மறையுரைச் சிந்தனைத் தொகுப்பு

Tamil Sunday Homily collection..


ஆண்டவரின் திருமுழுக்குப் பெருவிழா - முதலாம் ஆண்டு


இன்றைய வாசகங்கள்:-
எசாயா 42:1-4, 6-7 | திருத்தூதர் பணி 10:34-38 | மத்தேயு 3:13-17

ser

ஒரு புதுக் கவிதை . குழந்தை ஒன்று காணவில்லை காணாமல் போன நாள் 1947-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 15. நேரம் இரவு 12 மணி. அது எங்கேயாவது அழுது கொண்டிருந்தால் அழைத்து வாருங்கள். அதன் பெயர் சுதந்திரம். ஆம், நம் நாடு சுதந்திரம் அடைந்து எத்தனையோ ஆண்டுகள் கடந்து பொன்விழாவும் கொண்டாடி விட்டோம். வெளிநாட்டு ஆதிக்கத்திலிருந்து இந்தியா விடுதலை பெற்றது உண்மை! எனவேதான் இப்புதுக் கவிதை இவ்வாறு எழுதப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் இந்நாடு, நோய், பாவம், அநீதி, அக்கிரமம், பகை, பஞ்சம், ஏழ்மை, ஏற்றத்தாழ்வு இவைகளிலிருந்து விடுதலை பெற்றுள்ளதா?

இயேசுவின் திருமுழுக்குப் பெற, தூய ஆவி அவர்மீது புறா வடிவிலே இறங்க, அவர் இந்த உலகத்தைப் புதுப்படைப்பாக மாற்ற வந்த புதிய தலைவர் என்பதை அறிவிக்கிறது. புறா புதியவை அனைத்திற்கும் அடையாளம். புதிய உலகிற்கு அடையாளம்.

ஆண்டவரின் ஆவி என் மேலே, ஏழைகளுக்கு நற்செய்தி, சிறைப்பட்டோருக்கு விடுதலை, ஒடுக்கப்பட்டோருக்கு உரிமை வாழ்வு, குருடருக்குப் பார்வை, நோயுற்றோருக்கு நலம் என்பதை இயேசு தன் வருகையில் உண்டாகும் என அறிவிக்கின்றார் (லூக். 4:18-20).

குளிரிலே நடுங்கிக் கொண்டிருந்த ஒரு தாத்தா, பாட்டி இருவரும் வீடு இல்லாது தவித்தார்கள். ஒருவன் தன் வீட்டைப் பூட்டிச் சாவியை அந்த முதியவரிடம் கொடுத்து, நீங்கள் என் வீட்டிற்குச் செல்லுங்கள் என விட்டுவிட்டுப் புறப்பட்டான். மனம் போன போக்கிலே நடந்தான். பசியால், பட்டினியால் நடக்க முடியாது ஊரின் வெளியே ஒரு கிராமத்தின் வெளியே அமர்ந்து இருந்தான். ஆனால் ஊரார் அவனைப் பிடித்து இழுத்து வந்து திருடன், கொள்ளைக்காரன் என்றெல்லாம் பட்டம் சூட்டி பஞ்சாயத்தில் குற்றவாளியாக்குகிறார்கள். நான் குற்றமற்றவன் என்றெல்லாம் சொல்லியும் அங்கே அது எடுபடவில்லை. எனவே குற்றமற்றவனின் முகத்தை கருப்புத் துணியால் மூடி, கைகளைக் கட்டி பஞ்சாயத்தார் அனைவரும் ஓர் உயரமான மலை உச்சியிலிருந்து உருட்டிவிட்டு கடலிலே விழ வைத்தார்கள். மலை உச்சி சென்றவனின் முகத்தில் இருந்த திரை அகற்றப்படுகிறது. கட்டப்பட்ட கைகள் விடுதலை அடைகின்றன. மலையிலிருந்து உருட்டி விடப்பட்டு கடலில் விழுந்து தன் உயிரை இழந்தான். அவனது இழப்பில் இருந்து குற்றமற்றவனுக்குப் புது வாழ்வு கிடைத்தது.

ஆம். இயேசுவின் வாழ்க்கைப் படலம் தான் இது. அதுவே இழப்பின் படலம். ஆனால் புது வாழ்வுக்குக் கிடைத்த பரிசு இது. தன் ஆடுகளுக்காக, அவை மிகுதியாகப் பெரும் பொருட்டே வந்தேன் (யோவா. 10:10) என்றாரே. இதை நன்கு உணர்ந்த புனித பவுல் அடிகளார் (பிலி. 3:8-9) கிறிஸ்துவுக்காக இந்த உலகம் முழுவதையும் குப்பையெனக் கருதுகிறேன் என்றார்.
கிறிஸ்து இயேசுவின் திருமுழுக்கு ஏதோ நடந்து முடிந்த ஒரு நிகழ்ச்சி அல்ல. அது நம் ஒவ்வொருவரின் வாழ்க்கையையும் பாதிக்கும் ஒரு தொடர் நிகழ்ச்சி. இரண்டாவது, இதைப் பெற்றுக் கொண்ட நாம் வாழ்ந்து காட்ட முன் வர வேண்டும். இயேசுவைப் போல் வாழாத எந்த மனிதரும் புதிய உலகத்தையும் படைக்க முடியாது. புதிய உலகத்தைப் படைக்க முன் வராத எந்த மனிதரும் திருமுழுக்குப் பெற்ற உண்மையான கிறிஸ்தவர் அல்லர்.

ஆண்டவருடைய ஆவி இயேசுவோடு இருந்தது. அவர் சென்ற இடமெல்லாம் விடுதலை கிடைத்தது. எந்த தூய ஆவி இயேசுவின் மீது தங்கி மக்களைக் கட்டியிருக்கும் கட்டுகளை அறுத்தெறிய அவரை மக்கள் நடுவே அழைத்துச் சென்றதோ, அதே தூய ஆவி திருமுழுக்கின்போது நம்மீதும் பொழியப்பட்டது. (யோவா 12:24) கோதுமை மணியானது தரையில் விழுந்து மடிந்தால் ஒழிய அது அப்படியே இருக்கும். மண்ணில் விழுந்து மடிந்தால் தான் அது பலன் தரும். எனவே எந்த நோக்கத்திற்காக இந்த உலகத்திற்கு வந்தாரோ (லூக். 4:16-22) அந்த நோக்கத்தை நூற்றுக்கு நூறு நிறைவேற்றினார் என்பது ஊரறியும், உலகமறியும் உண்மை . அவரது பணியை நாம் தொடர வேண்டும் என்பதற்காக நமக்கும் இயேசு திருமுழுக்குத் தந்துள்ளார். எனவே இது வெறும் சடங்கு அல்ல. மாறாக நம்மை தூய ஆவியால் புதுப் படைப்பாக மாற்றி, நம்மைப் புதிய உலகம் படைக்க அழைக்கும் ஓர் இறை அழைப்பு. புனித எரோணி முஸ் கூறுகிறார், நாம் பிறப்பில் கிறிஸ்தவர்களாக உண்டாக்கப்பட்டவர்கள் அல்ல. மாறாக தூய ஆவியால் உருவாக்கப்பட்டவர்கள் என்பதை உணருவோம்.

ser ser

வானகத் தந்தையை மகிழ்ச்சிப்படுத்துவோம்

இயேசு திருமுழுக்குப் பெற்றபோது வானகத் தந்தை, என் அன்பார்ந்த மைந்தர் இவரே. இவர் பொருட்டு நான் பூரிப்படைகின்றேன் என்றார். வானகத் தந்தையின் அன்புக்குரியவராகவும், அவரை பூரிப்படையச் செய்பவராகவும் இயேசு திகழ்ந்ததற்குப் பல காரணங்கள் உள்ளன.

