மறையுரைச் சிந்தனைத் தொகுப்பு

Tamil Sunday Homily collection..


இரண்டாம் ஆண்டு

பொதுக் காலம் ஆறாம் ஞாயிறு
இன்றைய வாசகங்கள்:-
லேவியர் 13:1-2, 44-46 | 1 கொரிந்தியர் 9:16-19, 22-23 | மாற்கு 1: 29-39

உங்களுக்குத் தேவையான கட்டுரையைத் தேர்வு செய்யவும்












தொழுநோயாளி குணம்‌ பெறுதல்‌

இன்றைய முதல்‌ வாசகமும்‌ மூன்றாம்‌ வாசகமும்‌ தொழுநோயாளியின்‌ நிலையையும்‌, இயேசு தொட்டு குணமாக்கியதையும்‌ விவரிக்கிறது.

1. இயேசு வாழ்ந்த காலத்தில்‌ தொழுநோயாளியின்‌ நிலை என்னா?

ஒரு மனிதனுக்குத்‌ தொழுநோய்‌ உண்டு என்று தெரிந்தால்‌ குருவிடம்‌ கொண்டு வருவார்கள்‌. அவன்‌ தீட்டு உடையவன்‌ என அறிவிப்பார்‌. உடனே அவனை அடைத்து வைக்க வேண்டும்‌. பின்‌ தொழுநோயால்‌ பாதிக்கப்பட்டவருக்குக்‌ கிழிந்த உடை அணிந்து தலைவாராமல்‌ மக்கள்‌ நடமாட்டம்‌ இல்லாத மலைகள்‌, பாளையங்களுக்கு அவர்‌ அனுப்பப்படுவார்‌. ஊரிலிருந்து விலக்கி வைக்கப்படுவார்‌. தீண்டத்தகாதவர்களாக கருதப்படுவார்‌. யாராவது அந்தப்‌ பக்கம்‌ வந்தால்‌ இந்தத்‌ தொழுநோயாளி தீட்டுத்‌ தீட்டு என்று சத்தம்‌ கொடுத்து அல்லது மணி அடித்துச்‌ சொல்ல வேண்டும்‌. யாரும்‌ இந்த மனிதனைத்‌ தொடக்கூடாது. இவனும்‌ யாரையும்‌ தொடக்கூடாது. மனித நடமாட்டம்‌ உள்ள பகுதிக்கும்‌ இந்த தொழுநோயாளி வரக்கூடாது என்பது கட்டளை. சுருங்கச்‌ சொல்ல வேண்டுமானால்‌ தீண்டத்தகாதவர்களாக, ஊர்கள்‌, நகரங்களை விட்டு, மலைகள்‌ பாளையங்களிலே தனிமைப்படுத்தப்‌ பட்டவர்கள்‌ இவர்கள்‌. இந்தக்‌ காட்சியைப்‌ பென்கர்‌ (Bengur) என்ற திரைப்படத்தில்‌ அழகாகச்‌ சித்திரித்திருப்பதை நீங்கள்‌ பார்த்திருக்கலாம்‌.

2. இயேசு எவ்வாறு தொழுநோயாளியிடம்‌ நடந்துகொள்கிறார்‌?

ஒரு தொழுநோயாளி, சமுதாயக்‌ கட்டுப்பாடுகளையும்‌ மீறி, கடந்து இயேசுவிடம்‌ வருவதைப்‌ பாருங்கள்‌. எந்த மணியையும்‌ அவன்‌ அடிக்கவில்லை. தீட்டுத்‌ தீட்டு என்று சத்தமும்‌ போடவில்லை. ஆனால்‌ இயேசுவின்‌ முன்பாக மண்டியிட்டு, இயேசுவே! நீர்‌ விரும்பினால்‌ என்னைக்‌ குணமாக்க உம்மால்‌ கூடும்‌ (மாற்கு 1:40) என்றார்‌. கூடியிருந்த மக்கள்‌ எல்லோரும்‌ இங்கே உன்னிப்பாகக்‌ கவனிக்கிறார்கள்‌! என்ன நடக்கப்‌ போகிறது என்பதைப்‌ பார்க்கிறார்கள்‌. இயேசுவின்‌ மனநிலையைப்‌ பாருங்கள்‌! அவர்‌ அவனை அதட்டி விரட்டுகிறாரா? அல்லது பார்த்தும்‌ பாராதது போல கடந்து செல்கிறாரா? மாறாக இயேசு தன்‌ கரத்தை நீட்டித்‌ தொட்டு நான்‌ விரும்புகிறேன்‌, நீ குணமாய்‌ இரு என்றார்‌ (மாற்‌கு1:41) அவன்‌ குணமடைகின்றான்‌. தீண்டத்‌ தகாதவனாகக்‌ கருதப்பட்ட இந்த மனிதனைக்‌ கிறிஸ்து மனித நேயத்தோடு பார்க்கிறார்‌. இவனும்‌ இறைவன்‌ சாயலாகப்‌ படைக்கப்பட்டவன்‌. மனித மாண்புக்குரியவன்‌ என்பதை வெளிப்படுத்தும்‌ வண்ணம்‌ ... அவனைத்‌ தொட்டு மீண்டும்‌ மனித சமுதாயத்தோடு இணைக்கிறார்‌. இயேசு தொழுநோயாளியைத்‌ தொடுவதற்குத்‌ தயங்கவில்லை. இரத்தப்போக்கினால்‌ துன்புற்ற ஒரு பெண்ணைத்‌ தொட அனுமதித்தார்‌ (மாற்கு 5:24-29). பாவி மரிய மதலேனாள்‌ தொட அனுமதித்தார்‌. பாவியையும்‌, பிணியாளனையும்‌ தொட்டார்‌. ஏனெனில்‌ இயேசுவின்‌ உள்ளம்‌ இரக்கம்‌, மன்னிப்பு, அன்பு, பரிவு இவைகளால்‌ ஆட்கொள்ளப்பட்டது. மனிதனால்‌ வெறுக்கப்பட்ட மக்களை மதிக்கிறார்‌, அன்பு காட்டுகிறார்‌.

3. நமது பதில்‌ என்ன?

இந்த உன்னதமான உயர்ந்த எண்ணம்‌ கொண்ட இயேசுவை நினைத்துப்‌ பெருமைப்படும்‌ நாம்‌ எந்த நிலையில்‌ உள்ளோம்‌. ஏதோ ஆச்சரிய கண்களோடு இயேசுவை நோக்குவதோடு இருக்கிறோமா! இதோடு மட்டும்‌ இருந்தால்‌ நாம்‌ கிறிஸ்தவர்கள்‌ அல்ல!!! நான்‌ செய்தது போல நீங்களும்‌ செய்யுமாறு நான்‌ உங்களுக்கு முன்‌ மாதிரிகை காட்டினேனே! (யோவா. 13:15) என்கிறார்‌ இயேசு.

நிகழ்ச்சி
ஒரு தடவை ஒரு பெண்மணி தன்‌ 5 வயது சிறுவனோடு பலியில்‌ பங்கெடுக்கச்‌ சென்றாள்‌. பலி முடிந்து ஆலயத்தில்‌ உள்ள சுரூபங்களையெல்லாம்‌ பக்தியோடு தொட்டுக்‌ கும்பிட்டு, தன்‌ மகன்‌ ஜானையும்‌ தொட்டுக்‌ கும்பிட வைத்து வீட்டிற்கு வீதி வழியாக வந்து கொண்டிருந்தாள்‌. வீதியிலே இருவரும்‌ நடந்து வரும்போது ஜானின்‌ பள்ளித்தோழன்‌ சேகர்‌ ஓடோடி வந்து ஜானின்‌ கையைப்‌ பிடித்தான்‌. தாயோ கையைத்‌ தட்டிவிட்டாள்‌. ஜான்‌ பயந்தான்‌! அம்மா ஏன்‌ அவனைத்‌ தொடவிடவில்லை என்று கேட்க, அவன்‌ தீண்டத்‌ தகாதவன்‌. அவனைத்‌ தொடக்கூடாது என்றாள்‌ தாய்‌. ஆனால்‌ அம்மா கோவிலில்‌ சுருபங்களைத்‌ தொட்டோமே! என்றான்‌, அதில்‌ கடவுள்‌ உண்டு என்றாள்‌ தாய்‌. ஜான்‌ அம்மாவை நோக்கி, அம்மா அந்த மண்ணுக்குள்ளே கடவுள்‌ உண்டு என்றால்‌, இந்த மனிதனுக்குள்ளே கடவுள்‌ இல்லையாம்மா என்று கேட்டபோது தாய்‌ பேசமுடியாது அமைதியானாள்‌. ஆம்‌ இதுதான்‌ வழிபாட்டுக்கும்‌, வாழ்க்கைக்கும்‌ இடையே உள்ள முரண்பாடு. இன்று கடவுளை மறுப்பதற்குக்‌ காரணமாக இது உள்ளது.

