மறையுரைச் சிந்தனைத் தொகுப்பு

Tamil Sunday Homily collection..


தவக்காலம் முதல் ஆண்டு


இன்றைய வாசகங்கள்:-
தொநூ. 2:7-9, 3:1-7 | உரோ . 5:12-19 | மத். 4:1-11

ser

தவக்காலம் நாம் விழித்தெழும் காலம்.

தவக்காலம் என்றவுடன் ஏதோ, கவலையோடும் வருத்தத்தோடும் காட்சிக் கொடுப்பது என்பதல்ல. மாறாக இதுவே நம்பிக்கையின் காலம். இறைவனின் இரக்கத்தைச் சுவைக்கும் மகிழ்ச்சியின் காலம். இது நல்ல காலம். இக்காலம் நாம் நடந்து வந்த பாதையைத் திரும்பிப் பார்த்துச் சிந்தித்து, புதியதொரு பாதையில் அடியெடுக்க செயலாக்கும் காலம். இதுவே ஒப்புரவின் காலம். பாவத்தால் பிளவுபட்ட உறவைச் சரிபார்த்து, நம்மோடும், உலகோடும், பிறரோடும், வாழ்வோடும், இறைவனோடும் ஒப்புரவாகும் காலம். மகிழ்ச்சி என்பது மனதில் உள்ளது. உலகப் பொருட்களில் அல்ல. எனவே நம் வாழ்வை நாம் கட்டுப்படுத்தி, உலக மாயையின் தூண்டுதலுக்கு இல்லை என்று பதில் சொல்லும் காலம். அப்படிச் சொல்வதால் சக்தியும், ஆற்றலும், தன்னம்பிக்கையும் நம்மில் உண்டாகும்.

சர்க்கரை நோய் உள்ளவர் சர்க்கரை வேண்டாம் எனச் சொல்லக் கற்றுக்கொள்கிறார். கொழுப்புச் சத்துள்ளவர் இறைச்சியை, முட்டைகளைத் தள்ளி வைக்கக் கற்றுக் கொள்கிறார். புற்றுநோய் உள்ளவர் குடிக்க, புகைக்க மறுக்கிறார். ஏன்! வாழ வேண்டும் என்பதற்காக. அதேபோலத்தான், மகிழ்ச்சியோடு, அமைதியோடு வாழ வேண்டிய மனிதர் பாவத்திற்கு முடியாது, இல்லை என்று சொல்ல, முடிவெடுக்க வேண்டிய காலம் இது. கடவுளின் குரலுக்குச் செவிமடுக்கும் காலம்.

'பெண்ணின் விடுதலை' என்ற தலைப்பில் ஒரு திருவழிபாடு நடத்த அந்தப் பங்குப் பேரவை முடிவெடுத்தது. இதற்காகப் பல நாட்கள் தயாரித்து, அர்த்தமுள்ள முறையில் கொண்டாடப் பல திட்டங்கள் தீட்டப்பட்டன. எழுந்தேற்றம் முடிந்தபின் பெண்கள் விடுதலை இயக்கத்தின் தலைவி பீடத்தின் முன் வந்து கூண்டில் இருந்து எடுத்து வந்த மாடப்புறாவைப் பறக்க விடுவது என்று முடிவு செய்யப்பட்டது. எனவே பல மாதங்களுக்கு முன்பாக குஞ்சாகக் கிடைத்த ஒரு புறாவைக் கொண்டு வந்து கூட்டில் வைத்து வளர்த்து வந்தார்கள். வழிபாடு நடத்தும் நேரம் வந்தது. ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சியும் பெண்கள் விடுதலை என்ற சித்தரிப்பில் அமைந்தன. அதேபோல் தலைவி வந்து கூட்டில் வளர்த்த புறாவைக் கொண்டு வந்து பீடத்திற்கு முன்பாக எடுத்துத் தூக்கிப் பிடித்துப் பறக்க விட்டார்கள். புறா பறப்பதற்குப் பதிலாகக் கீழே தரையில் விழுந்தது. மறுபடியும் எடுத்துப் பறக்க விட்டார்கள். மறுமுறையும் கீழே போய் உட்கார்ந்தது. உடனே தோட்டக்காரன் தூக்கிச் சென்று கூட்டில் அடைத்தான்.

திருப்பலி முடிந்த உடன், தலைவி கூடி இருந்த கூட்டத்தைப் பார்த்துச் சொன்னார்கள். நாமும் இந்தப் பறவையைப் போல் இந்த உலகில் வாழ்கிறோம். பறக்க சந்தர்ப்பம் கொடுத்தாலும், பறக்க முடியவில்லை . கூட்டையே தேடியது. நாமும் சுதந்திரமாக வாழ மறுத்து நம் பாவக் கூட்டுக்குள்ளே வாழ்வதிலே திருப்திக் காண்கின்றோம். தான் ஆகாயத்தில் பறக்க உண்டாக்கப்பட்டதை புறா உணராதது போல் நாமும் பெரிய காரியத்திற்கு உண்டாக்கப்பட்டிருக்கிறோம் என்பதை மறந்து நிற்கிறோம்.

இந்தத் தவக்காலம் நாம் விழித்தெழும் காலம்.

இன்றைய முதல் வாதவக்காலம் நாம் விழித்தெழும் காலம்.தவக்காலம் நாம் விழித்தெழும் காலம்.சகத்திலே வாசிக்கப்பட்டதுபோல், ஆதிப் பெற்றோரின் அடிமைத் தனத்தால் பாவ வாழ்வில் நாமும் பாவ நிலைக்கு இட்டுச் செல்லப்படுகின்றோம். ஆனால் முதல் ஆதாமால் பாவம் உலகில் நுழைந்து, இரண்டாம் ஆதாமாகிய கிறிஸ்துவின் வருகையில், அவரது வெற்றியால், வாழ்வு பிறந்தது என்றும் அந்த இயேசு எவ்வாறு சாத்தானின் சோதனையை வென்றார் என்பதையும் இன்றைய மூன்றாம் வாசகம் கோடிட்டுக் காட்டுகிறது. இறுதியாக இயேசுவே வென்றார்.

இன்று நம் கிறிஸ்தவர்கள் மத்தியில் இருக்கும் சோதனைகள் விசுவாசத்தை இழக்கும் சோதனையோ, அல்லது கடவுள் என்னை நேசிக்கவில்லை மறந்துவிட்டார் என்பதோ அல்ல.
மாறாக சரிக்கட்டுகின்ற வாழ்வுக்கும் (Compromise), சுயதிருப்தி அடையும் நிலைக்கும் (Self-complacency) நாம் தள்ளப்படுகிறோம் இதுவே இன்றைய கிறிஸ்தவச் சமூகங்களில் சாத்தான் சோதிக்கும் சோதனைகள். நாம் செய்யும் காரியங்கள் கடவுள் காரியங்கள் எனச் சரிக்கட்டுவது. அவரைவிட, இவளைவிட நான் பரவாயில்லை என்று சுயதிருப்தி அடைவதுதான் நம் மத்தியில் இருக்கும் கொடிய சோதனை நோய்கள்.

மனிதரால் முடியாதது கடவுளால் கூடும் (லூக். 18:27). கடவுளால் எல்லாம் கூடும் (லூக். 1:37).
நாம் செய்ய வேண்டியது என்ன?