இயேசு எளியோரை ஏக்கமுடன் பார்த்தார்; பிணியாளர்களைப் பிரியமுடன் தொட்டார்; ஆதரவற்றோரை அன்புடன் அரவணைத்தார்; தவறுகளைத் தட்டிக்கேட்டார்; ஆன்ம பசிக்கு அறுசுவை உணவை அளித்தார்; வயிற்றுப்பசிக்கு வயிறார உணவு கொடுத்தார்; தனக்கென வாழாது பிறர்க்கென வாழ்ந்தார்; ஆவியாரின் அற்புத ஆலயமாகத் திகழ்ந்தார்; நீதி தவறா நேர்மையாளராயிருந்தார்; அமைதிக்கு அடித்தளமாய்த் திகழ்ந்தார்; இருளகற்றும் இணையற்ற ஒளியாய் வாழ்ந்தார்; பார்வையற்றோர்க்கு பார்வையைத் தந்தார்; கைதிகளின் தளைகளை அறுத்தார்; சிறைப்பட்டோருக்கு மீட்பை அளித்தார்; சென்ற இடமெல்லாம் நன்மையைச் செய்தார்.

இவை அனைத்திற்கும் இன்றைய முதலிரண்டு வாசகங்களும் சாட்சி சொல்லும்.

இன்று விண்ணகத் தந்தையின் அன்பான மக்களாக, அவரை மகிழ்ச்சிபடுத்தும் பிள்ளைகளாக நாம் வாழவிரும்பினால் இயேசுவின் குணங்கள் அனைத்தையும் நம்முடைய குணங்களாக மாற்றிக் கொள்ளவேண்டும். நாம் இயேசுவைப் போல ஆகமுடியுமா? இந்தக் கேள்விக்கு கதை ஒன்று பதில் சொல்லும்.

ஓர் உப்புச்சிலை! பல நாள்கள், பல மாதங்கள் கடற்கரையில் காத்திருந்தது. கடல் பேசியது : சிலையே, சிலையே உனக்கு என்ன வேண்டும்? சிலை சொன்னது : உன்னை எனக்கு ரொம்பப் பிடிக்கும்! எத்தனை பேரை நீ வாழவைக்கின்றாய்? எத்தனை மீன்களுக்கு நீ அடைக்கலம் தருகின்றாய்? உன் அன்பே அன்பு! உன் கருணையே கருணை! உன் முக அழகே அழகு! உன் நிற அழகே அழகு! உன் அலை அழகே அழகு! நீ என்னை மயக்கினாயா? - இல்லை நான் உன்னிடம் மயங்கிப்போனேனா? – எனக்குத் தெரியவில்லை! எனக்குப் பிடித்தமான உன் பெயரை அறிந்துகொள்ள ஆசை! உன் பெயர் என்ன?

கடல் சிரித்துக்கொண்டே சொன்னது:என் பெயரைக் கேட்டுவிட்டு கரையிலேயே நின்றுகொண்டிருந்தால் எப்படி? கீழே இறங்கி வா. உப்புச்சிலை மெல்ல மெல்ல கடலுக்குள் இறங்கியது! கடலுக்குள் முழுவதும் கரைந்தது! கடலோடு சங்கமமாகியது.

கரைந்து போன சிலையை கடல் பார்த்து : நான் யார்? என்றது. சிலையோ : உப்பே உருவான கடல் நீ என்றது. சரி நான் கடல் - நீ யார்? என்றது கடல் சிலையோ : நானும் கடல்தான் என்றது. என்ன நீ கடலா? என்றது கடல்.

ஆம். நானும் உப்பு, நீயும் உப்பு - அப்படியானால் நாம் கடல்தானே என்றது கரைந்த சிலை.

நமது உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் இயேசுவிடம், நற்கருணை ஆண்டவரிடம் நாம் அர்ப்பணிக்கும்போது, நாம் மறுகிறிஸ்துவாக மாறி அவரைப் போலவே வாழ்வோம் ; வானகத் தந்தையின் அன்பான மக்களாக, அவரை மகிழ்ச்சிப்படுத்தும் மகள்களாக, மகன்களாகத் திகழ்வோம்.


மேலும் அறிவோம் :

மகன்தந்தைக்(கு) ஆற்றும் உதவி இவன்தந்தை
என்நோற்றான் கொல்எனும் சொல் ( குறள் : 70).

பொருள் : தன்னைப் பேணி வளர்த்து ஆளாக்கிய தந்தைக்கு மைந்தன் செய்யும் கைம்மாறு "இவனை மகனாகப் பெறுவதற்கு இவன் தந்தை என்ன தவம் செய்தானோ?” என்று பாராட்டத்தக்க புகழை ஈட்டித் தருவது ஆகும்.

ser ser

ஆண்டவரின் திருமுழுக்கு

ஒரு சிறுவன் தன் அம்மாவிடம் பலவற்றைக் கேட்டு நச்சரித்தான். அம்மா குச்சியை எடுத்து அவனை அடித்து, - இனிமேல் காக கேப்பியா?" என்று கேட்டதற்கு அவன், "கேட்க மாட்டேன் என்றான். "ஐஸ் கிரீம் கேப்பியா?" என்று கேட்டதற்கு, "கேட்க மாட்டேன்" என்றான். -சொன்ன பேச்சைக் கேப்பியா?" என்று கேட்டதற்கு அதற்கும், கேட்க மாட்டேன்" என்றான்.