ஏழைகளின்‌ உடலிலும்‌ இரத்தத்திலும்‌ உள்ள கிறிஸ்துவை மதிக்காதவன்‌, நற்கருணையிலுள்ள கிறிஸ்துவின்‌ உடலையும்‌ இரத்தத்தையும்‌ எப்படி மதிக்க முடியும்‌? கிறிஸ்துவே ஏழையாக, தொழுநோயாளியாக, ஒடுக்கப்பட்டவராக இருக்கிறாரே!!

1985-ஆம்‌ ஆண்டு பெங்களூரில்‌ டெக்கான்‌ கெரால்டு என்ற பத்திரிக்கையிலே சிலுவையிலிருந்து ஓம்‌ கடந்தேன்‌ என்ற செய்தியானது பிரசுரிக்கப்பட்டது. ஒரு தலித்‌, கிறிஸ்தவராக மாறினார்‌. ஏனென்றால்‌ இயேசு சாதிகளைக்‌ கடந்து மனித மாண்பை மதிப்பவர்‌ என்று. ஆனால்‌ நான்‌ கிறிஸ்தவனாக மாறிய பின்‌ எனக்குப்‌ பெருத்த ஏமாற்றம்‌! வேதனை!! ஏனென்றால்‌ கிறிஸ்தவத்தில்‌, குருக்கள்‌, துறவிகள்‌, கிறிஸ்தவர்கள்‌ வேறுபாடு காட்டி என்னை தீட்டுப்பட்டவனாகவே நடத்தினார்கள்‌. ஏனெனில்‌ கிறிஸ்து இந்த சீடர்களிடத்தில்‌ தோல்வி அடைந்துவிட்டார்‌. எனவே திரும்பவும்‌ இந்து மதம்‌ வந்துவிட்டேன்‌ என எழுதினார்‌ அந்த மனிதன்‌.

முடிவுரை

அருமையான சகோதரனே! சகோதரியே! தீண்டத்தகாதவர்‌ என்று யாரும்‌ நம்‌ அகராதியில்‌ இருக்கக்கூடாது. கிறிஸ்தவர்களுக்கு - தீண்டாமை என்பது ஒரு பாவம்‌ மட்டுமல்ல அது ஒரு தெய்வ நிந்தனையும்‌ ஆகும்‌.

இரண்டாவது, உடலை அழுகச்‌ செய்யும்‌ தொழுநோயைவிட ஆன்மாவை அழுகச்‌ செய்யும்‌ பாவத்‌ தொழுநோய்‌ மிகவும்‌ பயங்கரமானது. அதற்கு மருந்து என்ன? தொழுநோயாளியிடம்‌ உம்மைக்‌ குருவிடம்‌ காட்டு (மாற்‌. 1:44) என்கிறார்‌ இயேசு. ஆம்‌! பாவ நோயினின்று விடுதலை பெற நாம்‌ குருவிடம்‌ செல்ல வேண்டும்‌. அதாவது ஒப்புரவு அருட்சாதனத்தை அணுக வேண்டும்‌. எப்படித்‌ தொழுநோய்‌ பெற்றவன்‌ உடலில்‌ உணர்ச்சி மழுங்கிவிடுகிறதோ, அதேபோலத்தான்‌ ஒப்புரவு அருட்‌சாதனத்தை அணுகாதவர்களிடத்தில்‌ காலப்‌ போக்கில்‌ பாவ உணர்வும்‌ மழுங்கிவிடும்‌.

யாருடைய பாவங்களை நீங்கள்‌ மன்னிப்பீர்களோ அவை மன்னிக்கப்படும்‌ (யோவா. 20:23). திருச்சபையில்‌ தண்ணீரும்‌ உண்டு, கண்ணீரும்‌ உண்டு என்கிறார்‌ புனித அம்புரோஸ்‌. தண்ணீர்‌ திருமுழுக்கைக்‌ காட்டுவது. கண்ணீர்‌ ஒப்புரவு அருட்சாதனத்தைக்‌ குறிக்கிறது.

எனவே போலியான காரணங்களைக்‌ காட்டி ஒப்புரவு அருட்சாதனத்தைத்‌ தவிர்க்காமல்‌, அதை அடிக்கடி பெற்று பயன்பெறுவோம்‌. ஏனெனில்‌ இந்த அருட்சாதனத்தில்‌ இயேசு நம்மைத்‌ தொடுகிறார்‌. அன்புடன்‌ அரவணைத்து முத்தமிடுகிறார்‌. உன்‌ பாவங்கள்‌ மன்னிக்கப்பட்டன என்கிறார்‌ (லூக்‌. 7:48).

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

இயேசுவைப்போல வாழ முடியுமா?

ஏழை எளியவரோடு தம்மையே ஐக்கியப்படுத்திக்கொண்டவர் இயேசு. ஏழ்மையிலே பிறந்து, ஏழ்மையிலே வாழ்ந்து, ஏழ்மையிலே இறந்தவர் இயேசு. அவர் பிறந்தபோது பிறப்பதற்கு இடமில்லை; வாழ்ந்தபோது தலைசாய்க்க இடமில்லை; அவர் இறந்தபோது அவருக்கென்று ஒரு சொந்தக் கல்லறை இல்லை! ஓர் ஏழைப்பங்காளனாகத் தம்மை அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டவர் இயேசு (லூக் 4:16-22).

பணமில்லாதவர்கள் மட்டும் ஏழைகள் அல்ல! உடல் நலம் இல்லாதவர்களும் ஏழைகள்தான். இல்லை என்ற சொல்லுக்குச் சொந்தக்காரர்கள் அனைவரும் ஏழைகள்தான்! இதோ இன்றைய நற்செய்தியிலே உடல் அழகு இல்லாத ஒரே காரணத்திற்காக சமுதாயத்தைவிட்டுத் தள்ளிவைக்கப்பட்டிருந்த, அனைவராலும் புறக்கணிக்கப்பட்டிருந்த (முதல் வாசகம்) தொழுநோயாளிகளைத் தேடிச்சென்று அவர்களை இயேசு குணமாக்குவதைப் பார்க்கின்றோம்!

ஏழைகளின் மீதும், இல்லாதவர்கள் மீதும் இயேசுவுக்கு எப்பொழுதுமே தனிப் பிரியம்! இதை தெள்ளத்தெளிய அவர் மத்தேயு 25:30-41-இல் வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.

இயேசுவிடமிருந்து வரம்பெற ஓர் அழகான, எளிய வழி அவர் வழியில் நடக்க முன்வருவதாகும்! கிறிஸ்துவைப் போல நம்மால் வாழமுடியுமா? இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில் புனித பவுலடிகளார்: நான் கிறிஸ்துவைப்போல் நடப்பது போன்று நீங்களும் என்னைப்போல் நடங்கள் (1 கொரி 11:1) என்கின்றார். ஆக, கிறிஸ்துவைப்போல் வாழ்ந்தவர்கள் இந்த உலகத்திலே வாழ்ந்திருக்கின்றார்கள்!

அன்று மட்டும் அல்ல, இன்றும் கிறிஸ்துவின் மதிப்பீடுகளை தங்கள் வாழ்க்கையில் கடைப்பிடித்து, ஏழைகளோடு தங்களையே சங்கமமாக்கிக்கொள்ளும் உயர்ந்த மனிதர்கள் நம் நடுவே இல்லாமலில்லை!

இதோ ஓர் உண்மை நிகழ்வு!

பொள்ளாச்சியிலே இந்திய - சோவியத் நட்புறவு பற்றிய ஒரு பொதுக்கூட்டம் நடந்து கொண்டிருந்தது. அந்தக் கூட்டத்திற்கு ஏற்பாடு செய்திருந்த தலைவர்களுக்குக் கூட்டத்தை நல்லமுறையில் நடத்தப் போதிய நிதி இல்லை. ஆகவே பி.எம்.சுப்ரமணியம் என்பவர் பேசியபோது, தோழர் மா.வேலாயுதம் துண்டு ஏந்தி வருவார். உங்களால் முடிந்த அளவு நிதி உதவி அளிக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்டார்.

திரு.மா.வேலாயுதம் அவர்களுக்கு நிதி வசூலிக்க ஒரு துண்டு தேவைப்பட்டது. மேடையில் இருந்தவர்களில் திரு .பி.எம். சுப்ரமணியத்திடம் மட்டும்தான் ஒரு துண்டு இருந்தது. ஆகவே மா.வேலாயுதம் அவர்கள் அவரிடம் சென்று துண்டைக் கொடுங்கள். நிதி வசூலித்துவிட்டு திருப்பித் தருகின்றேன் என்றார். பி.எம்.சுப்பிரமணியம் துண்டைக் கொடுக்க மறுத்துவிட்டார். பிறகு எப்படியோ ஒரு மஞ்சள் பையைக் கொண்டு நிதி வசூலைச் செய்தார் திரு.மா.வேலாயுதம்.

