மறையுரைச் சிந்தனைத் தொகுப்பு

Tamil Sunday Homily collection..

பாஸ்கா காலத்தின் 4-ஆம் ஞாயிறு
3-ஆம் ஆண்டு


இன்றைய வாசகங்கள்:-
திருத்தூதர் பணிகள் 13: 14, 43-52 |திருவெளிப்பாடு 7: 9, 14b-17 |யோவான் 10: 27-30

உங்களுக்குத் தேவையான கட்டுரையைத் தேர்வு செய்யவும்


இன்றைய நற்செய்தி வாசகத்தில் ஆண்டவர் இயேசு தன்னை நல்ல ஆயனாகவும், மாபெரும் தலைவனாகவும் சுட்டிக் காட்டுகிறார். ஆயன், ஆடு உருவகத்தின் மூலம் தனக்கும் தனது சீடர்களுக்குமிடையே உள்ள ஆழமான உறவை வெளிப்படுத்துகிறார். ஆயன், காணாமல் போன ஆட்டைத் தேடிக் கண்டுபிடிப்பதைக் குறிப்பிட்டு (லூக். 15:1-7). அதே நேரத்தில் நல்ல ஆயன் நானே என்று தன்னையே ஆயனாக இயேசு வெளிப்படுத்துகிறார் (யோவா. 10:11). ஆயன் மந்தையை அறிவான், ஆடுகளும் ஆயனைப் புரிந்துகொள்கிறது. ஆயனின் குரலைக் கேட்டு அவன் பின்னால் செல்கிறது. ஆயனும் அளவில்லாத அன்புகொண்டு தனது உயிரைக் கொடுக்கவும் தயங்குவதில்லை. இயேசு, இறைவனின் செம்மறியாகவும், நல்ல ஆயனாகவும் இந்த உலகிற்கு வந்தார். செம்மறி போல் நம் மீட்புக்காகத் தம்மையே கையளித்தார்.

விவிலியக் கண்ணோட்டத்தில் அறிதல் என்ற சொல் புத்தியிலிருந்து பிறக்கும் வெறும் அறிவை மட்டும் குறிக்காது. ஒருவர் மற்றவரோடு கொண்டுள்ள ஆள் சார்ந்த உறவின் அனுபவத்தை அதாவது அன்புறவையும், அன்பின் பரிமாற்றத்தையும் குறிக்கிறது. ஆயன் மந்தையின் தலைவன், உரிமையாளன். எனவேதான் மந்தையை நேசிக்கிறான். இது ஆயன் ஆடுகள் மீதுள்ள அன்பையும், உரிமையையும் காட்டுகிறது. இயேசுவை மேய்ப்பனாகவும், ஆடுகளை மக்களாகவும் ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பது சிறப்புமிக்க உவமைதான். உணவுக்காகவும், தண்ணீருக்காகவும், பாதுகாப்புக்காகவும், ஆடுகள் மேய்ப்பர்களைச் சார்ந்து இருக்கின்றன. எல்லை மீறிச் செல்லும் ஆடுகளை, வழி தவறும் ஆடுகளை குரல் கொடுத்து அழைக்கும்போது அது மீண்டும் மந்தையோடு இணைந்துவிடுகிறது. அவைகள் மீண்டும் மீறிச் செல்வதில்லை. ஆனால், ஆடுகளாகக் கருதப்படும் மனிதர்களைப் பற்றி இன்றைய சூழலில் இவ்வாறு கூறமுடியுமா? இன்றைய முதல் வாசகத்தில் வழி தவறி, வாழ்விழந்து, தடம் புரண்டு, தடுமாறி நின்ற பிறவின மக்களுக்கு புனித பவுல் ஆண்டவரின் வார்த்தைகளை அறிவிக்கின்றார். அவ்வார்த் தைகளைக் கேட்ட அவர்கள் எங்கள் வாழ்வுக்கு வழியாக, ஒளியாக ஆண்டவரின் வார்த்தைகள் உள்ளன என்று இயேசுவின் மீது நிறைவான விசுவாசம் கொள்கின்றனர். என் ஆயன் ஆண்டவர் எனக்கென்ன குறைவு (தி.பா. 23:1). தாங்கள் அறிந்துகொண்ட நல்ல ஆயனாம் கிறிஸ்துவை மற்றவர்களுக்கும், தங்களின் சொல்லாலும், செயலாலும் அறிவித்து அன்பு வாழ்வு வாழ்ந்தனர்.

இன்றைய சூழலில் நாம் குடும்பத்தில் நல்ல தலைவராக, சமுதாயத்தில் நல்ல வழிகாட்டியாக, தடுமாறுகிறவனுக்குப் புதிய பாதையாக, வாழ்வை இழந்தவர்களுக்கு வாழ்வாக, இருட்டில் தடுமாறும் மனிதனுக்கு ஒளியாக, ஒட்டுமொத்த மனித வாழ்வில் சாரமுள்ள உப்பாக நம்மை அமைத்துக் கொண்டோமென்றால், நல்லாயனின் பாதையில் தடம் மாறாது பயணம் செய்கிறோம் என்பதே பொருள். எனவே இயேசுவின் குரலுக்குச் செவிமடுத்து அவரது அழைப்பை முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்வோம். அவரின் வாழ்வையும், வாழ்க்கை முறைகளையும் நமதாக்கிக் கொள்வோம். அவரின் வழிகளை மேற்கொள்ளும்போது தடைகளைக் கண்டு அஞ்ச வேண்டியதில்லை, கலங்க வேண்டியதில்லை. காரணம் என் ஆயன் ஆண்டவர் எனக்கென்ன குறை.

ஒல்லியான சிறுவன், தன்னைவிட குண்டான, ஒரு சிறுமியைத் தனது முதுகில் சுமந்துகொண்டு சாலை ஓரமாகச் சென்றுகொண்டிருந்தான். அதைப் பார்த்த முதியவர் இந்தச் சிறுமி கனமாக இல்லையா? என்றார். அதற்குச் சிறுவன், 'நான் சுமந்து செல்வது ஒரு கால் ஊனமான எனது அன்புத் தங்கையல்லவா என்றான். அவன் தங்கை கனமாக இருந்தாலும் அவள் மீதுள்ள அளவுகடந்த அன்பால், அந்தச் சுமை சுகமாக இருந்தது.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

இயேசுவின் மீது முழு நம்பிக்கையையும் வைப்போம்.

இயேசுவின் மீது முழு நம்பிக்கையையும் வைப்போம் இன்றைய நற்செய்தியின் வழியாக இயேசு, என் குரலுக்குச் செவிமடுத்தால், நீங்கள் என் ஆடுகள் என்கின்றார். நாம் இயேசுவினுடைய ஆடுகளாக, உண்மைச் சீடர்களாக வாழ விரும்பினால் நாம் அவருடைய குரலுக்கு, என் மீது நம்பிக்கை வையுங்கள் என்ற குரலுக்குச் செவிமடுக்கவேண்டும்.

இயேசுவின் அன்புக்கு அடிபணிந்து அவர் மீது நம்பிக்கை வைத்தால் அவர் நமக்கு என்றுமே அழியா வாழ்வைத் தருவார்!

அழியா வாழ்வு - அது எப்படியிருக்கும்? என்பதற்கு இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில் புனித யோவான் அருமையான விளக்கம் ஒன்றைத் தருகின்றார்.

நிலை வாழ்வு! அங்கே பசி இருக்காது. தாகம் இருக்காது, எவ்வகை வெப்பமும் அங்கேயிருப்பவர்களைத் தாக்காது. தேவ ஆட்டுக்குட்டி அனைவரையும் வாழ்வு அளிக்கும் நீருற்றுகளுக்கு வழிநடத்திச் செல்லும். அனைவரின் கண்ணீர் அனைத்தையும் கடவுள் துடைத்துவிடுவார் (திவெ 7:16-17).

நிலையற்ற வாழ்வின் மீது, மரணத்தின் மீது தனக்கு ஆற்றல் உண்டு என்பதை இயேசு மூன்றுபேரை உயிர்த்தெழ வைத்து உலகுக்கு நிரூபித்துக்காட்டினார்.

மூன்று உயிர்ப்புகளும் இயேசுவின் மீது நம்பிக்கை வைத்தவர் நடுவில் நடந்திருப்பதை நாம் கவனிக்க வேண்டும்.

மத் 9:23-26 : சிறுமி ஒருத்தி இறந்துவிட்டாள்! அந்த வீட்டிற்குள் இயேசு நுழைந்தார். சிறுமி இறக்கவில்லை, உறங்குகின்றாள் என்றார் இயேசு. அதைக்கேட்டு சிரித்தவர் உண்டு ! ஆனால் அங்கேயிருந்த ஐந்து பேருக்கு இயேசுவின் மீது நம்பிக்கை இருந்தது. பேதுரு, யாக்கோபு, யோவான், சிறுமியின் தாய், தந்தை ஆகியோர் இயேசுவை நம்பினர். அங்கே சிறுமி உயிர்த்தாள். ஆம். நம்பிக்கை இருக்கும் இடத்தில் உயிர்ப்பு இருக்கும், வாழ்வு இருக்கும்.

