம், 'மர்மர் ப்ளான்' (Murmer Plan) கொண்டு வாழ்கின்றார். மோசேயைப் போலத் தானும் இருப்பதாகச் சொல்லி முணுமுணுக்கின்றார். மரியா, 'மாஸ்டர்ஸ் ப்ளான்' (Master's Plan) என்ன என்று உணர்ந்து, அதற்குச் சரணாகதி அடைகின்றார். முதல் பெண், தனக்கு அனைத்தும் கிடைக்க வேண்டும் என்பது தன் உரிமை என நினைக்கிறார். இரண்டாம் பெண், தன் வாழ்க்கையை ஒரு வியாபாரம் போல எண்ணி வாழ்கின்றார். மூன்றாம் பெண், தன் தலைவரே தனக்கு எல்லாம் எனச் சரணாகதி அடைகின்றார். முதல் பெண்ணின் மனநிலையில் (sense of entitlement) நாம் புத்தாண்டை எதிர்கொண்டால், நம் வாழ்வில் வரும் துன்பங்கள் கண்டு சோர்ந்து போவோம். இரண்டாம் பெண்ணின் மனநிலையில் (sense of business) எதிர்கொண்டால், மற்றவரோடு நம்மை ஒப்பீடு செய்து வருந்திக்கொண்டிருப்போம். மூன்றாம் பெண்ணின் மனநிலையில் (sense of commitment) எதிர்கொண்டால், அகச்சுதந்திரத்துடன், வருவது அனைத்திற்கும், 'அப்படியே ஆகட்டும்!' என்று பதிலிறுப்பு செய்வோம்.

மூன்றாவது பெண்ணின் மனநிலையே மேன்மையான மனநிலை. இந்த மனநிலையே நம் முடிவாக இருக்க வேண்டும்.

இரண்டாம் வாசகத்தில், தன் மகனைக் கடவுள் பெண்ணிடம் பிறக்கச் செய்தார் என்று சொல்வதன் வழியாக, காலத்தைக் கடந்த கடவுள், காலத்திற்கு உட்படுவதைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றார் புனித பவுல். காலத்திற்குள் நுழைந்த கடவுள் காலத்தைப் புனிதப்படுத்தினார். காலத்திற்கு உட்பட்டுள்ள நாம் அவரால் புனிதம் அடைகின்றோம். முதல் வாசகத்தில் தலைமைக்குருவாகிய ஆரோன், ஆசி, அருள், மற்றும் அமைதியை இஸ்ரயேல் மக்களுக்கு அளிக்கின்றார். இந்த மூன்றின் ஊற்று கடவுளே. இந்த மூன்றும் இந்த ஆண்டு முழுவதும் நம்உடன் வரட்டும்.

இறுதியாக,.

இத்தாலிய மொழியில் விநோதமான பழமொழி ஒன்று உண்டு: 'உங்கள் கவலைகள் எல்லாம் உங்கள் புத்தாண்டு வாக்குறுதிகள் போல மறைந்து போவதாக!'.

நிறைய வாக்குறுதிகள் எடுத்து, அவற்றைக் கடைப்பிடிக்க முயன்று சோர்ந்து போக வேண்டாம். ஏனெனில், 'நல்லவனாய் இருக்க வேண்டும் என உன்னை நீயே வருத்திக்கொள்வதேன்?' என்று கேட்கிறார் சபை உரையாளர். வாக்குறுதிகள் எடுத்தால் மீறுவோம், மீறினால் குற்றவுணர்வு வரும், குற்றவுணர்வு தன்னிரக்கமாக மாறும், அது பயத்திற்கு இட்டுச் செல்லும். எதற்கு இதெல்லாம்?.

நம் கவலைகளும் மறையட்டும்! நம் வாக்குறுதிகளும் மறையட்டும்!.

ஏனெனில், நம்மைப் பற்றிக் கவலைப்படுபவரும், வாக்குறுதிகளுக்குப் பிரமாணிக்கமானவரும் நம் கடவுளாக இருக்கிறார்! அந்தக் கடவுளின் தாய் நமக்கு முன்மாதிரி!.

ser


A Tamil Catholic website based on the scripture ACTS 4:20 to share your experience in Jesus and Mary with everyone.
anbinmadal.org | 2002-2019 | Email ID: anbinmadal at gmail.com