பொதுக்கூட்டம் முடிந்தது. திரு. பி.எம்.சுப்ரமணியம் திரு. மா.வேலாயுதத்தைப் பக்கத்தில் அழைத்து, தோளில் போட்டிருந்த துண்டை எடுத்து, விரித்து உதறிக் காட்டினார். துண்டில் ஆயிரம் கண்கள். ஆம், அத்தனைக் கிழிசல்கள். அதைப் பார்த்தவரின் கண்கள் குளமாயின. இன்று உலகில் பலகோடி மக்கள் வறுமைக்கோட்டிற்குக் கீழே வாழ்ந்துகொண்டிருக்கின்றார்கள். தினமும் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் பட்டினியால் செத்துக்கொண்டிருக்கின்றார்கள்.

இன்று எய்ட்ஸால் பாதிக்கபட்டவர்களின் கண்களில் ஒன்று கங்கை, மற்றொன்று காவிரி! அவர்களை ஆற்றுவாருமில்லை, தேற்றுவாருமில்லை! இயேசுவைப் போல வாழ நமது மனத்தை பதப்படுத்திக்கொள்வோம். பழுத்த தென்னங்கீற்றை தண்ணீர் பதப்படுத்துகின்றது. தூண்டில் கம்பை நெருப்பு பதப்படுத்துகின்றது.

ஆன்மிக வாழ்வைப் பொறுத்தவரையில் நமது மனத்தை பதப்படுத்தும் தெய்வீகத் தண்ணீர், தெய்வீக நெருப்பு, தெய்வீகக் காற்று தூய ஆவியார். தூய ஆவியாரே உண்மையான அன்பால் என்னை அருள்பொழிவு செய்தருளும்.

மேலும் அறிவோம் :

மனத்தான்ஆம் மாந்தர்க்(கு) உணர்ச்சி இனத்தான்ஆம்
இன்னான் எனப்படும் சொல் ( குறள் : 453)

பொருள் :
மனிதர் ஒவ்வொருவருக்கும் தோன்றும் உணர்வு அவரவர் உள்ளத்தைச் சார்ந்து அமையும் ! ஆனால், அவர் தம் பண்பு அவர் பழகும் கூட்டத்தாரைச் சார்ந்ததாகவே விளங்கும்!

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

அன்பிற்கும் உண்டோ அடைக்குந்தாழ்!

இளவரசி ஆலிசின் மகள் 'டிப்தீரியா" என்னும் தொண்டை அழற்சி நோயால் புழுவாகத் துடித்தாள், இந்நோய் ஒரு பயங்கரத் தொற்று நோய், எக்காரனாத்தை முன்னிட்டும் தன் மகளைக் கட்டிப் பிடிக்கவோ முத்தமிடவோ கூடாது என்று மருத்துவர் ஆலிசை எச்சரித்திருந்தார், ஆனால், ஆலிசின் மகள் மூச்சு விடமுடியாமல் திணறிக் கொண்டு, 'அம்மா, என்னைக் கட்டிப்பிடித்து முத்தம் கொடும்மா' என்று கதறி அழுதபோது, ஆலிசு மருத்துவரின் எச்சரிக்கையையும் மறந்து, தன் மகளைக் கட்டிப் பிடித்து முத்தம் கொடுத்தான், அத்நோய் அந்நேரமே அவரைத் தொற்றிக் கொள்ள ஒரு சில நாள்களில் ஆவிசு இறந்தார். அன்பிற்கும் உண்டோ அடைக்குந்தாழ்!

தொழுநோயாளிகளைத் தொடக்கூடாது என்ற சட்டத்தை மீறி இன்றைய நற்செய்தியில் கிறிஸ்து ஒரு தொழுநோயாளியைத் தொட்டுக் குணமளிக்கிறார். அவ்வாறே இரத்தப் போக்கினால் துன்புற்ற ஒருவர் தன்னைத் தொட்டுக் குணமடைய அவர் அனுமதித்தார் (மாற் 5:24- 20), கிறிஸ்து பாவிகளையும் பிணியாளர்களையும் தொட்டார், பாவிகளும் பிணியார்களும் அவரைத் தொட அனுமதித்தார், அவர் எவரையும் தீண்டத்தகாதவராகக் கருதவில்லை. அன்பிற்கும் உண்டோ அடைக்குந்தாழ்!

இக்காலத்தில் தொழுநோய் ஏறக்குறைய ஒழிக்கப்பட்டு விட்டது, தொழுநோயாளிகளுக்கு, மருத்துவ மனைகளும் புனர்வாழ்வு மையங்களும் உள்ளான, ஆனால் கிறிஸ்துவின் காலத்தில் தொழுநோய் ஒரு வியாதியாக மட்டுமல்ல, தீட்டாகக் கருதப்பட்டது, தொழு நோயாளிகள் ஊரிலிருந்து விலக்கி வைக்கப்பட்டார்; தீண்டத் தகாதவம்யாகக் கருதப்பட்டனர். ஆனால் கிறிஸ்து அவர்களை மனித நேயத்துடன் பார்க்கிறார். அவர்களும் இறைவனுடைய சாயலாகப் படைக்கப்பட்டவர்கள், மனித மாண்புக்குரியவர்கள் என்பதை வெளிப்படுத்தும் வண்ணம் அவர்களைத் தொட்டுக் குணமாக்கி, மீண்டும் மனித சமுதாயத்துடன் இணைக்கிறார்.

ஒருமுறை பள்ளி மாணவிகள் என்னிடம், 'காலாண்டுத் தேர்வு பாவம், அரையாண்டுத் தேர்வு குற்றம்: முழு ஆண்டுத் தேர்வு மனித நேயமற்ற செயல் என்றனர். ஆனால் உண்மையில், 'தீண்டாமை ஒரு பாவம்; தீண்டாமை ஒரு குற்றம்; தீண்டாமை மனித நேயமற்றச் செயல்,' இதை நாம் கொள்கை அளவில் ஏற்றுக் கொண்டாலும், நடைமுறையில் தீண்டாமை முற்றிலும் வேரறுக்கப்படவில்லை என்பது வேதனைக்குரியது,

ஓர் உணவகத்தில் தாழ்த்தப்பட்ட இனத்தவருக்காகத் தனிப்பட்ட "டம்ளர்கள்' இருந்தன, அங்கு வந்த தாழ்த்தப்பட்ட ஒருவர், "இவ்வுணவகத்திற்கு வரும் ஈக்கள் எல்லா டம்ளர்களிலும்' உரிமையுடன் உட்காருகின்றன. இந்த மக்களுக்கு இருக்கின்ற உரிமை கூட தாழ்த்தப் பட்டவர்களுக்கு இல்லையே'' என்று ஆதங்கப்பட்டார், பசுக்களைத் தெய்வமாகக் கருதும் இப்பாரதநாட்டில், தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் உயிருடன் தோலுரிக்கப் படுகின்றனர், மனிதக் கழிவைச் சாப்பிடும் இழிநிலைக்குத் தள்ளப்படுகின்றனர், நெஞ்சுப் பொறுக்குதில்லையே இந்த நிலைகெட்ட மானிடரை நிணைந்துவிட்டால்! -

தன் சிறிய மகனுடன் ஆலயத்திற்குச் சென்ற ஒரு தாய், அவனிடம் அங்கிருந்த சிலையைத் தொட்டுக் கும்பிடும்படி கேட்டபோது, அச் சிறுவன், 'அது சாமியில்லை களிமண் பொம்மை" என்றான். அம்மா கோபத்துடன் அவனைக் கன்னத்தில் அறைந்து, 'உன் வயசுக்கு மேலே பேசுற: அதுதான் நம்ப குலதெய்வம், தொட்டுக் கும்பிடு' என்றார். வேறுவழியின்றி அச்சிறுவன் அச்சிலையைத் தொட்டு வணங்கினான். ஆலயத்திலிருந்து வெளியே வந்தபோது அவனுடன் ஒரே வகுப்பில் படித்துக் கொண்டிருந்த 'நவீன்' என்ற பையனைப் பார்த்தவுடன் அவனுடன் விளையாடச் சென்றான். அம்மா அவனைப் பார்த்து, 'டேய் அவனுடன் விளையாடாதே; அவன் கீழ் சாதிப். பையன்; தீட்டு ஒட்டிக்கும்' என்றார், அதற்கு அவன், 'என்னம்மா களிமண் பொம்மையிலே சாமி இருக்குதுன்னு சொல்றே, மனிதனைத் தொடாதே என்று சொல்றே' என்று கேட்டான், நமது வழிபாட்டிற்கும் வாழ்க்கைக்கும் இடையேயுள்ள முரண்பாடுதான் இன்று பலர் கடவுளை மறுப்பதற்குக் காரணமாக உள்ளது. ஏழைகளின் உடலிலும் இரத்தத்திலும் உள்ள கிறிஸ்துவை மதிக்காதவர் நற்கருணையிலுள்ள கிறிஸ்துவின் உடலையும் இரத்தத்தையும் மதிக்கமுடியாது.

கிறிஸ்துவே ஏழையிலே ஏழையாக, தொழுநோயாளியிலே தொழுநோயாளியாக இருக்கிறார், புனித பிரான்சிஸ் அசிசியார் ஒரு தொழுநோயாளியை ஆரத்தழுவி முத்தம் கொடுத்தபோது, அத்தொழுநோயாளியின் முகம் கிறிஸ்துவின் முகமாக மாறியதைக் கண்டார், தொழுநோயால் பீடிக்கப்பட்ட ஓர் இந்து பூசாரியை, அன்னை தெரசா தன் மடியில் வைத்து முத்தம் கொடுத்தபோது, அந்த அன்னையின் முகத்தில் காளி தேவதையைப் பார்த்தார் அத்தொழுநோயாளி!