லூக் 7:11-17 : நயீன் ஊர் கைம்பெண்ணின் மகன் இறந்துவிடுகின்றான். அவனைப் பாடையிலே தூக்கிச் சென்றார்கள். தாயைப் பார்த்து. அழாதீர், என்று சொல்லிவிட்டு, பாடையின் அருகில் சென்று பாடையை இயேசு தொட்டார். அதைத் தூக்கிச் சென்றவர்கள் நான்கு பேரும் ஏன்? எதற்கு? என்று எந்தக் கேள்வியையும் கேட்கவில்லை! அவர்களுக்கு இயேசுவின் மீது அவ்வளவு நம்பிக்கை! அங்கே புதுமை நடக்கின்றது! இறந்த இளைஞன் எழுந்து பேசினான். எங்கே நம்பிக்கை இருக்கின்றதோ அங்கே உயிர்ப்பு நிகழும்.

யோவா 11:1-44 : இயேசுவைச் சுற்றி ஒரே கூட்டம். அந்தக் கூட்டத்திலே இயேசுவை நூற்றுக்கு நூறு நம்பிய பெண்ணொருத்தி இருந்தார். அந்தப் பெண்ணின் பெயர் மார்த்தா. மார்த்தா இயேசுவைப் பார்த்து, ஆண்டவரே, நீர் இங்கேயிருந்திருந்தால் என் சகோதரன் இறந்திருக்கமாட்டான். இப்போதுகூட நீர் கடவுளிடம் கேட்பதை எல்லாம் உமக்குக் கொடுப்பார் என்பது எனக்குத் தெரியும் என்கின்றார். அவருக்கு இயேசுவின் மீது அவ்வளவு நம்பிக்கை. அங்கே புதுமை நடக்கின்றது! இலாசர் உயிர்த்தார்! எங்கே நம்பிக்கை இருக்கின்றதோ அங்கே உயிர்ப்பு நிகழும்.

இப்படி மூன்று புதுமைகளைச் செய்து, இறுதியாக தானே உயிர்த்தெழுந்து மறுவாழ்வு அளிக்கும் ஆற்றல் தனக்கு உண்டு என்ற உண்மையை இயேசு உலகுக்குப் பிரகடனப்படுத்தினார்.

இயேசுவின் அழகான குரல் இது : உயிர்தெழுதலும் வாழ்வும் நானே. என்னிடம் நம்பிக்கைக் கொள்பவர் இறப்பினும் வாழ்வார். உயிரோடு இருக்கும்போது என்னிடம் நம்பிக்கைக் கொள்ளும் எவரும் என்றுமே சாகமாட்டார் (யோவா 11:25,26).

நிலைவாழ்வுக்கு நம்மையே நாம் தகுதியுள்ளவர்களாக்கிக் கொள்வோம் ; ஆண்டவரின் வார்த்தையைப் போற்றிப் புகழ்ந்து அவர் மீது முழு நம்பிக்கை வைப்போம் (முதல் வாசகம்). மேலும் அறிவோம் :

கோளில் பொறியில் குணமிலவே எண்குணத்தான்
தாளை வணங்காத் தலை (குறள் : 9).

பொருள் :
இயங்காத உடல், பேசாத வாய், நுகராத மூக்கு, காணாத கண், கேளாத செவி ஆகியவற்றால் பயன் எதுவும் விளையாது. அது போன்று எண்ணரிய பண்புகளின் இருப்பிடமாகத் திகழும் இறைவனின் திருவடியை வணங்கி நடவாதவரின் தலைகளின் நிலையும் பயன் அற்றவை ஆகும்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

ஒருவர் ஒரு காரைப் பயங்கர வேகத்தில் ஓட்டினார். காவலர் ஒருவர் அக்காரை நிறுத்தி அவரிடம், “என்ன ஐயா! கார் பந்தயத்திலா ஓட்டுகிறீர்? உங்களுக்குப் பத்தாயிரம் ரூபாய் பரிசு கிடைத்தால் என்ன செய்வீர்?" என்று கேட்டார். அவர், "உடனே மரியாதையாய் கார் ஓட்ட உரிமம் வாங்குவேன்" என்று சொல்ல, காவலர், "உரிமம் இன்றியா இவ்வளவு வேகமாய் கார் ஓட்டுகிறீர்?" என்று அதிர்ச்சியுடன் கேட்டார். காரிலிருந்த ஓட்டுனரின் மனைவி. “என் கணவர் குடிபோதையில் ஓட்டுகிறார். அவர் உளறுவதைப் பொருட்படுத்த வேண்டாம்" என்றார். காவலர் மேலும் அதிர்ச்சி அடைந்தார். காரிலிருந்த ஓட்டுனரின் அப்பா, "போலீஸ் ஐயா, திருடின காரிலே வெகுதூரம் போக முடியாது என்று நான் அப்பவே சொன்னதை இவன் கேட்கலை" என்றார். காவலர் மயக்கமடைந்தார்!

காரைத் திருடியது, உரிமம் இல்லாதது. குடிபோதையில் கார் ஓட்டியது ஆகிய மூன்று குற்றங்கள் செய்யப்பட்டன. அவ்வாறே இன்று மனிதர்கள் பல்வேறு குற்றங்களை அடுக்கடுக்காகப் புரிகின்றனர். இதற்குப் பல காரணங்கள் இருப்பினும், மக்களை வழிநடத்த நல்ல ஆட்சியாளர்கள் இல்லாதது ஒரு முக்கியமான காரணமாகும் என்பதை நாம் மறுக்கமுடியாது.

இச்சூழலில் நாம் இன்று "நல்லாயன் ஞாயிற்றுக் கிழமையைக் கொண்டாடுகின்றோம். இன்றைய அருள் வாக்கு வழிபாடு நல்லாயனைப் பற்றிப் பேசுகிறது. பழைய ஏற்பாட்டில் கடவுளே இஸ்ரயேல் மக்களின் ஆயராகத் திகழ்ந்தார். "அவரே நம்மைப் படைத்தவர்! நாம் அவர் மக்கள், அவர் மேய்க்கும் ஆடுகள்" என்று இன்றைய பதிலுரைப் பாடல் கூறுகிறது (திபா 100:3). இத்திருப்பா, கடவுளுக்கும் இஸ்ரயேல் மக்களுக்கும் இடையே உள்ள உறவை ஆயனுக்கும் ஆடுகளுக்கும் இடையே உள்ள உறவுக்கு ஒப்பிடுகிறது.

காலப்போக்கில் கடவுள் இஸ்ரயேல் மக்களை வழிநடத்த ஏற்படுத்திய ஆயர்கள் (அரசர்கள், நீதிபதிகள்) ஆடுகளை மேய்க்காமல் ஆடுகளைக் கொண்டு தங்கள் வாழ்வை மேம்படுத்திக் கொண்டனர். இந்நிலையில் கடவுள் இறைவாக்கினர் எரேமியா வாயிலாக, "என் இதயத்திற்கேற்ற ஆயர்களை உங்களுக்குக் கொடுப்பேன்" என வாக்களித்தார் (எரே 3:15).

கடவுளால் வாக்களிக்கப்பட்ட நல்ல ஆயர் தாம் இயேசு கிறிஸ்து (யோவா 10:11, 14), அவர் மக்கள் மீது பரிவு கொண்டார். ஏனெனில் அவர்கள் ஆயர் இல்லா ஆடுகளைப் போல அலைக்கழிக்கப்பட்டனர் (மத் 9:36), அவர் வழிதவறிச் சென்ற ஆடுகளைத் தேடிச் செல்கிறார் (மத் 18:12-14); ஆடுகள் ஒவ்வொன்றையும் அறிகிறார். பெயர் சொல்லி அழைக்கின்றார் (யோவா 10:3), பசும்புல் தரைக்கும் தெளிந்த நீரோடைக்கும் அவற்றை அவர் நடத்திச் செல்கிறார் (திபா 23:2) இறுதியாக, தம் ஆடுகளுக்காகத் தம் இன்னுயிரையே கையளிக்கிறார் (யோவா 10:15)

கிறிஸ்து நமது நல்லாயன்; நாம் அவர் மந்தையின் ஆடுகள் என்பது உண்மையென்றால், நல்ல ஆடுகளின் பண்பு ஆயருடைய குரலுக்குச் செவிமடுப்பதாகும். "என் ஆடுகள் எனது குரலுக்குச் செவி சாய்க்கும்" (யோவா 10:27), நாம் கிறிஸ்துவின் குரலுக்குச் செவிசாய்க்கின்றோமா?

ஒரு தாய்க்கோழி தனது கால்களால் தரையைக் கிளறி விட்டுத் தனது குஞ்சுகளுக்கு இரைகாட்டிக் கொண்டிருந்தது. அக்கோழியிடம் கடவுள், "உனது குஞ்சுகள் எவ்வாறு நல்ல உணவை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு, தீய உணவைத் தள்ளிவிடுகின்றன?" என்று கேட்டார். அதற்குத் தாய்க்கோழி கடவுளிடம், "நல்ல உணவுக்கு ஒருவிதமாகவும், தீய உணவுக்கு ஒருவிதமாகவும் எனது குரலை மாற்றிக் கொடுப்பேன். என் குரலைக் கேட்டு என் குஞ்சுகள் எந்த உணவை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். எந்த உணவைத் தள்ளிவிட வேண்டும் என்பதைத் தெரிந்து கொள்கின்றன" என்றது. அதைக் கேட்டுக் கடவுள் அத்தாயக்கோழியிடம், "உனது குஞ்சுகளுக்கு இருக்கின்ற அறிவு என் மக்களுக்கு இருந்தால் எவ்வளவு நல்லதாக இருக்கும்" என்றார்.