தவக்காலம் சுய திருப்தி கொள்ளுதலில் இருந்து விடுதலைப் பெறக் கூடிய காலம். கடவுளின் வார்த்தைக்குச் செவிமடுக்க வேண்டிய காலம். நான் கடவுளோடு இரண்டறக் கலக்க செய்ய வேண்டியது என்ன என்று கேட்கும் காலம்.
 

ser ser

சாத்தான் நம்மை ஏன் சோதிக்கின்றான் ?

அன்புமிக்க சகோதர சகோதரிகளே, அன்று இயேசுவைச் சோதித்த அதே சாத்தான், பிசாசு இன்றும் நம்மைச் சோதிக்கின்றான். சோதனை என்பது ஒருவரைத் தவறு செய்யத் தூண்டுவதாகும். பேய்க்கும் நமக்கும் என்ன தகராறு? பேயை நாம் பார்த்தது கூட கிடையாது. அப்படியிருக்கும்போது அவன் ஏன் நம்மைச் சோதிக்கின்றான்? நம்மைப் பாவத்தில் வீழ்த்திடப்பார்க்கின்றான்?

பேய், சாத்தான், பிசாசு நம்மை ஏன் சோதிக்கின்றான்? என்பதற்குக் காரணம் இருக்கின்றது. விவிலியத்தின் கடைசி நூல் திருவெளிப்பாடு. அங்கே இயல் 12:7-10 முடிய உள்ள இறைவாக்கியங்களில் நாம் படிப்பது என்ன? விண்ணகத்திலே, மோட்சத்திலே பெரும்போர் மூண்டது. சம்மனசு ஒன்று அரக்கப் பாம்பாக மாறி ஒரு கூட்டத்தைச் சேர்த்துக்கொண்டு மற்ற சம்மனசுக்களோடு போர் தொடுத்தது. நான்தான் கடவுள் என்றது. அதனை எதிர்த்தவர் மிக்கேல் சம்மனசு! மிக்கேல் என்பதற்கு கடவுளுக்கு இணையானவர் யார்? என்பது பொருள்.நடந்த போரிலே அரக்கப்பாம்போடு சேர்ந்து போர்புரிந்த தீய சம்மனசுக்கள் தோற்றுப்போயின! அவை மோட்சத்திலிருந்து வெளியே தள்ளப்பட்டன! அப்படித் தள்ளப்பட்ட சம்மனசுக்களின் பெயர்தான் சாத்தான்கள்!

நரகத்துக்குள் தள்ளப்பட்ட அன்று அந்தப் பேய்கள் ஒரு முடிவு எடுத்தன! நமக்குக் கிடைக்காத இந்த மோட்சம் வேறு யாருக்கும் கிடைக்கக்கூடாது. இதனால்தான் கடவுளின் சாயலில் படைக்கப்பட்ட நம்மை மோட்சத்திற்குள் நுழைய விடாமல் தடுக்க இன்னும் சாத்தான்கள் நம்மைச் சோதிக்கின்றன; தவறு செய்ய நம்மைத் தூண்டுகின்றன!


சாத்தான் ஒரு பச்சோந்தி! நமக்கு எது பிடிக்குமோ அதைப் பயன்படுத்தி சாத்தான் நம்மைச் சோதிப்பான்! நமக்கு மண் பிடித்தால் அவன் மண்ணாக மாறுவான்! நமக்குப் பெண் பிடித்தால் அவன் பெண்ணாக மாறுவான்! நமக்குப் பொன் பிடித்தால் அவன் பொன்னாக மாறுவான்! இதோ விவிலியத்திலிருந்து மூன்று உதாரணங்கள்.


1 அர 21:1-29 முடிய உள்ள பகுதி! இயேசுவின் காலத்திலே இஸ்ரயேல் நாடு மூன்று பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்தது. வடக்கே கலிலேயா, தெற்கே யூதேயா, இரண்டிற்கும் இடைப்பட்ட பகுதி சமாரியா. சமாரியாவை ஆகாபு என்னும் மன்னன் ஆண்டு வந்தான். அவனுடைய அரண்மனைக்குப் பக்கத்தில் நாபோத்து என்னும் ஏழை வாழ்ந்து வந்தான். அவனிடம் ஒரு சிறிய திராட்சைத் தோட்டம் இருந்தது.

அந்தத் தோட்டத்தை ஆகாபு எடுத்துக்கொள்ள விரும்பினான். நாபோத்திடம் அரசன் அந்த நிலத்தை விலைக்குக் கொடு. உனக்கு நான் மாற்று நிலம் தருகின்றேன் என்றான். ஆனால் நாபோத்து, அது என் மூதாதையரின் நிலம்; கொடுக்க மாட்டேன் என்றான். அதனால் அரசன் உண்ணவும் இல்லை உறங்கவும் இல்லை. ஆகாபுவின் மனைவி ஊர்ப்பெரியவர்கள் வழியாக நாபோத்து மீது குற்றம் சுமத்தி அவனை ஊருக்கு வெளியே கொன்றுபோட்டாள். அரசன் அந்த ஏழையின் நிலத்தை எடுத்துக்கொண்டான். இதைப்பார்த்த கடவுள் எலியா என்னும் இறைவாக்கினர் வழியாக, சோதனைக்கு உட்பட்டு ஓர் ஏழை நிலத்தை எடுத்துக்கொண்ட நீ சாகவே சாவாய். நாபோத்து எந்த இடத்தில் இறந்தானோ அதே இடத்தில் நீயும் சாவாய். உன் இரத்தத்தை நாய்கள் நக்கும் என்று அரசனிடம் கூறினார்.

பயந்து போன ஆகாபு அரசன் கடவுளிடம் பாவ மன்னிப்பு கேட்டான். அப்போது கடவுள், நீ செபத்திலும், தவத்திலும் ஈடுபட்டதால் உன்னை மன்னித்து விடுகின்றேன். ஆனால் உன் மகனைத் தண்டிப்பேன் என்றார். அந்த அரசனின் மகன் தண்டிக்கப்பட்டான்.

பெற்றோர்கள் செய்கின்ற பாவம் பிள்ளைகளின் மீது விடியும். பெரியோர்கள் செய்கின்ற பாவம் சிறு பிள்ளைகளைப் பாதிக்கும்.
பெண்ணாசை உள்ளவர்களைச் சோதிக்க சாத்தான் பெண்ணுருவத்தில் தோன்றுவான். 2 சாமு 11, 12: இங்கே நாம் தாவீது மன்னன் பாவத்திலே விழுவதைப் பார்க்கின்றோம்.


தாவீது மன்னனிடம் எல்லா நல்ல குணங்களும் இருந்தன. ஆனால் ஒரே ஒரு தீய குணம் இருந்தது. அதுதான் பெண்ணாசை. ஒருநாள் அவனுடைய அரண்மனையின் மாடியிலே நின்று கொண்டிருந்தான். அவன் நின்ற இடம் உயரமானது. அங்கிருந்து குளித்துக் கொண்டிருந்த பெண்ணொருத்தியை அவன் பார்த்தபோது அவனுடைய மனம் பாதாளம் வரை தாழ்ந்தது. உரியா என்ற போர் வீரனுக்குச் சொந்தமான மனைவியை தன் மனைவியாக்கிக் கொண்டு உரியாவைப் போர் முனையில் வைத்துக் கொன்றான்.