மற்றவர்களை நாம் தொடவேண்டும்; மற்றவர்களும் தம்மைத் தொடவிட வேண்டும், நமது தொடுதலானது குண மளிக்கும் தொடுதலாக இருக்கவேண்டும். தீண்டத்தகாதவர்கள் என்று யாரும். நமது அகராதியில் இருக்கக்கூடாது. கிறிஸ்துவர்களுக்குத் தீண்டாமை ஒருபாவம் மட்டுமல்ல; அது ஒரு தெய்வ நிந்தனையுமாகும்.

உடலை அழுகச் செய்யும் தொழுநோயைவிட ஆன்மாவை அழுகச் செய்யும் பாவத் தொழுநோய் மிகவும் பயங்கரமானது. அதற்கு மருந்து என்ன? தொழுநோயாளியிடம், 'உம்மைக் குருவிடம் காட்டு' என்கிறார் கிறிஸ்து. ஆம், பாவத்தொழுநோயினின்று விடுதலைபெற குருவிடம் செல்ல வேண்டும், அதாவது ஒப்புரவு அருள் அடையாளத்தை அணுக வேண்டும். இக்காலத்தில் மக்கள் இந்த அருள் அடையாளத்தைத் தவிர்க்கின்றனர், உடலில் தொழுநோய் கண்ட இடத்தில் உணர்வு மழுங்கிவிடும், அவ்வாறே ஒப்புரவு அருள் அடையாளத்தை அணுகாதவர்களிடம் காலப்போக்கில் பாவ உணர்வு மழுங்கிவிடும்.

பல்வேறு வகையில் பாவமன்னிப்பு அடைய முடியும் என்றாலும், பாவ மன்னிப்பிற்காக இயேசு வழங்கியுள்ள சாதாரண வழி ஒப்புரவு அருள் அடையாளமாகும். 'எவருடைய பாவங்களை நீங்கள் மன்னிப்பீர்களோ அவை மன்னிக்கப்படும்' (யோவா 20:23). 'திருச்சபையில் தண்ணீரும் உண்டு; கண்ணீரும் உண்டு' (புனித அம்புரோஸ்), தண்ணீர் திருமுழுக்கையும், கண்ணீர் ஒப்புரவு அருள் அடையாளத்தையும் குறிக்கிறது,

போலியான காரணங்களைக் காட்டி ஒப்புரவு அருள் அடையாளத்தைத் தவிர்க்காமல், அதை அடிக்கடி அணுகுவோம். இந்த அருள் அடையாளத்தில் கிறிஸ்து நம்மைத் தொடுகிறார்; அன்புடன் அரவணைத்து முத்தமிடுகிறார், 'உன் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டன' (லூக்கா 7:48) என்றும், 'அமைதியுடன் செல்க' (லூக் 7:50) என்றும் உறுதியளிக்கின்றார், உலகம் தர முடியாத அமைதியை அவர் நமக்கு வழங்குகிறார்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

“பிறருக்குப் பயன்தருவதை நாடுவோம்”

நிகழ்வு
திருவண்ணாமலையைச் சார்ந்தவர் மணிமாறன். மக்கள் இவரை இவரது பெயரைச் சொல்லி அழைப்பதைவிடவும், ‘தொழுநோயாளரின் தோழன்’ என்றே அழைப்பர். மக்கள் ஏன் இவரை இவ்வாறு அழைக்கின்றார்கள் என்பதற்கு இவரது வாழ்வே பெரிய சான்றாக இருக்கின்றது.

துணி வியாபாரம் செய்து வருகின்ற இவர், ஒருமுறை இந்தியா அளவில் சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டார்.. அப்பொழுது இவர் கொல்கொத்தா நகர்ப் புனித தெரசாவைச் சந்திக்க நேர்ந்தது. அவர் தொழுநோயாளர்களைக் கவனித்துக்கொண்ட விதத்தைப் பார்த்து வியந்துபோன இவர், அவரைத் தன்னுடைய முன்மாதிரியாகக் கொண்டு, தொழுநோயாளர் நடுவில் பணிசெய்யத் தொடங்கினார். முதலில் தன் சொந்த ஊரான திருவண்ணாமலைக்கு வெளியே, குப்பைமேட்டில் தூக்கி வீசப்பட்ட தொழுநோயாளர்களை அள்ளியெடுத்து, அவர்களுக்கு முதலுதவி செய்தார்; தொழுநோய் முற்றியிருந்தவர்களைச் செங்கல்பட்டு அரசு மருத்துவமனைக்குக் கொண்டுசென்று சிகிச்சை அளித்தார்; தொழுநோயிலிருந்து நலம் பெற்றவர்களை அவர்களது குடும்பத்தில் சேர்த்தார். மேலும் குடும்பத்தால் கைவிடப்பட்ட தொழுநோயாளர்களைத் தன் சொந்தச் செலவில் நல்லடக்கம் செய்தார்.

இதைவிடவும், இன்று இவர் ‘உலக மக்கள் சேவை மையம்’ என்றோர் அமைப்பைத் தொடங்கி, ஒவ்வோர் ஊரிலும் தன்னைப்போன்ற தொண்டுள்ளம் கொண்டவர்களை ஒருங்கிணைத்து, அவர்களைத் தொழுநோயாளர்கள் நடுவில் சேவைசெய்யத் தூண்டி எழுப்பிக் கொண்டிருக்கின்றார். இவரது இந்தப் பதினேழு ஆண்டுகாலச் சேவை தமிழகம் கடந்து, கேரளா, ஆந்திரா போன்ற பல இடங்களில் பரவியிருக்கின்றது. இதனால் மத்திய, மாநில அரசுகள் இவருக்குப் பல விருதுகளை அளித்திருகின்றன. 2019 ஆம் ஆண்டு குடியரசு நாள் விழாவில் திருவண்ணாமலை மாவட்ட ஆட்சியர் இவருக்கு ‘சிறந்த சமூக சேவகர்’ என்ற விருந்தினை வழங்கிச் சிறப்பித்தார் என்பதும் குறிப்பிடததக்கது.

தொழுநோயாளர்களின் தோழரான மணிமாறன் தனக்குப் பலன்தருவதை நாடாமல், தொழுநோயார்களுக்கு, பிறருக்குப் பலன் தருவதை நாடினார். பொதுக்காலத்தின் ஆறாம் ஞாயிறான இன்று நாம் வாசிக்கக்கேட்ட இறைவார்த்தையும், நமக்குப் பலன் தருவதை அல்ல, பிறருக்குப் பலன் தருவதை நாடவேண்டும் என்ற செய்தியைத் தருகின்றது. அது குறித்து நாம் சிந்தித்துப் பார்ப்போம்.

யூதச் சமூகத்தில் தொழுநோயாளரின் நிலை:
கொரோனோ பெருந்தொற்றுக் காலத்தில் மக்கள் மிகுதியாகப் பயன்படுத்தப்படும் சொல், ‘சமூக இடைவெளி’. நோய்த்தொற்று உள்ள ஒருவரிடமிருந்து இன்னொருவருக்கு நோய் பரவிவிடக்கூடாது என்பதற்காக இச்சொல் மிகுதியாக வலியுறுத்திச் சொல்லப்படுகின்றது; ஆனால், யூதர்கள் ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பாகவே சமூக இடைவெளியைக் கடைப்பிடித்தார்கள் என்றுதான் சொல்லவேண்டும்.

தொழுநோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்களை யூதர்கள் பாளையத்திற்கு அல்லது ஊருக்கு வெளியே வைத்தார்கள். இவ்வாறு ஊருக்கு வெளியே வைக்கப்பட்ட தொழுநோயாளர்கள், தங்களை யாரும் நெருங்கி வரக்கூடாது என்பதற்காகவும், அப்படி யாராவது தங்களை நெருங்கி வந்துவிட்டால், அவர்களும் தீட்டானவர்களாகக்கூடும் என்பதற்காகவும் தீட்டு தீட்டு என்று கத்தவேண்டும். இதனால் தொழுநோயாளர்கள் உடலளவில் மட்டுமல்லாது மனதளவிலும் வெகுவாகப் பாதிக்கப்பட்டார்கள். இது குறித்து இன்றைய முதல் வாசகத்தில் நாம் வாசிக்கின்றோம்.

இப்படித் தீட்டு என்று சொல்லப்பட்டு, ஊருக்கு வெளியே வைக்கப்பட்டு, உடலளவிலும் மனத்தளவிலும் பாதிக்கப்பட்ட தொழுநோயாளர் ஒருவர் நம்பிக்கையோடும் துணிவோடும், அதே நேரத்தில் மிகுந்த தாழ்ச்சியோடும் இயேசுவிடம் வருவதைக் குறித்துத்தான் இன்றைய நற்செய்தியில் நாம் வாசிக்கின்றோம்.