கடவுள் குரலுக்கு நாம் செவிகொடுத்து நல்லவை நாடி, அல்லவை அகற்ற வேண்டும். கடவுள் பல்வேறு வகையில் முற்காலத்தில் பேசினார். இந்த இறுதிக் காலத்தில் தம் மகன் கிறிஸ்து வழியாகப் பேசியுள்ளார் (எபி 1:1); கிறிஸ்துவுக்குச் செவிசாய்க்கும்படி நமக்குப் பணித்துள்ளார் (மத் 17:5). கிறிஸ்துவோ தமது பிரதிநிதிகளான திருமேய்ப்பர்களுக்குச் செவிகொடுக்கும்படி பணித்துள்ளார். "உங்களுக்குச் செவிசாய்ப்பவர் எனக்குச் செவிசாய்க்கிறார்" (லூக் 10:16).

ஆனால் இன்று நாம் டி.வி. மாயையில் சிக்கிக் கடவுளுடைய குரலுக்குச் செவி கொடுக்கத் தவதுகிறோம். டி.வி. நமது வீட்டில் இறையாண்மை செலுத்தி நமது விசுவாசத்தைப் பறித்துக் கொண்டு வருகிறது. ஆண்டவரே என் ஆயர் என்ற 23வது திருப்பாவை இப்போது பின்வருமாறு மாற்றி எழுத வேண்டியுள்ளது.

“டி.வி, எனது ஆயர்; ஆகவே எனக்கொரு குறையுமிராது. அது என்னைப் பஞ்சு மெத்தையில் படுக்கச் செய்கிறது; விசுவாச வாழ்விலிருந்து விலகச் செய்கிறது; என் ஆன்மாவைக் கொலை செய்கிறது. பாலின்பத்திற்கும் வன்முறைக்கும் அது என்னை அழைத்துச்செல்கிறது; என் மனச்சாட்சியை மழுங்கடிக்கிறது. நான் தனிமையைக் கண்டு பயப்படவே மாட்டேன், ஏனெனில் என் டிவி. என்னுடன் இருக்கிறது. 'கேபிள் டிவி.யும், சிமோட் கண்ட்ரோலும் எனக்கு ஆறுதல் அளிக்கின்றன. உலக மனப்பான்மையாலும் நுகர்வுக் கலாச்சாரத்தாலும் டி.வி. என்னைத் திருநிலைப்படுத்துகிறது. எனது பேராசைப் பொங்கி வழிகிறது. சோம்பலும் அறியாமையும் வாழ்நாள் முழுவதும் என்னைப் பின்தொடரும். நான் நாள்தோறும் டி.வி. யைப் பார்த்த வண்ணம் என் இல்லத்தில் குடியிருப்பேன்"

இந்தவின திருப்பாவை படிக்கும்போது நமக்குச் சிரிப்பு வரலாம்; சிசிப்பதற்காக அல்ல, சித்திப்பதற்காகவே திருப்பா மாற்றிக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. கேட்கச் செவியுள்ளவர் கேட்கட்டும்!

இன்றைய ஞாயிறு இறை அழைத்தல் ஞாயிறு. 13ஆம் தூற்றாண்டில் திருத்தந்தை 3ஆம் இன்னசெண்ட ஒரு பயங்கரக் கனவு கண்டா், அக்கனவில் உரோமை தூய பேதுரு பேராலயம் கீழே சாய்ந்து விழும் ஆபத்தில் இருந்தது. ஆனால் ஓர் இளைஞர் அப்பேராலயத்தைக் கீழே விழாமல் தமது கையால் தாங்கிப் பிடித்துக் கொண்டார். அவர்தான் புனித பிரான்சிஸ் அசிசியார். இன்றைய உலகைப் பாதுகாக்கப் புனித அசிசியார் போன்று 10 இளைஞர்கள் தேவை என்று லெனின் கூறினார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இன்றைய இளைஞர்கள் உலகையும் திருச்சபையையும் பாதுகாக்க வேண்டும். என்னைப் பின் செல்" என்று கிறிஸ்து அவர்களை அழைக்கின்றார். கிறிஸ்துவின் குரலைக் கேட்டு இளைஞர்கள் தங்களைக் கிறிஸ்துவின் திருப்பணிக்காக முற்றிலுமாக அர்ப்பணிக்க முன்வருவார்களாக!

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

ஆண்டவர் என் ஆயர் அது போதும்

உரோமைப் பேரரசன் வெஸ்பாசியன் பேரவையில் ஒரு சர்ச்சை: "கடவுளுக்கு என்ன பெயர் வைக்கலாம்?” அனைத்தையும் கடவுள் தனது கட்டுக்குள் வைத்திருப்பதால், அவரை எல்லாம் வல்லவர்' என்று அழைக்கலாம் என்றார் ஒருவர். தூய்மையே வடிவானவர் என்பதால் தூயவர்' என்று சொன்னால் என்ன என்றார் இன்னொருவர். இப்படிப் பலயோசனைகளும் மன்னனுக்குத் திருப்தி தரவில்லை. “அன்பின் உறைவிடம் இரக்கத்தின் இருப்பிடம்” என்றால் பொருத்தமாக இருக்குமே என்று மூத்த உறுப்பினர் சொன்னதும், “ஏற்ற பெயர் இதுவே” என்றனர் அனைவரும். கடவுள் அன்பின் உறைவிடம் இரக்கத்தின் இருப்பிடம் என்ற உண்மைக்கு இயேசு தந்த விளக்கம், வெளிப்பாடுதான் “நானே நல்லாயன்” என்பது.

இயேசுவின் வாழ்வும் சாவும் அவர் தன் ஆடுகளுக்காக உயிரையும் இழக்கத் துணியும் நல்லாயன் என்பதற்குக் கட்டியம் கூறவில்லையா?

நல்லாயன் மடியில் ஓர் ஆடு. சுற்றிலும் பல ஆடுகள் மேய்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. இப்படி ஒரு படத்தைப் பார்த்ததும், இயேசுவின் மடியில் இருக்கும் ஆடு எவ்வளவு கொடுத்து வைத்தது என்று நினைக்கத் தோன்றுகிறதா? அது சிறந்த ஆடு என்பதால் அன்று, அது நோயுற்றது, பலவீனமானது, துன்புறுவது என்ற காரணத்தால் இயேசு தன் மடியில் தூக்கி வைத்திருக்கிறார். நீ முக்கியமானவன் என்பதால் கடவுள் உன்னை அன்பு செய்வதில்லை. கடவுள் அன்பு செய்வதால் நீ முக்கியமானவன். இப்போது புரிகிறதா நூறு ஆடுகளில் ஒன்று காணாமற் போனால் அதனைக் கண்டு மகிழும் ஆயனின் மனநிலை? (லூக்.15;4-6)

ஒரு பங்கின் ஞாயிறு செய்தி மடலில் ஆன்மீகப் பகுதி ஆசிரியர் மறையுரைக்குத் தலைப்பிட மறந்து விட்டார். நினைவு படுத்தியதும் "ஆண்டவர் என் ஆயன்” என்று தலைப்பிடச் சொன்னார். “அவ்வளவு தானா?" என்று கேட்க, “அதுபோதும்” என்றிருக்கிறார். மறுநாள் மடலிலோ “ஆண்டவர் என் ஆயன் - அதுபோதும்” என்றிருந்ததாம். தற்செயலாக அமைந்த தலைப்பு என்றாலும் “ஆண்டவரே என் ஆயர், எனக்கேதும் குறையில்லை” (தி.பா.23:1) என்ற திருப்பாடலின் வெளிப்பாடன்றோ!

இயேசு வெறும் ஆயனல்ல, நல்லாயன். இந்த நன்மைத்தனம் வெளிப்படும் மூன்று வடிவங்கள்:

1. அறிந்து அன்பு செய்யும் நெருக்கம் (intimacy) தானும் தந்தையும் ஒருவர் ஒருவரை அறிந்திருப்பது போல் என்கிறார் இயேசு (யோவான் 10:14). விவிலியத்தில் அறிதல் என்பது உறவு கொள்ளுதல், அன்பு செய்தல், சொந்தமாகுதல் என்றல்லவா பொருள்படும்! ஆயன் கையில் உள்ள “கோலும் நெடுங்கழியும்” (தி.பா.23:4) கூட நட்பின் சின்னம்தான்.

2. தன்னையே கையளிக்கும் தியாகம் (Self giving). “எனது ஆடுகளுக்காக எனது உயிரைக் கொடுக்கிறேன்” (யோவான் 10:15) தன்னையே பலியாக்குபவர், தன்னையே நமக்காக உணவாக்குபவர் அன்றோ இயேசு! “சிங்கக் குட்டிகள் உணவின்றிப் பட்டினி இருக்க நேரிட்டாலும், ஆண்டவரை நாடுவோர்க்கு நன்மை ஏதும் குறையாது” (தி.பா.34:10) 3. ஒன்றிப்புக்கான அணையாத் தாகம் (desire for unity) “இக்கொட்டிலைச் சேரா வேறு ஆடுகளும் எனக்கு உள்ளன (யோவான் 10:16) ஒரே மந்தையும் ஒரே ஆயனும் என்னும் நிலை வேண்டும். இயேசுவையே கூறுபோடுவது போல் எத்தனை பிளவுபட்ட பிரிவினைச் சபைகள்!