பிள்ளைகள் பெற்றோரிடம் பல காரியங்களைக் கேட்டுத் தொந்தரவு செய்கின்றனர்; ஆனால் அவர்கள், சொல்லுவதை மட்டும் கேட்பதில்லை. அதாவது, கீழ்ப்படிவதில்லை. இந்நிலையில் இன்று தமது ஆண்டவரின் திருமுழுக்குப் பெருவிழாவைக் கொண்டாடுகின்றோம். ஆதாமின் கீழ்ப்படியாமையால் விளைந்த சாபக்கேட்டைக் கிறிஸ்து தமது கீழ்ப்படிதலால் நீக்கினார். எனவேதான் கிறிஸ்து திருமுழுக்குப் பெற்றபோது, "என் அன்பார்ந்த மைத்தர் இவரே. இவர் பொருட்டு நான் பூரிப்படை சிறேன்" (மத் 3:17) என்று கூறி வாளாகத் தந்தை அவருக்கு நற்சான்றிதழ் வழங்கினார்.

கிறிஸ்து தந்தைக்குக் கீழ்ப்படித்தார்; "சாவை ஏற்கும் அளவுக்கு, அதுவும் சிலுவைச் சாவை ஏற்கும் அளவுக்குக் கீழ்ப்படித்தார்" (பிலி 2:8), கிறிஸ்து கடவுளின் அன்பு மகன், ஏனெனில் அவர் கடவுளின் அன்பான வாழியர், அதாவது இறைவாக்கினர் எசாயா முன்னறிவித்த "துன்புறும் இறை மாழியன், இன்றைய முதல் வாசகத்தில் கடவுள் கிறிஸ்துவைப் பற்றி "இதோ என் ஊழியர். இவரால் என் நெஞ்சம் பூரிப்படை கிறது (எசா 42:1) பாண்கிறார். துன்புறும் இறை ஊழியரைப் பற்றிய மற்றொரு கவிதையில் கிறிஸ்து, "அடிப்பதற்கு இழுத்துச் செல்லப்பட்ட ஆட்டுக்குட்டி (செம்மறி)" என்று வர்ணிக்கப்படுகிறார் (எசா 53:7), இயேசு கிறிஸ்துவை "உலகின் பாவம் போக்கும் கடவுளின் செம்மறி" (யோவா 1:29) என்று திருமுழுக்கு யோவான் கட்டிக் காட்டினார்.

கிறிஸ்து யோர்தான் ஆற்றிலே பெற்ற திருமுழுக்கு அவருக்குத் தேவையில்லை. ஏனெனில் அவரிடம் பாவம் ஏதுமில்லை. அவருடைய உண்மையான திருமுழுக்கு அவர் கல்வாரி மலையில் பெற்ற பாடுகளின் திருமுழுக்கு. இதைப் பற்றித்தான் கிறிஸ்து பின்வருமாறு குறிப்பிட்டார். நான் பெறவேண்டிய ஒரு திருமுழுக்கு உண்டு. அது நிறைவேறும் அளவும் தான் மிகவும் மன நெருக்கடிக்கு உள்ளாகி இருக்கிறேன்" (லூக் 12:50), தம்மோடு ஆட்சிபுரிய விரும்பிய யாக்கோபு மற்றும் யோவானிடம் (செபதேயுவின் மக்கள்) கிறிஸ்து, "நான் பெறும் திருமுழுக்கை உங்களால் பெற இயலுமா?" (மாற் 10:38) என்று கேட்டார்.

திருமுழுக்கு என்பது தண்ணீருக்குள் போவதும் தண்ணீரிலிருந்து வெளியே வருவதும் இல்லை. மாறாகக் கிறிஸ்துவோடு பாவத்துக்கு இறந்து, கல்லறையில் பழைய மனிதனை (இயல்பை) அடக்கம் செய்துவிட்டு, கிறிஸ்துவோடு புது வாழ்வுக்கு உயிர்த்தெழுதல் ஆகும் (உரோ 8:3-5), திருத்தூதர் பணிகள் எட்டாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் மந்திரவாதி சீமோனைப் பற்றி (திப 8:1924) எருசலேம் ஆயர் சிரில் பின்வருமாறு கூறுகிறார்: "மந்திரவாதி சீமோன் தண்ணீருக்குள் போனான்; ஆனால் அவன் கிறிஸ்துவோடு சாகவில்லை. தண்ணீரிலிருந்து அவன் வெளியே வந்தான்; ஆனால் அவன் கிறிஸ்துவோடு உயிர்க்கவில்லை. திருமுழுக்குப் பெறுவது முக்கியமல்ல; ஆனால் கிறிஸ்துவோடு பாவத்துக்கு இறந்து புது வாழ்வுக்கு உயிர்ப்பதே முக்கியமாகும். சுருக்கமாக, கிறிஸ்துவின் பாஸ்கா மறைபொருளில் பங்கு பெறுவதே திருமுழுக்காகும்.

திருமுழுக்குப் பெற்றதின் விளைவாக நாம் கிறிஸ்துவுக்கு உரியவர்கள். "கிறிஸ்துவுக்கு உரியவர்கள் தங்கள் ஊனியல்பை அதன் இழிவுணர்ச்சிகளோடும் இச்சைகளோடும் சேர்த்து சிலுவையில் அறைந்து விட்டார்கள்" (கலா 5:24) என்று கூறும் திருத்தூதர் பவுல், ஊனியல்பின் செயல்கள் யாவை என்று பட்டியலிட்டுள்ளார். அவை முறையே "பாத்தைமை, கெட்ட நடத்தை, காமவெறி, சிலைவழிபாடு, பில்லிசூனியம், பகைமை, சண்டைசச்சரவு, பொறாமை, சீற்றம். கட்சிமனப்பான்மை, பிரிவினை, பிளவு, அழுக்காறு. குடிவெறி, களியாட்டம் முதலியவையாகும்" (கலா 5: 19-20), நமது வாழ்வில் ஊனியல்பின் செயல்கள் வெளிப்பட்டால், நாம் கிறிஸ்துவுக்கு உரியவர்களாக இருக்க முடியுமா? தமிழ் ஆசிரியர் மாணவர்களிடம், * ஒரு கோழி 10 முட்டைகளை அடைக்காத்தது; அவற்றில் ஒரு முட்டையிலிருந்து வாத்துக் குஞ்சு வெளிவந்தது. அது எப்படி?" என்று கேட்டார். மாணவர்கள், "சார், அக்கோழி நடத்தை கெட்ட கோழி" என்று கூறினார்கள். கோழி முட்டையிலிருந்து வாத்துக் குஞ்சு வந்ததை அந்த மாணவர்களால் ஏற்றுக் கொள்ள இயலவில்லை. அப்படியானால் கிறிஸ்தவர்களின் வாழ்வில் எப்படி ஊனியல்பின் செயல்கள் ஆட்சி செய்ய முடியும்?