பிறருக்கு பயன் தருவதை நாடிய இயேசு
“நான் எனக்குப் பயன் தருவதை நாடாமல், பலரும் மீட்படையும்படி அவர்களுக்குப் பயன் தருவதையே நாடுகிறேன்” இது இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில் புனித பவுல் சொல்லக்கூடிய வார்த்தைகள். இவ்வார்த்தைகள் இயேசுவோடு அப்படியே பொருந்திப் போகிறன. தூய ஆவியாரால் நிரப்பப்பட்டு எங்கும் நன்மை செய்துகொண்டே சென்ற இயேசு (திப 10: 38), இன்றைய நற்செய்தியில் தொழுநோயாளர் ஒருவரைத் தொட்டு நலப்படுத்துகின்றார்.

தொழுநோய் என்ற சொல்லைச் சொல்வதற்கு அஞ்சிக் கொண்டிருந்த... தொழுநோயாளரைத் தீட்டு என்று நினைத்துக்கொண்டிருந்த மக்களுக்கு நடுவில் இயேசு பரிவோடு தொழுநோயாளரைத் தொட்டு நலப்படுத்துகின்றார். இதன்மூலம் இயேசு நோயாளர்கள் என்பவர்கள் நமது பரிதாபத்திற்கோ, அச்சத்திற்கோ உரியவர்கள் அல்ல, அவர்கள் நமது பரிவுக்கு உரியவர்கள் என்ற உண்மையை உரக்கச் சொல்கின்றார். இந்த உலகத்தில் யாரும் ‘எனக்கு இந்த நோய் வரவேண்டும்’ என்று விரும்பி ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. ஒருசில நோய்கள் அதுவாகவே வருகின்றன (குறிப்பிட்ட நோய்கள் வேண்டுமானால் மனிதர்கள் தாங்களாவே வருவித்துக் கொள்ளக்கூடியவையாக இருக்கலாம்; ஆனால், தொழுநோய் போன்ற பல நோய்கள் மனிதர்களுக்கு அதுவாகவே வருகின்றன. எனவே, நோயால் பாதிக்கப்பட்ட ஒவ்வொருவர்மீதும் இயேசுவைப் போன்று பரிவுகொண்டு வாழவேண்டும். அதுதான் நாம் அவர்களுக்குச் செய்யக்கூடிய சிறப்பான செயலாக இருக்கும்.

யாருக்கும் சொல்லவேண்டாம் என்ற இயேசு
தன் பணிவாழ்வு முழுவதும் தந்தையின் திருவுளத்தை நிறைவேற்றிப் பிறருக்குப் பலன்தருவதையே நாடிய இயேசு, தான் செய்த வல்ல செயல்கள் எல்லாருக்கும் தெரியவேண்டும் என்று விளம்பரப்படுத்தவில்லை; மாறாக, அவற்றை யாரிடமும் சொல்லவேண்டாம் என்றே மக்களிடம் சொல்லி வந்தார்.

இன்றைய நற்செய்தியில் இயேசு தொழுநோயாளரை நலப்படுத்திய பின், “இதை யாருக்கும் சொல்ல வேண்டாம்” என்றே சொல்கின்றார். இயேசு தொழுநோயாளரிடம் இவ்வாறு சொல்வதற்கு முதன்மையான காரணம், மக்கள் மெசியாவைப் பற்றி வைத்திருந்த தவறான புரிதல்தான். மெசியா என்பவர் எல்லா நாடுகளின்மீதும் போர்தொடுத்து, இஸ்ரயேலுக்கு ஆட்சி அதிகாரத்தை வழங்குவார் என்று யூதர்கள் நினைத்திருந்தார்கள்; ஆனால் இயேசு யூதர்களுக்கு ஆட்சி அதிகாரத்தைப் பெற்றுத்தருபவராக அல்ல, துன்புறும் ஊழியனாகத் தன்னைக் காட்ட விழைக்கின்றார். அதனால்தான் அவர், ஐந்து அப்பங்களையும் இரண்டு மீன்களையும் ஐயாயிரம் பேருக்குப் பகிர்ந்தளித்த பின்பு, மக்கள் தன்னைப் பிடித்துக்கொண்டு போய் அரசராக்கப்போகிறார்கள் என்பதை உணர்ந்து, தனியாய் மலைக்குச் செல்கின்றார் (யோவா 6: 15).

ஒருவேளை யூதர்கள் நினைத்தது போன்று இயேசு அரசியல் மெசியாவாகி இருந்தால், சிலுவையினால் வரும் மீட்பை யாரும் அடைந்திருக்க முடியாது. எல்லாரும் மீட்படைவதற்காகவே இயேசு தொழுநோயாளரிடம், “இதை யாருக்கும் சொல்ல வேண்டாம்” என்று கூறுகின்றார்; துன்புறும் ஊழியனாகிப் பலருக்கும் பயன் தருவதை நாடுகின்றார். எனவே, நாம் ஒவ்வொருவரும் புனித பவுலைப் போன்று, நம் ஆண்டவர் இயேசுவைப் போன்று பலருக்கும் பயன் தருவதை நாடுவோம்.

சிந்தனை
‘பிறருக்காக வாழ்வது மலையைவிடப் பளுவானது. அந்தப் பளுவைச் சுமக்கத் தயாரானவரே சவாலான வாழ்க்கையை வாழ்கிறார்’ என்பார் மாவோ. ஆகவே, பிறருக்காக வாழ்வது மலையை விடப் பளுவானதாக இருந்தாலும், பிறருக்குப் பயன்தருவதை நாடுவோம். அதன்வழியாக இறையருளை நிறைவாகப் பெறுவோம்.

ser
மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

தாயினும் சாலப் பரிந்து

'பால் நினைந்தூட்டும் தாயினும் சாலப் பரிந்து, நீ பாவியேனுடைய
ஊனினை உருக்கி, உள்ளொளி பெருக்கி, உலப்பிலா ஆனந்தம் ஆய'
என்று தன் இறைவனை நினைத்து திருவாசகத்தில் உருகுகின்றார் மாணிக்கவாசகர்.

பரிவு என்பது இறைவனின் பண்பு என்பது இன்றைய நற்செய்தியில் இயேசுவின் வல்ல செயல் வழியாக வெளிப்படுகிறது. இன்றைய முதல் மற்றும் மூன்றாம் வாசகங்களில் மையமாக இருக்கின்ற ஒரு வார்த்தை 'தொழுநோய்.' தொழுநோய் பிடித்தவர் 'நடைபிணம்' என்று அந்த நாள்களில் கருதப்பட்டார். தொழுநோயின் கொடுமையை நாம் 'ரத்தக்கண்ணீர்' போன்ற திரைப்படங்களில் பார்த்திருக்கிறோம். தொழுநோயாளர் அன்றைய எபிரேய மற்றும் கானானிய சமூகத்தில் மூவகை துன்பங்களை அனுபவித்தார்:

  1. (அ) உடல்சார் துன்பம்: தொழுநோய் பீடித்த உடல் புண்களால் நிறைந்து நாற்றமெடுக்கும். தோலின் நிறம் மாறும். தோல் தன் உணரும் தன்மையை இழக்கும். தோலுக்கு உணரும் தன்மை இல்லாததால் நாய் அல்லது பூனை புண்களை நக்கினாலும், எறும்புகள் அல்லது ஈக்கள் மொய்த்தாலும் உணர முடியாது. கை மற்றும் கால் விரல்கள் சூம்பிப் போகும். மருந்துகள் இல்லாத நிலையில் இறப்பு ஒன்றே இதற்கான மருந்து என்று கருதப்பட்டது.
  2. (ஆ) உறவுசார் துன்பம்: தொழுநோய் ஒருவர் மற்றவருக்குப் பரவக் கூடிய நோய் என்பதாலும், மருந்துகள் அல்லது தடுப்பு மருந்துகள் இல்லாத நிலையில் சமூகப் பரவலைத் தடுப்பதற்காக, நோயுற்ற நபரைத் தொற்றொதுக்கம் செய்வது வழக்கம். இப்படியாக தொழுநோய் பீடித்த ஒருவர் அவருடைய குடும்பம் மற்றும் நண்பர்களிடமிருந்து பிரித்துவைக்கப்பட்டதால் உறவுசார் துன்பத்தையும் அவர் அனுபவிக்க நேரிட்டது.
  3. (இ) சமயம்சார் துன்பம்: ஒருவர் தான் செய்த பாவத்திற்கு கடவுள் தரும் தண்டனையே தொழுநோய் என்று கருதப்பட்டது. கடவுளால் மட்டுமே இதைக் குணமாக்க இயலும் (காண். நாமான் நிகழ்வு) என்ற நிலை இருந்ததால், இந்நோய் பீடிக்கப்பட்டவர் கடவுளின் சாபத்துக்கு ஆளானவராகக் கருதப்பட்டார்.