நல்லாயனின் முக்கியமான பண்பும் பணியும் வாழ்வு தருவதாகும். நிறைவாழ்வு மட்டுமல்ல நிலைவாழ்வு தருவதாக வாக்களிக்கிறார் இயேசு. “நான் அவற்றிற்கு நிலை வாழ்வை அளிக்கிறேன். அவை என்றுமே அழியா” (யோவான் 10:28)

“கடவுள் நமக்கு நிலை வாழ்வை அளித்துள்ளார். இந்த வாழ்வு அவர் மகனிடம் இருக்கிறது” (1 யோவான் 5:11) “உண்மையான ஒரே கடவுளாகிய உம்மையும் நீர் அனுப்பிய இயேசுக் கிறிஸ்துவையும் அறிவதே நிலை வாழ்வு” (யோவான் 17:3)

இந்த அறிந்து கொள்ளுதலில் நான்கு நிலைகள் அல்லது படிகள் உள்ளன.

1. நிலைவாழ்வு பெற முதல் தேவை - இயேசுவின் மீது ஆழ்ந்த நம்பிக்கை. “தம் ஒரே மகன் மீது நம்பிக்கை கொள்ளும் எவரும் அழியாமல் நிலைவாழ்வு பெறும் பொருட்டு அந்த மகனையே அளிக்கும் அளவுக்குக் கடவுள் உலகின் மேல் அன்பு கூர்ந்தார். (யோவான் 3:16)

2. நிலைவாழ்வு பெற இரண்டாவது தேவை - இயேசுவின் வார்த்தைகளைக் கேட்பது, ஏற்பது. “ஆண்டவரே நாங்கள் யாரிடம் போவோம்? நிலைவாழ்வு அளிக்கும் வார்த்தைகள் உம்மிடம் தானே உள்ளன” (யோவான் 6:68). “கடவுளின் வார்த்தையை உங்களுக்குத் தான் முதலில் அறிவிக்க வேண்டியிருந்தது. ஆனால் நீங்கள் அதனை உதறித்தள்ளி நிலைவாழ்வுக்குத் தகுதியற்றவர்கள் என்று உங்களுக்கு நீங்களே தீர்ப்பளித்துக் கொண்டீர்கள்” (தி.பா.13:46) என்ற திருத்தூதர் பவுலின் கண்டனம் சிந்திக்கத் தகுந்தது.

3. நிலைவாழ்வு பெற மூன்றாவது தேவை - இயேசுவைப் பின்செல்வது. “நிலைவாழ்வு பெற செய்ய வேண்டியது என்ன என்ற கேள்விக்கு இயேசு சொன்ன பதில்: “நிறைவுள்ளவராக விரும்பினால், நீ போய் உன் உடைமைகளை விற்று ஏழைகளக்குக் கொடும்... பின்பு வந்து என்னைப் பின்பற்றும்" (மத்.19:16,21)

4. நிலைவாழ்வு பெற நான்காவது தேவை - இயேசுவோடு இணைவது. “எனது சதையை உண்டு என் இரத்தத்தைக் குடிப்பவர் நிலைவாழ்வைக் கொண்டுள்ளார்” (யோவான் 6:54). கடவுள் நல்லாயனாகிப் புறத்தே உள்ள புல்வெளிக்கும் நீர் நிலைக்கும் அழைத்துச் சென்று பசிதாகம் போக்குவது மட்டுமல்ல, தன்னையே உணவாக, பானமாகத் தருகிறார் என்றால் தன்னோடு நம்மை ஐக்கியமாக்கிக் கொள்ள விரும்புகிறார் என்றுதானே பொருள்!

மேற்கூறிய இந்த நான்கு அம்சங்களையும் உள்ளடக்கி இயேசு கூறிய உவமைதான் “நானே நல்லாயன்” என்பது. இந்த நிலைவாழ்வு கிட்டுவது உலக முடிவிலோ, தனிநபர் இறப்பிலோ அல்ல. இப்போதே, இங்கேயே தொடங்குகிறது. திருவெளிப்பாடு 7:9ல் திருத்தூதர் யோவான் கண்ட காட்சியாக உணர்த்தப்படுவது செம்மறியாகிய இயேசுவைச் சுற்றியுள்ள சீடர்கள் அனைவருக்குமே உரியது.

குப்பை மேட்டில் தாய்க் கோழியின் குரலை இனம் பிரித்து நல்லதை உண்டு நஞ்சானதை விலக்கும் குஞ்சுகள் போன்று ஆயன் இறைவனின் குரல் கேட்டு மனிதன் செயல்படத் தொடங்கினால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும்! இறைவனின் ஏக்கப் பெருமூச்சு இது!

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

ஆயனும் ஆடுகளும்

ஆயனின் குரல்கேட்ட ஆடு!

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஆஸ்திரேலியாவில் உள்ள ஒரு நீதிமன்றத்திற்கு, ஒருவர் வேறொருவருடைய மந்தையிலிருந்து ஓர் ஆட்டைத் திருடிவிட்டார் என்ற வழக்கு வந்தது. வழக்கை விசாரித்த நீதிபதி குற்றம் சுமத்தப்பட்டவரிடம், “நீர் ஆட்டைத் திருடியது உண்மையா?” என்று கேட்க, குற்றம் சுமத்தப்பட்டவர், “நான் ஆட்டைத் திருடவில்லை; பல நாள்களுக்கு முன்பு காணாமல் போன என் ஆட்டைத்தான் நான் எடுத்தேன். இவர், ‘நான் ஆட்டைத் திருடிவிட்டேன்’ என்று என்மீது அபாண்டமாப் பழி போடுகிறார்” என்றார்.

நீதிபதிக்கு யார் சொல்வது உண்மை என்று புரியவில்லை. உடனே நீதிபதி எந்த ஆடு திருடப்பட்டதாகச் சொல்லப்பட்டதோ, அந்த ஆட்டினை நீதிமன்றத்திற்குக் கொண்டு வரக் கட்டளை பிறப்பித்தார். பின்னர் அவர் ஆட்டைத் திருடியதாகக் குற்றம் சுமத்தப்பட்டவரிடம், “வாசலுக்கு வெளியே சென்று, இந்த ஆட்டினைக் கூப்பிடு” என்றார். அவரும் வாசலுக்கு வெளியே சென்று, ஆட்டினை அழைத்தார். ஆடு சத்தத்தைக் கேட்டு மிரண்டதே அன்றி, அவரிடம் செல்லவில்லை.

அதன்பிறகு நீதிபதி, ஆடு திருடுபோனதாக வழக்குத் தொடுத்தவரைக் கூப்பிட்டு, நீதிமன்றத்தின் வாசலுக்கு வெளியே சென்று, அதனை அழைக்கச் சொன்னார். ஆடு அவரது குரலைக் கேட்டதும், அவரிடம் ஓடிச்சென்று, அவரோடு ஓட்டிக் கொண்டது. முடிவில் நீதிபதி ஆட்டை அதன் உரிமையாளரிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு, அதைத் திருடிய மனிதருக்குத் தண்டனை வழங்கினார்.

ஆம், ஆடுகள் ஆயனின் குரலுக்குச் செவிசாய்க்கும். அதைத்தான் இந்த நிகழ்வு நமக்கு எடுத்தியம்புகின்றது. நல்லாயன் ஞாயிறு என அழைக்கப்படும் பாஸ்கா காலத்தின் நான்காம் ஞாயிறான இன்று நாம் வாசிக்கக்கேட்ட இறைவார்த்தை, ஆடுகளாகிய நாம், நல்லாயன் இயேசுவின் குரலுக்குச் செவிசாய்க்க வேண்டும் என்ற சிந்தனையைத் தருகின்றது. அது குறித்து நாம் சிந்திப்போம்.

ஆடுகள் ஆயனுக்குச் செவிசாய்க்க வேண்டும்:
ஆட்டிற்கு அழகே ஆயனின் குரலுக்குச் செவிசாய்ப்பதுதான்; ஆனால், இஸ்ரயேல் மக்களைப் பொறுத்தவரையில் நல்லாயனாம் ஆண்டவரின் குரலுக்குச் செவிசாய்க்கவும் இல்லை; அவரைப் பின்தொடரவும் இல்லை (திபா 81:11) இது இயேசுவின் காலத்திலும் தொடர்ந்தது. இயேசு மக்கள் நடுவில் வல்ல செயல்களைச் செய்து, கடவுளின் வார்த்தையை அறிவித்து வந்தபோது பரிசேயர்களும் மறைநூல் அறிஞர்களும் அவரது குரலுக்குச் செவி சாய்க்காமலும், அவரை நம்பாமலும் இருந்தார்கள். இந்நிலையில்தான் இயேசு, யூதர்கள் கொண்டாடிய கோயில் அர்ப்பண விழாவின்போது, “என் ஆடுகள் எனது குரலுக்குச் சாய்க்கின்றன; என்னைப் பின்தொடர்கின்றன” என்கிறார்.