திருமுழுக்குப் பெறும்போது நமக்குத் தூய ஆவி அருளப்படுகின்றார். அந்த ஆவியாரால் கடவுளை நாம் "அப்பா தந்தையே" என அழைக்கின்றோம் (உரோ 8:15), கடவுளின் ஆவியைப் பெற்றுக்கொண்ட நம் வாழ்வில் ஆவியின் செயல்களான "அன்பு, மகிழ்ச்சி, அமைதி, பொறுமை, பரிவு, நன்னயம், நம்பிக்கை, கனிவு, தன்னடக்கம்" (கலா 5:22-23) ஆகியவை ஆட்சிபுரிய வேண்டும். ஒரு மரத்தை அதன் கனிகளைக் கொண்டு அறிகிறோம். அவ்வாறே ஒருவரின் செயலைக் கொண்டே அவர் ஊனியல்பில் வாழ்கிறாரா அல்லது ஆவியில் வாழ்கிறாரா என்று அறியலாம்.

இன்ற நாம் நமத திருமுழுக்கு வாக்குறுதிகளைப் புதுப்பித்துக் கொள்வோம். குறிப்பாக சாதி வெறியை விட்டுவிடுவோம். "சாதிகள் இல்லையடி பாப்பா" என்பதைஅகிலத்துக்க உணர்த்தவோம். தமிழர்களின் தனிப்பெரும் விழாவாகிய பொங்கலை கொண்டாட இருக்கிறோம். பொங்கலில் எல்லாம் பொடலாம். ஆனால் "ஜாதிக்காயை" மட்டும் போடமால் தவிர்ப்போம். அப்போது தான் "மீட்புப் பொங்கல்" தேனாக தித்திக்கும்.

ser ser

மறு கிறிஸ்து வாழ்வோம்

நிகழ்வு

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக ஒரு சிறுமியும் அவளுடைய தாயும் தந்தையும் திருமுழுக்குப் பெற்று, கிறிஸ்தவ மதத்திற்கு மாறினார்கள். இதற்கு அடுத்து வந்த நாளில் சிறுமி தான் படித்துவந்த பள்ளிக்கூடத்திற்குச் சென்றாள். பள்ளிக்கூடத்தில் அவளோடு படித்துவந்த மாணவிகள், அவள் திருமுழுக்குப் பெற்ற செய்தியைக் கேள்விப்பட்டு அவளிடம், “திருமுழுக்கின்பொழுது என்ன நடந்தது?” என்று கேட்டார்கள். சிறுமியோ மிகவும் தீர்க்கமான குரலில், “குருவானவர் என்னிடம் ‘கிறிஸ்தவ சமூகம் உன்னைப் பெருமகிழ்வுடன் வரவேற்கின்றது. இந்த சமூகத்தின் பெயரால் நான் உன்மீது சிலுவை அடையாளம் வரைகிறேன்’ என்று சொல்லி என்னுடைய நெற்றியில் சிலுவை அடையாளம் வரைந்தார். பின்னர் அவர், ‘கிறிஸ்துவின் அடையாளத்தைத் தாங்கியிருக்கின்றாய். அதனால் நீ மறுகிறிஸ்துவாக வாழவேண்டும் என்றார்” என்று சொல்லி முடிந்தாள்.

திருமுழுக்குப் பெற்ற ஒவ்வொருவரும் மறு கிறிஸ்துவாக வாழவேண்டும். அதைத்தான் இந்த நிகழ்வு நமக்கு எடுத்துக்கூறுகின்றது. இன்று நாம் ஆண்டவரின் திருமுழுக்கு விழாவைக் கொண்டாடுகின்றோம். இந்த விழா நமக்கு உணர்த்தும் உண்மை என்ன, இந்த நாளில் நாம் வாசிக்கக்கேட்ட இறைவார்த்தை நமக்கு எடுத்துரைக்கும் செய்தி என்ன ஆகியவற்றைக் குறித்து நாம் சிந்தித்துப் பார்ப்போம்.

மாந்தரோடு தன்னை ஒன்றிணைத்துக்கொண்ட இயேசு

மத்தேயு நற்செய்தியிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட இன்றைய நற்செய்தியில், யோர்தான் ஆற்றில், திருமுழுக்கு யோவானிடமிருந்து இயேசு திருமுழுக்குப் பெறுவதைக் குறித்து வாசிக்கின்றோம். இயேசு, திருமுழுக்கு யோவானிடமிருந்து திருமுழுக்குப் பெறுகின்ற இந்நிகழ்வினை, அவர் இவ்வுலகிற்குத் தன்னை மூன்றாம்முறையாக வெளிப்படுத்துகின்றார் என்று சொல்லலாம். முதலில், யூத சமூகத்தில் மிகவும் வறியநிலையில் இருந்த இடையர்களுக்கும் பின்னர் புறவினத்தாராகிய கீழ்த்திசை ஞானிகளுக்கும் வெளிப்படுத்திய இயேசு, திருமுழுக்கின்பொழுது மூன்றாம்முறையாகத் தன்னை வெளிப்படுத்துகின்றார்.

இப்பொழுது நமக்கு ஓர் கேள்வி எழலாம். “மக்கள் தங்களுடைய பாவங்களிலிருந்து மனம்மாறுவதற்காகக் கொடுக்கப்பட்ட திருமுழுக்கினை, ஒரு குற்றமும் செய்யாத (லூக் 24: 31) இயேசு பெறவேண்டியதன் தேவை என்ன?” என்பதுதான் அக்கேள்வி. திருமுழுக்கு யோவான்கூட, “நான்தான் உம்மிடம் திருமுழுக்குப் பெறவேண்டியவன். நீரா என்னிடம் வருகின்றீர்?” என்று இதையொத்த கேள்வியைத்தான் கேட்கின்றார். இயேசு, திருமுழுக்கு யோவானிடமிருந்து திருமுழுக்குப் பெற்றது, பாவ மன்னிப்பைப் பெற அல்ல. மாறாக, மக்களோடு தன்னை ஒன்றித்துக்கொள்ளவே. ஆம், மக்களோடு தன்னை ஒன்றித்துக்கொள்ளவே இயேசு திருமுழுக்கு யோவானிடமிருந்து திருமுழுக்குப் பெற்றார்.

இறையாட்சிப் பணிசெய்யப் புறப்படும் இயேசு

திருமுழுக்கு யோவானிடமிருந்து இயேசு பெற்ற திருமுழுக்கு அவருடைய பணிவாழ்வின் தொடக்கம் என்று சொல்லலாம். காரணம், இயேசு திருமுழுக்கு பெற்றபின்புதான், “காலம் நிறைவேறிவிட்டது; இறையாட்சி நெருங்கிவந்துவிட்டது; மனம்மாறி நற்செய்தியை நம்புங்கள்” (மாற் 1: 14-15) என்று கடவுளின் நற்செய்தியை எடுத்துரைக்கத் தொடங்குகின்றார்.