மேற்காணும் மூவகைத் துன்பங்கள் நமக்கு கோவித்-19 பெருந்தொற்றை நினைவூட்டுகின்றன. நம்மை விட்டு நீங்கியும் நீங்காமலும் சுற்றி நிற்கின்ற இந்தப் பெருந்தொற்றுக்காலத்தில், தொற்றுக்கு ஆளானவர் மேற்காணும் மூன்று துன்பங்களையும் அனுபவித்தார் என்பதை நாம் அறிவோம். பெருந்தொற்றால் பாதிக்கப்பட்டு இறந்தவர்களைப் புதைக்கவும் இடமில்லாமல், சுற்றத்தாரும் அவர்களைக் காண இயலாமல், போதிய மருத்துவ வசதி இல்லாமல் என நாம் அனுபவித்த துன்பங்கள் அளப்பரியவை.

இன்றைய முதல் வாசகத்தில் (காண். லேவி 13), தொழுநோய் பீடித்தவரை எப்படித் தொற்றொதுக்கம் செய்ய வேண்டும் எனவும், அவர் பின்பற்ற வேண்டிய வழிமுறைகள் பற்றியும் ஆண்டவர் மோசே மற்றும் ஆரோனுக்கு வலியுறுத்துகிறார். கடவுளிடமிருந்து வரும் பாவம் என்று கருதப்பட்டதால் குருக்களே இந்நோய் பற்றிய தொற்றொதுக்கத்தை அனுமதிப்பவர்களாகவும், மீண்டும் மக்களை ஊருக்குள் அழைப்பவர்களாகவும் இருக்கின்றனர். தொழுநோய் என்பது கடவுள் மோசேக்குத் தரும் அடையாளமாகவும், முணுமுணுத்த மிரியாமுக்கு அவர் வழங்கிய தண்டனையாகவும் இருக்கிறது.

இரண்டாம் வாசகத்தில், புனித பவுல் கொரிந்து நகரக் குழுமத்தில் எழுந்த உணவுசார்ந்த பிரச்சினை ஒன்றைப் பற்றி அவர்களுக்கு அறிவுறுத்துகின்றார். சிலைகளுக்குப் படைத்தவற்றை உண்பதா வேண்டாமா என்ற பிரச்சினை கொரிந்து நகரில் எழுகின்றது. கொரிந்து நகரில் இருவகையான நம்பிக்கையாளர்கள் இருந்தனர். முதல் வகையினர் தங்கள் நம்பிக்கையில் உறுதியாக இருந்தனர். சிலைகளுக்குப் படைக்கப்பட்டதை உண்டதால் அவர்கள் தங்கள் நம்பிக்கை மறைந்து போகும் என்று எண்ணவில்லை. இரண்டாம் வகையினர் நம்பிக்கையில் வலுவற்று இருந்தனர். சிலைகளுக்குப் படைக்கப்பட்ட உணவு இவர்களைப் பொருத்தவரையில் ஓர் இடறலாகக் கருதப்பட்டது. நம்பிக்கையில் வலுக்குறைந்து நின்றவர்களின் உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்ளாமல் மற்ற குழுவினர் சிலைகளுக்குப் படைக்கப்பட்டதை உண்டனர். அவர்களுக்கு அறிவுறுத்துகின்ற பவுல், 'நீங்கள் உண்டாலும் குடித்தாலும் எதைச் செய்தாலும் எல்லாவற்றையும் கடவுளுடைய மாட்சிக்காகவே செய்ய வேண்டும் எனவும்,' மேலும் 'ஒருவர் மற்றவருக்குப் பயன்தருவதையே நாட வேண்டும்' என்றும் சொல்கின்றார். இவ்வாறாக, அவர்கள் மற்றவர்களைப் பற்றிய அக்கறை கொண்டிருக்க அழைக்கின்றார்.

நற்செய்தி வாசகத்தில், தொழுநோயாளர் ஒருவர் இயேசுவிடம் வருகின்றார். அவர் இயேசுவை எங்கே சந்திக்கிறார் என்று தெரியவில்லை. தொழுநோயாளர் வசிக்கும் இடத்திற்கு இயேசு சென்றாரா, அல்லது 'தீட்டு, தீட்டு' என்று கத்திக்கொண்டே தொழுநோயாளர் இயேசுவிடம் வந்தாரா என்ற குறிப்பு இல்லை. மேற்காணும் இரண்டு நிலைகளிலும் இயேசு தன் சமகாலத்துச் சமூகத்தின் புரிதலைப் புரட்டிப் போடுகின்றார். 'நீர் விரும்பினால் எது நோயை நீக்க உம்மால் முடியும்' என்னும் தொழுநோயாளரின் வார்த்தைகளில் நம்பிக்கை தெரிவதோடு, இறைவிருப்பம் நிறைவேறுவதையே அவர் விரும்புகிறார் என்ற அவருடைய நல்லுள்ளமும் தெறிகிறது.

இயேசுவின் வல்ல செயல் மூன்று நிலைகளில் நடந்தேறுகிறது: ஒன்று, தொழுநோயாளர்மேல் இயேசு பரிவு கொள்கின்றார். இரண்டு, அவரைத் தொட்டு நலம் தருகின்றார். மூன்று, அவரை மீண்டும் சமூகத்துடன் இணைப்பதற்காக மோசேயின் கட்டளையை நிறைவேற்றுமாறு பணிக்கின்றார்.

ஆனால், அந்த நபர் இயேசுவைப் பற்றி எல்லாருக்கும் அறிவிக்க, கடைசியில் இயேசு ஊருக்குள் செல்ல இயலாத நிலை ஏற்படுகிறது. இயேசுவுக்கு அந்த நிலை ஏற்பட்டது ஏன்? தொழுநோயாளரைத் தொட்ட செய்தியை மக்கள் அறிந்ததால் அவரையும் தீட்டுப்பட்டவர் என நினைத்தார்களா? அல்லது இயேசு ஒதுக்கிவைக்கப்பட்டாரா? அல்லது மக்கள் கூட்டத்தைத் தவிர்ப்பதற்காக இயேசு ஒதுங்கி நின்றாரா? நமக்குத் தெரியவில்லை.

இயேசுவின் பரிவுள்ளம் நமக்கான இன்றைய பாடமாக இருக்கிறது.

இன்று காதலர் தினம் கொண்டாடப்படுகிறது. 'வேலண்டைன் டே' என்று கொண்டாடப்பட்டது இன்று ஒரு வாரமாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. ரோஸ் தினம், முன்மொழிதல் தினம், சாக்லேட் தினம், டெடி தினம், வாக்குறுதி தினம், தழுவல் தினம், முத்த தினம், இறுதியில் காதலர் தினம். அன்பே இந்த நாள்களில் முதன்மையாக இருக்கிறது. அல்லது இருக்க வேண்டும்.

நம் திருத்தந்தை பிரான்சிஸ் அவர்களுடைய 'ஃப்ரத்தெல்லி தூத்தி' ('அனைவரும் உடன்பிறந்தோர்') என்னும் சமூகச் சுற்றுமடலில், பரிவு பற்றி மிக அதிகமாகப் பேசுகின்ற திருத்தந்தை அவர்கள், அன்பிற்கான முதற்படி பரிவு என்கிறார். மேலும், செயல்பாட்டில் காட்டப்படும் அன்பே பரிவு என்பதும் அவருடைய புரிதல்.

இன்று பல நேரங்களில் அன்பு என்பது வெறும் ஓர் உணர்வு அல்லது உணர்ச்சியாக மாறிவிட்டது. காதலர் தினக் கொண்டாட்டங்களிலும், திருமண உறவுநிலைகளிலும் இதே நிலைதான் பல நேரங்களில் நீடிக்கிறது.

ஆகையால்தான், நாம் மேலே குறிப்பிட்ட பாடலில், தாயினும் மிகுதியாக அன்பு செய்யும் கடவுள் என்று தன் கடவுளை அழைக்காமல், 'பரிவு கொள்ளும் இறைவனாகத்' தன் இறைவனை அழைக்கின்றார் மாணிக்கவாசகர்.

இயேசுவைப் போல பரிவுள்ளம் கொள்வது எப்படி?

(அ) பிறருக்கு உகந்ததையும் பயன் தருவதையும் நான் நாட வேண்டும்


இதுவே தன் விருப்பம் எனச் சொல்கிறார் பவுல். மேலும், கிறிஸ்து தன் வாழ்க்கையில் எப்போதும் பிறருக்கு உகந்ததையும், பயன் தருவதையும் நாடினார் என்பதும் பவுலின் புரிதல்.

(ஆ) வரையறைகளைக் கடப்பது

எபிரேய மொழியில் பரிவு காட்டுதல் என்னும் செயல், ஒரு தாய் தன் மடியில் கிடத்தப்பட்டுள்ள குழந்தையைக் குனிந்து பார்த்தலைக் குறிக்கிறது. தாய் தன் முகத்தைத் தாழ்த்தி குழந்தையின் முகத்தின் அருகில் கொண்டு வரும்போது அவர் தன்னையே வளைக்கின்றார். தாய் என்னும் தன் நிலையைத் தாண்டி குழந்தையின் எல்லையைத் தனதாக்கிக் கொள்கின்றார். இயேசு சமூகத்தின் வரையறைகளைக் கடந்ததால் மட்டுமே தொழுநோயாளருக்கு அருகில் செல்லவும், அவரைத் தொடவும் முடிந்தது.