இயேசுவின் குரலுக்குச் செவிசாய்ப்பது மிகவும் இன்றியமையாதது. திருத்தூதர் புனித பவுல் உரோமையருக்கு எழுதிய திருமுகத்தில் கூறுவது போன்று, “அறிவிக்கப்பட்டதைக் கேட்டால்தான் நம்பிக்கை உண்டாகும்” (உரோ 10:17). இந்த அடிப்படையில் பார்த்தால், இயேசுவின் குரலுக்கு ஒருவர் செவிசாய்க்கவேண்டும். அப்போதுதான் அவருக்கு இயேசுவின்மீது நம்பிக்கை உண்டாகும். நற்செய்தியில் இயேசு, “என் ஆடுகள் எனது குரலுக்குச் செவிசாய்க்கின்றன” என்கிறார் எனில், அவர்மீது நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் அவரது குரலுக்குச் செவிசாய்க்கின்றனர்; அவரைப் பின்தொடர்கின்றனர் என்று சொல்லலாம்.

திருத்தூதர் பணிகள் நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட இன்றைய முதல் வாசகத்தில், இயேசுவின் அடியார்களான பவுலும் பர்னபாவும் பிசிதியாவிலுள்ள அந்தியோக்கியாவில் அவரைப் பற்றி அறிவித்தபோது, பிறவினத்தவர் அவரை நம்பி ஏற்றுக்கொண்டார்கள். யூதர்களோ அவரை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. இதன்மூலம் இயேசுவின் ஆடுகள் அல்லது அவரது மக்கள், எந்த இனத்தைச் சார்ந்தவர்களாகவும் இருக்கலாம். அவர்கள் இயேசுவின் குரலுக்குச் செவிசாய்த்தால் அவரது உண்மையான மக்கள் ஆகின்றார்கள்; அவரது சொந்த இனத்தவராக இருந்து, அவரது குரலுக்குச் செவிசாய்க்காமலும், அவரைப் பின்தொடராமலும் இருந்தால், அவரது ஆடுகள் அல்லது அவரது மக்கள் இல்லை என்பது தெரிய வருகின்றது.

நிலைவாழ்வை அளிக்கும் ஆயர் இயேசு:
இயேசுவின் ஆடுகள் அவரது குரலுக்குச் செவிசாய்த்து, அவரைப் பின்தொடர வேண்டும் என்று சிந்தித்தோம். ஒருவர் இயேசுவின் குரலுக்கு ஏன் செவிசாய்க்க வேண்டும்? அவரை ஏன் பின்தொடரவேண்டும்? என்பன போன்ற கேள்வி எழலாம்.

இயேசுவின் குரலுக்குச் செவிசாய்க்க வேண்டியதற்கான முதன்மையான காரணம், இயேசு மந்தையைச் சூறையாடும் ஓநாய் அல்ல; மாறாக, அவர் மந்தைக்காகத் தம் உயிரையும் கொடுக்கும் நல்ல ஆயர் (யோவா 10:10). இயேசுவின் காலத்திற்கு முன்பு வந்தவர்கள் எல்லாம் அவரே சொல்வதுபோல், மந்தையைச் சிதறடிக்கும் ஓநாய்கள்; இயேசுதான் மந்தைக்காகத் தம் உயிரையும் தந்தவர். அவர்களுக்கு நிலைவாழ்வு தருகிறவர். அதனால் அவரது குரலுக்குச் செவிசாய்ப்பது மிகவும் முக்கியமானது.

இயேசுவின் குரலுக்குச் செவிசாய்க்க வேண்டியதற்கான இரண்டாவது முக்கியமான கரணம், அவர் நம்முடைய கண்ணீரையெல்லாம் துடைத்துவிடுவார் என்பதாகும். திருவெளிப்பாடு நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட இன்றைய முதல் வாசகத்தில், “ஆட்டுக்குட்டி அவர்களை மேய்க்கும்; வாழ்வு அளிக்கும் நீரூற்றுகளுக்கு வழிநடத்திச் செல்லும். கடவுள் அவர்களின் கண்ணீர் அனைத்தையும் துடைத்துவிடுவார்” என்று வாசிக்கின்றோம். இங்கு இடம்பெறும் ‘கடவுள்’ என்பதை, இன்றைய நற்செய்தியின் இறுதியில் இடம்பெறும், “நானும் தந்தையும் ஒன்றாய் இருக்கின்றோம்” என்ற வரியோடு இணைத்துச் சிந்தித்துப் பார்த்தால், இயேசு நம் கண்ணீர் அனைத்தையும் துடைத்துவிடும் கடவுள் என்று பொருள் எடுத்துக் கொள்ளலாம். ஆதலால், நாம் நல்லாயன் இயேசுவின் குரலுக்குச் செவிசாய்க்கும்போது நம் கண்ணீர் எல்லாம் துடைக்கப்பட்டு, நிலைவாழ்வைப் பெறுகின்றோம் என்பது உண்மையாகின்றது.

நாம் எல்லாருக்கும் இரங்கும் நல்ல ஆயர்களா?
இயேசுவின் மந்தையில் யூதருக்கு மட்டுமில்ல; எல்லாருக்கும் இடமுண்டு. “இக்கொட்டிலைச் சேரா வேறு ஆடுகளும் எனக்கு உள்ளன” (யோவா 10:16) என்ற இயேசுவின் வார்த்தைகள் இந்த உண்மையை நமக்குத் தெளிவுபடுத்துகின்றன. இயேசுவுக்கு எல்லாரும் அவரது மக்கள்தான் எனில், அவரைப் பற்றிய செய்தியை எல்லாருக்கும் அறிவிக்கவேண்டியது நமது கடமையாகும்.

இன்றைய முதல் வாசகத்தில் பவுலும் பர்னபாவும் யூதர்களுக்கு மட்டுமல்லாமல், பிறவினத்தாருக்கும் நற்செய்தி அறிவிப்பதைக் குறித்து வாசிக்கின்றோம். யூதர்கள் பவுலும் பர்னபாவும் அறிவித்த நற்செய்தியை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லைதான். ஆனால், பிறவினத்தார் அவர்கள் அறிவித்த நற்செய்தியை ஏற்றுக்கொண்டார்கள். ஆகையால், ஆயர்களாய் இருந்து, இயேசுவின் நற்செய்தியை மக்களுக்கு அறிவிக்கும் நாம் ஒவ்வொருவரும், எல்லாரும் அவரது மக்கள் என்ற உண்மையை உணர்ந்து, எல்லா மக்களுக்கும் அவரது நற்செய்தியை அறிவிக்க வேண்டும். அவரைப் போன்று மக்களுக்காக உயிரையும் தர முன்வரவேண்டும். அதுவே தலைசிறந்தது.

சிந்தனைக்கு:
‘இஸ்ரயேலரே நீங்கள் எனக்குச் செவிசாய்த்தால் எவ்வளவு நலமாயிருக்கும்’ (திபா 81:8) என்பார் ஆண்டவர். எனவே, நாம் நல்லாயனாம் ஆண்டவரின் குரலுக்குச் செவிசாய்ப்போம்; மற்றவரும் அவரது குரலுக்குக் செவிசாய்க்கச் செய்து, அவர்களும் நிலைவாழ்வு பெறச் செய்வோம். அதன்வழியாக நாம் இறையருளை நிறைவாகப் பெறுவோம்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

ஆட்டுக்குட்டி - ஆயன்: அவரும் நானும்

பாஸ்கா காலம் நான்காம் ஞாயிற்றை நல்லாயன் ஞாயிறாகக் கொண்டாடுகிறோம். இந்த நாள் தான் பணிக்குருத்துவம் மற்றும் துறவற வாழ்விற்கான அழைப்பு என சிறப்பிக்கப்படுகின்றது. இறைவன் தன் மனதிற்கேற்ற நல்ல ஆண்-பெண் ஆயர்களைத் தரவேண்டுமெனவும், இந்தப் பணியை ஏற்றிருக்கும் அனைவரும் இயேசுவை தனிப்பெரும் தலைவராகக் கொண்டு செயல்படவும் இன்றைய நாளில் சிறப்பாகச் செபிப்போம்.

இன்றைய வாசகங்களை இணைக்கும் வார்த்தைகள் மூன்று: அ. அறிந்திருத்தல், ஆ. செவிமடுத்தல், இ. பின்பற்றுதல்

இன்றைய நற்செய்தி வாசகம் யோவான் நற்செய்தி பிரிவு 10ன் ஒரு பகுதியாக இருக்கிறது. ஆட்டுக்கொட்டில் (10:1-1-6), ஆயன் (10:1-18) என உருவகங்கள் வழியாக இயேசு பேச, அது யூதர்களின் காதுகளுக்கு எட்டிக்காயாகக் கசக்கின்றது. இந்தக் காதுகள் யாவே இறைவனை அல்லது ஆண்டவரை மட்டுமே ஆயன் என்று கேட்டு (காண். திபா 23) பழக்கப்பட்ட காதுகள். இந்த நெருடலால் அவர்கள் இயேசுவை ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கின்றனர் (10:19-21). இருந்தாலும், ஒருவேளை இவர்தான் மெசியாவாக இருப்பாரோ? என்ற கேள்வியும் சிலருக்கு எழுகின்றது (10:22-26). இந்தக் கேள்வியின் பின்புலத்தில் 'நீங்கள் என் மந்தையைச் சேர்ந்த ஆடுகள் இல்லை' (10:26) என்று அவர்களைச் சாடிவிட்டு, தன் மந்தையைச் சார்ந்த ஆடுகள் என்ன செய்வார்கள் என்று சொல்கின்றார் இயேசு (10:27-30).