பழைய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில் குருவோ, அரசரோ தன்னுடைய பணியைத் தொடங்குகின்றபொழுது, அவரைத் திருப்பொழிவு எண்ணெயால் அருள்பொழிவு செய்வது வழக்கம் (விப 29: 7; 1சாமு 10:1, 16: 13; 1அர 1: 39, 2அர 9:6). நற்செய்தியில் திருமுழுக்கு யோவான் இயேசுவுக்குத் தண்ணீரால் திருமுழுக்குக் கொடுப்பதை அந்த அடிப்படையில் புரிந்துகொள்வது இன்னும் சிறப்பாக இருக்கும். இயேசு தண்ணீராலோ எண்ணெயினாலோ அல்ல, தூய ஆவியாரால் அருள்பொழிவு செய்யப்படுகின்றார். இதனை இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில், பேதுரு கொர்னேலியுக்குப் கூறுகின்ற, “கடவுள் தூய ஆவியாரின் வல்லமையை இயேசுவின்மீது பொழிந்திருந்தருளினர்” (திப 10:38) என்ற வார்த்தைகளிலும், நாசரேத்தில் உள்ள தொழுகைக்கூடத்தில், இறைவாக்கினர் எசாயாவின் இறைவார்த்தையை மேற்கோள் காட்டிப் பேசுகின்ற இயேசுவின் வார்த்தைகளிலும் (லூக் 4: 18) கண்டுகொள்ளலாம்.

திருமுழுக்கின் மூலம் தூய ஆவியாரின் அருள்பொழிவைப் பெற்ற இயேசு கிறிஸ்து எத்தகைய பணியைச் செய்தார் அல்லது செய்யப்போகிறார் என்ற கேள்வி எழலாம். இதற்கான பதிலாக இருக்கின்றது இறைவாக்கினர் எசாயா நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட இன்றைய முதல் வாசகம். “அவர் நீதி வழங்குவார்... நெரிந்த நாணலை முறியார்...பிற இனத்தாருக்கு ஒளியாக இருப்பார்...பார்வையிழந்தோருக்குப் பார்வையளிப்பார்...” என்று வருகின்ற வார்த்தைகள் யாவும் மெசியாவாம் இயேசுவைக் குறித்துச் சொல்லப்பட்டவை. இவையாவும் இயேசுவில் நிறைவேறின. ஆம், தூய ஆவியாரால் அருள்பொழிவு செய்யப்பட்ட இயேசு எங்கும் நன்மை செய்துகொண்டே சென்றார்.

மறுகிறிஸ்துவாக வாழ அழைக்கும் இயேசு

திருமுழுக்கின் மூலம் தூய ஆவியாரால் அருள்பொழிவு செய்யப்பட்ட இயேசு கிறிஸ்து எங்கும் நன்மை செய்துகொண்டே சென்றார் என்பது, நாமும் இயேசுவைப் போன்று எங்கும் நன்மை செய்துகொண்டே செல்ல அல்லது மறுகிறிஸ்துவாக வாழ அழைப்புத் தருகின்றது. இன்னும் சொல்லப்போனால், திருமுழுக்கு என்பதே ஒரு கடத்தல்தானே! எப்படிப்பட்ட கடத்தல், சாவிலிருந்து வாழ்விற்கும் இருளிலிருந்து ஒளிக்கும் சாத்தானின் பிள்ளையிலிருந்து கடவுளின் பிள்ளை என்ற ஒரு நிலைக்குமான கடத்தல். இதுவே திருமுழுக்கு உணர்த்தும் ஆழமான உண்மையாகும். இன்றைக்குப் பலர் திருமுழுக்குப் பெற்ற பின்பும், பழைய பாவ வாழ்க்கை வாழ்ந்துகொண்டிருப்பது மிகவும் வியப்பாக இருக்கின்றது.

பிராமணர் ஒருவர் இருந்தார். (சாதிப் பெயரைக் குறிப்பிடுவதை நினைத்துத் தவறாக நினைக்கவேண்டும். ஓர் உண்மையை உணர்த்தவே குறிப்பிடுகின்றேன்) இவர் ஒரு பிராடஸ்டன்ட் சபைப் போதகரின் போதனையால் தொடப்பட்டு, கிறிஸ்துவ மதத்திற்கு மாறுவதாகச் சொன்னார். உடனே அந்தப் போதகர், “கிறிஸ்துவ மதத்திற்கு மாறவேண்டும் என்றால், திருமுழுக்கு (முழுக்கு ஞானஸ்நானம்) பெறவேண்டும்” என்றார். அவரும் அதற்குச் சரியென்று சொல்ல, போதகர் அவரை அருகில் இருந்த ஒரு குளத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார். அங்கு போதகர் அவரை மூன்றுமுறை நீருக்குள் முக்கி எடுத்தார். மூன்றாம் முறையாக அவர் முக்கி எடுத்தபொழுது, அந்த மனிதர் தன்னுடைய உடம்பில் அணிந்திருந்த பூணூலைக் கழற்றி எறிந்திருந்தார். இதைப் பார்த்துவிட்டுப் போதகர் அந்த மனிதரைப் பார்த்து, “நீர் உண்மையான கிறிஸ்தவராக மாறிவிட்டீர் என்பதை நான் நம்புகிறேன்’ என்று அவரைப் பாராட்டினார்.

இந்த நிகழ்வில் வருகின்ற பிராமணர், கிறிஸ்தவை ஏற்றுக்கொண்டதன் அடையாளமாக அல்லது மறு கிறிஸ்துவாக வாழத் தொடங்கிவிட்டதன் அடையாளமாக தன்னுடைய உடலில் அணிந்திருந்த பூணூலைக் கழற்றி எறிந்தார். நாம் மறு கிறிஸ்துகளாக வாழத் தொடங்கிவிட்டோம் என்பதை எப்படிக் காட்டப் போகின்றோம்? சிந்தித்துப் பார்க்கவேண்டும்.. “நீங்கள் மண்ணுலகிற்கு உப்பாக, ஒளியாய் இருக்கிறீர்கள்” (மத் 5:14). ஆகையால், நாம் மண்ணுலகிற்கு உப்பாக, ஒளியாக இருந்து, மறுகிறிஸ்துகளாக வாழ்வோம். அதன்மூலம் இயேசுவின் திருமுழுக்கைப் பெருவிழாவை, நாம் பெற்றுக்கொண்ட திருமுழுக்கைப் பொருளுள்ளதாக்குவோம்.

சிந்தனை

‘இனி வாழ்பவன் நான் அல்ல; கிறிஸ்துவே என்னுள் வாழ்கிறார்’ (கலா 2:20) என்பார் புனித பவுல். ஆகவே, இயேசுவின் திருமுழுக்குப் பெருவிழாவில் திருமுழுக்குப் பெற்ற நாம் ஒவ்வொருவரும் மறு கிறிஸ்துவாக வாழ முற்படுவோம். அதன்வழியாக இறையருளை நிறைவாகப் பெறுவோம்.
 

ser ser

அக்கரை உறவுகள்!

ஜென் கதை ஒன்றோடு தொடங்குவோம்.

ஆற்றின் கரையருகில் ஜென் மடாலயம் இருந்தது. புதிதாய் ஜென் மடாலயத்திற்கு வந்த இளவல்கள் சிலர் படகேறி ஆற்றின் அக்கரைக்குச் சென்றனர். மாலை வேலையாகிவிட்டது. ஒருவர் தவிர மற்ற எல்லாரும் படகேறி மடாலயம் திரும்பிவிட்டனர். திரும்பி வராத மற்றவர், ஆற்றின் அக்கரையில் நின்றுகொண்டு, இக்கரையில் இருப்பவர்களிடம் கை அசைக்கின்றார். அவரின் கை அசைவைக் கவனிக்கின்ற மடலாயத் தலைவர் வெளியே வருகிறார். வெளியே வந்த தலைவர் தானும் கையசைத்து, 'என்ன வேண்டும்?' எனக் கேட்கின்றார். 'அக்கரைக்கு வருவது எப்படி?' எனக் கேட்கின்றார் இளவல். 'நீ இருப்பதே அக்கரைதானே!' என்கிறார் தலைவர். ஞானம் பெற்றான் சீடன்.

அடுத்தவர்கள் இருக்கும் கரை தனக்கு அக்கரை என்றால், தான் இருப்பதும் அடுத்தவர்களுக்கு அக்கரை என்று உணர்ந்த சீடன், ஒவ்வொன்றும் அக்கரை என்று உணர்கின்றான். அதுவே ஞானம்.

கிறிஸ்து பிறப்பு பெருவிழா என்ற இக்கரையிலிருந்து நாம் ஆண்டின் பொதுக்காலம் என்ற அக்கரைக்கு இன்று கடந்து செல்கின்றோம். நம்மைத் தண்ணீரில் இறக்கி அக்கரைக்குச் செல்ல அழைக்கும் திருவிழாவே இயேசுவின் திருமுழுக்கு திருவிழா.

இயேசுவின் திருமுழுக்கின்போது, வானகத் தந்தை, 'இவரே என் அன்பார்ந்த மகன்' என்று உலகிற்கு அவரைப் பற்றி அறிக்கையிடுகின்றார். அந்த நேரமே இயேசு தன்னுடைய பணிவாழ்வையும் தொடங்குகின்றார். ஆக, கடவுளோடு மகன் என்ற நிலையில் உறவுகொண்ட இயேசு, ஒருவர் மற்றவரோடு சகோதரர் என்ற நிலையில் பணியாற்றத் தொடங்குகின்றார். ஆக, இயேசுவின் திருமுழுக்கு அவருக்கு இரண்டு உறவுகளுக்குக் கதவுகளைத் திறக்கின்றது. அக்கரையில் நின்ற கடவுளையும் மனுக்குலத்தையும் தண்ணீரில் இறங்குவதால் தழுவிக்கொண்டு உறவுகொள்ளத் தொடங்குகிறார் இயேசு.

இதுதான் நம்முடைய சிந்தனையின் கரு.

'உறவு' என்ற வார்த்தையை நினைத்தவுடன் இரண்டு விடயங்கள் நினைவிற்கு வருகின்றன.

முதலில், வேளாங்கண்ணி பேராலயத்தில் உள்ள குருக்கள் இல்லத்தின் உணவகத்தில் ஒட்டப்பட்டுள்ள ஒரு ஸ்டிக்கர். புனிதர்களின் வார்த்தைகளை மேற்கோள் காட்டி வைக்கப்பட்டுள்ள பல ஸ்டிக்கர்களில் ஒன்றில், இப்படி எழுதப்பட்டிருந்தது. 'நீ யாரை அல்லது எதை அன்பு செய்கிறாயோ அதுவாக நீ மாறுகிறாய்' என்ற தாமஸ் அக்வினாஸின் வார்த்தைகள் என்னை ஈர்த்தன. அன்பில் இணையும்போது ஒருவர் மாற்றத்திற்கு ஆளாகின்றார். மற்றவரின் குணநலன்களைப் பெற்றுக்கொள்கின்றார். அல்லது அன்பு செய்யும் செயல் ஒருவரின் இருப்பிலும் இயக்கத்திலும் ஆளுமையிலும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகின்றது.

இரண்டு, இத்தாலிய மொழி பயிலும் மாணவர்களுக்குத் திரையிட இத்தாலிய மொழி திரைப்படங்கள் தேடிக்கொண்டிருந்த வேளையில், 'ச்சாவோ ப்ரதர்' என்ற படம் கிடைத்தது. முன்னோட்டம் பார்க்கும் ஆர்வத்தில் முழுப்படத்தையும் நகர்த்திக் கொண்டிருந்தபோது, கதாநாயகன் தன்னுடைய சகோதர நண்பனிடம் சொல்லும் ஒரு வசனம் என்னைக் கவர்ந்தது: 'உறவு என்பது பனி விழுவது மாதிரி. தொடங்கும் போது பனி விழுவது மாதிரி இருக்கும். அழகாக இருக்கும். ஆனால், நாளாக நாளாக அது விழுந்து உறைந்து இறுகி அதுவே சுமையாக மாறிவிடும். உடைக்க நினைத்தாலும் உடைக்க முடியாத அளவிற்கு உறைந்துவிடும். உடைக்க நினைப்பவரின் கையிலும் காயத்தை ஏற்படுத்திவிடும். ஆக, உறவே வேண்டாம்!'

உறவு என்பது என்னில் தாக்கத்தை அல்லது மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்று உறவைக் கொண்டாடுவதா?

அல்லது

உறவு காயப்படுத்திவிடும் என்று எச்சரிக்கையாக இருப்பதா?

அக்கரை உறவுகளை நாம் அக்கறையோடு அணுகுவது எப்படி?

வாசகங்கள் வழியே தேடுவோம்.

இன்றைய நற்செய்தி வாசகம் (காண். மத் 3:13-17) இயேசுவின் திருமுழுக்கு நிகழ்வை படம்பிடித்துக்காட்டுகிறது. திருமுழுக்கு பெறுமுன் இயேசு யோவானோடு உரையாடுகின்றார். 'நீரா என்னிடம் திருமுழுக்கு பெற வருகிறீர்?' என்று யோவான் தயக்கம் காட்ட, 'கடவுளுக்கு ஏற்புடையவை அனைத்தையும் நாம் நிறைவேற்றுவதே முறை' என்கிறார் இயேசு. 'கடவுளுக்கு ஏற்புடையவை' என்ற வார்த்தை இங்கே முக்கியமானது. கிரேக்கத்தில் 'டிக்காயுசுனே' என்று குறிப்பிடப்படும் வார்த்தைக்கு, 'கடவுளோடு உள்ள உறவை நேர்கோட்டில் அமைத்துக்கொள்ளுதல்' என்பது பொருள். இயேசு தன்னுடைய திருமுழுக்கின் நினைவாக கடவுளோடு உள்ள உறவை நேர்கோட்டில் அமைத்துக்கொள்கிறார் என்றால், இயேசுவின் கோடுகள் கோணலாக இருந்தனவா? இல்லை. மாறாக, கடவுளுக்கும் தனக்கும் உள்ள உறவில் தான் யார் என்பதைக் கண்டுகொள்கிறார் இயேசு. அந்தக் கண்டுகொள்தல், தந்தையின் வார்த்தைகளில் - 'என் அன்பார்ந்த மைந்தர் இவரே. இவரின் பொருட்டு நான் பூரிப்படைகிறேன்' - நடந்தேறுகிறது. தொடர்ந்து, இயேசு தன்னுடைய பொதுவாழ்வை அல்லது பணிவாழ்வைத் தொடங்குகின்றார். அதாவது, கடவுளுக்கு ஏற்புடையவற்றை நிறைவேற்றிய ஒருவர், தன்னையும் கடவுளையும் நேர்கோட்டில் வைத்துக்கொள்ளும் ஒருவர், வெறுமனே ஓய்ந்திருக்க இயலாது. அவர் உடனடியாக மற்றவர்களை நோக்கிப் புறப்பட வேண்டும்.

இதையே இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில் (காண். திப 10:34-38), கொர்னேலியுவின் இல்லத்தில் உரையாற்றுகின்ற பேதுரு, இயேசுவின் திருமுழுக்கு அனுபவத்தை, 'தூய ஆவியாரின் அருள்பொழிவு' என்று அழைப்பதோடு, 'கடவுள் அவரோடு இருந்ததால் அலகையின் கொடுமைக்கு உட்பட்டிருந்த அனைவரையும் அவர் விடுவித்து, எங்கும் நன்மை செய்துகொண்டே சென்றார்' என்று மொழிகின்றார். இயேசு மற்றவர்கள்மேல் காட்டிய உறவு, 'நன்மை செய்தல்' என்ற நிலையில் வெளிப்படுகிறது. இயேசு செய்த அனைத்துப் பணிகளையும் - போதித்தல், பேய்களை ஓட்டுதல், நோய்களைக் குணமாக்குதல் - 'நன்மை' என்ற ஒற்றைச் சொல்லில் அடக்கிவிடுகின்றார் பேதுரு.

இன்றைய முதல் வாசகம் (காண். எசா 42:1-4,6-7), ஊழியர் பாடல் என்றழைக்கப்படும் நான்கு பாடல்களில் முதன்மையான பாடலாக இருக்கிறது. இங்கே கடவுள் தான் தேர்ந்துகொண்ட இஸ்ரயேலை, தன்னுடைய இறைவாக்கினரை, தான் முன்மொழியும் மெசியாவை, 'இதோ! என் ஊழியர்' என அழைக்கின்றார். மேலும், தான் தேர்ந்துகொண்ட ஊழியரால் தன்னுடைய நெஞ்சம் பூரிப்படைவதாகவும் மொழிகின்றார். தொடர்ந்து, 'உம் கையைப் பற்றிப் பிடித்து, உம்மை பாதுகாப்பேன்' என்று தன்னுடைய உடனிருப்பையும் அவருக்குத் தருகின்றார் ஆண்டவர். இங்கே, ஆண்டவரோடு உள்ள உறவும், ஊழியர் மற்றவர்களுக்குச் செய்யப்போகின்ற பணியும் இணைந்தே செல்வதைப் பார்க்கின்றோம்.

ஆக, இன்றைய மூன்று வாசகங்களையும் இணைத்துப்பார்க்கும்போது, மூன்று விடயங்கள் தெளிவாகின்றன:

அ. மனிதர்களோடு உள்ள உறவில் முதல் அடி எடுத்து வைப்பவர் கடவுள். அவரே மனிதர்களைத் தெரிந்துகொள்கிறார். அன்பு செய்கிறார். அவர்களால் பூரிப்படைகின்றார்.

ஆ. கடவுளோடு உறவுகொள்ளும் ஒருவர், கடவுளால் அன்புசெய்யப்படும் ஒருவர், அந்த அன்பை கடவுளுக்கு பதிலன்பாகக் காட்ட முடியாது. ஆனால், அவர் அந்தப் பதிலன்பை ஒருவர் மற்றவருக்குக் காட்ட வேண்டும். அந்த அன்பு நன்மை செய்தலாகவும், பிறரன்புப் பணிகளாகவும், நீதிச் செயல்களாகவும் வெளிப்படும்.

இ. மனித உறவுகளுக்கு இரண்டு திசைகள் உள்ளன. நேர்கோட்டு திசையில் மனிதர்கள் கடவுளோடும், சமதளத்தில் ஒருவர் மற்றவரோடும் இணைந்திருக்கின்றனர். முதல்வகை உறவு மனித வாழ்வின் வேர் என்றால், இரண்டாம்வகை உறவு அவர்களின் கிளைகள் அல்லது கனிகள்.

இவற்றை நம் வாழ்வோடு எப்படிப் பொருத்திப் பார்ப்பது?

நாம் வயது வந்து திருமுழுக்கு பெற்றாலன்றி, அல்லது திருமுழுக்கின் போது எடுக்கப்பட்ட புகைப்படங்கள் அல்லது காணொளியைப் பார்த்தாலன்றி, நம்முடைய திருமுழுக்கு நிகழ்வை நாம் நினைவிற்குக் கொண்டுவர முடியாது. திருமுழுக்கு கிறிஸ்தவர்களின் வாழ்வில் மிக முக்கியமான நிகழ்வு. 'தொடக்கநிலைப் பாவம் கழுவப்படுகிறது' என்று ஆன்மீகப்படுத்தவில்லை என்றாலும், சாதாரண வாழ்வியல் நிலையில் இதற்கு நிறையப் பொருள் இருக்கிறது.

திருமுழுக்கு ஒரு குடும்ப நிகழ்வு. திருமுழுக்கின் வழியாக குழந்தை ஒரு குடும்பத்தின் உறுப்பினராகிறது. ஏனெனில், குழந்தைக்குப் பெயரிடுதல் இங்கேதான் நடைபெறுகிறது. பெயரிடுதல் என்பது ஒருவர் அனுபவிக்கும் உரிமை உணர்வைக் காட்டுகிறது. மேலும், குழந்தை தன்னுடைய குடும்பத்தோடு, குடும்பத்தாரின் குடும்பங்களோடு உறவுகொள்ளத் தொடங்குகிறது.

இந்த உறவுக்கு அடித்தளமாக இருப்பது இறையுறவு. 'தந்தை மகன் தூய ஆவியாரின் பெயரால் நான் உன்னைக் கழுவுகிறேன்' என்ற வார்த்தைகள் சொல்லப்பட்டு, தண்ணீர் தலையில் ஊற்றப்படும்போது, குழந்தை தன்னுடைய கடவுளோடு உள்ள நிலையில் தன்னையே நேர்கோட்டில் வைத்துக்கொள்கிறது. இறைவனுக்கு குழந்தையை அர்ப்பணிக்கும் மரபு எல்லா மதங்களிலும் காணப்படுகிறது. இந்து சமயத்தில் புழக்கத்தில் இருக்கும் மொட்டையிடுதல் இறையுறவையே குறிக்கிறது. போரில் தோற்ற அரசன் தன்மேல் வெற்றிகொண்ட அரசனின் கால்களில் தன்னுடைய மணிமுடியைக் கழற்றி வைத்து, 'இனி நான் உன் அடிமை. உன் விருப்பப்படி எனக்குச் செய்யும்' என்று சொல்வதுபோல, பெற்றோர் குழந்தையின் மணிமுடியாகிய தலைமுடியைக் கழற்றி, 'இனி இவன்-இவள் உன் அடிமை. உன் விருப்பப்படி இவனுக்கு-இவளுக்குச் செய்யும்' என்று சொல்கின்றனர்.

ஆக, நம்முடைய திருமுழுக்கிலும் நாம் இறைவன் என்ற அக்கரையோடும், மற்றவர்கள் என்னும் அக்கரையோடும் இணைகிறோம்.

அக்கரையில் நாம் கண்ட இந்த இரு உறவுகளில் எப்படி நாம் நிலைத்திருப்பது? அல்லது உறைபனி போல உறவுகள் உறைந்துவிடாமல் எப்படி பாதுகாப்பது?

1. இறைவனில் அடையாளத்தைக் காண்பதால்

நாம் அன்பு செய்யும்போது மற்றவர்களையும், அல்லது நம் படிப்பு, பெயர், பின்புலம் போன்றவற்றையும் நம்முடைய அடையாளங்களாகக் கொள்கின்றோம். இவ்வடையாளங்கள் நம்மை ஏமாற்றிவிடுகின்றன. ஆனால், 'நான் இறைவனின் அன்பார்ந்த மகன் அல்லது மகள்' என்று நாம் எடுத்துக்கொள்ளும் உரிமையும், அடையாளமும் ஒருபோதும் மாறாது. நாம் எங்கே இருந்தாலும், எப்படி இருந்தாலும் நமக்கு உந்துசக்தியாக இருப்பது இந்த அடையாளம்தான். இந்த அடையாளத்தில் இயேசு மிகவும் உறுதியாக இருந்தார். எனவேதான், அவருடைய உறவினர்கள் அவரை மதிமயங்கிவிட்டார் என்று நினைத்து தேடிவந்தபோதும், பரிசேயர்கள், சதுசேயர்கள், மறைநூல் அறிஞர்கள் தனக்கு எதிராகச் சதிசெய்தபோதும், தன்னுடைய சீடர்கள் தன்னைப் புரிந்துகொள்ள மறுத்தபோதும் அல்லது தவறாகப் புரிந்துகொண்டபோதும் துணிச்சலோடு முன்னேறிச் செல்கின்றார். இன்று நான், 'நான் கடவுளின் அன்பார்ந்த மகன்-மகள்' என்று எனக்குள்ளே சொல்லிக்கொள்வதோடு, அவருடைய பாதுகாப்பையும், உடனிருப்பையும் உணர வேண்டும்.

2. தண்ணீரை விட்டு வெளியேறுதல்

திருமுழுக்கு பெற்ற இயேசு தண்ணீரிலிருந்து வெளியேறுகின்றார். தண்ணீரிலிருந்து அவர் வெளியேறும்போதுதான் அவரால் தந்தையின் குரலைக் கேட்க முடிகின்றது. தண்ணீர் என்பது பாதுகாப்பு வளையம். அந்த பாதுகாப்பு வளையத்திலிருந்து ஒருவர் வெளியேற வேண்டும். இறையுறவையும், பிறர் உறவையும் நான் உணர என்னுடைய பாதுகாப்பு வளையத்தை விட்டு வெளியேறுதல் அவசியம். 'பாதுகாப்பாய் இருக்கிறது' என்று தண்ணீரில் அதிக நேரம் நின்றால், அதுவே நமக்கு ஆபத்தாய் முடிந்துவிடும். இன்று நான் வெளியேற வேண்டிய தண்ணீர் எது? நான் விடமுடியாது பிடித்துக்கொண்டிருக்கும் பழக்கம் எது? எனக்கு நானே கட்டிக்கொள்ளும் சங்கிலி எது?

3. பிறருக்கு நன்மை செய்வதால்

இறைவனின் நன்மைத்தனத்தையும் அன்பையும் அனுபவித்த ஒருவர் அதை மற்றவர்களுக்குக் காட்ட கடமைப்பட்டிருக்கின்றார். இயேசு தான் சென்ற இடமெங்கும் நன்மைசெய்துகொண்டே செல்கின்றார். நன்மை செய்தல் அவருடைய வழக்கமாகவே மாறிவிடுகின்றது. நன்மை செய்தல், நல்லதை நினைத்தல், நல்லதைப் பேசுதல் போன்றவை நாம் கற்றுக்கொள்ளும் பழக்கங்கள். தொடர்ந்து செய்யும் செயல் நமக்கு பழக்கம் அல்லது வழக்கமாகிவிடுகின்றது. நன்மையும் அப்படித்தான். இன்று நான் என்னுடைய வாழ்வில் செய்யும் நன்மைகள் எவை? என்னுடைய இருப்பால் யாராவது ஒருவருடைய வாழ்வு முன்னேறியிருக்கிறதா? நான் அடுத்தவரை அலகையின் கட்டுக்களிலிருந்து விடுவித்துள்ளேனா?

இறுதியாக,

அக்கரை உறவுகள் என்னும் இறை-மனித உறவுகளின் நுழைவாயிலாக திருமுழுக்கு இயேசுவுக்கு இருந்ததுபோல, திருமுழுக்கு பெற்ற உங்களுக்கும் எனக்கும் இருக்கிறது. நுழைவாயிலைக் கடந்த இறை-மனித உறவில் இணையும் அனைவருக்கும் 'ஆண்டவர் தம் அமைதியை அருள்கின்றார்' என்று இன்றைய பதிலுரைப்பாடல் (காண். திபா 29) நமக்கு வாக்குறுதி தருகிறது.

அக்கரை உறவுகள் அக்கறையோடு!

ser

A Tamil Catholic website based on the scripture ACTS 4:20 to share your experience in Jesus and Mary with everyone.
anbinmadal.org | 2002-2019 | Email ID: anbinmadal at gmail.com