(இ) பொறுத்துக்கொள்வது

இயேசுவின் வார்த்தைக்கு எதிர்மாறாக அந்த நலம் பெற்ற தொழுநோயாளர் செயல்பட்டாலும், அவருடைய செயலை இயேசு பொறுத்துக்கொள்கின்றார். 'அன்பு அனைத்தையும் பொறுத்துக்கொள்ளும்' (காண். 1 கொரி 13) என்பது இங்கே தெளிவாகிறது.

இன்று நாம் அன்பைக் கொண்டாடினாலும், பெருந்தொற்றுக் காலத்திலிருந்து இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பிக் கொண்டிருந்தாலும் நமக்குத் தேவையானது பரிவு. மேற்காணும் மூன்று வழிகள் வழியாக நாம் கடவுளின் பரிவுள்ளம் பெற்றால் நலம்.

கடவுளின் பரிவுள்ளம் நம் இன்னல்களினின்று நம்மை விடுவிக்கிறது என்கிறார் திருப்பாடல் ஆசிரியர் (காண். திபா 32). நாம் ஒருவர் மற்றவருடைய இன்னல்களில் அவர்களுக்குத் துணை நிற்கும்போது நாமும் அதே பரிவுள்ளத்தைக் கொண்டிருக்கிறோம்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

"கடவுளின் திருவுளத்தை அறிந்து வாழ்வு பெற!"

ஒரு ஊரில் இரண்டு நபர்கள் இருந்தனர். அது இரண்டு நபர்களில் ஒருவர் துன்பத்தின் மத்தியிலும் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தார். எத்தனை இடையூறுகள் வந்தாலும் அதை மகிழ்வோடு ஏற்றுக் கொண்டு தனது வாழ்க்கையை பொறுமையோடு வாழ்ந்தார். மற்றொரு நபர் எல்லா வகையான வசதிகளும் இருந்தும் இன்னும் நிறைய சேகரிக்க வேண்டும் என்ற மனநிலையோடு இருந்தார். வாழ்வில் பல சாதனைகள் பெற்று நற்பெயரைப் பெற வேண்டும் என்ற மனநிலையோடு இருந்தார். ஆனால் அவர் பலவற்றை முயற்சி செய்ததால் எதிலும் நிறைவு இல்லாமல் மகிழ்ச்சி இழந்து வாழ்ந்தார். வாழ்வின் முழுமை எது என்பதை அறிய வேண்டும் என முயற்சி செய்தார். எனவே அவர் மகிழ்ச்சியோடு வாழக்கூடிய அந்த நபரிடம் "பல்வேறு இடையூறுகளுக்கு மத்தியிலும் எவ்வாறு உங்களால் மகிழ்வோடும் நிறைவோடும் வாழ முடிகின்றது? " என்று வினவினார். அதற்கு அந்த நபர் "எனக்கு எவ்வளவு துன்பங்களும் இடையூறுகளும் வந்தாலும் அதை கடவுளின் திருவுளமென்று ஏற்று வாழ்வை நிறைவோடு வாழ முயற்சி செய்கின்றேன். கடவுள் நமக்கு சோதனை கொடுக்கிறார் என்றால் அவர் அதற்கென ஒரு திட்டம் வைத்திருப்பார்" என்று பதில் கூறினாராம். இதைக் கேட்டவுடன் தான் அந்த நபருக்கு கடவுளின் திருவுளப்படி வாழ்வதுதான் உண்மையான மகிழ்வும் நிறைவும் என்பது புரிந்தது.

நம்முடைய வாழ்வில் கடவுளின் திருவுளத்தை அறிந்து அதன்படி செயல்படும் பொழுது நம் வாழ்வில் துன்பத்தின் மத்தியிலும் மகிழ்வையும் நிறைவையும் பெறமுடியும். இன்றைய நற்செய்தியில் தொழுநோயினால் பாதிக்கப்பட்ட ஒரு நபரை இயேசு குணப்படுத்தும் நிகழ்வைப் பார்க்கிறோம். நலம் பெற விரும்பிய அந்த தொழுநோயாளர் கடவுளின் திருவுளத்தை அறிந்து நம்பிக்கையோடு நலம்பெற விரும்பியதை, நற்செய்தியை ஆழமாக தியானிக்கும் பொழுது நம்மால் அறிய முடிகிறது தொழுநோயாளர் இயேசுவிடம் வந்து "நீர் விரும்பினால் எனது நோயை நீக்க உம்மால் முடியும்" ( மாற்: 1:40) என்று முழந்தாள் படியிட்டு வேண்டினார். தொழுநோயாளரின் இம்மனநிலை இயேசு மற்றும் அன்னை மரியாவின் மனநிலையை பிரதிபலிப்பதாக இருக்கின்றது.

இயேசு கெத்சமெனித் தோட்டத்தில் ஜெபிக்கும் போது

“என் தந்தையே, முடிந்தால் இத்துன்பக் கிண்ணம் என்னை விட்டு அகலட்டும். ஆனாலும் என் விருப்பப்படி அல்ல, உம் விருப்பப் படியே நிகழட்டும்” என்று கூறி இறைவனிடம் வேண்டினார் என மத்தேயு 26:39 ல் வாசிக்கிறோம். கடவுளின் திருவுளத்தை ஏற்று இயேசு அது துன்பத்தைத் தருவதெனினும் அதை ஏற்றுக்கொள்ளத் துணிகிறார். ஏனெனில் கடவுளின் திருவுளம் அனைவருக்கும் நன்மையையே தரும் என அவர் உணர்ந்திருந்தார்.

அதே போல அன்னை மரியா கூறிய

“நான் ஆண்டவரின் அடிமை; உம்சொற்படியே எனக்கு நிகழட்டும்” (லூக்கா 1:38) என்ற வார்த்தைகள் அவர் கடவுளின் திருவுளத்தை ஏற்ற உளப்பாங்கை எடுத்துரைக்கிறது. அக்கடவுளின் திருஉளம் உலகிற்கு மீட்பு தருவதை அவர் அழமாக உணர்ந்ததை எடுத்துரைக்கிறது.

தொழுநோயாளர் தனக்கு நம்பிக்கை இருந்தும் கடவுளின் திருவுளத்திற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறார். இயேசு தன்னைக் குணப்படுத்த வேண்டும் என அவர் வற்புறுத்தவில்லை. மாறாக 'நீர் விரும்பினால்' என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்துகிறார். இது எதைச் சுட்டி காட்டுகிறது என்றால் கடவுளின் திருவுளம் இருந்தால் மட்டுமே தன்னுடைய நோய் முழுவதும் குணமடையும் என்று ஆழமாக நம்பினார் என்பதையே. இன்னும் ஆழமாக சிந்தித்தால் இயேசுவின் இறையாட்சி பணி என்பது ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கானது என்பதில் தொழுநோயாளர் தெளிவாக இருந்தார். இயேசு வாழ்ந்த காலகட்டத்தில் தொழுநோயாளர்கள் ஒடுக்கப்பட்டவர்களாக இருந்தனர். இயேசுவின் போதனைகளும் அருஞ்செயல்களும் ஒடுக்கப்பட்டோருக்கு சார்பாக இருந்ததை அத்தொழுநோயாளர் அறிந்திருந்தார். எனவே தன் மேல் இயேசுவுக்கு அன்பும் இரக்கமும் நிச்சயமாக உண்டு என்பதில் தெளிவாய் இருந்தார். இந்த மனநிலையோடும் நம்பிக்கையோடும் கடவுளின் திருவுளத்திற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் விதமாகவும் நீர் விரும்பினால் என்ற வார்த்தையை பயன்படுத்தியுள்ளார்.

ஒரு வேளை இயேசு தான் குணம் பெறுவதை விரும்பாவிட்டாலும் அதை ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய மனப்பக்குவத்தை அவர் கொண்டிருந்தார் என்பதையும் இவ்வார்த்தைகள் தெளிவுபடுத்துகின்றன. ஆம் வாழ்வின் எதார்த்தங்களை இறை நம்பிக்கையோடு நாம் ஏற்றுக்கொண்டு வாழ வேண்டும் என்பதற்கு இத்தொழுநோயாளர் நமக்கெல்லாம் சிறந்த முன்மாதிரியாகத் திகழ்கின்றார்.இது இயேசு மற்றும் அன்னை மரியாவின் மனநிலையை பிரதிபலிப்பதை நம்மால் உணரமுடிகிறது.

நம்முடைய அன்றாட வாழ்வில் நாம் விரும்பிய அனைத்தும் நிறைவேறுவதில்லை. நம்முடைய இறைவேண்டல்களில் நம்முடைய எண்ணங்களையும் விருப்பங்களையும் கடவுள் நிறைவேற்ற வேண்டும் என்ற எண்ணமே மேலோங்கி இருக்கிறது. அவை நிறைவேறாத நேரங்களில் ஒருவித சோர்வும் அழுத்தமும் நம்மை முடக்குகிறது.