முதலில், 'அறிதல்' அல்லது 'அறிந்திருத்தல்' என்பதன் பொருளைப் பார்ப்போம். 'நான் அறிகிறேன்' (கினோஸ்கோ) என்ற கிரேக்க வார்த்தையை (தன்மை ஒருமை நிகழ்காலம்) இரண்டாம் ஏற்பாட்டில் ஏழு இடங்களில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. யோவான் நற்செய்தியாளர் இந்த வார்த்தையை 3 முறை பயன்படுத்துகின்றார். இந்த 3 முறையும் இயேசுவை நல்லாயனாக உருவகிக்கும் 10ஆம் பிரிவில்தான் பயன்படுத்துகின்றார் (10:14, 15, 25). லூக்கா இரண்டு முறை - ஒருமுறை நற்செய்தியிலும் (1:34), ஒருமுறை திருத்தூதர்பணிகளிலும் (19:15), பவுல் இரண்டு முறை - உரோ 7:15, 1 கொரி 13:12 பயன்படுத்துகின்றனர்.

இந்த வார்த்தைப் பயன்பாட்டை வைத்து 'அறிதல்' என்பது மூன்று அர்த்தங்களைக் கொண்டிருக்கிறது என்று நாம் அறிகிறோம்(!):
1. 'அறிதல்' என்றால் 'திருமண உறவு கொள்ளுதல்.' 'நான் கணவனை அறியேனே' (லூக்கா 1:34) என்று மரியாள் வானதூதரிடம் சொல்லும்போதும், 'ஆதாம் ஏவாளை அறிந்தான்' (தொநூ 4:1) என்ற இடத்திலும், 'அறிதல்' என்பது 'திருமண உறவு அல்லது உடலுறவு கொள்ளுதலை' குறிக்கின்றது.

2. 'அறிதல்' என்றால் 'புரிந்து கொள்ளுதல்.' 'நான் செய்வது இன்னதென்று நானே அறிவதில்லை' (உரோ 7:15) என்று புலம்பும் பவுல், இங்கே 'நான் செய்வது இன்னதென்று எனக்கே புரியவில்லை' என்று சொல்கின்றார். இதே அர்த்தத்தில்தான் 1 கொரி 13:12இலும், 'இப்போது நான் அரைகுறையாய் அறிகிறேன் - புரிந்து கொள்கிறேன்' என எழுதுகின்றார்.

3. 'அறிதல்' என்றால் 'அறிமுகமாயிருத்தல்' அல்லது 'அருகிருத்தல்' அல்லது 'அந்நியோன்யமாய் இருத்தல்'. இந்த அர்த்தத்தில்தான் யோவான் இயேசுவின் அறிதலை முன்வைக்கின்றார். தான் ஆடுகளை அறிந்திருத்தலைப் பற்றிச் சொல்லும்போதெல்லாம், இயேசு தான் தந்தையை அறிந்திருத்தலையும் சொல்கின்றார். இங்கே 'திருமண உறவு' என்ற அர்த்தம் அறவே இல்லை. 'புரிந்து கொள்ளுதல்' என்ற அர்த்தம் கொஞ்சமாக இருக்கிறது. இவை இரண்டிற்கும் மேலாக, 'அருகிருத்தல்' அல்லது 'நெருக்கமாக இருத்தல்' என்ற அர்த்தம்தான் இங்கே மேலோங்கி நிற்கின்றது. ஆங்கிலத்தில் 'டு நோ' என்ற வினைச்சொல்லை ஒட்டுமொத்தமாக 'அறிதல்' என மொழிபெயர்க்கின்றோம். இத்தாலியன் மொழியில் இதற்கு இரண்டு வினைச்சொற்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன: ஒன்று, 'சபேரே' ('மூளை சார்ந்த அறிவு'). உதாரணத்திற்கு, இசைக்கருவிகள் மீட்டும் அறிவு, மொழி அறிவு, பொது அறிவு, பீட்சாவுக்கு எவ்வளவு உப்பு சேர்க்க வேண்டும் என்ற அறிவு. இரண்டு, 'கொனோஸரே' ('மனம் சார்ந்த அறிவு'). நண்பர்களை அறிவது, புதியவர்களுக்கு அறிமுகம் ஆவது போன்றவை.

இந்த அறிதலை, 'பயன்' மற்றும் 'உணர்வு' என்ற அடிப்படையில் இரண்டு விதமாகப் பிரிக்கலாம். முதலில், பயன். காம்பியா நாடு எங்கே இருக்கிறது என்ற அறிவினாலோ, சச்சின் டென்டுல்கரின் சாதனையை யார் முறியடித்தார் என்ற அறிவினாலோ, பத்ம பூசன் விருது ஒருவருக்கு ஏன் வழங்கப்பட்டது என்ற அறிவினாலோ நமக்கு பயன் ஏதும் இருக்கிறதா? (ஒருவேளை பொது அறிவு தேர்வுக்குப் பயன்படலாம்!) இல்லை. இந்த அறிவு நம் வாழ்வின்மேல் எந்தவொரு தாக்கத்தையும் நேரிடையாக ஏற்படுத்துவதில்லை. ஆனால், அழுது கொண்டிருக்கின்ற ஒரு குழந்தைக்கு, அல்லது பசியால் வாடும் ஒரு குழந்தைக்கு, அம்மா எங்கே இருக்கிறாள் என்ற அறிவு முக்கியமானது. அந்த அறிவு உடனடியாகக் குழந்தையைப் பாதிக்கிறது. அவள் நெருக்கமாய் இருக்கிறாள் என்ற அறிவு குழந்தைக்கு ஆறுதலாகவும், அவள் தூரமாக இருக்கிறாள் என்ற அறிவு பதற்றமாகவும் இருக்கிறது. இரண்டாவது, உணர்வு. உணர்வு என்பது மூளை சார்ந்ததே என்றாலும், நாம் உணர்வை இதயம் சார்ந்ததாகவே பார்க்கிறோம். அந்த வகையில், முதல் வகை அறிவு மூளை சார்ந்தது. இரண்டாம் வகை அறிவு இதயம் சார்ந்தது. முதல் வகை அறிவால் நம் உணர்வில் எந்தவொரு மாற்றமும் ஏற்படுவதில்லை. ஆனால், இரண்டாம் வகை அறிவில் நம் உணர்வு அதிகமாகவே பாதிக்கப்படுகிறது.

மற்றொரு வார்த்தையில் சொன்னால், 'ஒன்றை அறிவது' அல்லது 'ஒன்றைப் பற்றி அறிவது' என்று சொல்லலாம். சோனி மியூசிக் ப்ளேயரில் பாட்டு கேட்டால் நன்றாக இருக்கும் என்று நண்பன் சொல்லிக் கேட்பது என்பது, 'சோனி மியூசிக் ப்ளேயர் பற்றி அறிவது'. நானாகவே பாடலைக் கேட்டு இரசித்தல் என்பது, 'சோனி மியூசிக் ப்ளேயரை அறிவது.'

மொத்தத்தில் இயேசு என்னும் ஆயனின் அறிதல் என்பது ஒரு தாய் தன் குழந்தையை அறிதலைப் போன்றது.

இரண்டாவதாக, செவிமடுத்தல். 'இஸ்ரயேலே, செவிகொடு. நம் கடவுளாகிய ஆண்டவர் ஒருவரே...' (இச 6:4) என்ற முதன்மைக் கட்டளையின் பின்புலத்தில் பார்த்தால், 'செவிகொடுத்தல்' என்பதற்கு, 'கேட்டல்' என்றும், 'கீழ்ப்படிதல்' என்றும் இரண்டு பொருள் கொள்ளலாம். இந்த இரண்டு பொருளிலும் யோவான் நற்செய்தியாளர் 'அகூவோ' என்ற கிரேக்க வினைச்சொல்லைப் பயன்படுத்துகின்றார்: 'அவர்கள் அப்பெண்ணிடம், 'இப்போது உன் பேச்சைக் கேட்டு ('காதால் கேட்டு') நாங்கள் நம்பவில்லை. நாங்களே அவர் பேச்சைக் கேட்டோம்' என்றார்கள்' (4:42). 'என் வார்த்தையைக் கேட்டு ('கீழ்ப்படிந்து') என்னை அனுப்பியவரை நம்புவோர் நிலைவாழ்வைக் கொண்டுள்ளனர்' (5:24). இயேசுவின் உருமாற்ற நிகழ்வின்போது கேட்கின்ற தந்தையின் குரல், 'என் அன்பார்ந்த மைந்தர் இவரே. இவர்பொருட்டு நான் பூரிப்படைகிறேன். இவருக்குச் செவிசாயுங்கள்' (மத் 17:5). இங்கே 'செவிசாயுங்கள்' என்ற வினைசொல்லில், 'கேளுங்கள்,' 'கீழ்ப்படியுங்கள்,' 'பின்பற்றுங்கள்' என்ற மூன்று பொருள்கள் மறைந்திருக்கின்றன.

நம் மூளைக்குள் செல்லும் தகவல்கள் அதிகமாக நம் பார்வை மற்றும் கேட்டல் வழியாகச் செல்கின்றன. கண்களை இமைகளைக் கொண்டு மூடுவதன் வழியாக நாம் பார்வையைக் கட்டுப்படுத்திவிடலாம். ஆனால், காதுகளை மூடுவதற்கு நம் முழு முயற்சி தேவை. காதுகளை மூடுவதற்கு நாம் நம் மனத்தை மூட வேண்டும். அதாவது, எதைக் கேட்க வேண்டும், எதைக் கேட்கக் கூடாது என்று நம் மனத்திற்குப் பயிற்சி அளிக்க வேண்டும். ஆக, செவிமடுத்தலில் காதுகளைவிட நம் மூளைக்குத்தான் அதிக வேலை இருக்கிறது. நம் மூளை கேட்பதற்குத் தயாராக இருக்க வேண்டும். கேட்டதை ஆய்வு செய்து பார்க்க வேண்டும். கேட்டதை செயல்படுத்த வேண்டும்.

ஆடுகள் செய்ய வேண்டிய வேலை இதுதான் 'செவிமடுத்தல்.' ஆடுகளைப் பற்றி கூகுள் செய்து பார்த்ததில், ஆடுகள் தாங்கள் பார்ப்பதை வைத்து அறிவதைவிட, கேட்பதை வைத்துத்தான் அதிகம் அறிகின்றன என்று கண்டேன். மேலும், தூரம் அதிகமாகும்போது பார்த்தலைவிட கேட்டலே சாத்தியமாகிறது.

மூன்றாவதாக, 'பின்பற்றுதல்.' யோவான் நற்செய்தியில் 'பின்பற்றுதல்' (அகோலுதுவோ) என்பது மிக முக்கியமான வார்த்தை. முதற்சீடர்கள் செய்த முதல் வேலையும் இதுதான் (1:40), இறுதியாக பேதுருவிடம் பேசும் வார்த்தையும் இதுதான் (21:19). 'பின்பற்றுதல்' என்பது இயேசுவின் சீடராக இருப்பதை அல்லது இயேசுவுக்கு ஒத்திருப்பதைக் குறிக்கிறது.

அறிந்திருத்தல் - செவிமடுத்தல் - பின்பற்றுதல் என்னும் மூன்று வார்த்தைகளில், ஆயனின் வேலை அறிந்திருத்தல். ஆடுகளின் வேலை செவிமடுத்தலும் பின்பற்றுதலும் .

இப்படி ஆடுகள் செவிகொடுப்பதாலும், பின்பற்றுவதாலும் என்ன நடக்கிறது?

அ. ஆடுகள் நிலைவாழ்வைப் பெறுகின்றன - அவை என்றுமே அழியா
ஆ. அவற்றை யாரும் எனது கையிலிருந்து பறித்துக் கொள்ள முடியாது

'நிலைவாழ்வு' என்பது இங்கே 'நிறைவாழ்வு' அல்லது 'இறைவாழ்வு' என்ற பொருளில்தான் எடுக்கப்பட வேண்டும். இறப்பிற்குப் பின் உள்ள வாழ்வு பற்றிய புரிதல் இது எழுதப்பட்ட காலத்தில் இன்னும் முழுமையாக வளரவில்லை. 'அவை என்றுமே அழியா', 'அவைகளை யாரும் பறித்துக் கொள்ள முடியாது' - ஆக, தங்களாலும் அவர்களுக்கு அழிவில்லை. பிறராலும் அழிவில்லை. அவர்களுக்கு நிறைய உணவு கிடைக்கும். நோய் நீங்கி இருப்பார்கள். எதிரிகள் மற்றும் திருடர்களின் தொந்தரவும் இல்லாமல் பாதுகாப்பாக இருப்பார்கள். ஆக, உணவு, உடல்நலம், பாதுகாப்பு என்ற மூன்று தேவைகளை உறுதி செய்கிறார் இயேசு.

இதைத்தான் இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்திலும் பார்க்கின்றோம். மானிட மகன் என்னும் ஆட்டுக்குட்டியைக் காட்சியில் காண்கின்றார் யோவான். யாரெல்லாம் தங்கள் ஆடைகளை இந்த ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தத்தில் நனைத்துக் கொள்கிறார்களோ, அவர்களெல்லாம் ஆட்டுக்குட்டி தரும் பாதுகாப்பைப் பெறுகின்றனர். பசியிலிருந்தும், இறப்பிலிருந்தும் காப்பாற்றப்படுகின்றனர்.

தொடர்ந்து, 'என் தந்தையின் கையிலிருந்து அவற்றை பறித்துக்கொள்ள முடியாது' என்கிறார். ஆக இரட்டிப்பு பாதுகாப்பு. இயேசுவின் கையில் இருக்கும் ஆட்டை, தந்தையும் அரவணைத்துக்கொள்கிறார்.

இறுதியாக, 'நானும் தந்தையும் ஒன்றாய் இருக்கிறோம்' - இந்த ஒன்றாய் இருத்தல் 'ஆயனும் ஆடுகளும் ஒன்றாய் இருப்பதற்கான' அழைப்பாக இருக்கின்றது. 'ஒன்றாய் இருத்தல்' என்பது 'ஒன்றுபோல இருத்தல்' அல்ல. மாறாக, இரண்டும் ஒன்றென ஆவது. 'போல' இருப்பது என்பதிலிருந்துதான் 'போலியாக' இருப்பது உருவாகிறது. ஆனால், ஒன்றென இருத்தலில் போலிக்கு இடமில்லை. இயேசுவைப் போல நாம் இருக்கத் தேவையில்லை. அவ்வளவு ஏன், நாம் யாரைப்போலவும் இருக்கத் தேவையில்லை. ஆனால், இயேசுவும் நானும் ஒன்றென வாழ்தல் சால்பு.

இவ்வாறாக, இயேசு ஆட்டுக்குட்டியும், ஆயனுமாக இருக்கின்றார்.

1. ஆயனின் குரலுக்கு நாம் செவிகொடுக்க மறுத்தால், ஆயன் வேறு மந்தையைத் தேடிப் போய்விடுவான். தன் குரலுக்குச் செவிகொடுக்கும் ஆடுகளைத் தேடிச் செல்வான். இதைத்தான் திருத்தூதர்கள் பவுலும், பர்னபாவும் செய்கின்றனர். யூதர்கள் இயேசு என்னும் நற்செய்தியை ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கிறார்கள். 'நாங்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்கள்' என்ற எண்ணம் அவர்களின் கோப்பையை நிறைத்திருந்ததால், புதிய தண்ணீரை அவர்களால் உள்வாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை. இவர்கள் மறுத்ததால் நற்செய்தி புறவினத்தார் நோக்கிச் செல்கின்றது. ஆக, ஆட்டுக்குட்டிகளாகிய நாம், நம் ஆயனின் குரலுக்குச் செவிகொடுக்கவில்லையென்றால், அவரைப் பின்பற்றவில்லையென்றால், நம் ஆயனையே இழந்துவிடும் அபாயம் இருக்கின்றது.

2. இன்று 'அறிதல் - செவிமடுத்தல் - பின்பற்றுதல்' என்பது 'ஃபேஸ்புக் - வாட்ஸ்ஆப் - டுவிட்டர்' என மாறிவிட்டது. நம் நண்பர்களை, நண்பர்களின் நண்பர்களை ப்ரொஃபைல் கொண்டு அறிகிறோம். அவர்களின் குரலை வாட்ஸ்ஆப்பில் கேட்கின்றோம். அவர்களை நாம் டுவிட்டரில் பின்பற்றுகிறோம். பொருளைச் சுருக்கியதுபோல நம் உள்ளங்களையும் சுருக்கிவிட்டோம். எனக்கும் இறைவனுக்கும் உள்ள உறவில் இந்த மூன்று வார்த்தைகள் எப்படி இருக்கின்றன? இறைவனைப் பற்றிய எனது அறிதல் சிறுவயது மறைக்கல்வியோடு முடிந்துவிட்டதா? அல்லது அவரை நான் திருநூலிலும், வாழ்க்கை அனுபவங்களிலும் இன்னும் அறிகின்றேனா? அவருக்கு நான் செவிமடுப்பது எதற்காக? அவரை நான் எப்போது, ஏன் பின்பற்றுகிறேன்? எல்லா நாட்களிலுமா? அல்லது என் பயணம் கஷ்டமாக இருக்கும் நாட்களில் மட்டுமா? அவரின் குரலை மற்ற குரல்களிலிருந்து என்னால் வேறுபடுத்த முடிகிறதா?

3. இயேசு என்னும் ஆயன் தான் கொடுக்கும் 'உணவு - உடல்நலம் - பாதுகாப்பு' என்னும் வாக்குறுதிகளை நிறைவு செய்கின்றார். இன்று இந்த வாக்குறுதிகளை நம் குடும்பத்திலும், சமூகத்திலும் ஒருவர் மற்றவருக்குக் கொடுக்கின்றோம். ஆனால் அவற்றை நிறைவு செய்கின்றோமா? ஆயன் என்ற பொறுப்பை குடும்பத்தில் நாம் எப்படி நிறைவேற்றுகிறோம்? இன்று ஓட்டுக்களைக் கேட்டு நம் தெருக்களில் வரும் ஆயன்களில், எந்த ஆயன் நம் வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுவார்? அவரை நாம் எப்படிக் கண்டுபிடிப்பது? 'நானும் தந்தையும் ஒன்றாய் இருக்கிறோம்' என்று இயேசு சொன்னது போல, இந்த வேட்பாளர்கள் நம்மைப் பார்த்துச் சொல்ல முடியுமா? அவர்கள் மேலே இருக்கிறார்கள் - நாம் கீழே இருக்கிறோம் - ஒன்றாக என்றுமே இருந்ததில்லையே!

4. 'என் ஆடுகள் நிலைவாழ்வைப் பெறும்' என்று இயேசு சொல்கின்றாரே. இந்த நிலைவாழ்வை அல்லது நிறைவாழ்வை நாம் எப்படி மதிப்பிடுவது? 'மகிழ்ச்சி' என்ற அளவுகோலால்தான் மதிப்பிட முடியும். இன்றைய முதல் வாசகத்தில், பவுல் மற்றும் பர்னபா அறிவித்த வார்த்தைகளைக் கேட்டவுடன் மக்கள் மகிழ்ச்சி அடைகின்றனர். அதாவது, இவ்வளவு நாள்கள் அவர்கள் எவ்வளவோ போதனைக் கேட்டிருக்கிறார்கள். ஆனால், இன்றுதான் மகிழ்ச்சி தரும் போதனையைக் கேட்கிறார்கள். ஆக, இன்று நம்மை நோக்கி வரும் ஆயனின் குரல்கள் பல இருக்கலாம். ஆனால், எது நமக்கு மகிழ்ச்சி தருகிறதோ அதுவே நல்லாயனின் குரல். சில குரல்கள் நம்மைக் கண்டிக்கும். சில குரல்கள் நம் மனத்தைக் குத்தும். சில குரல்கள் ஏன்டா கேட்டோம் என்று சொல்வது போல இருக்கும். ஆனால் வெகுசில குரல்களே அல்லது நல்லாயனின் ஒரு குரல் மட்டுமே நம் ஆன்மாவைப் பண்படுத்தி அங்கே மகிழ்வை விதைக்கும்.

5. அருள்பணி மற்றும் துறவற வாழ்வைப் பற்றிச் சிந்திக்கும் நாளில், 'செவிகொடுத்தலும், பின்பற்றுதலும்' இன்று அருள்பணி இனியவர்களுக்கு இன்னும் அதிகம் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகிறது. இறையழைத்தல் முகாம் சென்ற முதல் நாள் கேட்ட இறைவனின் குரல் படிப்படியாக மறைந்து போகும் அபாயமும், அல்லது இறைவனின் குரலைக் கேட்க விடாமல் நம் கவனத்தைத் திசைதிருப்பும் குரல்களும் எந்நேரமும் நம்மைச் சுற்றிக் கேட்கும். யாரின் கவனம் திசைதிரும்புகிறதோ, அவர் அல்லது அந்த ஆடு முன்னேறிச் செல்லமுடியாமல் தேக்க நிலையை அடைந்துவிடுகிறது. 'வந்தவரைக்கும் போதும்!' என்று ஓய்ந்திடத் துணிகிறது. இதற்கு மாற்றாக பவுல், 'விடாமுயற்சியோடும், ஆர்வம் மிக்க உள்ளத்தோடும் ஆண்டவருக்குப் பணிபுரியுங்கள்' (உரோ 12:11) என்கிறார். மேலும், ஏதோ ஒரு வாழ்க்கைச் சூழல் காரணமாக ஆயனின் குரலுக்குச் செவிமடுத்து, தொடர்ந்து பின்பற்ற முடியாமல், அல்லது பயணத்தில் சோர்வுற்ற ஆயன்களை (ஆடுகளை) நாம் கனிவோடும் பரிவோடும் பார்த்தல் வேண்டும்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு

நல்லாயனின் மந்தைகளாய் வாழ்ந்திடத் தயாரா?

பாஸ்கா காலத்தின் நான்காம் ஞாயிறு நல்லாயன் ஞாயிறு என்று அழைக்கப்படுகின்றது. இந்த நல்லாயன் ஞாயிறு நமக்கெல்லாம் ஆயனாக விளங்கும் கடவுளின் மந்தையில் இணைந்து அவர் அளிக்கும் அன்பையும் பாதுகாப்பையும் நிலைவாழ்வையும் நிறைவாகப் பெற்றிட நம்மை அழைக்கின்றது.அவற்றை ஆழமாகச் சிந்திப்போம்.

இன்றைய நற்செய்தி வாசகம் ஆயனுக்குரிய சிறந்த பண்புகளை நமக்கு எடுத்துரைப்பதாக உள்ளன.முதலாவதாக ஆயனின் அன்பு. "

என் ஆடுகள் எனது குரலுக்குச் செவிசாய்க்கின்றன. எனக்கும் அவற்றைத் தெரியும்." ஒருவர்மீது கொண்டுள்ள அன்பு அவரைப்பற்றி அறிந்து கொள்வதற்கான ஆர்வத்தைத் தூண்டும். இங்கே இயேசு "எனக்கும் அவற்றைத் தெரியும் "என்று கூறுவதன் மூலம் வெளிப்படுத்துவது அவர் தன் ஆடுகளை எந்த அளவுக்கு அன்பு செய்கிறார் என்பதையே. தாயின் கருவிலேயே நான் உன்னை அறிந்திருந்தேன் என்ற யாவே இறைவனின் வார்த்தைகளின் மறுபிரதியாக இவ்வாக்கு அமைந்துள்ளது.ஆம் நம்மை கடவுள் அவருடைய அன்பின் மிகுதியால் பெயர் பெயராய் அறிந்துள்ளார். அவரிடமிருந்து நாம் எதையும் மறைக்க இயலாது. அவருடைய அன்பை நாம் உணர்ந்திருந்தோமேயானால் நாம் அவருக்கு செவிசாய்க்கும் மக்களாக வாழ்வோம் என்பதில் ஐயமில்லை.

இரண்டாவதாக ஆயன் தரும் பாதுகாப்பு. "என்னிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட ஆடுகளை என்னிடமிருந்து யாரும் பறித்துச் செல்ல முடியாது என இயேசு கூறுகிறார்.ஆடுகளை ஓநாய் போன்ற கொடிய விலங்குககளிடமிருந்து பாதுகாப்பதே ஒரு ஆயனின் கடமை.அதைப்போல நம் ஆண்டவர் சாத்தானின் சூழ்ச்சிகளும் உலக மாயக் கவர்ச்சிகளும் நம்மை அவரிடமிருந்து பறித்துச் செல்ல இயலாத அளவுக்கு காத்துக்கொள்வார் என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறார். அவ்வாறே பாவத்தால் நாம் அவரிடமிருந்து விலகினாலும் நம்மைத் தேடிவந்து மீட்கும் நல்லாயன் அவரே.

மூன்றாவதாக நிலைவாழ்வு. " நான் அவற்றிற்கு நிலைவாழ்வு அளிக்கிறேன்" என்று இயேசு கூறுகிறார். நிலைவாழ்வு என்பது என்ன? பாவக்கறைகள் நீக்கப்பட்டு தூய ஆன்மாவுடன் ஆண்டவருடைய பிள்ளைகளாக வாழ்வதே உண்மையான நிலைவாழ்வு. தந்தையாம் கடவுள் நம் ஆண்டவர் இயேசுவின் வழியாக இந்த நிலைவாழ்வை உலகனைத்திற்கும் வழங்கியுள்ளார்.

இவ்வாறாக நல்லாயனாய் விளங்கும் நம் ஆண்டவர் அவருடைய மந்தையாகிய நமக்கு தன் முழு அன்பையும் பாதுகாப்பையும் நிலைவாழ்வையும் வழங்குகிறார். இதை அனுபவித்து மகிழ நமக்குத் தேவையானது எது? நல்லாயன் ஆண்டவரின் மந்தையைச் சேர்ந்த ஆடு நான் என்கிற உள்ளார்ந்த உணர்வும் அனுபவமும். ஆம் கடவுளுடைய மக்களாக நம்மை நாம் உணரவில்லை எனில் நம்மால் அவருடைய அன்பை உணரமுடியாது. உலகத்தின் பின்னால் செல்பவர்களாய் நாம் வாழ்ந்தால் கடவுள் தரும் பாதுகாப்பை நம்மால் அனுபவிக்க முடியாது. அவர் வழங்கும் நிலைவாழ்வையும் பெற முடியாது. ஆகவே கடவுள் அருளும் அன்பையும் பாதுகாப்பையும் நிலைவாழ்வையும் பெற அவருடைய மந்தையின் ஆடுகளாய் மகிழ்வுடன் வாழத் தயாராவோம்.

இறைவேண்டல்
நல்லாயனே இறைவா! உமது மந்தையின் ஆடுகளாய் உம் அன்பையும் பாதுகாப்பையும் நிலைவாழ்வையும் பெற்றிடும் மக்களாய் வாழ்ந்திடத் துணைபுரியும். ஆமென்.

மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு
ser
மேலே செல்ல  அன்பின்மடல்-முகப்பு