அவன் செய்தது கடவுளுக்குப் பிடிக்கவில்லை. நாத்தான் என்னும் இறைவாக்கினர் வழியாக அவன் எச்சரிக்கப்பட்டபோது, தாவீது தன் பாவங்களுக்காக அழுதான். கடவுள். நீ அழுவதால் உன்னை மன்னித்து விடுகின்றேன் என்றார். ஆனால் உரியாவின் மனைவி பத்சேபாவுக்கு பிறந்த குழந்தை இறந்தது. ஆம். பெரியவர்கள் செய்கின்ற பாவம் குழந்தைகளைப் பாதிக்கும்.

திப 5:1-10: அனனியா சப்பிரா என்ற கணவன் மனைவி திருத்தூதர்கள் சொன்னபடி நடக்காமல் நிலத்தை விற்று எல்லாப் பணத்தையும் திருத்தூதர்களிடம் கொடுக்காமல் பாதியை வைத்துக்கொண்டு மீதியைத் திருத்தூதர்கள் பாதத்திலே வைத்தார்கள். சாத்தானின் சோதனைக்கு இடம் கொடுத்து பொய் சொன்னார்கள். இருவருமே திருத்தூதர்களின் பாதங்களிலே விழுந்து இறந்தார்கள்.

நமக்கு எது பிடிக்குமோ அதுவாக பேய் தோன்றும். இயேசு கூறுவதைப் போல மின்னலைப் போல கூட பிசாசு பிரகாசமாய்த் தோன்றும். நமக்கு கல்கண்டு பிடிக்கும் என்றால் அது கல்கண்டாகத் தோன்றும். நமக்குக் கருவாடு பிடிக்கும் என்றால் அது கருவாடாகத் தோன்றும். ஒருவருக்கு சாராயம் பிடிக்கும் என்றால் அது சாராயமாகத் தோன்றும். ஒருவருக்கு சண்டை சச்சரவு பிடிக்கும் என்றால் அது சண்டை சச்சரவாகத் தோன்றும். சிலருக்குப் பணம் பிடிக்கும் என்றால் அது பணமாகத் தோன்றும். சிலருக்குப் பதவி பிடிக்கும் என்றால் அது பதவியாகத் தோன்றும். நாம் மிக மிகக் கவனமாக இருக்க வேண்டும். மின்னுவதெல்லாம் பொன்னல்ல. நாம் ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கு முன்னால் பலமுறை யோசிக்க வேண்டும். இது எனக்குத் தேவைதானா? என்பதைப் பற்றி சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும்.

இன்று இதுவே நம் ஒவ்வொருவரின் மன்றாட்டாக இருக்கட்டும்: இறைவா. எது சரி? எது தவறு? எது பாவம்? எது புண்ணியம்? எது எனக்குத் தேவை? எது எனக்குத் தேவையில்லை? என்று நான் சிந்தித்துச் செயல்பட எனக்குப் போதிய ஞானத்தை, அறிவை தூய ஆவியாரின் வழியாக என் மீது பொழிந்தருளும். 


மேலும் அறிவோம்:

ஞாலம் கருதினும் கைகூடும் காலம்
கருதி இடத்தால் செயின் (குறள் : 484). 

பொருள் : தகுந்த காலத்தையும் உரிய இடத்தையும் நன்றாக ஆராய்ந்து தெளிந்து செயலாற்றுவோர்க்கு, இவ்வுலகம் முழுமையும் எளிதாகக் கைகூடும்!

ser ser

கிறிஸ்து  அலகையை வென்றார்.


வரலாற்றில் முதல் ஆணுக்குத் துணையாகக் கடவுள் கொடுத்த முதல் பெண் அலகையால் வஞ்சிக்கப்பட்டுத் தன் கணவரையும் வஞ்சித்து விட்டாள் என்பதை இன்றைய முதல் வாசகம் கூறுகிறது. முதல் ஆணும் முதல் பெண்ணும் கடவுளுடைய சாயலாகப் படைக்கப் பட்டனர். இருப்பினும் அவர்கள் இருவரும் கடவுளைவிட அலகையை நம்பி, அவருடைய கட்டளையை மீறிக் கடவுளுடன் அவர்களுக்கு இருந்த உறவைத் துண்டித்துக் கொண்டனர். துண்டிக்கப்பட்ட இந்த உறவை, இரண்டாம் ஆதாமாகிய கிறிஸ்து, மீண்டும் புதுப்பித்தார். இந்த இரண்டு ஆதாம்களுக்கிடையேயுள்ள வேறுபாட்டை இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில் பவுல் விளக்குகின்றார். 'ஒரு மனிதரின் கீழ்ப்படியாமையால் பலர் பாவிகளானது போல், ஒருவரின் கீழ்ப்படிதலால் பலர் கடவுளுக்கு ஏற்புடையவர்கள் ஆவார்கள்" (உரோ 5:19).

ஆதாம் அலகையால் சோதிக்கப்பட்டார். அலகை அவரை வென்றது. கிறிஸ்துவும் அலகையால் சோதிக்கப்பட்டார். ஆனால் அவர் அலகையை வென்று நமக்குச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாய் விளங்குகிறார். இஸ்ரயேல் மக்கள் பாலைநிலத்தில் சோதிக்கப்பட்டனர், கிறிஸ்துவும் பாலைநிலத்தில் சோதிக்கப்பட்டார். இஸ்ரயேல் மக்கள் கடவுளை நம்ப மறுத்து, சிலைவழிபாட்டில் ஈடுபட்டனர். ஆனால் கிறிஸ்து அலகையை விரட்டி கடவுளின் இறையாண்மையை நிலைநாட்டினார்,

அலகை தனது யுத்தியை மாற்றிக் கொள்வதில்லை. அலகை கிறிஸ்துவை மூன்று விதங்களில் சோதித்ததுபோல நம்மையும் மூன்று விதங்களில் சோதிக்கிறது. இவ்வுலகில் நமக்கு வரும் சோதனைகள் மூன்று என்று பட்டியலிடுகிறார் யோவான். அவை முறையே, உடல் ஆசை, இச்சை நிறைந்த பார்வை, செல்வச் செருக்கு ( 1 யோ 2:16), அலகை, இயேசுவிடம் கற்களை அப்பங்களாக மாற்றித் தனது உடல் இச்சைகளைத் தீர்த்துக்கொள்ளத் தூண்டியது. ஆனால் கிறிஸ்துவோ, "ஒருவர் அப்பத்தினால் மட்டுமல்ல, கடவுளுடைய வார்த்தையாலும் உயிர்வாழ்கின்றார்” என்று கூறி அலகையைத் தோற்கடித்தார், பல்வேறு இச்சைகள் தம்மை வாட்டி வதைக்கின்றன. அவைகளுக்கு நாம் பலிகிடாக்களாய் ஆகிவிடுகிறோம். ஐம்புலன்களின் இச்சைகளுக்கு அடிமைகளாகி அவதிப்படுகின்றோம்.

"இனிப்பு சாப்பிடக்கூடாது" என்று சர்க்கரை நோயாளியிடம் மருத்துவர் கூறினார். அதற்கு நோயாளி, "டாக்டர்! இனிப்பு சாப்பிடக்கூடாது என்று புத்தி சொல்லுகிறது; ஆனால் நாக்கு கேட்க மறுக்கிறதே" என்றார். அறிவு காட்டும் பாதையில் செல்லாமல் ஆசை காட்டும் பாதையில் சென்று அமைதியை இழக்கின்றோம். தனக்கு ஆபத்து வரும்போது ஆமை ஐம்புலன்களையும் உள்ளே இழுத்துக் கொள்கிறது. அவ்வாறே ஐம்புலன்களை அடக்குபவர்கள் இம்மையிலும் மறுமையிலும் ஆனந்தமாய் இருப்பர்.

ஒருமையுள் ஆமையோல் ஐந்து அடக்கல் ஆற்றின்
எழுமையும் ஏமாப்பு உடைத்து (குறள் 126)

அலகை கிறிஸ்துவைக் கோபுர உச்சியிலிருந்து குதித்து தன்னை விளம்பரப்படுத்திக்கொள்ளத் தூண்டியது. ஆனால் கிறிஸ்துவோ, *கடவுளைச் சோதிக்கக்கூடாது" என்று கூறி அலகை விரித்த வலையில் விழ மறுத்தார்,

இன்றைய விளம்பர உலகத்தில் ஆடம்பர வாழ்க்கை தம்மை ஆட்டிப்படைக்கிறது; கவர்ச்சியான வாழ்வு வாழ நம்மை ஊடகங்கள் அழைக்கின்றன. ஒரு பெண் மிகவும் விலையுயர்ந்த, கவர்ச்சியான புடவையைக் கட்டிக்கொண்டு வந்ததைப் பார்த்த மற்ற பெண்கள் அவரிடம், "சூப்பர் புடவை; உங்கள் வீட்டுக்காரருக்குத் தெரியாமல் இதை எடுத்தீர்களா?" என்று கேட்டனர். அப்பெண், "இல்லை, கடைக்காரருக்குத் தெரியாமல் எடுத்து வந்தேன்" என்றார். காசு இல்லையென்றாலும், கடன்வாங்கியோ, திருடியோ, இலஞ்சம் வாங்கியோ ஆடம்பர வாழ்வு வாழ்வது தேவையா?

இறுதியாக, அலகை கிறிஸ்துவிடம் பொருளாசையைக் காட்டித் தன்னை வழிபட அழைத்தது. ஆனால் கிறிஸ்துவோ, "கடவுளைத் தவிர வேறு எவரையும் வழிபடலாகாது" - எனக் கூறி அலகையை அப்பால் விரட்டிவிடுகிறார். ஒவ்வொரு பாவமும் கடவுளின் இறையாண்மையை ஏற்றுக்கொள்ளாத ஒருவகையான சிலைவழிபாடு, பொருள் ஆசை நவீன சிலைவழிபாடாகும்.
கடவுளை மறுத்த ஒரு நாத்திகரிடம், "கடவுள் உங்கள் நாக்கில் இருந்தால் என்ன செய்வீர்கள்?" என்று கேட்டதற்கு அவர், "நாக்கை வெட்டி எறிந்து விடுவேன்" என்றார். "கடவுள் உங்கள் பணப்பெட்டியில் இருந்தால் என்ன செய்வீர்கள்" என்று அவரிடம் மீண்டும் கேட்டதற்கு அவர், "பணப்பெட்டியைப் பத்திரமாகப் பாதுகாப்பேன்" என்றார். கடவுளை மறுப்பவர்கள் காசைக் கடவுளாக வழிபடுகின்றனர். இந்நிலையில் பவுல் விடுக்கும் எச்சரிக்கை, "பொருள் ஆசையே எல்லாத் தீமைகளுக்கும் ஆணிவேர், அந்த ஆசையால் சிலர் விசுவாசத்தினின்று பிறழ்ந்து திரிந்து பல வேதனைகளைத் தாங்களாகவே தங்கள் மேல் வருவித்துக் கொள்கிறார்கள்" (1 திமொ 6:10),

கிறிஸ்துவின் மூன்று சோதனைகளும் அவரைக் கடவுளிடமிருந்து பிரிக்க அலகை பயன்படுத்திய ஆயுதங்கள்; அவருடைய கடவுள் நம்பிக்கையைச் சோதிக்க அல கை வைத்த அமிலப்பரிசோதனை. அப்பரிசோதனையில் கிறிஸ்து சொக்கத் தங்கமாக வெளிவந்தார். இவ்வுலகை ஆட்டிப்படைக்கும் மும்மூர்த்திகள் பணம், பாலின்பம், அதிகாரம். இவைதான் கடவுளிடமிருந்து நம்மைப் பிரிக்கின்றன. நாம் யாரைத் தெரிவு செய்கின்றோம்? கடவுளையா? அல்லது பணத்தையா? விளம்பரத்தையா? அல்லது எளிமையையா? கிறிஸ்து 40 நாள்கள் தவமிருந்து, நோன்பிருந்து அலகையை விரட்டினார். இறைவேண்டலாலும் நோன்பினாலும் மட்டுமே அலகையை ஓட்ட முடியும் என்று கிறிஸ்து கூறியுள்ளார் (மத் 17:21), நாமும் இத்தவக்காலத்தில் நோன்பு இருப்போம்; அலகையின்மேல் வெற்றி கொள்வோம். தவத்தின் வலிமையால் எமனையும் வெல்ல முடியும் என்கிறார் வள்ளுவர்,

கூற்றம் குதித்தலும் கைகூடும் நோற்றலின் 
ஆற்றல் தவைப்பட்டவர்க்கு (குறள் 269)

ser ser

இந்தச் சோதனை எதற்கு?

"பட்டணத்தில் ஒரு பாலைவனம்” (Desert in the city) என்ற ஆங்கில நூலில் இப்படி ஒரு வாக்கியம் : Desert is not merely absence of man but presence of God. பாலைவனம் மனிதன் | நடமாட முடியாத இடம் மட்டுமல்ல. கடவுள் சஞ்சரிக்கும் இடமாக உள்ளது. அதனால்தான் ஆன்மீக வாழ்வின் ஓர் அம்சமாகப் பாலைவன அனுபவம் (Desert Experience) என்று குறிப்பிடுகிறார்கள்.
பாலைவனம் வறட்சியின் அடையாளம். ஆனால் அத்தகைய வறட்சியில் கடவுள் செயல்படுகிறார். வறட்சியில்தானே வளம் தேவை என்ற எண்ணம் வரும்! அதுபோலக் கைவிடப்பட்ட நிலையில்தானே | கடவுள் தேவை என்ற உணர்வு வரும்!

“என் இறைவா, என் இறைவா, ஏன் என்னைக் கைவிட்டீர்!'' | (மத்.27;46) என்ற கூக்குரலில் விரக்தியையும் வெறுப்பையும் அல்ல, அன்பையும் நம்பிக்கையையும் உணரலாம். உரிமையோடு சொல்லும் அந்தக் கூற்று அற்புதமான செபமாகும்.

பாலைவனச் சோதனைகளில் இயேசு தனது தந்தையின் திட்டத்தை, தனக்கென வகுத்திருந்த இலட்சியத்தை, தனது மீட்புப் பயணத்துக்கான வழிநடத்துதலைப் பற்றிய தெளிவு பெறவில்லையா!

சோதனைகளைச் சவாலாக ஏற்றுக் கொண்டவனுக்கு வாழ்க்கை சுவர்க்கமன்றோ! சோதனைகளே வராமல் எந்த மனிதனும் புனிதனானதில்லை. போராட்டத்துக்கு உட்படாமல் எந்த மனிதனும் வீரனானதில்லை. அதனால் தான் சோதனைகளே வரவிடவேண்டாம் என்றல்ல, சோதனைகளில் விழவிட வேண்டாம் என்று செபிக்கச் சொன்னார். செபித்துச் செயல்பட வழிகாட்டினார் இயேசு.

“இயேசு (அலகையினால் சோதிக்கப்படுவதற்காக) பாலை நிலத்திற்குத் தூய ஆவியால் அழைத்துச் செல்லப்பட்டார்". (மத்.4:1, மார்க் 1:12, லூக்.4:1)
தூய ஆவியே அழைத்துச் செல்கிறார் என்றால் சோதனைகளை "பாவத்துக்கு உட்படுத்தும் சூழ்நிலைகள், மனப்போராட்டங்கள்” என்ற கண்ணோட்டத்திலா பார்ப்பது - எகிப்தில் போத்தி பாரின் மனைவியால் தகாத உறவுக்கு அழைக்கப்பட்ட (தொ.நூ.39:7-12) பழைய ஏற்பாட்டு யோசேப்பு போல்? “தகுதியைச் சோதிக்கும் சூழ்நிலைகள், அகப் போராட்டங்கள்” என்ற கணிப்பில் நமது வளர்ச்சிக்கான வாய்ப்பாக, இறைவன்தாமே தரும் அழைப்பாகக் கொள்ள வேண்டாமா - ஆபிரகாமைப் போல், யோபுவைப் போல்!

கடவுள் என்றும் மனிதனை பாவச் சோதனைக்கு உட்படுத்துவதில்லை. அது அலகையின் வேலை. ஆனால் விசுவாசச் சோதனைக்கு உட்படுத்துவார். பாவத்துக்கு உள்ளாக்கும் சோதனை யாகட்டும் அல்லது நம்பிக்கையை ஆழப்படுத்தும் சோதனையாகட்டும் வீறுகொண்டு சந்தித்து வெற்றி காணும் மனிதனைக் கடவுள் எப்படி யெல்லாம் உயர்த்துகிறார்! இரட்டிப்பு ஆசீரால் நிரப்புகிறார்!

ஒரு மனிதனின் பலத்தை எடை போட வேண்டுமா? அவனது சாதனையைப் பார்க்காதே. அவன் சோதனைகளை எப்படிச் சமாளித்தான் என்று பார்.
தங்கம் புடமிடப்படும் போது அதன் தரம் தெரிகிறது. சந்தனம் அரைக்கப்படும் போது அதன் மணம் தெரிகிறது
மனிதன் சோதிக்கப்படும் போது அவன் புனிதம் தெரிகிறது இந்தத் தவக்காலம் நம் துன்பங்களுக்கும் சோதனைகளுக்கும் அர்த்தம் அளிக்கட்டும்.
சோதனை கடவுளிடமிருந்து அன்று, அலகையிடமிருந்தே வருகிறது. “சோதனை வரும்போது, இச்சோதனை கடவுளிடமிருந்து வருகிறது என்று யாரும் சொல்லக் கூடாது. ஏனெனில் கடவுள் தீமையின் தூண்டுதலுக்கு உள்ளாவதில்லை” (யாக்.1:13). அலகை ஏன் மனிதனைச் சோதிக்கிறது? மனிதன் அலகைக்கு என்ன தீங்கு செய்தான்?

அலகையைத் தண்டித்தவர் கடவுள். அதற்காகக் கடவுளைப் பழிவாங்க முடியாத அலகை கடவுளின் சாயலைச் சோதித்துப் பழிதீர்த்துக் கொள்கிறது - இயலாமையுடைய அடம்பிடித்த குழந்தை தன் விருப்பப்படி செயல்படாத தந்தையை உதைப்பதாக நினைத்துத் நரையை உதைப்பது போல் - வேறொன்றும் செய்ய முடியாத நிலையில் வேண்டாதவரைக் கொடும் பாவியாக்கித் தெருவிலே இழுத்துத் தீயிட்டு ஆர்ப்பரித்துத் திருப்தி அடைவது போல்.

எனவே எவ்வளவுக்கு அதிகமாக மனிதனில் இறைச்சாயல் ஒளிர்கிறதோ, எவ்வளவுக்கு அதிகமாக மனிதன் அருள் வாழ்வில் இறைவனைப் பிரதிபலிக்கிறானோ, அவ்வளவுக்கு அதிகமாய் வெறி கொண்ட அலகை மனிதனைச் சோதனைக்கு உள்ளாக்குகிறது. இப்பொழுது தெரிகிறதா பொதுவாக நல்லவர்கள் ஏன் அதிகத் துன்பத்துக்கும் சோதனைக்கும் ஆளாகுகிறார்கள் என்பதற்கான விடை?
மனித வாழ்வு ஓடும் ஆற்றில் நீந்தும் மீனைப் போன்றது. உயிரோடு இருக்கும் மீன் நீர் செல்லும் திசைக்கு எதிரேதான் நீந்திச் செல்லும். இறந்த மீனோ நீர் செல்லும் திசையிலே அடித்துச் செல்லப்படும்! உயிரோட்டமிக்க நமது கிறிஸ்தவ வாழ்வு சோதனையை பாதிர்த்து நிற்கும். போராட்டம், சோதனையால் அடித்துச் செல்லப்படும் போது நாம் ஆன்ம உயிர் இழந்தவர்களாகிறோம்.

"சோதனையை மனஉறுதியுடன் தாங்குவோர் பேறுபெற்றோர் " (யாக். 1:12). இறையாற்றல் துணைகொண்டு இறைவார்த்தை ஒளியில் மனிதன் பேயோடு போராடி வெற்றி கொண்டால் முடிவில் வானதூதர் நாமே வந்து தனக்குப் பணிவிடை செய்வதைக் (மத்.4:11) கண்டு மகிழ்வான் மனிதன்!

சோதனைகள் - வாழ்க்கை நாடகத்தின் ஒத்திகைகள். ஒத்திகை இல்லாமல் அரங்கேற்றம் இல்லை.
தேர்வு இல்லாமல் தேர்ச்சி ஏது?

ser ser

ஆண்டவரில் நிலைத்திருப்பவர் அசைவுறார்

நிகழ்வு

அது ஒரு கடற்கரைக் கிராமம். அந்தக் கிராமத்தில் பெரியதொரு கலங்கரை விளக்கு இருந்தது. அதைப் பெரியவர் ஒருவர் பன்னெடுங்காலமாகக் காவல்காத்து வந்தார். ஒருநாள் இரவில் கடலில் பெரும்புயல் ஏற்பட்டு, கடற்கரையோரத்தில் இருந்த வீடுகளையெல்லாம் சேதப்படுத்தியது.

இதையடுத்து வந்த நாளில் கலங்கரை விளக்கைத் காவல் காத்து வந்த பெரியவர் ஊருக்குள் வந்தார். அவரைப் பார்த்ததும், ஊருக்குள் அவருக்குத் தெரிந்த ஒருசிலர் அவரிடம், “நேற்று இரவு வீசிய பெரும் புயலில் இங்கிருந்த பல வீடுகள் இடிந்து விழுந்து தரைமட்டமாகிவிட்டன... கலங்கரை விளக்குகூட இடிந்து விழுந்து விட்டதாகக் கேள்விப்போட்டோம். அது உண்மையா?” என்றனர். அதற்கு அந்தப் பெரியவர், “இந்தப் புயலுக்கெல்லாம் கலங்கரை விளக்கு இடிந்து விழுந்துவிடுமா என்ன...? கலங்கரை விளக்கின் அடித்தளம் மிகவும் உறுதியாக இருக்கின்றது. அதை எந்தவொரு புயற்காற்றாலும் அடித்து வீழ்த்திவிட முடியாது” என்று உறுதியாகச் சொன்னார்.

எப்படி கலங்கரை விளக்கின் அடித்தளம் உறுதியாக இருந்தததால், புயற்காற்றினால் ஒன்றும் செய்யமுடியாமல் போனதோ, அப்படி ஆண்டவரின் மக்களாகிய நாம், அவரில் உறுதியாக இருந்தால், நம்முடைய வாழ்க்கையில் வரும் சோதனையோ, துன்பமோ... எதுவும் நம்மை ஒன்றும் செய்ய முடியாது. தவக்காலத்தின் முதல் ஞாயிறான இன்று நாம் வாசிக்கக்கேட்ட இறைவார்த்தை, நம்முடைய வாழ்வில் வரும் சோதனைகளை நாம் எப்படி வெற்றிகொள்வது என்ற செய்தியை நமக்கு எடுத்துச் சொல்கின்றது. அது குறித்து இப்பொழுது நாம் சிந்தித்துப் பார்ப்போம்.
உடல்தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்துகொள்வதற்கான சோதனை

நற்செய்தியில், ஆண்டவர் இயேசு பாலை நிலத்தில் நாற்பது நாள்கள் இரவும் பகலும் நோன்பிருந்து பசியாய் இருக்கின்றார். இத்தகையதொரு சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு, அலகை அவரைச் சோதிக்கின்றது.

மனிதர்களுக்கு வரக்கூடிய பெரும்பாலான சோதனைகள், அடிப்படைத் தேவைகளில் முதன்மையாக இருக்கக்கூடிய உணவு தொடர்பான சோதனைகள்தான். இந்தச் சோதனைக்கு ஆதாம் –ஏவாள் தொடங்கி, இஸ்ரயேல் மக்கள் வரை பலர் வீழ்ந்திருக்கின்றார்கள்; ஆனால், இயேசு இந்தச் சோதனையில் விழவில்லை. இத்தனைக்கும் அவரால் கற்களை அப்பமாக மாற்றி உண்ணமுடியும் என்றாலும்கூட, அந்தச் சோதனையில் வீழ்ந்துவிடாமல், “மனிதர் அப்பத்தினால் மட்டுமல்ல, மாறாக, கடவுளின் வாய்ச்சொல் ஒவ்வொன்றாலும் வாழ்வர்” (இச 8:3) என்ற இறைவார்த்தையின்மூலம் சாத்தனை முறியடிக்கின்றார். நமக்கும் இது போன்ற சோதனைகள் வரலாம். ஏனென்றால், புனித பவுல் உரோமையருக்கு எழுதிய திருமடலில் கூறுவதுபோல, கிறிஸ்துவின் அன்பிலிருந்து நம்மைப் உணவும் அதுதொடர்பாக வரும் பட்டினியும் பிரிக்கக்கூடும் (உரோ 8: 35). இத்தகைய வேளைகளில் நாம் சோதனையில் வீழ்ந்துவிடாமல், இறைவனில் உறுதியாக இருப்பது நல்லது.

நம்முடைய விருப்பு வெறுப்பிற்கேற்ப இறைவனை வளைத்துக்கொள்ளும் சோதனை

ஒரு மனிதர் அடிப்படைத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்துகொள்கின்ற சோதனையை வென்றுவிட்டால், அவருக்கு வருகின்ற அடுத்த சோதனை அதிகாரம் தொடர்பான சோதனை. இதனை வேறு வார்த்தைகளில் சொல்லவேண்டும் என்றால், தன்னுடைய விருப்பு வெறுப்பிற்கேற்ப கடவுளையும் மக்களையும் வளைத்துக் கொள்கின்ற சோதனை என்று சொல்லலாம். இது எப்படி என்று பார்ப்போம்.

இயேசு தனக்கு வந்த உணவு தொடர்பான சோதனையை வெற்றிகொண்டதும், சாத்தான் அவரை எருசலேம் திருநகருக்குக் கூட்டிச் சென்று, திருப்பாடல் 91: 11-12 ஐ மேற்கோள் காட்டி, கோயிலிலிருந்து கீழே குதிக்கச் சொல்கின்றது. இதன்மூலம் இறைவனைத் தன்னுடைய விருப்பத்திற்கு ஏற்ப இழுக்குமாறு இயேசுவைத் தூண்டுகின்றது. இயேசு அவ்வாறு செய்யாமல், “உன் கடவுளாகிய ஆண்டவரைச் சோதிக்கவேண்டாம்” (இச 6:16) என்று சொல்லி அந்தச் சோதனையையும் முறியடிக்கின்றார். ஒருசிலர் இருக்கின்றார்கள், இவர்கள் தங்களிடம் அதிகாரம் இருக்கின்றது, செல்வாக்கு இருக்கின்றது என்பதற்காக இறைவனிடம், “இறைவா! எனக்கு இதைச் செய்யும்... அதைச் செய்யும்” சொல்லி, அவரைத் தங்களுடைய விரும்பத்திற்கேற்ப இழுப்பார்கள். மனிதர்களையும் அவர்கள் இவ்வாறே செய்யச் சொல்வார்கள்; ஆனால், இயேசு இறைவார்த்தையில், ‘உமது கால்கள் கல்லில் மோதாதபடி அவர்கள் தங்கள் கைகளில் உம்மைத் தாங்கிக்கொள்வார்கள்’ என்று சொல்லப்பட்டிருந்தாலும், தன்னிடம் அதிகாரம் இருக்கின்றது என்பதற்காக அதைத் தவறாகப் பயன்படுத்தாமல், வேறோர் இறைவார்த்தையால் சாத்தானை வெற்றிகொள்கின்றார்.

“உன் கடவுளாகிய ஆண்டவரின் பெயரை வீணாகப் பயன்படுத்தாதே” (விப 20:7) என்கிறார் ஆண்டவர். இவ்வார்த்தையை நாம் எப்பொழுதும் நம்முடைய மனக்கண் முன் வைத்து, அதிகாரம் தருகின்ற போதை என்னும் சோதனையில் வீழ்ந்துவிடாமல் பார்த்துக்கொள்வது நல்லது.

இலகுவாக முன்னேறுவதற்கான சோதனை

உணவு மற்றும் அதிகாரம் தொடர்பான சோதனைகளை இயேசு முறியடித்ததும் குறுக்கு வழியில் அல்லது இலகுவான வழியில் முன்னேறுவதற்கான சோதனையை அலகை தன் கையில் எடுக்கின்றது. அது என்ன இலகுவாக முன்னேறுவதற்கான சோதனை என்பதைப் பார்ப்போம்.

தீர்ப்புக்குள்ளாகி இருந்த இவ்வுலகை (யோவா 12:31) இயேசு தன்னுடைய பாடுகள், சிலுவைச் சாவின் வழியாக மீட்கவேண்டும் (பிலி 2: 9-11) என்பது இறைவனின் திட்டம்; ஆனால், சாத்தான் இயேசுவை ஓர் உயர்ந்த மலைக்குக் கூட்டிக்கொண்டு சென்று, அரசுகளைக் காட்டி, தன்னை நெடுஞ்சாண் கிடையாக விழுந்து வணங்கினால் எல்லாவற்றையும் தருவதாகச் சொல்கின்றது. பாடுகள் என்பது கடினமான பாதை; சாத்தானை வணங்குவது மிகவும் இலகுவான பாதை. மிகவும் இலகுவான பாதை என்பதற்காக இயேசு சாத்தானை வணங்காமல், கடினமான பாதையான பாடுகளின் பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்து, இயேசு சாத்தானின் சோதனையை முறியடிக்கின்றார்.

நம்முடைய வாழ்க்கையிலும் இலகுவான பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்து அல்லது குறுக்கு வழியைத் தேர்ந்தெடுத்து முன்னேறுவதற்கான சோதனை வரும். இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில் நாம் அந்தச் சோதனையில் வீழ்ந்துவிடாமல், இயேசுவைப் போன்று ஆண்டவரில் உறுதியாக இருந்து, அதனை வெற்றிகொள்வது நல்லது.

இங்கோர் உண்மையை நாம் தெரிந்துகொள்ளவேண்டும். அது என்னவெனில், நமக்குக் வருகின்ற சோதனைகள் எங்கிருந்தோ வருபவை அல்ல; நம்மைச் சுற்றியிருக்கும் மனிதர்களிடமிருந்தும் பொருள்களிடமிருந்தே வரும். இவற்றில் நாம் மிகவும் கவனமாக இருக்கவேண்டும். இடைக்காலத்தில் வாழ்ந்தவர் மார்கோ போலோ. உலகமெங்கும் சுற்றிவந்தவரான இவர் குறிப்பிடுகின்ற ஒரு செய்தி. லோப் என்ற பாலைநிலத்தில் யாராவது நடந்துசென்றால், பின்னாலிருந்து அவருடைய நண்பரோ அல்லது அவருக்கு அறிமுகமான ஒருவரோ அழைப்பது போன்று இருக்குமாம். அவர் அந்தக் குரலுக்குச் செவிமடுத்து, அதன்பின்னால் சென்றால் அழிவுதான் ஏற்படும். ஏனெனில் சாத்தான்தான் அவரை ஏமாற்றுவதற்காக அவரை அவருடைய நண்பர் அழைப்பது போன்று அழைக்குமாம்.

நமக்கும் நாம் சுற்றியிருக்கும் மனிதர்களிடமிருந்தும் பொருள்களிடமிருந்துமே சோதனைகள் வரும். அவற்றில் நாம் வீழ்ந்துவிடாமல், ஆண்டவரில், அவருடைய வார்த்தையில் நிலைத்திருந்து சோதனையை வெற்றிகொள்வது நல்லது. ஏனெனில், சோதனைகளை வெற்றிகொள்கின்றவர் வாழ்க்கையில் வெற்றிகொள்கின்றார். ஏன், எல்லாவற்றிலும் வெற்றி கொள்கின்றார்.

சிந்தனை

‘தாமே சோதனைக்கு உள்ளாகித் துன்பப்பட்டதனால் சோதிக்கப்படுவோருக்கு உதவி செய்ய அவர் வல்லவர்’ (எபி 2: 18) என்பார் எபிரேயர் திருமுகத்தின் ஆசிரியர். ஆகையால், நம்முடைய வாழ்க்கையில் சோதனை வருகின்றபொழுது, அதில் நாம் வீழ்ந்திடாது, இயேசுவில் உறுதியாக இருந்து வெற்றிகொள்வோம். அதன்வழியாக இறையருளை நிறைவாகப் பெறுவோம்.

ser ser

கீழ்ப்படிதல்

நல்வாழ்வு தரும் கீழ்ப்படிதல் நோக்கி நம்மை அழைக்கிறது தவக்காலத்தின் முதல் ஞாயிறு.

இன்றைய முதல் வாசகம் (காண். தொநூ 2:7-9, 3:1-7) விவிலியத்தின் முதல் பக்கங்களிலிருந்து எடுக்கப்பட்டுள்ளது. மனிதர்கள் உருவான வரலாற்றின் பதிவே இப்பக்கங்கள். இரண்டு கதையாடல்கள் வழியாக மனித வாழ்வின் தொடக்கத்தை விளக்குகிறது விவிலியம். இவ்விரண்டு கதையாடல்களையும் ஒன்றுக்கொன்று அருகில் வைத்துப் பார்க்கும்போது மனிதர்கள் என்றால் யார்? அவர்களுக்கும் கடவுளுக்கும் உள்ள உறவு என்ன? அவர்கள் தங்களுக்குள் கொண்டிருக்கும் உறவுநிலை என்ன? அவர்களுக்கும் இயற்கைக்கும் உள்ள தொடர்பு என்ன? போன்ற கேள்விகளுக்கு விடைகளை நாம் கண்டறிய முடியும்.

முதல் வாசகத்தின் முதல் பகுதி படைப்பின் இரண்டாம் கதையாடல் பகுதியிலிருந்து எடுக்கப்பட்டுள்ளது. கடவுளின் படைப்புச் செயலின் முதற்கனியாக முதல் மக்களை முன்வைக்கிறது இது. மனிதர்கள் கடவுளின் மூச்சையே தங்களுக்குள் கொண்டிருக்கின்றனர். இதுவே மனிதர்கள் கடவுள்மேல் கொண்டிருக்கும் சார்புநிலையின் அடையாளம். கடவுளின் மூச்சை இழப்பது என்பது ஒருவரை இறக்கச் செய்யும். இச்சார்புநிலையின் மற்றொரு பக்கம் கடவுள் அவர்களுக்கு இட்ட நிபந்தனை அல்லது விதிமுறை. கடவுள் படைப்பில் சில வரையறைகளை நிர்ணயித்து, மனிதர்களின் நலனை முன்னிட்டும், ஒட்டுமொத்தப் படைப்பின் ஒழுங்கிற்காகவும் சிலவற்றைத் தடைசெய்கின்றார். நன்மை-தீமை அறியும் மரத்தின் கனியை உண்ண வேண்டாம் என்று முதல்மனிதர்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறார் கடவுள். ஏனெனில், இத்தகைய அறிவை மனிதர்களால் கையாள முடியாது. மேலும், இது அவர்களை அழிப்பதோடு, கடவுளின் படைப்பில் தொய்வையும் ஏற்படுத்திவிடும்.

ஆனால், முதல் மனிதர்கள் கடவுளின் கட்டளையை மீறுகின்றனர். அவர்கள் கடவுள் தங்களுக்குத் தந்த கொடைகளை மறந்துவிட்டனர். கடவுள் கனியை விலக்கிவைத்ததை உரிமை மீறலாகப் பார்த்தனர். தாங்கள் உண்ணுமாறு கடவுள் கொடுத்த அனைத்து மரங்களையும் அவற்றின் கனிகளையும் மறந்துவிட்ட இவர்கள் விலக்கப்பட்ட கனியை நாட ஆரம்பிக்கின்றனர். தாங்கள் ஏற்கனவே கடவுளின் சாயலில் இருக்கிறோம் என்பதை மறந்து, பாம்பின் சூழ்ச்சிக்கு இரையாகின்றனர். அவர்கள் தங்கள் கைகளை நீட்டி உண்ட அக்கனியால் முதலில் அவர்களின் கண்கள் திறக்கப்பட தாங்கள் ஆடையின்றி - நிர்வாணமாக - இருப்பதை உணர்கின்றனர். அவர்களின் ஆடையற்ற நிலை அவர்களுடைய வலுவின்மையையும், நொறுங்குநிலையையும் அடையாளப்படுத்துகிறது. அன்றிலிருந்து அதுவே அவர்களின் வாழ்க்கை அனுபவமாகவும் மாறிவிடுகிறது. விலக்கப்பட்ட கனியை உண்டதால் அவர்கள் கடவுளிடமிருந்தும் ஒருவர் மற்றவரிடமிருந்தும் அந்நியப்பட்டு நிற்கின்றனர்.

ஆக, அவர்களின் கீழ்ப்படியாமை அவர்களை இந்நிலைக்கு ஆளாக்குகிறது.

இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில் (காண். உரோ 5:12-19), ஆதாம்-இயேசு, பாவம்-விடுதலை, குற்றம்-அருள்கொடை என்னும் முரண்களைப் பட்டியலிடுகின்ற பவுல், ஆதாமின் கீழ்ப்படியாமை பாவத்தைக் கொணர்ந்தது என்றும், இயேசுவின் கீழ்ப்படிதல் கடவுளுக்கு நம்மை ஏற்புடையவர் ஆக்கியதும் என்றும் நிறைவு செய்கின்றார்.

ஆக, கீழ்ப்படியாமையால் பிறழ்வுபட்ட உறவுநிலைகள் இயேசுவின் கீழ்ப்படிதலால் சரிசெய்யப்படுகின்றன.

இன்றைய நற்செய்தி வாசகம் (காண். மத் 4:1-11) இயேசு பாலைவனத்தில் சோதிக்கப்பட்ட நிகழ்வை நமக்குக் காட்டுகிறது. திருமுழுக்கு பெற்றவுடன் இயேசு அலகையால் சோதிக்கப்படுவதற்காக பாலை நிலத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்படுகிறார். திருமுழுக்கின்போது அவர் 'அன்பார்ந்த மகன்' என்று அழைக்கப்பட்டார். பாலைவனத்தில் சோதிக்கிறவன் மூன்றுமுறை சோதித்தபோது நம்பிக்கைக்கும் பிரமாணிக்கத்திற்கும் உரியவராக இருந்து மகன் என்ற நிலையைக் காத்துக்கொள்கின்றார். இயேசுவின் பாலைநில அனுபவம் 40 நாள்கள் நீடிக்கின்றன.

நாற்பது என்ற எண் இஸ்ரயேல் மக்கள் எகிப்திலிருந்து புறப்பட்டு வந்த பயணத்தைக் குறிக்கிறது. செங்கடலைக் கடந்த இஸ்ரயேல் மக்கள் மூன்று சோதனைகளுக்கு உள்ளாகின்றனர்: (அ) உணவு வேண்டி அவர்கள் கடவுளுக்கு எதிராக முணுமுணுத்தது (காண். விப 16) இயேசுவின் முதல் சோதனையில் எதிரொலிக்கிறது. (ஆ) கடவுள் நம்மோடு இருக்கிறாரா? என்று அவர்கள் கேட்ட கேள்வி (காண். விப 17) இரண்டாம் சோதனையில் தெரிகிறது. (இ) பொன்னாலான கன்றுக்குட்டியை அவர்கள் வணங்கியது (காண். விப 32) மூன்றாம் சோதனையில் எதிரொலிக்கிறது. இஸ்ரயேல் மக்கள் ஆண்டவராகிய கடவுளின் அளப்பரிய செயல்களை எகிப்தில் கண்டாலும் அவரை நம்பவில்லை. ஆனால், இயேசுவோ இறுதிவரை நம்பிக்கைக்குரியவராகவும், கீழ்ப்படிபவராகவும் விளங்கினார்.

தவக்காலத்தின் முதல் ஞாயிறு கீழ்ப்படிதல் என்ற மதிப்பீட்டைக் கற்றுக்கொள்ள நம்மை அழைக்கிறது. முதல் மக்கள் கடவுளை நம்ப மறுத்தனர். ஆகையால் கீழ்ப்படிய மறுத்தனர். அதற்கு மாற்றாக இயேசு தந்தையின் திருவுளத்திற்கு முற்றிலும் கீழ்ப்படிந்தார். நம்பிக்கையின்மை-நம்பிக்கை, கீழ்ப்படியாமை-கீழ்ப்படிதல் ஆகியவற்றுக்கான போராட்டம் எப்போதும் நீடித்துக்கொண்டே இருக்கும். நம்பிக்கையாளர்கள் தாங்கள் இப்படி அலைக்கழிக்கப்படும்போதெல்லாம் இன்றைய பதிலுரைப்பாடல் வரிகளை நினைவில்கொள்ள வேண்டும்: 'கடவுளே, தூயதோர் உள்ளத்தை என்னுள்ளே படைத்தருளும். உறுதிதரும் ஆவியை, புதுப்பிக்கும் ஆவியை என்னுள்ளே உருவாக்கியருளும்' (திபா 51:10).

எந்தவொரு பயணம் தொடங்குமுன்னும் இலக்குத் தெளிவு அவசியம். இலக்கு தெளிவானால் பாதை தெளிவாகும். கடவுளுக்குக் கீழ்ப்படிந்த வாழ்வை நம்முடைய தவக்காலத்தின் இலக்காக அமைத்துக்கொண்டு, அதற்கேற்ப நம்முடைய வாழ்வின் தெரிவுகளை நாம் மாற்றிக்கொள்ள இன்று நாம் அழைக்கப்படுகின்றோம்.

இன்று நாம் மாற்றிக்கொள்ள வேண்டிய செயல்பாடுகள் எவை? நமக்கு விலக்கிவைக்கப்பட்ட கனிகள் எவை? அவற்றை நோக்கி நாம் எப்போதெல்லாம் கையை நீட்டுகின்றோம்? அப்படி நீட்டும்போது நாம் செய்யும் சமரசம் என்ன?

இன்று நாம் கடவுள்மேல் நம்பிக்கை கொள்ளாதவண்ணம் நம்மைத் திசைதிருப்பும் சோதனைகள் எவை? என்னுடைய வேலைகளே என்னைக் கடவுளிடமிருந்து பிரிக்கின்றனவா?

சோதனைகளிலிருந்து விடுபடுவதற்கான எளிதான வழி நிறைய நல்ல வேலைகளை நாமே செய்ய முற்படுவது. அப்படிச் செய்யும்போது, நாமும் இயேசுவைப் போல, 'அகன்று போ, சாத்தானே!' என்று சொல்ல முடியும்.

ser

A Tamil Catholic website based on the scripture ACTS 4:20 to share your experience in Jesus and Mary with everyone.
anbinmadal.org | 2002-2019 | Email ID: anbinmadal at gmail.com