கடவுள் தன்னுடைய பிள்ளைகள் அனைவரும் நலமான வளமான வாழ்வு வாழ வேண்டும் என்றே திருவுளம் கொண்டுள்ளார். நம்முடைய தேவைகள் ஒவ்வொன்றையும் அறிந்த அவரிடம் நீர் விரும்பினால் அதை நிறைவேற்றும் என அவருக்கு நாம் பணிந்தால் அவர் எவ்வளவு மகிழ்ச்சி அடைவார். ஆனால் அதைத் தகுந்த நேரத்தில் அவர் விருப்பப்படி நமக்கு செய்வார். அதற்கிடையில் நாம் சந்திக்கும் இடையூறுகளும் துன்பங்களும் நம்மை நம்பிக்கையில் திடப்படுத்தவே. அவையே வாழ்வின் எதார்த்தம் என்ற உண்மையை இன்று நாம் உணர வேண்டும். எனவே வாழ்வின் எதார்த்தங்களை இறை விருப்பம் என்ற நம்பிக்கையோடு இயேசு, அன்னை மரியா மற்றும் தொழுநோயாளருடைய மனநிலையில் ஏற்றுக்கொள்ளும் மனநிலையை வேண்டுவோம். இறைவன் நமக்கு வளமும் அருளும் நல்குவார்.

இறைவேண்டல்

நாங்கள் நலமோடு வாழ வேண்டும் என்று திருஉளம் கொண்ட ஆண்டவரே! வாழ்வின் எதார்த்தங்களை உமது திருவுளம் என்ற நம்பிக்கையோடு ஏற்றுக்கொண்டு இயேசு, அன்னை மரியா மற்றும் தொழுநோயாளரின் மனநிலையை பிரதிபலிப்பவர்களாக வாழும் வரம் தாரும். ஆமென்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

இறைவனின் விருப்பமே நமது விருப்பமாகட்டும்

அன்பு நண்பர்களே! இன்று ஆண்டின் பொதுக்காலம் 6ம் ஞாயிறைக் கொண்டாடுகிறோம். இன்றைய நாளில் நாம் இறைவனின் விருப்பமே நமது விருப்பமென நமது வாழ்வை அமைத்துக் கொள்ள அழைக்கப்படுகிறோம். நமது வாழ்வில் நாம் கடந்து வந்த பாதையை திரும்பிப் பார்த்தால் பெரும்பாலான பக்கங்கள் நமது ‘நான்’ என்ற விருப்பங்களே இடம் பிடிக்கின்றன. தோல்விக்கான பக்கங்களை ஆராய்ந்தாலும் நமது விருப்பங்களுக்கு நாம் நாம் கொடுத்த அதீத முக்கியத்துவங்களே காரணங்களாக அமையும். இன்னும் சொல்லப்போனால் அழியாமையுடன் படைக்கப்பட்ட மனித இனம் அழிவுக்குட்பட்டது கூட மனிதர்கள் கடவுளின் விருப்பத்தை ஒதுக்கி, தனது விருப்பத்துக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்தார்கள். இறுதியில் ஒட்டுமொத்த மனித இனமே சபிக்கப்பட்டது. இறை விருப்பத்தை ஒதுக்கி நமது விருப்பத்துக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்தால் இது போன்றே நடக்கும் என்பதற்கு விவிலியத்தில் இன்னும் பிற நிகழ்வுகள் உள்ளன்.

எரேமியா இறைவாக்கினர் புத்தகம் அதிகாரம் 36 முதல் 39 வரையிலான பகுதி எவ்வாறு அரசன் செதேக்கியா இறைதிருவுளத்தை மீறினான், அதனால் அவன் பொருட்டு எருசலேம் வீழ்த்தப்பட்டது என்பதைக் கூறும் பகுதி இன்னும் தெளிவாக நமக்கு விளக்குகிறது. எருசலேமை கல்தேயர்கள் முற்றுகையிட்ட போது, பார்வோனின் படையும் எருசலேமை நோக்கி வருகிறதென்று அறிந்து கல்தேயர்கள் படை பின்வாங்குகிறது. பின் மறுபடியும் முற்றுகையிடும்போது, 38:17-ல் நீர் உடனே பாபிலோனிய மன்னனின் தளபதிகளிடம் சரணடைந்தால் உயிர் வாழ்வீர், இந்நகர் தீக்கிரையாகாது. நீரும் உம் வீட்டாரும் பிழைத்துக் கொள்வீர்கள். பாபிலோனிய மன்னனின் தளபதிகளிடம் நீர் சரணடையாவிட்டால், இந்நகர் கல்தேயரிடம் கையளிக்கப்படும். அவர்கள் அதை தீக்கிரையாக்குவார்கள், நீரோ அவர்களது கைக்கு தப்பமாட்டீர், என்று எரேமியா வழியாக தனது விருப்பத்தை இறைவன் எடுத்துரைத்தார். நடந்ததோ வேறு. செதேக்கியா பாபிலோனியப் படைகளிடம் சரணடைய மறுத்து இரவோடு இரவாக மதிலேறி தப்பிக்க முயலும்போது, கல்தேயர்கள் அவர்களை சிறைப் பிடிக்கின்றனர். அதன் பின் பிணைக் கைதியாகிறார். 39:7 – அவர் கண்கள் பிடுங்கப்படுகிறது. 39:8 – அரச மாளிகையையும் மக்களின் வீடுகளையும் கல்தேயர்கள் தீக்கிரையாக்கினர். என்னும் பகுதி இறைதிருவுளத்திற்கு எதிராகவோ அல்லது மறுத்தாலோ நாமும் இதுபோன்ற நிலைகளை எதிர் கொள்வோம் என்ற எச்சரிக்கையை கொடுக்கின்றது.

அதுபோல இறைவாக்கினர் யோனாவைப் பற்றி அறிந்திருப்போம். யோனா நினிவே நகர் சென்று இறைவனின் வாக்கை அறிவிக்க வேண்டுமென்பது இறைவனின் விருப்பம். ஆனால் யோனா நம் நாட்டு சாதிய எண்ணம் போல புற இனத்தவருக்கு அறிவிக்க மறுத்து ஓடினார். இறுதியில் என்ன நடந்தது என்பதை நாம் அறிவோம்.

அப்படியெனில் இறை திருவுளத்துக்கு நம்மை திறந்து கொடுப்பதால் என்ன கிடைக்கும்? என்பதை இன்றைய நற்செய்தி வாசகம் நமக்கு தெளிவுப்படுத்தகிறது. தொழுநோயால் பாதிக்கப்பட்ட அவர் இயேசுவிடம் “நீர் விரும்பினால் எனது நோயை நீக்க உம்மால் முடியும்” என்று கூற இயேசுவும் விரும்புகிறேன் உமது நோய் நீங்குக என்று கூறி வாழ்வு கொடுக்கிறார். யூத சமூகத்தில் தொழுநோய் எவ்வளவு மோசமானது என்றால் அவர்கள் ஊருக்குள் வரமுடியாது, மக்களைக் கண்டால் தீட்டு தீட்டு எனக் கத்த வேண்டும். இப்படியிருந்த நிலையிலும் அவர் நீர் விரும்பினால் எனது நோயை நீக்க உம்மால் முடியும் என்கிறார். விளைவு நோய் நீங்குகிறது. இறைவன் விருப்பம் நம்மிடம் நிறைவேற வேண்டுமென்பதே நமது அன்றாட செபம். உம்முடைய திருவுளம் விண்ணுலகில் நிறைவேறுவதுபோல மண்ணுலகிலும் நிறைவேறுக என்றுதானெ ஒவ்வொரு நாளும் செபிக்கிறோம். நம்மாண்டவர் இயேசு கூட தனது துன்ப நேரத்தில் தந்தையே முடிந்தால் இந்த துன்பக்கிண்ணம் என்னை விட்டு அகலட்டும். ஆனாலும் என் விருப்பப்படி அல்ல, உமது விருப்பப்படியே நிகழட்டும் என்று தந்தையின் விருப்பத்திற்கு தன்னை முழுவதும் கையளித்தார். இயேசுவின் சொற்களே நமது செபத்துக்கும் மாதிரியாக அமைய வேண்டும். பல தருணங்களில் நம் செயங்களில் உம் விருப்பமன்று என் விருப்பமே செயல்பட வேண்டும் என்று வேண்டுவது இல்லையா? நமது தேவை என்னவென்பது நம் தந்தைக்கு தெரியாதா? (மத் 6:8). எனவே கேட்போம். மனம் திறந்து கேட்போம். கேட்டுக் கொண்டேயிருப்போம். ஆனால் தந்தையின் விருப்பபடி அனைத்தும் நடக்குமாறு கேட்போம். உங்கள் தந்தை தம்மிடம் கேட்போருக்கு இன்னும் மிகுதியாக நன்மைகள் அளிப்பார் (மத் 7:11). எனவே இறைவன் மீது நம்பிக்கை வைத்து அவரின் திருவுளத்துக்கு நம்மை ஒப்பக் கொடுப்போம். அனைத்தும் நல்லதென நடக்கும்.

ser
மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு